Ο πόλεμος εξουσίας στην Τουρκία, το Ιράν και η Ελληνική απραξία

Του Σάββα Καλεντερίδη

Στο άρθρο μας της προηγούμενης Κυριακής με τίτλο «Η μετάλλαξη του Ερντογάν» κάναμε μια αναφορά στα κυριότερα γεγονότα που οδήγησαν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και την τετράδα Ερντογάν - Γκιουλ - Αρίντς - Σενέρ στην εξουσία. Στο τελευταίο μέρος του άρθρου αναφερθήκαμε στη σύγκρουση που σοβεί ανάμεσα σε Ερντογάν - Γκιουλέν, καταλήγοντας ως εξής: «Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε προ ραγδαίων εξελίξεων στην Τουρκία, αφού ο Ερντογάν σταδιακά παραμερίζει τους παλιούς φίλους και συντρόφους και χτίζει ένα απολύτως προσωποπαγές και προσωπικό σύστημα εξουσίας στην Τουρκία».

Στη δημοσιογραφία στην Τουρκία υπάρχει ένα φαινόμενο για το οποίο έχει ιδιαίτερη αξία να κάνουμε μια μικρή αναφορά. Εκτός από τους ρεπόρτερ υπάρχει μια στρατιά αρθρογράφων -περί τους 400- οι οποίοι γράφουν στις γωνίες των σελίδων της εφημερίδας, εξ ου και το όνομά τους «αρθρογράφοι της γωνίας» (köşe yazarları). Οι αρθρογράφοι αυτοί έχουν προσβάσεις στα διάφορα συστήματα εξουσίας, των οποίων, στην πλειονότητά τους, στην ουσία αποτελούν φερέφωνα. Με άλλα λόγια, αυτοί είναι που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην Τουρκία.

Την εβδομάδα που μεσολάβησε από το προηγούμενο άρθρο μας καταγράψαμε περισσότερα από 350 άρθρα που αναφέρονταν στον ανοιχτό πόλεμο που έχει ξεσπάσει μεταξύ Ερντογάν - Γκιουλέν, που δεν είναι τίποτε άλλο από έναν πόλεμο εξουσίας μεταξύ των δύο ανδρών εν όψει της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας, που αναμένεται να γίνει το 2014, και της επόμενης μέρας στο ΑΚΡ.

Από τα άρθρα αυτά το 50% ήταν υπέρ του Ερντογάν, το 35% υπέρ του Γκιουλέν και τα υπόλοιπα περίπου αντικειμενικά. Φυσικά, τα ποσοστά είναι ενδεικτικά και δεν αντικατοπτρίζουν την επιρροή που ασκούν στην κοινωνία, αφού πρέπει να γίνει ιδιαίτερη ανάλυση ανά αρθρογράφο και ανά μέσο που φιλοξενεί το άρθρο. Απλώς κάναμε αυτή την αναφορά για να δείξουμε στους αναγνώστες μας ότι ο πόλεμος μαίνεται και δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι η έκβασή του θα επηρεάσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Εμείς απλά να υπογραμμίσουμε ότι, από τη μια πλευρά, έχουμε τον Ερντογάν, τον Νταβούτογλου, τον Φιντάν (της ΜΙΤ) και τους πρωθυπουργικούς συμβούλους και, από την άλλη πλευρά, τον Γκιουλέν με μια αυτοκρατορία ΜΜΕ, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων, που έμαθε να δρα επί δεκαετίες συνωμοτικά.

Ομως, ενώ συνεχίζεται ο εν λόγω πόλεμος εξουσίας στην Τουρκία, ένα ανοιχτό μέτωπο φαίνεται να κλείνει στη γειτονιά της, με σοβαρότατες συνέπειες γεωπολιτικών διαστάσεων. Και αναφερόμαστε στο μέτωπο του Ιράν, όπου τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και η Γερμανία (Ομάδα 5+1) πέτυχαν μια ιστορική συμφωνία με τη νέα κυβέρνηση της Τεχεράνης, βάσει της οποίας το Ιράν θα περιορίσει τις πυρηνικές του δραστηριότητες, αρχικά για έξι μήνες, διάστημα στο οποίο δεν θα του επιβληθούν νέες κυρώσεις.

Η συμφωνία αυτή, εκτός από την αντίδραση του Ισραήλ, το οποίο ήθελε άλλη λύση στο «ζήτημα Ιράν», προκάλεσε σοβαρό πονοκέφαλο στη Σαουδική Αραβία, που φοβάται όπως ο διάβολος το λιβάνι την επιρροή που μπορεί να ασκεί στον Κόλπο ένα Ιράν που έχει καλές σχέσεις με την Ουάσινγκτον, αλλά και στην Τουρκία, η οποία φοβάται ότι χάνει τη στρατηγική αξία που είχε για τις ΗΠΑ και τη Δύση εφόσον δεν υπάρχει η «απειλή» του Ιράν. Επίσης, φοβάται ότι η Τεχεράνη, στο πλαίσιο των συνομιλιών και του συμβιβασμού με την Ομάδα 5+1 και τη διεθνή κοινότητα, θα πετύχει μια διευθέτηση του ζητήματος Συρία, που σε κάθε περίπτωση θα είναι αντίθετο με την πολιτική της Αγκυρας, η οποία αποσκοπεί στην ανατροπή του Ασαντ μέσω της υποστήριξης των ισλαμιστών τρομοκρατών της Αλ Κάιντα και των παρακλαδιών της που διαπράττουν εγκλήματα πολέμου στη συριακή επικράτεια.

Πάντως, παρά τις εξελίξεις που δρομολογούνται ερήμην της Αγκυρας και παρά τον εσωτερικό εμφύλιο που βρίσκεται σε εξέλιξη, η τουρκική διπλωματία και η κυβέρνηση προσπαθούν να «γυρίσουν» το παιχνίδι, με αλλεπάλληλα ταξίδια αξιωματούχων στην Τεχεράνη, μεταξύ των οποίων αυτό του Νταβούτογλου.

Να σημειώσουμε ότι ίσως το κύριο ζητούμενο στις προσπάθειες των Τούρκων είναι πώς θα επωφεληθεί η Τουρκία από τη χαλάρωση του εμπάργκο, με δεδομένο ότι μετρά απώλειες 6 δισ. δολαρίων από την αρχή του έτους και να υπογραμμίσουμε ότι επιτέλους η Ελλάδα και η κυβέρνηση θα πρέπει να ξυπνήσουν και να δώσουν ώθηση στην οικονομική διπλωματία, δίνοντας βαρύτητα στον γίγαντα που λέγεται Ιράν. Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει ο πρωθυπουργός να στείλει από κει που ήρθαν κάτι άκαπνους πολιτικούς και γραφειοκράτες, που δεν έχουν να επιδείξουν ούτε μια επιτυχία από τότε που στρογγυλοκάθισαν στις υπουργικές θέσεις τους!

Δημοκρατία

Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν στη Γενεύη

Το Ιράν και οι έξι μεγάλες δυνάμεις κατέληξαν τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής σε μια ιστορική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, στις συνομιλίες που διεξήχθησαν στη Γενεύη της Ελβετίας.

Ειδικότερα συμφωνήθηκε ο περιορισμός του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν σε αντάλλαγμα για ελαφρύνσεις στις οικονομικές κυρώσεις που έχει επιβάλει η Δύση κατά της Τεχεράνης.

Όπως ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος, με την επίτευξη συμφωνίας δεν θα επιβληθούν νέες κυρώσεις στο Ιράν για χρονικό διάστημα έξι μηνών. Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης συχνές επιθεωρήσεις.

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας Κάθριν Άστον, έχοντας δίπλα της τους υπουργούς Εξωτερικών που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις, διάβασε την κοινή δήλωση, ανακοινώνοντας «μια συμφωνία σχετικά με ένα σχέδιο δράσης» χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες αυτής.

«Προσπαθήσαμε», είπε, «να ανταποκριθούμε στις ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας με σεβασμό προς την κυβέρνηση και τον λαό του Ιράν» Οι υπουργοί της ομάδας 5 +1 αμέσως μετά συνεχάρησαν θερμά τον ιρανό ομόλογό του Τζαβάντ Ζαρίφ και αντάλλαξαν χειραψίες.

Αντικρουόμενες οι δηλώσεις για το μέλλον του εμπλουτισμού ουρανίου

Αντικρουόμενες είναι οι δηλώσεις που αφορούν τον εμπλουτισμό ουρανίου, τον οποίο το Ιράν έθετε μέχρι χθες ως κόκκινη γραμμή.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι δεν προβλέπεται αναγνώριση του ιρανικού δικαιώματος να εμπλουτίζει ουράνιο, με τους ιρανούς αξιωματούχους να εκφράζουν αντίθετη άποψη.

«Το πρώτο στάδιο (της συμφωνίας) δεν λέει ότι το Ιράν έχει δικαίωμα στον εμπλουτισμό ουρανίου, παρά τις διάφορες ερμηνείες», είπε ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι και συμπλήρωσε ότι η Τεχεράνη «δέχτηκε να σταματήσει να εμπλουτίζει ουράνιο πέραν του 5%».

Με τη σειρά του ο ιρανός πρόεδρος Χασάν Ροχανί δήλωσε ότι «ο καθένας μπορεί να έχει τη δική του ερμηνεία, αλλά το δικαίωμα του Ιράν να κάνει εμπλουτισμό (ουρανίου) αναφέρεται σαφώς στο κείμενο της συμφωνίας».

«Δηλώνω στο έθνος ότι οι δραστηριότητες εμπλουτισμού θα συνεχιστούν όπως κατά το παρελθόν στη Νατάνζ, στο Φορντό, στο Ισπαχάν», πρόσθεσε.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι αναφορές του ιρανού ΥΠΕΞ, ο οποίος δήλωσε ότι στο κείμενο της συμφωνίας υπάρχει «σαφής αναφορά σύμφωνα με την οποία ο εμπλουτισμός (ουρανίου) θα συνεχιστεί».

Ροχανί: Ανοίγουν νέοι ορίζοντες

Ο Ροχανί χαιρέτισε πάντως τη συμφωνία λέγοντας ότι θα ανοίξει νέους ορίζοντες.

«Η ψήφος του λαού υπέρ της μετριοπάθειας και της εποικοδομητικής εμπλοκής με τις άοκνες προσπάθειες της διαπραγματευτικής μας ομάδας θα ανοίξει νέους ορίζοντες», ανέφερε σε ανάρτησή του στο Twitter.

Αργότερα, σε διάγγελμά του ο Ροχανί είπε ότι το Ιράν «ουδέποτε επεδίωξε και δεν θα επιδιώξει την κατασκευή ατομικού όπλου».

Παράλληλα, δήλωσε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας για την άρση όλων των αμφιβολιών και ασαφειών όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα. «Έχουμε ισχυρή βούληση να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις», πρόσθεσε.

Τέλος, ανέφερε ότι οι μεγάλες δυνάμεις δεσμεύτηκαν να αρθούν όλες οι κυρώσεις έως την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, όπως και οι κυρώσεις του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ.

Ο Ροχανί κρίνεται μετριοπαθής σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Με την ανάληψη των καθηκόντων του ξεκίνησε μια πολιτική ανοίγματος προς η Δύση, στο πλαίσιο της οποίας ήρθε η προσέγγιση με τις δυτικές δυνάμεις που κατέληξε στη συμφωνία της Γενεύης.

Ομπάμα: Πρώτο σημαντικό βήμα

Για «πρώτο σημαντικό βήμα» προς μια συνολική επίλυση του θέματος που αφορά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα έκανε λόγο ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, επισημαίνοντας ωστόσο ότι «τεράστια προσκόμματα» παραμένουν στο θέμα αυτό.

Παράλληλα, κάλεσε το Κογκρέσο να μην υιοθετήσει νέες κυρώσεις σε βάρος της Τεχεράνης.

Σε επίσημη παρέμβασή του από τον Λευκό Οίκο ο Ομπάμα ξεκαθάρισε ότι αν το Ιράν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του τους επόμενους έξι μήνες «οι ΗΠΑ θα αναστείλουν τα μέτρα χαλάρωσης επί των κυρώσεων και θα αυξήσουν την πίεση»

Εξήγησε επίσης ότι το Ιράν δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις συσκευές φυγοκέντρησης επόμενης γενιάς και ότι βασικοί περιορισμοί «φράσσουν την πιο προφανή πορεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας για την κατασκευή ατομικής βόμβας».

Από την πλευρά του ο Κέρι έσπευσε να καθησυχάσει το Ισραήλ που ήταν ενάντιο σε οποιαδήποτε συμφωνία που θα χαλάρωνε τις κυρώσεις προς την Τεχεράνη.

Όπως είπε, «δεν υπάρχει η παραμικρή διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ για τον τελικό στόχο που είναι το Ιράν να μην αποκτήσει πυρηνική βόμβα».

«Η ελπίδα μας είναι η συμφωνία για τα πυρηνικά να οδηγήσει σε μια νέα σχέση του Ιράν με τη Δύση και τους γείτονές του. Είναι πεπεισμένος, όπως είναι και ο πρόεδρος Ομπάμα, ότι κάναμε τη σωστή επιλογή», πρόσθεσε.

Ολάντ: Στη σωστή κατεύθυνση η συμφωνία

Σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση χαρακτήρισε την επίτευξη συμφωνίας και ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ.

«Η προσωρινή συμφωνία που υιοθετήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα συνιστά σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αποτελεί ένα βήμα προς τη διακοπή του ιρανικού στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος και συνεπώς προς την εξομάλυνση των σχέσεών μας με το Ιράν», αναφέρεται σε ανακοίνωση του προεδρικού μεγάρου της Γαλλίας.

Σύμφωνα με τον Ολάντ, η συμφωνία σέβεται «τις απαιτήσεις που είχε εγείρει η Γαλλία για τα αποθέματα και τον εμπλουτισμό ουρανίου, την αναστολή της λειτουργίας νέων πυρηνικών εγκαταστάσεων και τον διεθνή έλεγχο».

«Μετά από χρόνια μπλοκαρίσματος, η συμφωνία στη Γενεύη για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τη διατήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Λοράν Φαμπιούς, τονίζοντας πάντως ότι θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για να διασφαλιστεί η εφαρμογή της.

Όπως είπε η συμφωνία, επιβεβαιώνει μόνο το δικαίωμα του Ιράν για την πυρηνική ενέργεια.

«Ο μηχανισμός προβλέπει τον αυστηρό έλεγχο των δεσμεύσεων που ελήφθησαν και θα απαιτείται επαγρύπνηση για να διασφαλιστεί ότι εφαρμόζονται αυτές οι δεσμεύσεις», πρόσθεσε.

Λαβρόφ: Δεν υπάρχουν χαμένοι

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ εξέφρασε ικανοποίηση, εκτιμώντας ότι η συμφωνία δεν έχει χαμένους.

«Δεν υπάρχει χαμένος, όλος ο κόσμος είναι κερδισμένος», δήλωσε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας στο τέλος των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη.

Σύμφωνα με τον Λαβρόφ, η συμφωνία ανοίγει το δρόμο σε πιο ενδελεχείς επιθεωρήσεις του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), ενισχύει την εμπιστοσύνη στη Μέση Ανατολή και μειώνει τους φόβους για τη διάδοση των πυρηνικών όπλων.

«Τώρα θα είναι πολύ δύσκολο να παρακαμφθούν τα δεδομένα που συλλέγει η ΙΑΕΑ. Είμαστε πεπεισμένοι ότι το Ιράν θα συνεργαστεί καλόπιστα με την διεθνή υπηρεσία», πρόσθεσε.

Ο ρώσος ΥΠΕΞ είπε ακόμη ότι στους επόμενους έξι μήνες οι διαπραγματεύσεις θα ορίσουν «τις παραμέτρους τις οποίες χρειάζεται το Ιράν για να εκπονεί πυρηνική δραστηριότητα για ειρηνική χρήση, κυρίως για την παραγωγή ουρανίου και για τους αντιδραστήρες που παράγουν ισότοπα για ιατρική και ανθρωπιστική χρήση».

Ο Λαβρόφ εξέφρασε ικανοποίηση για τη χαλάρωση των κυρώσεων των δυτικών χωρών σε βάρος του Ιράν. Όπως είπε, «δεν αναγνωρίζουμε τις μονομερείς αυτές κυρώσεις, συνεπώς είναι σωστό να μειωθεί η πίεση επί του Ιράν με τον περιορισμό των μονομερών αυτών κυρώσεων».

Τέλος, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας συνεχάρη τον πρόεδρο του Ιράν για τη σοβαρή βούλησή του να επιτευχθεί συμφωνία. «Με την άφιξη ενός νέου προέδρου στην ιρανική ηγεσία, αισθανθήκαμε ότι οι δηλώσεις για βούληση επίλυσης αυτής της αντιπαράθεσης είχαν αξιόπιστη βάση», ανέφερε.

Χέιγκ: Καλή συμφωνία για όλο τον κόσμο

Ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ουίλιαμ Χέιγκ σχολίασε ότι η συμφωνία της Γενεύης είναι «καλή για όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Μέσης Ανατολής και του ιρανικού λαού».

Σε ανάρτησή του στο twitter o Χέιγκ γράφει ότι «η συμφωνία αυτή δείχνει πως είναι δυνατή η συνεργασία με το Ιράν και η αντιμετώπιση άλυτων προβλημάτων μέσω της διπλωματίας».

«Το πυρηνικό πρόγραμμα δεν θα προχωρήσει για έξι μήνες και μέρη του προγράμματος αυτού θα ακυρωθούν», συμπληρώνει.

Ικανοποίηση από το Πεκίνο

Τη συμφωνία χαιρέτισε ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι, υποστηρίζοντας ότι «θα βοηθήσει στην προάσπιση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και στη διατήρηση του διεθνούς προγράμματος μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων».

Ο Ουάνγκ Γι αναφέρθηκε σε «μια δεκαετία δύσκολου έργου, κυρίως στις τελευταίες ημέρες όταν εισήλθαμε στην τελική φάση των σκληρών διαπραγματεύσεων».

Εξέφρασε τέλος την ικανοποίησή του προς «τις εμπλεκόμενες στις διαπραγματεύσεις πλευρές για την ευελιξία και τον πραγματισμό που επέδειξαν».

Ισραήλ: Κακή συμφωνία - Το Ιράν πήρε αυτό που ήθελε

Κακή χαρακτήρισε το Ισραήλ τη συμφωνία της Γενεύης για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη «πήρε αυτό που ήθελε».

Σε ανακοίνωση του γραφείου του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου αναφέρεται ότι πρόκειται για μία «κακή συμφωνία που προσφέρει στο Ιράν αυτό ακριβώς που ήθελε: Την ουσιαστική άρση των κυρώσεων και τη διατήρηση ενός βασικού μέρους του πυρηνικού του προγράμματος».

Σύμφωνα με το εβραϊκό κράτος, «η συμφωνία επιτρέπει στο Ιράν να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου, αφήνει στη θέση τους τις συσκευές φυγοκέντρησης και τού επιτρέπει να παράγει σχάσιμα υλικά για την κατασκευή πυρηνικού όπλου. Επιπλέον, η συμφωνία δεν κατέληξε στην αποψίλωση του πυρηνικού σταθμού στο Αράκ».

«Η οικονομική πίεση την οποία υφίσταται το Ιράν θα μπορούσε να είχε αποφέρει μια πολύ καλύτερη συμφωνία η οποία θα οδηγούσε σε μια εξουδετέρωση των ιρανικών πυρηνικών ικανοτήτων», συμπληρώνει το Ισραήλ

Ο υπουργός Εξωτερικών Αβίγκντορ Λίμπερμαν εξέφρασε τη λύπη του, αναφέροντας στο ισραηλινό ραδιόφωνο πως «η συμφωνία αυτή συνιστά τη μεγαλύτερη διπλωματική νίκη του Ιράν, το οποίο απέσπασε την αναγνώριση του αυτοαποκαλούμενου νόμιμου δικαιώματός του στον εμπλουτισμό ουρανίου».

Όταν ρωτήθηκε για μια ενδεχόμενη ισραηλινή στρατιωτική επίθεση κατά του Ιράν, ο Λίμπερμαν, ηγέτης του εθνικιστικού κόμματος Ισραέλ Μπεϊτένου τόνισε ότι «όλες οι επιλογές είναι στο τραπέζι».

«Η ασφάλεια του εβραϊκού λαού και των κατοίκων του Ισραήλ είναι αποκλειστική ευθύνη της ισραηλινής κυβέρνησης. Οποιαδήποτε απόφαση για το θέμα αυτό θα ληφθεί κατά τρόπο ανεξάρτητο και υπεύθυνο» πρόσθεσε.

Με τη σειρά του ο υπουργός Οικονομίας Ναφτάλι Μπένετ δήλωσε ότι η χώρα του «δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία της Γενεύης και διατηρεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα».

«Η συμφωνία δεν αγγίζει την ιρανική πυρηνική μηχανή και μπορεί να επιτρέψει στο Ιράν να κατασκευάσει μια πυρηνική βόμβα μέσα σε μια περίοδο έξι με επτά εβδομάδων. Το Ισραήλ είναι έτοιμο για κάθε ενδεχόμενο», είπε ο Μπένετ στο ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σύννεφα με Τεχεράνη

Του Μιχάλη Παπαδόπουλου

Επίσημη ενημέρωση του ΥΠΕΞ για την ανάκληση του Ιρανού Πρέσβη - Η έκδοση Ιρανού υπηκόου στις ΗΠΑ, παρότι έγινε με βάση τις αρχές του κράτους δικαίου και όλες τις διεθνείς συμβάσεις, απειλεί να διαταράξει τις σχέσεις της Λευκωσίας με την Τεχεράνη. Τo προεδρικό απορρίπτει ότι η ενέργεια του Ιράν σχετίζεται με την αναβάθμιση των σχέσεων Κύπρου-Ισραήλ. Διπλωματικό θέμα με το Ιράν φαίνεται να προκαλεί η πρόσφατη απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας για έκδοση Ιρανού υπηκόου στις ΗΠΑ.


Σύμφωνα με πληροφορίες, τις οποίες επιβεβαίωσε χθες διά ανακοινώσεώς του το Υπουργείο Εξωτερικών, το ΥΠΕΞ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν κάλεσε στις 8 Μαΐου τον πρέσβη της χώρας στη Λευκωσία να μεταβεί στην Τεχεράνη για διαβουλεύσεις επί του θέματος. Στην ανακοίνωσή του το Υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι έχει ενημερωθεί επίσημα γι' απόφαση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν να καλέσει τον Πρέσβη της στη Λευκωσία για κάποιες διαβουλεύσεις στην Τεχεράνη, από τις 8 Μαΐου. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, σημειώνεται, είχε ενημερώσει την Κυπριακή Δημοκρατία ότι ενίστατο στην έκδοση του Ιρανού υπηκόου Saeid Mohabat στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να αντιμετωπίσει κατηγορίες παραβίασης κυρώσεων κατά του Ιράν
Η συγκεκριμένη ενέργεια ερμηνεύεται ως έκφραση απαρέσκειας του Ιράν για την έκδοση από την Κυπριακή Δημοκρατία υπηκόου του στις ΗΠΑ, ο οποίος κατεζητείτο ως ύποπτος για παραβίαση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ κατά της Τεχεράνης και τελούσε υπό κράτηση στην Κύπρο εδώ και αρκετούς μήνες.

Απόφαση της Δικαιοσύνης

«Η κυπριακή κυβέρνηση, μετά την εξάντληση όλων των ενδίκων μέσων που ασκήθηκαν στη Δημοκρατία από τον κ. Saeid Mohabat και αφού η δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι υπήρχε υπόθεση εναντίον του για διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, έκρινε ότι δεν μπορούσε παρά να ανταποκριθεί στο αίτημα των ΗΠΑ για έκδοση, με όλα τα ισχύοντα διαδικαστικά και άλλα εχέγγυα για παρόμοιες περιπτώσεις», προστίθεται.

Την ίδια ώρα, το ΥΠΕΞ επιχειρεί να κρατήσει πολύ χαμηλούς τόνους για το θέμα, θεωρώντας ότι οιαδήποτε διατάραξη των σχέσεων με την Τεχεράνη δεν θα ήταν προς όφελος των δύο χωρών. Ιδιαίτερα δε, δεδομένου του ρόλου που διαδραματίζει η Τεχεράνη στον ισλαμικό κόσμο, αλλά και της επιρροής της σε διάφορες μουσουλμανικές οργανώσεις που δρουν στον αραβικό κόσμο. Παράλληλα, η Λευκωσία απορρίπτει ότι το συμβάν έχει οιαδήποτε σχέση με την αναβάθμιση των σχέσεων της Κύπρου με το Ισραήλ, μετά και τις πρόσφατες επαφές ανωτάτου επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών.

«Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θεωρεί ότι η έκδοση αυτή, που έλαβε χώραν προ δύο εβδομάδων», επισημαίνεται περαιτέρω, «συνιστά καθ’ οιονδήποτε τρόπο μη φιλική ενέργεια προς την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και ούτε επηρεάζει τις σχέσεις μας, αλλά συνιστά συμμόρφωση προς τις διεθνείς μας υποχρεώσεις και το κράτος δικαίου. Επίσης, ελπίζει ότι οι σχέσεις μας με το Ιράν και η διμερής συνεργασία θα διαφυλαχθούν προς αμοιβαίο όφελος των λαών μας», καταλήγει η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ.

«Δεν θα επηρεαστούν οι σχέσεις»

Στο θέμα αναφέρθηκε και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης, τονίζοντας ότι η απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας βασίστηκε αποκλειστικά πάνω στις αρχές του κράτους δικαίου και, ως εκ τούτου, μετά την απόφαση της Δικαιοσύνης, δεν είχε άλλη επιλογή παρά να πράξει συμφώνως προς τις διεθνείς της υποχρεώσεις.

«Η κυπριακή κυβέρνηση, μετά την εξάντληση όλων των εσωτερικών ένδικων μέσων που ασκήθηκαν από τη Δημοκρατία και αφού η δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι υπήρχε σαφέστατα εναντίον του Ιρανού διάπραξη σοβαρών αδικημάτων, έκρινε ότι δεν μπορούσε παρά να ανταποκριθεί στο αίτημα των ΗΠΑ, για έκδοσή του με βάση τις διεθνείς συμφωνίες», επισήμανε ο Εκπρόσωπος, προσθέτοντας ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία είναι απολύτως δεσμευμένη προς τις διεθνείς της υποχρεώσεις και το κράτος δικαίου, και αυτή η πράξη ουσιαστικά συνιστά συμμόρφωση προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας και το κράτος δικαίου».

Ο κ. Στυλιανίδης εξέφρασε, παράλληλα, την εκτίμηση ότι οι σχέσεις μας με το Ιράν και η διμερής συνεργασία δεν θα επηρεαστούν από αυτό το συμβάν και ότι προς αμοιβαίο όφελος των δύο λαών οι σχέσεις αυτές θα διατηρηθούν στο σημερινό επίπεδο.

Ακολουθήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες

Σε δήλωσή του, εξάλλου, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Ιωνάς Νικολάου, τόνισε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έπραξε με βάση τις νενομισμένες διαδικασίες που απορρέουν από τις αρχές του δικαίου και τις διεθνείς υποχρεώσεις της. «Το συγκεκριμένο πρόσωπο -εξήγησε- κατεζητείτο για συμμετοχή σε προσπάθεια μεταφοράς απαγορευμένων οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ στο Ιράν, όπου υπάρχει σχετική απαγόρευση των Ηνωμένων Εθνών. Η Κυπριακή Δημοκρατία, πρόσθεσε, «με βάση τη διεθνή συνεργασία μέσω της Ιντερπόλ, είχε την υποχρέωση, εφόσον το πρόσωπο αυτό έφτασε στην Κύπρο, να προχωρήσει στη σύλληψή του.

Όταν συνελήφθη, ξεκίνησε η διαδικασία μέσω δικαστηρίου για έκδοσή του στις ΗΠΑ. Η διαδικασία έγινε με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών, και το δικαστήριο εξέδωσε σχετικό διάταγμα. Η Κυβέρνηση, απλώς, εκτέλεσε το διάταγμα του δικαστηρίου, δηλαδή το Υπουργείο Δικαιοσύνης προχώρησε στην έκδοσή του μετά το δικαστικό διάταγμα. Ακολουθήθηκαν, με άλλα λόγια, όλες οι νόμιμες διαδικασίες, όπως αυτές προνοούνται στις διεθνείς συμβάσεις», κατέληξε ο κ. Ιωνάς.

Πηγή Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Ανανέωση: διαψεύδεται από το Ιράν η διακοπή εξαγωγών πετρελαίου

(ΑΝΑΝΕΩΣΗ:) Διαψεύστηκε από την Τεχεράνη η είδηση περί διακοπής των εξαγωγών πετρελαίου σε έξι χώρες της ΕΕ (Ελλάδα, Ολλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Πορτογαλία), που μετέδωσε νωρίτερα το αγγλόφωνο ιρανικό κρατικό δίκτυο Press TV.

«Διαψεύδουμε αυτή την είδηση... Αν ληφθεί τέτοια απόφαση θα ανακοινωθεί από το Ανώτατο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας του Ιράν», όπως ανέφερε εκπρόσωπος του υπουργείου Πετρελαίου μιλώντας στο Reuters.

Υπενθυμίζουμε ότι στις 23.1.2012 οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ είχαν συμφωνήσει για την επιβολή εμπάργκο στην εισαγωγή, αγορά και μεταφορά ιρανικού αργού και προϊόντων του, αλλά είχαν αναβάλει την πλήρη εφαρμογή του μέχρι την 1η Ιουλίου. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ η αναβολή εφαρμογής του μέτρου μέχρι την 1η Ιουλίου για προϋφιστάμενα συμβόλαια οφειλόταν σε πιέσεις της Ελλάδας, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου για την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών.

Η Τεχεράνη έχει προειδοποιήσει ότι θα διακόψει η ίδια νωρίτερα τις εξαγωγές σε «κάποιες» χώρες, και σήμερα δημοσιεύτηκε η είδηση περί διακοπής εξαγωγών σε έξι ευρωπαΊκές χώρες (μεταξύ των οποίων η Ελλάδα) σε πολλά έγκυρα ΜΜΕ , από τα οποία το αναδημοσιεύσαμε και εμείς. Τελικά φαίνεται ότι αποφεύχθηκε αυτή η εξέλιξη, που θα δημιουργούσε σοβαρό πρόβλημα στη χώρα μας. Πάντως ο κίνδυνος παραμένει, γιατί το Ιράν έχει κάθε λόγο να προβεί σε μια τέτοια κίνηση: αφ' ενός θα έδειχνε έμπρακτα ότι δεν το φοβίζει το εμπάργκο και αφ' ετέρου θα χτυπούσε την Ευρωπαϊκή Ένωση στον "αδύναμο κρίκο" της που είναι η Ελλάδα, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ιρανικό πετρέλαιο.

Το μέλλον θα δείξει.

(Με στοιχεία από www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία στην ΕΕ για επιβολή εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν - Αναβολή εφαρμογής ως την 1η Ιουλίου λόγω Ελλάδας

Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ κατέληξαν σε συμφωνία για την επιβολή εμπάργκο στην εισαγωγή, αγορά και μεταφορά ιρανικού αργού και προϊόντων του κατά τη σύνοδό τους στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ που επικαλούνται Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Ωστόσο, η πλήρης εφαρμογή του εμπάργκο αναμένεται να αναβληθεί μέχρι την 1η Ιουλίου. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ η αναβολή εφαρμογής του μέτρου μέχρι την 1η Ιουλίου για προϋφιστάμενα συμβόλαια οφείλεται σε πιέσεις της Ελλάδας, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου για την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών. Εξάλλου, σύμφωνα με το πρακτορείο Dow Jones [.DJI] , αναμένεται ειδική ανακοίνωση για την Ελλάδα.

«Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι η καλύτερη αυτή τη στιγμή και δικαίως μας ζητούν να τους βοηθήσουμε να βρουν μια λύση», επισήμανε νωρίτερα διπλωματική πηγή στο Reuters.

Επιπλέον, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ υιοθέτησαν ρήτρα αναθεώρησης, βάσει της οποίας τα εν λόγω μέτρα θα επαναξιολογηθούν μέχρι την 1η Μαΐου.

H σύνοδος ενέκρινε επίσης την επιβολή κυρώσεων εναντίον της ιρανικής Κεντρικής Τράπεζας με στόχο τη διακοπή της χρηματοδότησης του πυρηνικού προγράμματος.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον δήλωσε ότι ελπίζει οι οικονομικές κυρώσεις να συμβάλουν ώστε να πειστεί η Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

«Επιθυμώ η πίεση από τις κυρώσεις να οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις. Επιθυμώ να δω το Ιράν να έρχεται πίσω στο τραπέζι και είτε να αρχίσει από τις ιδέες που αφήσαμε στο τραπέζι πέρυσι ή να έρθει με τις δικές του προτάσεις», δήλωσε η Αστον.

Εν τω μεταξύ, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, μία φρεγάτα του βρετανικού ναυτικού και ένα γαλλικό πολεμικό πλοίο πέρασαν από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς να υπάρξει πρόβλημα παρά τις απειλές του Ιράν να κλείσει το πέρασμα.

Ωστόσο, υψηλόβαθμο μέλος του ιρανικού κοινοβουλίου δήλωσε στη συνέχεια ότι η Τεχεράνη θα κλείσει τα Στενά του Ορμούζ αν εφαρμοστεί το εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο.

«Αν διαταραχθεί κατά οιονδήποτε τρόπο η πώληση ιρανικού πετρελαίου, τα Στενά του Ορμούζ θα κλείσουν σίγουρα», δήλωσε ο Μοχάμαντ Κοσαρί, αντιπρόεδρος της επιτροπής εξωτερικών και εθνικής ασφάλειας του κοινοβουλίου, στο ημιεπίσημο πρακτορείο Fars

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία : Ιρανικά πολεμικά πλοία στο λιμάνι της Λατάκιας

Ο διοικητής του ιρανικού Πολεμικού Ναυτικού, ναύαρχος Χαμπιμπολάχ Σαγιαρί έφτασε στη Συρία όπου σήμερα αναμένονται δύο ιρανικά πολεμικά πλοία, έγινε γνωστό από ιρανική πηγή. Τα δύο πλοία που έφτασαν στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ για πρώτη φορά από το 1979 ανάγκασαν το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό να αυξήσει το επίπεδο συναγερμού και τις ΗΠΑ να απευθύνουν έκκληση για συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο.

"Τα δύο πλοία αναμένονται στο λιμάνι της Λατάκιας", διευκρίνισε η ιρανική πηγή και πρόσθεσε πως σκοπός είναι να πραγματοποιήσουν κοινά ναυτικά γυμνάσια με τη Συρία. Και τα δύο πλοία θα παραμείνουν λίγες ημέρες στα λιμάνια της Συρίας και ο σκοπός του ταξιδιού τους είναι εκπαιδευτικός, είχε διευκρινίσει την Κυριακή ιρανική διπλωματική πηγή, υπογραμμίζοντας της "στρατηγικές σχέσεις" Συρίας-Ιράν.

Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Fars, πρόκειται για το πλοίο ανεφοδιασμού Kharg και την φρεγάτα Alvand, και τα δύο βρετανικής κατασκευής.

http://www.e-typos.com

Διαβάστε περισσότερα...

Συναλλαγές όπλων μεταξύ Τουρκίας και Ιράν παρά το εμπάργκο

Του Μάνου Ηλιάδη

Την παραβίαση από την Τουρκία του εμπάργκο για το Ιράν, με συναλλαγές σε όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά, αποκαλύπτει ένα απόρρητο έγγραφο του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών προς την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα που έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα το Wikileaks.
Το εν λόγω έγγραφο, με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου 2010, έχει ως θέμα «Εμπλοκή Τουρκικών Εταιρειών σε Συναλλαγές Στρατιωτικού Υλικού με το Ιράν» (Subject: Turkish Firms Engaged in Military Materiel- Related Deals with Iran ) και είναι ενδεικτικό της σημασίας του το γεγονός ότι υπογράφεται από την ίδια την υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον. Με το έγγραφο αυτό δίδεται εντολή από το Στέητ Ντηπάρτμεντ στην αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα να προβεί σε επείγον διάβημα προς την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντας μάλιστα λεπτομερείς οδηγίες για την διατύπωσή του.

Στο εισαγωγικό τμήμα του εγγράφου, στο οποίο παρέχονται γενικές πληροφορίες στην πρεσβεία προκειμένου να διαμορφώσει το διάβημά της, αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πληροφορίες για αρκετές συναλλαγές (several transactions) στις οποίες εμπλέκονται τουρκικές εταιρείες που σχεδιάζουν να προβούν σε εισαγωγές και εξαγωγές όπλων και στρατιωτικού υλικού από και προς το Ιράν, κατά παράβαση της Συμφωνίας Wassenaar. Μεταξύ αυτών που το Ιράν επιδιώκει να αγοράσει από την Τουρκία, περιλαμβάνονται φυσίγγια των .38’’ με μεταλλικό περίβλημα (full metal jacket), ειδικά βλήματα “wadcutter” (σ.σ.: πρόκειται για βλήματα με «κομμένη» την άκρη τους ώστε να προκαλούν μεγαλύτερα τραύματα), εκτοξευτές οπλοβομβίδων των 40 χλστ., γεμιστήρες από συνθετικό υλικό για τυφέκια Μ-16 των 5,56 , των 7,62Χ39 (ανατολικό διαμέτρημα, για τυφέκια Καλάσνικοφ) και των 7,62Χ51 (για τυφέκια στο νατοϊκό διαμέτρημα 7,62). Επί πλέον, αναφέρεται ότι άλλες τουρκικές εταιρείες επιχειρούν να εισαγάγουν από το Ιράν πλαστικά εκρηκτικά και νιτροκυτταρίνη, κατά παράβαση της αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 1747. Παρακάτω, επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία INKSNA (Iran, North Korea, and Syria Act) προβλέπονται κυρώσεις εναντίον οιουδήποτε διακινεί προς τις χώρες αυτές οιαδήποτε προϊόντα, υπηρεσίες ή τεχνολογίες οι οποίες περιλαμβάνονται σε μία σειρά καταλόγων με προϊόντα, η διακίνηση των οποίων τελεί υπό τον έλεγχο διάφορων συμφωνιών (περί πυρηνικών υλικών, πυραυλικής τεχνολογίας κ.λπ.), ή άλλων που εμπίπτουν στην κατηγορία υλικών, υπηρεσιών και τεχνολογιών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη όπλων μαζικής καταστροφής, πυραύλων κ.λπ. Στην συνέχεια αναφέρεται ειδικώς στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν χορηγήσει στην Τουρκία, το 1995, περί τους 181 εκτοξευτές βομβίδων (πολυβομβιδοβόλα ή πολυβόλα βομβίδων ) τύπου Μk-19 των 40 χλστ. και επισημαίνεται ότι τυχόν μεταβίβασή τους στο Ιράν θα παραβίαζε το άρθρο 3 του Νόμου Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων (ΑECA), με αποτέλεσμα η Τουρκία να απολέσει τη δυνατότητα να αγοράζει αμερικανικά όπλα και συναφείς υπηρεσίες ή να λαμβάνει πιστώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σημείο αυτό γίνεται ειδική αναφορά στα εξοπλισμένα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα Reaper, τα οποία η Τουρκία επιδιώκει εδώ και έναν χρόνο να αποκτήσει από τις ΗΠΑ, χωρίς αποτέλεσμα, όπως επίσης και στα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot.

Στο τμήμα του εγγράφου που αναφέρεται στις τουρκικές εξαγωγές προς το Ιράν, κατονομάζονται δύο τουρκικές εταιρείες, η Mercan Tanitim Dis Ticaret ve Muhendislik Ltd. και η Makina ve Kimya Endustrisi Kurumu (MKEK) οι οποίες αναμένεται να υπογράψουν συμβόλαια για την εξαγωγή στρατιωτικού υλικού προς το Ιράν. Σε άλλο τμήμα του εγγράφου, σχετικά με τις εισαγωγές παρόμοιου υλικού από το Ιράν, κατονομάζονται οι ίδιες εταιρείες, οι οποίες επισημάνθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2009, να προωθούν μία συμφωνία με την κρατική ιρανική εταιρεία Parchin Chemical Industries για την αγορά, από την ΜΚΕΚ 2000 κιλών πλαστικών εκρηκτικών Α-4. Στο έγγραφο αναφέρεται ότι η Parchin, είναι μία πολεμική βιομηχανία του Ιράν, η οποία ανήκει στον κρατικό οργανισμό αμυντικής βιομηχανίας (DIO) του Ιράν και ότι τον Απρίλιο του 2007 απεδείχθη πως η βιομηχανία αυτή ήταν ο τελικός παραλήπτης sodium perchlorate monohydrate, μία χημικής συνθέσεως που χρησιμοποιείται στην προώθηση βαλλιστικών πυραύλων. Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι όλα τα εκτός Ιράν περιουσιακά στοιχεία και λογαριασμοί τόσο του κρατικού οργανισμού αμυντικής βιομηχανίας του Ιράν όσο και της Parchin, έχουν παγώσει με βάση την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της αμερικανικής κυβερνήσεως και συνιστάται στην Τουρκία να πράξει το ίδιο για όσα από αυτά εντοπισθούν στο έδαφός της.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 επίσης, η Mercan Tanitim και μία άλλη τουρκική εταιρεία, η Kolorkim Kimya San. (η οποία εμφανίζεται ότι παράγει μελάνια!), ήταν σε διαπραγματεύσεις για την εισαγωγή, από το Ιράν, Νιτροκυτταρίνης (Νitrocellulose), ενός προϊόντος διττής χρήσεως (πολιτικής και στρατιωτικής) που είναι βασικό συστατικό στην παραγωγή πυρίτιδας.

Στο έγγραφο αναφέρεται ακόμη ότι παρόμοιες συναλλαγές μπορούν να βλάψουν τις διμερείς σχέσεις (ΗΠΑ- Τουρκίας) δεδομένου ότι τα υλικά αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού, με αποτέλεσμα τον θάνατο ή τον σοβαρό τραυματισμό στρατιωτών των δυνάμεων της συμμαχίας.
Κατά την άποψή μας, πάντως, η ουσία δεν είναι στο εάν η Τουρκία παραβιάζει το εμπάργκο για το Ιράν ή στο αν θα προκληθούν απώλειες σε δυνάμεις της συμμαχίας, αλλά στο γιατί το κάνει και δη εν γνώσει της για τις βαρύτατες κυρώσεις που επιφέρει το γεγονός αυτό.

Και εξηγούμεθα. Πρώτον, από τις τρεις τουρκικές εταιρείες που αναφέρονται στο έγγραφο, οι δύο είναι εταιρείες των ιδιωτικού τομέα, μικρού μεγέθους, με αντικείμενο άσχετο με πολεμικό υλικό, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν προφανώς ως κάλυμμα για κάτι άλλο. Δεύτερον, η ΜΚΕΚ είναι η μεγαλύτερη κρατική πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας (κάτι αντίστοιχο των πάλαι ποτέ δικών μας ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ), με τεράστια γκάμα προϊόντων, μεγάλο αριθμό εργοστασίων σε διάφορα μέρη της χώρας και προσωπικό που μέχρι προ ολίγων ετών πλησίαζε τα 20.000 άτομα. Η εμπλοκή μίας τόσο μεγάλης κρατικής τουρκικής εταιρείας σε συναλλαγές τόσο μικρού οικονομικού ύψους (αξίας μερικών εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ή λίγων εκατομμυρίων δολαρίων στην καλύτερη περίπτωση), προκαλεί εντύπωση. Και τούτο διότι μία τέτοια εμπλοκή θεωρείται αδύνατη χωρίς την άμεση γνώση και έγκριση των αρμόδιων αρχών της Τουρκίας, η οποία, όπως και κάθε άλλη χώρα του κόσμου, έχει την ίδια αυστηρή νομοθεσία που διέπει την διακίνηση τέτοιων υλικών.

Κατά την άποψή μας, η απάντηση στο εύλογο ερώτημα που τίθεται ως προς τους λόγους αυτής της προφανώς άφρονος ενέργειας της τουρκικής πλευράς, πρέπει να αναζητηθεί στο παρελθόν και συγκεκριμένως στην περίοδο 1981, όταν ανεφέρθη και πάλι εμπλοκή της ίδιας εταιρείας (ΜΚΕΚ) στο πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν. Όπως είχε καταγγελθεί τότε με ένα πλήθος τεκμηριωμένων δημοσιευμάτων ( Atlantic Monthly, τεύχος Iουνίου 1981 και ως πρωτοσέλιδη είδηση στην Washington Post, 28 Ioυνίου 1981 κ.ά. ), η ΜΚΕΚ χρησιμοποιήθηκε από το Πακιστάν για την κεκαλυμμένη προμήθεια συγκεκριμένων υλικών , τα οποία το ίδιο δεν μπορούσε να αποκτήσει, λόγω της διεθνούς επιτηρήσεως υπό την οποία είχε τεθεί το όλο πρόγραμμα.

Η παράνομη αυτή συνεργασία -για την διακοπή της οποίας οι ΗΠΑ χρειάστηκε να απειλήσει την Τουρκία με πλήρες εμπάργκο όπλων- ήταν, ως γνωστόν, το αποτέλεσμα μίας μυστικής συμφωνίας μεταξύ του τότε προέδρου της τουρκικής χούντας Κενάν Εβρέν και του ομολόγου του Πακιστάν Ζία Ουλ Χακ. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε την παροχή «διευκολύνσεων» εκ μέρους της Τουρκίας προς το Πακιστάν για την προμήθεια ορισμένων ευαίσθητων υλικών που απαιτούντο για το πυρηνικό πρόγραμμα του τελευταίου, δια της παρεμβολής τουρκικών εταιρειών (μεταξύ των οποίων κύριο ρόλο είχε η ΜΚΕΚ), με αντάλλαγμα την παροχή πυρηνικής τεχνολογίας προς την Τουρκία. (Σημ.: Οι πληροφορίες για το θέμα αυτό είναι τόσο πολλές που δεν χρειάζεται να αναφερθούν εδώ).

Κατά την άποψή μας, αυτό που γίνεται τώρα με το Ιράν, μπορεί να θεωρηθεί ως η απαρχή επαναλήψεως του ίδιου φαινομένου, με την Τουρκία να επιδιώκει πάλι την απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας από μία άλλη χώρα, με ενεργό πυρηνικό πρόγραμμα όπως το Ιράν, μέσω αντίστοιχων διευκολύνσεων της τουρκικής πλευράς προς το τελευταίο που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, κινείται ολοταχώς στην κατεύθυνση αποκτήσεως πυρηνικών όπλων.

Αν το αντάλλαγμα δεν είναι η απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας, το διακύβευμα για την Τουρκία είναι τόσο μεγάλο (κίνδυνος επιβολής εμπάργκο, έναντι κέρδους λίγων εκατομμυρίων δολαρίων από μία κρατική της βιομηχανία), που η όλη εμπλοκή της ΜΚΕΚ στην υπόθεση αυτή είναι από ανεξήγητη έως παράδοξη. Ενδεχομένως δε είναι υπό το πρίσμα που θα πρέπει να εξετασθεί η γνωστή απροθυμία της Τουρκίας να επιβληθούν κυρώσεις στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα

Κόσμος του Επενδυτή

Διαβάστε περισσότερα...

Η Φωτογραφία της εβδομάδας

Μαχητικά Su-27 της Κινεζικής Πολεμικής Αεροπορίας (PLAAF) τροχοδρομούν στο αεροδρόμιο Tabriz κατα το σύντομο stop-over καθ'οδόν προς το πεδίο ασκήσεων Ικονίου στην Τουρκία. Την τετράδα των κινεζικών μαχητικών συνόδευε τουλάχιστον ένα μεταγωγικό Il-76MD (φωτογραφία μέσω aerospacetalk.ir)

Διαβάστε περισσότερα...

Σε δοκιμή πυραύλου εδάφους-εδάφους προχώρησε το Ιράν

Ο υπουργός Άμυνας του Ιράν Αχμάντ Βαχιντί ανακοίνωσε σήμερα πως η χώρα πραγματοποίησε δοκιμαστική εκτόξευση ενός νέου πυραύλου εδάφους-εδάφους με την ονομασία Qiam-1.

Μιλώντας κατά την τελετή της προσευχής σήμερα στην Τεχεράνη, ο υπουργός δήλωσε πως η δοκιμή ήταν επιτυχής, χωρίς να κάνει γνωστό πότε, ούτε πού πραγματοποιήθηκε. Καμιά διευκρίνιση δεν δόθηκε επίσης για το βεληνεκές του πυραύλου.

Η ανακοίνωση για την επιτυχή πυραυλική δοκιμή έγινε μια ημέρα πριν από την έναρξη της λειτουργίας, αύριο Σάββατο, του πρώτου ιρανικού πυρηνικού σταθμού στο Μπουσέρ, στο νότιο Ιράν. Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε εικόνες από την εκτόξευση.

Ο Βαχιντί δήλωσε πως ο Qiam-1 (qiam σημαίνει εξέγερση) έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί αποκλειστικά από ιρανούς ειδικούς του υπουργείου Άμυνας, λειτουργεί με υγρά καύσιμα και πλήττει στόχους με μεγαλύτερη ακρίβεια απ' ό,τι οι προηγούμενοι πύραυλοι της ίδιας κατηγορίας. Πρόσθεσε πως ο πύραυλος δεν έχει πτερύγια, γεγονός που τον καθιστά ταχύτερο και δυσχεραίνει την αναχαίτισή του.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ για επίθεση στο Ιράν;

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν στο στόχαστρο

Δημοσίευμα της εφημερίδας Τhe Times αποκαλύπτει ότι η Σαουδική Αραβία διεξήγαγε ειδική άσκηση απενεργοποίησης των συστημάτων αεράμυνας, ώστε την κατάλληλη στιγμή να μπορεί χωρίς προβλήματα να επιτρέψει τη διέλευση ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών από τον εναέριο χώρο της, τα οποία θα έχουν αποστολή το βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Το δημοσίευμα που εμφανίζεται λίγες μόνον ώρες μετά την επιβολή νέων κυρώσεων κατά του Ιράν, από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αναφέρει ότι το Ριάντ συμφώνησε να παραχωρήσει στην Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία ένα στενό αεροδιάδρομο στα βόρεια της χώρας, ώστε να μικρύνει η απόσταση που θα πρέπει να διανύσουν τα ισραηλινά αεροσκάφη, αν προχωρήσουν σε βομβαρδισμό του Ιράν.
Η Σαουδική Αραβία θέλει να διασφαλίσει την ανώδυνη διέλευση των ισραηλινών αεροσκαφών, γι αυτό και προχώρησε σε ασκήσεις απενεργοποίησης των συστημάτων αεράμυνας, ώστε να μην απογειωθούν τα δικά της πολεμικά αεροσκάφη για να αναχαιτίσουν τα ισραηλινά, και να μην εκτοξευθούν, όπως θα γινόταν σε περίπτωση παραβίασης του εναερίου χώρου της, αντιαεροπορικοί πύραυλοι.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι διαδικασίες αυτές και οι ασκήσεις, ολοκληρώθηκαν με επιτυχία, και με την απόλυτη έγκριση του αμερικανικού Πενταγώνου. Κυβερνητικές πηγές της Σαουδικής Αραβίας, αναφέρουν ότι είναι ευρέως αποδεκτό στην κυβέρνηση του Βασιλείου, ότι υπάρχει ήδη συμφωνία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ, σε περίπτωση βομβαρδισμού των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Άλλωστε, η πολιτική αντιπάθεια για το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, αλλά και ο φόβος για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, θεωρείται από διεθνείς αναλυτές, κάτι κοινό μεταξύ Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας.

Οι πιθανότεροι στόχοι της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, σε περίπτωση βομβαρδισμού του Ιράν, θεωρούνται, οι εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου στις περιοχές Νatanz και Qom, οι αποθήκες φυσικού αερίου στο Ιsfahan και ο πυρηνικός αντιδραστήρας στο Αrak. Στους δευτερεύοντες στόχους περιλαμβάνεται και ο υπό κατασκευή πυρηνικός αντιδραστήρας στο Bushehr, που εκτιμάται ότι όταν θα ολοκληρωθεί θα έχει τη δυνατότητα να παράγει πλουτώνιο για πυρηνικά όπλα. Οι στόχοι αυτοί βρίσκονται ως και 2.250km μακριά από το Ισραήλ, απόσταση που υπερβαίνει την ακτίνα δράσης των ισραηλινών αεροσκαφών, ακόμη και αν αυτά ανεφοδιαστούν στον αέρα. Ένας ανοιχτός αεροδιάδρομος πάνω από τη Σαουδική Αραβία θα μειώσει αρκετά την απόσταση που θα πρέπει να διανύσουν τα ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη. Μια επίθεση κατά του Ιράν θα χρειαστεί πολλαπλά κύματα βομβαρδιστικών, που θα πρέπει να περάσουν πάνω από την Ιορδανία, τη βόρεια Σαουδική Αραβία αλλά και το Ιράκ. Μια επίθεση κατά του Βushehr, που βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο, θα εμπλέξει πιθανότατα και τον εναέριο χώρο του Κουβέιτ, από τα νοτιοδυτικά.

Οι πτήσεις ισραηλινών αεροσκαφών πάνω από το Ιράκ, απαιτούν τη συγκατάθεση της Ουάσινγκτoν. Η κυβέρνηση του Προέδρου Οbama, αρνήθηκε ως τώρα να δώσει το πράσινο φως σε μια ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, και προσπαθεί να δώσει πολιτική και διπλωματική λύση στο πρόβλημα, κάτι που προς το παρόν έχει εμποδίσει το Ισραήλ από το να εκτελέσει χωρίς καθόλου πολιτική κάλυψη την επίθεση, λόγω του υψηλού πολιτικού κόστους. Άλλωστε στρατιωτική αναλυτές, αμφιβάλλουν για το αν μια ισραηλινή αεροπορική επίθεση θα εξουδετερώσει τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, που είναι πολύ καλά οχυρωμένες, και χτισμένες βαθιά κάτω από τη γη. Αν όμως οι νέες διεθνείς κυρώσεις κατά του Ιράν αποτύχουν να λύσουν το πρόβλημα, οι ισραηλινές πιέσεις προς το Λευκό Οίκο για πράσινο φως στο βομβαρδισμό του Ιράν, θα ενταθούν. Το Ιράν διατείνεται ότι θα συνεχίσει και θα επιταχύνει το πυρηνικό του πρόγραμμα, παρά τις κυρώσεις του ΟΗΕ, που τις θεωρεί χωρίς καμία πρακτική αξία.

Ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Binyamin Netanyahu έχει αρνηθεί επανειλημμένα, να αποκλείσει το ενδεχόμενο μιας αεροπορικής επίθεσης κατά του Ιράν, ενώ ο Aharaon Zeevi Farkash, επικεφαλής των στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών ως το 2006, που έχει σχεδιάσει και ασκήσεις βομβαρδισμού του Ιράν σε εξομοιωτές της Iσραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, δήλωσε πρόσφατα ότι "η Σαουδική Αραβία φοβάται όσο και το Ισραήλ τις πυρηνικές δυνατότητες της Τεχεράνης".

Οι ηγεσίες του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας είχαν πολλαπλές συναντήσεις για το ζήτημα, ενώ πληροφορίες φέρουν τον Meir Dagan, επικεφαλής της Mossad, να έχει συναντήσει αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, για να ζητήσει εγγυήσεις, ότι η χώρα τους θα επιτρέψει στα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη να χρησιμοποιήσουν τον εναέριο χώρο του Βασιλείου. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν αρνηθεί επανειλημμένα ότι αυτές οι συναντήσεις, έλαβαν χώρα. Το Ιράν δε διατείνεται ότι προωθεί το πυρηνικό του πρόγραμμα για ειρηνικούς πολιτικούς σκοπούς, και ότι το μόνο που επιθυμεί το Ισραήλ αλλά και άλλες δυνάμεις της Δύσης, είναι να στερήσουν από μια ανεξάρτητη χώρα, την ενεργειακή, οικονομική και τεχνολογική της πρόοδο και αυτονομία.
Ο κίνδυνος για την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου είναι τεράστιος. Μια σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ, μπορεί να έχει ανυπολόγιστές, οικονομικές, πολιτικές, στρατιωτικές αλλά και περιβαλλοντικές συνέπειες, και να πυροδοτήσει αλυσιδωτές εξελίξεις και καταστροφές σε ολόκληρο τον κόσμο. Μια εκτίναξη της τιμής του πετρελαίου μπορεί να υπονομεύσει άμεσα την ασθενή ανάκαμψη της διεθνούς οικονομίας.

Επίσης ο βομβαρδισμός του Ιράν θα δώσει τροφή και επιχειρήματα στους παντός είδους και διαμετρήματος εξτρεμιστές και φανατικούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι στην Αίγυπτο, θα αποκτήσουν επιχειρήματα και βήμα, για να κερδίσουν την ψυχή και την Καρδιά των μεγάλων μαζών. Κύματα ισλαμικού φονταμενταλισμού και αγανάκτησης αναμένεται να σαρώσουν τον Ισλαμικό και Αραβικό Κόσμο ενώ δεν ξέρουμε ποια θα είναι η αντίδραση μεγάλων δυνάμεων όπως η Ρωσία και η Κίνα, που δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως γεωοικονομικό, για το Ιράν.
Τα αποτελέσματα μιας ισραηλινής αεροπορικής επίθεσης κατά του Ιράν δεν είναι εγγυημένα, οι πυρηνικές του εγκαταστάσεις μάλλον θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να λειτουργούν μετά την επίθεση. Εγγυημένες όμως είναι οι πολιτικές επιπτώσεις μια τέτοιας επίθεσης, καθώς το θεοκρατικό καθεστώς θα έχει την ευκαιρία να αναπαραχθεί ιδεολογικά, πολιτικά και προπαγανδιστικά, και να πνίξει κάθε μετριοπαθή αντιπολιτευτική φωνή. Τα φιλοδυτικά συντηρητικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής θα βρεθούν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, το ίδιο και ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Barack Obama, ο οποίος προσπαθεί να ακολουθήσει πολιτική ανοικτών θυρών και συνεννόησης, με τους Άραβες και τον Ισλαμικό Κόσμο. Διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι τα πρακτικά αποτελέσματα ενός αεροπορικού βομβαρδισμού του Ιράν, θα είναι μάλλον πενιχρά, οι ευρύτερες όμως πολιτικές και οικονομικές συνέπειες θα είναι τεράστιες και θα πυροδοτήσουν εξελίξεις “που θα ανοίξουν τις θύρες ενός διεθνούς φρενοκομείου".

http://strategy-geopolitics4.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα...

H συμφωνία της Τεχεράνης, οι αναδυόμενες συμμαχίες και η Ελληνική απουσία

Ο αεικίνητος, ως αποδεικνύεται Ερντογάν, βρέθηκε, μετά την Ελλάδα, στο Ιράν. Εκεί, ήταν και ο βραζιλιάνος πρόεδρος, Λούλα, ο οποίος έφτασε στην Τεχεράνη αμέσως μετά την επίσκεψη του στη Μόσχα. Η συμφωνία που υπογράφτηκε είναι σημαντικότατη. Κι ας επιχειρεί να την υποβαθμίσει η Δύση. Με τη συμφωνία αυτή, το Ιράν δέχεται να στείλει ελαφρώς εμπλουτισμένο ουράνιο, προκειμένου στη συνέχεια να πάρει πίσω υψηλά εμπλουτισμένο πυρηνικό καύσιμο για χρήση σε ερευνητικό πυρηνικό αντιδραστήρα, στην Τουρκία και όχι στη Γαλλία ή τη Ρωσία.

Ανεξαρτήτως αν μπορεί να κάνει η Τουρκία κάτι τέτοιο τεχνικά ή όχι, ένα είναι βέβαιον. Η Άγκυρα διασφαλίζει τον ρόλο της στο «μέγα» -για τη Δύση- ζήτημα των πυρηνικών του Ιράν, ως διαμεσολαβητής. Αντίστοιχο ρόλο, ίσως πολύ πιο προωθημένο, έχει η Ρωσία, η οποία εξάλλου πουλάει πυρηνική τεχνολογία στο Ιράν. Αυτός ακριβώς, είναι ο λόγος που εδώ και πολλούς μήνες οι σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία βρίσκονται στο ιστορικό ναδίρ τους. Να σημειωθεί πως το Τέλ Αβίβ, είναι το μόνο που ανοικτά ζητάει τον βομβαρδισμό του Ιράν. Που κολλάει σε όλα αυτά ο Λούλα; Να θυμίσουμε το εξής: Βραζιλία, Κίνα, Ρωσία, Ινδία, βρίσκονται σε διαρκή θεσμική συνεννόηση και οι ηγέτες τους σε τακτικότατες επαφές. Είναι ο πόλος των αναπτυσσόμενων μεγάλων ή μεσαίων παγκόσμιων δυνάμεων. Είναι ουσιαστικά ένα νέο διεθνές κλάμπ που σχηματίζεται και, με κάθε ευκαιρία, δείχνει να λειτουργεί ως ο αντίποδας του Πρώτου –Δυτικού- Κόσμου. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, ότι ο Λούλα, προτού πάει στο Ιράν, πέρασε από το Κρεμλίνο. Και, ως όλα δείχνουν, η Τουρκία, η οποία κατανοεί ότι πολλά αλλάζουν ταχύτατα στον κόσμο, κάνει σοβαρά ανοίγματα σε αυτόν τον πόλο και σπεύδει να ανεβεί σε αυτό το τραίνο.

Η Τουρκία λοιπόν, φαίνεται πεντακάθαρα ότι έχει επιλέξει να κάνει ανοίγματα προς πολλές κατευθύνσεις. Αναμφισβήτητα, ο Ερντογάν δεν θέλει να τα’χει καλά με τη Δ.Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Όμως, η Τουρκία έχει πάψει να είναι ο «Yes man» των ΗΠΑ, του Ψυχρού Πολέμου, και πλέον χαράσσει, σε μεγάλο βαθμό, τη δική της αυτόνομη πολιτική. Θέλει να έχει εξέχουσα θέση στο κλάμπ των αναπτυσσομένων, και των χωρών της Μέσης Ανατολής. Κοιτάζει Δυτικά, αλλά αλληθωρίζει, πολύ περισσότερο, Ανατολικά. Εάν ο κ.Γ.Παπανδρέου ήθελε να κάνει αβάντα στο αυξανόμενο διεθνές κύρος του κ.Ερντογάν, το πέτυχε. Διότι στα ελληνικά εθνικά ζητήματα, δεν πήρε τίποτε. Η επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα έγινε στο πλαίσιο της υπερκινητικότητας της τουρκικής διπλωματίας σε όλα τα επίπεδα και το μόνο που εξυπηρετούσε ήταν τον Ερντογάν προσωπικά και τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας.

Να σημειωθεί ότι αρχιτέκτονας του τουρκικού διπλωματικού σχεδίου, είναι ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Νταβούτογλου. Ο «Τούρκος Κίσσιγκερ», όπως τον χαρακτηρίζει η Le Monde σε πρόσφατο άρθρο της. Ιδού, όμως, τι αναφέρει η γαλλική εφημερίδα για την πορεία της γείτονος. Η Αγκυρα ολοένα περισσότερο μετατρέπεται σε «φάρο όλης της περιοχής». Ενας «φάρος» μάλιστα, ο οποίος όλο και πιο πολύ εμπλέκεται στα σοβαρότερα προβλήματα της περιοχής. Με τη μείωση της επιρροής της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου, και καλυτερεύοντας τις σχέσεις της με τη Συρία, το Ιράκ, την Ελλάδα και την Αρμενία, η Τουρκία μετατρέπεται σε «κυρίαρχο παίκτη» στη Μ.Ανατολή. Ταυτόχρονα, συσφίγγει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και όλη την Ανατολή Ευρώπη και κάνει «πραγματική επέλαση προς την κατεύθυνση της Αφρικής». Αξιοσημείωτη για όλα αυτά, είναι η πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκαν διεξοδικά οι τουρκο-αρμενικές σχέσεις, το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, ενώ πραγματοποιήθηκε και συνάντηση Ερντογάν με τον αρμένιο πρόεδρο Σαργκσιάν.

Να προσθέσουμε, εμείς, σε όλα αυτά, τις ενεργειακές και οικονομικές συμφωνίες με τη Ρωσία. Να θυμίσουμε επίσης, το εξής: Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Μπεντβέντεφ, προτού επισκεφθεί την Τουρκία, ήταν στη Συρία. Εκεί, μάλιστα, συναντήθηκε με τον ηγέτη της «Χαμάς». Είναι η πρώτη φορά που, ακόμα και Ρώσος ηγέτης, κάνει κάτι τέτοιο. Εως τώρα, μόνον αντιπροσωπείες της «Χαμάς» είχαν επισκεφθεί τη Μόσχα. Εξίσου ενδιαφέρουσα «σύμπτωση» (;) είναι ότι ο Ερντογάν κάνει πολλά ανοίγματα για την επίλυση του Παλαιστινιακού. Κάτι που έχει ξεσηκώσει την αντίδραση των Ισραηλινών.

Ας ρίξουμε όμως, μια ματιά στις σχέσεις Τουρκίας-Ιράν, οι οποίες τα τελευταία χρόνια διάγουν έναν παρατεταμένο μήνα του μέλιτος. Αφότου η Τεχεράνη, ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, κατανόησε το αδιέξοδο της εξαγωγής της ισλαμικής επανάστασης (και στην Τουρκία), και την ανάγκη να κάνει βήματα ώστε να βγεί από τη διεθνή απομόνωσή της, οι δύο πλευρές άρχισαν την προσέγγιση. Το απόγειο της σύσφιγξης των σχέσεων ήταν το 11μηνο Ερμπακάν (1996-1997), τον οποίο άλλωστε, το Ιράν βοήθησε με κάθε τρόπο. Μεταξύ των άλλων, τότε υπογράφτηκε και συμφωνία για παροχή στην Τουρκία πολύ μεγάλων ποσοτήτων φυσικού αερίου από το Ιράν. Να σημειωθεί πως και πρίν, η Τουρκία είχε συμφωνήσει να πουλάει στο Ιράν οπλικά συστήματα που δεν του έδινε η Δύση. Γενικότερα, οι κάθε λογής συμφωνίες που διαχρονικά έχουν υπογράψει και υλοποιούν οι δύο χώρες, έχουν συμβάλλει καθοριστικά στην απεξάρτηση της Τουρκίας από τη Δ.Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Ο επικεφαλής της ισραηλινής διπλωματίας, Λίμπερμαν (σκληρός Δεξιός), είναι κατά των ανοιγμάτων προς την Τουρκία. Αντίθετη θέση έχει ο υπουργός Αμύνης, «Εργατικός», Μπάρακ.

Επίσης, μπορεί η Αγκυρα να μην εξαπολύει ανοιχτές επιθέσεις κατά της πολιτικής των ΗΠΑ, αλλά είναι εμφανής στην πράξη η διαφοροποίησή της. Ενδεικτικό είναι ότι πέρυσι η Τουρκία αρνήθηκε να στείλει επιπλέον στρατεύματα στο Αφγανιστάν, αν και της το ζήτησε η Ουάσιγκτων, ενώ δήλωσε ότι τα 1750 άτομα που είναι εκεί, δεν θα παίρνουν μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις. Ενας άλλος στόχος της Αγκυρας είναι να οικοδομήσει έναν «εννιαίο χώρο τουρκόγλωσσων» υπό την αιγίδα της. Εφόσον επιτευχθεί κάτι τέτοιο, αυτός ο χώρος, σε βάθος χρόνου θα μπορεί να ανταγωνιστεί στην ευρύτερη περιοχή, αν όχι στον οικονομικό τομέα, τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής επιρροής, τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Ταυτόχρονα, νευραλγικός στόχος είναι η καλλιέργεια της εικόνας της Τουρκίας, ως ενός «φάρου του κοσμικού ισλάμ» για όλους τους μουσουλμάνους. Και για εκείνους που ζούν ως μετανάστες στη Δ.Ευρώπη. Πολύ περισσότερο, για τους Ελληνες μουσουλμάνους. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, στην Τουρκία, η αύξηση της δύναμης Ερντογάν, δεν σημαίνει άνοδο του ισλαμισμού στην εξουσία, αλλά ενίσχυση εκείνης της εικόνας που βοηθά στην αύξηση της επιρροής της στο μουσουλμανικό κόσμο. Το αν θα το πετύχει τελικά το στόχο της, παραμένει αδιευκρίνιστο. Πόσο μάλλον, όταν είναι γνωστές οι ιστορικές διαφορές Αράβων-Τουρκίας και η πρόθεση του Ιράν να ηγηθεί των μουσουλμάνων. Να σημειωθεί πως, εκτός των σχέσεων που φροντίζει να διατηρεί με την Χεζμπολάχ (Λίβανος) και Χαμάς (Γάζα), η Αγκυρα έχει δώσει καταφύγιο σε σειρά ισλαμικών οργανώσεων, όπως, μεταξύ άλλων, Τσετσενικών.

http://www.antinews.gr

Διαβάστε περισσότερα...