Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wikileaks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wikileaks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το αμερικανικό σχέδιο «εξαφάνισης» ενός δημοσιογράφου

Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011

Η μυστική εισήγηση, που καταγράφεται σε τηλεγράφημα του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Λευκωσία κ. Ρόναλντ Σλίκερ με ημερομηνία 3 Νοεμβρίου 2006, είχε ως αποδέκτες τους Αμερικανούς πρώην υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας, κυρία Κοντολίζα Ράις και κ. Ντόναλντ Ράμσφελντ, ακόμη όμως και τη μυστική υπηρεσία του Πενταγώνου, τη διαβόητη DIA. Στις 22 Οκτωβρίου του 2006 η Λευκωσία ξύπνησε συγκλονισμένη από την είδηση ότι ο τουρκικός στρατός προκάλεσε τον θάνατο άγνωστου αριθμού Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων κρατουμένων, τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει σαν πειραματόζωα σε εργαστήρια παρασκευής χημικών όπλων σε κάποιο εργοστάσιο κοντά στην Αγκυρα.



Η αποκάλυψη είχε προκαλέσει σάλο στην Κύπρο, πανικό στην Τουρκία και προβληματισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση θεωρούσε ότι οι δημοσιογραφικές αποκαλύψεις μπορούσαν να παγώσουν την προσπάθεια έναρξης διαπραγματεύσεων με σκοπό την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Για το ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες «Εθνος της Κυριακής» και «Φιλελεύθερος» και μεταδόθηκε από το MEGA Ελλάδος και Κύπρου οι Αμερικανοί διπλωμάτες κατηγόρησαν τον Μιχάλη Ιγνατίου, ο οποίος υπέγραφε το αποκαλυπτικό άρθρο. «Οι αγνοούμενοι-πειραματόζωα της Τουρκίας» ήταν ο τίτλος του ρεπορτάζ. «Το θέμα έγραψε ο Μιχάλης Ιγνατίου, “συνηθισμένο βέλος στα πλευρά μας”», αναφερόταν στο εμπιστευτικό τηλεγράφημα που είχε αποστείλει στο αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο τότε πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Λευκωσία κ. Σλίκερ. Στο ντοκουμέντο που παρουσιάζει το «ΘΕΜΑ» περιέχεται η άποψη μιας «προστατευόμενης» πηγής της πρεσβείας στο Intercollege, την οποία ο κ. Σλίκερ παρουσίαζε να υποστηρίζει χωρίς καμία απόδειξη ότι η προεδρία της Κύπρου (τότε πρόεδρος ήταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος) όχι μόνο είχε αναθέσει τη δημοσίευση της υπόθεσης στον Ιγνατίου, αλλά και κατηύθυνε τον δημοσιογράφο να την αποκαλύψει δύο εβδομάδες προτού το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συζητήσει την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. με σκοπό να υπονομεύσει τις προσπάθειες της Αγκυρας. Οι ισχυρισμοί του στελέχους του Intercollege ταυτίζονταν με την εκτίμηση της αμερικανικής διοίκησης ότι η κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου μεθόδευσε τη δημοσίευση της πληροφορίας πως οι αγνοούμενοι χρησιμοποιήθηκαν από τους Τούρκους σαν πειραματόζωα προκειμένου να αμαυρωθεί η εικόνα της Αγκυρας και να περιοριστούν οι πιθανότητες ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.

«Αν οι καταγγελίες της κυρίας … αποδειχθούν αληθείς, ο Ιγνατίου είναι πιθανό να έπαιζε τον ρόλο του πρόθυμου συν-συνωμότη, από τη στιγμή που ένας αριθμός διαφορετικών συνομιλητών της πρεσβείας αναφέρουν ότι είναι στην τσέπη του προέδρου», έγραφε ο κ. Σλίκερ στο τηλεγράφημά του αποκαλύπτοντας ότι Ελληνοκύπριοι που είχαν σχέση με την πρεσβεία είχαν βάλει στο στόχαστρο τον Ιγνατίου. Με προφανή ειρωνική διάθεση, ο τότε επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματικής αντιπροσωπείας στην Κύπρο έγραφε ότι «φυσικά δεν είναι έγκλημα η άσκηση κριτικής στην πολιτική των ΗΠΑ στο Κυπριακό, όμως το δημοσιογραφικό αστέρι (star snoop) του “Φιλελεύθερου” χρησιμοποιεί εναντίον μας την πρόσβαση που του προσφέρουμε» (εννοεί τη δημοσιογραφική διαπίστευση στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ). Ο κ. Σλίκερ προχωρούσε ακόμη ένα βήμα, προτείνοντας συγκεκριμένους τρόπους για να περιοριστεί η πρόσβαση του δημοσιογράφου στις πηγές πληροφόρησης. «Η προσπάθεια αποκλεισμού του από τη ροή των πληροφοριών θα αποτύχει και θα στραφεί εναντίον μας, όμως οφείλουμε να τον περιορίσουμε γρήγορα», εισηγούνταν ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών όπου ήταν διαπιστευμένος ο Μιχάλης Ιγνατίου.

Ο ίδιος απέστειλε στις 8 Ιανουαρίου του 2008 στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ακόμη ένα τηλεγράφημα, ενημερώνοντας για μια συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο της Κύπρου κ. Δημήτρη Χριστόφια. Ο Μιχάλης Ιγνατίου βρέθηκε εκ νέου στο στόχαστρο της αμερικανικής διπλωματίας επειδή αρθρογραφούσε επιχειρηματολογώντας ότι ο φημολογούμενος διορισμός ειδικού απεσταλμένου των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κυπριακό δημιουργεί ένταση στις σχέσεις της Λευκωσίας με την Ουάσινγκτον.

«Ο Χριστόφιας, που ήξερε καλά τον Ιγνατίου, υποσχέθηκε ότι θα επικοινωνήσει με τον δημοσιογράφο. Δεν ήταν βέβαιος (αναφέρεται στον πρόεδρο της Κύπρου) τι είχε οδηγήσει τον δημοσιογράφο στην εκστρατεία παραπληροφόρησης», έγραφε ο κ. Σλίκερ ο οποίος κατάφερε τρεις στόχους με μόνο μία προσπάθεια: ανάγκασε τον κ. Χριστόφια να καταδικάσει και να αποδοκιμάσει τον δημοσιογράφο, απέσπασε τη συμφωνία του προέδρου της Κύπρου για την τοποθέτηση Αμερικανού ειδικού απεσταλμένου και τον έσπρωξε να δηλώσει ότι θα προτιμούσε έναν διπλωμάτη στο στυλ του Τομ Γουέστον… Σημειώνεται ότι σε σύσκεψη στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τον Οκτώβριο του 2008, επιχειρήθηκε να στοιχειοθετηθεί κατηγορία κατά του Ιγνατίου για «παραβίαση της εθνικής ασφάλειας» (breach of national security) των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τη διαρροή άκρως απόρρητου αμερικανικού εγγράφου για το Σκοπιανό στην εφημερίδα «Εθνος». Κατά πληροφορίες, η διαφωνία ενός υφυπουργού και ενός βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών έσωσε τον δημοσιογράφο από τη βαριά κατηγορία που προβλέπει πολυετή φυλάκιση σε περίπτωση καταδίκης. Ομως μετατέθηκε στο εξωτερικό αριθμός Αμερικανών διπλωματών που χαρακτηρίστηκαν πηγές του Ιγνατίου, ενώ ένας τουλάχιστον ανώτερος αξιωματούχος δέχθηκε σφοδρή επίπληξη για τις φιλικές σχέσεις του με τον εν λόγω δημοσιογράφο!

Πρώτο Θέμα

Σημ Εν Κρυπτώ: Ο Μιχάλης Ιγνατίου αποτελεί μαζί με τον συγχωρεμένο πλέον Λάμπρο Παπαντωνίου υπόδειγμα ως προς την μαχητική δημοσιογραφία, το ήθος και την αγάπη για την Αλήθεια. Ανταποκριτές Ελληνικών ΜΜΕ στις ΗΠΑ που αντικρούουν τον εκπρόσωπο του State Department ή του Πενταγώνου και τους κάνουν να μασάνε τα λόγια τους την ώρα του briefing, είναι πλέον είδος εν ανεπαρκεία. Δυστυχώς λίγοι Έλληνες δημοσιογράφοι τολμούν ν' ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Ένα δείγμα των αποκαλύψεων του Μιχάλη Ιγνατίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Διαβάστε περισσότερα...

«Συνεργάσιµος εταίρος η Ελλάδα στη Σούδα»

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011



Αριστοτελία Πελώνη

«Δεν γνωρίζουµε περιορισµούς καθ’ οιανδήποτε χρονική στιγµή στην πρόσβαση, τις υπερπτήσεις ή την ανάπτυξη ακόµη και των πιο ευαίσθητων στρατιωτικών υλικών στη βάση»,παραδέχονται οι Αµερικανοί σε σειρά απόρρητων τηλεγραφηµάτων που διέρρευσαν στο Wikileaks.

∆ιευκολύνσεις «χωρίς κανέναν περιορισµό», που έπρεπε να µείνουν «αλώβητες», παρείχαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στη βάση της Σούδας και όχι µόνο. Οι ελληνοαµερικανικές στρατιωτικές σχέσεις, άλλωστε, ήταν σηµαντικότερες από οποιαδήποτε διαφωνία στα πολιτικά ζητήµατα, όπως παραδέχονται οι Αµερικανοί σε σειρά απόρρητων τηλεγραφηµάτων που διέρρευσαν στο Wikileaks. Οι Αµερικανοί «φλερτάριζαν» ακόµη και τους τοπικούς άρχοντες των Χανίων, προκειµένου να προωθήσουν τα ζητήµατα της βάσης. Κατά τα λοιπά, διαπίστωναν ότι «οι Ελληνες είναι επιρρεπείς στην κολακεία», γι’ αυτό και πίστευαν ότι ο καλύτερος τρόπος για την προώθηση της στρατιωτικής συνεργασίας ήταν οι προσωπικές σχέσεις…

Για περαιτέρω συνδροµή στο Ιράκ είχε συµφωνήσει η ελληνική κυβέρνηση το 2007, όπως προκύπτει από απόρρητο τηλεγράφηµα του αµερικανού πρεσβευτή Τσαρλς Ρις. Στις 2 Μαΐου 2007 γράφει ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει την προθυµία της να συµβάλει περισσότερο στο Ιράκ και σηµειώνει ότι έχει συνδράµει µε όλους τους τρόπους. Συγκεκριµένα, όπως αναφέρει, στην αρχή του πολέµου στο Ιράκ «η Ελλάδα παρείχε εκτεταµένη υποστήριξη για τον ανεφοδιασµό αεροσκαφών και άλλες τεχνικές δραστηριότητες στη βάση της Σούδας». Αναφέρει µάλιστα ότι οµάδα των ελληνικών Ειδικών ∆υνάµεων είχε αναπτυχθεί πάνω απότη βάση της Σούδας για αρκετούς µήνες, για την ασφάλεια των αµερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σηµειώνει ότι οι ελληνικές Ενοπλες ∆υνάµεις «πήραν κάθε διαθέσιµο βυτιοφόρο και οδηγό για να παράσχουν καύσιµα στα αµερικανικά αεροσκάφη». Αυτό, κατ’ επέκταση, επέτρεψε «τον ανεφοδιασµό κάθε B52 που χτυπούσε το Ιράκ από τα δυτικά».

Οταν έγινε σαφές ότι τα καύσιµα δεν ήταν αρκετά, η Ελληνική Πολεµική Αεροπορία έκανε εκτροπή στο 100% στον δικό της αγωγό καυσίµων για να εξυπηρετήσει την αµερικανική προσπάθεια.

∆εν είναι η πρώτη φορά που σηµειώνεται η σηµασία της αµερικανικής βάσης της Σούδας για όλες τις αµερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανα τολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Η Σούδα ήταν τόσο σηµαντική που οι Αµερικανοί έκαναν ακόµη και «κορτάρισµα» στους τοπικούς άρχοντες προκειµένου να αλλάξει η αρνητική εικόνα στην Κρήτη – και όχι µόνο – για την αµερικανική βάση. Σε εµπιστευτικό τηλεγράφηµά του µε ηµεροµηνία 27 Μαρτίου 2007, ο Ρις περιγράφει τη συνάντησή του στα Χανιά µε τον νέο νοµάρχη, ενώ µιλάει για «θάλασσα αλλαγής», καθώς – όπως σηµειώνει – η υποδοχή του είναι πολύ διαφορετική από τις συνήθως «παγερές συναντήσεις µε την παλιά αριστερίστικη τοπική ηγεσία». Στη συνάντησή του µε τον νοµάρχη Χανίων Γρηγόρη Αρχοντάκη, τον δήµαρχο Χανίων Κυριάκο Βιρβιδάκη και τον δήµαρχο Ακρωτηρίου Μιχάλη Κυνηγό, η συζήτηση επικεντρώνεται στην ανάγκη για καλές σχέσεις και συνεργασία. «Τέτοιες συζητήσεις σε άλλο πλαίσιο θα ήταν απίθανες, αλλά στην περίπτωση της βάσης της Σούδας εκπροσωπούν ριζική αλλαγή από την κατάσταση που είχε επικρατήσει για αρκετά χρόνια.

Προηγουµένως, οι τοπικοί πολιτικοί ήταν ανοικτά εχθρικοί προς τη βάση και δεν ενδιαφέρονταν για επισκέψεις αµερικανικών πλοίων, παρά τα σηµαντικά οικονοµικά οφέλη για την τοπική κοινωνία», σηµειώνει. Ο Αρχοντάκης λέει στον πρεσβευτή ότι µία από τις βασικές προτεραιότητές του ήταν η ενίσχυση των δεσµών ανάµεσα στην κοινωνία των Χανίων και τη βάση. Κάτι τέτοιο «δεν θα είχε µόνο οικονοµικά οφέλη, αλλά θα άλλαζε και την πολιτική ατµόσφαιρα». Ενώ ο δήµαρχος Ακρωτηρίου λέει στον Ρις ότι υπήρχε αντιαµερικανικό κλίµα στη Σούδα, «αλλά δεν ήταν χειρότερο απ’ οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα». Πρόσθεσε, µάλιστα, ότι «η δουλειά του δεν ήταν η εξωτερική πολιτική, αλλά η ευηµερία του Ακρωτηρίου».

ΜΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΝ.

Λίγους µήνες µετά, τον Ιούλιο του 2007, σε νέα συνάντηση του Γ. Αρχοντάκη µε τους Αµερικανούς, ο νοµάρχης Χανίων τούς πιέζει για περισσότερες επισκέψεις αµερικανικών πλοίων στη Σούδα. Οπως αναφέρει στο εµπιστευτικό τηλεγράφηµά του ο αµερικανός επιτετραµµένος στην Αθήνα Τόµας Κάντριµαν, ο Αρχοντάκης τούς λέει ότι δεν ήθελε τις επισκέψεις τόσο για το οικονοµικό όφελος, όσο για τα «πολιτικά οφέλη», αφού οι επισκέψεις θα έδειχναν την αµερικανική στήριξη στην τοπική κοινωνία, η οποία ισχυρίστηκε ότι «ήταν πολύ φιλοαµερικανική, µε εξαίρεση µια κοµµουνιστική µειοψηφία». «Προηγουµένως, τρέµαµε να τηλεφωνήσουµε στους τοπικούς πολιτικούς... Τώρα, ο νοµάρχης και οι άλλοι αξιωµατούχοι καλωσορίζουν τις επισκέψεις των αµερικανικών πλοίων, γι’ αυτό ενθαρρύνουµε το Ναυτικό να εκµεταλλευθεί αυτή τη νέα συµπεριφορά», σχολιάζει ο Κάντριµαν. Σηµαντική συνεισφορά που δεν θα πρέπει να παραβλέπεται είναι οι αµερικανικές διευκολύνσεις στη βάση της Σούδας, όπως γράφει αργότερα, στις 31 Μαρτίου 2008, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ενόψει της επίσκεψης του ναυάρχου Φιτζέραλντ στην Αθήνα. Στο απόρρητο τηλεγράφηµα, ο Αµερικανός σηµειώνει ότι µπορεί οι συνεισφορές της Ελλάδας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν να είναι «περιορισµένες», αλλά δεν ισχύει το ίδιο σε άλλες περιπτώσεις.

«Οταν η Τουρκία αρνήθηκε να επιτρέψει στη συµµαχία των ΗΠΑ να επιχειρήσει από τις βάσεις της πέρυσι, η Αµερικανική Πολεµική Αεροπορία µετέφερε 6 τάνκερ KC-135 από το Ιντσιρλίκ στη βάση της Σούδας, όπου οι Ελληνες βοήθησαν στον ανεφοδιασµό τους. Για τις επίγειες αµερικανικές δυνάµεις, το σύµπλεγµα της Σούδας επέτρεψε στο 4ο Μηχανοκίνητο Τµήµα Πυροβολικού να µετακινηθεί γρήγορα από τον Βορρά στον Νότο εγκαίρως για την έναρξη του πολέµου. Η Ελλάδα επιτρέπει περισσότερες από 24.000 υπερπτήσεις τον χρόνο» γράφει, µεταξύ άλλων, ο αµερικανός πρεσβευτής.

ΣΥΝΝΕΦΑ.

«Ελληνοαµερικανική στρατιωτική συνεργασία: το καλό, το κακό και το αναγκαίο». Είναι ο τίτλος άλλου απόρρητου τηλεγραφήµατος που συντάσσει στις 24 Ιουνίου 2008 ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ. Αφορµή για τη σύνταξη του τηλεγραφήµατος είναι τα «σύννεφα» που έχουν δηµιουργηθεί στις διµερείς σχέσεις από τις διαφωνίες για το Σκοπιανό, την ελληνοτουρκική διένεξη για τον Αϊ-Στράτη και τον ρόλο του ΝΑΤΟ και τις σχέσεις της κυβέρνησης Καραµανλή µε τη Ρωσία. Ωστόσο, όπως γράφει ο αµερικανός πρεσβευτής, η στρατιωτική συνεργασία παραµένει καλή και πρέπει να παραµείνει «αλώβητη». Οπως το θέτει, «η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε πολύ συνεργάσιµος εταίρος στη Σούδα, παρ’ ότι δεν θέλει να το διαφηµίζει για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους. ∆εν γνωρίζουµε περιορισµούς καθ’ οιανδήποτε χρονική στιγµή στην πρόσβαση, τις υπερπτήσεις ή την ανάπτυξη ακόµη και των πιο ευαίσθητων στρατιωτικών υλικών στη βάση». Με έµφαση αναφέρει ακόµη τις άδειες υπερπτήσεων αµερικανικών πολεµικών αεροσκαφών εντός ελληνικού εναέριου χώρου, που έχουν χορηγήσει οι ελληνικές κυβερνήσεις µετά την 11η Σεπτεµβρίου, για υποστήριξη των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, οι οποίες φθάνουντις 28.000 τον χρόνο. Καταλήγει ότι η στρατιωτική σχέση είναι τόσο σηµαντική, που πρέπει να στηριχθεί µε όλους τους τρόπους και κυρίως σε προσωπικό επίπεδο. Κι αυτό επειδή «σε πολλούς τοµείς, η συνεργασία µας µε τους Ελληνες εξαρτάται περισσότερο από προσωπικές σχέσεις, παρά από θεσµικούς δεσµούς. Το να κάνεις τους Ελληνες να πουν “ναι” σε δύσκολα θέµατα γενικά απαιτεί ένα καλό επιχείρηµα, σε συνδυασµό µε κανάκεµα... Οι Ελληνες είναι επιρρεπείς στην κολακεία και προσβάλλονται εύκολα».


«Στείλτε και άλλα πλοία»

«ο νοµάρχης Χανίων Γ. Αρχοντάκης σε συνάντηση που είχε µε τους Αµερικανούς τούς πιέζει για περισσότερες επισκέψεις αµερικανικών πλοίων στη Σούδα». οπως αναφέρει στο εµπιστευτικό του τηλεγράφηµα ο αµερικανός επιτετραµµένος στην Αθήνα Τόµας Κάντριµαν, ο Αρχοντάκης τούς λέει ότι δεν ήθελε τις επισκέψεις τόσο για το οικονοµικό όφελος όσο για τα «πολιτικά οφέλη», αφού οι επισκέψεις θα έδειχναν την αµερικανική στήριξη στην τοπική κοινωνία, η οποία ισχυρίστηκε ότι «ήταν πολύ φιλοαµερικανική, µε εξαίρεση µια κοµµουνιστική µειοψηφία»


«Εταιρείες των ΗΠΑ υπέφεραν»

ΣΤΙΣ 12 Νοέμβριου του 2009 και ενόψει της επίσκεψης του Αµερικανού υφυπουργού Αµυνας Αλεξάντερ Βέρσµποου στην Αθήνα, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ σε απόρρητο τηλεγράφηµα αναλύει τα θέµατα που θα πρέπει να προσέξει ο αµερικανός αξιωµατούχος. Επαναλαµβάνει τη σηµασία της ναυτικής βάσης της Σούδας και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι από τους µεγαλύτερους αγοραστές αµερικανικών όπλων. Στα ειδικά θέµατα, ο Σπέκχαρντ επανέρχεται στο θέµα του νέου αγωγού καυσίµων (από το Μαράθι προς το Αεροδρόµιο) για την εξυπηρέτηση της Βάσης της Σούδας, το οποίο «έχει κολλήσει στην ελληνική γραφειοκρατία εδώ και σχεδόν επτά χρόνια και το οποίο ο Βενιζέλος εµφανίστηκε έτοιµος να λύσει». «Το µήνυµά σας θα πρέπει να είναι ότι θέλουµε να ξοδέψουµε 32 δισ. δολάρια στην κρητική οικονοµία, για να αναβαθµίσουµε τη στρατηγική µας σχέση, να προστατεύσουµε το περιβάλλον και να διατηρήσουµε τη βάση της Σούδας ως εγκατάσταση - κλειδί για την Ελλάδα, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Η συνεχιζόµενη καθυστέρηση απειλεί τη χρηµατοδότηση του Κογκρέσου και αυξάνει το ρίσκο», σηµειώνει. Αναφερόµενος στα εξοπλιστικά ο Σπέκχαρντ λέει ότι αναµένονται διεθνείς διαγωνισµοί ύψους 6 δισ.δολαρίων στα επόµενα δύο χρόνια, «παρότι οι δηµοσιονοµικές δυσκολίες µπορεί να τους εµποδίσουν». Αναφερόµενος στο πρόβληµα συστηµάτων αυτοπροστασίας που έχει προκύψει µε αµερικανικά F16 µε ευθύνη της εταιρείας Raytheon, σηµειώνει πως αυτό σηµαίνει ότι «πολλά από τα µαχητικά αεροσκάφη της Ελλάδας που κάνουν αναχαιτίσεις στο Αιγαίο δεν έχουν σύστηµα αυτοπροστασίας». Ωστόσο, συµβουλεύει τον υφυπουργό Αµυνας να ενισχύσει την προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου για διαφάνεια και δίκαιους διαγωνισµούς, εκτιµώντας ότι στο παρελθόν η ελληνική εθνική ασφάλεια «και οι αµερικανικές εταιρείες υπέφεραν όταν οι αποφάσεις λαµβάνονταν µε πολιτικό κριτήριο».


«Οι αποφάσεις για τις προµήθειες είναι πολιτικές»

ΣΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ σχέση των δύο χωρών εστιάζει και η αµερικανίδα επιτετραµµένηστην Αθήνα Ντέµπορα Μακάρθι, γράφοντας στον πρέσβη Μαρκ Λέιγκον, αρµόδιο για θέµατα παράνοµης διακίνησης και εµπορίας ανθρώπων, ο οποίος επισκέπτεται την Αθήνα τον Αύγουστο του2008. Οπως προκύπτει από το απόρρητο τηλεγράφηµα, η Μακάρθι γράφει ότι οι ελληνοαµερικανικές σχέσεις είναι «συγκεχυµένες». «Στα θετικά, η στρατιωτική συνεργασία παραµένει ισχυρή.

Η Ναυτική Βάση της Σούδας είναι ένας κόµβος µεταφορών και επιµελητείας στο θέατρο της Μέσης Ανατολής και η Ελλάδα είναι από τους µεγαλύτερους αγοραστές αµερικανικών εξοπλισµών».

Στις 11 Νοεµβρίου του 2008, ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ συντάσσει απόρρητο τηλεγράφηµα ενόψει της επίσκεψης του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ στρατηγού ∆ηµήτριου Γράψα στην Ουάσιγκτον.

Η επίσκεψη είναι µια ευκαιρία, όπως διαπιστώνει, να αναγνωριστεί η στήριξη της Ελλάδας στις αµερικανικές ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, συµπεριλαµβανοµένου του Ιράκ. ∆εν παραλείπει να αναφερθεί στο γεγονός ότι η Ελλάδα είναι σηµαντικός αγοραστής αµερικανικών εξοπλισµών, αν και «οι τελευταίες αποφάσεις προµηθειώνείναι πολιτικές και επιδιώκουν ισορροπία ανάµεσα στις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη Ρωσία». Ο Σπέκχαρντ επαναλαµβάνει τη σηµασία της βάσης της Σούδας, «της πιο σηµαντικής στρατηγικής τοποθεσίας για το Αµερικανικό Ναυτικό στην Ανατολική Μεσόγειο» και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισµός από την ελληνική πλευρά εκεί. Χαρακτηρίζειτον ∆. Γράψα «ανοικτό» και «πιστό υποστηρικτή των ελληνικών συµφερόντων». «Είναι θετικά διακείµενος απέναντιστις ΗΠΑ κιέχει πιέσει τις ελληνικές Ενοπλες ∆υνάµεις να µιµηθούν τον αµερικανικό σχεδιασµό, τις προµήθειες και την εκπαίδευση», γράφει στο τηλεγράφηµα, ενώ υποστηρίζει ότι ο στρατηγός Γράψας είναι «καχύποπτος µε τη Ρωσία και τις προσπάθειες για προµήθειες αµυντικού υλικού από αυτήν».

Σύµφωνα µε το απόρρητο τηλεγράφηµα, ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ είχε πει στον ακόλουθο Αµυνας της αµερικανικής πρεσβείας ότιλυπόταν που η Ελλάδα είχεαγοράσει ρωσικά BMP3 (σ.σ.: η προµήθεια των ρωσικών τεθωρακισµένων παραµένει «παγωµένη» µέχρι σήµερα). Επίσης είχε πει ότι θα υποστήριζε την αποστολή ελληνικών δυνάµεων στο Ιράκ και την αύξηση των ελληνικών δυνάµεων στο Αφγανιστάν, ωστόσο, όπως σηµειώνει ο Ντ. Σπέκχαρντ, «ο στρατηγός Γράψας έχει µικρή επιρροή επί των αποφάσεων για τις προµήθειες και την αµυντική πολιτική, αφού το ελληνικό Σύνταγµα προβλέπει ισχυρούς περιορισµούς για τον ρόλο των στρατιωτικών στην ανάπτυξη πολιτικής».

http://www.tanea.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Παπανδρέου είχε προτείνει προσφυγή στη Χάγη

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Της Δωρας Aντωνιου

Την παραπομπή στη Χάγη για επίλυση των διαφορών στο Αιγαίο πρότεινε ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου στην πρώτη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λίγες μόνο ημέρες μετά την εκλογή του, στις 9 Οκτωβρίου 2009, όταν επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη με αφορμή την υπουργική Διάσκεψη της Συνεργασίας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτό αποκαλύπτεται από τηλεγράφημα των Wikileaks, που παρουσιάζει αποκλειστικά η «Κ» και φέρει ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2009. Ο συντάκτης του, ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συναντήθηκε με τον κ. Παπανδρέου μαζί με τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Brookings, Στρομπ Τάλμποτ, στις 12 Οκτωβρίου 2009.

«Αν θέλετε τα νησιά μας, δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε λύση», είπε ο κ. Παπανδρέου στον κ. Ερντογάν, σύμφωνα με το τηλεγράφημα, το οποίο συνεχίζει: «Αλλά, πρόσθεσε ότι εάν το ενδιαφέρον της Τουρκίας είναι να αποκτήσει πρόσβαση στα διεθνή ύδατα, στον εναέριο χώρο, στην υφαλοκρηπίδα και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, αυτά τα θέματα μπορούν να λυθούν.

Ο Παπανδρέου πιστεύει ότι θα πρέπει να φέρουν αυτά τα θέματα σε ένα τρίτο, ουδέτερο μέρος, όπως η Χάγη, για να αποφασίσει μια δίκαιη λύση, ενώ θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν σχεδόν τα πάντα, εκτός της εθνικής κυριαρχίας. Απέρριψε τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, για την οποία πιστεύει ότι υιοθετήθηκε τα τελευταία χρόνια ως πολιτικός ελιγμός και δεν εδραιώνεται σε καμιά νομική βάση. Ωστόσο, ακόμα και γι’ αυτό άφησε ένα παράθυρο, λέγοντας ότι ενώ η Ελλάδα θα απορρίψει με σφοδρότητα οποιονδήποτε ισχυρισμό θίγει την εδαφική ακεραιότητα, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει μια χώρα από το να φέρει όποιο θέμα επιθυμεί στη Χάγη».

Ο κ. Σπέκχαρντ, όπως αναφέρει σε σχόλιό του το οποίο ακολουθεί, διαβλέπει στις τοποθετήσεις Παπανδρέου διαφοροποίηση της ελληνικής θέσης: «Πρόκειται για σημαντική μετακίνηση, εάν ισχύει. Στο παρελθόν, ενώ οι Ελληνες ήταν ανοιχτοί σε προσφυγή στη Χάγη για τις οικονομικές ζώνες, εμφανίζονταν απρόθυμοι να προσθέσουν όλο το φάσμα των θεμάτων του Αιγαίου, από φόβο ότι οι Τούρκοι θα επιχειρούσαν να τους κάνουν να εγκαταλείψουν τα διεθνή νομικά δικαίωμα που πιστεύουν ότι έχουν από τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας και άλλες συνθήκες, μέσα από ένα τουρκικού τύπου παζάρι», επισημαίνει.

Ο κ. Παπανδρέου φέρεται, επίσης, να επισημαίνει στον Τούρκο ομόλογό του ότι η δυνατότητα να κλείσουν αυτά τα ζητήματα έχει χρονικό ορίζοντα. «Είπε στον Ερντογάν ότι θα πρέπει να κινηθούν γρήγορα, καθώς πίστευε ότι είχε περιθώριο ενός χρόνου, το πολύ δεκαοκτώ μηνών, για να επιτύχει κάτι, δεδομένων των περιορισμών που θέτει η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία πιθανότατα θα του δέσει τα χέρια πολιτικά, καθώς τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο δύσκολα».

Κύπρος, Πατριαρχείο

Ο πρωθυπουργός, όπως αναφέρεται, έθεσε το θέμα της Κύπρου, «εξέφρασε την πεποίθηση ότι το κλειδί είναι η Τουρκία να διασφαλίσει ότι οι πολιτικοί κάνουν κουμάντο και ότι η Κύπρος δεν έχει παραδοθεί στον στρατό». Παράλληλα, για το θέμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, «είπε ότι τόνισε στον Ερντογάν ότι η ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης πεθαίνει και δεν είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας να συμβεί αυτό». Προσθέτει, δε, ότι «εάν η Τουρκία δεν κάνει κάτι, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τελικά θα μετακινηθεί κάπου αλλού, κάτι που η Ελλάδα δεν επιθυμεί και δεν θα πρέπει να επιθυμεί και η Τουρκία».

Πέραν αυτών, ο κ. Παπανδρέου εμφανίζεται υπέρμαχος της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και όχι μιας προνομιακής σχέσης, και αναφέρει στον κ. Ερντογάν ότι η επίλυση ενός από τα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες «θα ενδυναμώσει τη θέση του έναντι των ευρωπαϊκών χωρών που εμφανίζονται προβληματισμένες έναντι της ένταξης της Τουρκίας».

Ο κ. Σπέκχαρντ αναφέρει ότι «ο Παπανδρέου πίστευε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή είχε χάσει το μομέντουμ στα Βαλκάνια, και ότι επιθυμούσε να ενεργοποιηθεί για την επίλυση προβλημάτων στην περιοχή». Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ «δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να δώσει ώθηση στην προσπάθεια για επίλυση, αλλά επανέλαβε τη θέση για γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes για διεθνή χρήση».

H Καθημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Πάγκαλος : "Μακεδόνες" οι Σκοπιανοί

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

Στις 15 Φεβρουαρίου 2008 ο Θεόδωρος Πάγκαλος συναντά τον αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα. Ο σημερινός Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μιλά «αιχμηρά» και ανοιχτά στον πρέσβη Σπέκχαρντ για το θέμα των Σκοπίων λέγοντας ότι οι Μακεδόνες θα έπρεπε να χρησιμοποιούν όποιο όνομα θέλουν και ότι το θέμα της ονομασίας είναι γελοίο και καταστροφή από την αρχή.

Ο κ. Πάγκαλος – για τον οποίο ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ λέει ότι είναι γνωστός για τον αιχμηρό του λόγο και τις μη διπλωματικές προσεγγίσεις – σημειώνει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να θεωρεί τιμή το ότι θέλουν να χρησιμοποιήσουν το όνομα Μακεδονία.

Λέει ακόμα είναι επίσης γελοίος ο ελληνικός φόβος του αλυτρωτισμού, που βγαίνει από τις φοβίες των δεξιών, οι οποίες προέρχονται από τον εμφύλιο και από το φόβο μήπως έρθουν στην Ελλάδα κομμουνιστές από σλαβικές χώρες.

Ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σύμφωνα με το έγγραφο, δηλώνει ότι οι ΗΠΑ δε θα έπρεπέ να ανησυχούν μήπως η Ελλάδα θα τις κατηγορήσει ότι δεν έλυσαν το πρόβλημα της ονομασίας, χαρακτηρίζει λογική προσέγγιση την πρόταση Νίμιτς και λέει ότι είχε πει στην υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, ότι το ΠΑΣΟΚ δε θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί το ζήτημα, αν και θα ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση για τους χειρισμούς της.

Σχολιάζοντας, ο αμερικανός πρέσβης τόνιζε ότι λίγοι Έλληνες θα συμφωνούσαν με τον Πάγκαλο στο θέμα των Σκοπίων και πως, ακόμη και ο ίδιος, δεν θα εξέφραζε τις απόψεις αυτές δημοσίως.

Η δημοσίευση του εγγράφου προκάλεσε την αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.Ο Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Μιχελάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος, με σημερινές δηλώσεις του, περηφανεύεται ότι ήταν από τους πρώτους που συνιστούσαν να αφήσουμε τους Σκοπιανούς “να λέγονται όπως θέλουν”, δηλαδή “Μακεδόνες”.

Η δήλωση αυτή –όπλο στην προπαγάνδα των Σκοπίων- έρχεται σήμερα που μπαίνει σε τελική και κρίσιμη φάση η προσφυγή των Σκοπίων στο Διεθνές Δικαστήριο, εναντίον της χώρας μας, για την απόφαση της Συνόδου Κορυφής στο Βουκουρέστι, τον Απρίλιο του 2008.

Μετά από αυτό και ιδίως στην κρίσιμη αυτή στιγμή, μπορεί ο κ. Πάγκαλος να παραμένει ακόμη στη θέση του Αντιπροέδρου;

Καλούμε τον Πρωθυπουργό να πάρει άμεσα θέση».

Διαβάστε περισσότερα...

Συναλλαγές όπλων μεταξύ Τουρκίας και Ιράν παρά το εμπάργκο

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Του Μάνου Ηλιάδη

Την παραβίαση από την Τουρκία του εμπάργκο για το Ιράν, με συναλλαγές σε όπλα, πυρομαχικά και εκρηκτικά, αποκαλύπτει ένα απόρρητο έγγραφο του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών προς την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα που έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα το Wikileaks.
Το εν λόγω έγγραφο, με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου 2010, έχει ως θέμα «Εμπλοκή Τουρκικών Εταιρειών σε Συναλλαγές Στρατιωτικού Υλικού με το Ιράν» (Subject: Turkish Firms Engaged in Military Materiel- Related Deals with Iran ) και είναι ενδεικτικό της σημασίας του το γεγονός ότι υπογράφεται από την ίδια την υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον. Με το έγγραφο αυτό δίδεται εντολή από το Στέητ Ντηπάρτμεντ στην αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα να προβεί σε επείγον διάβημα προς την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντας μάλιστα λεπτομερείς οδηγίες για την διατύπωσή του.

Στο εισαγωγικό τμήμα του εγγράφου, στο οποίο παρέχονται γενικές πληροφορίες στην πρεσβεία προκειμένου να διαμορφώσει το διάβημά της, αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πληροφορίες για αρκετές συναλλαγές (several transactions) στις οποίες εμπλέκονται τουρκικές εταιρείες που σχεδιάζουν να προβούν σε εισαγωγές και εξαγωγές όπλων και στρατιωτικού υλικού από και προς το Ιράν, κατά παράβαση της Συμφωνίας Wassenaar. Μεταξύ αυτών που το Ιράν επιδιώκει να αγοράσει από την Τουρκία, περιλαμβάνονται φυσίγγια των .38’’ με μεταλλικό περίβλημα (full metal jacket), ειδικά βλήματα “wadcutter” (σ.σ.: πρόκειται για βλήματα με «κομμένη» την άκρη τους ώστε να προκαλούν μεγαλύτερα τραύματα), εκτοξευτές οπλοβομβίδων των 40 χλστ., γεμιστήρες από συνθετικό υλικό για τυφέκια Μ-16 των 5,56 , των 7,62Χ39 (ανατολικό διαμέτρημα, για τυφέκια Καλάσνικοφ) και των 7,62Χ51 (για τυφέκια στο νατοϊκό διαμέτρημα 7,62). Επί πλέον, αναφέρεται ότι άλλες τουρκικές εταιρείες επιχειρούν να εισαγάγουν από το Ιράν πλαστικά εκρηκτικά και νιτροκυτταρίνη, κατά παράβαση της αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 1747. Παρακάτω, επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία INKSNA (Iran, North Korea, and Syria Act) προβλέπονται κυρώσεις εναντίον οιουδήποτε διακινεί προς τις χώρες αυτές οιαδήποτε προϊόντα, υπηρεσίες ή τεχνολογίες οι οποίες περιλαμβάνονται σε μία σειρά καταλόγων με προϊόντα, η διακίνηση των οποίων τελεί υπό τον έλεγχο διάφορων συμφωνιών (περί πυρηνικών υλικών, πυραυλικής τεχνολογίας κ.λπ.), ή άλλων που εμπίπτουν στην κατηγορία υλικών, υπηρεσιών και τεχνολογιών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη όπλων μαζικής καταστροφής, πυραύλων κ.λπ. Στην συνέχεια αναφέρεται ειδικώς στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν χορηγήσει στην Τουρκία, το 1995, περί τους 181 εκτοξευτές βομβίδων (πολυβομβιδοβόλα ή πολυβόλα βομβίδων ) τύπου Μk-19 των 40 χλστ. και επισημαίνεται ότι τυχόν μεταβίβασή τους στο Ιράν θα παραβίαζε το άρθρο 3 του Νόμου Ελέγχου Εξαγωγών Όπλων (ΑECA), με αποτέλεσμα η Τουρκία να απολέσει τη δυνατότητα να αγοράζει αμερικανικά όπλα και συναφείς υπηρεσίες ή να λαμβάνει πιστώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σημείο αυτό γίνεται ειδική αναφορά στα εξοπλισμένα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα Reaper, τα οποία η Τουρκία επιδιώκει εδώ και έναν χρόνο να αποκτήσει από τις ΗΠΑ, χωρίς αποτέλεσμα, όπως επίσης και στα αντιαεροπορικά συστήματα Patriot.

Στο τμήμα του εγγράφου που αναφέρεται στις τουρκικές εξαγωγές προς το Ιράν, κατονομάζονται δύο τουρκικές εταιρείες, η Mercan Tanitim Dis Ticaret ve Muhendislik Ltd. και η Makina ve Kimya Endustrisi Kurumu (MKEK) οι οποίες αναμένεται να υπογράψουν συμβόλαια για την εξαγωγή στρατιωτικού υλικού προς το Ιράν. Σε άλλο τμήμα του εγγράφου, σχετικά με τις εισαγωγές παρόμοιου υλικού από το Ιράν, κατονομάζονται οι ίδιες εταιρείες, οι οποίες επισημάνθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2009, να προωθούν μία συμφωνία με την κρατική ιρανική εταιρεία Parchin Chemical Industries για την αγορά, από την ΜΚΕΚ 2000 κιλών πλαστικών εκρηκτικών Α-4. Στο έγγραφο αναφέρεται ότι η Parchin, είναι μία πολεμική βιομηχανία του Ιράν, η οποία ανήκει στον κρατικό οργανισμό αμυντικής βιομηχανίας (DIO) του Ιράν και ότι τον Απρίλιο του 2007 απεδείχθη πως η βιομηχανία αυτή ήταν ο τελικός παραλήπτης sodium perchlorate monohydrate, μία χημικής συνθέσεως που χρησιμοποιείται στην προώθηση βαλλιστικών πυραύλων. Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι όλα τα εκτός Ιράν περιουσιακά στοιχεία και λογαριασμοί τόσο του κρατικού οργανισμού αμυντικής βιομηχανίας του Ιράν όσο και της Parchin, έχουν παγώσει με βάση την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της αμερικανικής κυβερνήσεως και συνιστάται στην Τουρκία να πράξει το ίδιο για όσα από αυτά εντοπισθούν στο έδαφός της.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 επίσης, η Mercan Tanitim και μία άλλη τουρκική εταιρεία, η Kolorkim Kimya San. (η οποία εμφανίζεται ότι παράγει μελάνια!), ήταν σε διαπραγματεύσεις για την εισαγωγή, από το Ιράν, Νιτροκυτταρίνης (Νitrocellulose), ενός προϊόντος διττής χρήσεως (πολιτικής και στρατιωτικής) που είναι βασικό συστατικό στην παραγωγή πυρίτιδας.

Στο έγγραφο αναφέρεται ακόμη ότι παρόμοιες συναλλαγές μπορούν να βλάψουν τις διμερείς σχέσεις (ΗΠΑ- Τουρκίας) δεδομένου ότι τα υλικά αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού, με αποτέλεσμα τον θάνατο ή τον σοβαρό τραυματισμό στρατιωτών των δυνάμεων της συμμαχίας.
Κατά την άποψή μας, πάντως, η ουσία δεν είναι στο εάν η Τουρκία παραβιάζει το εμπάργκο για το Ιράν ή στο αν θα προκληθούν απώλειες σε δυνάμεις της συμμαχίας, αλλά στο γιατί το κάνει και δη εν γνώσει της για τις βαρύτατες κυρώσεις που επιφέρει το γεγονός αυτό.

Και εξηγούμεθα. Πρώτον, από τις τρεις τουρκικές εταιρείες που αναφέρονται στο έγγραφο, οι δύο είναι εταιρείες των ιδιωτικού τομέα, μικρού μεγέθους, με αντικείμενο άσχετο με πολεμικό υλικό, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν προφανώς ως κάλυμμα για κάτι άλλο. Δεύτερον, η ΜΚΕΚ είναι η μεγαλύτερη κρατική πολεμική βιομηχανία της Τουρκίας (κάτι αντίστοιχο των πάλαι ποτέ δικών μας ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ), με τεράστια γκάμα προϊόντων, μεγάλο αριθμό εργοστασίων σε διάφορα μέρη της χώρας και προσωπικό που μέχρι προ ολίγων ετών πλησίαζε τα 20.000 άτομα. Η εμπλοκή μίας τόσο μεγάλης κρατικής τουρκικής εταιρείας σε συναλλαγές τόσο μικρού οικονομικού ύψους (αξίας μερικών εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων ή λίγων εκατομμυρίων δολαρίων στην καλύτερη περίπτωση), προκαλεί εντύπωση. Και τούτο διότι μία τέτοια εμπλοκή θεωρείται αδύνατη χωρίς την άμεση γνώση και έγκριση των αρμόδιων αρχών της Τουρκίας, η οποία, όπως και κάθε άλλη χώρα του κόσμου, έχει την ίδια αυστηρή νομοθεσία που διέπει την διακίνηση τέτοιων υλικών.

Κατά την άποψή μας, η απάντηση στο εύλογο ερώτημα που τίθεται ως προς τους λόγους αυτής της προφανώς άφρονος ενέργειας της τουρκικής πλευράς, πρέπει να αναζητηθεί στο παρελθόν και συγκεκριμένως στην περίοδο 1981, όταν ανεφέρθη και πάλι εμπλοκή της ίδιας εταιρείας (ΜΚΕΚ) στο πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν. Όπως είχε καταγγελθεί τότε με ένα πλήθος τεκμηριωμένων δημοσιευμάτων ( Atlantic Monthly, τεύχος Iουνίου 1981 και ως πρωτοσέλιδη είδηση στην Washington Post, 28 Ioυνίου 1981 κ.ά. ), η ΜΚΕΚ χρησιμοποιήθηκε από το Πακιστάν για την κεκαλυμμένη προμήθεια συγκεκριμένων υλικών , τα οποία το ίδιο δεν μπορούσε να αποκτήσει, λόγω της διεθνούς επιτηρήσεως υπό την οποία είχε τεθεί το όλο πρόγραμμα.

Η παράνομη αυτή συνεργασία -για την διακοπή της οποίας οι ΗΠΑ χρειάστηκε να απειλήσει την Τουρκία με πλήρες εμπάργκο όπλων- ήταν, ως γνωστόν, το αποτέλεσμα μίας μυστικής συμφωνίας μεταξύ του τότε προέδρου της τουρκικής χούντας Κενάν Εβρέν και του ομολόγου του Πακιστάν Ζία Ουλ Χακ. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε την παροχή «διευκολύνσεων» εκ μέρους της Τουρκίας προς το Πακιστάν για την προμήθεια ορισμένων ευαίσθητων υλικών που απαιτούντο για το πυρηνικό πρόγραμμα του τελευταίου, δια της παρεμβολής τουρκικών εταιρειών (μεταξύ των οποίων κύριο ρόλο είχε η ΜΚΕΚ), με αντάλλαγμα την παροχή πυρηνικής τεχνολογίας προς την Τουρκία. (Σημ.: Οι πληροφορίες για το θέμα αυτό είναι τόσο πολλές που δεν χρειάζεται να αναφερθούν εδώ).

Κατά την άποψή μας, αυτό που γίνεται τώρα με το Ιράν, μπορεί να θεωρηθεί ως η απαρχή επαναλήψεως του ίδιου φαινομένου, με την Τουρκία να επιδιώκει πάλι την απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας από μία άλλη χώρα, με ενεργό πυρηνικό πρόγραμμα όπως το Ιράν, μέσω αντίστοιχων διευκολύνσεων της τουρκικής πλευράς προς το τελευταίο που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, κινείται ολοταχώς στην κατεύθυνση αποκτήσεως πυρηνικών όπλων.

Αν το αντάλλαγμα δεν είναι η απόκτηση πυρηνικής τεχνολογίας, το διακύβευμα για την Τουρκία είναι τόσο μεγάλο (κίνδυνος επιβολής εμπάργκο, έναντι κέρδους λίγων εκατομμυρίων δολαρίων από μία κρατική της βιομηχανία), που η όλη εμπλοκή της ΜΚΕΚ στην υπόθεση αυτή είναι από ανεξήγητη έως παράδοξη. Ενδεχομένως δε είναι υπό το πρίσμα που θα πρέπει να εξετασθεί η γνωστή απροθυμία της Τουρκίας να επιβληθούν κυρώσεις στο Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα

Κόσμος του Επενδυτή

Διαβάστε περισσότερα...

Διπλωματικά παιχνίδια "φίλων" σε βάρος της Ελλάδας

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Την ώρα που η Ελλάδα συζητούσε την προμήθεια γαλλικών φρεγατών σε ανώτατο διακρατικό επίπεδο, σύμφωνα με το Wikileaks, η γαλλική κυβέρνηση, αντί να στηρίζει, υπονόμευε την ελληνική θέση στο Σκοπιανό...

Είναι πραγματικά να απορεί κανείς πως είναι δυνατόν να μην έχουν εξασφαλιστεί πολιτικά ανταλλάγματα σε μια προμήθεια η οποία εμπεριέχει εμφανώς έντονο το «πολιτικό στοιχείο». Το λιγότερο που θα περιμέναμε, πάντα με βάση τη λογική, θα ήταν να έχει εξασφαλιστεί η γαλλική στήριξη στα φλέγοντα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Αντ’ αυτού, όπως προκύπτει από τα διαβαθμισμένα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τον ιστοχώρο Wikileaks, εμφανίζουν τη φίλη και σύμμαχο Γαλλία να «συνωμοτεί» με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πως θα καμφθούν οι ελληνικές απαιτήσεις, για την αλλαγή των διαβατηρίων των Σκοπιανών, ώστε να μην αναφέρουν τη λέξη «Μακεδόνας».

Και αυτά στις 11 Σεπτεμβρίου του 2009, σε συνάντηση του βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Φίλιπ Γκόρντον, με τον διπλωματικό σύμβουλο της γαλλικής προεδρίας Ζαν Νταβίντ Λεβίτ στο Παρίσι, λίγο πριν τις εκλογές στην Ελλάδα! Ο Λεβίτ μάλιστα φέρεται να διατυπώνει στη συνάντηση την αισιοδοξία του ότι «μια καινούρια ελληνική κυβέρνηση θα ήταν περισσότερο σταθερή και θα επέτρεπε μεγαλύτερη ευελιξία για πρόοδο στη διαμάχη της Ελλάδας με τα Σκόπια για το ζήτημα της ονομασίας». Εν ολίγοις, εμμέσως στρεφόταν εναντίον της κυβέρνησης που είχε δεσμευθεί πολιτικά για την προμήθεια των FREMM!

Από ότι φαίνεται από το έγγραφο, οι Γάλλοι σε συνεργασία με το αμερικανικό State Department επιδίωκαν την απόσυρση της απειλής Γκρουέφσκι για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, με τον λαό της ΠΓΔΜ να καλείται να επικυρώσει την όποια συμφωνία στην οποία θα κατέληγαν Ελλάδα και ΠΓΔΜ με τη μεσολάβηση του ξένου παράγοντα και σε αντάλλαγμα η Ελλάδα να παραιτηθεί της αξίωσης για την αλλαγή διαβατηρίων. Επί της ουσίας επρόκειτο για επανάληψη της στρατηγικής του Κίρο Γκλιγκόροφ, ο οποίος εισήγαγε στην εξίσωση των διμερών σχέσεων τη σημαία με τον ήλιο της Βεργίνας, χωρίς να τον ενδιαφέρει η υιοθέτησή της ουσιαστικά, ώστε να δημιουργήσει διαπραγματευτικό χαρτί προς ανταλλαγή! Έτσι, αποσύροντάς τη, κάλεσε την Ελλάδα να προβεί στη δική της υποχώρηση!

Η συμπεριφορά της γαλλικής κυβέρνησης, όπως αυτή προκύπτει από το έγγραφο του Wikileaks, είναι αν μη τι άλλο «μη φιλική», αφού να υπενθυμίσουμε τα πρωτοσέλιδα της εποχής τα οποία αναφέρονταν σε «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία»...

Προς γνώση και συμμόρφωση...

www.defencepoint.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Wikileaks : Το πρώτο έγγραφο που αφορά την Ελλάδα

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Ξεκίνησε πριν από λίγο η δημοσίευση των αμερικανικών διπλωματικών εγγράφων που περιήλθαν στην κατοχή του ιστοχώρου Wikileaks. Η δημοσίευση των εγγράφων άρχισε ταυτόχρονα από 5 μεγάλες εφημερίδες (New York Times, El Pais, The Guardian, Spiegel, Le Monde) οι οποίες είχαν αποκτήσει πρόσβαση στο υλικό εδώ και αρκετό καιρό. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιστοσελίδα wikileaks είναι προσωρινά μη-προσβάσιμη λόγω μαζικής επίθεσης Dos (Denial of service attack). Προς το παρόν δεν έχει δημοσιευτεί κάποιο τηλεγράφημα απο και προς τις πρεσβείες Αθηνών και Λευκωσίας, δεν ισχύει όμως το ίδιο και για την αμερικανική πρεσβεία της Άγκυρας απο όπου και προέρχεται το τηλεγράφημα που παραθέτουμε πιο κάτω. Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Spiegel, τα "ελληνικά" έγγραφα είναι συνολικά 2.234 και αφορούν απόρρητα τηλεγραφήματα από και προς τις αμερικανικές πρεσβείες Αθηνών (1313), Λευκωσίας (849) και το προξενείο Θεσσαλονίκης (72).

Βλέπε γράφημα παρακάτω:



Ακολουθεί το σχετικό έγγραφο (25/2/2010)


Thursday, 25 February 2010, 11:05
C O N F I D E N T I A L SECTION 01 OF 05 ANKARA 000302
SIPDIS

DEPARTMENT FOR EUR/SE
EO 12958 DECL: 02/21/2020
TAGS PREL, PARM, MNUC, MASS, IR, TU
SUBJECT: U/S BURNS' FEBRUARY 18 MEETINGS WITH U/S
SINIRLIOGLU
REF: ANKARA 263
Classified By: AMB James F. Jeffrey, for reasons 1.4 (b,d)

Summary
In a tense conversation, a senior US envoy presses Turkish officials to support US-led action to convince the Iranian government that it is on the wrong course. The Turks insist their mediation efforts are the best way forward but are forced to concede that most countries in the region see Iran as a threat. Key passage highlighted in yellow.

Read related article 1. (C) Summary: During February 18 "Shared Vision and Structured Dialogue" meetings in Ankara, Turkish MFA Undersecretary Sinirlioglu:

-- Appealed for "simultaneity" between Armenian Protocols ratification and the Minsk Process; -- Registered increasing GoT dissatisfaction with Iraqi PM Malaki; -- Expressed hope USF-I CG Odierno's engagement would elicit substantive cooperation from the KRG against the terrorist PKK; -- Urged higher profile USG involvment in the Cyprus reunification talks, and; -- Confirmed GoT interest in further dialogue on missile defense.

End Summary.

IRAN

----

2. (C) Burns strongly urged Sinirlioglu to support action to convince the Iranian government it is on the wrong course. Sinirliolgu reaffirmed the GoT's opposition to a nuclear Iran; however, he registered fear about the collateral impact military action might have on Turkey and contended sanctions would unite Iranians behind the regime and harm the opposition. Burns acknowledged Turkey's exposure to the economic effects of sanctions as a neighbor to Iran, but reminded Sinirlioglu Turkish interests would suffer if Israel were to act militarily to forestall Iran's acquisition of nuclear weapons or if Egypt and Saudi Arabia were to seek nuclear arsenals of their own. He said the international community's patience with Iran had been met with the Iranian refusal, since October, to work with the P5-plus-1, the clandestine enrichment facility near Qom and Tehran's recent decison to enrich its low-enriched uranium to 20%. The IAEA's creative proposal to fabricate new fuel assemblies for the Tehran Research Reactor had stumbled on a technically unfeasible Iranian counter-offer for a simultaneous exchange in Iran of Iranian fuel for fuel assemblies. Carefully constructed sanctions, Burns argued, targeting the increasingly pervasive economic power of the Iranian Revolutionary Guard Corps, would convey the international community's unity and determination. "We'll keep the door open to engagement," he stressed. A visibly disheartened Sinirlioglu conceded a unified message is important. He acknowledged the countries of the region perceive Iran as a growing threat: "Alarm bells are ringing even in Damascus."

ARMENIA

-------

3. (C) Sinirlioglu appealed for "simultaneity" between Armenian Protocols ratification and the Minsk Process. He emphasized "a strong reaction" against the protocols among ruling party MPs had to be overcome before the government would hazard a ratification effort. He warned Congressional passage of an Armenian genocide resolution would "complicate" his government's domestic political calculations regarding ratification. He said if something acceptable to Azerbaijani President Aliyev can found, then "we can move" the protocols forward. Sinirlioglu suggested Azerbaijan and Armenia's announcement of an agreed framework for Minsk Group progress would provide the GoT with the necessary political cover. Burns inquired about the prospect for progress on a natural gas deal between Turkey and Azerbaijan. Sinirlioglu implied

ANKARA 00000302 002 OF 005

Aliyev is holding an agreement hostage to Turkey's handling of the protocols: "He doesn't trust us."

IRAQ

----

4. (C) Sinirlioglu registered the GoT's increasing dissatisfaction with PM Malaki and fear that he is tending "to get out of control." "He is preoccupied with his political survival;" nevertheless, Sinirlioglu continued, the GoT is in frequent contact with him. The MFA hosted Maliki advisors Sadiq al Rikabi and Tariq al Najmi to meetings 10 days prior. Sinirlioglu lamented Iran's efforts to influence the election. He noted Saudi Arabia is also "throwing around money" among the political parties in Iraq because it is unwilling to accept the inevitability of Shia dominance there. "We want a free, transparent and fair election," he said, "we need to forestall a deepening of the sectarian divide."

5. (C) After the March 7 elections, Sinirlioglu said, Turkey would initiate an effort to connect Iraqi gas fields to the Turkish grid via a 300 kilometer pipeline, costing USD 500 million. He asserted the pipeline could begin pumping within two years. He alleged Iranian opposition to the pipeline because most of Iraq's gas fields are in Kurdish and Sunni areas. Sinirlioglu advocated a second pipeline that would give Iraqi oil an alternative to the Gulf as a route to Europe once the country is able to meet its OPEC quota. He asserted the piplines' construction would pull the several Iraqi communities together into a common project. The creation of new "common assets," he said, could be more important for its politically unifying effect than its economic impact.

6. (C) Sinirlioglu registered his appreciation for USF-I Commanding General Odierno's recent visit. He hoped for the early drafting of an action plan that would elicit more cooperation from the Kurdish Regional Government (KRG) against the terrorist Kurdistan Workers Party (PKK) leadership harboring in northern Iraq: "We want the KRG to understand that working with us is important."

ISRAEL

------

7. (C) Burns focused on Turkey's strained relationship with Israel. Sinirlioglu argued "the problem is not bilateral, but general." He attributed increasing regional country frustration with Israel to the stalled Peace Process, especially on the Palestinian track. He blamed the lack of progress on Israeli intransigence, which caused regional stake-holders to question Netanyahu's goals. He contended the "humanitarian situation in Gaza," which is not a punishment of Hamas, but of the Gazan people, fed Turkish popular anger against Israel. Even so, bilateral cooperation with Israel is continuing. Turkey is acquiring Israeli military equipment, notably Heron UAVs. Direct flights between the two countries are routine. Two-way trade is healthy, he said, tourism has dropped recently, but "will recover." Sinirlioglu described Israeli Defense Minister Ehud Barak's mid-January visit as "very good." He noted the MFA is exploring the possibility of arranging a meeting between the two prime ministers on the margins of an international gathering. Returning to a GoT obsession, he recalled the Turkey-brokered Syria-Israel proximity talks, "which were shattered by Cast Lead," Israel's December 2008 military operation in Gaza. Burns noted Syria places high value on Turkey's role as a mediator and repeated Senator Mitchell's statement that Turkey-brokered proximity talks can make an important contribution to the Peace Process.

ANKARA 00000302 003 OF 005

SYRIA

-----

8. (C) Sinirlioglu contended Turkey's diplomatic efforts are beginning to pull Syria out of Iran's orbit. He said a shared hatred for Saddam had been the original impetus for their unlikely alliance. "Now, their interests are diverging." Once again pitching Israel-Syria proximity talks, Sinirlioglu contended Israel's acceptance of Turkey as a mediator could break Syria free of Tehran's influence and further isolate Iran.

EU, CYPRUS and GREECE

---------------------

9. (C) Sinirlioglu said Turkey's EU accession is being obstructed by the politically motivated objections of several member states, notably France, Austria and Cyprus. He reserved special criticism for President Sarkozy. He accused France of changing the rules mid-game. He contended French opposition to Turkey's membership is "deepening the cultural divide" between Christian Europe and the Muslim world: "A wider audience is watching this."

10. (C) He regretted perceived Greek Cypriot complacency regarding the island's reunification talks: EU "membership makes them invulnerable." Greek Cypriots, he said, want the world to forget the progress achieved by the Annan Plan in 2004. They pretend relations between the island's two communities are an internal affair, even though, by treaty, it's been an international issue for 50 years. Talat's cross-voting proposal, Sinirlioglu continued, should have been a breakthrough, but the Greek Cypriots failed to react. Downer is frustrated, Sinirlioglu alleged, and so are the Turkish Cypriots. He implied the island's Turkish community would register its frustration by voting out Talat as TRNC "president" in April. He renewed Turkey's appeal for higher profile direct USG involvement in the negotiations.

11. (C) Sinirlioglu welcomed Greek PM Papandeou's belated response to Erdogan's October 30 letter seeking a frank new discussion of the two neighbors' several long-running disputes. He conceded Papandreou's delay is understandable in light of his likely preoccupation with Greece's acute financial crisis. Based on Papandreou's response, Sinirlioglu said, Turkey expects to begin new talks with Greece soon.

AFGHANISTAN, PAKISTAN and INDIA

-------------------------------

12. (C) Burns opened the discussion on Afghanistan with praise for Turkey's military, training and development contributions there. Sinirlioglu said Turkey had chosen to focus on three Afghan challenges: "the marriage of Wahhabism and Pashtun nationalism"; the chronic antagonism between Afghanistan and Pakistan, and; the country's security forces deficit. He said Turkey plans to address the first by ramping up its education programs in Afghanistan; the second by pursuing its trilateral Ankara Process, which sponsors meetings of senior Afghan and Pakistani ministerial and intelligence counterparts, and; the third by establishing a police training center in Kabul that aims for a throughput of 5160 trainees per year. Keying off the last point, AMB Tacan Ildem, who recently concluded an assignment as Turkey's NATO PERMREP, declared the EUPOL police training effort in Afghanistan a failure. He said the EU's criticism of Turkey's unwillingness to work directly with EUPOL is unjustified. He argued, since Turkey does not have a security agreement with the EU and is excluded from the

ANKARA 00000302 004 OF 005

European Security and Defense Policy (ESDP), the GoT lacks a legal basis on which to cooperate with EUPOL. "We would like the EU to involve us not as a third country, but, in view of our accumulated rights," as a candidate for membership. He urged the USG not to coordinate bilateral agreements to support EU operations but, instead, to route all cooperation with the EU on security issues through NATO.

13. (C) Deputy Undersecretary for South Asian Affairs Engin Soysal led the discussion on Pakistan. He described the Ankara Process and the recent Turkey-sponsored Afghanistan Neighbors Summit as Turkish efforts to assert regional responsibility for South Asia's inter-linked problems. He said Turkey had not invited India to the neighbors summit in deference to Pakistani sensitivities; however, he claimed, Pakistan understands attempting to exclude India from the nascent South Asian regional structures would be a mistake. He reported Indian Prime Minister Singh had requested President Gul's assistance with Pakistan during the latter's visit to New Delhi the previous week. Acting on that request, Gul had phoned Pakistani President Zardari, who was skeptical of Indian intentions. Gul is planning to visit Pakistan later this year. Soysal said Iran is proposing a quadrilateal summit, which would include Turkey, Afghanistan and Pakistan, but that proposal had yet to generate enthusiasm.

14. (C) Soysal, Turkey's former ambassador to Pakistan, said the Pakistani military, though displeased with Zardari, remains unwilling to intervene; nevertheless, senior officers' patience may not be infinite. Zardari needs to increase the democratic legitimacy of parliament. Soysal offered. Nawaz Sharif has become a much more constructive player.

15. (C) Soysal urged a NATO training role in Pakistan. Picking up from Soysal, Tacan Ildem suggested NATO invite Pakistani military officers to courses at Oberammergau.

BOSNIA

------

16. (C) Sinirlioglu registered the GoT's determination to resist perceived EU efforts to exclude Turkey from the Balkans, particularly Bosnia. He identified effecting rapprochement between Bosnia and Serbia as Turkey's immediate diplomatic goal for the region. Towards that end, Sinirlioglu said, we convinced Haris Siladjdzic, who had been in Ankara the day before, to cease references to Serbian "genocide." The United States and Turkey have "agreed to disagree" on the Membership Action Plan (MAP) for Bosnia; nevertheless, "we value your involvement in the Balkans."

BILATERAL EUROPEAN RELATIONS, NATO

----------------------------------

17. (C) Burns inquired about Turkey's bilateral relations with Europe. Sinirlioglu briefly recapped Turkey's unhappiness with Sarkozy. He described his country's relationship with Austria as infected by the latter's ethnic prejudice. He complained Belgium and Denmark are reluctant to suppress terrorist PKK-affiliated organizations active in their countries. Tacan Ildem added that, as part of the 2009 POTUS-brokered deal that had overcome Turkish objections to the appointment of Anders Fogh Rasmussen as NATO Secretary General, Denmark had promised to clarify its legal requirements prerequiste to acceding to Turkey's request for the closure of Roj TV, a PKK mouthpiece. This still needed to be done, Ildem said.

18. (C) Picking up from Ildem, Sinirlioglu recalled the

ANKARA 00000302 005 OF 005

POTUS-brokered deal had included an understanding that a qualified Turk would be considered for Assistant Secretary General. Instead, he said, a German of uncompelling merit was selected. "We suspect a deal between Rasmussen and Merkel." Ildem complained high-level positions should be part of NATO reform: "We missed an opportunity with the selection of the Assistant Secretary General." Sinirlioglu added: "We let Rasmussen have Secretary General, because we trusted you."

MISSILE DEFENSE

---------------

19. (C) Sinirlioglu inquired about Russia's reaction on missile defense. Burns said the Russians are much more relaxed towards the Phased Adaptive Approach (PAA) and we hope to have more conversations on missile defense bilaterally and, eventually, within the NATO-Russia Council. Sinirlioglu recalled PM Erdogan's request in his recent meeting with SECDEF Gates that the Iranian threat not be highlighted to justify PAA.

20. (U) Participants:

Turkey

Undersecretary Feridun Sinirliolgu Deputy Undersecretary Engin Soysal Ambassador Reha Keskintepe, Director General for the Americas Ambassador Tacan Ildem, Director General for International Security Affairs Ambassador Aydin Sezgin, Director General for Intelligence and Security Affairs Ebru Barat Gokdenizler, Deputy Director General for the Americas Serhat Aksen, Department Head, Americas

United States

Undersecretary William Burns Ambassador James Jeffrey Deputy Assistant Secretary Tina Kaidanow Bridget Brink, NSC Daniel O'Grady, Political Counselor Tamir Waser, P Staff Jeremiah Howard, Deputy Political Counselor - Notetaker

21. (U) Undersecretary Burns has cleared this cable.

Jeffrey


Διαβάστε περισσότερα...

Βόμβες μεγατόνων Wikileaks και για την Ελλάδα

Μυστικά ντοκουμέντα του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπαρτμεντ έρχονται στο φως από τον ιστότοπο Wikileaks και αναμένεται να προκαλέσουν σάλο τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ελλάδα. Τα ντοκουμέντα αφορούν τους πολέμους στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Ρωσία αλλά και την Ελλάδα. Ο Wikileaks διαβεβαιώνει ότι οι αποκαλύψεις θα είναι τρομακτικές.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, τα απόρρητα έγγραφα και ντοκουμέντα που αναμένεται να έρθουν στο φως στην πραγματικότητα είναι οι συνομιλίες των Αμερικανών πρεσβευτών στη χώρα μας, με αξιωματούχους των ελληνικών κυβερνήσεων. Αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τις σχέσεις της χώρας με το ΝΑΤΟ, το σκοπιανό, το ελληνοαλβανικό και το κυπριακό! Επιπλέον ανάμεσα στα έγγραφα φέρονται να υπάρχουν στοιχεία για χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών.

Ανάλογου περιεχομένου είναι και τα ντοκουμέντα που θα δοθούν στη δημοσιότητα για την Ρωσία, ενώ σάλος υποστηρίζει ο ιστοτόπος θα προκληθεί με όσα αποκαλυφθούν για το παρασκήνιο των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Η δημοσίευση των εγγράφων αναμένεται σήμερα ή το πολύ στις αρχές της επόμενης εβδομάδας στον ιστότοπο, στις εφημερίδες New York Times, Guardian και το περιοδικό Spiegel.

Σύμφωνα με πληροφορίες των ακτιβιστών του, θα δημοσιευθούν ξανά γύρω στις 100.000 έγγραφα και ντοκουμέντα, τα οποία αφορούν αυτή τη φορά την απόρρητη αλληλογραφία των 300 αμερικανικών πρεσβειών και προξενείων ανά τον κόσμο με την Ουάσιγκτον.

Σύμφωνα με πληροφορίες του CNN, το επιτελείο της Χίλαρι Κλίντον κάλεσε τις αμερικανικές πρεσβείες να ελέγξουν το ηλεκτρονικό τους αρχείο από το 2006 μέχρι το 2009 και σε περίπτωση που ανακαλύψουν σημαντικές απόρρητες πληροφορίες να ενημερώσουν κατεπειγόντως στο υπουργείο, ώστε να ενημερωθούν έτσι η αμερικανική κυβέρνηση και οι αντίστοιχες κυβερνήσεις συμμαχικών χωρών που πιθανόν εμπλέκονται στις αποκαλύψεις.

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών φοβάται επίσης μήπως δημοσιευθούν και φάκελοι που αφορούν τους κρατουμένους στο Γκουαντάναμο και γενικά το στρατόπεδο.

http://www.epikaira.gr/

Διαβάστε περισσότερα...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP