Αλλαγή στρατιωτικής ηγεσίας;

 Μήπως να την αφήσουν ήσυχη;

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Κάθε χρόνο, πριν τις εορτές των Χριστουγέννων, αρχίζουν να διακινούνται σενάρια για τις επικείμενες κρίσεις της στρατιωτικής ηγεσίας τον προσεχή Μάρτιο. Αυτή την φορά, τα σενάρια «εμπλούτισε» η ματαίωση απογειώσεως του αεροσκάφους VIP, που δεν επέτρεψε το ταξίδι του πρωθυπουργού στο Αζερμπαϊτζάν. Υποτίθεται, ότι το περιστατικό έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο, που θα «μετρήσει»... Κάπου αλλού γράφτηκε ότι, επειδή στην Τουρκία εκδηλώθηκε αστάθεια, πρέπει να αλλάξει οπωσδήποτε τώρα η στρατιωτική ηγεσία, ώστε η νέα να προλάβει την τουρκική αστάθεια στην κορύφωσή της... Το διαζύγιο ορισμένων με την λογική, είναι μόνιμο.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν άπαντες, είναι ότι η αλλαγή της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων μπορεί να είναι πολιτική απόφαση, αλλά δεν μπορεί να ευτελίζεται ως θεσμική διαδικασία, χάριν και μόνο εξώφθαλμων κομματικών ή προσωπικών σκοπιμοτήτων. Και με τόσο «σοβαρά» κριτήρια μάλιστα, όπως προσωπικές γνωριμίες, συγγένειες ή τοπικισμούς. Η αλήθεια είναι ότι αυτό συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, μετά τις έκτακτες και μαζικές κρίσεις στα τέλη του 2011, από τον ανεκδιήγητο Πάνο Μπεγλίτη. Έκτοτε, ο Στρατός Ξηράς είναι ο πιο «δοκιμασμένος» Κλάδος, με διαδοχικές αλλαγές Αρχηγών, εξαιτίας της παραιτήσεως Ζιαζιά, ως διαμαρτυρία στις τελείως άκομψες πολιτικές πιέσεις που δέχθηκε και της αδικαιολόγητης πρόωρης αντικαταστάσεως του διαδόχου του Γκίνη, λίγους μήνες μετά. Ως αποτέλεσμα, η σημερινή ηγεσία του ΓΕΣ, διακρίνεται μεν από ικανούς αξιωματικούς που υπόσχονται και μπορούν να αποδώσουν πολλά, πλην όμως, στερούνται της απαραίτητης πείρας, εξαιτίας της ραγδαίας προωθήσεώς τους στους ανώτατους βαθμούς. 

Θα παρατηρούσαμε δε, πως η έλλειψη εμπειρίας είναι συσσωρευμένη, δεδομένου ότι αυτή εκδηλώνεται από τον βαθμό του ταξιάρχου κιόλας! Με έναν χρόνο, ή και λιγότερο, κάθε φορά, στον βαθμό του ταξιάρχου, του υποστρατήγου και του αντιστρατήγου, κατά την πρακτική των τελευταίων ετών, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι ένας ανώτατος αξιωματικός έχει τις απαραίτητες παραστάσεις κι εμπειρίες που θα τον οπλίσουν στο τέλος με την αναγκαία αυτοπεποίθηση, ώστε να εκτελέσει τα καθήκοντα του Αρχηγού. Παλαιότερα, ένας ταξίαρχος, υποστράτηγος και αντιστράτηγος, συμπλήρωνε υπηρεσία στον αυτό βαθμό σε τουλάχιστον δύο θέσεις, πριν φτάσει να διεκδικήσει την Αρχηγεία. Αυτό όμως δεν ισχύει τα τελευταία αρκετά χρόνια, όπου ταξίαρχοι τοποθετούνται για μερικούς μήνες στην διοίκηση κάποιας ταξιαρχίας, κατόπιν σε μεραρχία ή στρατηγείο για κανά χρόνο κι έχουν φθάσει ήδη στον βαθμό του αντιστρατήγου! Αυτό το άνευ ξέφρενο και παράλογο «σπριντ», πρέπει να σταματήσει κάποτε. Χρειάζεται ένα «φρενάρισμα» και επιστροφή στην ομαλότητα, στο «ρελαντί». Παλαιότερα, ένας Α/ΓΕΣ είχε περάσει ήδη δύο έτη ως Σωματάρχης κι εν συνεχεία άλλα τόσα στην θέση του ΓΕΠΣ ή του διοικητού 1ης Στρατιάς. Και είχε προηγηθεί τουλάχιστον μια τριετία ή τετραετία στους βαθμούς του ταξιάρχου και του υποστρατήγου. Εκ των πραγμάτων, υπήρχε μια ωρίμανση. Σήμερα η αλυσίδα αυτή έχει συντομεύσει αδικαιολόγητα.

Επανερχόμενοι στο σήμερα, η παρούσα στρατιωτική ηγεσία μπορεί να χαρακτηρισθεί ως καλή και ισορροπημένη. Θεωρούμε ότι αξίζει να τονισθεί, η παρουσία του Στρατηγού Κωσταράκου στην θέση του Α/ΓΕΕΘΑ. Αν και ο ίδιος, όντως ανελίχθηκε ταχύτατα στα ανώτατα κλιμάκια της ιεραρχίας, μπορεί να θεωρηθεί ήδη πετυχημένος. Απεδείχθη χαρισματικός, απολύτως επαρκής, κατάφερε δε να «αναδείξει» κατά μοναδικό τρόπο το αξίωμα του Α/ΓΕΕΘΑ. Ακόμη και κάποιος με μικρές γνώσεις περί των στρατιωτικών, δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει ότι επί Κωσταράκου έπνευσε νέος άνεμος στο ΓΕΕΘΑ. Προσωπικώς, αδίστακτα θα τον χαρακτηρίζαμε ως τον πλέον επιτυχημένο Α/ΓΕΕΘΑ των τελευταίων 20 ετών, τουλάχιστον! Κατάφερε να ενισχύσει με μοναδικό τρόπο τον θεσμό του «Αρχιστρατήγου», επιδεικνύοντας πρωτοφανή δραστηριότητα, που αναπτέρωσε το ηθικό και την αυτοπεποίθηση. Μπόρεσε να αναδείξει στις διαδοχικές πολιτικές ηγεσίες τα σοβαρά προβλήματα κι ελλείψεις, δρομολογώντας ευνοϊκές εξελίξεις προς σταδιακή επίλυσή τους. Οι διαρκείς «συναγερμοί», μέσω τακτικών κινητοποιήσεων, βελτίωσαν τις ετοιμότητες κι ανέδειξαν την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Το ενδιαφέρον και η πρωτοβουλία του για Διακλαδικές Ειδικές Επιχειρήσεις, επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για έναν Αρχηγό με όραμα, που «βλέπει» πολύ πέρα από την «ειδικότητα» που απέκτησε στην καρριέρα του, εκ της προελεύσεώς του σε Όπλο. Σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη, λόγω της οικονομικής κρίσεως, όλα αυτά είναι θαυμαστά και αξιέπαινα.

Φυσικά υπήρξαν και στόχοι που δεν κατάφερε να υλοποιήσει ο Στρατηγός Κωσταράκος. Η απόφαση αυξήσεως της θητείας των κληρωτών, που έδειχνε να ωριμάζει πολιτικώς, τινάχθηκε στον αέρα από τον ευθυνόφοβο και ανεπαρκή Πάνο Παναγιωτόπουλο. Το δεύτερο που δεν κατάφερε, είναι να πείσει την πολιτική ηγεσία για την θέσπιση καθορισμένου χρόνου υπηρεσίας για τους Αρχηγούς Γενικών Επιτελείων. Κάτι που ίσχυε παλαιότερα αλλά ατόνισε. Διαφορετικά θα επαναλαμβάνεται η θλιβερή εικόνα των τελευταίων ετών, με Αρχηγούς που αλλάζουν «σαν πουκάμισα»...

Δεδομένου ότι, κατά κοινή ομολογία, ένας Αρχηγός χρειάζεται περί το ένα έτος για να μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει ενημερωθεί πλήρως και άλλο ένα έτος, ώστε να αρχίσουν να υλοποιούνται οι στόχοι που θέτει, είναι προφανές ότι η διετία δεν επαρκεί. Δύο έτη μόνο, είναι αντιπαραγωγικός χρόνος για έναν Αρχηγό. Χρειάζεται τουλάχιστον ένα έτος ακόμη, ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι αυτός, απερίσπαστος έχει την άνεση να «παρακολουθήσει» την υλοποίηση των στόχων και να προβεί στις όποιες βελτιώσεις – τροποποιήσεις κριθούν απαραίτητες στην πορεία.

Κατά την γνώμη μας, στην παρούσα φάση δεν χρειάζεται να γίνει καμμία αλλαγή στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Στρατηγός Κωσταράκος πρέπει να αφεθεί να «ολοκληρώσει» το έργο του και οι άλλοι Αρχηγοί, να συνεχίσουν ομαλά, στο δεύτερο έτος της θητείας τους. Οι υποστράτηγοι και οι ταξίαρχοι πρέπει και αυτοί να «ωριμάσουν» περισσότερο και να ενισχυθούν σε εμπειρία διοικήσεως. Οι πολιτικοί πρέπει να κατανοήσουν ότι διαφορετικά, απλώς κλωτσάνε την τεράστια επένδυση που κάνει η πατρίδα στην στρατιωτική ηγεσία.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Δούρειος Ίππος

Στο 17ο τεύχος του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ που κυκλοφορεί το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου σ' όλη την χώρα:
2α ΜΑΛ: «Επιθεώρηση»
«Πυρπολητής 9/13»
2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών: ΕΣΕΑ
Δοκιμή οπλισμού: Μ16Α3 (RO908) «Χωρίς ταυτότητα»...
Miltech Hellas: Κορυφαίες θερμικές διόπτρες
Jack Murphy: Συνέντευξη με έναν βετεράνο των SOF
Savage MK II .22 LR only: «Ωραίο οπλάκι»
ΕΑΣ: Εργοστάσιο Αιγαίου
Παρμενίων 2013
Ατομική συλλογή Α’ βοηθειών - τραύματος
Περι αρμάτων: Μια άλλη άποψη

Διαβάστε περισσότερα...

Καύσιμα, αεροπλάνα και μηχανοκίνητα

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Το τραγικό επίπεδο του πολιτικού μας κόσμου, εκδηλώθηκε για άλλη μια φορά με αφορμή την στρατιωτική παρέλαση και την επαναφορά σε αυτήν της συμμετοχής μηχανοκινήτων τμημάτων. Τελευταίο «επεισόδιο», η απόφαση του Βαγγέλη Βενιζέλου να μην παραστεί στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, ερμηνευόμενη ως ένδειξη δυσαρέσκειας για την ανατροπή της αποφάσεώς του, όταν ως υπουργός Εθνικής Αμύνης κατήργησε την συμμετοχή μηχανοκινήτων, για λόγους οικονομίας. Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ την Κυριακή 27 Οκτωβρίου, ο γραμματέας επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ Δ. Καρύδης δήλωσε: «Αποτελεί πρόκληση στις θυσίες του ελληνικού λαού, από 4 άρματα και ένα αεροπλάνο που θα έπαιρναν αρχικά μέρος, τελικά να λαμβάνουν μέρος 20 άρματα -κάποια εκ των οποίων θα μεταφερθούν απο την Ξάνθη- 12 αεροπλάνα και ελικόπτερα».
Τα πράγματα είναι μάλλον απλά αλλά η πολιτική εκμετάλλευση και ο λαϊκισμός διαστρεβλώνουν την αλήθεια. Στις 14 Οκτωβρίου, ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος, μιλώντας στους διαπιστευμένους στο ΥΠΕΘΑ δημοσιογράφους, αποκάλυψε ότι εκείνο το πρωί είχε δεχθεί προσφορά δωρεάς των καυσίμων που απαιτούντο για την παρέλαση, από γνωστό επιχειρηματία. Ο υπουργός ανέφερε ότι η πρότασή του για επαναφορά των μηχανοκινήτων στην παρέλαση, είχε υπολογισθεί ότι συνεπαγόταν επιπλέον οικονομική επιβάρυνση 35.000 ευρώ. Σύμφωνα με «διαρροές» των ημερών εκείνων, τις οποίες ο κ. Καρύδης δείχνει να υιοθετεί - επιβεβαιώνει, η αρχική πρόβλεψη ήταν η συμβολική συμμετοχή μόνο 4 αρμάτων και του μαχητικού F-16 Demo της Πολεμικής Αεροπορίας. Πηγές μας, είχαν αμφισβητήσει τότε την βάση της πληροφορίας αυτής. Ωστόσο, αυτό που έχει σημασία, είναι ότι την ημέρα εκείνη, ο ΥΕΘΑ είχε τονίσει σαφώς στους δημοσιογράφους πως εφόσον το επιτρέψει η δωρεά των καυσίμων (δεν είχε διευκρινισθεί ακόμη το ύψος της) ο αριθμός των μηχανοκινήτων και των αεροσκαφών, ενδέχεται να αυξηθεί (Αβραμόπουλος εφ' όλης της ύλης). Αυτό, δεν προβλήθηκε από τους δημοσιογράφους. Είναι προφανές ότι η συμμετοχή πολύ περισσοτέρων τεθωρακισμένων, οχημάτων, ελικοπτέρων και αεροσκαφών, κατέστη εφικτή χάρη στο ύψος της δωρεάς καυσίμων. Ως εκ τούτου, αντιδράσεις τύπου Βενιζέλου, κρίνονται ως άστοχες.

Ένα άλλο ζήτημα το οποίο νομίζω ότι πρέπει να διευκρινιστεί άπαξ διά παντός, είναι η άποψη που καλλιεργούν ορισμένοι δημοσιογράφοι, ότι είναι δυσβάσταχτο, υπερβολικό ή περιττό το κόστος της συμμετοχής μαχητικών αεροσκαφών στην παρέλαση, εξαιτίας της δεδομένης υψηλής καταναλώσεως καυσίμου. Η θέση αυτή μπορεί να αποδοθεί σε άγνοια, εσφαλμένη ενημέρωση, είτε σε προσπάθεια παραπλανητικού λαϊκισμού προς δημιουργία εντυπώσεων. Η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή αεροσκαφών σε παρέλαση, ΑΝΕΚΑΘΕΝ, σχεδιαζόταν ως μέρος του προγράμματος εκπαιδεύσεως των Μοιρών και όχι ως έκτακτο έργο. Ως εκ τούτου, το κόστος του καυσίμου, έχει προϋπολογισθεί ως μέρος των καυσίμων εκπαιδεύσεως και όχι ως έκτακτη δαπάνη. Με άλλα λόγια, οι πτήσεις αυτές προγραμματίζονται έτσι ώστε να καλύπτουν μέρος του τακτικού προγράμματος εκπαιδεύσεως. Εντάσσονται λοιπόν σε αυτό και κάθε άλλο παρά «στην τύχη», εκτελούνται.

Εξηγούμεθα. Κάθε ιπτάμενος, εκπαιδεύεται και συντηρείται στην ικανότητα χειρισμού του αεροσκάφους, μέσα από μία σειρά καθορισμένων και πολύ συγκεκριμένων ειδών πτήσεως. Πρόκειται συγκεκριμένα για 20 είδη πτήσεως (χαρακτηρισμένα από Σ-1 ως Σ-20) καθορισμένα από το ΓΕΑ, στα οποία οφείλει να εκπαιδεύεται ένας ιπτάμενος. Κάθε Μοίρα, τηρεί μητρώο πτήσεων για κάθε ιπτάμενο, συμπληρώνοντας κάθε φορά συγκεκριμένα είδη πτήσεως που αυτός εκτελεί. Με απλά λόγια, κάθε φορά που ένας ιπτάμενος πετάει, συμπληρώνεται και ένα «κουτάκι» (ένα slot) στον πίνακα του προγράμματος ωρών πτήσεων που πρέπει να εκτελεί σε εξαμηνιαία βάση. Αυτά τα 20 είδη πτήσεων - ασκήσεων, αφορούν ναυτιλία, πτήση σχηματισμού, ακροβατικά, νυκτερινή πτήση, χαμηλή ναυτιλία, πτήση δι’ οργάνων, αερομαχίες κ.λπ. 

Αν νομίζει κάποιος ότι οι τριάδες των μαχητικών που εκτελούν διελεύσεις σε μία παρέλαση, είναι «για πλάκα», κάνει μεγάλο λάθος. Για τους επικεφαλής, είναι από τις πλέον απαιτητικές πτήσεις, καθώς η ακρίβεια και ο συγχρονισμός, βάσει των οδηγιών που δίνονται από τον υπεύθυνο αξιωματικό στο έδαφος, είναι κρίσιμης σημασίας. Στις πτήσεις αυτές, τα αεροσκάφη απογειώνονται και αφού ανέλθουν σε μεγάλο ύψος, ώστε να επιτευχθεί εξοικονόμιση καυσίμου, «σχηματίζονται» ανά τριάδες ή τετράδες, εκτελούν τις διελεύσεις άνωθεν του χώρου παρελάσεως και στην συνέχεια, μέχρι την προσγείωση, εκτελούν άλλου είδους ασκήσεις. Έτσι, μία «πτήση παρελάσεως», συνήθως περιλαμβάνει 3-5 διαφορετικές ασκήσεις πτήσεων, όπως πτήση σχηματισμού, πτήση δι’ οργάνων, ναυτιλία κ.λπ. Ακόμη και η πτήση σε σχηματισμό, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση, όπως ίσως φαίνεται στον αδαή. Γνωρίζει κανείς τις απαιτήσεις της πτήσεως σε κλειστό σχηματισμό; Έχει παρατηρήσει, πόσα ατυχήματα συμβαίνουν σε τέτοιες «απλές» πτήσεις, εξαιτίας προσκρούσεως αεροσκαφών μεταξύ τους; Η νέφωση που επικρατούσε στην φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, έδωσε μια γεύση του βαθμού απαιτητικότητος τέτοιων πτήσεων.

Είναι μύθος λοιπόν ότι τα καύσιμα που καταναλώνονται από τα ιπτάμενα μέσα γενικώς, στις παρελάσεις, είναι «πεταμένα λεφτά». Οι ιπτάμενοι συμπληρώνουν με αυτές τις πτήσεις την εκπαίδευσή τους, βάσει του υφισταμένου εκπαιδευτικού προγράμματος των Μοιρών. Εφόσον δε, τα καύσιμα διατίθενται δωρεάν, τότε όχι μόνο δεν τίθεται θέμα σπατάλης, αλλά έχουμε εξοικονόμηση καυσίμου!

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Αβραμόπουλος εφ' όλης της ύλης

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Στο θέμα της επανεμφανίσεως των μηχανοκινήτων τμημάτων στις μεγάλες στρατιωτικές παρελάσεις, με δική του πρωτοβουλία, αναφέρθηκε ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος, απορρίπτοντας κατηγορηματικώς κάθε πολιτική προέκταση ή υπόνοια κομματικής εκμεταλλεύσεως, που προσπαθούν να αποδώσουν τα ΜΜΕ. Ο υπουργός αποκάλυψε ότι το πρωί γνωστοποιήθηκε η πρόθεση προσφοράς (δεν είχε διευκρινισθεί απολύτως αλλά τελικώς πρόκειται για τον Όμιλο Βαρδινογιάννη) των καυσίμων που θα καταναλωθούν από τις Ένοπλες Δυνάμεις στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Το όλο κόστος από την επαναφορά μηχανοκινήτων στην παρέλαση, σύμφωνα με το σχέδιο που αποφασίσθηκε, εκτιμάται σε 35.000 ευρώ περίπου. Το κόστος είναι περιορισμένο επειδή η συμμετοχή θα αφορά μονάδες που βρίσκονται πέριξ της Θεσσαλονίκης και δεν θα γίνουν μετακινήσεις μηχανοκινήτων από μονάδες της Θράκης κ.λπ. Τα μηχανοκίνητα θα εκπροσωπηθούν κυρίως από άρματα Leopard 1A5 ενώ θα πετάξει και το αεροσκάφος F-16 Demo της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο υπουργός διευκρίνισε ότι εφόσον το επιτρέψει η χορηγία των καυσίμων, ο αριθμός των μηχανοκινήτων ή των αεροσκαφών, ενδέχεται να αυξηθεί, σε σχέση με τον μέχρι εκείνη την στιγμή σχεδιασμό.

Ο Δ. Αβραμόπουλος εμφανίσθηκε απόλυτος στο θέμα της παρελάσεως, τονίζοντας ότι το μερικώς αυξημένο κόστος δεν μπορεί να θεωρείται απαγορευτικό. «Οι παρελάσεις πρέπει να γίνονται με δόξα και τιμή» σημείωσε, για να αναρωτηθεί: «Τα λεφτά είναι το κριτήριο με το οποίο αξιολογούμε και αποτιμούμε ανώτερες αξίες και έννοιες»; Ο ΥΕΘΑ εμφανίσθηκε βέβαιος ότι δεν υπάρχει φόβος για επεισόδια, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «η κοινή γνώμη εμφορείται από τέτοιες αντιλήψεις και απόψεις, που θα προστατέψει την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου». Βλέποντας τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων να επιμένουν, ο υπουργός «ξέσπασε», παρουσιάζοντας την αντίληψή του: «Ούτε η δημοκρατία, ούτε οι θεσμοί φοβούνται. Αυτό το ρήμα δεν υπάρχει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Δεν υπάρχει φόβος και φοβία. Αυτά τα φοβικά σύνδρομα έχουν οδηγήσει την Ελλάδα εδώ που την έφεραν. Να τελειώνουμε. Αυτό το “φοβάμαι και δεν αποφασίζω”, δεν το δέχομαι. Με ψυχή γίνεται η δουλειά και αυτή υπαγορεύει την πολιτική βούληση και απόφαση. Είναι καθαρές οι έννοιες. Δεν παίζουν ούτε κόμματα, ούτε καθόμαστε να εξηγούμε δεξιά ή αριστερά. Κοιτάμε τον λαό στα μάτια και την ιστορία. Εμείς οι πολιτικοί περαστικοί είμαστε και αναλώσιμοι. Το θέμα είναι τί θα αφήσουμε πίσω μας».

Ο ΥΕΘΑ δήλωσε ότι οι βολές οπλικών συστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, σύμφωνα με τις εισηγήσεις του ΓΕΕΘΑ, θα συνεχιστούν προκειμένου να δοκιμάζονται τα οπλικά συστήματα. Ειδικά για την βολή των S-300, διευκρίνισε ότι αυτή προγραμματίζεται για τα τέλη Νοεμβρίου προς αρχές Δεκεμβρίου. Επιβεβαίωσε ότι υφίσταται ενδιαφέρον για την παραχώρηση από τις ΗΠΑ ταχυπλοων σκαφών ειδικών επιχειρήσεων Mk V, που ενδιαφέρουν το ΓΕΝ. Αναφορικώς με το ζήτημα της ενοικιάσεως φρεγατών και αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας από την Γαλλία, σημείωσε ότι δεν υπάρχει απολύτως καμμία κινητικότητα το τελευταίο τρίμηνο, επιβεβαιώνοντας στην ουσία το «πάγωμά» τους.

Αναφορικώς με την καθιέρωση επιδόματος παραμεθορίου για το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Δ. Αβραμόπουλος εμφανίσθηκε αισιόδοξος. Όπως ανέφερε, οι εκπρόσωποι της τρόικας φάνηκαν να αντιλαμβάνονται ότι υφίσταται θέμα δικαιοσύνης, καθώς άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι λαμβάνουν το επίδομα κι έχουν εξαιρεθεί τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα άλλο επιχείρημα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από την πλευρά του, παρουσία του Α/ΓΕΕΘΑ, σε ειδική συζήτηση που υπήρξε με τους ξένους, είναι ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων αντιπροσωπεύουν στην ουσία φύλακες των ανατολικών συνόρων της ΕΕ, αφού δεν ασκούν μεν αστυνομικά καθήκοντα, αποστολή τους όμως είναι η προστασία τους. Για το τρίμηνο του 2013 που απομένει, διευκρίνισε, η σχετική δαπάνη δεν υπερβαίνει τα 10 εκατ. ευρώ.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Στις ΗΠΑ για τα Mark-V o Α/ΓΕΝ

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει η εφημερίδα Έθνος, η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ ανέθεσε στον Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχο Β. Αποστολάκη να μεταβεί στις ΗΠΑ για να εξετάσει την προοπτική προμήθειας μεταχειρισμένων σκαφών ειδικών επιχειρήσεων για τη Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών. Στο "στόχαστρο" του ΠΝ βρίσκονται τα σκάφη τύπου Mk-V που αποσύρουν οι Navy Seals, οκτώ εκ των οποίων βρίσκονται σε κατάσταση μακράς αποθήκευσης με τα υπόλοιπα 12 να αποσύρονται ως το τέλος του έτους. Να υπενθυμίσουμε ότι το θέμα είχε έρθει στην δημοσιότητα τον περασμένο Μάρτιο από το περιοδικό "Δούρειος Ίππος" του Σάββα Βλάσση.

Όπως γράφαμε τότε, "το μήκος 25 μέτρων, και εκτόπισματος 68 τόνων Mark V, κινούν δύο 12-κύλινδροι κινητήρες ντίζελ MTU TE94 και δύο υδροτζέτ KaMeWa K50S, εξασφαλίζοντας μέγιστη ταχύτητα 50 κόμβων και ακτίνα δράσης 500 ναυτικών μιλίων. Διαθέτει πέντε σταθμούς οπλισμού, οι οποίοι φιλοξενούν από πολυβόλα 0.50 εώς βομβιδοβόλα των 40mm, προσφέροντας δυνατότητα εξαπόλυσης μεγάλου όγκου πυρός και ικανοποιητική περιμετρική κάλυψη. Έχει αναφερθεί και η μεταφορά φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων Stinger. Mε το πρόγραμμα αγοράς σκαφών συνοδείας για τις ανάγκες των Ειδικών Δυνάμεων να θεωρείται νεκρό λόγω έλλειψης πόρων, η πιθανότητα παραχώρησης αριθμού Mk-V θα μπορούσε -υπό προυποθέσεις- να καλύψει μέρος των επιχειρησιακών αναγκών στο Αιγαίο. Η ΔΥΚ σήμερα βασίζεται σε ένα ετερόκλητο στολίσκο ταχέων σκαφών, η πλεονότητα των οποίων είναι μετασκευασμένα ταχύπλοα μη-στρατιωτικών προδιαγραφών - κατασχεμένα σκάφη αναψυχής ή δωρεές."

O Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης

Το ενδιαφέρον του Α/ΓΕΝ για τις Ειδικές Δυνάμεις του ΠΝ θεωρείται δεδομένο, καθώς ο Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, είναι ο πρώτος Α/ΓΕΝ στην ιστορία του ΠΝ, προερχόμενος από τους Υποβρύχιους Καταστροφείς, έχει μάλιστα διατελέσει και Διοικητής της ΜΥΚ. Ειρήσθω αν παρόδω, τον περασμένο Απρίλιο, ο Αντιναύαρχος Αποστολάκης είχε ανοίξει το θέμα ενίσχυσης του εμψύχου δυναμικού της ΔΥΚ, μέσω του θεσμού των ΟΒΑ. Σύμφωνα με τα όσα είχε δηλώσει, εξετάζεται  να επιτραπεί και πάλι η φοίτηση στο Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών για τους κληρωτούς που υπηρετούν θητεία 12 μηνών στο ΠΝ. Όσοι εξ αυτών επιθυμούν να φοιτήσουν στο σκληρό σχολείο διαρκείας 6,5 μηνών και λαμβάνουν πτυχίο Υ/Κ, θα έχουν δυνατότητα να παρατείνουν την υπηρεσία τους στην ΔΥΚ για περίοδο 3 ετών, με εν συνεχεία παράταση για άλλη μία 3ετία. Έτσι, ελπίζεται να ανανεωθεί το έμψυχο δυναμικό, το οποίο έπειτα από διακοπή προσλήψεως ΕΠΟΠ επί 3ετία πλέον, παρουσιάζει κενά εκ της αποχωρήσεως στελεχών.

Διαβάστε περισσότερα...

Επανήλθε ο διοικητής της ΕΚΑΜ – Σιωπούν τα ΜΜΕ

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Επέστρεψε στην ΕΚΑΜ στις 5 Οκτωβρίου, ο διοικητής της Μονάδος, ο οποίος είχε απομακρυνθεί προ δεκαημέρου περίπου, με απόφαση του υπουργού Νίκου Δένδια, εξ αφορμής της υποθέσεως της Χρυσής Αυγής. Όπως ήταν αναμενόμενο, στην έρευνα που διεξήχθη, δεν διαπιστώθηκε καμμία απολύτως σχέση του προσωπικού της ΕΚΑΜ με την Χρυσή Αυγή. Υπενθυμίζεται ότι ως λόγος για την μετακίνηση του διοικητού και του υποδιοικητού της ΕΚΑΜ είχε προβληθεί από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, το ότι στην προσωπική ασφάλεια του βουλευτού Ηλία Κασιδιάρη είχε τοποθετηθεί στέλεχος από την ΕΚΑΜ. Στην πραγματικότητα, ο συγκεκριμένος αστυνομικός είχε υπηρετήσει στην Μονάδα αλλά την χρονική στιγμή που τοποθετήθηκε στην φύλαξη του βουλευτού, είχε μετατεθεί σε άλλη υπηρεσία. Σημειώνεται επίσης ότι στην ΕΚΑΜ διενεργήθηκε έρευνα από 18 στελέχη των Εσωτερικών Υποθέσεων, μια διαδικασία που επίσης δεν απέφερε κάποια ένδειξη για επαφή με την Χρυσή Αυγή.

Αφού αναστατώθηκε η ΕΛΑΣ με τις βεβιασμένες ενέργειες του κ. Δένδια, οι οποίες δημιούργησαν αρνητικές εντυπώσεις για σημαίνοντα στελέχη στην ιεραρχία του Σώματος, ήλθε η αναδίπλωση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι μετακινήσεις ανωτάτων και ανωτέρων στελεχών που διέταξε ο υπουργός, προκάλεσαν ήδη την υποβολή μηνύσεων από τους θιγόμενους, που φυσικά δεν έγινε γνωστή από τα ΜΜΕ. Πρόκειται για μια δυσάρεστη κατάσταση οπωσδήποτε, η οποία είναι βέβαιο ότι ελήφθη υπ’ όψιν ώστε να επανατοποθετηθούν οι αξιωματικοί στις προηγούμενες θέσεις τους, αν κι αυτό δεν ισχύει για όλους, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Σε κάθε περίπτωση, οι ενέργειες του κ. Δένδια δημιούργησαν στην κοινή γνώμη ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση για την ΕΛΑΣ, πλήττοντας σοβαρά το κύρος της. Είναι ενδεικτικό ότι στα ΜΜΕ κυριάρχησε η παρουσίαση των μετακινήσεων αξιωματικών της ΕΛΑΣ ως ένδειξη άμεσης σχέσεως με την Χρυσή Αυγή. Εντυπώσεις οι οποίες δυστυχώς παραμένουν για την ηγεσία της ΕΛΑΣ, δεδομένου ότι τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι του αστυνομικού ρεπορτάζ, δεν ενδιαφέρθηκαν να ενημερώσουν την κοινή γνώμη για την επαναφορά των μετακινηθέντων αξιωματικών, στις θέσεις τους.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΑΣ: Δεν «κολλάνε απλώς λαμαρίνες»

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Σε μια χώρα η οποία αποβιομηχανοποιήθηκε ραγδαίως από την δεκαετία του 1980 και η οποία εν μέσω οικονομικής κρίσεως αναζητεί εναγωνίως την Ανάπτυξη, η διαφύλαξη και ενίσχυση των όποιων λίγων πυρήνων βαριάς βιομηχανίας που έχουν απομείνει, θα έπρεπε να αποτελεί πρωταρχικό στόχο των κυβερνώντων. Η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα, ξεκίνησε φιλόδοξα, οι κυβερνήσεις ασέλγησαν επάνω της παίζοντας τα δικά τους κομματικά παιχνίδια και σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση παρακμής εξαιτίας της ανυπαρξίας ενδιαφέροντος από τους αρμοδίους. Ενδιαφέροντος τόσο για τις κρατικές όσο και τις ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο. Η τρόικα ζητά σήμερα το κλείσιμο εταιρειών όπως τα ΕΑΣ, μία κρατική εταιρεία η οποία καλύπτει βασικές ανάγκες εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων, τουλάχιστον σε πυρομαχικά και ανταλλακτικά.

Η αμυντική βιομηχανία όμως, όπως τα ΕΑΣ, δεν είναι απλά ένα ακόμη «εργοστάσιο», του οποίου η αναστολή λειτουργίας θα σημάνει απλώς την απόλυση μερικών εκατοντάδων εργαζομένων. Ούτε την διακοπή της ομαλής ροής αναλωσίμων ανταλλακτικών και πυρομαχικών στις Ένοπλες Δυνάμεις, που οπωσδήποτε είναι ένα σοβαρό ζήτημα. Η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως στρατηγική υποδομή. Η αξία της οποίας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο στην σημερινή συγκυρία, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει μια από τις ελάχιστες σοβαρές βιομηχανικές υποδομές που έχουν απομείνει στην χώρα.

Βαριά βιομηχανία σημαίνει ανάπτυξη τεχνολογίας, απασχόληση εργαζομένων υψηλού επιστημονικού επιπέδου και δυνητικές εξαγωγές υψηλής αξίας, που αποφέρουν σοβαρά έσοδα στο κράτος. Υψηλή τεχνολογία σημαίνει προϊόντα που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής και κατά συνέπεια προϋποθέτουν σοβαρή μηχανολογική υποδομή από πλευράς εταιρείας αλλά και τεχνογνωσία, την οποία διαχειρίζεται προσωπικό υψηλής επιστημονικής καταρτίσεως. Η τεχνογνωσία γεννιέται, εξελίσσεται και διατηρείται από εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Τέτοιες θέσεις εργασίας, εξασφαλίζουν την παραμονή ή επιστροφή νέων με σπουδές μηχανολόγου μηχανικού, σχεδιαστών βιομηχανίας, αεροναυπηγών κ.λπ. αντί να ξενιτεύεται και να χάνεται. Ο Τούρκος που θα μεταβεί στο εξωτερικό για σπουδές αναλόγου αντικειμένου, γνωρίζει ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του όπου υφίστανται θέσεις και ευκαιρίες στην ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, είτε κρατική είτε ιδιωτική. Εκεί λειτουργούν σοβαρές ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπως κατασκευής κυνηγητικών όπλων (που απουσιάζουν εντελώς στην Ελλάδα) μέχρι μεγάλες κρατικές εταιρείες του αεροναυπηγικού τομέα κ.λπ. Περιττεύει η αναφορά στον κύκλο εργασιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και την σοβαρή συνεισφορά στην εθνική οικονομία μέσω των εξαγωγών, όσο και την ενίσχυση του διεθνούς προφίλ και κύρους της χώρας, μέσω εξαγωγών, συμμετοχής σε διεθνή αναπτυξιακά προγράμματα και προώθηση των πολιτικοδιπλωματικών δεσμών σε διεθνές επίπεδο, λειτουργώντας ως εργαλείο υλοποιήσεως της εθνικής στρατηγικής.
Είναι λυπηρό που στην χώρα μας δεν υπάρχει βιομηχανική κουλτούρα, ακριβώς επειδή στην δεκαετία του 1980 επικράτησε ο αχαλίνωτος λαϊκισμός, που ανέδειξε σε ρυθμιστικό παράγοντα τον κακώς νοούμενο συνδικαλισμό. Είναι λυπηρό να βλέπεις δημοσιογράφους, τους γνωστούς «ξερόλες» λαΐκιστές, που από το ρεπορτάζ για την τιμή της ντομάτας, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προπαγανδίσουν μηδενιστικές απόψεις για την αμυντική βιομηχανία.

Τα ΕΑΣ είναι ένα τυπικό παράδειγμα του πως μία κρατική εταιρεία με μεγάλες δυνατότητες απαξιώθηκε από την έλλειψη κρατικής μέριμνας και τις πολιτικές επιλογές διοικήσεων με βάση κομματικά και μόνο κριτήρια. Η έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς κυβερνώντων, κράτησε στο περιθώριο της ενημερώσεως την αμυντική βιομηχανία της χώρας, μακριά από την κοινή γνώμη, η οποία ποτέ δεν είχε ενημέρωση για τα επιτεύγματα, τις δυνατότητες και την συνεισφορά της σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΑΣ, όπως και άλλες εταιρείες του κλάδου, κατέχουν τεχνογνωσία που, μετά την μαζική αποχώρηση εργαζομένων, κινδυνεύει να χαθεί για πάντα από την χώρα. Ειδικός εξοπλισμός με μοναδικές δυνατότητες στην χώρα αλλά και στα Βαλκάνια, κινδυνεύει να παραχωρηθεί έναντι πινακίου φακής σε ξένα συμφέροντα. Ποιος γνωρίζει ότι προ πενταετίας μόλις, αναβαθμίστηκε κάθετα ο μηχανολογικός εξοπλισμός στο εργοστάσιο του Αιγίου αλλά ποτέ δεν αξιοποιήθηκε στο έπακρο; Περί τα 15 εκατ. ευρώ δαπανήθηκαν για την απόκτηση άνω των 50 ειδικών μηχανών που ενσωματώνουν την αιχμή της τεχνολογίας, απογειώνοντας στην κυριολεξία τις παραγωγικές δυνατότητες της εταιρείας. Τί θα γίνουν όλα αυτά; Θα χαριστούν σε κάποιον ξένο; Πέρα από τις μηχανές όμως, μήπως η εξασφάλιση εκατοντάδων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια, έχασε την σημασία της για τους κυβερνώντες που αναζητούν, υποτίθεται, απεγνωσμένα την Ανάπτυξη;

Είναι κρίμα που όλο αυτό το διάστημα δεν ακούστηκαν φωνές από ανθρώπους που έχουν γνώση της σημασίας της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας. Πρόσωπα σημαίνοντα από τον πολιτικό χώρο, που θα μπορούσαν να αντικρούσουν τον αφόρητο λαϊκισμό που κυριαρχεί. Δεν είδαμε, επί παραδείγματι, πρόσωπα όπως ο πρώην ΥΕΘΑ Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, στην εκλογική περιφέρεια του οποίου εδρεύει το Συγκρότημα Αιγίου των ΕΑΣ και για το οποίο αγωνίσθηκε κάποτε, να παρεμβαίνουν δυναμικά ώστε να αναδείξουν την σπουδαιότητα του κλάδου. Αντιθέτως ακούσαμε και βλέπουμε για σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, με μίζες και μαγειρεμένους διαγωνισμούς, σε εξοπλιστικά προγράμματα, με πρωταγωνιστές άτομα που είχαν θέσεις ευθύνης. Ακούμε δηλαδή για τους καταστροφείς της αμυντικής βιομηχανίας.

Είναι προφανές ότι σήμερα, με την χώρα στο χείλος του γκρεμού, κάποιοι αρμόδιοι που χειρίζονται θέματα κρίσιμα όπως το μέλλον της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, αντιμετωπίζουν εντελώς επιφανειακά τα πράγματα, μέσα από την πραγματικότητα των αριθμών. Είναι αυτοί για τους οποίους ο νυν πρόεδρος των ΕΑΣ Αντιναύαρχος Ιωάννης Δεμίρης, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξη: «Ορισμένες φορές μπαίνω στο υπουργείο Οικονομικών και αναρωτιέμαι: Είναι Έλληνες αυτοί»; Θα κλείσω λοιπόν αυτό το σημείωμα, με αριθμούς. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται για μια παρατημένη εταιρεία όπως τα ΕΑΣ, οι προοπτικές εξασφαλίσεως συμβάσεων εξαγωγικού χαρακτήρος (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ινδία, Αφρική, Μέση Ανατολή), για το άμεσο κι εγγύς μέλλον, εκτιμάται ότι μπορούν να ξεπεράσουν τα 4,5 δισ. ευρώ! Ας σκεφτεί κανείς τί έσοδα μπορεί να αναμένει το κράτος στο προσεχές μέλλον, διότι μιλάμε για προγράμματα τα οποία προωθούσε η εταιρεία τα τελευταία χρόνια και σήμερα έχουν αρχίσει και οριμάζουν. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν προοπτικές. Μήπως τα σενάρια συνωμοσίας, ότι κάποιοι θέλουν να καρπωθούν οι ξένοι αυτές τις συμβάσεις, αντί για το ελληνικό κράτος, έχουν βάση;

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Στρατιωτική Ιστορική Έρευνα

Δελτίο Τύπου εκδόσεων Δούρειος Ίππος

Οι Εκδόσεις ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ, παρουσιάζουν στον απαιτητικό αναγνώστη που ενδιαφέρεται για την στρατιωτική ιστορία, την «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ», ένα περιοδικό, ξεχωριστής ποιότητος. Την ύλη διαμορφώνουν εκλεκτοί και δοκιμασμένοι συνεργάτες, τα ονόματα των οποίων είναι οικεία σε όποιον μας έχει παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιούμαστε με τον ειδικό Τύπο.

Σημειώνουμε ότι οι συντελεστές αυτοί του πρώτου τεύχους, είναι ήδη συγγραφείς ορισμένων ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος βιβλίων, ή ήδη ασχολούνται με την συγγραφή κάποιου. Κάτι που υπογραμμίζει την επιλογή μας, η ύλη του «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ», να απαρτίζεται από εργασίες έγκυρων προσώπων που έκαναν και κάνουν σοβαρή ιστορική έρευνα. Έρευνα, είτε μέσω αναζητήσεως και εντοπισμού τεκμηρίων και επισήμων πηγών, αγνώστου φωτογραφικού υλικού και σπανίων πηγών βιβλιογραφίας, είτε μέσω της προσωπικής επαφής με άτομα που έχουν να καταθέσουν προσωπικές μαρτυρίες.

Στους συντελεστές, περιλαμβάνονται και μέλη της νεοσύστατης Ομάδας Μελέτης Ιστορίας της Στρατιωτικής Τεχνολογίας στην Ελλάδα, με επικεφαλής τον Δρ. Βογιατζή Δημήτριο. Η ομάδα αυτή βεβαίως, ασχολείται κυρίως με την εξειδικευμένη τεχνολογική διάσταση της Ιστορίας, η οποία όμως εμπλέκεται κατά κανόνα με το εξαιρετικά απαιτητικό και σημαντικό έργο της έρευνας των αρχειακών πηγών, όπου αυτές είναι διαθέσιμες.

Στα περιεχόμενα του 1ου τεύχους περιλαμβάνονται:
• Σμήναρχος Spiros (Steve) Pisanos: Η συμβολή του στην αγορά των Phantom από την Ελλάδα (του Κυριάκου Παλουλιάν).
• Πετώντας με την 309 TFS. Η εκπαίδευση των Ελλήνων στην Φλόριντα (του Σάββα Δ. Βλάσση).
• Η συγκρότηση της πρώτης Μοίρας Phantom (του Αντιπτεράρχου ε.α. Σωτηρίου Κοντογιάννη).
• Ευάγγελος Αρτέμης: Το πρώτο κατευθυνόμενο βλήμα στην ιστορία ήταν ελληνικό (του Νικολάου Χριστοφίλη).
• Από τα αερόπλοια – φαντάσματα στα ναζιστικά διαστημόπλοια. Αεροπορία, υψηλή τεχνολογία και συλλογικό φαντασιακό (του Δρ. Δημητρίου Βογιατζή).
• Αποστολή στον θάνατο και στην αιχμαλωσία: Το δράμα του 10ου Λόχου (του Λευτέρη Γιαννουλόπουλου).
• Ο Μουσταφά Κεμάλ στόχος του Ελληνικού Ναυτικού. Μια άγνωστη ανορθόδοξη επιχείρηση (του Κωνσταντίνου Δ. Βλάσση).
• Η δράση των Τούρκων στην Κορέα. Η δημιουργία ενός μύθου (του Σάββα Δ. Βλάσση)

Ελπίζουμε να απολαύσετε το διάβασμα!


Σάββας Δ. Βλάσσης
Εκδότης

Διαβάστε περισσότερα...

η δράση της 31 Μοίρας Καταδρομών στον Αττίλα

Άνδρες της 31ΜΚ, φωτογραφία
μέσω Σάββα Βλάσση 

Γράφει ο Σάββας Δ. Βλάσσης*

Αττίλας 1

Η 20ή Ιουλίου βρήκε την 31 ΜΚ σε δύσκολη κατάσταση, αλλά αξιόμαχη. Παρά τις απώλειες και τον κάματο των ανδρών από την εμπλοκή τους στο πραξικόπημα και τις μετά από αυτό επιχειρήσεις ελέγχου της κατάστασης, η Μοίρα ανέλαβε αμέσως αποστολή. Ο διοικητής Καταδρομών Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Κομπόκης ενημέρωσε τον Ταγματάρχη Μανιάτη και μίλησε στους άνδρες, εμψυχώνοντάς τους. Περί τις 07.30 ένας ένας οι λόχοι της Μοίρας ξεκινούσαν για τον χώρο εξόρμησης στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας, δυτικά του Αγίου Ιλαρίωνα. Διμοιρία μόνο του 13 ΛΚ παρέμεινε ως φρουρά του ΡΙΚ. Ακολουθώντας το δυτικό δρομολόγιο για Κυρήνεια, μέσω Αγίου Ερμολάου, η Μοίρα ανέβηκε στον Πενταδάκτυλο και παρά το ότι ένα τμήμα της δέχθηκε εχθρικά πυρά από το χωριό Πιλέρι, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν δύο άνδρες, κατάφερε να αφιχθεί στον Προφήτη Ηλία, οπότε και επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις, ενημερώσεις και την έκδοση διαταγών. Στο μεταξύ, περίμενε τη συμπλήρωση της δύναμής της με την ολοκλήρωση της επιστράτευσης. Για την καταδρομική ενέργεια όμως που θα αναλάμβανε το βράδυ, η δύναμή της δεν ξεπερνούσε τους 150 άνδρες! Αποστολή των Καταδρομέων ήταν -σύμφωνα με το σχέδιο- η κατάληψη της στρατηγικής σημασίας στενωπού Αγύρτας, απ’ όπου διερχόταν η οδική αρτηρία Λευκωσίας - Κηρύνειας. Οι τρεις Μοίρες, υποβοηθούμενες από την επιστρατευόμενη 34 ΜΚ, θα ενεργούσαν από δυσμάς και ανατολάς, προκειμένου να καταλάβουν συγκεκριμένα υψώματα εκατέρωθεν της διάβασης, ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχό της.
Μετά την κατάληψή τους, τα σχέδια προέβλεπαν την αντικατάστασή τους από τάγματα πεζικού. Η 31 ΜΚ ήταν η μόνη που θα ενεργούσε από δυτική κατεύθυνση. Αντικειμενικός σκοπός της ήταν το ύψωμα Κοτζάκαγια, άνωθεν του χωριού Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα. Ήταν ένα μακρόστενο ύψωμα που στην ουσία εξουδετέρωνε την όποια αξία είχε ο Άγιος Ιλαρίων, δεδομένου ότι απαγόρευε
πλήρως την κύρια οδική αρτηρία. Ακριβώς από την αντίθετη κατεύθυνση θα ενεργούσε η 32 ΜΚ, για να καταλάβει τη δυτική κορυφή του υψώματος Άσπρη Μούττη. Κοτζάκαγια και Άσπρη Μούττη αποτελούσαν τα ζωτικότερα εδάφη της στενωπού. Βορειότερα, το ύψωμα του Αγίου Ιλαρίωνα, με το ύψωμα 615 στα δυτικά και το ύψωμα Πετρομούθια ανατολικά, δίνουν βάθος στην τοποθεσία, χωρίς όμως να αποτελούν το ζωτικό της έδαφος. Η 33 ΜΚ θα έπρεπε να ενεργήσει στα Πετρομούθια, ενώ η 34 ΜΚ θα ενεργούσε νότια της 32 ΜΚ,στους πρόποδες του Πενταδακτύλου, για την κατάληψη του υψώματος 296, νοτιοανατολικά του χωριού Αγύρτα.

Άγημα της 31ΜΚ προ των γεγονώτων του 1974, τα τυφέκια ειναι
τα Αγγλικά Lee Enfield No4 , μέσω Σ.Δ.Β.

Στη στενωπό Αγύρτας είχαν συγκεντρωθεί τμήματα τουρκικών δυνάμεων αλεξιπτωτιστών και καταδρομών, που ενίσχυσαν τα αμυντικά εγκατεστημένα τμήματα Τουρκοκυπρίων και της ΤΟΥΡΔΥΚ. Κάποια από αυτά τα επίλεκτα τμήματα που αναπτύχθηκαν στην Κύπρο ανέλαβαν ρόλο εφεδρείας. Αυτή εγκαταστάθηκε στο κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα και τον πέριξ χώρο. Επάνω στο Κοτζάκαγια υπήρχε αμυντικά ταγμένη δύναμη λόχου, ενισχυμένη από τμήμα καταδρομέων που είχε αφιχθεί το πρωί. Η 31 ΜΚ προετοιμάστηκε για την καταδρομική επιχείρηση. Οι τρεις Λόχοι Κρούσης θα ενεργούσαν διείσδυση κατηφορίζοντας από την Αετοφωλιά, τη νοτιοανατολική κορυφή του Προφήτη Ηλία. Επικεφαλής των ανδρών είχε τεθεί ο διοικητής Ταγματάρχης Μανιάτης. Διοικητής του 11 ΛΚ ήταν ο Υπολοχαγός Αθανάσιος Γαληνός, του 12 ΛΚ ο Υπολοχαγός Παναγιώτης Καραχάλιος και του 13 ΛΚ ο Υπολοχαγός Ηλίας Γλεντζές. Ο Υπολοχαγός Καραχάλιος δεν ήταν καταδρομέας. Την εποχή εκείνη υπήρχε η πρακτική η θέση ενός διοικητή λόχου στις Μοίρες Καταδρομών να επανδρώνεται από αξιωματικό του Πεζικού - όχι και τόσο σοφή συνήθεια, όπως αποδείχθηκε στην πράξη. Διοικητής, τέλος, του ΛΥ-ΔΜ ήταν ο Λοχαγός Ελευθέριος Σταμάτης. Ως ώρα κρούσης (Ώρα Κ) είχε οριστεί η 23.00. Ενώ η διείσδυση εξελισσόταν, ο ΛΥ/ΔΜ που είχε τάξει στοιχεία όλμων, πολυβόλων και ΠΑΟ σε κατάλληλες θέσεις- εκτόξευε πυρά εναντίον των εχθρικών θέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν η εκκένωση των προωθημένων εχθρικών θέσεων και η ανεμπόδιστη προσέγγιση των καταδρομέων στο τουρκικό στρατόπεδο, δίχως να γίνει αντιληπτή. Αιφνιδιαστικά, οι τρεις λόχοι, με πρωτοπόρο τον 13 ΛΚ, εισήλθαν στο εχθρικό στρατόπεδο και συνέλαβαν όλη τη φρουρά δίχως την παραμικρή απώλεια. Εκείνες τις ώρες και τις επόμενες ημέρες που ακολούθησαν, η άριστη ηγεσία των Υπολοχαγών Γλεντζέ και Γαληνού κατέστησε τα ονόματά τους θρυλικά για τους Κύπριους στρατιώτες τους. Πολύ γρήγορα η επιτυχής κατάληξη αναφέρθηκε με την εκτόξευση των συνθηματικών φωτοβολίδων και άρχισε η σταθεροποίηση των καταδρομέων επί του υψώματος. Το πλήγμα για τον εχθρό ήταν καίριο. Μέσα σε λίγη ώρα όλη η τοποθεσία βρισκόταν υπό την απειλή των ελληνικών όπλων, χάρη στην ενέργεια της 31 ΜΚ. Παρόλο που οι ενέργειες των υπόλοιπων Μοιρών δεν στέφθηκαν από ανάλογη επιτυχία, οι καταδρομείς επί του Κοτζάκαγια αντιπροσώπευαν θανάσιμη απειλή. Όταν οι εξελίξεις έγιναν αντιληπτές από την τουρκική πλευρά, άρχισε να οργανώνεται αντεπίθεση, η οποία δεν άργησε να εκδηλωθεί περί τη 01.00 της 21ης Ιουλίου. Οι καταδρομείς -όλοι κι όλοι ήταν δεν ήταν 100- την απέκρουσαν επιτυχώς. Με το ξημέρωμα όμως, άρχισαν να δέχονται πυρά βαρέων όπλων από τον Άγιο Ιλαρίωνα. Ο Ταγματάρχης Μανιάτης δεν άργησε να λάβει άσχημα νέα. Περί τις 05.00 ειδοποιήθηκε από τον ασύρματο ότι το τμήμα πεζικού που θα τους αντικαθιστούσε στο ύψωμα δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει την αποστολή. Νέα ερωτηματικά και ανησυχία άρχισαν να βασανίζουν.



Ο Άγιος Ιλαρίων στο βάθος, το Κοτζάκαγια δεξιά, φωτογραφημένα εκ Δυσμών. Αριστερά διακρίνεται το ύψωμα του Προφήτη Ηλία © Σ.Δ.B.


Στο μεταξύ, το ξημέρωμα της 21ης Ιουλίου βρήκε τους καταδρομείς σε κρίσιμη κατάσταση επί του Πενταδακτύλου. Οι 32 και 33 ΜΚ στην ουσία είχαν αποτύχει. Το ίδιο και οι επίστρατοι της 34 ΜΚ, στους πρόποδες. Μόνο η 31 ΜΚ είχε πετύχει απολύτως τον αντικειμενικό σκοπό της, όχι μόνο προκαλώντας βαρύτατες απώλειες στον εχθρό, αλλά και δίχως να υποστεί την παραμικρή απώλεια! Αντιμέτωπος με αυτή την πραγματικότητα καθώς και με τη διαπίστωση πλέον ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμες δυνάμεις για την αντικατάσταση των Μοιρών, ο Συνταγματάρχης Κομπόκης διέταξε τη σύμπτυξή τους, καθώς εάν παρέμεναν στις θέσεις που κατείχαν, οι Μοίρες διέτρεχαν μεγάλο κίνδυνο. Κατάκοποι οι άνδρες εγκατέλειψαν το κατάσπαρτο με πτώματα του εχθρού Κοτζάκαγια και μέχρι το μεσημέρι συγκεντρώθηκαν στην Αετοφωλιά. Από εκεί συμπτύχθηκαν στον Προφήτη Ηλία. Κατά την αποχώρηση από το Κοτζάκαγια, ένας άνδρας φονεύθηκε. Μαζί με 7 τραυματίες, ήταν οι μοναδικές απώλειες της Μοίρας, ασφαλώς κάτι το εκπληκτικό για τον άθλο που είχε επιτελέσει. συγκέντρωση της Μοίρας στον Προφήτη Ηλία ολοκληρώθηκε περί τις 13.00. Ακολούθησε ανασυγκρότηση και ανάπαυση, ώστε να συνέλθουν οι άνδρες από τον κάματο και την υπερένταση των τελευταίων ημερών. Το ίδιο έκαναν και οι άλλες Μοίρες, αναμένοντας από τη διοίκηση να αξιολογήσει την κατάσταση και να δώσει τις επόμενες διαταγές.

Στη δεύτερη φάση των επιχειρήσεων η 31ΜΚ χρησιμοποιούσε FN FAL

Η 21η Ιουλίου πέρασε δίχως να μπορέσουν οι τουρκικές δυνάμεις να σημειώσουν αξιόλογη πρόοδο. Αλλά και για την ελληνική πλευρά τα πράγματα δεν ενέπνεαν αισιοδοξία. Η Ελλάδα δεν είχε αποστείλει ουσιαστική βοήθεια και το ΓΕΕΦ, ενεργώντας σπασμωδικά, δεν κατάφερε κανέναν γερό κτύπημα, ούτε στην περιοχή του προγεφυρώματος ούτε στον ζωτικό θύλακο Λευκωσίας - Αγύρτας. Είχε αρχίσει να γίνεται φανερό ότι οι δυνατότητες της ΕΦ είχαν φθάσει σε όρια εξάντλησης. Στις 22 Ιουλίου οι Τούρκοι κατάφεραν να αποβιβάσουν ένα τακτικό συγκρότημα με τεθωρακισμένα στο προγεφύρωμα του Πεντεμιλίου και περί τις 11.00 να εξαπολύσουν επίθεση προς την Κυρήνεια. Οι ασθενείς δυνάμεις της ΕΦ δεν μπόρεσαν να προβάλουν άμυνα και διαλύθηκαν, με αποτέλεσμα οι τουρκικές δυνάμεις, προχωρώντας αργά, να συνεχίσουν μέχρι τη διάβαση Αγύρτας, επιτυγχάνοντας έτσι επαφή με τις δυνάμεις του θυλάκου Λευκωσίας- Αγύρτας. Η μάχη είχε κριθεί. H ημέρα επιφύλαξε εικόνα αβεβαιότητας για την 31 ΜΚ. Δίχως εικόνα για τη γενικότερη πορεία των επιχειρήσεων, η Μοίρα διατάχθηκε και απέσπασε τον 11 ΛΚ στην περιοχή Λαπήθου - Καραβά, δυτικά του προγεφυρώματος Πεντεμιλίου. Η υπόλοιπη Μοίρα διατάχθηκε να εξασφαλίσει την ορεινή διάβαση του Αγίου Παύλου. Από εκεί, ζητήθηκε και ο 12 ΛΚ κατευθύνθηκε προς το χωριό Πιλέρι, με αποστολή τον απεγκλωβισμό τμήματος πεζικού. Στις θέσεις που κατέλαβε η Μοίρα δεν άργησε να γίνει στόχος πυρών των τουρκικών αντιτορπιλικών και κατόπιν αεροσκαφών, τα οποία επί ώρες ανέσκαβαν την περιοχή, δίχως όμως να προκαλέσουν απώλειες. Αντιθέτως,ένα αεροσκάφος εθεάθη να βγάζει μαύρο καπνό, κτυπημένο προφανώς από τα όπλα των καταδρομέων οι οποίοι είχαν ανοίξει πυρ. Στις 16.00 τέθηκε σε εφαρμογή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Ωστόσο, η 31 ΜΚ έλαβε διαταγή να επέμβει στην περιοχή της Αετοφωλιάς. Οι Τούρκοι είχαν ανατρέψει τα φίλια τμήματα πεζικού από τα δίδυμα υψώματα Αετοφωλιά (νότια) και 126 (βόρεια), τα οποία έπρεπε να ανακαταλάβουν οι καταδρομείς. Ο Λοχαγός Σταμάτης συγκέντρωσε τους 12 και 13 ΛΚ, περί τους 100 άνδρες συνολικά,κι εξέδωσε τη διαταγή. Ο 12 ΛΚ θα ενεργούσε στο δεξιό προς την Αετοφωλιά και ο 13 ΛΚ στο αριστερό, προς το 126. Κατά την κίνησή του το τμήμα δέχθηκε αεροπορικές προσβολές, με αποτέλεσμα να προκληθεί καθυστέρηση, σύγχυση και απώλεια της μεταξύ τους επαφής. Ωστόσο, οι καταδρομείς και σε αυτή την περίπτωση ανταπέδωσαν, με αποτέλεσμα ένα από αυτά να απομακρυνθεί καπνίζοντας. Στο μεταξύ, δίχως συντονισμό αλλά υπό την διοίκηση άξιων ηγητόρων, οι καταδρομείς κατάφεραν τελικά να καταλάβουν τα δύο υψώματα. Πρώτος ο 13 ΛΚ κινήθηκε προς το 126 και το κατέλαβε, με μόνες απώλειες ορισμένους τραυματίες, μεταξύ των οποίων και ο Υπολοχαγός Γλεντζές.

μέσω Σ.Δ.Β.

Στην Αετοφωλιά. ο Λοχαγός Σταμάτης ανέβηκε οδηγώντας τους άνδρες του, μέχρι που συνάντησαν στο φυλάκιο το φίλιο τμήμα, που με δυσκολία κρατιόταν. Στη θέα του πράσινου μπερέ, ο εχθρός εγκατέλειψε κάθε προσπάθεια. Την επομένη, η 31 ΜΚ αποδεσμεύτηκε από τον Πενταδάκτυλο και επέστρεψε στο στρατόπεδο Αθαλάσσας. Εκεί ανασυγκροτήθηκε,ενσωμάτωσε την Αποστολή Συμπληρώσεως και αναπαύθηκε. Μόνο ο 11 ΛΚ παρέμεινε στην περιοχή Λαπήθου - Καραβά, από όπου επέστρεψε στις 29 Ιουλίου, έχοντας έναν νεκρό και ορισμένους τραυματίες, μεταξύ των οποίων και ο Υπολοχαγός Γαληνός. Στο διάστημα αυτό, η Μοίρα εφοδιάστηκε μερικώς με τυφέκια FN FAL και πολυβόλα FN MAG των 7,62 mm, συμπληρώνοντας τον τσεχικό οπλισμό που είχε από τη 15η Ιουλίου. Στις 31 Ιουλίου η Μοίρα διατάχθηκε να εγκατασταθεί αμυντικά στη διάβαση Πανάγρων, αντικαθιστώντας το 281 ΤΠ. Την επομένη η Μοίρα διατάχθηκε κι απέστειλε τον 12 ΛΚ, με διοικητή τον έφεδρο (επίστρατο) Ανθυπολοχαγό Λουκά Βαρναβίδη, στο ύψωμα 1023,στο δεξί πλευρό της. Από το πρωί στις 2 Αυγούστου, ο λόχος αντιμετώπισε επίθεση πολυάριθμου εχθρικού πεζικού την οποία απέκρουσε, για να ακολουθήσει και δεύτερη επίθεση. Παρά τις απώλειες που προκαλούσαν στον εχθρό οι αμυνόμενοι, η αδιαφορία των Τούρκων για τις απώλειες είχε αποτέλεσμα την προσέγγισή τους στις γραμμές των καταδρομέων. Δίχως την παραμικρή υποστήριξη από πυροβολικό ή όλμους, ο 12 ΛΚ αναδιατάχθηκε μέχρι που, μετά την εμφάνιση εχθρικών τεθωρακισμένων, διατάχθηκε να συμπτυχθεί και στο τέλος να επιστρέψει στα Πάναγρα. Οι απώλειες του λόχου ήταν 3 νεκροί και 3 τραυματίες. 

Aττίλας 2

Η 31 ΜΚ παρέμεινε στα Πάναγρα μέχρι τη νύχτα 10/11 Αυγούστου, οπότε την αντικατέστησε η 33 ΜΚ. Επέστρεψε και πάλι στο στρατόπεδό της παραμένοντας ως εφεδρεία του ΓΕΕΦ. Την επομένη η Μοίρα διατάχθηκε να μεταβεί στον χώρο διασποράς της κι εν συνεχεία ανέλαβε αμυντική αποστολή νοτιο-ανατολικά της Λευκωσίας. Τις πρωινές ώρες της 14ης Αυγούστου οι τουρκικές δυνάμεις επανέλαβαν την προέλασή τους, αρχικά προς Ανατολάς, προς την Αμμόχωστο. Οι ασθενείς δυνάμεις της ΕΦ διαλύθηκαν και άρχισαν να συμπτύσσονται προς νότο. Δεδομένης της ανυπαρξίας αξιόμαχων δυνάμεων,η Μοίρα υποχρεώθηκε να απλωθεί γραμμικά ώστε να καλύψει το μεγαλύτερο δυνατό μέτωπο. Στον τομέα της όμως επικράτησε ησυχία,καθώς ο εχθρός δεν κινήθηκε προς νότο. Μετά την κατάληψη της Αμμοχώστου, οι τουρκικές δυνάμεις κινήθηκαν και στο δυτικό μέτωπο, για να σταματήσουν οριστικά την προέλαση, το απόγευμα της 16ης Αυγούστου. Σιγά σιγά το ΓΕΕΦ αντιλήφθηκε ότι σε πολλά σημεία η προώθηση των τουρκικών δυνάμεων είχε σταματήσει προ χωριών ή υψωμάτων τα οποία είχαν εκκενωθεί από δυνάμεις της ΕΦ. Για τον λόγο αυτό διατάχθηκαν διάφορα τμήματα να αναπτυχθούν σε τέτοιους χώρους, ώστε να περιοριστεί όσο το δυνατόν περισσότερο η «νεκρή ζώνη» μεταξύ των δύο αντιπάλων. Στην περιοχή του χωριού Πυρόι, η 31 ΜΚ διατάχθηκε να αποστείλει διμοιρία για να εγκατασταθεί σε αυτό. Μετά από ορισμένα προβλήματα συνεννόησης και διαδοχικές αλλαγές διαταγών,τελικώς η διμοιρία, με επικεφαλής τον έφεδρο επίστρατο) Ανθυπολοχαγό Καλλίνικο Αλαμπρίτη, εισήλθε στο χωριό και εγκαταστάθηκε αμυ- ντικά. Ένας ουλαμός αρμάτων Τ-34/85 δεν στάθηκε δυνατό να αφιχθεί μέχρι το χωριό, εξαιτίας βλαβών που έθεσαν εκτός μάχης όλα τα άρματα. Μόνο ένα από αυτά ήταν σε θέση να εκτελέσει πυρά προς την κατεύθυνση του εχθρού, έχοντας ακινητοποιηθεί κοντά στο χωριό. Με το ξημέρωμα, παρά την εκεχειρία που ίσχυε, σφοδρό μπαράζ όλμων άρχισε να πέφτει στο χωριό. Περί τις 11.00 από το ύψωμα Καυκάλα φάνηκε πολυάριθμο τουρκικό πεζικό να κατευθύνεται προς το Πυρόϊ. Οι οχυρωμένοι καταδρομείς εξαπέλυσαν σφοδρό πυρ και απέκρουσαν την επίθεση, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στους Τούρκους. Ακολούθησε νέο μπαράζ όλμων και πυρών ΠΑΟ και πολυβόλων,με αποτέλεσμα το χωριό να αρχίσει να μετατρέπεται σε ερείπια. Η δεύτερη τουρκική επίθεση δεν είχε καλύτερη τύχη. Ωστόσο οι καταδρομείς, παρόλο που δεν είχαν υποστεί την παραμικρή απώλεια, άρχισαν να αντιμετωπίζουν έλλειψη πυρομαχικών. Με πρωτοβουλία ενός δοκίμου, έφθασαν πυρομαχικά και η άμυνα έδειχνε ότι μπορούσε να διαρκέσει. Στο μεταξύ, αμέσως μετά την απόκρουση της πρώτης επίθεσης και τη σχετική αναφορά που δόθηκε προς τα προϊστάμενα κλιμάκια, οι καταδρομείς είχαν διαταχθεί να συμπτυχθούν. Ήταν μια μάλλον αψυχολόγητη διαταγή. Εφόσον ο εχθρός έσπαγε τα μούτρα του και οι καταδρομείς δεν είχαν καμμία απώλεια, ποιος ο λόγος για εγκατάλειψη της θέσης; Η επιμονή της διαταγής ηχούσε τόσο ενοχλητική για τους καταδρομείς, που την αγνόησαν αμέσως. Εκεί στο Πυρόι, οι άνδρες της 31 ΜΚ αναβίωσαν για άλλη μία φορά τις λαμπρές πολεμικές παραδόσεις του γένους. Ήταν τότε που καθιερώθηκε το εύγλωττο σύνθημα, τρανή απόδειξη του ηθικού των μαχητών: «Όταν ο ασύρματος λέει υποχώρηση, τότε είναι χαλασμένος»! Μετά από νέα προπαρασκευή πυρών, εκδηλώθηκε τρίτη τουρκική επίθεση. Μέσα από τα χαλάσματα, οι καταδρομείς εξακολουθούσαν να τιμωρούν τον εισβολέα. Ωστόσο, τη φορά αυτή ο εχθρός αποφάσισε να στείλει και άρματα μάχης, εκτελώντας υπερκερωτικό ελιγμό που θα εξασφάλιζε διείσδυση μέχρι το μεγάλης σημασίας για τους Τούρκους απομονωμένο τουρκοκυπριακό χωριό της Λουρουτζίνας,αποκόπτοντας και την οδική αρτηρία Λευκωσίας-Λάρνακας Η ώρα ήταν πλέον 18.00 όταν επαναλήφθηκε η διαταγή σύμπτυξης, αυτή τη φορά απολύτωςδικαιολογημένη. Έχοντας προσθέσει άλλη μια ηρωική σελίδα στην ιστορία των ελληνικών όπλων, οι μαχητές της 31 ΜΚ συμπτύχθηκαν οργανωμένα κι ενώθηκαν με τους συντρόφους τους, δίχως να έχουν υποστεί απώλειες. Ο συνολικός απολογισμός των απωλειών της 31 ΜΚ κατά το διάστημα 15 Ιουλίου - 17 Αυγούστου ήταν βαρύς. Νεκροί 2 αξιωματικοί και 12 καταδρομείς, τραυματίες 7 αξιωματικοί και 43 καταδρομείς. Θλιβερή είναι η διαπίστωση ότι πολύ περισσότερες ήταν οι απώλειες κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος (9 νεκροί, 30 τραυματίες) σε σχέση με τις απώλειες από τον εχθρό (5 νεκροί, 20 τραυματίες). Μετά τις μάχες, η διοίκηση της 31 ΜΚ πρότεινε σειρά απονομής ηθικών αμοιβών σε στελέχη και κληρωτούς. Ο Ταγματάρχης Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, που είχε αναλάβει υποδιοικητής λίγο πριν τον «Αττίλα 2», προτάθηκε για απονομή του Μεταλλίου Εξαίρετων Πράξεων,ο Λοχαγός Σταμάτης προτάθηκε για την απονομή του Αργυρού Αριστείου Ανδρείας, του Πολεμικού Σταυρού Γ’ τάξης και του Μεταλλίου Εξαίρετων Πράξεων, οι Υπολοχαγοί Γλεντζές και Γαληνός προτάθηκαν για την απονομή του Αργυρού Αριστείου Ανδρείας και του Μεταλλίου Εξαίρετων Πράξεων, ενώ ο Υπολοχαγός Καραχάλιος προτάθηκε για τον Πολεμικό Σταυρό Γ’ τάξης. Από τα υπόλοιπα μόνιμα στελέχη, οι Ανθυπασπιστές Παναγιώτης Δίπλας και Αναστάσιος Βαρυτιμίδης προτάθηκαν για το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων. Από πλευράς εφέδρων αξιωματικών, για το Αριστείο Ανδρείας και τον Πολεμικό Σταυρό προτάθηκαν 5, για το Αριστείο Ανδρείας και το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων ένας, για το Αριστείο Ανδρείας 17, για τον Πολεμικό Σταυρό ένας και για το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων ένας. Αντίστοιχες ηθικές αμοιβές προτάθηκαν για τους κληρωτούς οπλίτες. Η πατρίδα, τους αγνόησε όλους...
_________
*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

EKAM: Ξεχείλισε το ποτήρι της οργής! «Στον κόσμο της η ηγεσία»

Γράφει ο Σάββας Δ. Βλάσσης*

Μια εντελώς ασυνήθιστη κατάσταση δημιουργήθηκε μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων που εμπλέκονται στην καταδίωξη των Αλβανών δολοφόνων φυγάδων στην Ήπειρο. Αιτία οι ελλείψεις σε υλικά και οπλισμό, ιδίως στις επίλεκτες μονάδες που επί εβδομάδες δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στην προσπάθεια. Έτσι, στελέχη της ΕΚΑΜ ξέσπασαν και απηύθυναν στους ανωτέρους τους έντονες, αλλά απολύτως δικαιολογημένες, διαμαρτυρίες για σοβαρα ζητήματα τα οποία αντιμετωπίζονται με επιπολαιότητα. Ένα από αυτά είναι και ο διαθέσιμος οπλισμός, όταν επί εβδομάδες αναζητούν επικίνδυνους οπλισμένους φυγάδες, κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Η πολυήμερη έρευνα στα άγρια ορεινά εδάφη, έχει ως συνέπεια να συνειδητοποιηθεί για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση σε ορισμένα στελέχη της ΕΛΑΣ, η σημασία του σωστού εξοπλισμού αλλά και του καταλληλότερου οπλισμού. Η ηγεσία, όλο αυτό το διάστημα, «δεν έχει πάρει μυρωδιά από την κατάσταση», όπως σχολίασε έμπειρο στέλεχος. Ο μεγάλος αριθμός ανδρών της ΕΚΑΜ που συμμετέχει στις έρευνες, είχε ως αποτέλεσμα να φανεί η έλλειψη σύγχρονου οπλισμού 5,56 mm ο οποίος κρίνεται καταλληλότερος και πιο εύχρηστος. Σε καμμία περίπτωση οι άνδρες της ΕΚΑΜ δεν θεωρούν επαρκές το ΜΡ 5 των 9 mm όταν οι δολοφόνοι φέρουν Kalashnikov ενώ τα τυφέκια G3 και FAL των 7,62x51 mm είναι βαρειά και δεν διευκολύνουν σε εμπλοκές μικρών αποστάσεων. Έτσι, η αραβίδα Μ4 των 5,56 mm αναδεικνύεται στην «χρυσή τομή» και δεν είναι τυχαίο εξάλλου, ότι τα στελέχη της ΕΚΑΜ είναι περισσότερο εξοικειωμένα στην χρήση αυτού του όπλου. Το πρόβλημα είναι ότι ο αριθμός των Μ4 δεν επαρκεί για το σύνολο των εμπλεκομένων, καθώς εξαρχής είχε αποκτηθεί περιορισμένη ποσότητα ενώ σήμερα, μετά από μια δεκαετία συνεχούς χρήσεως, είναι και αρκετά φθαρμένα. Στην πραγματικότητα, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όλα τα προγράμματα εξοπλισμού και προμήθειας σύγχρονου οπλισμού, ξεχάστηκαν και οι ηγεσίες δεν έδειξαν το παραμικρό ενδιαφέρον. Ως εκ τούτου, στην Ήπειρο όπου επιχειρεί η ΕΚΑΜ, ως λύση ανάγκης αποφασίστηκε ο εφοδιασμός των υπολοίπων ανδρών με ΑΚ-47 των 7,62x39 mm.

Αυτή η ασυνήθιστα έντονη διαμαρτυρία, εκπεφρασμένη κυρίως από τον επιχειρησιακά πιο έμπειρο πυρήνα στελεχών, καταδεικνύει την απόσταση που χωρίζει την φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ και του ΥΔΤ, από τα μεσαία και χαμηλόβαθμα στελέχη που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Στην ουσία, η επαφή της ηγεσίας με «τον πραγματικό κόσμο», δηλαδή τα επιχειρησιακά ζητήματα, αποδεικνύεται μικρή. Κάτι που απογοητεύει και κουράζει τα ευσυνείδητα στελέχη που αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα την αποστολή τους. Παρά τις επισκέψεις στην περιοχή προ ημερών, δεν υπήρξε ουσιαστική ενασχόληση της ηγεσίας με τα ουσιαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκατοντάδες αστυνομικοί που ερευνούν την περιοχή. Οι επισκέψεις έγιναν για λόγους «δημοσίων σχέσεων», κάτι που ερέθισε περισσότερο τα καταπονημένα επί εβδομάδες στελέχη της ΕΛΑΣ. Έμπειροι αξιωματικοί σχολιάζουν ότι ήταν ζήτημα χρόνου η εκδήλωση μιας τέτοιας αντιδράσεως. Η ΕΚΑΜ, από την πρώτη στιγμή έχει θέσει επιτακτικά το ζήτημα των εν γένει υλικών και των αδυναμιών που υπάρχουν, αλλά επί σειρά εβδομάδων η ηγεσία αδιαφορεί, εξαιτίας της «οπλοφοβίας» που την διακρίνει. Τυπική στάση ανευθυνότητος και κακώς νοουμένης δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας, που διακρίνει μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού, που επανδρώνει κρίσιμες θέσεις.

_________
*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Επαναφορά αποζημιώσεως 4 ΗΕΕ για ΕΤΑ και Ζ΄ ΜΑΚ

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Σημαντική ανάσα δίνεται στα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού Ξηράς, τα οποία υπηρετούν στο ΕΤΑ και την Ζ΄ ΜΑΚ, κατόπιν διαταγών του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Μιχαήλ Κωσταράκου και του Α/ΓΕΣ Αντιστρατήγου Αθανασίου Τσέλιου. Συγκεκριμένα, αποφασίστηκε η αναδρομική, από 1-1-2013, καταβολή αποζημιώσεως 4 Ημερών Εκτός Έδρας ανά μήνα στα στελέχη των δύο μονάδων, ήτοι 105 ευρώ καθαρά προστίθενται στο μηνιαίο εισόδημά τους. Παράλληλα, τακτοποιήθηκε και μία σοβαρή εκκρεμότητα που υπήρχε έναντι των στελεχών του ΕΤΑ, καθώς το διάστημα Αυγούστου – Δεκεμβρίου 2012 δεν είχαν καταβληθεί καθόλου οι προβλεπόμενες αποζημιώσεις. Με διαταγή του Α/ΓΕΕΘΑ, διευθετήθηκε απολύτως και το ζήτημα αυτό. Υπενθυμίζεται ότι στις 17 Ιουνίου ο Στρατηγός Κωσταράκος επισκέφθηκε για μια ακόμη φορά την Ζ΄ ΜΑΚ.

Η στρατιωτική ηγεσία, αναγνωρίζοντας τους ιδιαίτερους κόπους που καταβάλλουν τα στελέχη των συγκεκριμένων μονάδων, αποδέχθηκε τις σχετικές εισηγήσεις που προώθησε ιεραρχικώς τους τελευταίους μήνες η 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων. Η 13η ΔΕΕ, διέγνωσε εγκαίρως το πρόβλημα και τις επιπτώσεις στο προσωπικό, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί άμεσα, αναδεικνύοντας το ζήτημα. Επιδίωξη ήταν να καταδειχθεί εμπράκτως η αναγνώριση και εκτίμηση της ηγεσίας προς τα στελέχη που υπηρετούν στις ανωτέρω μονάδες αυξημένου βαθμού ετοιμότητος. Σημειώνεται ότι προ της κρίσεως, για το προσωπικό του ΕΤΑ και της Ζ΄ ΜΑΚ προβλεπόταν μηνιαίως αποζημίωση 10-12 Ημερών Εκτός Έδρας, λόγω των αυξημένων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και υποχρεώσεών τους, αποζημίωση η οποία σταδιακώς περιορίσθηκε δραστικώς, για να σταματήσει να καταβάλλεται από τις αρχές του τρέχοντος έτους.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

817 φακέλους άφησε ο Παναγιωτόπουλος!

 

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Οι 817 ανυπόγραφοι φάκελοι που «κληρονόμησε» ο Δ. Αβραμόπουλος από τον προκάτοχό του, δείχνουν το μέγεθος της αδιαφορίας του Π. Παναγιωτόπουλου, και κατ’ επέκταση της κυβερνήσεως, για την Εθνική Αμύνα. Ως «αποχαιρετιστήριο δώρο» δε, προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, άφησε τις εκκρεμούσες επί ένα και πλέον μήνα μεταθέσεις, βυθίζοντας στην αβεβαιότητα τον οικογενειακό προγραμματισμό χιλιάδων στελεχών. Αιτία της καθυστερήσεως; Τα 4.000 ρουσφέτια μεταθέσεων που είχε συγκεντρώσει η πολιτική ηγεσία, εκ των οποίων 3 στα 4 προήρχοντο από το γραφείο του υπουργού. Όλα αυτά τα ρουσφέτια, προωθήθηκαν από τον Π. Παναγιωτόπουλο στα Γενικά Επιτελεία, προς εξέταση, με φυσική συνέπεια απίστευτη σπατάλη χρόνου και ενέργειας από πλευράς επιτελων, για την μία προς μία εξέταση των περιπτώσεων. Οι επιπτώσεις από αυτή την καθυστέρηση, απλώς δεν ενδιέφεραν τον υπουργό.

Αν η παραπάνω εικόνα δείχνει την βούληση για έργο, που έχει ο μέσος πολιτικός προϊστάμενος που τοποθετείται σε τόσο κρίσιμες θέσεις, οι τελευταίες επιλογές προσώπων στο ΥΠΕΘΑ, επιβεβαιώνουν την αίσθηση ότι το συγκεκριμένο υπουργείο αντιμετωπίζεται από τους πολιτικούς ηγέτες ως «σκουπιδότοπος», στον οποίο «παρκάρουν» όποιον νάναι. Φυσικά, οι περιστάσεις για την αντιμετώπιση των δεινών προβλημάτων της κρίσεως, επιβάλλουν σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, την τοποθέτηση τεχνοκρατών στις καίριες θέσεις ευθύνης. Αν όμως ο πολιτικός κόσμος, παρά την εμφανή έλλειψη πολιτικών εφεδρειών επιπέδου, εμφανιζόταν διστακτικός στην τοποθέτηση ενός εξωκομματικού στρατηγού ως ΥΕΘΑ, η ιδιαιτερότητα των συνθηκών υπό τις οποίες επήλθε τελικά ο ανασχηματισμός της κυβερνήσεως, ανέτρεψε τα πάντα, οδηγώντας στην πεπατημένη. Μετά λοιπόν τον εντελώς ανεπαρκή Π. Παναγιωτόπουλο, ποιος; Τί απέδωσε το νέο «παρκάρισμα», στο ΥΠΕΘΑ;

Ο ΥΦΕΘΑ Αθανάσιος Δαβάκης, άβγαλτος και άπειρος, ανέλαβε για έναν και μόνο λόγο: θεωρήθηκε ότι η τοποθέτησή του μπορεί να λειτουργήσει ανασχετικά, στην πορεία της Χρυσής Αυγής στην εκλογική του περιφέρεια... Άτομο, αναμφισβήτητα καλών προθέσεων, αλλά τα τριτεύοντα καθήκοντα που δίχως άλλο θα του ανατεθούν, δεν δικαιολογούν την παρουσία του ως τρίτο μέλος της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ.

Η ΑΝΥΕΘΑ Φ. Γεννηματά, τοποθετήθηκε με έναν και μόνο σκοπό: να επιβλέψει την συγκάλυψη των όποιων «θεμάτων» άφησε στο πέρασμά του από το ΥΠΕΘΑ ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Επιλεγμένη για έναν χώρο με τον οποίο εκ των πραγμάτων είναι ξένη, είναι βέβαιο ότι ουδείς θα μπορεί να την κατηγορήσει στο τέλος ως «αποτυχημένη». Ήδη στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε, αναδείχθηκαν και οι κίνδυνοι που υπάρχουν εάν η ΑΝΥΕΘΑ μεταφέρει τις γνωστές ιδεοληψίες της παράταξέως της, επιδιδόμενη σε ένα «κυνήγι μαγισσών». Η ερώτηση – πάσα που της έγινε, για την αντιμετώπιση του φαινομένου της Χρυσής Αυγής στις Ένοπλες Δυνάμεις, είναι ενδεικτική των κινδύνων από την αναστάτωση που μπορεί να επιφέρει η μεταφορά στο Στράτευμα, του ιδιότυπου «ιερού πολέμου» που εμπνεύστηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος, συνοδευέται από την φήμη του μετριοπαθούς αλλά αδύναμου, ως προς την επίτευξη έργου ουσίας. Τοποθετήθηκε μόνο και μόνο για την τήρηση του «πρωτοκόλλου υπουργείων», μετά την κατάληψη του ΥΠΕΞ από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Διαθέτει όμως εμπειρία από την πρόσφατη ολιγόμηνη θητεία του στο ΥΠΕΘΑ και σίγουρα μπορεί να αποδώσει περισσότερα από τον Π. Παναγιωτόπουλο, που έσπασε κάθε ρεκόρ ανεπαρκείας. Αποτελεί άλλωστε και την μόνη ελπίδα της ΝΔ, ώστε να «κερδίσει» την τάξη των στρατιωτικών, την οποία έχει χάσει με την συνέχιση της «εκδικητικής» πολιτικής που εγκαινίασε στο ΥΠΕΘΑ το δίδυμο Βενιζέλου – Μπεγλίτη.

Στην ομιλία του μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Δ. Αβραμόπουλος στάθηκε σε κάποια πράγματα. Αποκήρυξε τον κομματισμό. Το αν αυτό ήταν προειδοποίηση προς την Φ. Γεννηματά ή απλό «καρφί» για τους Παναγιωτόπουλο – Καράμπελα και την αναταραχή που προκάλεσαν χάνοντας τον έλεγχο των κρίσεων, θα φανεί στην πράξη. Εμφανίσθηκε επίσης κάθετα αντίθετος στις νέες μισθολογικές περικοπές των στρατιωτικών, που έχουν ήδη διαφανεί. Αν ο Δ. Αβραμόπουλος καταφέρει να τις αποτρέψει, εκμεταλλευόμενος την προσωπική του σχέση με τον πρωθυπουργό και την δυσαρέσκεια που δοκίμασε το τελευταίο διάστημα, αυτή θα είναι μια σημαντική συμβολή.
Σε κάθε περίπτωση, οι 817 ανυπόγραφοι φάκελοι για τους οποίους ο Π. Παναγιωτόπουλος θα μείνει στην ιστορία, δείχνουν ότι υπάρχουν πολλά και σοβαρά ζητήματα ουσίας που εκκρεμούν επί τουλάχιστον έναν χρόνο. Τί μπορεί να κάνει με αυτά ο Δ. Αβραμόπουλος, αν θέλει να αφήσει θετικό πρόσημο ως ΥΕΘΑ; Είναι πολύ εύκολο και απλό: Να εισακούσει τις υπεύθυνες εισηγήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ
____

 
Σημ Εν Κρυπτώ: Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση πληροφοριών από το παρόν ιστολογιο σε εφημερίδες κι επαγγελματικούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους αλλά καλό θα είναι να αναφέρεται και η πηγή και ο συγγραφέας που έχει κάνει και το ρεπορτάζ, όπως προστάζει και η δεοντολογία άλλωστε.

Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί «ξύπνησε» ο Παναγιωτόπουλος;

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Ο ανασχηματισμός της κυβερνήσεως, δίνει την ευκαιρία για έναν πρόχειρο απολογισμό του ενός έτους θητείας του Πάνου Παναγιωτόπουλου στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, η απομάκρυνση του οποίου θεωρείται βεβαία. Ο Π. Παναγιωτόπουλος αναδεικνύεται σε έναν εκ των πλέον αναποτελεσματικών ΥΕΘΑ, εφόσον η ευθυνοφοβία και η έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος, υπήρξαν τα κύρια χαρακτηριστικά του. Οι πληροφορίες φέρουν τους φακέλους που έχουν συγκεντρωθεί στο γραφείο του, περιμένοντας υπογραφή, να ξεπερνούν τους 500!!! Μόλις προσφάτως ο κ. Παναγιωτόπουλος έδειξε να «ξυπνάει», φέρνοντας στο ΚΥΣΕΑ σειρά προγραμμάτων υποστηρίξεως οπλικών συστημάτων καθώς και την Νέα Δομή Δυνάμεων (ΝΔΔ). Τι μεσολάβησε και άλλαξε στάση απότομα; Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, θορυβημένος από την πρωτοφανή αδράνεια του ΥΕΘΑ, αναγκάστηκε να του «βάλει χέρι». Οι πάντες είναι δυσαρεστημένοι με τον ΥΕΘΑ και μοιραία το κλίμα θα έφτανε στο Μαξίμου. Δυστυχώς, απαιτήθηκε ένας χρόνος για να ταρακουνηθεί ο πρωθυπουργός, δίχως άλλο απορροφημένος από τον σκληρό αγώνα για την αντιμετώπιση της κρίσεως. Πώς αντέδρασε ο κ. Παναγιωτόπουλος; Σε πρώτη φάση άλλαξε τον διευθυντή του Στρατιωτικού Γραφείου του (περνώντας έτσι το μήνυμα ότι αυτός ευθυνόταν για την αδράνεια). Εν συνεχεία, αντί να υπογράψει άμεσα κάποιους φακέλους, προτίμησε να κάνει μία κίνηση εντυπωσιασμού και να εμπλέξει το ΚΥΣΕΑ. Στις 30 Μαΐου συνεδρίασε το ΚΥΣΕΑ κι ενέκρινε το φλέγον ζήτημα της ΝΔΔ, που σέρνεται επί σειρά ετών. Η ΝΔΔ, την οποία δούλεψε ως αρμόδιος ο ΥΦΕΘΑ Παναγιώτης Καράμπελας, ήταν έτοιμη από τον περασμένο Νοέμβριο. Ο κ. Παναγιωτόπουλος άφησε τον σχετικό φάκελο να σκονίζεται επί 6 μήνες, δίχως ουσιαστικό λόγο! Παράλληλα, ξεπάγωσε σειρά προγραμμάτων υποστηρίξεως και συντηρήσεως οπλικών συστημάτων, τα οποία κινδυνεύουν να απαξιωθούν, παρά τις διαρκείς κρούσεις των Γενικών Επιτελείων. Και εδώ, η στάση που τήρησε ο κ. Παναγιωτόπουλος, ήταν χαρακτηριστική. Πολλά από τα προγράμματα που ήλθαν στο ΚΥΣΕΑ, βάσει της σχετικής νομοθεσίας, μπορούσαν να έχουν δρομολογηθεί με υπογραφή του αρμοδίου ΥΦΕΘΑ. Ήταν στην διακριτική ευχέρεια της πολιτικής ηγεσίας, εάν θα «τα έβλεπε» και ο ΥΕΘΑ. Ο κ. Παναγιωτόπουλος τα κράτησε για «να τα δει», δίχως όμως να υπογράφει. Μόνο μετά τις «φωνές» του πρωθυπουργού, έφερε στο ΚΥΣΕΑ έναν αριθμό προγραμμάτων. Φυσικά η κίνηση αυτή προκάλεσε την ενόχληση του πρωθυπουργού, αφού το ΚΥΣΕΑ εμφανίζεται να ασχολείται περίπου με την «πολιτική κάλυψη» του ΥΕΘΑ, για ζητήματα χαμηλότερου επιπέδου που σχετίζονται περισσότερο με την εφοδιαστική υποστήριξη του Στρατεύματος (δηλαδή με αυτονόητα ζητήματα) και όχι με μείζονες αποφάσεις εξοπλισμών. Από την αρχή της θητείας του ο κ. Παναγιωτόπουλος επέδειξε οκνηρία. Δεν ενδιαφέρθηκε καν να κοινοποιήσει κατευθύνσεις και στόχους. Έσπευσε μερικές εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, να παγώσει την αύξηση της θητείας, την οποία επεδίωκε η στρατιωτική ηγεσία, προκειμένου να καλύψει το φλέγον ζήτημα του χαμηλού ποσοστού επανδρώσεως των μονάδων. Η υπόθεση είχε ωριμάσει πολιτικά τους προηγουμένους μήνες, μέχρι που ήλθε ο κ. Παναγιωτόπουλος να παρέμβει με επιχειρηματολογία που ταίριαζε περισσότερο σε υπουργό Κοινωνικής Προνοίας...

Στο θέμα των μισθολογικών περικοπών των στελεχών, άπαντες μιλούν για απλό «εμπαιγμό» από την πλευρά του υπουργού. Οι δηλώσεις περί «μεσοσταθμικών μειώσεων» κατωτέρων της αρχικής προθέσεως, δεν στέκουν.

Στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, το ενδιαφέρον του κ. Παναγιωτόπουλου ήταν μηδενικό. Ασχολήθηκε μόνο με ζητήματα ναυπηγείων, επειδή απετέλεσαν κυβερνητική προτεραιότητα και κεντρική κατεύθυνση του ίδιου του πρωθυπουργού. Από τις αρχές του χρόνου, ο κ. Παναγιωτόπουλος προσπαθεί να ενισχύσει το προφίλ του, προωθώντας «έξυπνες», δήθεν, λύσεις, σε πολυδάπανα εξοπλιστικά προγράμματα, παρά την δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας. Υποτίθεται ότι οι περιστάσεις και η πολιτική περί ΑΟΖ, πιέζουν για ενίσχυση των ναυτικών δυνάμεων, έναντι της τουρκικής επιβουλής. Η επιλογή της ενοικιάσεως φρεγατών από την Γαλλία, είναι άστοχη. Κατ’ αρχάς, πρωτεύουσα προϋπόθεση για τον έλεγχο μιας οποιασδήποτε περιοχής, μέσα και από την προοπτική μιας αεροναυτικής αναμετρήσεως, είναι η αεροπορική κυριαρχία. Όποιος πιστεύει ότι δύο φρεγάτες μπορούν να επιζήσουν έναντι στοχευμένων αεροπορικών επιθέσεων κορεσμού, αγνοεί βασικές αρχές και διδάγματα. Θα ήταν πολύ πιο ωφέλιμο και εθνικώς χρήσιμο, εάν το σοβαρό ετήσιο αντίτιμο της ενοικιάσεως των φρεγατών (μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ), αφιερωνόταν για την εκκίνηση ενός εθνικού προγράμματος ναυπηγήσεως πολεμικού πλοίου, για το οποίο υπάρχουν μελέτες. Ένα τέτοιο πρόγραμμα, θα ενισχύσει σοβαρά το Πολεμικό Ναυτικό, θα αναζωογονήσει την εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία, θα επιτρέψει ανάπτυξη τεχνογνωσίας και μέσω της προοπτικής εξαγωγών, θα συνεισφέρει μακροπρόθεσμα στην εξασφάλιση εσόδων στα δημόσια ταμεία.

Ο κ. Παναγιωτόπουλος «θα μείνει στην ιστορία» και για ένα άλλο ιδιαίτερο θέμα: την επιβολή εμπάργκο στην προβολή του έργου των Ενόπλων Δυνάμεων! Για προσωπικούς λόγους, απαγόρευσε την επίσκεψη δημοσιογράφων στις μονάδες και την παρακολούθηση και προβολή των επίπονων και αξιόλογων ως παράδειγμα προς μίμηση, κόπων του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν αντιλήφθηκε το πλήγμα στο ηθικό.

Εν κατακλείδι, οι Ένοπλες Δυνάμεις αξίζουν έναν πιο σοβαρό πολιτικό προϊστάμενο.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ  και το "Εν Κρυπτώ" τον ευχαριστεί που μας εμπιστεύεται για την δημοσίευση των άρθρων του.

Διαβάστε περισσότερα...

Αμυντική Βιομηχανία: Η ξεχασμένη ατμομηχανή

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Η θλιβερή κατάσταση της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας είναι γνωστή. Η εγκατάλειψή της από το Κράτος, είναι πλήρης. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η σύναψη συμβάσεων της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ, κατά το 2012, βάσει ενός προχείρου υπολογισμού (βλέπε ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ALMANAC 2012-2013, Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία Ημερολόγιο 2012) αντιπροσωπεύει αξιέπαινη επίδοση, η οποία αποδεικνύει τις δυνατότητες που υπάρχουν. Το ίδιο επιβεβαιώνει και η πρόσφατη αποκάλυψη ότι μεγάλη αμερικανική εταιρεία επιζητεί την ανάθεση συμβάσεως στην ΕΑΣ ΑΒΕΕ, ύψους 180 εκατ. $ περίπου για πυρομαχικά, πλην όμως η εξωφρενική κατάσταση που έχει προκαλέσει η ίδια η κυβέρνηση στην διοίκησή της, δεν επιτρέπει την σχετική υπογραφή... Για μια κυβέρνηση κι ένα Κράτος, που υποτίθεται ότι παλεύει με νύχια και με δόντια να φέρει την ανάπτυξη, δεν υπάρχουν σχόλια.

Ο τραγέλαφος με την ΕΑΣ είναι χαρακτηριστικός. Στις 14 Μαρτίου 2012 μόλις, ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου ΔΣ & Διευθύνοντος Συμβούλου ο κ. Κωνσταντίνος Πιλάλης. Επιδεικνύοντας μοναδική δραστηριότητα, σε εύλογο χρονικό διάστημα εκτίμησε την κατάσταση, κατέστρωσε τους άξονες αναπτυξιακής πολιτικής κι επιδόθηκε στο κυνήγι συμβάσεων στο εξωτερικό. Οι διεθνείς επαφές, άρχισαν να αποδίδουν. Η ΕΑΣ ΑΒΕΕ έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα σε μεγάλους διαγωνισμούς ξένων κρατών. Η προαναφερθείσα περίπτωση, που την έχει φέρει ένα βήμα προ της υπογραφής συμβάσεως με την αμερικανική ΑΤΚ, είναι καρπός αυτής ακριβώς της δραστηριότητος. Δίχως να συντρέχει σοβαρός λόγος, στις 21 Φεβρουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ο ορισμός νέου Διευθύνοντος Συμβούλου και στις 2 Μαρτίου 2013 νέου Προέδρου, συγγενή συνεργάτη του πρωθυπουργού. Τα νέα πρόσωπα, παραμένουν σε διπλανά γραφεία εδώ και μήνες, δίχως έργο, αφού ακόμη δεν έχει εγκριθεί η τοποθέτησή τους από την Βουλή. Και υπογραφή συμβάσεως δεν γίνεται. Η ίδια η κυβέρνηση, φρενάρει την πορεία της ΕΑΣ ΑΒΕΕ.

Σε μια χώρα που από την δεκαετία του 1980 αποβιομηχανοποιήθηκε ραγδαίως, η Αμυντική Βιομηχανία αντιπροσωπεύει τον τελευταίο πυρήνα «βαρειάς βιομηχανίας», με εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας, που απασχολεί επιστημονικό προσωπικό υψηλού επιπέδου. Σε μία πτωχευμένη χώρα, με καλπάζουσα ανεργεία και σοβαρή μεταναστευτική διαρροή νέων ανθρώπων με σπουδές επιπέδου, η ενίσχυση της Αμυντικής Βιομηχανίας θα εξασφάλιζε ροή δημοσίων εσόδων σε εύλογο χρονικό διάστημα. Σε βραχυπρόθεσμο πλαίσιο, μία συνεπής πολιτική στηρίξεως της Αμυντικής Βιομηχανίας, μπορεί να αποφέρει κύκλο εργασιών αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με ανάλογη ανταπόδωση στα δημόσια ταμεία.

Με επικεφαλής τον υπουργό Εθνικής Αμύνης Π. Παναγιωτόπουλος, στο ΥΠΕΘΑ και τις υπηρεσίες του, εξακολουθούν να συγκεντρώνονται ακατάλληλα πολιτικά πρόσωπα, δίχως βούληση. Οι εκκλήσεις εκπροσώπων της Αμυντικής Βιομηχανίας, για αξιοποίηση της σχετικής νομοθεσίας, δεν συγκίνησαν κανέναν.

Αντί η κυβέρνηση να βασίζει τις ελπίδες της στις επενδύσεις ξένων και στις αποκρατικοποιήσεις, ώστε να ρεύσει «ζεστό χρήμα» στα ταμεία του Κράτους, θα μπορούσε να «βάλει μπρος» άμεσα την ακινητοποιημένη ατμομηχανή της Αμυντικής Βιομηχανίας. Ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη, πρέπει να είναι απλός, στοιχειωδώς λογικός και να δίνει έμφαση στις εθνικές δυνατότητες, αντί να βασίζεται στις διαθέσεις ξένων. Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία είναι ένα εθνικό κεφάλαιο που έχει απαξιωθεί. Μπορεί όμως, ακόμη και τώρα, να αναγεννηθεί και να συντελέσει στην ανάκαμψη του τόπου.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Δούρειος Ίππος - Almanac 2012-2013

Δελτίο Τύπου εκδόσεων Δούρειος Ίππος

Η ετήσια έκδοση αναφοράς του ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ για την Άμυνα με 120 σελίδες
Κυκλοφορεί 7 Ιουνίου στην Αθήνα
• ΜΕΝ/1: ΜΕ ΤΟΥΣ «ΙΠΠΟΤΕΣ» ΤΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Οι προσπάθειες αναβάθμισης των ΑΒ-212)
• ΠΩΣ ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ Η ΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΩΝ MIRAGE 2000
(Μια άγνωστη ιστορία με «ήρωα» ένα στέλεχος της 114ΠΜ/ΜΣΒ)
• ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ FAST ROPE & JET SKI HELO CAST
(Ένας υπαξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων δίνει λύσεις)
• 2012: ΕΤΟΣ ΟΠΛΟΥ ΠΕΖΙΚΟΥ
(Ανασκόπηση των πρωτοβουλιών του ΓΕΣ για το Πεζικό)
• ΟΠΛΟ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΩΝ: ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ 2011-2012
(Σύνοψη των εξελίξεων του Όπλου, την τελευταία διετία)
• ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
(Ανασκόπηση της προσπάθειας του ΓΕΕΘΑ)
• ΒΟΛΗ S-300PMU1
(Ποια η κατάσταση των συστημάτων και πώς προετοιμάζεται η βολή)
• Η ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΤΟΥ “SAFAK 46”
(Γεγονότα, θεωρίες, προβληματισμοί, διαπιστώσεις για το τουρκικό RF-4Ε)
• ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ 2012
(Ανασκόπηση των εξελίξεων με αποκλειστικά στοιχεία)
• ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ: ΔΟΜΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ 2013-2027
(Αποκλειστικό: Πώς «οραματίζεται» το ΓΕΝ τον Στόλο)
• ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2012
(Η πορεία των ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών και προοπτικές)
• ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ 2012
• (Ανασκόπηση των εξελίξεων με αποκλειστικά στοιχεία)
• ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ: ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ & ΕΓΧΩΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
(Οι πρόοδοι της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας)
• ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ÖZGÜR: ΑΛΛΗ ΜΙΑ «ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΣΗ»
(Ένα «άγνωστο» αλλά σημαντικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού)
• ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ & ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
(Ανασκόπηση της χρονιάς για την Ελλάδα)
• ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ 2012-2013
(Οι αποφάσεις, οι τάσεις και οι προοπτικές)
• APELLA: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
(Προφίλ μιας μικρής αλλά αναπτυσσόμενης ελληνικής εταιρείας)
• ΑΦΝΣ: ΠΟΣΟ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ;
(Μήπως υπάρχει και εδώ ένας «μύθος»;)
• ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΕΝΟ: ΑΦΝΣ & ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ
(Μια πιο προσιτή κι ευέλικτη εναλλακτική προσέγγιση)

Διαβάστε περισσότερα...

Άτυπη ενημέρωση από τον Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχο Ευάγ. Αποστολάκη

Του Σάββα Βλάσση (*)
 Σε άτυπη ενημέρωση «εφ’ όλης της ύλης» προέβη ο Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, στην πρώτη συνάντηση γνωριμίας με τους διαπιστευμένους συντάκτες του ΥΠΕΘΑ. Αναφερόμενος στους σχεδιασμούς και τις διεργασίες που γίνονται σε θέματα εξοπλισμών για το ΠΝ, ο Α/ΓΕΝ υπήρξε προσεκτικός στις διατυπώσεις του, πλην όμως σαφής. Στα «επίκαιρα» θέματα της αποκτήσεως νέων φρεγατών αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής και ΑΦΝΣ, ξεκαθάρισε ότι «όλα βρίσκονται στο τραπέζι», υπό την έννοια ότι εξετάζονται πολλές προτάσεις και ενδεχόμενα, δίχως όμως ακόμη να έχει οριστικοποιηθεί τίποτα. Γνώμονας, όπως είπε, είναι το μικρότερο δυνατό κόστος, στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα, εφόσον τα προτεινόμενα οπλικά συστήματα καλύπτουν τις επιχειρησιακές ανάγκες.

Για το ενδεχόμενο αποκτήσεως φρεγατών FREMM από την Γαλλία, επιβεβαίωσε ότι εξετάζεται η περίπτωση ενοικιάσεως και διεξάγονται συζητήσεις, δίχως όμως ακόμη να έχει συσταθεί επιτροπή προμήθειας. Ο Α/ΓΕΝ εξήγησε ότι παρόλο που το Αιγαίο είναι κλειστή θάλασσα κι εξ αντικειμένου οι επιχειρησιακές ανάγκες καλύπτονται από κύριες μονάδες επιφανείας σχετικώς μικρού μεγέθους, το ζήτημα της ΑΟΖ και η απαίτηση καλύψεως απομακρυσμένων εδαφικών χώρων, όπως το Καστελλόριζο, δημιουργούν εκ των πραγμάτων απαίτηση για μονάδες επιφανείας μεγαλυτέρων επιχειρησιακών ικανοτήτων και αυξημένων δυνατοτήτων επιβιώσεως σε ανοικτές θάλασσες, έναντι ποικιλίας απειλών και βεβαίως αεροπορικών. Εκεί υπάρχει ένα κενό και γι’ αυτό τον λόγο έχει τεθεί το ζήτημα προμηθείας φρεγατών αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής.

Απαντώντας ρε ερώτησή μας, κατά πόσο η προμήθεια σκαφών τέτοιας τάξεως μεγέθους, είναι ρεαλιστική από οικονομικής πλευράς, μετά τις μεγάλες περικοπές σε λειτουργικές δαπάνες, ο Αντιναύαρχος Αποστολάκης δήλωσε ότι είναι εντός των δυνατοτήτων του ΠΝ. Σε σχετική ερώτηση για προσφορά των ΗΠΑ που αφορά ανάλογα με τις FREMM πλοία, ο Α/ΓΕΝ είπε ότι τα μοναδικά που «ανταποκρίνονται», είναι τα κλάσεως Arleigh Burke. Πρόκειται όμως για πλοία που προορίζονται για υπηρεσία μέχρι το 2021 ενώ είναι πολύ μεγαλυτέρων διαστάσεων και εκτοπίσματος, πράγμα που επιτρέπει τον ελλιμενισμό τους μόνο στις προβλήτες του Ναυστάθμου Σούδας (κι εκεί πάλι, στους εξωτερικούς).

Ο Α/ΓΕΝ άφησε την εντύπωση ότι η βασική διαμόρφωση οπλισμού του Γαλλικού Ναυτικού στις FREMM, δεν αφίσταται ιδιαιτέρως των ελληνικών αναγκών. Στο θέμα της αναγκαιότητος δυνατότητος εκτοξεύσεως πυραύλων SCALP Naval, εξέφρασε επιφυλάξεις. Ανέπτυξε δε την ορθολογική άποψη ότι, πρόκειται για βλήματα στρατηγικής σημασίας, τα οποία από την στιγμή που υφίστανται στο ελληνικό οπλοστάσιο (φερόμενα από
τα Mirage 2000-5Mk2) δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να εξοπλίζουν πολεμικά πλοία.

Αναφορικώς με τα ΑΦΝΣ, ο Α/ΓΕΝ ανέφερε ότι τα τελευταία έτη έχουν εξετασθεί αρκετές λύσεις, όπως η αξιοποίηση αεροσκαφών ATR-72 που αποσύρθηκαν από την Ολυμπιακή Αεροπορία, η επαναφορά σε πλόιμη κατάσταση 2 Ρ-3Β κατόπιν υποβολής σε περιορισμένο πρόγραμμα εργασιών (έχουν ληφθεί 2 προτάσεις από ξένες εταιρείες με κόστος περί τα 3-3,5 εκατ. ευρώ ανά αεροσκάφος) για περίοδο 2 ετών περίπου, η παραλαβή 4 Ρ-3C από τις ΗΠΑ και η υποβολή τους σε πρόγραμμα αναβαθμίσεως (με υψηλό κόστος όμως, της τάξεως των 250 εκατ. ευρώ) και προσφάτως η περίπτωση ενοικιάσεως αεροσκαφών Atlantique 2 από την Γαλλία. Ο Α/ΓΕΝ ανέφερε ότι τα αεροπλάνα αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα και να υποστηριχθούν άνετα για τα επόμενα 10-12 έτη, ενώ η μέθοδος της ενοικιάσεως δείχνει να είναι η προσφορότερη. Ενδεικτικώς, έχει εξετασθεί ακόμη και η άμεση άφιξή τους στην Ελλάδα και η έναρξη επιχειρήσεων με γαλλικά πληρώματα και τεχνικό προσωπικό, τα οποία θα εκπαιδεύσουν επί τόπου ελληνικό προσωπικό.

Αναφερόμενος στο πρόγραμμα υποβρυχίων, απάντησε ότι το ΠΝ θέλει να παραλάβει τα Type 214 και παρακολουθεί στενά τις προσπάθειες σε κυβερνητικό επίπεδο. Στο θέμα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, ο Α/ΓΕΝ εκτίμησε ότι οι ελληνικές ενέργειες αποβλέπουν στην απαλλαγή των περιορισμών που έχουν τεθεί από την ΕΕ, όσον αφορά την εμπορική δραστηριοποίησή τους, ώστε να διευκολυνθεί η συμφωνία με την ιδιοκτησία των ΕΝΑΕ και να προχωρήσει η υλοποίηση των παραδόσεων. Η νεότερη εξέλιξη όσον αφορά τα υποβρύχια, αφορά την έγκριση προμηθείας 4 συστοιχιών συσσωρευτών για τα υφιστάμενα Type 209, που τελικώς, μετά από διαπραγμάτευση, θα αγοραστούν στην τιμή των 3 συσσωρευτών! Σχετικώς με τα υφιστάμενα πολεμικά πλοία, ο Αντιναύαρχος Αποστολάκης σημείωσε ότι μετά την απόσυρση της «Μπουμπουλίνας», δεν προβλέπεται απόσυρση άλλης φρεγάτας, στο εγγύς μέλλον.

Ο Αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, είναι ο πρώτος στην ιστορία του ΠΝ, αξιωματικός προερχόμενος από τους Υποβρυχίους Καταστροφείς, που αναλαμβάνει το αξίωμα του Α/ΓΕΝ. Κατά συνέπεια, δεν απετέλεσε έκπληξη ότι, στην αρχή κιόλας της συζήτησης με τους δημοσιογράφους, τόνισε την αυξημένη σημασία, ιδίως στο σημερινό περιβάλλον, των Ειδικών Δυνάμεων. Ο Α/ΓΕΝ ανέφερε ότι με παλαιότερη πρότασή του, ως Υ/ΓΕΕΘΑ, εξετάζεται η ενίσχυση του εμψύχου δυναμικού της ΔΥΚ, μέσω του θεσμού των ΟΒΑ. Μέσω αυτής της επιλογής, δεν απαιτείται κάποια νομοθετική ρύθμιση ενώ δεν υπάρχουν και άλλα εμπόδια, δεδομένου ότι δεν πρόκειται για πρόσληψη προσωπικού. Ως εκ τούτου, σχεδιάζεται να «ανοίξει» και πάλι η φοίτηση στο Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών για τους κληρωτούς που υπηρετούν θητεία 12 μηνών στο ΠΝ. Όσοι εξ αυτών επιθυμούν να φοιτήσουν στο σκληρό σχολείο διαρκείας 6,5 μηνών και λαμβάνουν πτυχίο Υ/Κ, θα έχουν δυνατότητα να παρατείνουν την υπηρεσία τους στην ΔΥΚ για περίοδο 3 ετών, με εν συνεχεία παράταση για άλλη μία 3ετία. Έτσι, ελπίζεται να ανανεωθεί το έμψυχο δυναμικό, το οποίο έπειτα από διακοπή προσλήψεως ΕΠΟΠ επί 3ετία πλέον, παρουσιάζει κενά εκ της αποχωρήσεως στελεχών. Στο παρελθόν, ο θεσμός των ΟΒΑ, έχει ισχύσει στο ΠΝ για άλλες ειδικότητες αλλά τώρα θα είναι η πρώτη φορά που θα αφορά την ειδικότητα του Υ/Κ.

Ο Α/ΓΕΝ σημείωσε ότι από πλευράς μέριμνας, καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να ανακουφιστούν τα στελέχη ακόμη και σε απλά, καθημερινά θέματα, ή ζητήματα οικογενειακής φύσεως, όπου το ΠΝ συνδράμει ήδη. Εμφανίσθηκε δε αισιόδοξος για την έγκριση της προτάσεως που αφορά την καταβολή πλήρους αποζημιώσεως για υπηρεσία στην θάλασσα, η οποία σήμερα καταβάλλεται κατά 2/3.



*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Δούρειος Ίππος

Δελτίο Τύπου εκδόσεων Δούρειος Ίππος

Στο 14ο τεύχος του περιοδικού Δούρειος Ίππος που κυκλοφορεί την Παρασκευή 8 Μαρτίου

* TAMΣ «Σκορπιός-2013»: Η ΜΥΚ της Εθνικής Φρουράς
* Φαρμακονήσι 1997: Πεζοναύτες χτυπούν το “Yildiray”
* Εξοπλισμός στρατιώτη πεζικού: 20012 έτος Όπλου του Πεζικού
* Δοκιμή οπλισμού: B+T APR 308: Ελβετική ακρίβεια
* Φορητός οπλισμός 2011-2012: Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ
* Οι επίφοβοι Δαναοί
* Βολές υπο κλίση: Ασυνήθιστες θέσεις βάλλοντος
* Nαυτική παρουσία της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο; Προοπτικές & Διλλημματα
* Β΄ Σώμα Στρατού: Γυρνώντας 40 χρόνια πίσω;
Όπως πάντα οι Μόνιμες Στήλες Άποψης των συντελεστών:
* ΑΖΙΜΟΥΘΙΟ: Οι πρωθυπουργοσουβλατζήδες αποφασίζουν
* ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑ: Αξιόπιστος εταίρος μιας Συμμαχίας
* ΑΧΑΙΩΝ ΑΚΤΗ: Όραμα, ήθος και στρατηγική σκέψη στην Εθνική Φρουρά
Τέλος, τα νέα και ειδήσεις του ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ:
* Εξαγωγές διοπτρών νυκτερινής οράσεως από την ΘΕΩΝ Αισθητήρες
* Η AFSOC ανακαλύπτει ανταλλακτικές κάννες 40 mm στην Ελλάδα
* Ταχύπλοα σκάφη επιθυμεί το ΓΕΝ για την ΔΥΚ
* Σοβαρή διαρροή επαγγελματιών από τον Τουρκικό Στρατό
* Αλλαγές στολών και διακριτικών στον Ελληνικό Στρατό
* Glock 17 Gen4 για τις Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις
* Τυφέκια Μ110 SASS για τα «Μπορντώ Μπερέ»
* Νέα στολή παραλλαγής διπλής όψεως για Ισραηλινή ειδική μονάδα
* Σύλληψη Τούρκων αξιωματικών στην Συρία;
* Ειδικά αθλητικά υποδήματα για την 31 ΜΕΕΔ
* Τουρκικός προμηθευτής αρβυλών των Βρετανικών Ενόπλων Δυνάμεων
* Επιστροφή των κληρωτών στην ΔΥΚ μελετά το ΓΕΝ
* Επαναλειτουργία της Ηλεκτρομηχανικής Κύμης και παράδοση αλεξίσφαιρων γιλέκων
* Επιτυχή ρότα ακολουθεί το ταχύπλοο ειδικών επιχειρήσεων ΝΕΜΕΣΙΣ της ELMON

Διαβάστε περισσότερα...

Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων: Φοβού τους Δαναούς

Το λάβαρο της νέας διοίκησης του ΓΕΕΘΑ.

Του Σάββα Βλάσση

13-2-2013: Απονομή Λαβάρου στην ΔΔΕΕ/ΓΕΕΘΑ

Παρουσία της στρατιωτικής ηγεσίας απονεμήθηκε στην Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ, λάβαρο με το έμβλημα της Διοικήσεως. Το έμβλημα αποτελείται από τρεις δαφνοσκεπείς σπάθες που υποδηλώνουν την ισχύ διά της ενώσεως των δυνάμεων των τριών Κλάδων. Ρητό είναι το "Φοβού τους Δαναούς" από την Αινειάδα. Στην τελετή παρέστησαν αγήματα από το ΕΤΑ, την Ζ΄ΜΑΚ, την ΔΥΚ, την 31 ΜΕΕΔ και την ΜΥΑ ενώ παραβρέθηκαν κι εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας. ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!

Περισσότερες φωτογραφίες:

Διαβάστε περισσότερα...

Για διακρατικές συμφωνίες εξοπλισμών μίλησε ο ΥΕΘΑ

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Μιλώντας εμμέσως πλην σαφώς, σε συνάντησή του με τους διαπιστευμένους στο υπουργείο δημοσιογράφους για ανταλλαγή ευχών, παρουσία και της στρατιωτικής ηγεσίας, ο ΥΕΘΑ Π. Παναγιωτόπουλος έδωσε το στίγμα των εξελίξεων που έχουν δρομολογηθεί όσον αφορά την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με νέες προμήθειες. Χωρίς σε καμμία περίπτωση η Ελλάδα να ξεφύγει από το αυστηρό πλαίσιο δεσμεύσεων που έχει αναλάβει στα οικονομικά της, ο υπουργός βεβαίωσε ότι έχουν σχεδιαστεί κινήσεις για την υλοποίηση στους επόμενους μήνες, εξοπλιστικών προγραμμάτων «στο πλαίσιο διακρατικών συμφωνιών». Ο υπουργός τόνισε ότι υπάρχουν τρόποι ώστε να επιτευχθούν διακρατικές συμφωνίες σε υψηλό επίπεδο, με «μετακύληση των πληρωμών σε βάθος χρόνου», δεδομένου ότι έπειτα από μερικά χρόνια, η οικονομική κατάσταση της χώρας αναμένεται να έχει βελτιωθεί. Ερωτώμενος δε για συγκεκριμένα εξοπλιστικά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη από την Τουρκία, τα οποία αναμένεται να «ανοίξουν την ψαλίδα» στην ισορροπία δυνάμεων με την Ελλάδα, ο ΥΕΘΑ έδειξε ενήμερος αλλά απέφυγε να γίνει συγκεκριμένος για τις εξεταζόμενες επιλογές.

Ο Π. Παναγιωτόπουλος, συνέδεσε ευθέως την επικείμενη κινητικότητα με την σχεδιαζόμενη διεθνή περιοδεία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, στην οποία η ατζέντα που θα συζητήσει, θα περιλαμβάνει συγκεκριμένα εξοπλιστικά προγράμματα. Στην ουσία, ο ΥΕΘΑ «φωτογράφισε» την αποδοχή αμερικανικής προτάσεως που διερευνάται και αφορά την δωρεάν παραχώρηση μεταχειρισμένου υλικού (400 άρματα μάχης Μ1Α1 κ.λπ.), όσο και την επιλογή συγκεκριμένων προτάσεων άλλων πλευρών, που αφορούν ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής για συγκεκριμένα προγράμματα.

Σχετικώς με το πρόγραμμα των υποβρυχίων, ο υπουργός δεν έδωσε κάποια είδηση, διευκρίνισε όμως ότι προτάσεις οι οποίες αφορούσαν, όπως ακούστηκε, πώληση των υπό ναυπήγηση υποβρυχίων Τύπου 214, δεν έγιναν από το ΥΠΕΘΑ. Ο Π. Παπανιωτόπουλος χαρακτήρισε «εξαιρετικά υποβρύχια τα Τύπου 214», μην παραλείποντας να αναφερθεί και στην πρόσφατη επιτυχή εκτέλεση βολών τορπιλλών, λέγοντας ότι από πλευράς ΥΠΕΘΑ, επιδίωξη είναι κατά πρώτον «να πάρουμε τα καράβια μας για το Πολεμικό Ναυτικό» και κατά δεύτερον, να καταστούν βιώσιμα τα ναυπηγεία.

Ο ΥΕΘΑ αναφέρθηκε στις διεθνείς επαφές που είχε μέχρι σήμερα και στις οποίες πάντα ενημερώνει τους ξένους επισήμους για τις δυνατότητες διμερούς συνεργασίας σε επίπεδο αμυντικών βιομηχανιών. Σημείωσε δε ότι η προβολή των δυνατοτήτων των αμυντικών βιομηχανιών, δεν μπορεί να μην αποτελεί μέρος των καθηκόντων του υπουργού Εθνικής Αμύνης. Για τον λόγο αυτό, στην επικείμενη επίσκεψή του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου έχει προσκληθεί να παραστεί σε διεθνή έκθεση αμυντικής βιομηχανίας, έχει καλέσει εκπροσώπους των ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών να τον συνοδεύσουν ώστε η ελληνική εκπροσώπηση να είναι δυνατή.

Ένα άλλο θέμα στο οποίο στάθηκε ο ΥΕΘΑ, ήταν η ανάγκη αναβαθμίσεως των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών, δεδομένου ότι η ΕΥΠ δεν είναι σε θέση να καλύψει πλήρως τις ανάγκες. Ο υπουργός δήλωσε απολύτως ικανοποιημένος από την δουλειά που γίνεται στον τομέα αυτόν από την ολιγομελή ομάδα στελεχών της Διακλαδικής Διοικήσεως Στρατιωτικών Πληροφοριών του ΓΕΕΘΑ, με βάση τα ανεπαρκή μέσα που, όπως παραδέχθηκε, έχουν στην διάθεσή τους. Ανέφερε δε ότι σκοπεύει να προτείνει την ριζική ενίσχυση στον τομέα αυτόν.

Ένα άλλο ζήτημα που απασχολεί το ΥΠΕΘΑ, είναι αυτό της ανασύστασης της ΜΟΜΑ. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός, «η Ελλάδα χτίστηκε μετά τον εμφύλιο από την ΜΟΜΑ» και σημείωσε ότι αντιμετωπίζονται ορισμένες δυσκολίες εξαιτίας των κοινοτικών οδηγιών, που αφορούν το πλαίσιο της αναθέσεως των έργων. Εκτιμάται όμως ότι σύντομα θα ξεπεραστούν με την κατάλληλη φόρμουλα.

Τέλος, κληθείς να σχολιάσει τις πρόσφατες απαράδεκτες δηλώσεις Ερντογάν για την Ελλάδα, ο ΥΕΘΑ τις χαρακτήρισε «ευτελούς επιπέδου».


*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Β΄ Σώμα Στρατού: Γυρνώντας 40 χρόνια πίσω;

Β' ΣΣ : Στρατηγική εφεδρεία του Ελληνικού Στρατού

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Η Νέα Δομή Δυνάμεων (ΝΔΔ), μετά πρόσφατη συζήτηση στο ΣΑΓΕ, ετοιμάζεται να τεθεί στο ΣΑΜ, για να ακολουθήσει η παρουσίασή της στην Βουλή και κατόπιν η έγκριση από το ΚΥΣΕΑ. Το ενδιαφέρον της ΝΔΔ επικεντρώνεται κυρίως στον Στρατό Ξηράς, όπου τα τελευταία έτη τέθηκαν σοβαρά ζητήματα όπως η κατάργηση της 1ης Στρατιάς και του Β΄ Σώματος Στρατού, προκαλώντας αρκετές αντιδράσεις.

Το 2010, η εισήγηση του ΓΕΣ περί ΝΔΔ, προέβλεπε διατήρηση αμφοτέρων. Το 2011, δίχως μεσολάβηση σοβαρών ανατροπών στην Πολιτική Εθνικής Άμυνας, με την ανάληψη καθηκόντων ΥΕΘΑ, ο Π. Μπεγλίτης έθεσε ζήτημα επανεξετάσεως, αποβλέποντας σε αναθεώρηση της εισηγήσεως του ΓΕΣ. Η ανώμαλη αλλαγή της στρατιωτικής ηγεσίας στα τέλη του έτους, ενίσχυσε την θέση περί αναθεωρήσεως, ακόμη και μετά την απομάκρυνση του κ. Μπεγλίτη. Οι διάδοχοι Δ. Αβραμόπουλος και Π. Παναγιωτόπουλος, δεν ασχολήθηκαν. Ο τελευταίος, έχει επιβεβαιώσει από νωρίς ότι δεν ενδιαφέρεται για την ουσία αλλά για την άσκηση επικοινωνιακού τύπου πολιτικής εντυπώσεων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η τάση όπως διαμορφώνεται, οδηγεί σε «συμβιβασμό»: διατήρηση της 1ης Στρατιάς αλλά κατάργηση – «θυσία» του Β΄ ΣΣ.

Η άποψη περί καταργήσεως της 1ης Στρατιάς, στην οποία αντιτάχθηκε με επαρκή επιχειρηματολογία ο πρώην Α/ΓΕΣ Αντιστράτηγος Φ. Φράγκος, στηριζόταν σε θεωρητική προσέγγιση των στρατιωτικών πραγμάτων, παρασυρμένη από επιφανειακή εξέταση των γενικότερων μεταψυχροπολεμικών εξελίξεων στο ΝΑΤΟ, που οδήγησαν σε δραστική συρρίκνωση των στρατευμάτων. Παραβλέφθηκε ότι οι λοιπές χώρες-μέλη δεν αντιμετωπίζουν εθνικές απειλές, ούτε έχουν τις ιδιαιτερότητες της μορφολογίας του ελληνικού χώρου με την έντονη εδαφική διαίρεση και διαμερισμάτωση. Παραβλέποντας αμφότερα, οι οπαδοί ενός «μικρότερου αλλά πιο ευέλικτου στρατού», έγιναν κήρυκες ανεδαφικών αντιλήψεων που όμως υιοθετήθηκαν υπό τύπον συνθήματος, επαναλαμβανόμενες έκτοτε αβασάνιστα από τις πολιτικές ηγεσίες, στην προσπάθεια αυτών να εμφανίσουν «άποψη». Τοιουτοτρόπως, καθιερώθηκαν ως δήθεν ρεαλιστικές «στρατηγικές επιλογές» αναδιοργανώσεως των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η οικονομική κρίση από το 2009, ενέτεινε την πίεση για δομικές αλλαγές, με στόχο τον περιορισμό των λειτουργικών δαπανών και την εξοικονόμηση προσωπικού προς επαύξηση του ποσοστού επανδρώσεως των μονάδων. Αλλά οι λειτουργικές δαπάνες δεν σχετίζονται τόσο με τον αριθμό στρατοπέδων και στρατηγείων, όσο με τους αριθμούς των αναγκαίων δυνάμεων και οπλικών συστημάτων καθώς και τους ρυθμούς εκπαιδεύσεως. Το δε πρόβλημα επανδρώσεως των μονάδων του Στρατού Ξηράς, επιδεινώθηκε αναίτια το 2009, εκ της μειώσεως της στρατιωτικής θητείας από 12 σε 9 μήνες.

Οι θιασώτες της καταργήσεως της 1ης Στρατιάς και μεγάλων Σχηματισμών επιπέδου Σώματος Στρατού, προβάλλουν κυρίως δύο επιχειρήματα, εντελώς θεωρητικά:

1) Μείωση του αριθμού των αντιστρατήγων
2) Περιορισμός των επιπέδων διοικήσεως.

Οι αντιστράτηγοι

Η μείωση των αντιστρατήγων δείχνει να έχει καταστεί έμμονη ιδέα για τους πολιτικούς. Λογικό, εφόσον πρόκειται περί επικρατήσεως ενός δογματισμού ο οποίος μπορεί να μην προσφέρει ουσία, δημιουργεί όμως εντυπώσεις. Εάν η μείωση του αριθμού των αντιστρατήγων αντιμετωπίζεται ως αυτοσκοπός, δεν χρειάζεται να επιτευχθεί μέσω της διαλύσεως ενός χρήσιμου Σώματος Στρατού. Μπορεί, επί παραδείγματι, να καθιερωθεί για τις θέσεις των δύο Υπαρχηγών ΓΕΣ, η τοποθέτηση παλαιών υποστρατήγων, δίχως ουσιαστικές συνέπειες στην εύρυθμη λειτουργία του ΓΕΣ. Αν, αντιθέτως, καταργηθεί το Β΄ ΣΣ, τότε οι αντιστράτηγοι μειώνονται μόνο κατά ένας, με ουσιαστικές όμως επιχειρησιακές συνέπειες, όπως θα δούμε παρακάτω. Πέραν αυτών, σημειώνεται ότι το Α΄ ΣΣ διοικείται πλέον από υποστράτηγο ενώ και σε άλλες δευτερεύουσες θέσεις (ΔΙΣ, Πολεμικό Μουσείο), οι θέσεις αντιστρατήγων έχουν καταργηθεί.

Επίπεδα διοικήσεως

Ο περιορισμός των επιπέδων διοικήσεως δεν οδηγεί απαραιτήτως σε βελτίωση της διοικήσεως και ελέγχου. Τα επίπεδα διοικήσεως καθορίζονται από τις επιχειρησιακές ανάγκες και όχι από προσωπικές απόψεις ή εμμονές. Ο αριθμός των Σωμάτων Στρατού, ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένες ανάγκες που δημιουργούν οι υφιστάμενες απειλές και οι απαιτήσεις καλύψεως του χώρου. Διάλυση κάποιου Σώματος, έχει συνέπειες, μικρής ή μεγάλης εκτάσεως. Μετά το 1974, κρίθηκε αναγκαία η συγκρότηση του Δ΄ ΣΣ. Στην μεταψυχροπολεμική Ελλάδα, τα Α΄ και Γ΄ ΣΣ, με την συμβατική μορφή τους, κρίθηκε ότι μπορούν να καταργηθούν. Εάν θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται απειλή από την Αλβανία και τα Σκόπια, το Α΄ ΣΣ περιττεύει, δίχως σοβαρές συνέπειες. Το Γ΄ ΣΣ διατηρήθηκε σε μορφή Συμμαχικού Στρατηγείου, για ευρύτερους εθνικούς λόγους. Απομένουν τα Β΄ και Δ΄ ΣΣ, με την ΑΣΔΕΝ. Επειδή το Β΄ ΣΣ δεν έχει συγκεκριμένη Ζώνη Ευθύνης, ορισμένοι το βλέπουν ως περιττό. Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα;

Το Β΄ Σώμα Στρατού

Θιασώτες της διαλύσεως του Β΄ ΣΣ, υποστηρίζουν ότι οι δυνάμεις του, ούτως ή άλλως, δεν πρόκειται να ενεργήσουν συγκεντρωτικά ως ανεξάρτητο Σώμα Στρατού αλλά θα διατεθούν σε τοπικές διοικήσεις στον Έβρο, το Αιγαίο κ.λπ. Ως εκ τούτου, κρίνεται ορθολογικό να τελούν από τον καιρό της ειρήνης, απευθείας υπό την διοίκηση της ΑΣΔΕΝ κ.ο.κ.

Πόσο ξέρουμε ή πόσο έχει γίνει κατανοητό το τί αντιπροσωπεύει το Β΄ ΣΣ;

Το Β΄ ΣΣ αναδιοργανώθηκε το 1998, αναλαμβάνοντας ρόλο Δυνάμεως Ταχείας Αντιδράσεως, δηλαδή ρόλο στρατηγικής εφεδρείας. Εγκατέλειψε την συμβατική μορφή του, απαλλάχθηκε από χώρο και αφοσιώθηκε στις δυνάμεις εκείνες που θα πρέπει να υλοποιήσουν τον επιχειρησιακό ελιγμό της ταχείας αντιδράσεως – ενισχύσεως.

Εάν οι τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες ταξιαρχίες εκ της πρώτης αναδιοργανώσεως στην δεκαετία του 1990, αποτελούν την στρατηγική εφεδρεία για ελιγμό στον ηπειρωτικό κορμό, έλειπε η στρατηγική εφεδρεία που θα εξασφάλιζε: α) ταχεία αντίδραση και β) επιχειρησιακό ελιγμό όχι μόνο στον ηπειρωτικό αλλά και τον νησιωτικό χώρο. Το αναδιοργανωμένο Β΄ ΣΣ, ήλθε να καλύψει την απαίτηση αυτή.

Η απαίτηση μετασχηματισμού του Β΄ ΣΣ προέκυψε από τα διδάγματα της κρίσεως των Ιμίων. Την εποχή εκείνη, ο Στρατός Ξηράς ήταν προσανατολισμένος σε μία εντελώς αμυντική διάταξη. Στην Θράκη το Δ΄ ΣΣ και στο Αιγαίο η ΑΣΔΕΝ, διέθεταν δυνάμεις πρώτης γραμμής για την απόκρουση εχθρικής επιθέσεως. Η εξέταση των διδαγμάτων της κρίσεως, όπου αποκαλύφθηκε αδυναμία ταχείας αντιδράσεως σε τοπικό επίπεδο, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ο Στρατός Ξηράς έπασχε γενικότερα, ως προς την ικανότητα υλοποιήσεως επιχειρησιακών ελιγμών πέραν του ηπειρωτικού κορμού. Οι δυνάμεις εκείνες που προορίζοντο για τέτοια έργα, ήταν κυρίως τα Συγκροτήματα των Ειδικών Δυνάμεων: το 1ο ΣΚΔ, το 2ο ΣΑΛ και η 32α ΤΑΞΠ/Ν. Όμως, τα Συγκροτήματα αυτά ήταν σκορπισμένα και «χαμένα», δίχως να τελούν υπό μία κεντρική διοίκηση που θα τα προετοίμαζε από τον καιρό της ειρήνης για τον ρόλο της στρατηγικής εφεδρείας. Ουσιαστικώς, ο Ελληνικός Στρατός δεν είχε συγκεντρωμένη την στρατηγική εφεδρεία του, κατά παράβαση θεμελιώδους στρατιωτικής αρχής. Αιτία ήταν η προηγουμένη αναδιοργάνωση των Ειδικών Δυνάμεων, συντελεσθείσα το 1988, που τις είχε οδηγήσει στην διάλυση.

Γιατί είχε γίνει η αναδιοργάνωση εκείνη; Η αναδιοργάνωση του 1988, δεν στηρίχθηκε σε αμιγώς στρατιωτικά κριτήρια. Προέκυψε από αβάσιμες πολιτικές ιδεοληψίες της τότε πολιτικής ηγεσίας, την οποία διέκριναν έντονα αντιστρατιωτικά και «αντικαταδρομικά» συμπλέγματα (φόβος κινήματος). Για τον λόγο αυτόν, διαλύθηκε η ΙΙΙ Μεραρχία Ειδικών Δυνάμεων.

Γιατί είχε συγκροτηθεί η ΙΙΙ ΜΕΔ; Συγκροτήθηκε το 1978, υπό το φως των διδαγμάτων της κρίσεως του 1974. Σημειώνεται δε ότι σχετική εισήγηση υπήρχε στο ΓΕΣ, προ της εισβολής στην Κύπρο! Το 1974, οι προσπάθειες αποστολής ενισχύσεων στην Κύπρο εκτελέσθηκαν με αυτοσχεδιασμούς και είχαν ως αποτέλεσμα χάσιμο πολύτιμου χρόνου και σοβαρές απώλειες σε έμψυχο δυναμικό. Η σύγχυση και οι αυτοσχεδιασμοί, οφείλοντο εν πολλοίς στην έλλειψη σχεδίων από μία κεντρική διοίκηση η οποία θα τηρούσε συγκεντρωμένη την στρατηγική εφεδρεία του Αρχιστρατήγου. Οι δυνάμεις δεν ήταν προετοιμασμένες, δεν υπήρχαν σχέδια, δεν είχαν γίνει ασκήσεις. Αποφασίσθηκε τότε η αναβάθμιση του 32ου ΣΠ/Ν σε 32α ΤΑΞΠ/Ν, η απόδοσή της στις Δυνάμεις Καταδρομών, οπότε σε συνδυασμό με το 1ο ΣΚΔ και το 2ο ΣΑΛ, υπήχθησαν στην ΙΙΙ ΜΕΔ.

Με την διάλυση της ΙΙΙ ΜΕΔ το 1988, οι Ειδικές Δυνάμεις διασκορπίστηκαν κυριολεκτικώς και «χάθηκαν»: το 1ο ΣΚΔ τέθηκε διοικητικώς υπό το Γ΄ ΣΣ, το 2ο ΣΑΛ υπό την ΑΣΔΕΝ και η 32α ΤΑΞΠ/Ν υπό την 1η Στρατιά. Το νεοσυγκροτηθέν 13ο ΣΑΚ, υπήχθη στην ΔΕΔ. Δίχως κεντρική διοίκηση, οι Ειδικές Δυνάμεις ζημιώθηκαν και τα αποτελέσματα φάνηκαν στην κρίση των Ιμίων.

Στην ουσία, το 1998, η ηγεσία επανήλθε στην απόφαση του 1978! Με την αναδιοργάνωση του Β΄ ΣΣ, καταβλήθηκε έντονη προσπάθεια «συμμαζέματος» των Ειδικών Δυνάμεων και θεραπείας των διαλυτικών καταστάσεων. Απαιτήθηκε ένα ολόκληρο έτος(!) μέχρι να συγκεντρωθεί στις μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων προσωπικό το οποίο είχε αποσπασθεί σε καθήκοντα εκτός αποστολής. Ο κάθε μέραρχος ή σωματάρχης, είχε συνηθίσει να ζητάει καταδρομείς και πεζοναύτες για φύλαξη κρίσιμων υποδομών, αποθηκών σε «ξεχασμένα» μέρη, αλλά ακόμη και για καθήκοντα «βιτρίνας», όπως υπεύθυνους λεσχών ή ναυαγοσωστών σε θερινά θέρετρα, ώστε να απαλλαγεί από απείθαρχους, ασουλούπωτους και μη αποδοτικούς κληρωτούς. Επιπλέον, κάθε μέραρχος και σωματάρχης, ζητούσε αγήματα των Ειδικών Δυνάμεων για κάθε εορταστική επέτειο ή εκδήλωση τοπικών αυτοδιοικήσεων. Το προσωπικό των Ειδικών Δυνάμεων είχε καταντήσει «σκορποχώρι» και «για όλες τις δουλειές», με αποτέλεσμα μακροχρόνιες αποσπάσεις και την αποσύνθεση πολύτιμου προσωπικού και μονάδων. Σε συγκεκριμένες περιοχές δε, μονάδες εμφάνιζαν σοβαρά διαλυτικά συμπτώματα που δεν περνούσαν απαρατήρητα στις επιθεωρήσεις. Η αποστολή τους χάθηκε από το προσκήνιο και οι διοικήσεις έχασαν τον προσανατολισμό τους. Το Γ΄ ΣΣ, η ΑΣΔΕΝ και η 1η Στρατιά, δεν πρόσεξαν τις Ειδικές Δυνάμεις «τους», δεν χάραξαν κεντρικές κατευθύνσεις για την προετοιμασία τους.

Με την αναδιοργάνωση του Β’ ΣΣ, καθιερώθηκε κατά παράδοση η ανάληψη της διοικήσεως από αντιστράτηγο των Ειδικών Δυνάμεων. Εκ των πραγμάτων, τα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων διακρίνονται από μεγαλύτερη εξοικείωση στην διακλαδική συνεργασία, εφόσον στις επιχειρήσεις τους συνεργάζονται στενά με τα μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) και του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ). Επιπλέον, η απαίτηση συνεργασίας με την Αεροπορία Στρατού, τα καθιστά πιο εξοικειωμένα με το σύνολο των μέσων, των μονάδων και των σχεδίων που υλοποιούν την ταχεία αντίδραση – ελιγμό. Ο καταδρομέας διοικητής του Β΄ ΣΣ, πέρασε τις κεντρικές κατευθύνσεις που έδωσαν πραγματική υπόσταση στις δυνάμεις του, ως στρατηγική εφεδρεία. Οι διοικήσεις προσαρμόστηκαν και συντονίστηκαν. Δημιουργήθηκε “esprit de corps” Δυνάμεων Ταχείας Αντιδράσεως.

Η θετική επίδραση που είχε η αναδιοργάνωση του Β΄ ΣΣ στις Ειδικές Δυνάμεις, δεν ήταν το μεγαλύτερο όφελος που προέκυψε. Πολύ μεγαλύτερης σημασίας ήταν η επίδραση που άσκησε στην ριζική «αναγέννηση» της Αεροπορίας Στρατού (ΑΣ), ένα Όπλο κρίσιμης σημασίας. Μέχρι τότε, η ΑΣ τελούσε σε παρακμή. Όπως οι Ειδικές Δυνάμεις, ήταν και αυτή «χαμένη». Κανείς δεν την πρόσεχε. Μεγάλο πρόβλημα ήταν η νοοτροπία των στελεχών της. Προερχόμενα από άλλα Όπλα, στα οποία απεδίδοντο κατά διαστήματα, δεν μπορούσαν να αποδώσουν τα μέγιστα, ωθώντας την ΑΣ στον εκσυγχρονισμό. Δεν υπήρχε πνεύμα ξεχωριστού Όπλου. Ο καταδρομέας αντιστράτηγος του Β΄ ΣΣ, ήταν αυτός που, μέσω της 1ης ΤΑΞΑΣ, στην ουσία «ξανάβαλε στο παιχνίδι» την ΑΣ, προβαίνοντας κατ’ αρχάς στην επιβολή τυποποιήσεως μεταξύ των μονάδων της, κάτι που έλειπε ακόμη και σε επιχειρησιακά ζητήματα. Η απαίτηση για στενότερη συνεργασία και εκπαίδευση με τα Συγκροτήματα των Ειδικών Δυνάμεων, έδωσε το μέτρο των προκλήσεων που έπρεπε να υπερβεί η ΑΣ. Η εκπαίδευση, μετά την διάλυση και της ΙΙΙ ΜΕΔ, είχε ατονήσει, η δε νυκτερινή που σχεδόν είχε καταργηθεί, επανήλθε στο προσκήνιο. Σε συνδυασμό με την απόφαση του 1998, να αποτελέσει ξεχωριστό Όπλο, επισφραγίστηκε η επιτυχής πορεία «αφυπνίσεως» της ΑΣ, η οποία σήμερα παρουσιάζει διοικήσεις υψηλού επιπέδου, με άριστη επιχειρησιακή αντίληψη, πραγματικά «κοσμήματα».

Το αναδιοργανωμένο Β΄ ΣΣ ήταν αυτό που ανέλαβε την κατάρτιση λεπτομερών σχεδίων για κάθε είδους ταχεία επέμβαση, στο πλαίσιο επιθετικών ή αμυντικών επιχειρήσεων, σε κάθε μέρος της εθνικής επικράτειας και εκτός αυτής (σφάλουν όσοι προεξοφλούν ότι οι δυνάμεις του Σώματος θα αναπτυχθούν αποκλειστικώς σε περιοχές ελεγχόμενες από τοπικές φίλιες δυνάμεις). Εκεί που υπήρχε χάος, τέθηκε μία τάξη. Τα σχέδια δοκιμάσθηκαν σε ασκήσεις, αποκτήθηκε πολύτιμη επιτελική εμπειρία, υποδομή και αυτοπεποίθηση και σήμερα ο Στρατός Ξηράς δεν έχει καμμία σχέση από πλευράς διατάξεως, με το 1996.

Στην κρίση των Ιμίων, υπήρχαν όπως είπαμε οι στατικές δυνάμεις του Δ΄ ΣΣ και της ΑΣΔΕΝ στην μεθόριο. Επικρατούσε σχεδόν πλήρως παθητική άμυνα. Σήμερα, το Β΄ ΣΣ είναι αυτό που εξασφαλίζει την εφαρμογή του δόγματος της ενεργητικής άμυνας σε όλα τα μήκη και πλάτη. Με τις 1η ΤΑΞΚ/Δ-ΑΛ, 32α ΤΑΞΠ/Ν και 71η Α/Μ ΤΑΞ, είναι σε θέση να ενεργήσει αερομεταφερόμενες, αεροκίνητες και αμφίβιες επιχειρήσεις, υλοποιώντας επιθετικά και αμυντικά σχέδια, είτε σε ανεξάρτητη βάση είτε στο πλαίσιο υποστηρίξεως γενικότερου στρατηγικού ελιγμού του Αρχιστρατήγου. Από την κεντρική θέση του ηπειρωτικού κορμού, είναι δυνατή η κάλυψη των βορείων συνόρων (Αλβανία, Σκόπια) με βαριές δυνάμεις (ΙΙ Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού) σε συνδυασμό και με τις λοιπές προαναφερόμενες δυνάμεις ταχείας αντιδράσεως. Μπορεί δηλαδή να καλύψει άριστα κενό από τυχόν διάλυση του Α΄ ΣΣ.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: οι λόγοι που επέβαλλαν την αναδιοργάνωση του Β΄ ΣΣ, έχουν εκλείψει; Όχι. Το κυριότερο όλων είναι ότι μέχρι σήμερα, η αναδιοργάνωση του Β΄ ΣΣ αποδείχθηκε απολύτως επιτυχής. Με άλλα λόγια, από τους διαφόρους «πειραματισμούς» του παρελθόντος, είναι ίσως η μόνη αναδιοργάνωση που απέδειξε ότι «λειτουργεί». 

Η διάλυση του Β΄ ΣΣ θα οδηγήσει τον Στρατό Ξηράς πίσω στο 1998, δηλαδή στο… 1978. Η στρατηγική εφεδρεία θα παύσει να είναι συγκεντρωμένη και θα διασκορπιστεί ενώ το πολύτιμο Στρατηγείο του Β΄ ΣΣ, δύσκολα θα μπορεί να υποκατασταθεί. Γιατί πολύτιμο; Απ’ τα προαναφερθέντα, ενδεχομένως σχηματίζεται η εντύπωση ότι η αξία του Β΄ ΣΣ εξαντλείται στην προετοιμασία των δυνάμεών του από τον καιρό της ειρήνης, εφόσον σε περίοδο επιχειρήσεων, όντως κάποιες εξ αυτών διατίθενται υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο άλλων διοικήσεων. Με άλλα λόγια, το Στρατηγείο του Β΄ ΣΣ, δεν αναλαμβάνει ρόλο στον πόλεμο. Δεν είναι έτσι.

Ασκήσεις απέδειξαν περιπτώσεις όπου η αποστολή μεγάλου αριθμού δυνάμεων καθιστούσε αδύνατη την ενάσκηση ελέγχου και διοικήσεως από τον τοπικό υποστράτηγο διοικητή, είτε στον Έβρο, είτε στο Αιγαίο (Λέσβος, Ρόδος). Αυτό καθιστούσε απαραίτητη την επιτόπου ανάπτυξη ενός ανωτέρου επιπέδου διοικήσεως (αντιστράτηγος). Είναι αδιανόητο σε τέτοιες καταστάσεις να μετασταθμεύσει το Στρατηγείο του Δ΄ ΣΣ ή της ΑΣΔΕΝ για να αναλάβει το έργο αυτό. Θα είναι αδύνατη η διοίκηση των υπολοίπων δυνάμεών τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ανάπτυξη του Στρατηγείου του Β΄ ΣΣ, απεδείχθη η ενδεδειγμένη λύση. Βλέπουμε δηλαδή ότι το ανώτερο επίπεδο του Β΄ ΣΣ, δεν είναι απλώς ένα «γραφειοκρατικό» σκαλοπάτι στην αλυσίδα διοικήσεως, όπως το αντιλαμβάνονται οι άσχετοι. 

Χρήσιμο όμως, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι μόνο το Στρατηγείο του Β΄ ΣΣ. Αντιστοίχως, στις περιπτώσεις αποστολής δυνάμεων υπό την διοίκηση ταξιάρχου (ΣΔΙ ή ΑΔΤΕ σε Λήμνο, Χίο, Σάμο, Κω), είναι δυνατό να προκύψει απαίτηση επιτόπιας παρουσίας υποστρατήγου. Η Ι Μεραρχία Πεζικού (Επιχειρησιακό Στρατηγείο) του Β΄ ΣΣ, αυτόν ακριβώς τον ρόλο μπορεί να διαδραματίσει. Διαθέτει η ΑΣΔΕΝ ανάλογο Επιχειρησιακό Στρατηγείο; Όχι.

Όσον αφορά τον διασκορπισμό επιλέκτων Σχηματισμών όπως η 1η ΤΑΞΚ/Δ-ΑΛ, η 32α ΤΑΞΠ/Ν και η 71η Α/Μ ΤΑΞ, οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές. Δώσαμε μία εικόνα από την διάλυση που επικράτησε από το 1988 μέχρι το 1998. Διευκρινίζεται ότι η ιδέα περί διαλύσεως της 1ης ΤΑΞΚ/Δ-ΑΛ και της επανασυστάσεως του 1ου ΣΚΔ και του 2ου ΣΑΛ, στηρίζεται περισσότερο στην πρόθεση μειώσεως των θέσεων ταξιάρχων και δεν θα έχει σοβαρές συνέπειες. Δεν θα ασχοληθώ με γραφικές προτάσεις περί αποδόσεως της 32ης ΤΑΞΠ/Ν στο ΠΝ. Οι «προοδευτικές» ιδέες που συχνά καλλιεργούνται στο στενό περιβάλλον της πολιτικής ηγεσίας από «στρατηγούς της πολυθρόνας», είναι επικίνδυνες.

Αυτό όμως δεν είναι το χειρότερο. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος εμφανίζεται όταν στρατιωτικοί επιλέγουν να συμπλεύσουν με επικίνδυνες «μόδες», με τις οποίες ερωτοτροπούν οι πολιτικοί. Η μη αξιοκρατική ανάδειξη ηγεσιών και η επικράτηση συντεχνιακών αντιλήψεων, διαμορφώνουν επιτελική σκέψη περιορισμένων οριζόντων, οδηγώντας σε εσφαλμένη αξιολόγηση καταστάσεων, ανωμαλία και εσφαλμένες αποφάσεις στρατηγικής σημασίας. Ας θυμηθούμε ποια ήταν η στρατιωτική ηγεσία, που «αποφάσισε» την διάλυση της ΙΙΙ ΜΕΔ: ο Α/ΓΕΕΘΑ προερχόταν από την ΠΑ και ο Α/ΓΕΣ από το Όπλο του Μηχανικού. Τυχαίο; Τί αντίληψη κι εμπειρίες από μεγάλα γυμνάσια, μπορεί να έχει ένας αεροπόρος ή ένας αξιωματικός του Μηχανικού, για την στρατηγική εφεδρεία των χερσαίων δυνάμεων; Εξαιτίας τυφλών κομματικών επιρροών, ελλείψεως προσόντων και εμπειριών, προκειμένου να καταστούν αρεστές, τέτοιες ηγεσίες προβαίνουν σε μοιραίες στρατηγικές επιλογές. Για τα σημερινά δεδομένα, αυτό μπορεί να δώσει το τελειωτικό χτύπημα σε ένα στράτευμα το οποίο έχει πληγεί ήδη σοβαρά από άστοχες πολιτικές αποφάσεις (μειώσεις θητείας) που το φέρει στα όρια.

Είναι τυχαίο άραγε, το ότι για πρώτη φορά το 2011, διοικητής στο Β΄ ΣΣ τοποθετήθηκε αντιστράτηγος μη προερχόμενος από τις Ειδικές Δυνάμεις; Γιατί τοποθετήθηκε αντιστράτηγος από το Όπλο των Τεθωρακισμένων; Δεν υπήρχε διαθέσιμος αντιστράτηγος καταδρομέας; Υπήρχε, αλλά τοποθετήθηκε στην διοίκηση του Δ΄ ΣΣ. Μήπως θα ήταν ορθολογικότερο να γίνει το αντίστροφο; Αυτή και μόνο η «ανωμαλία», κρούει κώδωνα κινδύνου. Η επιλογή αξιωματικού εκ των Τεθωρακισμένων για το Β΄ ΣΣ, είναι δυνατό να ερμηνευτεί ως επιβεβαίωση της «τυφλής» αποφάσεως διαλύσεως του Σώματος με κάθε τρόπο, αποφεύγοντας την υπηρεσιακή αντίδραση ενός καταδρομέα. Είναι ντροπή για τον Ελληνικό Στρατό, να επιτρέπεται η δημιουργία και μόνο, τέτοιων εντυπώσεων.

Η διάλυση του Β΄ ΣΣ, θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες για την ΑΣ, συμπαρασύροντας σε μαρασμό την 71η Α/Μ ΤΑΞ και τις Ειδικές Δυνάμεις γενικότερα. Κάτι, που έρχεται σε άμεση αντίφαση με την σοβαρή προσπάθεια που καταβάλλει ο Α/ΓΕΕΘΑ προς την κατεύθυνση των διακλαδικών Ειδικών Επιχειρήσεων. Τα στελέχη όμως των Ειδικών Δυνάμεων, προέρχονται από κοινή δεξαμενή προσωπικού. Η κατάσταση αυτή θα διχάσει το σύνολο και θα οδηγήσει σε δυνάμεις δύο (πολύ διαφορετικών) «ταχυτήτων».

Εν κατακλείδι:

• Τα επιχειρήματα υπέρ της διαλύσεως του Β΄ ΣΣ, είναι εντελώς θεωρητικά. Απέχουν από την πραγματικότητα και τον ορθολογισμό.
• Η αναδιοργάνωση του Β΄ ΣΣ, έχει αποδειχθεί πετυχημένη. Δεν εξέλειπαν οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν.
• Τυχόν διάλυσή του, θα συντελέσει σε έναν αποδυναμωμένο στρατό, με διχασμένη προσωπικότητα, υστερούντα σοβαρά στην ενεργητική άμυνα.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...