Ένα νέο φαινόμενο: Το μίσος για την ΑΟΖ

Τα επίσημα όρια των εφαπτόμενων ΑΟΖ Ισραήλ
και Κύπρου,όπως αποτυπώνονται σε χάρτη του
Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Toυ Μιχάλη Ιγνατίου

Πριν από δύο χρόνια, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας είχε δηλώσει ότι η ΑΟΖ αποτελεί μόδα και θα περάσει. Η αλήθεια είναι ότι έγινε πραγματική μόδα από τον ελληνικό λαό που κατάλαβε την αξία της ΑΟΖ και σήμερα αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.

Δεν θα ξεχάσω τη συνομιλία ανάμεσα στον κ. Δρούτσα και τον καθηγητή Καρυώτη στο ξενοδοχείο Ritz Carlton της Ουάσιγκτον, πριν περίπου δύο χρόνια και τη θετική στάση του τότε υπουργού για το θέμα αυτό. Η συζήτηση έγινε ενώπιόν μου και έμεινα έκπληκτος από αυτά που είπε ο κ. Δρούτσας. Ανακοίνωσε στον Καρυώτη ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμφωνεί με τις θέσεις του για την ΑΟΖ και ότι ο (τότε) Πρωθυπουργός θα έφερνε το θέμα προς συζήτηση με τον Ταγίπ Ερντογάν στην επόμενη συνάντησή τους. Δεν έγινε τίποτα από τα παραπάνω και πληροφορήθηκα όχι επειδή δεν το ήθελε ο κ. Δρούτσας, αλλά επειδή τον απέτρεψε ο κ. Παπανδρέου. Εκτός εάν ο κ. Δρούτσας έλεγε ψέμματα στον Ελληνοαμερικανό καθηγητή και αδικώ τον πρώην πρωθυπουργό…

Ξαφνικά, στο τέλος του 2012 ξεκίνησε μια νέα μόδα. Εμφανίστηκαν επιθετικά οι φανατικοί εχθροί της ΑΟΖ. Το περίεργο είναι ότι όταν άρχισε να συζητείται το θέμα, μερικοί εξ αυτών ήταν από τους πρώτους που έγραψαν θετικά σχόλια για την ΑΟΖ. Είμαι έντονα προβληματισμένος και προσπαθώ ακόμα να καταλάβω τι ακριβώς έγινε και γιατί αυτή η ξαφνική μεταστροφή τους.

Χρησιμοποιήθηκαν βαρύτατοι χαρακτηρισμοί και χαρακτήρισαν ειρωνικά ως «ΑΟΖολογούντες» τους ανθρώπους που ασχολούνται με την ΑΟΖ, αλλά και απατεώνες, και προδότες! Αίφνης πληροφορηθήκαμε ότι «η υφαλοκρηπίδα, και όχι η ΑΟΖ, είναι το θέμα που πρέπει να μας απασχολεί», αν και πρόκειται για ξεκάθαρη τουρκική θέση.

Η επίθεση και οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί δεν ήταν μόνο λανθασμένη κίνηση, αλλά αποτελούσε καραμπινάτο εκφοβισμό, που στόχευε στη «δολοφονία» μίας καθαρής και νόμιμης ενέργειας, η οποία καλύπτεται απόλυτα από τον ΟΗΕ και τις διεθνείς συνθήκες.

Συνάδελφοι δημοσιογράφοι και αναλυτές εμφανίστηκαν να είναι οι ειδικοί για το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς καν να το διαβάσουν. Διότι αμφιβάλλω αν έκαναν τον κόπο να μελετήσουν τα 320 Αρθρα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εγώ υπερηφανεύομαι ότι τα διάβασα, για να έχω τουλάχιστον μία ιδέα γι’ αυτή τη σύμβαση, που με κατάλληλους χειρισμούς προστατεύει τον υποθαλάσσιο πλούτο της Ελλάδας. Δεν είμαι ειδικός, ούτε θα μπορέσω να γίνω ποτέ. Αλλά όταν ασχολούμαι και γράφω για το εθνικό αυτό θέμα, καταφεύγω σε καθηγητές και πρέσβεις, που ξόδεψαν 30 χρόνια να ασχολούνται και να μελετούν την ΑΟΖ.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, του οποίου όσο περνούν τα χρόνια αναγνωρίζεται η οξυδέρκεια και η νομική κατάρτιση για το θέμα, δεν αποφάσισε λανθασμένα να ανακηρύξει ΑΟΖ το 2004. Οι όψιμοι κατήγοροί του τον ψέγουν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι για την περίπτωση της Κύπρου ομιλούμε πιά περί μίας πραγματικότητας. Απέναντι σε 30 χιλιάδες κατοχικούς στρατιώτες, 900 άρματα μάχης, το ναυτικό και την αεροπορία της Τουρκίας, τόλμησε να ανακηρύξει την ΑΟΖ χωρίς να ανοίξει μύτη. Οχι μόνο επειδή προχώρησε σε στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ, αλλά επειδή η Τουρκία γνώριζε πως η Λευκωσία σεβάστηκε απόλυτα τις διεθνείς συνθήκες.

Άρα είναι λανθασμένος ο ισχυρισμός ότι «η Ελλάδα δεν χρειάζεται καμιά ανακήρυξη ΑΟΖ για τη διεκδίκηση της κυριότητας των υποθαλασσίων υδρογανανθράκων της, διότι –όπως λένε- έχει ήδη την κυριότητα με την, ισχυρότερη της ΑΟΖ, ως προς τον υποθαλάσσιο πλούτο, έννοια της υφαλοκρηπίδας, όπως ορίζεται από τη σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι».

Ο παραπάνω ισχυρισμός υπονοεί ότι ο Παπαδόπουλος αντέδρασε αντεθνικά όταν πρώτα ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε ΑΟΖ αντί να ασχοληθεί με την υφαλοκρηπίδα. Δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Αλλωστε, οι εχθροί της ΑΟΖ γνωρίζουν -και κατά βάθος υπερηφανεύονται- ότι αυτή τη στιγμή το Ισραήλ και η Κύπρος προχώρησαν σε εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες στις ΑΟΖ, που έχουν οριοθετήσει και δεν σκοπεύουν να οριοθετήσουν την υφαλοκρηπίδα, μια και η έννοια της ΑΟΖ καλύπτει την υφαλοκρηπίδα αλλά επιπλέον ασχολείται με την αλιεία και την αιολική ενέργεια, που δεν καλύπτονται από την υφαλοκρηπίδα. Είναι απορίας άξιο γιατί οι εχθροί της ΑΟΖ αγνοούν αυτά τα δυο βασικά θέματα για την Ελλάδα.

Επίσης δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζονται μερικοί, χωρίς σπονδυλική στήλη, διπλωμάτες ότι η Ελλάδα σκέπτεται τη μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ. Αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί η οριοθέτηση πρέπει να συμφωνηθεί από τουλάχιστον δύο κράτη. Και όμως. Δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα σε ανακήρυξη και οριοθέτηση; Δυστυχώς, διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα δεν γνωρίζουν αυτή τη βασική διαφορά ανάμεσα στην ανακήρυξη και στην οριοθέτηση. Η ανακήρυξη είναι μονομερής πράξη, σε αντίθεση με την οριοθέτηση που είναι διμερής πράξη.

Ο κ. Καρυώτης, στον οποίο έθεσα όλες τις αντιρρήσεις που καταγράφηκαν μαζικά τις τελευταίες ημέρες, μου απάντησε ότι «σίγουρα διακατέχονται από ένα «φοβικό σύνδρομο» όταν μας λένε ότι ανησυχούν για τις αντιδράσεις της Τουρκίας, τη στιγμή που η Άγκυρα δεν αντέδρασε καθόλου όταν η Κύπρος ανακήρυξε ΑΟΖ». Το 2004, σημειώνει., η Τουρκία απλώς είπε ότι δεν αναγνωρίζει αυτή την ανακήρυξη, ενώ αναγνωρίστηκε αμέσως από τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ρωσία. Όπως πολύ σωστά είπε ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής, «ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004, διαθέτοντας τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα!».

Εσχάτως έχουν, επίσης, διαρρεύσει από άσχετους διπλωμάτες πληροφορίες για δήθεν συντεταγμένες που έχει χαράξει η ελληνική κυβέρνηση για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και οι οποίες θα επιδοθούν στον ΟΗΕ.

Είναι δυνατόν διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα να μην γνωρίζουν πως:

Πρώτον, αυτές οι συντεταγμένες υπάρχουν για δεκαετίες στα συρτάρια της ελληνικής κυβέρνησης και

Δεύτερον, δεν μπορούν αυτές οι συντεταγμένες να δοθούν στον ΟΗΕ εάν δεν έχει υπάρξει ήδη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με τα κράτη που έχει θαλάσσια σύνορα η Ελλάδα.

Αναφορικά με τη στάση της Τρίπολης για την ΑΟΖ, μας πληροφόρησαν ότι η χώρα αυτή ενδιαφέρεται να φέρει και την Τουρκία στο θέμα της οριοθέτησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Λιβύη. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι η Λιβύη δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Ούτε οι ίδιοι οι Τούρκοι, στους χάρτες που έχουν κυκλοφορήσει, εμφανίζουν τη χώρα τους να έχει θαλάσσια σύνορα με τη Λιβύη. Απορούμε, βέβαια, γιατί κωφεύει και δεν αντιδρά το υπουργείο Εξωτερικών, ώστε να μπουν μερικά πράγματα στη θέση τους.

Η ουσία του προβλήματος είναι οι υδρογονάνθρακες και οι μη «ΑΟΖολογούντες» λένε με στόμφο ότι «στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», ουδείς έχει παρουσιάσει το παραμικρό στοιχείο για την ύπαρξη αυτών των τεραστίων αποθεμάτων. Μπορεί και να υπάρχουν, απλώς εμείς δεν το γνωρίζουμε».

Είναι κοινό μυστικό στην Ουάσιγκτον (αλλά και στην Αθήνα) ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί γνωρίζουν για τον ορυκτό πλούτο των ελληνικών θαλασσών. Υπάρχουν μόνο μερικές λογικές διαφωνίες για το Αιγαίο, επειδή είναι ηφαιστειογενής περιοχή. Οι εκθέσεις του καθηγητή Φώσκολου, ο οποίος ασχολείται με το θέμα πάνω από 40 χρόνια, βασίζονται σε μελέτες των ΗΠΑ και του Καναδά. Βέβαια, το λάθος που κάνουν οι υποστηρικτές της ΑΟΖ είναι ότι νομίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να καρπωθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τα οικονομικά οφέλη από αυτούς τους υδρογονάνθρακες. Δυστυχώς, θα χρειαστεί περίοδος μεταξύ 5 και 10 ετών για να αρχίσουν να φαίνονται κάποια κέρδη για την ελληνική οικονομία.

Το θέμα της ΑΟΖ είναι εθνικό ζήτημα. Άρα, απαιτείται περισσή προσοχή όταν ειδικοί και μη ασχολούνται με αυτό. Δεν υπάρχουν προδότες και πατριώτες σ’ αυτή την ιστορία. Υπάρχει μόνο το συμφέρον της Ελλάδας και τίποτα άλλο, γι’ αυτό πρέπει να τερματιστεί πάραυτα η αντιπαράθεση και να αφεθεί απερίσπαστος ο πρωθυπουργός ώστε να λάβει την τελική απόφαση…


www.aixmi.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δεχθήκαμε να μπει σε συνυποσχετικό για τη Χαγη η κυριαρχία 114 νησίδων μας!

Από το Παρόν της Κυριακής

Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνική ΑΟΖ: η «μόδα» της παραίτησης

Του Νίκου Κοτζιά

Η πάγια πολιτική της Τουρκίας είναι να εμποδίσει την Ελλάδα να ασκήσει τα δικαιώματά της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.

Η πρώτη και κυριότερη πράξη της είναι να τα παγώσει. Αυτό συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια. Δυστυχώς η κυβέρνηση προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Παραδέχτηκε ότι δεν κάνει άσκηση διεθνών δικαιωμάτων της χώρας (λες και πρόκειται για την προίκα της), όχι μόνο διότι θεωρεί ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή, αλλά διότι κάτι τέτοιο θα ενοχλήσει την Τουρκία. Προκειμένου η κυβέρνηση να δικαιολογήσει τη διαφαινόμενη παραίτηση από τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ, δήλωσε ότι η ΑΟΖ στην Ελλάδα έχει καταντήσει «μια μόδα» της οποίας δεν πρόκειται να κάνει χρήση.

Η υποτίμηση δημοσίως της ΑΟΖ ως «μόδας» σημαίνει βαθιά υποτίμηση του θεμέλιου της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, που είναι το διεθνές δίκαιο. Δεν γνωρίζω καμία άλλη κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας που να μιλάει με τέτοιο υποτιμητικό τρόπο για το διεθνές δίκαιο, όπως αυτή την εποχή η ελληνική. Να χαρακτηρίζει το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης, θεμέλιο της οποίας είναι και η ΑΟΖ, ως «μια μόδα», στην οποία δεν θέλει να προσχωρήσει. Να παραιτείται από τμήμα της ΑΟΖ, σε αντίθεση με την Κύπρο, καθώς και τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας.

Προκειμένου η κυβέρνηση να καλύψει την απίστευτη αυτή υποχώρησή της προχωρεί σε δύο ελιγμούς: Ανακοίνωσε τη διεξαγωγή ερευνών στο Ιόνιο, έτσι ώστε να καλυφθεί η ουσιαστική παραίτηση από την ελληνική κυριαρχία στα νότια του Καστελόριζου και πιθανά της Κρήτης. Ο δεύτερος ελιγμός είναι το μέγιστο ψέμα που ειπώθηκε από τα χείλη της, σύμφωνα με το οποίο στη Μεσόγειο η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ έχουν την ίδια έκταση (η μία έχει ακτίνα 12 μίλια, ενώ η άλλη 200). Δεν γνωρίζω καμία απόφαση διεθνούς δικαστηρίου, κανέναν ευπρεπή επιστήμονα που να λέει τέτοιες ανοησίες παρά μόνο την Τουρκία.

Για τη μεν Τουρκία αντιλαμβάνομαι την επιδίωξη της να οδηγήσει την Ελλάδα σε πάγωμα, ακόμα και παραίτηση από τα δικαιώματά της. Να τα παγώσει και αν είναι δυνατόν να την υποχρεώσει ακόμα και σε παραίτηση. Αλλά να υιοθετείται η τουρκική θέση ως ελληνική προκειμένου να «μην επιβαρυνθούν οι ελληνοτουρκικές συνομιλίες», όπως ειπώθηκε, δεν είναι απλά ένας ελιγμός σε μια διαπραγμάτευση, αλλά η προκαταβολική παράδοση στις απαιτήσεις της άλλης πλευράς που πέτυχε να μην συμπεριληφθεί το Καστελόριζο στις διαπραγματεύσεις.

Η παραίτηση από δικαιώματα και η κατάτμηση του ελλαδικού χώρου σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Τουρκίας είναι στάση φοβισμένου και όχι κυρίαρχου. Διαπραγματευτικά, αυτή η παραίτηση αποτελεί συνέχεια της στάσης που κράτησε η κυβέρνηση στο μνημόνιο. Τότε που οι υπουργοί των Οικονομικών και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δήλωναν δημόσια ότι όποιος έχει χρέη δεν μπορεί να διαπραγματευτεί. Δεν έχω ακόμη καταλάβει, όμως, ως προς την ΑΟΖ ποιο είναι το χρέος μας απέναντι στην Τουρκία. Μήπως ότι θα αποσύρει τις παρανομίες και προκλήσεις της περί γκρίζων ζωνών αν η Ελλάδα παραιτηθεί από τον διεθνή νόμο και τα δικαιώματά της; Αυτό που επίσης δεν έχω υπόψη μου είναι πότε συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο ή το Κοινοβούλιο και αποφάσισε αυτή τη «μοδάτη» παραίτηση.

http://www.enet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Απίστευτες δηλώσεις Δρούτσα για την ΑΟΖ

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο υπουργός Εξωτερικών κ. Δρούτσας σε συζήτηση που είχε με δημοσιογράφους δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν προτίθεται να οριοθετήσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ΑΟΖ με την Τουρκία, πριν καταλήξουν οι διερευνητικές επαφές με την Άγκυρα».
«Η ΑΟΖ δεν έχει καμία σχέση με το θέμα του ορυκτού πλούτου. Με την υφαλοκρηπίδα σχετίζεται. Το εύρος της ΑΟΖ δεν μπορεί να ξεπερνά το εύρος της υφαλοκρηπίδας. Επειδή οι διερευνητικές επαφές για την υφαλοκρηπίδα συνεχίζονται το να τις επιβαρύνει κάποιος με έναν νέο όρο δεν δίνει τίποτα παραπάνω δεν θεωρείται ωφέλιμο» επεσήμανε ο κ. Δρούτσας διευκρινίζοντας ότι και μεταξύ Καστερόλιζου και Κύπρου ισχύει η υφαλοκρηπίδα.

Ο κ. Δρούτσας επιτέθηκε και σε όσους επιχειρούν να καταστήσουν το τελευταίο διάστημα την ΑΟΖ στο εσωτερικό της χώρας ως…μόδα.

«Είναι επιζήμιος ο τρόπος που κάποιοι χρησιμοποιούν το θέμα στον εσωτερικό πολιτικό διάλογο χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τη σημασία της ΑΟΖ, βλάπτουν την Ελλάδα. Θέτουν δύο επιχειρήματα στον δημόσιο διάλογο που είναι λάθος. Πρώτον εάν δεν οριοθετείς την ΑΟΖ χάνεις τη δυνατότητα αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου και δεύτερον ότι κατά αυτόν τον τρόπο επεκτείνεις γεωγραφικά τη δική σου επιρροή. Και τα δύο είναι λάθος» υπογράμμισε ο κ. Δρούτσας αναφερόμενος σαφώς στην ΝΔ και τον Α. Σαμαρα

Ο Τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Πάνος Παναγιωτόπουλος, αναφερόμενος στα όσα φέρεται ότι είπε ο Υπουργός των Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας σε δημοσιογράφους, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο Υπουργός των Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας έχει κάνει αυτές τις δηλώσεις. Γι’ αυτό και τον καλούμε να διαψεύσει τις σχετικές πληροφορίες και τα ρεπορτάζ, που αναφέρονται και στο διαδίκτυο. Αν δεν το κάνει, σημαίνει ότι τις επιβεβαιώνει. Οπότε αρμόδιος πλέον να απαντήσει για τα όσα απαράδεκτα είπε κ. Δρούτσας είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός ».

www.antinews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Yπουργείο Eξω(φρε)νικών

• Σαν αγγαρεία φάνηκε η προσπάθεια του υπουργού Εξωτερικών να απαντήσει στον τούρκο αντιπρόεδρο Μπ. Αρίντς αλλά και στο να σχολιάσει τη νέα πειρατική κίνηση της Τουρκίας εναντίον του ιταλικού ερευνητικού σκάφους που πραγματοποιούσε έρευνα κατόπιν αδείας που είχε λάβει από τις ελληνικές αρχές.

• Ο κ. Αρίντς, ενώ είχε δηλώσει σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων ANADOLOU ότι η χώρα του διαπραγματεύεται με την Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου, το FIR και τα χωρικά ύδατα, την επόμενη ημέρα το τηλεγράφημα άλλαξε και έγινε ότι απλώς ο κ. Αρίντς είπε ότι η διαπραγμάτευση ήταν για τα θέματα που αφορούν το Αιγαίο. Η εκδοχή η οποία μεταδόθηκε ως μετάφραση από τα τουρκικά ήταν ότι «λόγω των νησιών του Αιγαίου οι δυο χώρες διαπραγματεύονται τα χωρικά ύδατα, το FIR κ.λπ.». Πραγματικά προβληματίζομαι για το ποια εκδοχή είναι η χειρότερη…

• Όσο για το Καστελλόριζο, εάν δεν υπήρχε η διαρροή της είδησης προφανώς από κάποιο χειριστή της υπόθεσης που αγανάκτησε, η υπόθεση θα είχε κουκουλωθεί.

Και είναι πολύ προβληματικό το γεγονός ότι επιχειρήθηκε η απόκρυψη του επεισοδίου.

Η ιστορία έγινε λίγο-πολύ γνωστή. Το ιταλικό ερευνητικό σκάφος «Explora» ερευνούσε τον βυθό για πόντιση υποβρυχίου καλωδίου επικοινωνιών μεταξύ Ιταλίας και Ισραήλ. Συμπτωματικά είναι η ιδία ρότα που θα ακολουθήσει και ο αγωγός, εάν και όποτε αποφασιστεί, για τη μεταφορά προς την Ευρώπη του φυσικού αερίου των ισραηλινών κοιτασμάτων.

• Νοτίως της Καρπάθου και του Καστελλόριζου και μεταξύ της Κρήτης και της Κύπρου, τουρκική κορβέτα παρενόχλησε το ιταλικό σκάφος, δηλώνοντάς του μάλιστα ότι κινείται εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας και επομένως δεν ισχύει η ελληνική άδεια. Το πλήρωμα του σκάφους υποχρεώθηκε έτσι να φύγει από την περιοχή, καθώς η ελληνική αντίδραση για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας ήρθε με... διπλωματικό διάβημα στην Άγκυρα…

• Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Ο κ. Δρούτσας είναι ικανοποιημένος, γιατί, λέει, έγινε διάβημα στην Τουρκία, την ώρα φυσικά που στην ευρύτερη περιοχή οι Τούρκοι έχουν επιβάλει ντε φάκτο καθεστώς αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας.

• Εξάλλου οι Τούρκοι το έχουν πει και το δηλώνουν παντού: Καστελλόριζο γιοκ στις οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών. Απλώς μας κάνουν τη χάρη και δεν αμφισβητούν το ίδιο το Καστελλόριζο.

• Δυσάρεστη τροπή πήρε η υπόθεση του μέλους του προεδρείου της ΕΔΥ κ. Γ. Αϋφαντή, καθώς ασκήθηκε εναντίον του πειθαρχική δίωξη, με αφορμή τα όσα είχε πει στο «Βήμα» παραμονές της επίσκεψης του κ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ. Έστω και με αρκετά σκληρές διατυπώσεις, ο κ. Αϋφαντής είχε ασκήσει κριτική τόσο για τη σημειολογία της επίσκεψης, με σκοπό να απευθυνθεί στους τούρκους διπλωμάτες ο πρωθυπουργός της χώρας, όταν ακόμη δεν έχει πράξει το ίδιο με τους έλληνες διπλωμάτες, αλλά και για το περιεχόμενο των επιλογών του στα ελληνοτουρκικά που επεσήμανε ότι γίνεται εν αγνοία και χωρίς καμιά συμμετοχή της Διπλωματικής Υπηρεσίας.

Η αναφορά πάντως στην επίμαχη συνέντευξη στο «Βήμα» ότι «…στο Ερζερούμ, στο Καστελλόριζο, στο Αγαθονήσι, στο Σούνιο, στην Κύπρο. Αν όσα συμβαίνουν εκεί τα επικροτεί ο ελληνικός λαός, τότε πράγματι δεν χρειάζεται ελληνική Διπλωματική Υπηρεσία, οι Τούρκοι διπλωμάτες υπεραρκούν» είναι αυτή που αποτελεί την αιχμή της πειθαρχικής δίωξης.

• Ο ίδιος ο κ. Αϋφαντής πάντως επιμένει στην αναφορά αυτή, λέγοντας ότι ασκεί κριτική στη συγκεκριμένη πολιτική, διότι «ως παράπλευρες συνέπειες εφαρμογής της συγκεκριμένης πολιτικής βιώνουμε τόσο εγώ όσο και συνάδελφοι μου την περιθωριοποίηση και τον υποβιβασμό της Διπλωματικής Υπηρεσίας, τη δραματική χειροτέρευση των αποδοχών μας και των συνθηκών εργασίας μας».

Και το απολογητικό υπόμνημα καταλήγει:

«Κύριε ΣΤ’ γενικέ διευθυντά, στην προκειμένη περίπτωση ο καταλογισμός οιασδήποτε πειθαρχικής ποινής θα παραβιάσει βασικά ατομικά δικαιώματά μου που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τον Υπαλληλικό Κώδικα. Θα αναβιώσει δε οδυνηρές εποχές κατά τις οποίες ο πειθαρχικός έλεγχος είχε καταχρηστικά αναχθεί στο μείζον εργαλείο πολιτικών διώξεων μέσα στη Δημόσια Διοίκηση».

Παρακολουθούμε την εξέλιξη του θέματος και θα επανέλθουμε.

To Παρόν

Διαβάστε περισσότερα...

«Ιδιωτικές επισκέψεις» σε «ανοιχτόκαρδους» γείτονες

*Του Σάββα Δ. Βλάσση

Ήλθε για άλλη μια φορά ο Νταβούτογλου στην Θράκη, στο πλαίσιο νέας «ιδιωτικής επισκέψεως». Σειρά τώρα για μια νέα «ιδιωτική επίσκεψη», στην Δωδεκάνησο. Και καθώς την προηγουμένη, είχε επισκεφθεί την Ρόδο, αυτή την φορά ίσως προτιμήσει την Κω. Προσεκτικοί οι Τούρκοι, δεν αναφέρονται σε τουρκικό πληθυσμό, όταν μιλούν για την Δωδεκάνησο. Μιλούν για κατοίκους «τουρκικής κουλτούρας», σύμφωνα με το ευρύτερο όραμα των νεο-οθωμανών περί γειτόνων «στρατηγικού βάθους» – λέγε με περιοχές ελεγχόμενες από την νέα οθωμανική αυτοκρατορία.

Το παιχνίδι στην Δωδεκάνησο, δεν είναι κάτι καινούργιο. Μεθοδικοί οι Τούρκοι, περιμένουν πότε θα αναλάβει την εξουσία νέα ελληνική κυβέρνηση με διάθεση να τα «βρει», ώστε να πετύχουν την ικανοποίηση ενός ακόμη αιτήματός τους, ως ένδειξη «καλής θελήσεως»… Για να «πέσει» μετά επάνω στον τυπικό τοίχο των τουρκικών αμετακίνητων θέσεων και να συμμαζευτεί άτακτα. Δεν πειράζει όμως, διότι οι Τούρκοι θα έχουν πετύχει αυτό το, έστω μικρό, βήμα που θα τούς φέρει πιο κοντά στον στόχο τους, ενώ οι Έλληνες σύντομα θα το… ξεχάσουν, μέχρι να αναλάβει την εξουσία ο επόμενος «ανοιχτόκαρδος» ηγέτης τους.

Η Τουρκία κλιμακώνει πλέον την εκμετάλλευση της άρσεως του άρθρου 19 που προέβλεπε ο Κώδικας Ελληνικής Ιθαγενείας. Το υπ’ όψιν άρθρο, προέβλεπε ότι Έλληνες πολίτες οι οποίοι αναχωρούσαν από την χώρα χωρίς προοπτική επανόδου, αυτομάτως έχαναν την ελληνική ιθαγένεια. Το άρθρο 19 αποτελούσε την ασφαλιστική δικλείδα του ελληνικού κράτους, διότι με τις διαγραφές όσων μουσουλμάνων έφευγαν για την Ευρώπη ή την Τουρκία, όλες αυτές τις δεκαετίες συγκρατήθηκε ο αριθμός των μουσουλμανικών μειονοτήτων σε χαμηλά επίπεδα, σε Θράκη και Δωδεκάνησο, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες διακρίνονται ακόμη από δυναμική τάση γεννητικότητος. Επί σειρά ετών η Άγκυρα ζητούσε την κατάργηση του άρθρου 19 (στην ουσία επέμβαση στα εσωτερικά γειτονικής χώρας) βλέποντας ότι ενώ αυτή ξεφορτώθηκε την ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, δεν μπορούσε να ενισχύσει την πίεσή της μέσω της μουσουλμανικής μειονότητος στην Θράκη, ενώ στην Δωδεκάνησο το μουσουλμανικό στοιχείο παρέμενε αμελητέο.

Μέχρι που εμφανίσθηκε ο νέος «ανοιχτόκαρδος» Έλληνας ηγέτης, ο οποίος στο πλαίσιο βελτιώσεως του κλίματος αποφάσισε να «χαρίσει» κάτι. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήταν αυτή που κατήργησε το άρθρο 19.

Έκτοτε, ξεκίνησε μια οργανωμένη εκστρατεία από την Τουρκία, ώστε να ενισχυθεί το μουσουλμανικό στοιχείο στην Ελλάδα. Πώς; Με την σταδιακή εικονική «επιστροφή» όλων όσων έφυγαν από την Ελλάδα. Η διαδικασία απλή. Εφόσον το τουρκικό κράτος επιδοτεί μυστικά «ιδιωτικές επισκέψεις» στην Θράκη ή την Δωδεκάνησο (χαζοί είναι να μην κάνουν τσάμπα διακοπές;), οι επίγονοι εμφανίζονται και ζητούν εφαρμογή του άρθρου 1 του Κώδικος Ελληνικής Ιθαγενείας. Τί προβλέπει αυτό; Ότι τα τέκνα Έλληνος ή Ελληνίδος λαμβάνουν αμέσως την ελληνική ιθαγένεια. Έτσι, μουσουλμάνοι που εδώ και δεκαετίες ζουν, κυρίως στην Τουρκία, ξαφνικά «αναζητούν» τις ρίζες τους στην Ελλάδα και στην περίπτωση που επιβεβαιωθεί η αναγραφή στα Μητρώα Αρρένων των παραπάνω περιοχών, κάποιου παππού ή πατρός και αντιστοίχως στα Δημοτολόγια γιαγιάς ή μητρός, τότε αυτομάτως οι επίγονοι αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια…

Το φαινόμενο έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια, όσο οι επόμενοι «ανοιχτόκαρδοι» Έλληνες ηγέτες ενθαρρύνουν την εφαρμογή των υποβολιμαίων σχεδίων της Τουρκίας. Οι Τούρκοι που ξαφνικά «θυμήθηκαν» τις ελληνικές ρίζες τους, πυκνώνουν τις «ιδιωτικές επισκέψεις» τους στην Ελλάδα, μην διστάζοντας ακόμη και να υποβληθούν σε δικαστικά έξοδα προκειμένου να διεκδικήσουν την αναγνώρισή τους. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο: σε μερικά χρόνια, στην Δωδεκάνησο θα εμφανίζεται μουσουλμανική μειονότητα μερικών δεκάδων χιλιάδων, ασχέτως εάν αυτοί διαμένουν μονίμως στην Τουρκία ή αλλού. Αυτό που θα μετράει στα αιτήματα με τα οποία θα αρχίσει να βομβαρδίζει η Τουρκία τους διεθνείς οργανισμούς, θα είναι τα νούμερα που θα «φαίνονται» στα επίσημα χαρτιά και αυτά θα βλέπουν και οι ξένοι.

Η αυτοαφοπλισμένη ελληνική πολιτεία, κάθεται και παρακολουθεί, δίχως τα αρμόδια όργανά της να μπορούν να αντιδράσουν. Οι απέναντι εργάζονται μεθοδικά και υπομονετικά. Οι δικοί μας, και ανυπόμονοι είναι, και αιθεροβάμονες και, φυσικά… «ανοιχτόκαρδοι».

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Η κυβέρνηση δεν γνώριζε για την κυπριακή ΑΟΖ..

Ισχυρό ρήγμα έχει υποστεί η σχέση ενότητας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης που δημοσίως τουλάχιστον φαινόταν να επικρατεί μεταξύ κυπριακής και ελληνικής κυβέρνησης. Οπως αποκαλύπτει η «Δημοκρατία», η Λευκωσία είχε κρατήσει μυστική από την Αθήνα τη συμφωνία που υπέγραψε με το Ισραήλ για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Γύρω από την υπόθεση αυτή αναπτύχθηκε ένα γεμάτο ένταση παρασκήνιο, που έθεσε σε μεγάλη δοκιμασία τις σχέσεις των δύο κυβερνήσεων, αλλά τελικά η κρίση αποφεύχθηκε με τη συμφωνία να μη δημοσιοποιηθεί τίποτα. Επιπρόσθετος λόγος γι’ αυτό ήταν και το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό εισέρχονται σε νέα κρίσιμη φάση με την επανέναρξή τους σήμερα στη Γενεύη.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ είχαν αρχίσει 18 μήνες πριν από την υπογραφή της συμφωνίας, στις 19 του περασμένου Δεκεμβρίου, με την Αθήνα να μη γνωρίζει τίποτα. Κυπριακές πηγές αποκαλύπτουν ότι η Λευκωσία κράτησε μυστικές τις διαπραγματεύσεις για να μη δεχτεί πιέσεις να υπαναχωρήσει δεδομένου ότι η ελληνική κυβέρνηση, ιδιαίτερα ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, διατηρεί πολλές επιφυλάξεις και διακατέχεται από φόβους για τις αντιδράσεις της Τουρκίας.

Ο κ. Δρούτσας μάλιστα χθες «αποκήρυξε» και δημοσίως την ΑΟΖ. Την επομένη της συζήτησης στη Βουλή, όπου ο Α. Σαμαράς κάλεσε την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στην υπογραφή σχετικής συμφωνίας με την Κύπρο, ο υπουργός Εξωτερικών μιλώντας στον Αθήνα 9,84 υποστήριξε ότι «η ΑΟΖ δεν είναι το μαγικό ραβδάκι που λύνει όλα τα θέματα, όπως κάποιοι κύκλοι προσπαθούν εναγωνίως να πείσουν» και ότι «η οριοθέτηση της ΑΟΖ δεν είναι αυτή η οποία δημιουργεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της χώρας». Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Δρούτσας ήταν αρνητικός και στην προσφυγή της Ελλάδας στο Δικαστήριο της Χάγης για την υπόθεση του Διστόμου προκειμένου να μην ενοχληθεί η Γερμανία, αλλά βλέποντας το θετικό κλίμα στην κοινή γνώμη έσπευσε «να προσαρμοστεί».

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν μάλιστα ότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει γίνει αποδέκτρια καμίας πρότασης από την Αθήνα για συζήτηση σχετικά με την ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου, ενώ στο υπουργείο Εξωτερικών κυριαρχεί η άποψη ότι δεν μπορεί να οριστεί ΑΟΖ και να αγνοηθεί η Τουρκία ως παράκτιο κράτος.

Το ζήτημα δεν σταματά πάντως εδώ. Το Ισραήλ σύμφωνα με πληροφορίες έχει ζητήσει να οριστεί η ΑΟΖ με την Ελλάδα, πρόταση που απέρριψε άμεσα η Αθήνα θεωρώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε και ίσως παρέσυρε τη χώρα μας σε περιπέτειες με την Τουρκία. Η πίεση του Τελ Αβίβ για ενίσχυση της διμερούς στρατηγικής συνεργασίας είναι αφόρητη, αλλά η Αθήνα προσπαθεί να ελέγξει τον ρυθμό μη διαθέτοντας συγκεκριμένη πολιτική για την εξέλιξη των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων.

http://www.antinews.gr/2011/01/26/82040/

Διαβάστε περισσότερα...

Yπουργείο Εξω(φρε)νικών

• Ο πρέσβης μας στη Χάγη, Ιωάννης Οικονομίδης, θέλησε να κάνει τη μεγάλη κίνηση. Κι έτσι έσπευσε να συναντηθεί με την αντιπροσωπεία του Συλλόγου Αλληλεγγύης και Τουρκικού Πολιτισμού Δυτικής Θράκης του παραρτήματος της Ολλανδίας. Το να συναντηθεί ο πρέσβης της Ελλάδας με έλληνες πολίτες που ζουν στη χώρα διαπίστευσής του, είναι ένα από τα προφανή καθήκοντα και υποχρεώσεις του. Αυτό που προδήλως όμως δεν γνώριζε ο κύριος πρέσβης είναι ότι δεν μπορεί να συναντάται με φορείς που προωθούν τον τουρκισμό στη Θράκη. Δυστυχώς η καλύτερη εκδοχή είναι αυτή της άγνοιας…

• Παρά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και τις πολλές παρεμβάσεις σε όλα σχεδόν τα κανάλια και ραδιόφωνα του Δ. Δρούτσα, δεν έχει υπάρξει ακόμη πειστική απάντηση για το ποιοι είναι οι λόγοι που εμποδίζουν την κυβέρνηση να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ. Εκτός εάν η αιτία είναι αυτή που δεν ομολογείται δημοσίως: Ότι υπάρχει τουρκικό casus belli και για την κήρυξη της ΑΟΖ και όχι μόνο για τα χωρικά ύδατα.

• Ακούσαμε τον κ. Δρούτσα να δηλώνει από ραδιοφώνου για την επιτυχία και σε «ουσία» της επίσκεψης Παπανδρέου στο Ερζερούμ. Καθώς, πέραν της επικοινωνιακής προβολής της ομιλίας του κ. Παπανδρέου, δεν διαπιστώσαμε κάποια άλλη περιφανή νίκη, μήπως θα έπρεπε ο κ. Δρούτσας να εξηγήσει πού έγκειται ακριβώς η επιτυχία; Εκτός εάν θεωρεί επιτυχία ότι τα τουρκικά μαχητικά την ώρα που μίλαγε ο κ. Παπανδρέου έφθασαν μόνο μέχρι το μέσον του Αιγαίου και όχι στην Αθήνα

• Ο ίδιος πάντως έκανε όμορφες και γλαφυρές διαρροές για τη shuttle diplomacy που άσκησε, παρεμβαίνοντας «δυναμικά» στον Α. Νταβούτογλου. Το πόσο αποτελεσματική ήταν η παρέμβασή του και το πόσο τον έλαβε υπόψη του ο Αχμέτ, φάνηκε την προπερασμένη Παρασκευή στο Αιγαίο…

• Είκοσι χρόνια ζωής συμπληρώνει η «Ομόνοια» στην Αλβανία και τα αδιέξοδά της γίνονται όλο και μεγαλύτερα. Με τη σημερινή της ηγεσία να μην μπορεί να ισορροπήσει μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων στην Αλβανία και των δύο μεγάλων κομμάτων στην Ελλάδα, χωρίς σαφή προσανατολισμό, κινδυνεύει να διολισθήσει σε μηχανισμό εξυπηρέτησης προσωπικών βλέψεων και συμφερόντων.

• Ίσως είκοσι χρόνια μετά, έχει έρθει η ώρα, με τη βοήθεια και της Αθήνας, να υπάρξει συμφιλίωση αρχικά και κατόπιν επανακαθορισμός στόχων και στρατηγικής για την ελληνική εθνική μειονότητα της Αλβανίας. Και να αποφασισθεί πλέον εάν θα συνεχισθεί η σημερινή πορεία του ΚΕΑΔ ή εάν θα αναζητηθούν άλλες εναλλακτικές.

• Ίσως με τα σημερινά αριθμητικά δεδομένα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί και η προοπτική ένταξης στα αλβανικά κόμματα και η συγκρότηση ισχυρής, ενωτικής και δομημένης μειονοτικής οργάνωσης που θα λειτουργεί ως μοχλός πίεσης σε όλη την πολιτική σκηνή της Αλβανίας…

• Δεν είδαμε καμία αντίδραση του ΥΠΕΞ απέναντι στην απαράδεκτη παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις της χώρας μας από την Κομισιόν, σχετικά με τα μέτρα φύλαξης στο κομμάτι των χερσαίων συνόρων του Έβρου με την Τουρκία. Την ιδεοληψία ορισμένων στην Κομισιόν και στις βόρειες χώρες την πληρώνουμε και εμείς τώρα με το Δουβλίνο ΙΙ.

• Δεν ξέρω τι λένε επισήμως στη Β. Σοφίας, δεν βλέπουμε όμως να υπάρχει πολιτική πίεση προς τη Σόφια ώστε επιτέλους να ξεκαθαρίσει τι θα κάνει με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Οι Βούλγαροι δεν καταβάλλουν τα 6 εκατομμύρια ευρώ για τη σύσταση της εταιρείας και όλοι σκέφτονται πλέον ότι είναι στημένο παιγνίδι ώστε αν ο κ. Πούτιν απογοητευθεί, να αναζητήσει εναλλακτικές διαδρομές, με πιο πιθανή αυτή που θα διασχίζει την Τουρκία. Σαμσούντα - Τσεϊχάν, δηλαδή.

• Μήπως ήρθε η ώρα και μέσω της ΕΕ να επιδιώξει η Αθήνα την άσκηση πίεσης προς τη Σόφια, ώστε να διασωθεί το σημαντικό και για την Ελλάδα ενεργειακό πρότζεκτ;

• Ενδιαφέρον ερώτημα έθεσε αναγνώστης και το μεταφέρουμε: «Οι φωτογραφίες που κοσμούν τους διαδρόμους του γραφείου του υφυπουργού Εξωτερικών Σ. Κουβέλη ανήκουν στη φωτογράφο του υπουργού που τον συνόδευε και στο περίφημο ταξίδι της Κούβας;». Και, όπως συμπληρώνει ο φίλος αναγνώστης, μήπως οι φωτογραφίες αυτές έχουν πληρωθεί από τον κρατικό κορβανά;

• Δυστυχώς, την ίδια στιγμή η ελληνική μειονότητα συρρικνώνεται διαρκώς και η απογραφή πληθυσμού φαίνεται μάλλον να κρύβει δυσάρεστες εκπλήξεις για τον βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, εάν δεν υπάρξει συντονισμένη δράση.

• Ας κάνουμε επιτέλους μια καθαρή συζήτηση με τους Ευρωπαίους: Να καταργήσουν, αφού αυτό θέλουν, τα σύνορά μας με την προϋπόθεση ότι αυτό δεν θα συμβεί μονό προς ανατολάς, αλλά και προς δυσμάς. Και όταν αρχίσουν να φθάνουν στη Στοκχόλμη και στην Κοπεγχάγη νέα καραβάνια Σομαλών που δηλώνουν Σουδανοί και Πακιστανών που δηλώνουν Παλαιστίνιοι και Αφγανοί πολιτικοί προσφυγές, τότε να το ξανασυζητήσουμε…

http://paron.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Μαρκεζίνης: Κατρακυλάμε συνεχώς στα εθνικά θέματα

Συνέντευξη στο Νίκο Μελέτη

Με την προειδοποίηση ότι, «από την απαράδεκτη συναινετικότητα, κυλάμε στην εύκολη παράδοση» ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης παρεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις με τη συνέντευξή του στο «Εθνος της Κυριακής». Ο γνωστός ακαδημαϊκός, απαντώντας στις ερωτήσεις που θέσαμε υπόψη του, περιγράφει το δυσμενές πλαίσιο που διαμορφώνεται για τα εθνικά ζητήματα, υποβάλλει προτάσεις και απευθύνεται προς την κοινή γνώμη, με το μήνυμα ότι το μνημόνιο δεν σημαίνει και αποδοχή απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.

-Τέσσερα χρόνια μιλάτε και γράφετε με κεντρικό μοτίβο την ιδέα ότι η εξωτερική μας πολιτική δεν είναι ελληνική αλλά ξενοκίνητη. Πού στηρίζετε αυτήν τη μελαγχολική σκέψη;

Σε τέσσερα επιχειρήματα.

Πρώτον: στο γεγονός ότι, ενώ η Αμερική μάς χαρακτηρίζει συνεχώς «στρατηγικούς εταίρους», δεν παύει ούτε στιγμή να κινείται εναντίον των συμφερόντων μας. Θυμηθείτε τον ρόλο της στα Ιουλιανά, στη δικτατορία, στην επιχείρηση της Κύπρου το ’74, στην προσπάθεια να εμποδίσει τον ερχομό του Ανδρέα το ’81, στον πόλεμο κατά της Σερβίας, στη βοήθεια προς την πΓΔΜ (ακόμα και στη σύνταξη των επιστολών των Σκοπιανών προς την ελληνική κυβέρνηση), στην αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου (με όλες τις συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει μια μέρα για εμάς), στις συνεχείς προσπάθειες να εμποδίσει τις πρωτοβουλίες μας στο πεδίο των αγωγών, στα εμπόδια που έθεσε στην πρόθεσή μας να προμηθευτούμε ρωσικούς οπλισμούς. Θυμηθείτε, λοιπόν, αυτές και τόσες άλλες περιπτώσεις και θα δείτε πόσο αφερέγγυα, κυνική και αδίστακτη είναι η «φίλη» αυτή χώρα στις δημόσιες σχέσεις της. Οποιος θεωρεί άδικη αυτή την κρίση, ας διαβάσει την Wikileaks για να δει τους Αμερικανούς μέσα από τα δικά τους λόγια!

Δεύτερον: φοβάμαι όμως ακόμη περισσότερο εκείνους τους Ελληνες - πολιτικούς, δημοσιογράφους και κρατικά επιδοτούμενους (απαράδεκτο σε στιγμές μεγάλης φτώχειας) οργανισμούς (ως, π.χ., το ΕΛΙΑΜΕΠ) που πείθουν τον εαυτό τους ότι συμφέρει την πατρίδα τους να είναι οι ίδιοι αρεστοί (αν όχι, ίσως, και υποχωρητικοί) στους Αμερικανούς. Οι κυνικά διακείμενοι θα μπορούσαν να διατυπώσουν τη γνώμη ότι οι φαντασιώσεις αυτές δεν διαφέρουν και τόσο από την εγκληματική άγνοια του συμφέροντος της πατρίδας μας, αλλα ας το αφήσουμε αυτό γι’ άλλη συζήτηση.

Τρίτον: φοβάμαι την αυξανόμενη λαιμαργία των Τούρκων, ορατή σε όλα τα σύγχρονα πεδία δράσης τους και γνωστή υπό το όνομα «νεο-οθωμανισμός», η οποία λαμβάνει τρομακτική υποστήριξη από τους Αγγλοσάξoνες.

Τέλος, με ανησυχεί η (επιτυχημένη) επικοινωνιακή πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί την οικονομική κρίση τόσο ως μοχλό εκφοβισμού και πειθάρχησης των δυστυχούντων συμπολιτών μας όσο και ως δικαιολογία για μια πιθανή απεμπόληση των εθνικών δικαιωμάτων μας. Και αν τολμήσει κάποιος να διατυπώσει άλλη σκέψη, αμέσως θα τον «λεκιάσουν» ως φιλοπόλεμο. Αυτή δεν είναι δημοκρατία, είναι τρομοκρατία!

-Αναφέρεστε σε κάτι συγκεκριμένο;

Σε δύο χτυπήματα που προβλέπω ότι θα έλθουν απανωτά.

Το πρώτο το προβλέπω εδώ και καιρό. Αναφέρομαι στη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Το δεύτερο είναι το μειονοτικό «θέμα» στη Θράκη, το οποίο σιγά σιγά μεταμορφώνεται σε «πρόβλημα» πρώτου μεγέθους, αν και λίγοι το καταλαβαίνουν και ακόμη λιγότεροι θέλουν καν να το σκέφτονται!

Για περισσότερες λεπτομέρειες ως προς το πρώτο θέμα, παραπέμπω στο αποκαλυπτικό άρθρο των κ. Λυγερού και Κωνσταντακόπουλου στον «Κόσμο του Επενδυτή» της 27ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με «άκρως απόρρητο» κείμενο του υπουργείου Εξωτερικών, το περιεχόμενο του οποίου και ο δημόσια μη γνωστός τρόπος γενέσεώς του, όμως, είναι ενδεικτικά του πώς δουλεύει (ή δεν δουλεύει) το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Επιπλέον, η υβριστική αντίδραση του εκπροσώπου του τελευταίου αποδεικνύει -για πολλούς- ότι ο συντάκτης του κειμένου ευθαρσώς προειδοποίησε τους διαπραγματευτάς μας για τους κινδύνους που συνεπάγονται για τα εθνικά συμφέροντα αυτά που συζητούν με τους Τούρκους.

Για το «Θρακικό Πρόβλημα» παρατηρώ τρία πράγματα.

Πρώτον: το θέμα των μειονοτικών ομάδων της Θράκης ?και υπενθυμίζω ότι είναι τρεις, όχι μία? όπως άλλωστε και το θέμα της πΓΔΜ, το έχουμε κάνει πιο δυσχερές εμείς οι Ελληνες, είτε με το να αφήνουμε την κατάσταση να χειροτερεύει μόνη της με την πάροδο του χρόνου είτε με το να ενεργούμε οι ίδιοι με κομματικά ή προσωπικά κριτήρια. Περαιτέρω, με το να φοβόμαστε να αναγνωρίσουμε σε μειονοτικές ομάδες δικαιώματα που επιβάλλουν όχι μόνο οι διεθνείς μας υποχρεώσεις αλλά και ο ίδιος ο πολιτισμός μας και συγχρόνως να είμαστε εξαιρετικά ενδοτικοί στις δραστηριότητες του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής.

Δεύτερον: δεν βλέπω, αλλά και αμφιβάλλω εάν υπάρχουν σχέδια για το μέλλον, όταν οι Τούρκοι, έχοντας (με τη βοήθειά μας) «λύσει» τα προβλήματά τους στο Αιγαίο, στρέψουν την προσοχή τους στη Θράκη, όπως μας έχει ήδη προειδοποιήσει ο κ. Νταβούτογλου.

Είναι αίσχος πλην όμως αληθές το να πει κανείς ότι μια τέτοια εξέλιξη (εμμέσως) ενθαρρύνεται από το ελληνικό κράτος το οποίο συνεχώς: (α) παραχωρεί τις εξουσίες του σε θεσμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης χωρίς να διασφαλίσει ότι ακραίοι κύκλοι που κινούνται στους κόλπους και των κομμάτων δεν θα τους μετατρέψουν σε θεσμούς «αυτονομίας» ειδικά σε περιοχές που τους ευνοεί η συγκέντρωση πληθυσμού, (β) παραβλέπει τη δημογραφική εξέλιξη στην περιοχή, η οποία ΔΕΝ ευνοεί τους Ελληνες χριστιανούς.

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, πόσος άραγε χρόνος θα χρειαστεί προτού οι Τούρκοι αρχίσουν να μιλούν περί «αυτόνομου» ή «ανεξάρτητου κρατιδίου (το οποίο σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνει τις ελληνικές μουσουλμανικές περιοχές και σε δεύτερη θα προσθέσει τους γειτονεύοντες μουσουλμάνους της Βουλγαρίας) με βάση τις αρχές του Κοσσυφοπεδίου; Βεβαίως, τις αρχές αυτές οι Αγγλοσάξονες τις απορρίπτουν όταν δεν τους συμφέρουν (βλ. αίτημα Σέρβων της Βοσνίας). Σίγουρα, όμως, θα έβλεπαν με «καλό μάτι» οτιδήποτε ευχαριστούσε τη «φίλη Τουρκία».

Και μία τελευταία σκέψη-ερώτηση: κινδυνολογώ χωρίς λόγο; Οχι. Προειδοποιώ, δεν κινδυνολογώ.

Αλλά, και αν ακόμη το δεύτερο συμβαίνει στα μάτια όσων εξ επαγγέλματος έχουν την πρόθεση να παρεξηγούν και την ικανότητα να απλοποιούν, αναλαμβάνω την ευθύνη των απόψεών μου, μια και θεωρώ αναγκαίο αυτά τα θέματα να συζητηθούν εγκαίρως και ευρέως και να μην αποφασίζονται από μια κυβέρνηση που, προφανώς πλέον, δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού!

-Οι απόψεις σας αυτές πιστεύετε ότι μπορεί να έχουν απήχηση και να βρίσκουν υποστηρικτές;

Θα ήθελα να πιστεύω ότι η καλοζωία, ο καταναλωτισμός και ο υλισμός της εποχής μας, σε συνδυασμό με τη συμφεροντολογία ενός εν πολλοίς ανυπόληπτου Τύπου, δεν έχουν διαβρώσει εντελώς τη φιλοπατρία και τη λεβεντιά της πατρίδας μου. Αλλά, και αν κάνω λάθος, δεν με νοιάζει. Γιατί υπάρχουν στιγμές στη ζωή κάθε ανθρώπου ?εξαιρουμένων, βεβαίως, των φιλοχρήματων οπορτουνιστών? όπου έκαστος κάνει αυτό που του υπαγορεύουν η συνείδησή του, η παράδοσή του, η φιλοπατρία του και η όση συναίσθηση καθήκοντος μπορεί να έχει.

Τι σημαίνει αυτό; Aς μην ξεχνάμε ότι μπορεί να υπογράψαμε -καλώς ή κακώς - το μνημόνιο, που συνεπάγεται απαράδεκτους περιορισμούς στην άσκηση της οικονομικής μας πολιτικής. Ουδέποτε όμως, εξ όσων γνωρίζω, υπογράψαμε μνημόνιο που μας αναγκάζει να απεμπολήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα.

Ως εδώ, λοιπόν, κύριοι και μη παρέκει! Η στιγμή που αυτό το σύνθημα θα γίνει δεκτό πλησιάζει και θα ακουσθεί τρανταχτά στους δρόμους.

Ερχονται χτυπήματα σε Θράκη και Αιγαίο

-Για να επανέλθουμε στο Καστελόριζο: η τμηματική, ας την ονομάσουμε έτσι, διαπραγμάτευση θεωρείτε ότι διευκολύνει την επίλυση των προβλημάτων των δύο χωρών;

Οχι, για δύο λόγους.

Πρώτον: γιατί πάντα λέγαμε, μέχρις ότου άλλαξε τα πράγματα ο κ. Σημίτης στη Μαδρίτη, ότι εμείς ένα πρόβλημα παραδεχόμαστε μόνο και αυτό ήταν το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας. Σταδιακά, η λίστα de facto διευρύνθηκε, όπως ήθελαν οι Τούρκοι, οι οποίοι ιστορικά πορεύονται «σιγά σιγά», χωρίς όμως ποτέ να κάνουν πίσω!

Εάν έτσι, λοιπόν, μας κληροδότησαν τα Ιμια και τη Μαδρίτη, τότε πρέπει και εμείς να διατυπώσουμε τα δικά μας «παράπονα» και αυτά δεν αφορούν μόνο τα ζητήματα του Πατριαρχείου που εξάλλου είναι θέματα θρησκευτικών ελευθεριών. Και, ενδεχομένως, θα συμπλήρωνα: «Εφόσον θέλετε να συμπεριφέρεστε έτσι, δεν βλέπουμε για ποιον λόγο εμείς πρέπει να σπεύδουμε, όπως κάκιστα πράττει σήμερα ο κ. Δρούτσας (εντείνων την πολιτική Μπακογιάννη), να πρωτοστατούμε στον ευρωπαϊκό χώρο για την αποδοχή σας ως πλήρους μέλους της ΕΕ».

Αναφορικά τώρα με το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, εάν δεχτούμε να το αποσυνδέσουμε από τα Δωδεκάνησα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αργότερα η Τουρκία θα εμφανίσει την περιοχή ως νησίδες που επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, με απώτερο σκοπό να τους αρνηθεί το δικαίωμα να διεκδικήσουν τη δική τους Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Μπορεί, δηλαδή, η ελληνική παραχώρηση (σήμερα) να διευκολύνει την Τουρκία (αύριο) να επικαλεστεί την αρχή της αναλογικότητας, για να αποκτήσει το υπέδαφος μεγάλης θαλάσσιας περιοχής που από καιρό (και με σχετική ευκολία) οφείλαμε να είχαμε διεκδικήσει και κατοχυρώσει εμείς. Εναλλακτικά ή και επιπλέον οι Τούρκοι θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν στο Καστελόριζο τις ίδιες αρχές που προσπαθούν να μας πείσουν να δεχθούμε ως βάση του διαμελισμού του Αιγαίου. Οπως, λοιπόν, πρότεινα σε πρόσφατη επιστολή που έγραψα με τον Ελληνοαμερικανό καθηγητή κ. Καριώτη, η Ελλάς πρέπει να προχωρήσει στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της, τουλάχιστον με την Κυπριακή Δημοκρατία.

- Λέτε συχνά ότι η «παράδοση» θα παρουσιασθεί στο κοινό ωραιοποιημένη. Πώς το φαντάζεστε ακριβώς;

Πρώτα απ’ όλα θα βασίζεται σε δύο πυλώνες: τα χρήματα και τους φόβους των ταλαιπωρημένων συμπολιτών μας.

Ο πρώτος θα υπερβάλλει πόσο θα ωφεληθούμε από τις γεωτρήσεις.

Ο δεύτερος πυλώνας θα είναι η παρούσα «μουγκαμάρα» των φοβισμένων Ελλήνων που θα υποστούν καταιγισμό δημοσιευμάτων για το πόσο αναγκαίο είναι να δώσουμε ένα τέλος σε μια ατυχή σειρά «πολεμικών συρράξεων» -όπως πρόσφατα και τόσο άστοχα χαρακτήρισε η κυρία Μπακογιάννη την Αλωση της Κωνσταντινουπόλεως και την Επανάσταση του 1821- που αδίκως οι «γλαφυροί πατριώτες» -βλέπε φανατισμένοι προγονοί μας- κατ' επανάληψη παρερμήνευσαν!

Βεβαίως, τι μπορεί ο «κακόμοιρος» Ελληνας να αντιτάξει σ’ έναν τέτοιο καλά χρηματοδοτούμενο -γιατί «λεφτά υπάρχουν» για τέτοιες προσπάθειες- πόλεμο; Θα μπει, λοιπόν, στο καβούκι του, δίκαια θα γίνει ακόμη πιο κυνικός και, δίκαια πάλι, θα ονειρεύεται την ημέρα που αυτός πια θα επιβάλλει από τα κάτω τη δίκαιη τιμωρία.

-Τι ακριβώς θα κάνατε διαφορετικό από ό,τι πράττει σήμερα ο κ. Δρούτσας;

Εννοείτε τον κ. Παπανδρέου, μια και ο κ. Δρούτσας, ως γνωστόν, είναι ετερόφωτος επιστάτης των πρωθυπουργικών διαταγών.

Πρώτον: θα προκαλούσα -δεν θα απέφευγα- μια δημόσια συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα. Το σκότος αρέσει μόνο στους συνωμότες.

Δεύτερον: θα αντέκρουα αυτή την αηδή και συνεχώς προβαλλόμενη φενάκη, από τις γνωστές επιδοτούμενες δεξαμενές σκέψης ότι η Τουρκία τάχα άλλαξε και αιφνιδίως μεταβλήθηκε σε επιστήθια φίλη μας.

Τρίτον: θα καθυστερούσα την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, επικαλούμενος το συμφέρον της Ευρώπης να μην κληρονομήσει τα προβλήματα που -καθ’ ομολογίαν του ίδιου του κ. Νταβούτογλου- θα έφερνε μαζί της μια πλήρης ένταξη.

Τέταρτον: θα προετοίμαζα, με διάφορους τρόπους, τη μονομερή διακήρυξη των δικαιωμάτων μου στην ΑΟΖ μας και μετά θα προχωρούσα στην οριοθέτησή της.

Πέμπτον: εν συνδυασμώ με τα ανωτέρω, θα ενίσχυα τις δικές μας διαπραγματευτικές δυνατότητες, πλησιάζοντας όλους όσοι μπορούν να μας βοηθήσουν, και δεν θα βασιζόμουν μόνο σ’ αυτούς που μας εγκατέλειψαν στο παρελθόν.

Εκτον: μαζί με όλα τα προηγούμενα, θα ξαναέδινα στους συμπατριώτες μου αυτοπεποίθηση, ενισχύοντας την πίστη τους στο παρελθόν τους, την ιστορία και τη θρησκεία τους, και θα «ξήλωνα» τάχιστα την προπαγάνδα ξένων αλλά και Ελλήνων, η οποία έχει δημιουργήσει αυτό το «κόμπλεξ» ενοχής και κατωτερότητας που μας διακατέχει απέναντι στην Τουρκία.

Τέλος, θα προειδοποιούσα τόσο τους ενδοτικούς πολιτικούς όσο και τα δημοσιοϋπαλληλικά (και επιδοτούμενα) «ακαδημαϊκά δεκανίκια» τους ότι με την παρούσα συμπεριφορά τους πλησιάζουν το οριακό σημείο όπου η πολιτική ευθύνη ενδέχεται να μετατραπεί σε ποινική.

http://www.ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Διαψεύσεις σαν ομολογία ενοχής

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στις 27.11 δημοσιεύσαμε, από κοινού με τον Σταύρο Λυγερό, ένα άρθρο για τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις στον Κ.τ.Ε. Το άρθρο προκάλεσε την οργίλη απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών, δύο μέρες αργότερα, και την ανταπάντησή μας, στην οποία το Υπουργείο είχε την ευφυία να μην ξανααπαντήσει. Αναρτούμε στη συνέχεια τα δύο άρθρα και την ανακοίνωση του Υπουργείου. (σ.σ για οικονομία χώρου θα περάσουμε κατευθείαν στην απαντηση Λυγερού-Κωνσταντακόπουλου στο ΥΠΕΞ, αφου παραθέσουμε σχετικα λινκ 1,2 )

Διαψεύσεις σαν ομολογία ενοχής (Κόσμος του Επενδυτή, 4.12.2010)

Στο προηγούμενο φύλλο του, ο “ΚτΕ” δημοσίευσε αποσπάσματα άκρως απόρρητου εγγράφου με τίτλο «Απεικόνιση ορίων ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην ανατολική Μεσόγειο». Σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική του, το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) εξέδωσε μακροσκελή και γεμάτη υβριστικούς χαρακτηρισμούς ανακοίνωση-απάντηση. Το περιεχόμενό της μαρτυράει ότι τόσο ο υπουργός κ. Δρούτσας, που την ενέκρινε, όσο και οι "ηρακλειδείς του στέμματος" κ.κ. Ζέππος (γενικός γραμματέας) και Παρασκευόπουλος (γενικός διευθυντής πολιτικών υποθέσεων), που την υπαγόρευσαν, έχουν χάσει την ψυχραιμία τους. Προφανώς έχουν τους λόγους τους.

Το ΥΠΕΞ συνομολογεί την αυθεντικότητα του εγγράφου, αλλά κατηγορεί την εφημερίδα ότι προέβη σε «επιλεκτική δημοσιοποίηση αποσπασμάτων». Πράγματι, δημοσιεύσαμε όσα αποσπάσματα είχαν πολιτικό ενδιαφέρον, δεδομένου ότι ήταν πρακτικά αδύνατον να δημοσιευθεί ολόκληρο ένα έγγραφο 17 πυκνογραμμένων σελίδων, που ένα μεγάλο τμήμα του ανέλυε τη διεθνή νομολογία.
Η ηγεσία του ΥΠΕΞ περιλούζει την εφημερίδα και τους συντάκτες και επιχειρεί να διδάξει δημοσιογραφική δεοντολογία! («Διαστρεβλώνοντας και ερμηνεύοντας αυθαίρετα το περιεχόμενό και το σκοπό σύνταξης του εγγράφου, προκειμένου να παραπληροφορήσουν την κοινή γνώμη, παραβιάζοντας κατάφωρα τη δημοσιογραφική δεοντολογία»). Μας κατηγορεί, επίσης, ότι αποκρύψαμε. Προκαλούμε το ΥΠΕΞ να δώσει στη δημοσιότητα απόσπασμα του εγγράφου, που να αναιρεί αυτά που ήδη δημοσιεύσαμε. Προκαλούμε να αναφέρει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα διαστρέβλωσης ή παραπληροφόρησης. Δεν είμαστε εμείς που διαστρεβλώνουμε και παραπληροφορούμε. Είναι οι θλιβεροί συντάκτες της ανακοίνωσης που κάνουν δίκη προθέσεων και συκοφαντούν ασυστόλως, κρυπτόμενοι πίσω από ένα κρατικό θεσμό.Αν πάντως επιμένουν ότι η δημοσιοποίση αποσπασμάτων αλλοιώνει έστω και κατά ένα γιώτα ή μία κεραία το περιεχόμενο του εγγράφου, ευχαρίστως να το δημοσιεύσουμε ολόκληρο για να γελάσει και το “παρδαλό κατσίκι”. Eάν θέλουν, ας το ζητήσουν και θα το πράξουμε.

Η ηγεσία του ΥΠΕΞ μας κατηγορεί περίπου για εθνική προδοσία! «Ταυτόχρονα, δημοσιοποίησαν πληροφορίες που τα συμφέροντα της Ελλάδας επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητες απέναντι σε ξένη κυβέρνηση και υπονόμευσαν τη διπλωματική προσπάθεια της χώρας»! Προκαλούμε το ΥΠΕΞ να αναφέρει έστω και ένα παράδειγμα για να τεκμηριώσει το γελοίο και συκοφαντικό ισχυρισμό του, που αποκλειστικό σκοπό έχει να δημιουργήσει εντυπώσεις.

Η πραγματικότητα είναι ότι δεν δημοσιοποιήσαμε καμμία πληροφορία, που να αφορά ελληνικούς χειρισμούς. Αποκαλύψαμε ότι η Ελλάδα δεν έχει καταθέσει, (όπως έχει δικαίωμα, συμφέρον, αλλά και συμβατική υποχρέωση) χάρτες με την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ της στον ΟΗΕ και δεν έχει προσαρμόσει την εθνική νομοθεσία στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία ευνοεί καταφανώς τις εθνικές θέσεις. Προφανώς αυτή η πληροφορία είναι γνωστή στην Τουρκία και στα άλλα κράτη, αλλά όχι στην ελληνική κοινή γνώμη. Είναι αξιοσημείωτο, μάλιστα, ότι ενώ η εφημερίδα είχε πάρει το δρόμο για το τυπογραφείο, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε στη Βουλή ότι θα προσαρμόσει την ελληνική νομοθεσία, δικαιώνοντας την κριτική μας.
Αποκαλύψαμε, επίσης, την απαίτηση της Τουρκίας να εξαιρεθεί από την τρέχουσα διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου. Προφανώς η τουρκική απαίτηση είναι γνωστή στην Άγκυρα, αλλά όχι και στην ελληνική κοινή γνώμη. Με τη δημοσίευση του εγγράφου κλείνει οριστικά ο δρόμος για ενδεχόμενη υποχώρηση στην τουρκική απαίτηση. Ίσως, ορισμένοι να ήθελαν αυτό το δρόμο ανοικτό.Όπως μπορεί να διαπιστώσει ο αναγνώστης, το ύφος της ανακοίνωσης απάδει σε κρατική υπηρεσία και δη στο ΥΠΕΞ. Θα ήταν, όμως, υπερβολή να χρεώσουμε τον δυστυχή πελταστή κ. Δελαβέκουρα, ο οποίος, ως εκπρόσωπος του υπουργείου, υπογράφει την ανακοίνωση. Η προφανής αιτία του εκνευρισμού των κ.κ. Ζέππου και Παρασκευόπουλου είναι η κριτική που τους ασκήσαμε. Το ομολογούν, άλλωστε και στην ανακοίνωση: «Εγκαλούν, μάλιστα, την υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών επειδή εξετέλεσε τα αυτονόητα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί».

Επειδή είναι γνωστή η διαδρομή και το ήθος του καθενός, είναι θράσσος και γελοιότητα να μας παραδίδουν μαθήματα εθνικής ευθύνης τόσο ο κ. Δρούτσας όσο και οι εκλεκτοί του. Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι ο υπουργός δεν έχει ακόμα δώσει εξηγήσεις για σοβαρές ανακρίβειες, που έχει συμπεριλάβει στο βιογραφικό του. Ανακρίβειες, που σε άλλες χώρες θα τον είχαν υποχρεώσει σε παραίτηση. Το σημαντικότερο είναι ότι ο κ. Δρούτσας ανέλαβε επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, χωρίς να έχει αφήσει προσωπικό ίχνος στη δημόσια ζωή και χωρίς να έχει αυτοδύναμο πολιτικό εκτόπισμα. Ίσως, διαθέτει άλλα μη ορατά προσόντα, που εμείς αγνοούμε και που δεν διαπιστώσαμε στον ένα χρόνο που βρίσκεται στην κορυφή του ΥΠΕΞ. Αυτό που θυμούνται, πάντως, οι Ελληνοκύπριοι είναι οι πολύ στενές σχέσεις του με τον αρχιτέκτονα του σχεδίου Ανάν Βρετανό διπλωμάτη λόρδο Χάνεϊ και ο προκλητικός ρόλος του στην επιχείρηση επιβολής του καταστροφικού αυτού σχεδίου.

Για το βίο και την πολιτεία των κ.κ. Ζέππου και Παρασκευόπουλου θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά. Προς το παρόν, περιοριζόμαστε στο ότι και οι δύο έχουν διακριθεί στην λεπτή τέχνη να πηγαίνουν πάντα με τα νερά των εκάστοτε υπουργών. Όσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε ούτε μία φορά, που να έχουν εκφράσει αντίθετη άποψη απ’ αυτή που ήθελαν να ακούσουν οι προϊστάμενοί τους. Θα είχε ενδιαφέρον να μας αναφέρουν έστω και μία και εμείς θα ανασκευάσουμε.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «το θέμα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών της χώρας είναι εξαιρετικά τεχνικό και σύνθετο, αλλά και ζωτικής σημασίας για να αντιμετωπίζεται με τέτοια ελαφρότητα». Εδώ σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Δεν κάνουν τον κόπο να αναφέρουν ποιά είναι η ελαφρότητα και πώς εκδηλώνεται. Απλώς προσθέτουν έναν ακόμα συκοφαντικό χαρακτηρισμό. Στην πραγματικότητα, το εδάφιο αυτό αποκαλύπτει μία νοοτροπία, που θεωρεί ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι αποκλειστική αρμοδιότητα ενός "ιερατείου" κι όχι των κοινών θνητών. Η ολιγαρχική αυτή αντίληψη ουκ ολίγες φορές κυοφόρησε εθνικές ήττες.

«Το εν λόγω έγγραφο ουδεμία σχέση έχει με τη διαδικασία των διερευνητικών επαφών. Το έγγραφο, όπως είναι σε θέση να γνωρίζουν οι συντάκτες, προκλήθηκε από σχετικό ερώτημα της υπηρεσιακής ηγεσίας… με σκοπό τη διερεύνηση ορισμένων τεχνικών και νομικών παραμέτρων, που αφορούν την υφαλοκρηπίδα, προκειμένου να διαμορφωθεί καταλλήλως η ελληνική απάντηση σε αβάσιμους τουρκικούς ισχυρισμούς σε διαμαρτυρίες μας περί παραβίασης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας». «Είναι ανακριβές, αυθαίρετο και παραπλανητικό το συμπέρασμα των συντακτών ότι το έγγραφο συντάχθηκε για να απαντήσει σε ερωτήματα που έχουν εγερθεί στην πορεία των ελληνοτουρκικών διερευνητικών επαφών».
Εδώ η ηγεσία του ΥΠΕΞ παίζει την κολοκυθιά. Ομολογεί ότι το έγγραφο ζητήθηκε για να διαμορφωθεί η ελληνική απάντηση σε τουρκικούς ισχυρισμούς για την υφαλοκρηπίδα. Χαρακτηρίζει, όμως, παραπλανητικό να το συσχετίζουμε με τις διερευνητικές επαφές, παρ’ ότι επισήμως, το αντικείμενο των διερευνητικών επαφών είναι ακριβώς η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας! Θέλει η ηγεσία του ΥΠΕΞ να πιστέψουμε ότι στις διερευνητικές επαφές οι Τούρκοι δεν προβάλλουν τους πάγιους ισχυρισμούς τους; Έλεος! Υποτιμούν τη νοημοσύνη των αναγνωστών, αλλά δεν σκέφτονται τα γέλια που η ανακοίνωσή τους προκάλεσε στην Άγκυρα;
Παρακάτω, διαβάζουμε ότι «οι ισχυρισμοί για "εγκληματική αμέλεια" της ελληνικής πλευράς είναι κενοί περιεχομένου και σκοπό έχουν τη δημιουργία εντυπώσεων». Πράγματι, εδώ έχουν κάποιο δίκιο. Θέλαμε να δημιουργήσουμε σωστές και ακριβείς εντυπώσεις στην ελληνική κοινή γνώμη, ελπίζοντας ότι κατ’ αυτό τον τρόπο θα πιεσθούν οι αρμόδιοι να κάνουν αυτά που δεν έχουν κάνει μέχρι τώρα: να προσαρμόσουν την ελληνική νομοθεσία στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, να καταθέσουν τους χάρτες στον ΟΗΕ, να προχωρήσουν σε οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία.Και η ανακοίνωση συνεχίζει: «Η θεωρία περί "μυστικής διπλωματίας", που κατά κανόνα βασίζεται στην ημιμάθεια και τις υπεραπλουστεύσεις, εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τη διαιώνιση μιας φοβικής αντίληψης για τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας». Τόσες βρισιές σε μία φράση! Είναι αλήθεια ότι διαβάζοντας αυτή την ανακοίνωση φοβόμαστε μήπως ο Ελληνισμός ξαναβρεθεί αντιμέτωπος με διπλωματικά τερατουργήματα, όπως το σχέδιο Ανάν, το ανακοινωθέν της Μαδρίτης κλπ. Δυστυχώς, τα κείμενα αυτά δεν έγιναν δεκτά από ημιμαθείς, αλλά από γνώστες, που προτίμησαν να ξεχάσουν τις γνώσεις τους. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η ηγεσία του ΥΠΕΞ, που έσπευσε να εκδώσει αυτή την ανακοίνωση, τηρεί σιγή ιχθύος για επανειλημμένα δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία συζητείται μεγάλη έκπτωση από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια.Η ηγεσία του ΥΠΕΞ, βεβαίως, δεν παρέλειψε να δώσει εύσημα στον εαυτό της. Όταν συμβαίνουν όσα συμβαίνουν στα εθνικά μέτωπα, όμως, τέτοιου είδους αυτοέπαινοι είναι πρόκληση. Ελπίζουμε ότι η αλαζονεία δεν είναι εκδήλωση ένοχης συνείδησης, αλλά μόνο ανασφάλειας.

http://konstantakopoulos.blogspot.com/2010/12/blog-post_27.html

Διαβάστε περισσότερα...

Yπουργείο εξω(φρε)νικών

• Δεν πρόλαβε να δει τον τίτλο του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης και άρχισαν στην Τουρκία τα δημοσιεύματα που ζητούν όπως η Τουρκία συμμορφώθηκε με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, έτσι θα πρέπει να κάνει και η Ελλάδα, αναγνωρίζοντας τον τίτλο «τουρκικός» στους συλλόγους της Θράκης και διάφορα άλλα. Πλασάρεται μάλιστα η άποψη ότι η Συνθήκη της Λωζάννης είναι «ξεπερασμένη».

• Θα μπορούσε να συμφωνήσει κανείς μαζί τους, εφόσον όμως υπάρξει εξομοίωση και σε επίπεδο αριθμών των μελών των εκατέρωθεν μειονοτήτων, όπως προβλεπόταν από τη Λωζάννη… Και να θυμίσουμε ότι στην Κωνσταντινούπολη έχουν απομείνει 2.500 ψυχές.

• Από την άλλη, όμως, η πιο θλιβερή στιγμή μιας ιστορικής διαδικασίας όπως ήταν η επιστροφή του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου, ήταν εκείνη της φωτογράφησης μερικές ημέρες πριν του Οικουμενικού Πατριάρχη με τους δυο ψευδομουφτήδες, Ξάνθης και Ροδόπης. Η φωτογράφηση έγινε στην Κωνσταντινούπολη και, αν μη τι άλλο, η ελληνική διπλωματία την ένιωσε σαν πισώπλατη μαχαιριά. Να θυμίσουμε ότι ο κ. Ερντογάν και όλοι οι προκάτοχοί του επέμεναν ότι ο κ. Βαρθολομαίος είναι το ίδιο με τους ψευδομουφτήδες και επομένως πρέπει να υπάρξει αμοιβαιότητα.


• Εάν όρος για να εφαρμοσθεί μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ήταν αυτός, τότε μάλλον ματαίως παλεύει η ελληνική διπλωματία. Εκτός εάν ο κ. Βαρθολομαίος δεν έχει αντιληφθεί ότι μπορεί να πήρε πίσω ένα ιστορικό κτίριο, αλλά εάν υποκύψει πλήρως στους εκβιασμούς θα χάσει την οικουμενική διάσταση του ρόλου του, υποβαθμιζόμενος σε τοπικό θρησκευτικό λειτουργό…

• Γιατί μαζεύονται πολλά συννεφάκια: Στην αρχή ήταν τα μυστικά παζάρια με τον κ. Ερντογάν, μετά ήρθε η πρόσκληση σε ιεράρχες του Θρόνου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για να πάρουν την τουρκική ιθαγένεια, μετά οι ιδιαίτερες σχέσεις με τους ψευδομουφτήδες…

• Έχει φθάσει πάντως και στην Κωνσταντινούπολη η ανησυχία, λόγω των περικοπών στον προϋπολογισμό του υπουργείου Εξωτερικών. Γιατί αν φθάνεις στο σημείο να σκέφτεσαι το κλείσιμο πρεσβειών και προξενείων, κονδύλια 8-10 εκατ. ευρώ δεν είναι πια για πέταμα…

• Και κάτι ακόμη: Έχει βρεθεί χορηγός για τα σχεδόν 50 εκατ. ευρώ (συνυπολογιζόμενων και των μπαξισιών) που θα χρειαστούν για την πλήρη ανακαίνιση του ξύλινου κτιρίου του Ορφανοτροφείου;

• Στην κυβέρνηση Καραμανλή μπορεί να καταλογίσει κανείς πάρα πολλά και ειδικά στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής έχει χρεωθεί ότι στη δεύτερη θητεία του εγκατέλειψε τα εθνικά θέματα στα χέρια της κ. Μπακογιάννη. Όμως πρέπει να αναγνωριστεί κάτι στον κ. Καραμανλή: Σήμερα η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε απολύτως τίποτα να πράξει στο θέμα των Σκοπίων εάν δεν είχε προηγηθεί η περίφημη απόφαση του Βουκουρεστίου, που «έδεσε» το ΝΑΤΟ και επηρέασε και τις αποφάσεις στην ΕΕ. Αν αντέχει σήμερα η ελληνική διπλωματία τις πιέσεις, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο Βουκουρέστι…

• Η ενασχόλησή του με όλα να δούμε πού θα καταλήξει τελικώς. Ο γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών Ι. Α. Ζέππος από το Λονδίνο και την Αίγυπτο βρέθηκε στα Τίρανα για συνομιλίες με τον αλβανό ομόλογό του. Δεν φαίνεται πάντως κάποια εξέλιξη στο θέμα της συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα και τις άλλες θαλάσσιες ζώνες. Οι Αλβανοί ασχολούνται με άλλα θέματα και φυσικά δεν αισθάνονται πίεση από την Αθήνα.

• Άκουσαν τον κ. Δρούτσα να αναπτύσσει τις απόψεις του για το πώς θα επισπεύσει την ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης και της Αλβανίας, στην ΕΕ. Η αρχή pacta sunt servanda (οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται) αποτελεί κεκτημένο όλων των σύγχρονων κρατών, ας μην επιτραπεί στην Αλβανία να κατοχυρώσει την παραβίασή της με τα εύγε της Ελλάδας…

• Αρκούσε να θιγεί η «υπόληψη» του Ιωάννη Αλ. Ζέππου και του Τρύφωνος Παρασκευόπουλου από ένα αποκαλυπτικό δημοσίευμα για τις μυστικές διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο, για να εκδοθεί μια τόσο έντονη δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών εναντίον δημοσιογράφων εγνωσμένης εγκυρότητας και εντιμότητας. Άγνωστο για ποιον λόγο ενοχληθήκαν τα δύο στελέχη στην κορυφή της ιεραρχικής πυραμίδας του υπουργείου, μια και κανείς δεν θα πίστευε ότι οι ίδιοι θα αποδέχονταν να εξαιρεθεί το Καστελλόριζο από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, όπως ζητούν οι Τούρκοι.

• Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση στην υπόθεση: Το αποκαλυπτικότατο δημοσίευμα φιλοξενήθηκε το περασμένο Σάββατο στην εφημερίδα «Κόσμος του Επενδυτή» (το υπέγραψαν οι Σ. Λυγερός και Δ. Κωνσταντακόπουλος) και ενόχλησε όλη την ηγεσία. Υπενθυμίζεται ότι η σύζυγος του εκδότη της εφημερίδας είναι η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μαριλένα Κοππά την οποία, για αγνώστους λόγους, μάλλον αντιμετωπίζει φοβικά η ηγεσία του υπουργείου. Πιθανόν λόγω των στενών σχέσεών της με τον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος εκτιμά ιδιαίτερα τις απόψεις της.

• Το αστείο του πράγματος είναι ότι όλοι απορούν από πού προέκυψε αυτή η συγκέντρωση ισχύος σε ένα πρόσωπο στο υπουργείο Εξωτερικών. Και σχεδόν όλοι καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα: Η σημερινή ισχύς είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής σε πολλές διαδικασίες, απόρρητες και εμπιστευτικές, που ήταν σε εξέλιξη όταν ο ίδιος χειριζόταν το γραφείο του τότε υπουργού Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου. Και τότε υπήρχαν πολλά, μα πάρα πολλά, μυστικά…

• Για να μην ξεχνιόμαστε: Ο κ. Ζέππος έκανε και τις μυστικές διαπραγματεύσεις για το καθεστώς του εναερίου χώρου στο Αιγαίο με τους Τούρκους, όπου η συζήτηση γινόταν με δεδομένο τις τουρκικές διεκδικήσεις…

• Μα τελικά έχουν λόγο που συναντώνται ή απλώς ανταλλάσσουν απόψεις επί του καιρού; Μια ακόμη συνάντηση είχαν οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ στη Λιβύη, όπου, όπως είπαν τα φερέφωνά τους (με την καλή έννοια), συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις και το όνομα… Εάν επιβεβαιωθεί η πληροφορία ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο παρά μόνο για το όνομα, τότε πράγματι υπάρχουν πιθανότητες για επίτευξη προόδου. Ο κ. Γκρουέφσκι θα μπορούσε να πουλήσει στο εσωτερικό της χώρας του ότι κέρδισε τη μεγάλη μάχη για τη «μακεδονική ταυτότητα». Και για να είμαστε ειλικρινείς, μάλλον δίκιο θα έχει. Η ταυτότητα είναι η ουσία της διαφοράς για την ονομασία…

http://paron.gr/v3/new.php?id=61569&colid=39&dt=2010-12-05%200:0:0&page=2&mode=1

Διαβάστε περισσότερα...

"Τα παιδία παίζει" στο Υπουργείο Εξωτερικών

Χαμόγελα και θυμηδία προκάλεσε η απάντηση του ΥΠΕΞ στις αποκαλύψεις Λυγερού/Κωνσταντακόπουλου για τις μυστικές συνομιλίες για το Αιγαίο.

Σε σημερινές δηλώσεις του ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ Γρ. Δελαβέκουρας έκανε λόγο για "φοβικές αντιλήψεις επί των εξωτερικών σχέσεων" και απέδωσε το έγγραφο που ήρθε στην δημοσιότητα σε "διερεύνηση τεχνικών και νομικών παραμέτρων" από πλευράς της υπηρεσίας, και όχι στις μυστικές συνομιλίες που διεξάγονται κατ'εντολή του πρωθυπουργού.

Πιο συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών απέδωσε στους συντάκτες δημοσιεύματος του "Κόσμου του Επενδυτή" με τον τίτλο "Στο φως οι μυστικές διαπραγματεύσεις" : "επιλεκτική δημοσιοποίηση αποσπασμάτων σημειώματος της Δ1 Διεύθυνσης του υπουργείου Εξωτερικών", "διαστρέβλωση", "αυθαίρετη ερμηνεία του περιεχομένου και του σκοπού σύνταξης του εγγράφου", "παραπληροφόρηση" και "κατάφωρη παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας". Στο δημοσίευμα αποκαλύπτεται το περιεχόμενο υπηρεσιακού εγγράφου με την επισήμανση πως πρόκειται για την απεικόνιση των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και την αποκάλυψη των τουρκικών απαιτήσεων για ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα και Καστελόριζο, καθώς και των ελληνικών θέσεων. Συνεχίζοντας ο κ. Δελαβέκουρας σημείωσε πως πρόκειται για "δημοσιοποίηση πληροφοριών που είχαν διαβαθμιστεί με τον χαρακτηρισμό "άκρως απόρρητο" και άρα οι συντάκτες υπονόμευσαν τη διπλωματική προσπάθεια της χώρας".

Πάντα κατα τον εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ το επίμαχο έγγραφο δεν έχει κάποια σχέση με τη διαδικασία των διερευνητικών επαφών, αλλά "προκλήθηκε από σχετικό ερώτημα της υπηρεσιακής ηγεσίας, με σκοπό τη διερεύνηση ορισμένων τεχνικών και νομικών παραμέτρων που αφορούν την υφαλοκρηπίδα (!!!!!), προκειμένου να διαμορφωθεί καταλλήλως η ελληνική απάντηση σε αβάσιμους τουρκικούς ισχυρισμούς έναντι διαμαρτυριών μας περί παραβίασης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας".

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών υπογραμμίζει τέλος ότι "οι ισχυρισμοί για εγκληματική αμέλεια" είναι "κενοί περιεχομένου και σκοπό έχουν τη δημιουργία εντυπώσεων", ενώ η επίκληση της "θεωρίας περί "μυστικής διπλωματίας" εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τη διαιώνιση μιας....φοβικής αντίληψης για τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας", υπογραμμίζοντας ότι ο υπουργός Εξωτερικών Δ. Δρούτσας θα ενημερώσει αναλυτικά για όλα τα θέματα που σχετίζονται με τη διεύρυνση της ΕΕ αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τόσο την αρμόδια επιτροπή της Βουλής, όσο και το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής.

Διαβάστε περισσότερα...

Το μεγάλο ναι Ή το μεγάλο όχι.

“Ο Ταγίπ Ερντογάν θα ήθελε να υπάρξει μια κατ' αρχήν συμφωνία για το Αιγαίο μέχρι το τέλος του έτους. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει σε ορισμένες αρχές, χωρίς όμως να έχει οριστικοποιηθεί συγκεκριμένη «λύση-πακέτο». Οι Τούρκοι πιστεύουν ότι έχει φτάσει η ώρα η διαπραγμάτευση να γίνει σε πολιτικό επίπεδο, ενώ κανείς, και από τις δύο πλευρές, δεν αποκαλύπτει το περιεχόμενο των όσων έχουν μέχρι τώρα συμφωνηθεί. Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, η λύση που προκρίνεται είναι η αυξομείωση της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία σε ορισμένες περιοχές θα φθάσουν τα 12 μίλια, ενώ σε άλλες, κυρίως γύρω από τα νησιά, θα είναι πιο περιορισμένα. Πρακτικά, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.”

Με αυτό το κείμενο ανακοινώνεται από την Καθημερινή η διαφαινόμενη ελληνοτουρκική συμφωνία για μοίρασμα του Αιγαίου. Διότι περί αυτού πρόκειται.

Μα, είναι κακό αυτό;

Δεδομένου ότι δε γνωρίζουμε τι συζητείται, προφανώς δε μπορούμε να εκφράσουμε άποψη. Οι πληροφορίες που διοχετεύονται στον τύπο είναι διατυπωμένες, έτσι ώστε να μπορούν να σημαίνουν τα πάντα: Η διατύπωση: “η λύση που προκρίνεται είναι η αυξομείωση της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία σε ορισμένες περιοχές θα φθάσουν τα 12 μίλια, ενώ σε άλλες, κυρίως γύρω από τα νησιά, θα είναι πιο περιορισμένα” μόνον υποψίες μπορεί να γεννά – και κανένα καλό σενάριο δε θα μπορούσε να προοιωνίζει.

Κι αν η αοριστία γεννά υποψίες, η επόμενη πρόταση δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το γκαιμπελικό χαρακτήρα των διαρροών:

“Πρακτικά, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.”

“Πρακτικά”, λοιπόν – γιατί μη νομίσετε ότι είμαστε εμείς τίποτα θεωρητικοί τύποι, εμείς σηκώνουμε τα μανίκια αντιμετωπίζουμε προβλήματα – “πρακτικά”, λοιπόν, “σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς” (που κανένας εκτός από το συντάκτη του άρθρου δεν έχει δει, διότι σύμφωνα με κάποιους άλλους υπολογισμούς που έχουν γίνει αλλού – δε μπορώ να σας πω που – θα μας δώσουν και τη Μαύρη Θάλασσα), “η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.” Βρε τη φόρμουλα!... Θεωρείται, λοιπόν, αναμενόμενο ότι θα εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σχετική απόφαση! Σχετική απόφαση σχετικά με τον καθορισμό των χωρικών μας υδάτων! Παρ' όλο που είναι πάγια θέση της ελληνικής πολιτικής (κι απ΄όσο ξέρουμε δεν έχει αναθεωρηθεί) ότι το μόνο θέμα προσφυγής στο Δικαστήριο της Χάγης είναι η υφαλοκρηπίδα, και ΟΧΙ τα χωρικά ύδατα, το καθεστώς των οποίων διέπεται από διεθνές δίκαιο αποδεκτό από όλες της χώρες του κόσμου ΠΛΗΝ της Τουρκίας. (συνθήκη του Montego Bay). Τι μάθαμε, λοιπόν, με αυτή την πρόταση;

1. ότι σκεφτόμασταν να προσφύγουμε στη Χάγη για τον καθορισμό των χωρικών μας υδάτων,
   
2. ότι υπολογίζαμε (πρακτικά, πάντα), ότι το Δικαστήριο, με κάποια “φόρμουλα”, θα μας έδινε τον έλεγχο... ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου (βέβαια, αν αυτό το ποσοστό έχει κάποια σημασία, γιατί δεν παρατίθεται και το...ποσοστό που θα περιερχόταν σε ελληνική κυριαρχία κατ' εφαρμογήν του Διεθνούς Δικαίου; έτσι, για να έχουμε μία αίσθηση των πραγμάτων...) και
3. ότι... μιας και το Δικαστήριο της Χάγης θα μας αφαιρούσε κυριαρχικά δικαιώματα και θα τα έδινε στους Τούρκους (αφού εμείς θα τα θέταμε στην κρίση του, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία), αποφασίσαμε να μη μπούμε στον κόπο, και να τα δώσουμε οι ίδιοι, με απ΄ευθείας συζητήσεις.

Fast track λέγεται αυτό, εσχάτως.

Αλλά, μπορεί κανείς να αντιτείνει: Παρά της εικασίες του δημοσιογράφου, στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τι συζητούν. Δεκτόν. Μπορεί να μην ξέρουμε ΤΙ συζητούν, γνωρίζουμε όμως ΠΟΙΟΙ συζητούν.

Από την τουρκική πλευρά, συζητά ο Τούρκος πρωθυπουργός που ερχόμενος στην Αθήνα δηλώνει ευθαρσώς:
«στην πραγματικότητα, επιθυμούμε να μη γίνονται καθόλου πτήσεις πάνω από τα νησιά».
Η σαρκαστική και περιφρονητική διάθεση σε όλο της το μεγαλείο.

Επίσης, από την τουρκική πλευρά συζητά ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών. Ο οποίος τυγχάνει και συγγραφέας του δόγματος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Και ο οποίος, για το θέμα των υπό εξέλιξη συζητήσεων έχει την εξής, ρητή άποψη:

Σήμερα είναι γνωστά πλέον τα αποτελέσματα της στρατηγικής ολιγωρίας για το ότι δεν τέθηκαν υπό έλεγχο τα νησιά του Αιγαίου και εγκαταλείφθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τη στιγμή που η Τουρκία κρατά τον σφυγμό του μαλακού υπογάστριου της Ρωσίας μέσω των Στενών, η Ελλάδα έχει αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στην Τουρκία, μέσω των νησιών του Αιγαίου. Ο χώρος στον οποίο η Τουρκία βρίσκεται κοντά στον πόλεμο, περισσότερο από κάθε άλλη περίπτωση, είναι τα νησιά του Αιγαίου, που περιορίζουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό της χώρο, πράγμα που οφείλεται στα ασυγχώρητα λάθη που έχουν γίνει, εξαιτίας της απουσίας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση στο Καρντάκ (Ιμια), που έφερε στην επιφάνεια την ελληνική κυριαρχία ακόμη και σε βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στις ακτές μας, είναι το πικρό αντίτιμο των συσσωρευμένων αυτών λαθών»

Όπως και παρακάτω:

«Η πηγή του βασικού προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αντίθεση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του τρέχοντος στάτους κβο. Σε αντίθεση προς το γεγονός ότι τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους είναι φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Ανατολίας, και προς τις γεωπολιτικές αναγκαιότητες που γεννιούνται από την παραπάνω κατάσταση, η πολιτική διανομή έγινε μέσω διεθνών συμφωνιών, υπέρ της Ελλάδας, πράγμα που υποδαυλίζει προβλήματα όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, η γραμμή FIR, οι περιοχές διοίκησης και ελέγχου και η στρατιωτικοποίηση των νησιών» .

Όπως, εύστοχα παρατήρησε ο καθηγητής κος Βασίλης Φίλιας, αυτές οι δηλώσεις θα αρκούσαν για να κυρυχθεί ο κ. Νταβούτογλου persona non grata στη χώρα. Συμβαίνει κάτι τέτοιο; Μάλλον όχι. Συμβαίνει, όμως, το αντίθετο:

"Ο κ. Νταβούτογλου επέλεξε (στσ: πριν από δύο μήνες) ελληνικό νησί [Ρόδος] , για να κάνει διακοπές με την οικογένειά του, και από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να επισκεφτεί το τέμενος του Μουράτ Ρέις, που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης της Ρόδου. [...] Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του κ. Νταβούτογλου, ο οποίος από την Αλικαρνασσό τηλεφώνησε στον κ. Δρούτσα και τον ρώτησε αν θα μπορούσαν να συναντηθούν στη Ρόδο, πριν ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών καταλήξει στο Καστελόριζο."

Και τι δήλωσε ο προσκεκλημένος, και βασικός συνομιλητής, από τη Ρόδο:

"Ο κ. Νταβούτογλου χαρακτήρισε "κοινό σπίτι" Ελλήνων και Τούρκων τη θάλασσα του Αιγαίου. "Είμαστε σαν μία οικογένεια, Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον και την ίδια μακραίωνη πολιτιστική κληρονομιά", ανέφερε μεταξύ άλλων."

Με άλλα λόγια, ο κος Νταβούτογλου αποφάσισε να κάνει διακοπές στη Ρόδο, φώναξε εκεί και τον κ. Δρούτσα (τον τέταρτο συνομιλητή) και του είπε για το “κοινό μας σπίτι”, το Αιγαίο.

Όλοι, λοιπόν, αυτοί, μαζί με τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, σε μυστικές συνομιλίες, οδεύουν προς διευθέτηση των “διαφορών στο Αιγαίο”. Όπως επεδίωκαν τη λύση του Κυπριακού, με το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν, πριν από μερικά χρόνια.

Ένα είναι το ερώτημα που απομένει: Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ενημερωθεί για τις συνομιλίες; Κι αν ναι, συμφωνεί; Κι αν όχι, το προτίθεται να κάνει;

Για ορισμένους πολιτικούς, η κρίση είναι τελεσίδικη, ήδη από το σχέδιο Ανάν. Για μερικούς, αναμένεται να πουν το “μεγάλο ναι, ή το μεγάλο όχι” του Αλεξανδρινού ποιητή.

Περιμένουμε με αγωνία.

Διαβάστε περισσότερα...

Ζαμάν: Η Αθήνα συζητά υφαλοκρηπίδα, εναέριο χώρο και χωρικά ύδατα

H τουρκική εφημερίδα “Ζαμάν”, επικαλούμενη “διπλωματικές πηγές” αναφέρει ότι “μέχρι το τέλος του έτους θα υπάρξει αποτέλεσμα σε κάποια ζητήματα αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο”.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι “τους τελευταίους μήνες σημειώνεται πρόοδος στις διερευνητικές επαφές, όπου εξετάζονται θέματα, όπως η υφαλοκρηπίδα, ο εναέριος χώρος και τα χωρικά ύδατα. Είναι άξια προσοχής η μείωση των αναφορών των ελληνικών ΜΜΕ και των παραπόνων των Ελλήνων πολιτικών σχετικά με το Αιγαίο. Παρ’ ότι η Αθήνα χρησιμοποιεί συγκρατημένη γλώσσα, διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν ότι μέχρι το τέλος του έτους, θα σημειωθεί πρόοδος σε κάποια ζητήματα αναφορικά με την υφαλοκρηπίδα. Η δήλωση του Ερντογάν ότι ενοχλείται από τις πτήσεις πάνω από τα νησιά, βρήκε θετική ανταπόκριση στην Αθήνα. Η συμφωνία που θα επέλθει με την επίλυση του προβλήματος του Αιγαίου, μπορεί να επιφέρει την αξιοποίηση του πλούτου του Αιγαίου σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, μιας θάλασσας όπου η Τουρκία και η Ελλάδα επιθυμούν να δουν ως περιοχή ειρήνης και φιλίας”.

Με άλλα λόγια η τουρκική εφημερίδα επιμένει ότι γίνεται διάλογος και ότι “εξετάζονται θέματα, όπως η υφαλοκρηπίδα, ο εναέριος χώρος και τα χωρικά ύδατα” (!!!).

Μήπως συζητάνε και τα σύνορα στην Λάρισα; Τι άλλο θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε

Στο μεταξύ, σε ερώτηση που έγινε προς τον πρώην εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ και ευρωβουλευτή της ΝΔ Γιώργο Κουμουτσάκο για το θέμα που έχει δημιουργηθεί σχετικά με τις τουρκικές προτάσεις για κώδικα συμπεριφοράς στο Αιγαίο, απάντησε:

«Το ζήτημα που έχει δημιουργηθεί είναι μείζων. Ειδικά εν όψη της επίσκεψης του κ. Ερντογάν θα πρέπει να διευκρινιστεί άμεσα και πλήρως. Όχι από υπηρεσιακούς παράγοντες αλλά από την πολιτική ηγεσία, τόσο του Υπουργείου Εξωτερικών όσο και από την ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας. Θα πρέπει επιτέλους να καταστεί σαφές τί και από ποιούς συζητείται εδώ και ένα χρόνο στο διάλογο με την Άγκυρα».

http://www.antinews.gr/?p=67630

Διαβάστε περισσότερα...

Έμμεση επιβεβαίωση των μυστικών επαφών με την Άγκυρα

«Κινούμαστε αυστηρά στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου, κατοχυρώνοντας πλήρως τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την εδαφική μας ακεραιότητα. Αυτή είναι και η απόλυτη κόκκινη γραμμή». Αυτή την απάντηση έδωσε ο υπουργός Εξωτερικών σχολιάζοντας δημοσίευμα περί μυστικών διαπραγματεύσεων Αθήνας - Άγκυρας για το Αιγαίο, αποφεύγοντας, ωστόσο, να διαψεύσει ότι έγιναν οι επαφές.

"Ούτε «γρατσουνιά» σε ό,τι αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα" είπε ο κ. Δρούτσας μιλώντας στην τηλεόραση της ΝΕΤ και πρόσθεσε: "Από κει και πέρα εμείς είμαστε ανοιχτοί να βρούμε τρόπους συνεργασίας, ακόμα και να προσεγγίσουμε θέματα δύσκολα, είναι προς το συμφέρον μας, είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να κάνουμε το επόμενο βήμα, αλλά το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο".

Απέφυγε, ωστόσο, να απαντήσει επί της ουσίας, εάν δηλαδή υπήρξαν όντως μυστικές επαφές και τι ακριβώς συζητήθηκε σε αυτές.

Ο υπουργός Εξωτερικών αναφερόταν σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ", η οποία παρουσίασε απόρρητο τηλεγράφημα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τον περασμένο Ιούνιο η Τουρκία επιχείρησε να ανοίξει μυστικό δίαυλο διαλόγου για το Αιγαίο -ανεξάρτητο από τις διερευνητικές επαφές- για τα αεροναυτικά θέµατα, σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο που δημοσιεύουν «ΤΑ ΝΕΑ». Η Άγκυρα πρότεινε µυστική διαπραγµάτευση για τη µείωση της έντασης στον αέρα και υπέβαλε προτάσεις που επιχειρούν να µετατρέψουν το Αιγαίο σε ουδέτερη ζώνη. Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, οι συνομιλίες «πάγωσαν» με εντολή του πρωθυπουργού Γ.Παπανδρέου.

Στην ίδια εκπομπή ο κ. Δρούτσας τόνισε ότι ο Έλληνας πολίτης πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στην η ελληνική κυβέρνηση.

"Νομίζω την εξωτερική μας πολιτική την ασκούμε με πολύ σαφή και αποτελεσματικό τρόπο, παίρνω το θάρρος να το πω, το βλέπουμε αυτό και στο Σκοπιανό π.χ. όπου ανατρέψαμε μια δυσμενή συγκυρία, κατάσταση την οποία βρήκαμε μπροστά μας πριν από ένα χρόνο. Ο κ. Ερντογάν ασκεί κι εκείνος τη δική του πολιτική και κάνει χρήση και της επικοινωνιακής πολιτικής αν θέλετε. Ο κ. Ερντογάν μας έχει συνηθίσει με αυτό τον ανοιχτό τρόπο προσέγγισης και απέναντι στα media. Λέει πολλά πράγματα με καθαρή γλώσσα, η οποία μερικές φορές μπορεί να σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι. Με την ίδια καθαρή γλώσσα όμως απαντάει και η Ελλάδα. Και δημοσίως και στις συζητήσεις οι οποίες γίνονται με τον Τούρκο Πρωθυπουργό ή με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών. Για άλλη μια φορά οι θέσεις μας είναι καθαρές, το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο εμείς είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε και να βρούμε τρόπους για να φέρουμε την Ελλάδα σε πραγματικά μια νέα τροχιά και να εμπεδώσουμε τη σταθερότητα στην περιοχή".

Απαντώντας σε ερώτηση περί "συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου", ο κ. Δρούτσας δήλωσε: Θα μου επιτρέψετε, με όλο το σεβασμό να το πω αυτό και ν’ αποκαλέσω τέτοιου είδους φράσεις όπως «συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, μυστικές διαπραγματεύσεις…ότι είναι λίγο στερεότυπα αυτά. Οι θέσεις της Ελλάδας, το τονίζω για άλλη μια φορά, είναι διαχρονικές, είναι σαφείς. Εμείς κινούμαστε αυστηρά στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου"

Ένορκη διοικητική εξέταση για τη διαρροή

Απαράδεκτο γεγονός χαρακτήρισε τη διαρροή ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Γρηγόρης Δελαβέκουρας και ανακοίνωσε ότι έχει διαταχθεί ΕΔΕ για το θέμα.
Επισήμανε, δε, πως "η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται, οι σχέσεις της είναι ισχυρές και στηρίζονται στο διεθνές δίκαιο" και πρόσθεσε πως δεν είανι απαραίτητο τις θέσεις που παρουσιάζει η Τουρκία να τις υιοθετεί η Ελλάδα".
"Η χώρα μας προασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα και δεν τα διαπραγματεύεται", είπε ο κ.Δελαβέκουρας.

Ταυτόχρονα, υπογράμμισε ότι οι συναντήσεις των γενικών γραμματέων των υπουργείων Εξωτερικών των δύο χωρών, γίνονται στο πλαίσιο των αποφάσεων του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας που έχει συστήσει η Ελλάδα με την Τουρκία.

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=215893


Σημ Εν Κρυπτώ : Για το κατα πόσο "πάγωσαν" οι συνομιλίες για μείωση της έντασης απο τον κ.Παπανδρέου..... βλέπε σχετικό άρθρο : Ευνουχίζοντας την Ελληνική αναχαίτιση

Διαβάστε περισσότερα...

Ψώνια στη Νέα Υόρκη

Tου Στεφανου Κασιματη

Η Αμερικανίδα Andrea Peyser είναι δημοσιογράφος της New York Post και, όπως προκύπτει από τα γραφόμενά της, είναι και εχθρά της πατρίδος μας. Στη στήλη την οποία διατηρεί στην προαναφερθείσα εφημερίδα δημοσίευσε προχθές ένα επαίσχυντο κείμενο, όπου ισχυρίζεται ότι η Αυτού Εξοχότης ο υπουργός Εξωτερικών φον Δρούτσας διέπρεψε, κατά την παραμονή του στη Νέα Υόρκη, στα ψώνια. Αναφέρει, συγκεκριμένα, τις μαρτυρίες αυτοπτών, βάσει των οποίων πομπή τριών η τεσσάρων αυτοκινήτων, συνοδευόμενη από περιπολικό της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, κατέπλευσε σε ένα -φρικτόν ειπείν- κυριλέ στοκατζίδικο (discount designer store) στα βόρεια της πολιτείας. Από τα αυτοκίνητα υποτίθεται ότι ξεχύθηκαν ξένοι διπλωμάτες, οι οποίοι και επέπεσαν στην πραμάτεια του στοκατζίδικου. Τέλος, η δημοσιογράφος, επικαλούμενη ανώνυμες πηγές, ισχυρίζεται ότι η πομπή μετέφερε τον επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, τον οποίο και κατονομάζει ως «Dimitros Droutsas».

Ο ισχυρισμός της είναι καταφανώς ψευδής και υποβολιμαίος. Κατ’ αρχάς, επειδή η κυρία που υπογράφει το κατάπτυστο δημοσίευμα όχι μόνον παραλείπει τον τίτλο ευγενείας του υπουργού, αλλά επιπλέον παραποιεί και το όνομά του. Το καταγράφει ως Δημητρό, αντί του ορθού Δημήτριος. Επιπροσθέτως, είναι απλώς αδιανόητο ότι ένας φον Δρούτσας θα μπορούσε ποτέ να ψωνίζει από ένα στοκατζίδικο κάπου στις εξοχές της Νέας Υόρκης. Ο φυσικός χώρος του ανδρός, ως προς τα ενδυματολογικά, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τα καθωσπρέπει καταστήματα της λεωφόρου Μάντισον: να ράβεται στου Logsdail, να παραγγέλνει τα πουκάμισά του από τον Kabbaz και για γραβάτες και αξεσουάρ να ψωνίζει από τον Herzfeld. Προφανώς όμως, αγαπητοί αναγνώστες, ο Κίσιντζερ και οι λοιποί συνωμότες έχουν προσαρμόσει στα νέα δεδομένα το άθλιο σχέδιό τους για την υπονόμευση του Ελληνισμού. Μετά τη γλώσσα και τη θρησκεία μας, τώρα έβαλαν στο μάτι και τον Δρούτσα μας. Ας γνωρίζουν όμως ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να τα καταφέρουν!


http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_112_06/10/2010_417607

Διαβάστε περισσότερα...

Υπουργείο Εξω(φρε)νικών

• Ποιος είχε την έμπνευση να βάλει τον κ. Παπανδρέου να ποζάρει δίπλα στον κ. Ερντογάν έχοντας μαζί τους δύο μειονοτικούς βουλευτές Α. Χατζηοσμάν και Τσετίν Μάντατζη; Και για να καταλάβει και ο τελευταίος πολίτης τον συμβολισμό, την τετράδα συμπλήρωσε ο βουλευτής του κυβερνώντος ΑΚΡ της Κωνσταντινούπολης και στενός συνεργάτης του τούρκου πρωθυπουργού, ο κ. Μεχμέτ Μουεζίνογλου, ο οποίος κατάγεται από τη Θράκη.

• Ο πέμπτος της «παρέας», Χ. Παπουτσής, δεν ξέρουμε πώς βρέθηκε στο Χίλτον σαββατιάτικα πρωί. Το ίδιο αναρωτιέται και ο φον Δημητράκης, ο οποίος δεν πήρε μέρος στη φωτογράφηση…

• Θα αναμέναμε ότι μία εβδομάδα μετά την αναχώρηση του Ταγίπ από την Αθήνα θα είχαν διαταχθεί και θα είχαν ολοκληρωθεί οι υπηρεσιακές έρευνες για να αποδοθούν οι ευθύνες για το Βατερλώ (όχι μόνο επικοινωνιακό) της επίσκεψης του τούρκου πρωθυπουργού.

• Ποιοι ήταν αυτοί που προετοίμασαν την επίσκεψη, ποιοι έδωσαν την ευκαιρία στον κ. Ερντογάν να κάνει μια πρωτοφανή επίδειξη της αδιαλλαξίας του, αφήνοντας έναν έλληνα πρωθυπουργό να παρακολουθεί τη «διάλεξη» Ερντογάν και να προσπαθεί να ξεφύγει λέγοντας κάτι για... κλιματική αλλαγή, για Βραζιλία και Λούλα, για σχέδια πτήσης που θα έπρεπε να δίνουν οι Τούρκοι (μα το πρόβλημα είναι ότι δεν αναγνωρίζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο) και να δικαιολογείται στον κ. Ερντογάν ότι ο ίδιος κάνει ό,τι μπορεί για τη μειονότητα στη Θράκη...

• Δεν θα χρειαστεί και μεγάλη έρευνα, καθώς τον πρώτο λόγο στην προετοιμασία τον είχε ο κ. Δρούτσας, με τα αινιγματικά τετ α τετ με τον Α. Νταβούτογλου, και μετά η γνωστή τριάδα που κάνει κουμάντο στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Δεν θα πρέπει να εξαιρείται φυσικά ούτε ο πρέσβης στην Άγκυρα Φ. Ξύδας, καθώς, αν και δεν έδειχνε ευτυχής, έχει βάλει κι αυτός το χεράκι του, δίνοντας όλον αυτόν τον καιρό μια συγκεκριμένη ειδυλλιακή εικόνα για την τουρκική κυβέρνηση.

• Ο κ. Παπανδρέου δεν απάντησε καν στην προπαγανδιστική επίθεση του ομολόγου του, που θυμήθηκε ξαφνικά ότι πρέπει τα μαχητικά να αφοπλιστούν στο Αιγαίο... Ποτέ κανείς επισήμως δεν θύμισε στον κ. Ερντογάν ότι η μείωση της έντασης επιτυγχάνεται όταν τα τουρκικά μαχητικά δεν γαζώνουν κάθε ημέρα τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο και το FIR Αθηνών και όχι όταν απλώς αφήνουν τον οπλισμό τους στο έδαφος.

• Εξάλλου, εάν είναι έτσι όπως τα λέει ο Ταγίπ, τότε να δοκιμάσουμε να κάνουμε και εμείς ορισμένες «άοπλες» πτήσεις πάνω από την Αλικαρνασσό, τη Σμύρνη ή την Ίμβρο και την Τένεδο...

• Ματαίως ο έλληνας πρέσβης στο Ιράκ κ. Μακρής ζητά τη λειτουργία προξενείου στο ιρακινό Κουρδιστάν, για λόγους που είναι ευνόητοι. Κάποιοι δεν θέλουν να λειτουργήσει ελληνικό προξενείο στο Ερμπίλ και πιθανότατα ο λόγος δεν είναι άλλος από το άτυπο βέτο που έχει θέσει η Τουρκία. Αλλά ακόμη και αν φοβούνται να ενοχλήσουν την Τουρκία, ας ενισχύσουν με το «κατάλληλο» προσωπικό το γραφείο ΟΕΥ που έχουμε εκεί…

•Ακούσαμε τον κ. Παπανδρέου να δίνει «δώρο» την ανακατασκευή του τζαμιού Φετιχιέ στο Μοναστηράκι, που αποτελεί το ιστορικό σύμβολο της κατάληψης της Ελλάδας από τον Μωάμεθ τον Πορθητή. Πέραν της ένστασης που υπάρχει ότι αυτά τα θέματα δεν είναι δυνατόν να τα χειρίζονται οι πολιτικοί με ελαφρότητα και δεν μπορεί φυσικά να αποτελούν προσωπικά, έστω και πολιτικά, «δώρα», αφελώς θα ρωτήσουμε: Ο κ. Ερντογάν τι αντίστοιχο δώρο έδωσε στην ελληνική πλευρά; Για να μη φθάσουμε στα μνημεία της Ιωνίας και της μικρασιατικής ακτής, να μην πάμε σε χριστιανικά και βυζαντινά μνημεία, ας έρθουμε στα πιο πρόσφατα. Πότε θα επιστρέψει στις ελληνικές κοινότητες και στους έλληνες της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου τις περιουσίες που παράνομα έχει κατασχέσει το τουρκικό κράτος;

• Εκτός εάν το δώρο του Ταγίπ είναι τα καλά λόγια και οι διαβεβαιώσεις του κ. Νταβούτογλου ότι δεν έχει σκοπό η Τουρκία να καταλάβει ελληνικά νησιά (σ.σ.: Αλήθεια, ποιος συμβούλευσε τον κ. Παπανδρέου να ανοίξει ο ίδιος συζήτηση για το ενδεχόμενο κατάληψης ελληνικού νησιού;). Δυστυχώς αυτό που λέει ο κ. Νταβούτογλου είναι πολύ κοντά στην αλήθεια. Εξάλλου καταλαμβάνεις έναν χώρο όταν δείχνει σημάδια αντίστασης. Όταν μπορείς να κυριαρχήσεις χωρίς να πέσει μία τουφεκιά…

• Εμφανιζόντουσαν ψοφοδεείς, υπουργοί και κυβερνητικοί παράγοντες, να ψελλίζουν διάφορα περί ελληνοτουρκικής οικονομικής συνεργασίας, περί επενδύσεων από τον «γείτονα» για να βοηθηθεί η Ελλάδα και διάφορα άλλα τέτοια. Λες και δεν αντιλαμβάνεται και ο τελευταίος Έλληνας για ποιον λόγο και σκοπό έχουν αρχίσει και κοιτάνε για «επενδύσεις» τούρκοι επιχειρηματίες...

•Δεν μιλάμε για τις εταιρείες κουλουριών, παγωτών και κεμπάμπ που εξέφρασαν την επιθυμία για να ανοίξουν μαγαζί στην Αθήνα. Αλλά στον τραπεζικό τομέα, αφού η κρατική τράπεζα Ζιραάτ (στενά συνδεόμενη με το «κράτος» και με μακρά ιστορία που φθάνει μέχρι την υφαρπαγή ελληνικών περιουσιών στη δεκαετία του '50) εξασφαλίζει επέκταση σε Ξάνθη, Θεσσαλονίκη και κοιτάζει και προς τη Δωδεκάνησο (συμπτωματικά κινείται εκεί όπου η Άγκυρα εγείρει αξιώσεις περί «τουρκικής» μειονότητας).

•Μπίρ παρά. Έτσι ήρθαν εδώ οι φίλοι του κ. Ερντογάν για να συνεχίσουν την πολιτική του και να εξαγοράσουν κοψοχρονιά ελληνικές τράπεζες και επιχειρήσεις. Ο ίδιος ο κ. Ερντογάν εξέφραζε την απορία του γιατί είμαστε επιφυλακτικοί στην τουρκική πρόταση να ηλεκτροδοτηθούν τα νησιά οπό την απέναντι τουρκική ακτή. Σας το είπαμε ξανά: Απλώνοντας και ενισχύοντας την οικονομική εξάρτηση είναι φυσικό τελικά να χάσει κάθε έννοια η «στρατιωτική» απειλή εναντίον των νησιών. Ο σουλτάνος θα έχει πετύχει τον στόχο του με ειρηνικά μέσα…

• Του φον Δημητράκη, δεν του φθάνει η αγωνία του για τον ανασχηματισμό, ξέμεινε και από συνομιλητή στη διάρκεια της επίσκεψης. Ο κ. Νταβούτογλου έμεινε λίγες ώρες στην Αθήνα και έφυγε πρωί πρωί γιατί είχε στα σκαριά την πρωτοβουλία παγκόσμιου βεληνεκούς στην Τεχεράνη για τα πυρηνικά του Ιράν. Σιγά μην καθόταν να ασχοληθεί με τις κοινωνικότητες του (ούτε καν) ομολόγου του.

Απο την στήλη της εφημερίδας "Το Παρόν"

Διαβάστε περισσότερα...

Υπουργείο Εξω(φρε)νικών

• Άραγε ο κ. Δρούτσας, πέραν των γνωστών γενικόλογων δεσμεύσεων περί καλών σχέσεων, διμερούς συνεργασίας κ.λπ., έθιξε και τα υπόλοιπα ενδιαφέροντα ζητήματα με τον αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών; Εννοούμε το βασικό ζήτημα στις διμερείς σχέσεις, την εκκρεμότητα της χάραξης και οριοθέτησης των μεταξύ των δύο χωρών θαλασσίων ζωνών, υφαλοκρηπίδας ή, ακόμη καλύτερα, ΑΟΖ. Εκεί που οι συνομιλίες πριν από μερικά χρόνια προχωρούσαν κανονικά, αίφνης το Κάιρο εμφανίσθηκε μαγκωμένο και προβληματισμένο για το εάν πρέπει να υπολογισθεί στην οριοθέτηση το... Καστελλόριζο.

• Συμπτωματικά η στροφή αυτή του Καΐρου συνέπεσε με την αναδιάταξη της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής που στράφηκε προς τη Μ. Ανατολή και στον αραβικό κόσμο, που συνέπραξε με την Αίγυπτο βάζοντας απέναντί της το Ισραήλ, κινήσεις που της έδωσαν τη δυνατότητα να υποβάλει όρους και προϋποθέσεις ακόμη και σε αυτήν τη μεγάλη μουσουλμανική χώρα της Βόρειας Αφρικής, την Αίγυπτο. Μετά τις τουρκικές παρεμβάσεις οι συνομιλίες Αθήνας - Καΐρου έχουν ουσιαστικά παγώσει και αυτό το γνωρίζει από πρώτο χέρι η ηγεσία του ΥΠΕΞ, μια και ο νυν γ.γ.

Ι. Αλ. Ζέππος ήταν επικεφαλής των διμερών συνομιλιών κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Κάιρο…

• Να δούμε εάν η επιχείρηση «καθαρά χέρια» θα ακουμπήσει και όσους ήξεραν και δεν μίλησαν στην υπόθεση Καραβέλα, όσους διευκόλυναν την τότε πολιτική ηγεσία διευθύνοντας την επιχείρηση συγκάλυψης και όσους έσπευσαν να δώσουν (αμφιλεγόμενες και αυτόκλητες) καταθέσεις για να κρατήσουν την υποτιθεμένη «επιτελική» (και επικοινωνιακή) θεσούλα τους, την οποία κατέχουν βεβαίως ακόμη.

• Και για να μην ξεχνιόμαστε: Είπαμε ότι ως λαός έχουμε κοντή μνήμη, αλλά το να ξιφουλκεί υπέρ της διαφάνειας η πρώην υπουργός Εξωτερικών και ανεξάρτητη πλέον βουλευτής κ. Ντ. Μπακογιάννη είναι κάτι που δεν καταπίνεται. Να θυμίσουμε τον υπάλληλο του γραφείου της Δραγουμάνο στον οποίο φόρτωσαν ότι «ξεχάσθηκε» η εξόφληση του τιμολογίου της Siemens (για εξοπλισμό του γραφείου της), τα ψυγεία και πλυντήρια που στάλθηκαν στο Καρπενήσι, τότε που φιγουράριζε κάθε τρεις και λίγο με τον κ. Χριστοφοράκο, ή ακόμη εκείνο το απόρρητο σήμα για τις κινήσεις του άλλου καταζητούμενου για το σκάνδαλο, του κ. Καραβέλα, που συμπτωματικά ξέπεσε κάπου στο γραφείο της μέχρι που πρόλαβε να «εξαφανιστεί» ο κ. Καραβέλας. Και άλλα πολλά…

• Η τριάδα του ΥΠΕΞ «ΠΑ ΠΑ ΖΕ» είχε αναλάβει όλο το πακέτο της επίσκεψης Ερντογάν. Εννοείται την υλοποίηση αποφάσεων που τους μετέφερε ο κ. Δρούτσας, καθώς φυσικά η Υπηρεσία ουδόλως ασχολήθηκε και πολύ λιγότερο ενημερώθηκε για τα όσα είχαν αποφασιστεί πίσω από απολύτως κλειστές πόρτες.

• Ο κ. Δρούτσας, αν και καυχάται για την αυστριακή κουλτούρα του, μάλλον τίποτα δεν διδάχθηκε από την κληρονομιά του Μέτερνιχ. Δεν του έχει γεννήσει υποψίες το γεγονός ότι όλοι με μεγάλη χαρά τον αφήνουν να κάνει μόνος, χωρίς καν έναν από τους έμπιστους διπλωμάτες της τριάδας, τις συνεννοήσεις και τις μυστικές διαβουλεύσεις με τον κ. Νταβούτογλου ή τον κ. Ερντογάν;

• Η συνέχεια είναι γνωστή και η σκηνή έχει παιχτεί πολλές φορές στην ελληνική και παγκόσμιο ιστορία: Όταν γίνει η στραβή, όλοι μαζί θα αναφωνήσουν: «Του τα λέγαμε του παιδιού, αλλά αυτός νόμιζε ότι μπορεί να κοροϊδέψει τους Τούρκους».

• Εάν μάλιστα νομίζει ότι θα τον προστατεύσει ο προϊστάμενος του, Γ. Παπανδρέου, αρκεί να κοιτάξει πίσω, στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και να θυμηθεί πόσα πρόσωπα ήταν δίπλα στον τότε υπουργό Εξωτερικών και πόσοι απέμειναν σήμερα...

• Ας μην υποτιμούν στη Β. Σοφίας τις κινήσεις που οργανώνει και κατευθύνει η σκοπιανή ηγεσία με μοχλό τις οργανώσεις των λεγόμενων «Αιγαιατών Μακεδόνων». Ήδη με τη νομική στήριξη του σκοπιανού κράτους και Ελλήνων, δυστυχώς δικηγόρων και νομικών, τα μέλη οργανώσεων απόδημων «Αιγαιατών» ετοιμάζουν μαζικές προσφυγές στα ελληνικά δικαστήρια ζητώντας επιστροφή ιθαγένειας και περιουσιών, με σκοπό να προσφύγουν αμέσως μετά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που γενικώς αντιμετωπίζει πιο θετικά τέτοιες περιπτώσεις. Ας ελπίσουμε ότι κάποιος θα έχει τη σοβαρότητα να ασχοληθεί εγκαίρως με το ζήτημα…

• Όπως δεν πρέπει να υποτιμάται η δήλωση του κ. Μιλόσοσκι για να δικαιολογήσει τη χρήση του όρου «Μακεδονική Προεδρία» στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Είπε ο σκοπιανός υπουργός ότι ο όρος «μακεδονικός» δεν έρχεται σε αντίθεση με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, που αναφερόντουσαν στο όνομα και όχι στις παράγωγες χρήσεις… Καταλαβαίνετε τι εννοεί ο ποιητής: Σε όποιο όνομα, αν και όποτε καταλήξουμε, όλα θα ονομάζονται «Μακεδονικά». Η γλώσσα, η εθνότητα, η αεροπορική εταιρεία, το κρασί κ.λπ. Γι' αυτό και δεν σηκώνει εκπτώσεις η κατάσταση. Λύση στο όνομα και ρύθμιση από την αρχή τού πώς και σε ποιες περιπτώσεις θα χρησιμοποιείται π.χ. το «βορειομακεδονικός».

• Ο Ρόμπιν Ο' Νιλ ήταν ο πρώτος διαπραγματευτής της ΕΕ για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων και αυτός που είχε προτείνει τότε, πριν από σχεδόν δεκαοκτώ χρόνια, το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)», το οποίο ποτέ φυσικά δεν προχώρησε. Τώρα ο κ. Ο' Νιλ εμφανίζεται ως υποστηρικτής της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», αλλά αυτό που κρατάμε είναι η συμβουλή που έδωσε μέσω της κρατικής τηλεόρασης στα Σκόπια, ότι η χώρα πρέπει να περιμένει την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και να δει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της απόφασης. (Στη Χάγη είχε προσφύγει η ΠΓΔΜ κατηγορώντας την Ελλάδα ότι παραβίασε την Ενδιάμεση Συμφωνία, μη επιτρέποντας την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ.)

• Στον Δοκό Ροδόπης, τα ακραία στοιχεία της μειονότητας έχουν κλείσει τα τέσσερα νηπιαγωγεία, κατόπιν εντολών φυσικά του προξενείου που θέλει να μείνει η νέα γενιά της μειονότητας ακόμη από τη νηπιακή ηλικία εγκλωβισμένη στα διαχωριστικά πρότυπα της μειονοτικής εκπαίδευσης. Αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε είναι γιατί τοπικοί άρχοντες, όπως ο νομάρχης κ. Γιαννακίδης, στηρίζει στελέχη της μειονότητας σε αυτές τις περιοχές. Όπως πριν από λίγες εβδομάδες που βρέθηκε στο πλάι του ψευδομουφτή να παρακολουθεί (χωρίς φυσικά να καταλαβαίνει) τα παιδιά από τα ισλαμικά κατηχητικά Κουράν Κουρσού, να απαγγέλλουν αποσπάσματα του Κορανίου…
Εκτός εάν τα παζάρια για τη θέση του περιφερειάρχη και του αναπληρωτή περιφερειάρχη επιβάλλουν και τέτοιες «υποκλίσεις»…

Απο την στήλη της κυριακάτικης εφημερίδας ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Διαβάστε περισσότερα...