Φωτογραφίες και βίντεο από την άσκηση "Blue Flag" που διεξήχθη στο Ισραήλ δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα της ΠΑ. Ιδιαίτερα εντυπωσιακοί είναι οι μεικτοί σχηματισμοί αεροσκαφών, με συμμετοχή ελληνικών F-16, ισραηλινών και αμερικανικών F-15 και ιταλικών Tornado και AMX.
Υπενθυμίζουμε ότι στην άσκηση Βlue Flag, που διεξήχθη στα τέλη Νοεμβρίου στην αεροπορική βάση Ovda στην έρημο Negev και συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον στο Ισραήλ, η ΠΑ εκπροσωπήθηκε από αεροσκάφη της 340 Μ, που εκτέλεσαν 80 εξόδους με εξαιρετική απόδοση.
Εξαιρετική ήταν, σύμφωνα με τον έγκυρο ιστότοπο defencepoint.gr, η παρουσία των μαχητικών και των πληρωμάτων της 340 Μοίρας «Αλεπού» κατά την πρόσφατη διεθνή άσκηση «Blue Flag 2013» που διοργάνωσε η Αεροπορία του Ισραήλ στην αεροπορική βάση Ouvda στα νότια του Ισραήλ, βορειοδυτικά του λιμανιού Eilat.
Η διαπίστωση αυτή δεν περιορίζεται μόνο στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) αλλά ήταν καθολική σε όλες τις συμμετέχουσες αεροπορικές δυνάμεις και φυσικά την οργανώτρια. Μάλιστα υπήρξαν συγκεκριμένα επεισόδια της άσκησης όπως η αντιμετώπιση της επίγειας αντιαεροπορικής άμυνας (GBAD: Ground Based Air Defence) όπου οι αντιδράσεις των ελληνικών πληρωμάτων ήταν τόσο υποδειγματικές που παρουσιάστηκαν ως παράδειγμα σε όλο το ακροατήριο που αποτελούσαν οι συμμετέχουσες αεροπορικές δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια της «Blue Flag», η 340 Μοίρα ενήργησε στο πλαίσιο σύνθετων αεροπορικών επιχειρήσεων (COMAO: Composite Air Operations) εκτελώντας αποστολές προστασίας της φίλιας δύναμης (Force Protection, αέρος – αέρος) και κρούσης (strike, αέρος-εδάφους). Κατά τη διάρκεια των αποστολών κρούσης στόχοι, μεταξύ άλλων, ήταν η καταστροφή-προσβολή συστημάτων GBAD, καταστροφή εχθρικών υποδομών καθώς και χερσαίων εχθρικών δυνάμεων. Συνολικά κατά τη διάρκεια της «Blue Flag» τα μαχητικά της 340 Μ (τρία μονοθέσια F-16C Block 52+ και ένα διθέσιο F-16D Block 52+ με αριθμό σειράς «603») εκτέλεσαν 80 εξόδους.
Γενικά η συνολική εικόνα της Μοίρας κυμάνθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα και χωρίς ιδιαίτερες διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια των δύο εβδομάδων που διήρκεσε η άσκηση, αποδεικνύοντας στην πράξη και σε ένα απαιτητικό και ρεαλιστικό περιβάλλον τη υφιστάμενη δυνατότητα εκτέλεσης παρατεταμένων αεροπορικών επιχειρήσεων.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι υποδειγματικοί σχηματισμοί της αποτέλεσαν θετικό παράδειγμα για όλους τους συμμετέχοντες μετά από υπόδειξη των Ισραηλινών που ως Λευκό Επιτελείο είχαν επιφορτιστεί και με το ρόλο της απενημέρωσης (de-briefing).
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ρυθμός σχεδίασης και εκτέλεσης των αποστολών ήταν πολύ υψηλός (με δύο σχεδιάσεις την ημέρα και πτήσεις οι οποίες απαιτούσαν 12 ώρες απασχόλησης τουλάχιστον), εξομοιούμενος με αυτόν περιόδου πραγματικών επιχειρήσεων.
Στα 4,1 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αναθεωρείται η εκτίμηση για τα αποθέματα φυσικού αερίου του κυπριακού οικοπέδου "Αφροδίτη, σύμφωνα με νεώτερη εκτίμηση των ισραηλινών εταιριών που πραγματοποιούν τις γεωτρήσεις.
Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του πρακτορείου Reuters, οι εταιρείες Delek Drilling και Avner Oil Exploration, που διατηρούν από 15% των μετοχών στο συνολικό έργο της εξόρυξης υπό την Αμερικανική εταιρεία Noble Energy, με δήλωσή τους προς το Χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ αναθεώρησαν την προηγούμενη εκτίμηση, με την οποία το περιεχόμενο του κοιτάσματος είχε προσδιοριστεί στα 5,2 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Όπως ανέφεραν οι δύο εταιρείες, η αναθεώρηση βασίστηκε κυρίως στη μείωση του εκτιμώμενου πάχους του στρώματος του κοιτάσματος.
Υπενθυμίζεται ότι, εκτός της προφανούς επίπτωσής της στην οικονομική αξία του κοιτάσματος, η ποσότητα του φυσικού αερίου παίζει κρίσιμο ρόλο στην απόφαση δημιουργίας ή μη τερματικού υγροποίησης στην Κύπρο.
Ωστόσο, στην αναθεωρημένη εκτίμηση αναφέρεται ότι, με βάση έκθεση των συμβούλων Netherland, Sewell & Associates, υπάρχουν σημαντικές ποσότητες συμπυκνωμάτων - δηλαδή υδρογονανθράκων- που εκτιμάται ότι θα φθάσουν στα 8,1 εκατομμύρια βαρέλια.
Ισραήλ: Ελληνικό μαχητικό F-16 Block 52+ της 340 Μοίρας εξέρχεται ενισχυμένου καταφυγίου αεροσκαφών της αεροπορικής βάσης Ovda, κατά την διάρκεια της άσκησης Blue Flag .Στην άσκηση συμμετέχουν F-16C/D της Πολεμικής Αεροπορίας (340Μ), Ιταλικά Tornado ECR,IDS/ AMX (155° Gruppo ETS/103° Gruppo CB), Αμερικανικά F-15E (492/494FS) και Ισραηλινά F-16A/C (115sq σε ρόλο aggressor/117sq) (φωτ www.airforce.gr)
Χειριστές από την Ελλάδα, τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και
την Ιταλία ποζάρουν μπροστά σε αεροσκάφος F-16
Η έναρξη της άσκησης Blue Flag ανακοινώθηκε πανηγυρικά χθες στην αεροπορική βάση Ovda του Ισραήλ, με μαζική απογείωση 50 αεροσκαφών παρουσία διπλωματών και στρατιωτικών ακολούθων από 20 χώρες, συμπεριλαμβανομένου του πρεσβευτή των ΗΠΑ στο Ισραήλ Dan Shapiro. Η Blue Flag, που προετοιμαζόταν για περισσότερο από ένα χρόνο, χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη άσκηση με ξένες συμμετοχές σε ολόκληρη την ιστορία του Ισραήλ και έχει συγκεντρώσει έντονη δημοσιογραφική κάλυψη.
Όπως είναι γνωστό, στην άσκηση συμμετέχουν η Ελλάδα (εκπροσωπούμενη από την 340 Μ με αεροσκάφη F-16 Block 52+), οι ΗΠΑ (εκπροσωπούμενες από την 492 FS με αεροσκάφη F-15E) και η Ιταλία (εκπροσωπούμενη από τις μοίρες 103 και 155, με αεροσκάφη ΑΜΧ και Tornado αντιστοίχως), ενώ από το Ισραήλ θα συμμετάσχουν αρκετές διαφορετικές μονάδες, τόσο σε ρόλο προσομοίωσης εχθρικής δύναμης όσο και σε φίλιο ρόλο. Η άσκηση, που θα εκτυλιχθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της πάνω από την έρημο, θα επικεντρωθεί σε σενάρια εναέριας μάχης, αλλά και στην αναγνώριση και αποφυγή αντιαεροπορικών όπλων κλπ.
Προφανώς αναμένονται πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό από την άσκηση, αλλά αξίζει να γίνουν κάποιες παρατηρήσεις από τώρα:
1. Η έντονη δημοσιογραφική κάλυψη από ισραηλινής πλευράς (σε μια χώρα πολύ φειδωλή στην κάλυψη στρατιωτικών ασκήσεων) δείχνει ότι οι Ισραηλινοί ποντάρουν πολλά στη συνεργασία με τις συμμετέχουσες χώρες, σε μια συγκυρία που το άμεσο περιβάλλον τους γίνεται συνεχώς πιεστικότερο (τόσο με την ισλαμική στροφή της Τουρκίας, όσο και με την μη ικανοποιητική τροπή των κρίσεων της Συρίας και του Ιράν)
2. Η έλλειψη τουρκικής συμμετοχής στην άσκηση δεν είναι η μόνη ένδειξη του χάσματος που έχει ανοίξει μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Στα σχετικά ισραηλινά δημοσιεύματα γίνεται ειδική αναφορά στην παρουσία εκπροσώπου της "Κυπριακής Αεροπορίας" (προφανώς εννοείται η Διοίκηση Αεροπορίας του ΓΕΕΦ) κατά την τελετή έναρξης της άσκησης στη βάση Ovda...
3. Η ελληνική συμμετοχή στην άσκηση, παρά τις οικονομικές δυσκολίες (οι οποίες σημειωτέον ήταν ο λόγος ακύρωσης της πολωνικής συμμετοχής, καθώς οι πληροφορίες ρητώς αναφέρουν ότι κάθε πλευρά πληρώνει το κόστος της συμμετοχής της) δείχνει ότι η ελληνική πλευρά δίνει επίσης μεγάλη σημασία στη συνεργασία αυτή. Το ενδιαφέρον είναι ότι σύμφωνα με τα ισραηλινά δημοσιεύματα η συνεκπαίδευση των δύο αεροποριών περιλαμβάνει πλέον καθημερινές ισραηλινές πτήσεις προς την Ελλάδα (!)
4. Από τα ίδια δημοσιεύματα προκύπτουν ήδη ενδιαφέρουσες πληροφορίες και για την ίδια την άσκηση, όπως π.χ. ότι η εκπαίδευση θα περιλαμβάνει τη χρήση ενός "νέου πληροφορικού συστήματος ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ αεροσκαφών και χερσαίων δυνάμεων". Σύμφωνα με δήλωση που αποδίδεται σε ισραηλινό αξιωματικό που συμμετέχει στην άσκηση, "στο παρελθόν, τα ξένα κράτη δίσταζαν να μοιραστούν αυτό το επίπεδο πληροφοριών, αλλά αυτή τη φορά γίνεται".
Στο βίντεο για την άσκηση που δόθηκε στη δημοσιότητα, τα πρώτα δευτερόλεπτα αφιερώνονται σε απογείωση ελληνικού F-16:
Η επίσημη επίσκεψη του Σαμαρά στο Ισραήλ και η συνεδρίαση του πρώτου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας επιβεβαιώνει την πρόθεση των δύο πλευρών να εδραιώσουν και αναπτύξουν τη στρατηγική σχέση τους, η οποία συμπεριλαμβάνει την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι συμφωνίες για συνεργασία σε επιμέρους τομείς, που υπογράφηκαν από τους αρμόδιους υπουργούς, είναι το θεσμικό συμπλήρωμα της πολιτικής βούλησης των τριών κρατών της Ανατολικής Μεσογείου να συμπορευτούν και στο γεωπολιτικό και στο ενεργειακό επίπεδο.
Παρά την αντίθετη επίσημη ρητορική, οι σχέσεις του Ισραήλ με την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα είναι συνάρτηση των σχέσεών του με την Τουρκία. Το εβραϊκό κράτος στράφηκε προς τη Λευκωσία και την Αθήνα όταν έσπασε η στρατηγική σχέση του με την Άγκυρα. Υπενθυμίζουμε ότι το ρήγμα στις ισραηλοτουρκικές σχέσεις προκλήθηκε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης Ερντογάν. Οι νεοοθωμανοί είχαν συνείδηση ότι προϋπόθεση για να προωθήσουν τις ηγετικές φιλοδοξίες τους στο μουσουλμανικό κόσμο ήταν να αυτοπροβληθούν σαν η δύναμη που έχει και τη βούληση και τη δύναμη να υποστηρίξει τη με υψηλό συμβολισμό υπόθεση των Παλαιστινίων.
Η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να προωθήσει τις ηγετικές φιλοδοξίες της εάν δεν ανασκεύαζε τη διάχυτη εντύπωση πως είναι σύμμαχος του Ισραήλ. Γι’ αυτό κατήγγειλε τις ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα, γι’ αυτό και ανέπτυξε σχέσεις με τη Χαμάς και με τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο. Υπενθυμίζουμε ότι μέχρι τότε τα ισραηλινά μαχητικά είχαν την άδεια να πραγματοποιούν ασκήσεις στη Νότια Τουρκία. Το αντάλλαγμα που έπαιρνε η Άγκυρα ήταν πληροφορίες, συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων και ισχυρή υποστήριξη των τουρκικών θέσεων από το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπι στις ΗΠΑ.
Το ρήγμα στις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία έγινε εξόφθαλμο στις αρχές του 2009, όταν στο Νταβός ο Ερντογάν συγκρούστηκε δημοσίως με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Πέρες για το Παλαιστινιακό. Το ρήγμα διευρύνθηκε με το αιματηρό επεισόδιο στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά» (Μάιος 2010). Οι Ισραηλινοί θεωρούν την Τουρκία κομβική χώρα και δεν ήθελαν να τα σπάσουν μαζί της. Η εμμονή του Ερντογάν, όμως, τους υποχρέωσε να αναθεωρήσουν τη στρατηγική τους.
Το ρήγμα στις σχέσεις του με την Τουρκία και η «αραβική άνοιξη» στένεψαν πολύ το δρόμο που συνδέει το Ισραήλ με τη Δύση. Υπενθύμισαν στον εβραϊκό παράγοντα ότι σε αυτή την περιοχή το γεωπολιτικό παιχνίδι επηρεάζεται καθοριστικά από το θρησκευτικό - πολιτισμικό κριτήριο. Αυτός είναι ο καθοριστικός γεωπολιτικός λόγος που οι Ισραηλινοί στράφηκαν προς την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα, εκτιμώντας την αξία που έχουν για την εθνική τους ασφάλεια. Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου προσέθεσε στο γεωπολιτικό και ένα γεωοικονομικό λόγο.
Το Ισραήλ δεν θέλει την Τουρκία να παίζει ηγετικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Πολλά θα κριθούν, όμως, από το δρόμο που το Ισραήλ θα επιλέξει για να διοχετεύσει το φυσικό αέριό του στη διεθνή αγορά. Εάν το διοχετεύσει μέσω Τουρκίας –με την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού–, οι δύο χώρες θα αλληλεξαρτηθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό, γεγονός που αναπόφευκτα θα τις συνδέσει και πολιτικά. Οι επιπτώσεις για την Κυπριακή Δημοκρατία και για την Ελλάδα θα είναι δυσμενείς.
Το κόστος για την εξαγωγή του κυπριακού φυσικού αερίου θα αυξηθεί, επειδή δεν θα υπάρχουν οικονομίες κλίμακας, αν και αυτό θα εξαρτηθεί από το εάν θα ανακαλυφθούν νέα μεγάλα κοιτάσματα στην κυπριακή ΑΟΖ. Πιθανόν να ασκηθούν πιέσεις στη Λευκωσία από την τρόικα να διοχετεύσει και το κυπριακό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω Τουρκίας. Εάν, όπως φαίνεται πιθανότερο, επιλεγεί η λύση της υγροποίησης και του ισραηλινού και του κυπριακού φυσικού αερίου στη Νότια Κύπρο, η στρατηγική σχέση του Ισραήλ με τα δύο ελληνικά κράτη θα παγιωθεί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Μπορεί το θεώρημα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» να μην αναφέρεται, αλλά είναι προφανές ότι παίζει ρόλο στην ανάπτυξη της στρατηγικής σχέσης Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Αυτό έχει πρόσθετη σημασία αυτή την περίοδο που τόσο η Ελλάδα όσο και η Κυπριακή Δημοκρατία έχουν μετατραπεί σε αποικίες χρέους. Έχει μεγάλη σημασία, όμως, και για τη Δύση.
Η πολιτική ρευστότητα που επικρατεί στην Τυνησία, στη Λιβύη και στην Αίγυπτο και κυρίως ο συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος στη Συρία καθιστούν τη στρατηγική σχέση των δύο ελληνικών κρατών με το Ισραήλ παράγοντα σταθερότητας στη δύσκολη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η για άλλους λόγους αδύναμη διαπραγματευτική θέση της Αθήνας και της Λευκωσίας αντικειμενικά ενισχύεται. Για να μεταφρασθεί αυτό, όμως, σε πολιτικό πλεονέκτημα πρέπει να υπάρξει και η αντίστοιχη πολιτική βούληση εκ μέρους των κυβερνήσεων Σαμαρά και Αναστασιάδη.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Τεύχος 208)
Ελληνικά F-16 σε σχηματισμό με ισραηλινό F-15
κατά την επίσκεψη της 337 Μ στο Ισραήλ το 2011
Με ένα λιτό δελτίο τύπου το ΓΕΑ ανακοίνωσε ότι η ΠΑ, αποδεχόμενη την πρόσκληση της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, θα συμμετάσχει στην ισραηλινή πολυεθνική Άσκηση "Blue Flag 2013", από την Τετάρτη 13 έως και την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013, με τέσσερα (4) αεροσκάφη F-16 Block 52+ της 340 Μοίρας.
Η άσκηση προγραμματίζεται να διεξαχθεί στην Αεροπορική Βάση OVDA, στο νοτιοανατολικό Ισραήλ, με συμμετοχή αεροσκαφών από τις Πολεμικές Αεροπορίες των ΗΠΑ και της Ιταλίας. Είναι η δεύτερη φορά που ελληνικά μαχητικά θα φιλοξενηθούν στην αεροπορική βάση Ovda, μετά την επίσκεψη μαχητικών της 337 Μ το 2011, που ανταποδόθηκε το 2012 με επίσκεψη ισραηλινών αεροσκαφών στην 110 ΠΜ.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η άσκηση Blue Flag θα περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα είδη των αποστολών που μπορούν να αναλάβουν τα αεροσκάφη που θα συμμετάσχουν, ενώ ιδιαίτερη σημασία θα δοθεί στις αποστολές εναέριας μάχης και στα πακέτα CΟΜΑΟ. Μάλιστα, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που υπάρχει, η άσκηση χωρίζεται σε δύο στάδια: Την πρώτη εβδομάδα της άσκησης, από τις 17 έως 21 Νοεμβρίου έχουν προγραμματιστεί να εκτελεστούν πτήσεις εξοικείωσης, αποστολές Εναέριας Μάχης, mini COMAO, αποστολές Ηλεκτρονικού Πολέμου και αφέσεις πραγματικών βομβών (GBU/JDAM) σε ειδικό πεδίο βολής της Ισραηλινής Αεροπορίας. Τη δεύτερη εβδομάδα της άσκησης και συγκεκριμένα, από τις 24 έως τις 28 Νοεμβρίου έχουν προγραμματιστεί να εκτελεστούν αποστολές COMAO εναντίον Ισραηλινών αεροσκαφών F-15 και F-16 και αποστολές Ground Base Air Defence.
Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στην ελληνοϊσραηλινή στρατιωτική συνεργασία, θυμίζουμε ότι ξεκίνησε με την άσκηση Glorious Spartan τον Μάϊο του 2008 και συνεχίστηκε με την άσκηση Μίνωας τον Μάϊο του 2010 κατά την οποία Ισραηλινά μαχητικά επιχειρούσαν από βάσεις της ΠΑ στην Κρήτη και η οποία διακόπηκε στη μέση λόγω του επεισοδίου του Mavi Marmara. Η άσκηση Morning Wind, δηλαδή τo δεύτερο μέρος της άσκησης Μίνωας 2010 που αφορούσε την Έρευνα και Διάσωση Μάχης (CSAR), πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2010 στην Ανδραβίδα και την ευρύτερη περιοχή Πελοπονήσου. Αμέσως μετά είχαμε την πυρκαγιά στο όρος Καρμέλ του Ισραήλ, όπου η ΠΑ συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάσβεση κερδίζοντας την Ισραηλινή κοινή γνώμη. Το καλοκαίρι του 2011 πραγματοποιήθηκε η νέα άσκηση CSAR στην 110 ΠΜ στην Λάρισα. Ακολούθησε η επίσκεψη της 337 Mοίρας στην αεροπορική βάση Ovda του Ισραήλ, το Νοέμβριο του 2011, που ανταποδόθηκε με επίσκεψη ισραηλινών μαχητικών στην 110 ΠΜ το Νοέμβριο του 2012, ενώ είχε προηγηθεί κοινή αεροπορική άσκηση στην Κρήτη. Στο ναυτικό τομέα, το Πολεμικό Ναυτικό συμμετείχε στην άσκηση Noble Dina τον Μάρτιο του 2012 ενώ λίγους μήνες αργότερα διεξήχθη κοινή Ελληνοϊσραηλινή ναυτική άσκηση στο Μυρτώο πέλαγος. Και αυτά είναι μόνο όσα έχουν ανακοινωθεί επισήμως...
Είμαστε βέβαιοι ότι τα πληρώματα και οι τεχνικοί της 340 Μ θα συνεχίσουν να κερδίζουν τις εντυπώσεις και στην "Blue Flag 2013" - εντυπώσεις που παίζουν σημαντικό ρόλο στο πόσο "ζυγίζουν" στρατηγικά την Ελλάδα οι σύμμαχοί της.
Στις 10 Οκτωβρίου άρθρο δημοσιευμένο στη Wall Street Journal υπό τον τίτλο “Ο Τούρκος αρχικατάσκοπος σχεδιάζει δική του πορεία ως προς τη Συρία” κατηγορούσε τον Hakan Findan, επικεφαλής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών ΜΙΤ και άνθρωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού Tayyip Erdoğan, ότι προ τριετίας διαβίβασε στην Τεχεράνη ευαίσθητες πληροφορίες που είχαν συλλέξει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σχετικά με το Ιράν. Στο ίδιο άρθρο τονιζόταν το γεγονός ότι η (προωθούμενη από τον Findan) στήριξη της Τουρκίας προς ισλαμιστές αντάρτες στη Βόρεια Συρία, ως αντίβαρο προς το κουρδικό στοιχείο, δημιουργεί όλο και περισσότερες τριβές μεταξύ της Άγκυρας και της Ουάσιγκτον. Χαρακτηριστικά, ο Αμερικανός πρώην πρεσβευτής στην Τουρκία Jim Jeffrey τόνιζε ότι, αν και η αμερικανική πλευρά χρειάζεται να συνεργάζεται με τον Findan επειδή “μπορεί να κάνει τη δουλειά”, δεν θα πρέπει “να θεωρείται φίλος των ΗΠΑ, διότι δεν είναι”.
Στις 16 Οκτωβρίου, ένα πολύ πιο εντυπωσιακό δημοσίευμα, με την υπογραφή του γνωστού αρθρογράφου David Ignatius, ακολούθησε στη Washington Post. Σε αυτό υποστηριζόταν, με βάση μη κατονομαζόμενες αμερικανικές και ισραηλινές πηγές, ότι σε αντίποινα για την αιματηρή ισραηλινή επιδρομή στο τουρκικό πλοίο Mavi Marmara, ο Findan παρέδωσε στο Ιράν πληροφορίες για δέκα πράκτορες του Ισραήλ οι οποίοι και συνελήφθησαν. Οι εν λόγω πράκτορες ήσαν Ιρανοί και συναντούσαν τους Ισραηλινούς “χειριστές” τους στην Τουρκία, εξ ού και η ενημέρωση της ΜΙΤ.
Μάλιστα, το ίδιο άρθρο πρόσθετε ότι το περιστατικό αυτό ήταν και ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu αρνούνταν επί περίπου τρία έτη να ζητήσει συγγνώμη – όπως απαιτούσε η Άγκυρα, προκειμένου να εξομαλυνθούν οι σχέσεις μετά την επιδρομή στο Mavi Marmara. Ο Findan αποτελούσε αντικείμενο ισραηλινής καχυποψίας ήδη από την εποχή του διορισμού του στην ηγεσία της ΜΙΤ, λίγα 24ωρα πριν από το επεισόδιο του Mavi Marmara. Η εφημερίδα Haaretz είχε γράψει ότι ισραηλινοί αξιωματούχοι εξέταζαν τον περιορισμό της κοινοποίησης πληροφοριών προς τις τουρκικές υπηρεσίες, για τον φόβο τις διαρροής τους σε εχθρικά κράτη ή οργανώσεις, ενώ στις 17 Οκτωβρίου οι International New York Times σε ανταπόκρισή τους από την Ιερουσαλήμ παρέθεταν τις παρατηρήσεις του πρώην αρχηγού της Mossad, Danny Yatom σχετικά με τη μετατροπή της Τουρκίας από προνομιακό κόμβο επαφών των ισραηλινών πρακτόρων με άτομα από γειτονικά εχθρικά κράτη, σε εστία των ισραηλινών φόβων για διαρροή πληροφοριών.
Παραδόξως, οι σχέσεις των αμερικανικών υπηρεσιών με τον Findan δεν φαίνεται να έχουν διαταραχθεί: χαρακτηριστικά, ο επικεφαλής της ΜΙΤ ήταν παρών στην συνάντηση Obama-Erdoğan τον Μάιο στο Οβάλ Γραφείο.
Από την πλευρά της η εκπρόσωπος του State Department, Jen Psaki περιορίσθηκε, όταν ρωτήθηκε σχετικά, να δηλώσει ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ και οι δύο χώρες συνεργάζονται σε μία σειρά θεμάτων σε όλα τα υπηρεσιακά επίπεδα.
Ωστόσο, η τουρκική αποκαλυπτική εφημερίδα Taraf υποστήριξε ότι η Άγκυρα έχει ήδη πληρώσει το τίμημα της εικαζόμενης συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών της με τις ιρανικές, καθώς το (πάντοτε δεκτικό στις ισραηλινές ευαισθησίες) αμερικανικό Κογκρέσο ακύρωσε την προγραμματισμένη παράδοση στην Τουρκία 10 μη επανδρωμένων αεροσκαφών Predator.
Οι επίσημες τουρκικές αντιδράσεις στα δημοσιεύματα της Wall Street Journal και της Washington Post υπήρξαν υποτονικές – βοηθούσης και της εορταστικής περιόδου για το Κουρμπάν Μπαϊράμι. Όμως ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoğlu δήλωσε από την ιδιωτική του κατοικία στο Ικόνιο ότι το άρθρο της Washington Post αποτελούσε δείγμα “μαύρης προπαγάνδας” και χαρακτήρισε “ενδιαφέρον” το timing της δημοσίευσής του.
Υπενθυμίζεται ότι η “τριανδρία Erdoğan-Findan-Davutoğlu” θεωρείται ότι αποτελεί τον ισχυρότερο πόλο εξουσίας τη στιγμή αυτή στην Τουρκία – σε αντικατάσταση της παλαιότερης “τριανδρίας Erdoğan-Gül-Arınç”. Αντίθετα, όμως, από τα δύο συνιδρυτικά στελέχη του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που διατηρούν φιλικές σχέσεις με το κίνημα του εξόριστου στις ΗΠΑ ιεροκήρυκα Fethullah Gülen (και τα μέσα ενημέρωσης της επιρροής του), ο Fidan έχει βρεθεί στο στόχαστρό του. Ήδη, το Φεβρουάριο του 2012 επιχειρήθηκε, σε ό,τι αποκλήθηκε “δικαστικό πραξικόπημα”, να ασκηθεί δίωξη εναντίον του Fidan για επαφές με “τρομοκρατική οργάνωση” (ήτοι το ΡΚΚ), εξ ού και ο Erdoğan νομοθέτησε την παροχή απόλυτης ασυλίας στα στελέχη των μυστικών υπηρεσιών.
Πρώην αξιωματικός του στρατού, που το 2001 στράφηκε στην ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, ο Fidan αποτελεί από το 2009 τον κύριο χειριστή (και κατά πληροφορίες) τον θερμότερο συνήγορο του διαλόγου με τους Κούρδους αυτονομιστές. Τα στοιχεία για την εναντίον του δίωξη είχαν προέλθει από τις υπηρεσίες πληροφοριών της αστυνομίας, οι οποίες βρίσκονται σε ανταγωνισμό με τη ΜΙΤ και φέρονται να ελέγχονται από το κίνημα του Gülen.
Ο τουρκικός Τύπος απορεί επίσης για το timing της συρροής δημοσιευμάτων κατά του Findan και την ερμηνεύει ως μία προσπάθεια του διεθνούς παράγοντα να “ελεγχθεί” και να αποδυναμωθεί ο ίδιος ο Erdogan, ενόψει των αλλεπάλληλων εκλογών του 2014 (δημοτικές, προεδρικές, δημοψήφισμα επί του νέου Συντάγματος). Κυρίως όμως συναρτούν την επικοινωνιακή επίθεση με τέσσερα δεδομένα: το πρώτο είναι η δυσφορία και ανησυχία του ΝΑΤΟ για την εκδηλωμένη πρόθεση της Τουρκίας να προμηθευτεί αντιπυραυλικά συστήματα από την Κίνα.
Το δεύτερο είναι η επιμονή της Άγκυρας για “αλλαγή καθεστώτος με οποιουσδήποτε όρους” στην Δαμασκό, την ώρα που η διεθνής ανησυχία για τη δράση των τζιχαντιστών εντείνεται και η ρωσο-αμερικανική συνεννόηση για τη συριακή κρίση δημιουργεί νέα δεδομένα.
Το τρίτο είναι η διαφαινόμενη προοπτική μιας εξομάλυνσης των ιρανο-αμερικανικών σχέσεων, και άρα η επιθυμία να κρατηθεί έξω από το παιχνίδι η Τουρκία, η οποία λ.χ. το 2010 είχε από κοινού με τη Βραζιλία αναλάβει μια φιλόδοξη προσπάθεια μεσολάβησης στο ζήτημα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Το τέταρτο είναι βέβαια το γεγονός ότι παρά την τηλεφωνική “απολογία” Netanyahu προς Erdoğan, με τη μεσολάβηση του Barack Obama, η εξομάλυνση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων δεν έχει ακόμη επέλθει και η σχετική διαπραγμάτευση (για τις τυχόν αποζημιώσεις προς τα θύματα του Mavi Marmara κ.ο.κ.) καρκινοβατεί.
Άλλωστε η υπογραφή του David Ignatius στο επίμαχο δημοσίευμα θυμίζει σε όλους τους Τούρκους ότι ο γνωστός δημοσιογράφος ήταν ο συντονιστής του πάνελ στο Νταβός όπου το 2009 ο Erdoğan εξαπέλυσε μύδρους κατά του Ισραηλινού προέδρου Shimon Peres για την επιχείρηση “Συμπαγής Μόλυβδος” εναντίον της Γάζας, σηματοδοτώντας την ρήξη στην τουρκο-ισραηλινή συμμαχία. (Η εφημερίδα Sabah “ανακάλυψε” επίσης την αρμενική καταγωγή του Ignatius).
Έχει ενδιαφέρον πάντως, το ότι σε συνομιλία του με Τούρκους δημοσιογράφους την Τρίτη ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ Yigal Palmor υποστήριξε ότι ο Ignatius δεν έχει ισραηλινές πηγές και ότι το άρθρο του πλήττει εξίσου με την Τουρκία και το εβραϊκό κράτος, το οποίο επενδύει στην επαναπροσέγγιση των δύο πλευρών. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η συγγνώμη Netanyahu δεν έφερε κάποια αλλαγή στην τουρκική στάση και ότι η Άγκυρα δείχνει να μην ενδιαφέρεται για μιαν αίσια ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.
Σε κάθε περίπτωση το Κουρδικό αποδεικνύεται το ζήτημα στο οποίο “κουμπώνουν” όλες οι πτυχές της “υπόθεσης Findan”, εφόσον ο επικεφαλής της ΜΙΤ και εξ απορρήτων του Erdoğan υπήρξε ο αρχιτέκτονας του ανοίγματος προς το ΡΚΚ. Άλλωστε και οι τουρκικές διευκολύνσεις προς τους τζιχαντιστές στη Συρία και η καταγγελλόμενη συνεργασία με το Ιράν (χώρα που κατά τα λοιπά ανταγωνίζεται την Τουρκία στη συριακή κρίση) μόνο σε συνάρτηση με την ανάγκη ελέγχου του κουρδικού στοιχείου μπορούν να ερμηνευθούν. Όπως άλλωστε και η συνεχιζόμενη ψυχρότητα με το Ισραήλ, δεδομένης της πυκνής παρουσίας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών σε όλες τις κουρδικές περιοχές.
H Αεροπορία Στρατού θα πραγματοποίησει νέα
συνεκπαίδευση στη Κρήτη με την Ισραηλινή Πολεμική
Αεροπορία.
To Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοίνωσε ότι στις 15-16 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί συνεκπαίδευση της Αεροπορίας Στρατού (ΑΣ) και της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας (IAF) στην περιοχή της Κρήτης. Η άσκηση με την ονομασία «MINOAN STAR» θα διεξαχθεί στο πλαίσιο του Προγράμματος Στρατιωτικής Συνεργασίας (ΠΣΣ) Ελλάδας-Ισραήλ για το έτος 2013 και σύμφωνα με πληροφορίες του defence-point.gr, από ισραηλινής πλευράς θα συμμετάσχουν 8 ελικόπτερα UH-60, 1 αεροσκάφος C-12 (King Air 200), 4 ελικόπτερα CH-53, 2 αεροσκάφη C-130 (εναέριου εφοδιασμού καυσίμου) και 1 αεροσκάφος C-130 για μετακίνηση πληρωμάτων και υλικών ενώ η ΑΣ θα συμμετάσχει με 3 επιθετικά ελικόπτερα AH-64A Apache, 3 επιθετικά ελικόπτερα AH-64DHA Longbow Apache και 1 ελικόπτερο CH-47D Chinook. Τα σενάρια που θα υλοποιηθούν θα είναι τα ίδια και για τις δύο ημέρες και θα εκτελεστούν από διαφορετικά πληρώματα. Για τα πληρώματα επιθετικών ελικοπτέρων προβλέπεται η διεξαγωγή πτήσεων σε κοινούς σχηματισμούς για συνεκπαίδευση στα αντικείμενα της πτήσης χαμηλής ναυτιλίας, της συνοδείας, της ασφάλισης περιοχής και της εικονικής προσβολής στόχων εδάφους, με τη συνεργασία για αναγνώριση στόχων και μεταβίβαση πληροφοριών μέσω αεροσκαφών C-12 (King Air 200) της IAF. Για τα πληρώματα μεταφορικών ελικοπτέρων έχει προγραμματισθεί η εκτέλεση πτήσεως και αποπροσγειώσεων σε ορεινό έδαφος και σε μεγάλα ύψη καθώς και υλοποίηση σεναρίου αποστολής SAR. Πέραν των παραπάνω σχεδιάσθηκε η υλοποίηση σεναρίου αποστολών έρευνας και διάσωσης μάχης (CSAR) με τη συμμετοχή ισραηλινών ελικοπτέρων CH-53 και ελληνικών επιθετικών ελικοπτέρων.
strategyreports
Με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου και τον πρόεδρο του Ισραήλ Σ. Πέρες θα συναντηθεί σήμερα ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, στο πλαίσιο της επίσκεψής του που στοχεύει στην ανάπτυξη της στρατηγικής σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια της επίσκψης θα πραγματοποιηθεί διυπουργικό Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών, και η σύνθεση της ελληνικής αντιπροσωπείας δείχνει και τη σημασία που αποδίδει η ελληνική κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, ο Έλληνας πρωθυπουργός συνοδεύεται από τους υπουργούς Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο, Δημόσιας Τάξης Νίκο Δένδια, Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη, Ανάπτυξη Κ. Χατζηδάκη, Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλο, Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη, Πολιτισμού Π. Παναγιωτόπουλο, Μεταφορών Μ. Χρυσοχοϊδη, Ναυτιλίας Μ Βαρβιτσιώτη και τον υφυπουργό Ανάπτυξης Ν. Μηταράκη.
Παρ' ότι θα υπογραφούν υπουργικές συμφωνίες συνεργασίας σε κάθε τομέα, ιδιαίτερη σημασία έχει η συμφωνία κοινών ερευνών για υδρογονάνθρακες και ορυκτούς πόρους, καθώς και για εξοικονόμηση ενέργειας μέσω των Ανανεώσιμων Πηγών, που αναμένεται να υπογραφεί από τον υπουργό ΠΕΚΑ Γιάννη Μανιάτη και τον ισραηλινό ομόλογό του.
Η συνάντηση Σαμαρά - Νετανιάχου έχει προγραμματιστεί για τις 10.30 το πρωί, ενώ την ίδια ώρα θα πραγματοποιηθούν και οι συναντήσεις ελλήνων και ισραηλινών υπουργών, ενώ θα ακολουθήσει η υπογραφή δέκα συμφωνιών και πρωτόκολλων συνεργασίας.
Αργότερα, ο κ. Σαμαράς θα παρακαθήσει σε επίσημο γεύμα με τον ισραηλινό ομόλογο του (G2G). στις 15:00 θα έχει κατ΄ ιδίαν συναντήσεις με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. κ. Θεόφιλο και μία ώρα αργότερα με τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες.
Η επίσκεψη θα ολοκληρωθεί με τον χαιρετισμό του Πρωθυπουργού σε δείπνο που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Ελληνο-Ισραηλινού Επιχειρηματικού Forum. Ας σημειωθεί ότι η ελληνική αποστολή περιλαμβάνει πάνω από 100 Ελληνες επιχειρηματίες, που θα συμμετάσχουν σε Ελληνο-Ισραηλινό Επιχειρηματικό Συνέδριο.
Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανακοίνωσε τη διεξαγωγή νέων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) με την Ισραηλινή Αεροπορία για το μήνα Οκτώβριο. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο υλοποίησης του Προγράμματος Στρατιωτικής Συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ 2013, στις 8-9 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί συνεκπαίδευση με συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών των δύο χωρών (F-16 και F-15) καθώς και πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού σε περιοχές του Κεντρικού και Νότιου FIR Αθηνών ενώ στις 16 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί εναέριος ανεφοδιασμός μαχητικών αεροσκαφών της ΠΑ από ισραηλινό α/φος σε περιοχή της Δυτικής Πελοποννήσου.
Η πλέον ενδιαφέρουσα δραστηριότητα όμως έχει προγραμματιστεί για το Νοέμβριο καθώς η ΠΑ θα συμμετάσχει στην απαιτητική άσκηση Blue Flag, την πρώτη πολυεθνική άσκηση που διοργανώνει το Ισραήλ με τη συμμετοχή 5 χωρών. Σύμφωνα με πληροφορίες του defence-line.gr, η Βlue Flag θα διεξαχθεί από 13 έως 29 Νοεμβρίου στην Αεροπορική Βάση Ovda, στην έρημο Negev, και θα συμμετάσχουν:
- Η Ισραηλινή Αεροπορία με αεροσκάφη F-15C/D και F-16 blk 30/52
- H ΠΑ με τα 4 αεροσκάφη F-16 Βlock 52+ της 340 Μοίρας και κλιμάκιο 45 ιπταμένων και τεχνικών
- H USAF με F-15E Strike Eagle
- H Πολωνική Αεροπορία με F-16 blk 52+
- H Iταλική Αεροπορία με αεροσκάφη TORNADO και AMX.
Η άσκηση θα περιλαμβάνει σχεδόν όλα τα είδη των αποστολών που μπορούν να αναλάβουν τα αεροσκάφη που θα συμμετάσχουν, ενώ ιδιαίτερη σημασία θα δοθεί στις αποστολές εναέριας μάχης και στα πακέτα CΟΜΑΟ. Μάλιστα, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που υπάρχει, η Blue Flag χωρίζεται σε δύο στάδια: Την πρώτη εβδομάδα της άσκησης, από τις 17 έως 21 Νοεμβρίου έχουν προγραμματιστεί να εκτελεστούν πτήσεις εξοικείωσης, αποστολές Εναέριας Μάχης, mini COMAO, αποστολές Ηλεκτρονικού Πολέμου και αφέσεις πραγματικών βομβών (GBU/JDAM) σε ειδικό πεδίο βολής της Ισραηλινής Αεροπορίας. Τη δεύτερη εβδομάδα της άσκησης και συγκεκριμένα, από τις 24 έως τις 28 Νοεμβρίου έχουν προγραμματιστεί να εκτελεστούν αποστολές COMAO εναντίον Ισραηλινών αεροσκαφών F-15 και F-16 και αποστολές Ground Base Air Defence. Όπως γίνεται αντιληπτό, η συγκεκριμένη άσκηση είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Πολεμική Αεροπορία και τη 340 Μοίρα να δείξουν για μία ακόμα φορά το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και επιχειρησιακής ετοιμότητας στο οποίο βρίσκονται. Τα μηνύματα που θα σταλούν σε εχθρούς και φίλους θα είναι για μια ακόμα φορά πολυεπίπεδα, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τις αποστολές της ΠΑ στο εξωτερικό.
Νέο κεφάλαιο στις ενεργειακές εξελίξεις της Ανατολικής Μεσογείου ανοίγει το Μνημόνιο Κατανόησης για την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας- Κύπρου- Ισραήλ που αναμένεται να υπογραφεί στη Λευκωσία αύριο, την ίδια ημέρα που ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα συναντηθεί στην Ουάσιγκτον με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.
Το Μνημόνιο θα υπογράψουν ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος μεταβαίνει σήμερα στη Λευκωσία, ο υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κϋπρου Γιώργος Λακκοτρύπης και ο υπουργός Υδάτων και Ενεργειακών Πόρων του Ισραήλ Silvan Shalom. Θα συνοδευτεί με κοινή διακήρυξη των τριών υπουργών για το υποβρύχιο καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος που θα συνδέει το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα.
Οι τρεις υπουργοί θα έχουν διήμερη συνάντηση εργασίας, που ξεκινά σήμερα και ολοκληρώνεται την Πέμπτη με τις υπογραφές, «στο πλαίσιο της πολιτικής προώθησης της περιφερειακής συνεργασίας στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου», όπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο. Το Μνημόνιο εκτός από τον τομέα Ενέργειας (υποδομές, έρευνα και ανάπτυξη ΑΠΕ και φυσικοί πόροι) καλύπτει επίσης τη συνεργασία στην Προστασία του Περιβάλλοντος και τη Διαχείριση των Υδάτινων Πόρων.
Πιέσεις
Η συμφωνία των τριών χωρών για την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας έρχεται σε μία περίοδο που το Τελ Αβίβ πιέζεται να λάβει τις αποφάσεις για τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν οι εξαγωγές αερίου από τα γιγαντιαία κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί και ενώ η Κύπρος περιμένει τον Οκτώβριο τα αποτελέσματα από τη νέα επιβεβαιωτική γεώτρηση, που διεξάγει η αμερικανική εταιρία Noble στο «οικόπεδο» Αφροδίτη. Οσο για τους «ελληνικούς υδρογονάνθρακες», παρότι οι επιστημονικές ενδείξεις από την πλήρη επεξεργασία των δεδομένων που έχουν συγκεντρώσει οι σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης αναμένονται ως τις αρχές του 2014, τα πρώτα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά και ήδη επιδεικνύεται έντονο ενδιαφέρον.
Χθεσινή ανταπόκριση του πρακτορείου Reuters αναφέρει πως οι ενεργειακές εταιρείες που αναπτύσσουν τα κοιτάσματα του Ισραήλ , με επικεφαλής την αμερικανική Noble, βρίσκονται ήδη σε συζητήσεις για την εξαγωγή αερίου στην Ευρώπη μέσω αγωγού προς την Τουρκία και παράλληλα εξετάζουν τη δυνατότητα εξαγωγής με αγωγούς προς την Ιορδανία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη.
Σενάρια
Στα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για τη μεταφορά του ισραηλινού και του κυπριακού αερίου ήταν και η κατασκευή αγωγού προς την Ελλάδα, αλλά Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον φαίνεται να προτιμούν την οικονομικότερη διαδρομή του αγωγού μέσω Τουρκίας κάτι που προς το παρόν προβληματίζει το Ισραήλ και προκαλεί την κατηγορηματική αντίθεση της Λευκωσίας.
Μάλιστα λίγες εβδομάδες πριν ανακοινωθεί η επιλογή του αγωγού ΤΑΡ, αξιωματούχοι της Ε.Ε. είχαν επισκεφθεί το Τελ Αβίβ και είχαν επαφές με Ισραηλινούς αξιωματούχους προκειμένου να τους πείσουν να δεχθούν τη λύση του αγωγού προς Τουρκία και τη μεταφορά ισραηλινού αερίου μέσω του ΤΑΡ στην Ευρώπη.
Το Τελ Αβίβ για λόγους ασφαλείας αλλά και μη εξάρτησης από την Τουρκία έχει κρατήσει επιφυλακτική στάση, ακόμα και μετά την επαναπροσέγγιση με την 'Αγκυρα, με τη διαμεσολάβηση του Αμερικανού Προέδρου.
Σε πρώτο στάδιο οι εξαγωγές θα γίνουν μέσω τερματικού υγροποιημένου αερίου (LNG), που έχει συμφωνηθεί να κατασκευαστεί στο Βασιλικό της Κύπρου, ενώ η ισραηλινή κυβέρνηση δεν κρύβει πως θα ήθελε σταθμό LNG και σε ισραηλινό έδαφος, όπως αναφέρουν τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Συνεργασία
Η ελληνική πλευρά «βλέπει» συνεργασία για τη μεταφορά του αερίου και μέσω των εγκαταστάσεων της Ρεβυθούσας αλλά και νέων σταθμών LNG, ενώ από το 2011 τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία είχαν εξετάσει τον αγωγό μέσω Ελλάδας, ο οποίος θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τον ΤΑΡ, τον αγωγο που προορίζεται για τη μεταφορά του αζέρικου αερίου στην Ευρώπη και περνά από την Ελλάδα, την Αλβανία και την Ιταλία.
Ας σημειωθεί ότι κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί και με τον επικεφαλής του Αμερικανο-Εβραϊκού Συμβουλίου κ. Ντ. Χάρις.
Mε την εκμετάλλευση του κυπριακού και ισραηλινού αερίου συνδέεται και το πρότζεκτ για το καλώδιο μεταφοράς ρεύματος που θα συνδέει τις τρεις χώρες.
Με ισχύ 2.000MW
Οπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Περιβάλλοντος, οι υπουργοί των τριών χωρών θα εκδώσουν κοινή διακήρυξη με την οποία θα δηλώνουν την υποστήριξή τους στο έργο «Eurasia Ιnterconnector», το καλώδιο που θα διασυνδέει τα συστήματα ηλεκτρισμού της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ.
Το καλώδιο μήκους 870 χιλ. θα ποντιστεί στα 200 μέτρα κάτω από τη θάλασσα και θα έχει μεταφορική ισχύ 2.000MW. Tα πρώτα 200 χλμ. θα συνδέουν την Κύπρο με το Ισραήλ και τα υπόλοιπα 670 χλμ την Κύπρο με την Κρήτη, απ' όπου θα μπορεί να συνδεθεί με την ηπειρωτική Ελλάδα είτε μέσω του καλωδίου Κρήτης - Πελοποννήσου που προγραμματίζεται από το ελληνικό σύστημα, είτε μέσω άλλου καλωδίου. Το «Eurasia Interconnector» πριν λίγες ημέρες εντάχθηκε στα «Εργα Κοινού Ενδιαφέροντος» της Ε.Ε., έπειτα από συντονισμένες ενέργειες της Ελλάδος και της Κύπρου, όπως δήλωσε ο κ. Μανιάτης.
Το συνολικό κόστος κατασκευής του καλωδίου τοποθετείται σε περίπου 1,5 δισ. ευρώ και θα μεταφέρει ηλεκτρισμό που θα παράγεται από νέες ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες φυσικού αερίου που θα κατασκευαστούν στην Κύπρο. Στο πρότζεκτ του καλωδίου συμμετέχει η ΔΕΗ Quantum με έδρα την Κύπρο και ισραηλινές εταιρείες. Ο αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε έναρξη κατασκευής το 2013 και ολοκλήρωση το 2016. Κατά την επίσκεψή του στη Λευκωσία ο κ. Μανιάτης θα έχει επίσης διμερείς συνομιλίες με τους Κύπριους ομολόγους του Γιώργο Λακκοτρύπη και Νίκο Κουγιάλη για την πορεία των εργασιών εξόρυξης φυσικού αερίου στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου και την πορεία των ερευνών στον ελληνικό χερσαίο και θαλάσσιο χώρο.
Οι υπουργοί
Το Μνημόνιο θα υπογράψουν ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης, ο οποίος μεταβαίνει σήμερα στη Λευκωσία, ο υπουργός Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου Γιώργος Λακκοτρύπης και ο υπουργός Υδάτων και Ενεργειακών Πόρων του Ισραήλ Silvan Shalom.
Το Μνημόνιο εκτός από τον τομέα Ενέργειας (υποδομές, έρευνα και ανάπτυξη ΑΠΕ και φυσικοί πόροι) καλύπτει επίσης τη συνεργασία στην Προστασία του Περιβάλλοντος και τη Διαχείριση των Υδάτινων Πόρων.
Την προσαρμογή των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ στην πραγματικότητα της εποχής των μειωμένων αμυντικών προϋπολογισμών σηματοδοτούν οι αλλαγές που ψήφισαν στο Κοινοβούλιο της χώρας (Κνέσετ).
Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι επενδύονται αρχικά χρήματα ώστε να επιτευχθούν εξοικονομήσεις της τάξεως των 800 εκατομμυρίων δολαρίων στη συνέχεια, σε ετήσια βάση. Η είδηση καλεί από μόνη της να αναλογιστούμε τι από αυτή την αυταπόδεικτα ορθολογική διαδικασία έχουμε κάνει εμείς στην Ελλάδα…
Οι περικοπές που συμπεριλαμβάνονται σε σχέδιο με την… εύγλωττη κωδική ονομασία «Teuza» που σημαίνει – χονδρικά – στα εβραϊκά «τόλμημα», αφού στην ειδική περίπτωση του συγκεκριμένου κράτους τέτοιες βαθιές αλλαγές εμπεριέχουν ρίσκο, συμπεριλαμβάνουν μονάδες των χερσαίων δυνάμεων, εκατοντάδες άρματα μάχης, δύο πλοία και δύο μοίρες της Αεροπορίας (!) σύμφωνα με ρεπορτάζ της Yediot Ahronot, το οποίο αρνήθηκαν να σχολιάσουν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.
Ως αντιστάθμισμα, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις θα επενδύσουν στην τεχνολογία του διαδικτύου (βλ. κυβερνοπόλεμος), προηγμένα οπλικά συστήματα, βλήματα προσβολής ακριβείας και το μελλοντικό μαχητικό τους, το αμερικανικής κατασκευής – με πολλά ισραηλινά ηλεκτρονικά βέβαια – το F-35 Lightning II.
Θα δημιουργηθεί βέβαια μια μεραρχία για να καλύψει την διαρκώς αυξανόμενη λόγω των γεγονότων στη Συρία απειλή στην περιοχή του Γκολάν. Γενικά, ο υπουργός Άμυνας της χώρα μιλάει για επαναστατικές αλλαγές βασισμένες στην παραδοχή ότι το σημερινό πεδίο μάχης έχει μεγάλες διαφορές από το μελλοντικό.
Τώρα, τι να σχολιάσει κανείς, ή μάλλον τι ακριβώς να συγκρίνει με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα; Εδώ από τη μία έχεις πολλούς στρατιωτικούς που να εμμένουν σε αυτό που ξέρουν, μια δομή που ανταποκρινόταν στις ανάγκες του Ψυχρού Πολέμου και κάθε λογής άσχετους να παρεμβαίνουν με βάση τοπικιστικά συμφέροντα για να μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια αλλαγής και από την άλλη έχεις υπουργούς… περιορισμένης ευθύνης με θράσος χιλίων πιθήκων να σου λένε κατάμουτρα ότι οι περικοπές δεν θα επηρεάσουν το αξιόμαχο…
Οι εκτιμήσεις ενός βετεράνου της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ, του Εφραίμ Λαπίντ, για τα κυπριακά κοιτάσματα, τον Ερντογάν και τη συριακή κρίση
Από τον Κώστα Ράπτη.
Δημόσιες τοποθετήσεις από ανθρώπους, έστω και βετεράνους, των μυστικών υπηρεσιών δεν έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθούμε συχνά. Πόσω μάλλον από τη γνωστή για τις επιδόσεις της στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, και μάλιστα σε μια συγκυρία συνολικής κρίσης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Εφραίμ Λαπίντ, άλλοτε αραβολόγος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και μετέπειτα διευθυντής του ραδιοφωνικού τους σταθμού, βρέθηκε στην Αθήνα την προηγούμενη εβδομάδα, με την ευκαιρία της συμμετοχής του σε ημερίδα, και μοιράστηκε με το «Κ» τις εκτιμήσεις του «κόσμου των υπηρεσιών» για τις μεγάλες εξελίξεις της περιοχής.
Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Ανατολική Μεσόγειος;
Η μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση για την Ανατολική Μεσόγειο είναι αυτή που προέκυψε εδώ και τρία χρόνια με τη λεγόμενη Αραβική Άνοιξη, που έφερε τους λαούς (και όχι πια τα καθεστώτα) σε πιο ενεργή θέση ως παράγοντες ανατροπής. Από την άλλη, βλέπουμε την αδυναμία των μεγάλων δυνάμεων. Στο παρελθόν, ο κύριος πρωταγωνιστής παγκοσμίως ήταν οι ΗΠΑ: οι πολιτικές που υιοθετούσαν υλοποιούνταν, έστω και με δυσκολίες. Όχι πια.
Σας ανησυχεί η ένταση στα Υψώματα του Γκολάν;
Είμαστε βέβαιοι ότι η Συρία ξέρει πως, αν ανοίξει αυτό το μέτωπο, θα καταστραφεί, διότι και εμείς θα έχουμε την ελευθερία να πλήξουμε τη Δαμασκό, που απέχει μόλις 60 χιλιόμετρα από το Ισραήλ. Από τη στρατιωτική άποψη, λοιπόν, δεν φοβόμαστε, αλλά δεν μας αρέσει η προοπτική ενός νέου μετώπου, γιατί θα επηρεάσει αρνητικά την καθημερινότητα των πολιτών, τον τουρισμό κ.ο.κ.
Το Ισραήλ έχει ήδη εμπλακεί, πλήττοντας τρεις φορές στόχους στη συριακή επικράτεια.
Τις αντιμετωπίζουμε ως μυστικές επιχειρήσεις. Είναι ένα μήνυμα προς τον Άσαντ να μην κλιμακώσει. Ήδη το 2007 δώσαμε το μήνυμα ότι δεν θα δεχτούμε την ανάπτυξη πυρηνικών δυνατοτήτων. Μετά ότι δεν θα δεχτούμε την παροχή οπλισμού στη Χεζμπολάχ και κυρίως το χημικό οπλοστάσιο. Μέχρι στιγμής δεν είμαστε σίγουροι ότι έχει γίνει χρήση χημικών: στο Ισραήλ θεωρούμε ότι ακόμα και ο Άσαντ αντιλαμβάνεται ότι ο χημικός πόλεμος αναβαθμίζει τη σύγκρουση.
Πώς έχει η κατάσταση με τη σιιτική λιβανική οργάνωση Χεζμπολάχ;
Το καλοκαίρι του 2006 θα λέγατε ότι η Χεζμπολάχ κέρδισε στη σύγκρουση με το Ισραήλ. Τώρα, όμως, συμμετέχει στο λιβανικό Κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση και έχουμε διαμηνύσει ότι σε μια επόμενη σύγκρουση θα πλήξουμε όλον τον Λίβανο και όχι μόνο στόχους της Χεζμπολάχ. Αισθανόμαστε ότι το καταλαβαίνουν. Φανταστείτε ότι το 2006 ένα εκατομμύριο Ισραηλινοί έπρεπε να ζουν επί 34 μέρες στα καταφύγια. Δεν πρόκειται να βρεθούμε ξανά σε αυτήν την κατάσταση.
Ποιο θα ήταν το προτιμότερο για το Ισραήλ σενάριο; Νίκη του Άσαντ, των ανταρτών, παράταση της σύγκρουσης, διχοτόμηση της Συρίας;
Δεν έχω απάντηση - όχι γιατί πρόκειται για μυστικό. Κανείς στο Ισραήλ δεν έχει καταλήξει. Αν ρωτούσατε έναν μήνα πριν από την ανατροπή του Μουμπάρακ, καμία υπηρεσία στον κόσμο δεν θα προέβλεπε την πτώση, και μάλιστα την καταδίκη του.
Αντίθετα, στη Συρία θεωρούσαν όλοι ότι η ανατροπή του Άσαντ ήταν υπόθεση μηνών, ενώ αποδείχτηκε αποτελεσματικός. Αισθανόμαστε, πάντως, καλύτερα όταν έχουμε να κάνουμε με ηγέτες, έστω και βάναυσους, παρά με οργανώσεις. Για εμάς, ίσως ο Άσαντ θα ήταν περισσότερο ικανός να υπογράψει ειρήνη με το Ισραήλ.
Βλέπετε προοπτική αναθέρμανσης των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων;
Η πολιτική του Ερντογάν ήταν να αναδειχτεί ηγέτης του αραβικού κόσμου - όμως η αντίδραση του αραβικού κόσμου δεν ήταν όσο φιλική φανταζόταν. Τώρα αντιλαμβάνονται ότι το Ισραήλ είναι ένας σημαντικός παίκτης που δεν μπορούν να αγνοούν. Μένει αυτό να αναγνωριστεί και δημοσίως - στις άτυπες σχέσεις αισθανόμαστε διαρκή βελτίωση.
Έχει κάποια διάσταση ασφαλείας η οικονομική κρίση της Κύπρου;
Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιο σενάριο. Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι η διαίρεση της Κύπρου θα συνεχιστεί - αλλά δεν είμαι ειδικός. Προφανώς κανείς στη διεθνή σκηνή δεν θα αφήσει είτε την ελληνική είτε την τουρκική πλευρά να κατακτήσει το σύνολο της Κύπρου.
Δεν σας ανησυχεί το γεγονός ότι η Τουρκία απειλεί την Κυπριακή Δημοκρατία για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της;
Δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία στην ασφάλεια αυτής της γεωγραφικής περιοχής λόγω και των διεκδικήσεων του Λιβάνου, τις οποίες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν και τρίτοι παίκτες. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι η Τουρκία θα εκτεθεί κατά μέτωπο, ίσως να βοηθήσει άλλους να πραγματοποιήσουν ένα πλήγμα, αλλά τότε αυτό θα είναι μια μορφή τρομοκρατίας. Προφανώς, η υπεράσπιση μιας θαλάσσιας επικράτειας είναι κάτι πολύ διαφορετικό από την προστασία στόχων εντός του Ισραήλ: τώρα το μελετούμε και το μαθαίνουμε, είναι μια νέα διάσταση. Η ανοιχτή θάλασσα είναι άγριο πράγμα. Πρέπει να ενισχύσουμε τις δυνατότητες του Πολεμικού μας Ναυτικού.
Πώς θα περιγράφατε τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις στον τομέα των πληροφοριών;
Είναι καλές και βελτιώνονται κάθε φορά που υπάρχει υποχώρηση των σχέσεων με την Τουρκία - όχι μόνο στο επίπεδο των πληροφοριών, αλλά και στο στρατιωτικό. Παραδοσιακά έχουμε καλή ελληνοϊσραηλινή συνεργασία σε ό,τι αφορά το Ναυτικό και την Αεροπορία. Εσείς έχετε πολλά να μελετήσετε από την εμπειρία μας και εμείς γνωρίζουμε την αποτελεσματικότητά σας, ιδίως στα ναυτικά θέματα. Είναι ένας τομέας που μόνο περαιτέρω ανάπτυξη μπορεί να γνωρίσει.
Τι αλλαγές έχουν φέρει οι νέες συνθήκες στην οργάνωση και τις προτεραιότητες των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών;
Οι τρεις βασικές αλλαγές είναι, πρώτον, ότι το να καλύπτεις μια οργάνωση, όπως η Χαμάς ή η Χεζμπολάχ, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το να καλύπτεις μια χώρα, όπως η Ιορδανία ή η Συρία. Εδώ και τρεις-τέσσερις δεκαετίες η σύγκρουση δεν διεξάγεται με γειτονικά κράτη, αλλά με μη κρατικές οντότητες. Δεύτερον, η ιρανική πυρηνική απειλή, που αποτελεί την πρώτιστη προτεραιότητά μας, σημαίνει όχι μόνο να παρακολουθείς τη στρατιωτική πυρηνική ικανότητα καθαυτή, αλλά και την είσοδο των πρώτων υλών, τη λειτουργία των υπολογιστικών συστημάτων, την ιρανική υποδομή - είναι κάτι νέο για εμάς. Τρίτη προτεραιότητα είναι η επεξεργασία του τεράστιου όγκου των διαθέσιμων πληροφοριών: κάθε ημέρα συλλέγουμε οκτώ εκατομμύρια «πληροφορίες» και θα πρέπει από αυτές να επιλέγουμε μόνο τις 80 περίπου που είναι εν δυνάμει χρήσιμες. Το να συλλέγεις οκτώ εκατομμύρια πληροφορίες την ημέρα είναι πια υπόθεση της τεχνολογίας και όχι ανθρώπινη - κανείς δεν μπορεί να τις διαβάσει.
* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Κεφάλαιο της 29ης Ιουνίου
• Άσκηση αερομεταφοράς και ρίψης λόχου αλεξιπτωτιστών με την ονομασία "ΒΕΛΟΣ 1" παρακολούθησε, την Τρίτη 18/6, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μ.Κωσταράκος επιβαίνοντας σε α/φ C-130Η της Πολεμικής Αεροπορίας, μαζί με το ασκούμενο προσωπικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία των αλεξιπτωτιστών ήταν στρατεύσιμοι, ενώ έγινε και ρίψη φορτίων από το 865 Τάγμα Εναερίου Εφοδιασμού (ΤΕΝΕΦ) . Τον Α/ΓΕΕΘΑ συνόδευε ο Διοικητής ΒΣΣ Αντιστράτηγος Βερίγος Ζαχαρίας. Kατά την διάρκεια της παραμονής του στην 112 ΠΜ ο Α/ΓΕΕΘΑ επισκέφθηκε το 865ο Τάγμα Εναερίου Εφοδιασμού (865 ΤΕΝΕΦ) καθώς και την 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης της ΠΑ. Εκεί τον υποδέχτηκαν ο Α/ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Ευάγγελος Τουρνάς, και ο Διοικητής της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, Ταξίαρχος Αντώνιος Νομικός. Ο Α/ΓΕΕΘΑ παρακολούθησε δραστηριότητες από τον Πύργο Αναρρίχησης - Καταρρίχησης της Μοίρας καθώς και το σενάριο παροχής πρώτων βοηθειών μάχης. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, η πραγματοποίηση σεμιναρίου JFAC (Joint Force Air Component) – JTAC (Joint terminal attack controller) – ΑΕΛΑ (Aξιωματικών Ελεγκτών Αέρος), την ημέρα της επίσκεψης Κωσταράκου.
• Παράδοση της 5ης ΤΠΚ Super Vita (Ρίτσος Ρ-71) στο Πολεμικό Ναυτικό, εντός του έτους, προβλέπει τροπολογία που ψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο στα τέλη Απριλίου. Η τροποποίηση της σύμβασης για την προμήθεια πυραυλακάτων Super Vita προβλέπει επίσης την παράδοση των Καραθανάσης Ρ-72 και Βλαχάκος Ρ-73, τον Απρίλιο του 2015 και Φεβρουάριο του 2016 αντίστοιχα.
• Στην Λιβύη ταξίδεψε το σκάφος ειδικών επιχειρήσεων "Νέμεσις" της ελληνικής εταιρίας ELMON, για επίδειξη στις τοπικές αρχές οι οποίες προγραμματίζουν σχετικό πρόγραμμα προμήθειας. Το σκάφος έφτασε στην Τρίπολη της Λιβύης με ενδιάμεσο σταθμό για ανεφοδιασμό την Μάλτα, σε ένα ταξίδι που διήρκησε 21 ώρες.
• Aνά δύο χρόνια θα διεξάγεται πλέον η τουρκική αποβατική άσκηση Efes λόγω περικοπών στο τουρκικό στράτευμα. Στην φετινή άσκηση έγινε προσπάθεια περιορισμού της χρήσης πυρομαχικών υψηλού κόστους από την ΤΗΚ. Συμμετείχαν συνολικά 7.000 προσωπικό, 22 α/φ και 23 πλοία του TDK.
• Ένα ακόμα α/φ F-16 απώλεσε στις 13/5 η ΤΗΚ. Το F-16C Block50 του Υποσμηναγού Hamza Gümüşsoy (151 Filo) συνετρίβη κοντά στα τουρκοσυριακά σύνορα. Η 151 έχει μεταξύ άλλων και ρόλο SEAD.
• Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί από επίσημες πηγές (να το τονίσουμε αυτό) τα τουρκικά ναυπηγεία Dearsan πέτυχαν την πώληση 8 περιπολικών σκαφών στο Τουρκμενιστάν, συνέχεια αρχικής παραγγελίας 2 σκαφών του τύπου τα οποία έχουν ήδη παραδοθεί. Τα σκάφη εκτοπίσματος 400 τόνων, φέρουν κύριο πυροβόλο 40mm της Oto Melara, και δυο τηλεχειριζόμενα πυροβόλα των 25mm.
φωτ: Ναυτικά Νέα Βοσπόρου
• Αρκετά σχόλια προκάλεσαν κάποιες φωτογραφίες της πρόσφατης τουρκικής αποβατικής άσκησης Efes στον κόλπο του Doganbey, οι οποίες απεικονίζουν τουρκικά άρματα μάχης Μ-48 να κινούνται παράλληλα με την ακτή. Όπως πληροφορούμαστε τα έντονα ρεύματα στην περιοχή στα τέλη Μαίου, έκαναν το έργο των Τούρκων καπετάνιων ακόμα πιο δυσχερές, με αποτέλεσμα ορισμένα LCT να πασχίζουν να "πιάσουν" στα προκαθορισμένα σημεία, χωρίς μεγάλη επιτυχία.. Καταλήγοντας ακόμα και στην άκρη της ακτής απόβασης, με συνέπεια τα Μ-48 να κάνουν παρέλαση κατα μήκος της, κίνηση εξαιρετικά ανθυγεινή σε περίπτωση πραγματικής επιχείρησης. Ας σημειωθεί ότι αυτό είναι εμφανές ακόμα και στις φιλτραρισμένες φωτογραφίες που δημοσίευσε το πρακτορείο Ανατολή για προπαγανδιστικούς λόγους .Φυσικά δεν είναι μυστικό ότι οι επιδόσεις των αξιωματικών του TDK σε αυτό τον τομέα δεν είναι ιδιαιτέρως κολακευτικές (1,2,3,4,5,6,7) Ακόμα και τα πιο σύγχρονα σκάφη χρειάζονται καπετάνιους..
Η προσέγγιση του νεότευκτου Ç-154 (παραδόθηκε στις 27 Απριλίου 2012) στην ακτή (1)
Η προσέγγιση του C-154 ακτή (2)
• Το πέμπτο κατα σειρά υποβρύχιο κλάσης Dolphin απέκτησε το Ισραήλ. Η τελετή ύψωσης σημαίας έλαβε χώρα στο Κίελο παρουσία του Ισραηλινού Α/ΓΕΝ Ναυάρχου Ram Rothberg, του Γεν. Γραμματέα του Ισραηλινού υπουργείου Άμυνας και λο.ιπών επισήμων των δύο χωρών. Το INS Rahav θα παραδοθεί στο Ισραηλινό Ναυτικό προς τα τέλη του έτους, μετά από σειρά θαλάσσιων δοκιμών. Το έκτο και τελευταίο υ/β της κλάσης θα παραδοθεί στην μεσανατολική χώρα προς τα τέλη της δεκαετίας. Τα συγκεκριμένα υποβρύχια αποτελούν μέρος του συστήματος στρατηγικής αποτροπής της χώρας, καθώς φέρουν κατάλληλα τροποποιημένους τορπιλοσωλήνες για την εκτόξευση πυραύλων πλεύσης Popeye Turbo ακτίνας 1500 χμ, εξοπλισμένων με πυρηνικές κεφαλές.
Ένα εκ των τριών αρχικών υ/β Dolphin του Ισραηλινού ναυτικού.
• Στην πραγματοποίηση της μεγαλύτερης άσκησης αεράμυνας των τελευταίων δεκαετιών προχώρησε στις 27 Μαίου η Μόσχα. Μονάδες αεράμυνας της Δυτικής Στρατιωτικής Περιοχής εφοδιασμένες με S-300PMU2 Favorit μετακινήθηκαν από την περιοχή του Λένινγκραντ στην περιοχή του Αστραχάν, όπου και συνασκήθηκαν με αεροσκάφη που απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Baltimor, πλησίον της πόλης Voronezh.
• Την επιστροφή του αεροπλανοφόρου Admiral Kuznetsov στην Μεσόγειο από τα τέλη του 2013, ανακοίνωσε ο Ρώσος ναύαρχος Viktor Chirkov. Το σκάφος βρίσκεται δεξαμενισμένο στα ναυπηγεία του Severodvinsk Sevmash για την πραγματοποίηση ενός (αρκετά φιλόδοξου) προγράμματος εκσυγχρονισμού με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2017. Οι εξελίξεις στην Συρία και η ανάγκη για ισχυρή ναυτική παρουσία στην περιοχή, πιθανότατα έθεσαν τέλος στα ρωσικά σχέδια εκσυγχρονισμού, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον.
Το δεξαμενισμένο Αdm. Kuznetsov
• Πλήθος ρωσικών οπλικών συστημάτων παραδίδονται αυτή την περίοδο στο Αζερμπαιτζάν, απότοκο συμφωνιών του 2011-2012. Ρωσικά ΜΜΕ αναφέρουν την παράδοση συνολικά 94 αρμάτων μάχης T-90S, 100 ΤΟΜΑ BMP-3, 18 αυτοκινούμενων πυροβόλων 2S19 Msta-S, 18 ΠΕΠ Smerch, 18 αυτοκινούμενων όλμων Vena, και 6 ΠΕΠ TOS-1A Solntsepek, συνολικής αξίας 700 εκ$ - ενός δις $. Η εξέλιξη αυτή ψαλιδίζει τις τουρκικές φιλοδοξίες για προώθηση του α/κ πυροβόλου Firtina -αρχικά- στον στενό σύμμαχο της Άγκυρας.
• Παραμένοντας στην περιοχή του Καυκάσου, σύμφωνα με αρμενικά ΜΜΕ η Ρωσία προχώρησε στην ανάπτυξη πυραύλων SRBM Iskander-M στην βάση που διατηρεί στο Gyumri της Αρμενίας.
Εν Κρυπτώ
Τεραστίων διαστάσεων αεροπορική άσκηση εντός του FIR Λευκωσίας πραγματοποιεί απόψε η πολεμική αεροπορία του Ισραήλ. Το βασικό σενάριο της άσκησης είναι οι εναέριες περιπολίες μάχης και οι προσβολές στόχων σε προσομοιωμένο περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου. Η άσκηση θα διεξαχθεί σε δεσμευμένη περιοχή εντός του FIR Λευκωσίας, στη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται νότια της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα πάνω από όλα σχεδόν τα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ. Στην άσκηση λαμβάνουν μέρος περισσότερα από 20 ζεύγη πολεμικών αεροσκαφών F-16Ι Sufa και F-15Ι Ra’am, πέντε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού καθώς και αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου.
Στην Ισραηλινή άσκηση συμμετέχει και η Λευκωσία καθώς τα Ισραηλινά μαχητικά αναμένεται να χρησιμοποιήσουν την αεροπορική βάση «Ανδρέα Παπανδρέου» στην Πάφο. Την άσκηση παρακολουθούν από το κέντρο ελέγχου πτήσεων Λευκωσίας δυο ανώτεροι Ισραηλινοί αξιωματικοί από το κέντρο ελέγχου πτήσεων Λευκωσίας.
Την ίδια ώρα, στο λιμάνι της Λεμεσού για ανεφοδιασμό και ξεκούραση του πληρώματος κατέπλευσαν το πρωί δυο πλοία του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού, το αντιτορπιλικό "Ναύαρχος Παντελέγιεφ" και το ρυμουλκό Krilov, μέρος του Ρωσικού στόλου που βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο για περιπολία και παρακολούθηση της κατάστασης στη Συρία.
Την Παρασκευή 22 Μαρτίου, την τελευταία ημέρα της επίσκεψης του Προέδρου Ομπάμα στο Ισραήλ, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, εξέφρασε τη λύπη του δημοσίως προς τον Τούρκο πρωθυπουργό, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, για το θάνατο των εννέα Τούρκων που επέβαιναν στο πλοιάριο Mavi Marmara το οποίο επιχείρησε να σπάσει το embargo της Γάζας το 2010.
Το επεισόδιο αυτό είχε επιφέρει την ψύχρανση των σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας και υπήρξε η απαρχή της προσέγγισης του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο. Το επεισόδιο είχαν ακολουθήσει οι πολύ σκληρές και αντικειμενικά άτυχες δηλώσεις του Ερντογάν για τον σιωνισμό τον οποίο παραλλήλισε με το ολοκαύτωμα μέχρι σημείου που αναγκάσθηκε ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Κέρι, να τις αποδοκιμάσει δημοσίως κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Άγκυρα.
Είναι βέβαιο ότι ο πρόεδρος Ομπάμα πίεσε τον Νετανιάχου να υποχωρήσει στη διαμάχη αυτή εν όψει των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και κυρίως στην Συρία, όπου η Τουρκία έχει κομβική θέση και ρόλο. Το καθεστώς Άσαντ είναι παραδοσιακά εχθρικό προς το Ισραήλ έχοντας απολέσει σε προηγούμενο πόλεμο τα υψίπεδα Golan και έχοντας συμμαχήσει με τους πιο σκληρούς εχθρούς του Ισραήλ, το Ιράν και τους συμμάχους του καθώς και την Χεσμπολάχ του Λιβάνου. Τόσο ο Ομπάμα όσο και ο Νετανιάχου πιστεύουν ότι η Τουρκία την «επόμενη ημέρα» της αλλαγής του καθεστώτος στη Συρία θα μπορέσει να ελέγξει το νέο καθεστώς. Ενδεχομένως να έχουν δίκιο στην εκτίμηση αυτή, αν και αυτό είναι αμφίβολο εν όψει του γεγονότος ότι δυνάμεις προσκείμενες στην αλ Κάιντα είναι πολύ πιθανόν ότι θα επικρατήσουν.
Σε άλλο επίπεδο όμως, και ανεξαρτήτως των προβλέψεων ως προς την μελλοντική πορεία της Συρίας, είναι εξεταστέα η ειλικρίνεια και η τήρηση των τυχόν συμφωνηθέντων από την Τουρκία. Είναι η Τουρκία ένας αξιόπιστος/υπεύθυνος σύμμαχος; Μπορεί το Ισραήλ να εμπιστεύεται την Τουρκία; Το ερώτημα είναι καίριας σημασίας γιατί από την απάντηση εξαρτάται, κατά τη γνώμη μας, η μελλοντική τους σχέση και όχι μόνο.
Από την όλη διαδρομή των Νεότουρκων, αλλά και από την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η πολιτική της Τουρκίας συνοψίζεται στην πολύ πετυχημένη έκφραση του Frank Weber: «ο επιτήδειος ουδέτερος».
Για να ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν, η Τουρκία ζήτησε πολλά δισεκατομμύρια δολάρια για να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν τις αεροπορικές βάσεις του εδάφους της για την επίθεση στο Ιράκ, πράγμα το οποίο δυσχέρανε υπέρμετρα τα σχέδια των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά οι ΗΠΑ άρχισαν τότε να έχουν αμφιβολίες για την «φιλία» της Τουρκίας. Τότε άρχισε η υποστήριξη του Κουρδιστάν και δειλά-δειλά η συζήτηση για δημιουργία κουρδικού κράτους, αρχικά στο Ιράκ αλλά και ως πυρήνα για την μελλοντική ενσωμάτωση του τουρκικού Κουρδιστάν και των άλλων όμορων περιοχών που κατοικούνται από Κούρδους και σήμερα αποτελούν εδάφη του Ιράν και της Συρίας.
Ενώ είχε ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Ελλάδα, φαίνεται ότι αφ’ ενός η χώρα μας δεν το εκμεταλλεύτηκε σωστά και αφ’ ετέρου οι εξελίξεις στην περιοχή ήσαν τέτοιες που εξανάγκασαν τις ΗΠΑ να επαναπροσεγγίσουν την Τουρκία. Σ’ αυτό βεβαίως «βοήθησαν» και οι ραγδαίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι η Τουρκία είναι προνομιακός ομιλητής εκ του λόγου ότι είναι ένα μουσουλμανικό κράτος, ήπιας μορφής (προς το παρόν τουλάχιστον), που μπορεί να ωθήσει την περιοχή προς μια πιο μετριοπαθή πολιτική αντιμετώπιση της Δύσης και κυρίως του Ισραήλ.
Είναι φανερό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να απεμπλακούν κατά το δυνατόν από την Μέση Ανατολή και απόδειξη αποτελεί ότι δεν έπαιξαν σχεδόν κανένα ρόλο στις πρόσφατες αλλαγές. Κοιτάζουν απλώς να διαχειριστούν μια κατάσταση που έχει ξεφύγει από τον έλεγχό τους, για την οποία και τήρησαν ουδέτερη στάση˙ αφ’ ενός δεν βοήθησαν τα υφιστάμενα φιλικά καθεστώτα και αφ’ ετέρου άφησαν την κατάσταση να εκτροχιασθεί, με αποτέλεσμα οι χώρες αυτές να ελέγχονται σήμερα από την Μουσουλμανική Αδελφότητα ή τους συμμάχους της. Είναι βέβαιο ότι προϊόντος του χρόνου τα καθεστώτα αυτά θα καθίστανται πιο αυταρχικά και σκληροπυρηνικά με αποτέλεσμα οι χριστιανοί κάτοικοι να αναγκασθούν να μεταναστεύσουν, όπως συνέβη στο Ιράκ το οποίο εγκατέλειψαν πέραν του ενός εκατομμυρίου μετά τον πρόσφατο πόλεμο. Η Τουρκία επιδιώκει να αντικαταστήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στην περιοχή. Το μαρτυρούν τα ταξίδια του Ερντογάν στην Αίγυπτο και τις άλλες μουσουλμανικές χώρες.
Η Ελλάδα και η Κύπρος ανέκαθεν υπήρξαν φίλοι των Αράβων. Η Κύπρος, από την εποχή του Μακαρίου και του Νάσσερ, ήταν από τους πρωτοπόρους του κινήματος των Αδεσμεύτων και πάντοτε η Αίγυπτος την υποστήριζε στη διεκδίκηση της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης. Αλλά και η Ελλάδα πάντοτε υποστήριζε τους Άραβες στη διεκδίκηση των δικαίων του Παλαιστινιακού λαού. Ένα μεγάλο κομμάτι των Παλαιστινίων ήσαν χριστιανοί ορθόδοξοι και παραδοσιακά αποδέχονταν την ελληνικότητα του Πατριαρχείου.
Γενικά ο αραβικός κόσμος και το πολιτικό όργανό τους, ο Αραβικός Σύνδεσμος, υποστήριζε τα δίκαια της Κύπρου και μέχρι τώρα αρνείται να αναγνωρίσει την Βόρεια Κύπρο ως ανεξάρτητο κράτος. Έχει, όμως, ήδη αρχίσει η διολίσθηση. Από τότε που ανέλαβε τη Γενική Γραμματεία του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης η Τουρκία, η Βόρεια Κύπρος έχει γίνει δεκτή ως Παρατηρητής (χωρίς, όμως, δικαίωμα ψήφου) και λαμβάνει μέρος σε όλες τις συνεδριάσεις. Είναι βέβαιο ότι τώρα με τα προβλήματα της Κύπρου και δευτερευόντως της Ελλάδας, εφ’ όσον δεν υπάρξει πρόοδος στα σχέδια της Τουρκίας για την Κύπρο, είναι θέμα χρόνου η αναγνώριση του κρατιδίου ως πλήρους μέλους του Οργανισμού και ως ανεξάρτητου κράτους από τα μέλη του Οργανισμού, όπως έχουν διαμορφωθεί σήμερα οι συγκυρίες.
Οι δεσμοί της Ελλάδος και της Κύπρου με τις αραβικές χώρες λόγω συγκυρίας αποδυναμώνονται. Οι Έλληνες, μαζί με τους άλλους χριστιανούς, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα αραβικά εδάφη. Η φυγή άρχισε από πολύ παλιά, αλλά τώρα θα εντείνεται όλο και περισσότερο λόγω της ισλαμοποίησης των καθεστώτων και κατ’ ακολουθίαν της αύξησης τους συντηρητισμού της μεγάλης πλειονότητας των κατοίκων των κρατών αυτών.
Ήδη η Αίγυπτος αναιρεί την κατ’ αρχήν συμφωνία με την Ελλάδα για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, επικαλούμενη την αντίθεση της Τουρκίας. Το Πατριαρχείο στην Παλαιστίνη είναι αμφίβολο αν μπορεί να διατηρηθεί ελληνικό ή αν θα ακολουθήσει το παράδειγμα του Πατριαρχείου της Αντιοχείας.
Είναι φανερό ότι η Τουρκία, με το να προτάσσει το μουσουλμανικό της πρόσωπο, αποκτά ερείσματα στον αραβικό κόσμο ο οποίος ολισθαίνει όλο και πιο πολύ στον φονταμενταλισμό. Τα ηγεμονικά καθεστώτα των κρατιδίων του Περσικού για να διατηρηθούν πρέπει να εμφανίζονται ως άκρως συντηρητικά εφ’ όσον το Ισλάμ εξ’ ορισμού δεν συμβαδίζει με την δημοκρατία˙ κράτη δε όπως η Αίγυπτος και η Τυνησία πρέπει να προσφέρουν στους πολίτες τους όλο και μεγαλύτερες δόσεις θρησκευτικού φανατισμού και μισαλλοδοξίας ως αντιστάθμισμα της χειροτέρευσης της οικονομικής τους κατάστασης που ενδέχεται να μην είναι πλέον αναστρέψιμη.
Η Τουρκία σωστά βλέπει τον εαυτό της ως μία περιφερειακή δύναμη, η οποία την τελευταία δεκαετία έκαμε τεράστια άλματα προόδου. Εγκατέλειψε την κληρονομιά του Κεμάλ Ατατούρκ ότι η Τουρκία πρέπει να γίνει κοσμικό κράτος και ότι προέχει η πρόσδεσή της στην Ευρώπη. Ο Ερντογάν, είτε λόγω ευφυΐας είτε από συγκυρία, ορθώς εστράφη προς το Ισλάμ και κτίζει δεσμούς με τα νέα καθεστώτα της περιοχής. Όσο και αν η Τουρκία, ως κατακτητής αραβικών εδαφών μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, ήταν μισητή σ’ αυτά, σήμερα η νέα γενιά των Αράβων τη βλέπει ως μια μουσουλμανική χώρα που «στέκεται» ως ίση στη Δύση και είναι έτοιμη να τους συνδράμει. Εν ολίγοις, βλέπουν ένα μοντέλο διακυβέρνησης και ανάπτυξης που τους ταιριάζει, χωρίς να είναι αναγκασμένοι να δεχθούν και να εφαρμόσουν δυτικά πρότυπα που είναι ξένα στις χώρες τους.
Για να δείξει το «καλό» της πρόσωπο, η Τουρκία προσπαθεί, για πολλοστή φορά, να «τα βρει» με τους Κούρδους της Τουρκίας. Για τον σκοπό αυτό έχει «επιστρατευθεί» και ο Οτσαλάν, ο οποίος από το κελί της φυλακής του εξέδωσε «ιστορική διακήρυξη», με την οποία συνιστά την κατάληξη – επιβεβαίωση της συμφωνίας για κατάπαυση του πυρός. Η διακήρυξη αναγνώστηκε ενώπιον εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών στο Ντιγιαρμπακίρ. Είναι ενδεικτικό, όμως, της αληθινής διάθεσης του Ερντογάν ότι σε σχόλιά του χαρακτήρισε «προκλητική ενέργεια» την απουσία τουρκικών σημαιών στη συγκέντρωση. Η παρατήρηση αυτή παραπέμπει σε προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες να δοθεί τέλος στην σύγκρουση. Αν κρατήσει η εκεχειρία, ο Ερντογάν με την στήριξη του κουρδικού κόμματος BDP, που κατέχει 36 έδρες στη Βουλή, θα μπορέσει να εξασφαλίσει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την αναθεώρηση του Τουρκικού Συντάγματος έτσι ώστε η Προεδρία στην οποία προσβλέπει να αποκτήσει πλήρεις εκτελεστικές αρμοδιότητες και όχι απλώς ρυθμιστικές όπως σήμερα. Σιγά αλλά σταθερά το σχέδιο του Ερντογάν να συγκεντρώσει τις εξουσίες στα χέρια του υλοποιείται. Αν επικρατήσει η ομαλοποίηση των σχέσεων με τους Κούρδους, το πιθανότερο είναι η Τουρκία να εμφανίζει όλο και μεγαλύτερη αδιαλλαξία και υπεροψία και να απαιτεί όλο και μεγαλύτερο ρόλο στα περιφερειακά και παγκόσμια δρώμενα.
Στην ανάλυση αυτή δεν πρέπει να μας διαφεύγει και ο παράγων Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες εγκαταλείπουν μεν την Μέση Ανατολή λόγω ανάγκης, αλλά ελπίζουν ότι η «σύμμαχος» Τουρκία θα καλύψει μέρος του κενού για να αποφευχθεί η ολοκληρωτική αποξένωση της περιοχής από τη Δύση. Όμως, είναι βέβαιο ότι η Τουρκία, μόλις νοιώσει αρκετά δυνατή, θα εκμεταλλευτεί την κατάσταση για τον εαυτό της χωρίς να ενδιαφέρεται για συμμάχους ή για τη Δύση. Ακόμη και η επιθυμία της να γίνει μέλος της ΕΕ δεν είναι τίποτε άλλο από την κεκτημένη ταχύτητα του κεμαλισμού να καταστεί επιτέλους ευρωπαϊκό κράτος και ίσως ορμάται από το παλιό όνειρό της να κατακτήσει την Ευρώπη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, αν η Τουρκία γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ, θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα αρχικώς και στη συνέχεια θα προσπαθήσει να την ποδηγετήσει.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι δεσμευμένες στην υπεράσπιση και τη διατήρηση του Ισραήλ. Κανένας πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είναι δυνατό να αποστεί από αυτή την υποχρέωση. Σήμερα, εν όψει των γεωπολιτικών ανακατατάξεων και προϊούσης της αδυναμίας των Ην. Πολιτειών να ελέγξει από μόνη της την κατάσταση στην περιοχή, ελπίζει στη συνδρομή και τη βοήθεια της Τουρκίας. Για το λόγο αυτό πίεσε τον Νετανιάχου να απολογηθεί στην Τουρκία, ούτως ώστε να υπάρξει επαναπροσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών.
Είναι, πάντως, απορίας άξιον πώς το Ισραήλ δέχθηκε την ταπείνωση αυτή, ενώ είναι γνωστό ότι η αποστολή του Μαβί Μαρμαρά ήταν με τέτοιο τρόπο οργανωμένη ώστε να αναγκαστεί το Ισραήλ να κτυπήσει. Δεν είναι τυχαίο πως οι μόνοι επιβάτες του πλοιαρίου που σκοτώθηκαν από τους Ισραηλινούς κομάντος ήσαν Τούρκοι. Ο Ερντογάν απεδέχθη την μετάνοια «εξ ονόματος του τουρκικού λαού» θριαμβολογώντας, αλλά το θέμα δεν έχει λήξει διότι όπως έγινε γνωστό, το μεν Ισραήλ προσφέρει ως αποζημίωση στην κάθε οικογένεια των θυμάτων 100.000 δολάρια, η δε Τουρκία απαιτεί 1.000.000 δολάρια ανά οικογένεια. Είναι δε φανερό ότι η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει την φιλοαραβική πολιτική της χάριν του Ισραήλ. Αυτό θα σήμαινε μια τεράστια μετατόπιση της φιλομουσουλμανικής πολιτικής της, πράγμα το οποίο, υπό τις σημερινές συγκυρίες, η παρούσα τουρκική κυβέρνηση δεν είναι δυνατό να το επιχειρήσει. Βεβαίως θα προσπαθήσει να ωθήσει το Ισραήλ προς μια πιο μετριοπαθή πολιτική έναντι των Παλαιστινίων, αλλά δεν πρόκειται να κάνει υποχωρήσεις έναντι των αραβικών κρατών για το Ισραήλ.
Το Ισραήλ πάντως ελπίζει ενδεχομένως ότι η Τουρκία θα επηρεάσει την Αίγυπτο ούτως ώστε να διασωθεί η μεταξύ τους συνθήκη, κάτι που είναι πολύ βασικό για το Ισραήλ. Από την πλευρά της η Τουρκία θα πιέσει όπως το Ισραήλ υποστηρίξει τη διακίνηση των υδρογονανθράκων δι’ αγωγού μέσω Τουρκίας αντί της δημιουργίας τερματικού στην Κύπρο ή μεταφοράς του υγροποιημένου αερίου (LNG) δια πλοίων. Μια τέτοια εξέλιξη θα καταστήσει την Τουρκία σχεδόν μονοπωλιακό κόμβο στη διακίνηση υδρογονανθράκων προς τη νότια Ευρώπη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πάντως, δεν προκύπτει ότι ένας αγωγός προς την Τουρκία είναι η πιο συμφέρουσα λύση, ανεξαρτήτως του ότι θα δέσμευε στρατηγικά το Ισραήλ με ένα κράτος, οι αντιδράσεις και τα σχέδια του οποίου σε βάθος χρόνου δεν μπορούν να προβλεφθούν. Σε αντίθεση με τη λύση του αγωγού, το υγροποιημένο αέριο (LNG) προσφέρει απείρως μεγαλύτερη ανεξαρτησία κινήσεων.
Αν το Ισραήλ αποδεχθεί τη διακίνηση μέσω Τουρκίας, θα είναι στρατηγικό λάθος, γιατί θα καταστεί όμηρος της Τουρκίας. Αν προχωρήσει με την Κύπρο και την Ελλάδα, θα είναι ο δεσπόζων συνέταιρος. Το χρηματικό κόστος βέβαια θα είναι ίσως μεγαλύτερο, αλλά θα πρόκειται για στρατηγική επένδυση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία έχει κάμει την στρατηγική επιλογή της. Έχει εγκαταλείψει τον Κεμαλισμό και το κοσμικό κράτος και με μικρά βήματα προχωρεί προς ένα νέο οθωμανισμό. Ανεξαρτήτως δε μερικών δειλών βημάτων προς μια δήθεν πιο ανεξίθρησκη αντιμετώπιση των πολιτών της, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παραμένει μια άκρως μισαλλόδοξη χώρα όπου οι μη μουσουλμάνοι είναι πολίτες δευτέρας κατηγορίας. Αρκεί να θυμηθεί κανείς την κοροϊδία που αναμασούν οι Τουρκικές κυβερνήσεις ότι επίκειται το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που σύμφωνα με το άρθρο 40 της Συνθήκης της Λοζάνης (προνοεί για το δικαίωμα των μη μουσουλμάνων Τούρκων υπηκόων να έχουν, μεταξύ άλλων, δικά τους εκπαιδευτήρια) έπρεπε να μην έχει παύσει ούτε στιγμή να λειτουργεί. Η τελευταία εκδοχή είναι ότι η Τουρκία θα επιτρέψει τη λειτουργία της αφού κτιστεί το τζαμί στην Αθήνα και αφού δεχθεί η Ελλάδα να γίνεται ο διορισμός των Ιμάμηδων από τους μουσουλμάνους και όχι από το κράτος!
Αλλά ας στραφούμε τώρα στο Ισραήλ: Ένα μικρό κράτος μερικών εκατομμυρίων κατοίκων είναι στη μέση μιας θάλασσας από μουσουλμανικές χώρες, οι οποίες θέλουν την καταστροφή του, είτε φανερά είτε κεκαλυμμένα.
Το μακροπρόθεσμο συμφέρον του Ισραήλ είναι η ενδυνάμωση των σχέσεων με την Κύπρο και την Ελλάδα με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Αφ’ ενός λόγω της δεσπόζουσας θέσης την οποία θα έχει σε μία τέτοια σχέση και αφ’ ετέρου λόγω της πρόσδεσης με την Ε.Ε. Εάν μάλιστα κατορθωθεί να συνδυασθεί η εξόρυξη των υδρογονανθράκων των τριών χωρών καθώς και η κοινή μεταφορά τους στην Ε.Ε., τότε η θέση και η ισχύς εκάστου κράτους αναβαθμίζεται και πολλαπλασιάζεται.
Το Ισραήλ είναι ένα σκεπτόμενο κράτος που ξέρει πολύ καλά το συμφέρον του. Δεν είναι δυνατό να μην αντιλαμβάνεται το παιχνίδι της Τουρκίας στην περιοχή και ότι οποιαδήποτε ταύτιση της πολιτικής του με την Τουρκία είναι εναντίον των καλώς νοούμενων συμφερόντων του. Συμφέρει το Ισραήλ η αποδυνάμωση της Τουρκίας, η πιθανή ανεξαρτητοποίηση και ενδυνάμωση του Κουρδιστάν και η στενότερη συμμαχία με την Ελλάδα και την Κύπρο. Από στρατηγικής άποψης το Ισραήλ δεν είναι ρεαλιστικό στο εξής να εμπιστεύεται πλήρως την Τουρκία. Η δυσπιστία είναι βαθιά.
Ενδείκνυται για την Ελλάδα και την Κύπρο η διατήρηση των φιλικών τους σχέσεων με τις αραβικές χώρες, σχέσεις οι οποίες ανάγονται στα βάθη της ιστορίας, όμως είναι ανάγκη να οικοδομήσουν μία νέα συνεργασία με το Ισραήλ προς αμοιβαίο όφελος. Το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι οι μόνες μη μουσουλμανικές χώρες στην περιοχή. Και κακά τα ψέματα. Όπως έγραψε ο Σάμιουελ Χάντιγκτον, εισήλθαμε στην εποχή της Σύγκρουσης των Πολιτισμών.
Μεγάλης κλίμακας αεροναυτική άσκηση με την συμμετοχή Ελληνικών και Ισραηλίτικων μαχητικών βρίσκεται σε εξέλιξη από χθες το πρωί πάνω από τα διεθνή ύδατα, νότια της Κύπρου, εντός του Χώρου Ελέγχου Πτήσεων της Λευκωσίας, της Αθήνας και του Τελ Αβίβ.
Το σενάριο προβλέπει προσβολή θαλάσσιων στόχων, εμπλοκή των αεροσκαφών σε αερομαχίες και τον ανεφοδιασμό τους εν πτήσει, στο τρίγωνο μεταξύ Κύπρου – Κρήτης και Καστελόριζου.
Την ερχόμενη εβδομάδα και συγκεκριμένα την Τρίτη 18 και την Τετάρτη 19 του μηνός το θέατρο των ασκήσεων θα μεταφερθεί εντός του Κυπριακού Εναέριου Χώρου και συγκεκριμένα στα ανοιχτά της Πάφου, όπου με τη ενεργό συμμετοχή και της Εθνικής Φρουράς θα πραγματοποιηθεί και άσκηση Έρευνας και διάσωσης σε συνεργασία με αεροναυτικές δυνάμεις του Ισραήλ.
Πηγή από Υπουργείο Αμυνας με την οποία επικοινώνησε ο ΑΝΤ1 όχι μόνο επιβεβαίωσε τις πληροφορίες, αλλά ενέταξε την πραγματοποίηση των ασκήσεων στους σχεδιασμούς που έχουν εκπονηθεί από τα επιτελεία και των τριών χωρών.Όπως μάλιστα εγκύρως πληροφορείται ο ΑΝΤ1, στις αμέσως επόμενες εβδομάδες οι ένοπλες δυνάμεις Κύπρου και Ισραήλ θα συμμετάσχουν σε κοινή άσκηση εντός της επικράτειας του Ισραήλ.
Επιστέγασμα της τριμερούς συνεργασίας θα αποτελέσει η πραγματοποίηση τον Σεπτέμβριο κοινής Αεροναυτικής άσκησης ευρείας κλίμακας, με τη συμμετοχή της Ελλάδας της Κύπρου και του Ισραήλ.
Οι ασκήσεις αυτές αποτελούν απάντηση στα τουρκικά γυμνάσια και τις απειλές κατά των κυριαρχικών δικαιωμάτων τόσο της Κύπρου όσο της Ελλάδας και του Ισραήλ.
Στο τεμάχιο 12 της κυπριακής ΑΟΖ, έφθασε η εξέδρα της Noble Energy, η οποία θα αναλάβει το έργο της επιβεβαιωτικής γεώτρησης, όπως ανέφερε ο ίδιος ο εκπρόσωπος της εταιρείας στην Κύπρο John Tomich.
Σε χαιρετισμό του στα εγκαίνια της μονάδας παραγωγής λάσπης της εταιρείας EDT, στο λιμάνι Λεμεσού, ο κ. Tomich δήλωσε πως η επέκταση των εγκαταστάσεων της EDT, με την οποία συνεργάζεται η Noble για τις ανάγκες των γεωτρήσεων, θα προσφέρει καλύτερη υποστήριξη στην προγραμματισμένη, για τις επόμενες μέρες, επιβεβαιωτική γεώτρηση. Η εξέδρα για την επιβεβαιωτική γεώτρηση, συνέχισε, ρίχνει άγκυρες, ενώ πρόσθεσε ότι η λειτουργία της χερσαίας μονάδας της EDT θεωρείται ένα σημαντικό ορόσημο στην ανάπτυξη της ενεργειακής βιομηχανίας στην Κύπρο.
«Αυτή η βιομηχανία χρειάζεται σημαντική ανάπτυξη σε υποδομές και έχει τη δυνατότητα να παρέχει στους Κύπριους εργασία και πολλά έσοδα, για πολλά χρόνια», είπε ο κ.Tomich και συμπλήρωσε «η Noble Energy είναι περήφανη που είναι μέρος ενός λαμπρού ενεργειακού μέλλοντος για την Κύπρο, μαζί με τους καλούς της φίλους και συναδέλφους στην EDT».
Από την πλευρά του, ο Γενικός Διευθυντής της EDT, Δαρείος Μελάς, διαβεβαίωσε πως «παρά τις πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις που επηρέασαν αρνητικά όλους μας, η εταιρεία μας έχει δεσμευτεί να είναι μέρος της προσπάθειας για την επανεκκίνηση της οικονομίας μας».
Παράλληλα, εξέφρασε την υπερηφάνεια του που η εμπειρία και οι δραστηριότητες της εταιρείας στο εξωτερικό έρχονται πλέον για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της χώρας και τόνισε ότι έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες ώστε να διασφαλιστεί η προσφορά υψηλών προδιαγραφών εγκαταστάσεων και υπηρεσιών, που θα ικανοποιούν τις ανάγκες, τόσο της Noble Energy όσο και της βιομηχανίας γενικότερα.
«Η EDT σκοπεύει να είναι μέρος της παρούσας ανάπτυξης στην Κύπρο και σχεδιάζει περαιτέρω επενδύσεις προς το σκοπό αυτό, παρέχοντας θέσεις εργασίας και νέες ευκαιρίες, θέτοντας τις υψηλότερες δυνατές προδιαγραφές», συμπλήρωσε.
Υποδεικνύοντας ότι οι προοπτικές της βιομηχανίας και των αποθεμάτων φυσικού αερίου είναι ανεξάντλητες, ο κ. Μελάς εξέφρασε την ελπίδα πως η Κύπρος θα καταστεί ένας από τους βασικούς παίκτες της βιομηχανίας ενέργειας στην περιοχή.
Εξάλλου, σε χαιρετισμό του, ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής Λιμένων Κύπρου, Γιαννάκης Κόκκινος, ανέφερε πως η λειτουργία των χερσαίων εγκαταστάσεων της “EDT Oil & Gas Shorebase” θα συμβάλουν στην καθιέρωση των λιμανιών και της χώρας, ως κέντρο ποιοτικής και σύγχρονης εξυπηρέτησης και υποστήριξης των θαλάσσιων δραστηριοτήτων έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ, καθώς και στην ευρύτερη περιοχής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Ο κ. Κόκκινος διαβεβαίωσε πως η ΑΛΚ, ως ιδιοκτήτης και διαχειριστής των λιμενικών υποδομών του τόπου, θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειες της εταιρείας αλλά και άλλων ενδιαφερόμενων εταιρειών και υπέδειξε ότι τέτοιου είδους εγκαταστάσεις, οι οποίες αποδεικνύουν την άψογη συνεργασία που υπάρχει μεταξύ του ιδιωτικού τομέα και της Αρχής, αποτελούν κόσμημα για τα λιμάνια της Κύπρου, προσδίδοντας σημαντικό πλεονέκτημα έναντι άλλων λιμανιών γειτονικών χωρών, όσον αφορά την ανάπτυξη του τομέα παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών προς τις εργασίες έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων.
Τα εγκαίνια τέλεσε ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων Τάσος Μητσόπουλος, ενώ τις εγκαταστάσεις επισκέφθηκε νωρίτερα και ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, Γιώργος Λακκοτρύπης.
Τις βάσεις για συντονισμένη συνεργασία σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας έθεσε η χθεσινή επίσκεψη του Υπουργού Άμυνας Φώτη Φωτίου στο Ισραήλ και η συνάντηση του με τον Ισραηλινό ομόλογο του Μασέ Γιαλόν, ενώ αποφασίστηκε η σύσταση τεχνικών επιτροπών για προώθηση όλων των θεμάτων που συζητήθηκαν.
Σε διάσκεψη Τύπου στη Λεμεσό, ο Υπουργός Άμυνας ανέφερε πως η χθεσινή συνάντηση υπήρξε πολύ παραγωγική και έδωσε την ευκαιρία να συζητηθούν σειρά θεμάτων που άπτονται των διμερών σχέσεων των δυο χωρών σε θέματα ασφάλεια και ιδιαίτερα της ενεργειακής ασφάλειας, καθώς «μετά τον εντοπισμό μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία συνορεύει με αυτήν του Ισραήλ, διανοίγονται τομείς συνεργασίας και στον τομέα αυτό».
«Αποφασίσαμε και θέσαμε τις βάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση και εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ των δυο Υπουργείων μας και αποφασίσαμε να εργαστούμε συντονισμένα», είπε ο κ. Φωτίου, προσθέτοντας ότι «για το λόγο αυτό, συγκροτήσαμε τεχνικές επιτροπές για προώθηση όλων των θεμάτων που συζητήσαμε και η πρώτη συνάντηση αυτών των επιτροπών θα γίνει στην Κύπρο, στις 28 Μαΐου». Σημειώνοντας ότι «δεν νοείται συνεργασία στον ενεργειακό τομέα, χωρίς να εξετάζεται και η πτυχή της ενεργειακής ασφάλειας, η οποία είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό και λεπτό θέμα», ο κ. Φωτίου ανέφερε πως «χθες τέθηκε η βάση για να ξεκινήσει ένας ουσιαστικός στρατηγικός διάλογος, στα θέματα που αφορούν την ενεργειακή ασφάλεια και τη γενικότερη συνεργασία μας».
«Μέσα από το διάλογο αυτό θα μας δοθεί η δυνατότητα να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις, να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται σε σχέση με την ενέργεια», είπε ο Υπουργός Άμυνας, ενώ διαμήνυσε πως «η συνεργασία μας με το Ισραήλ σε αυτόν τον τομέα, δεν αποτελεί απειλή για κανένα, αλλά απεναντίας, έχει σαν πρώτο στόχο την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ανάπτυξης στην περιοχή μας και δεν στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε άλλου κράτους».
Ο Φώτης Φωτίου είπε ακόμη πως δεν αποκλείονται παρόμοιες συνεργασίες με άλλες γειτονικές χώρες όπως την Ελλάδα, το Λίβανο και την Αίγυπτο και πως ο Ισραηλινός ομόλογος του αποδέχθηκε πρόσκληση για επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο, κάτι το οποίο θα ανακοινωθεί στις επόμενες εβδομάδες.
Στο πλαίσιο της συνάντηση, κατέληξε, αποφασίστηκε η συνέχιση των κοινών ασκήσεων έρευνας και διάσωσης και η δυνατότητα διεύρυνσης αυτών των ασκήσεων μεταξύ των δυο χωρών, ώστε να εμπλακούν και άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα.
Στείλτε μας τα άρθρα σας, την κριτική και τα σχόλια σας, στο:
enkripto@gmail.com
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.
Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..
Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"
Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»
Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς;Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».
Στα 4,1 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια αναθεωρείται η εκτίμηση για τα αποθέματα φυσικού αερίου του κυπριακού οικοπέδου "Αφροδίτη, σύμφωνα με νεώτερη εκτίμηση των ισραηλινών εταιριών που πραγματοποιούν τις γεωτρήσεις.
Του Κώστα Ράπτη
Της Μανταλένας Πίου
Οι εκτιμήσεις ενός βετεράνου της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ, του Εφραίμ Λαπίντ, για τα κυπριακά κοιτάσματα, τον Ερντογάν και τη συριακή κρίση
• Άσκηση αερομεταφοράς και ρίψης λόχου αλεξιπτωτιστών με την ονομασία "ΒΕΛΟΣ 1" παρακολούθησε, την Τρίτη 18/6, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μ.Κωσταράκος επιβαίνοντας σε α/φ C-130Η της Πολεμικής Αεροπορίας, μαζί με το ασκούμενο προσωπικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία των αλεξιπτωτιστών ήταν στρατεύσιμοι, ενώ έγινε και ρίψη φορτίων από το 865 Τάγμα Εναερίου Εφοδιασμού (ΤΕΝΕΦ) . Τον Α/ΓΕΕΘΑ συνόδευε ο Διοικητής ΒΣΣ Αντιστράτηγος Βερίγος Ζαχαρίας. Kατά την διάρκεια της παραμονής του στην 112 ΠΜ ο Α/ΓΕΕΘΑ επισκέφθηκε το 865ο Τάγμα Εναερίου Εφοδιασμού (865 ΤΕΝΕΦ) καθώς και την 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης της ΠΑ. Εκεί τον υποδέχτηκαν ο Α/ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Ευάγγελος Τουρνάς, και ο Διοικητής της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, Ταξίαρχος Αντώνιος Νομικός. Ο Α/ΓΕΕΘΑ παρακολούθησε δραστηριότητες από τον Πύργο Αναρρίχησης - Καταρρίχησης της Μοίρας καθώς και το σενάριο παροχής πρώτων βοηθειών μάχης. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, η πραγματοποίηση σεμιναρίου JFAC (Joint Force Air Component) – JTAC (Joint terminal attack controller) – ΑΕΛΑ (Aξιωματικών Ελεγκτών Αέρος), την ημέρα της επίσκεψης Κωσταράκου.
Τεραστίων διαστάσεων αεροπορική άσκηση εντός του FIR Λευκωσίας πραγματοποιεί απόψε η πολεμική αεροπορία του Ισραήλ. Το βασικό σενάριο της άσκησης είναι οι εναέριες περιπολίες μάχης και οι προσβολές στόχων σε προσομοιωμένο περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου. Η άσκηση θα διεξαχθεί σε δεσμευμένη περιοχή εντός του FIR Λευκωσίας, στη θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται νότια της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα πάνω από όλα σχεδόν τα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ. Στην άσκηση λαμβάνουν μέρος περισσότερα από 20 ζεύγη πολεμικών αεροσκαφών F-16Ι Sufa και F-15Ι Ra’am, πέντε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού καθώς και αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου. 
Τις βάσεις για συντονισμένη συνεργασία σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας έθεσε η χθεσινή επίσκεψη του Υπουργού Άμυνας Φώτη Φωτίου στο Ισραήλ και η συνάντηση του με τον Ισραηλινό ομόλογο του Μασέ Γιαλόν, ενώ αποφασίστηκε η σύσταση τεχνικών επιτροπών για προώθηση όλων των θεμάτων που συζητήθηκαν.
Στράτευση στα 18-Θητεία 18 μηνών
Έγκλημα χωρίς τιμωρία
Καθυστερώντας το αναπόφευκτο
Δημόσιος διάλογος και ανησυχούντες..
Πρόκληση για την Ελληνική ασφάλεια
