Το θησαυροφυλάκιο της πατριωτικής και δημοκρατικής ψυχής μας

Του Φάηλου Μ. Κρανιδιώτη

Ήμασταν καμιά χιλιάδα το πολύ σήμερα Κυριακή, μαζί με φίλους και συγγενείς των παιδιών. Δεξιοί, πασόκοι, αριστεροί, παλιοί εύζωνες, μέλη του ΠΣΕΕΔ, μερικοί με τα παιδιά τους και κάποιοι, άντρες και γυναίκες, με μεγάλες ελληνικές σημαίες ν’ ανεμίζουν. Ο Σαράντος, βετεράνος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ήταν εκεί απ’ τις 9:30. «Πάγωσε ο απαυτός μου», μου είπε. Βρήκα κι ένα φίλο που μαζί ανεβοκατεβαίναμε τα βουνά γύρω απ’ τη Ρεντίνα πριν από 20 χρόνια.

Απλοί άνθρωποι. Έλληνες. Χωρίς φωνές, ασχήμιες, συνθήματα. Μόλις φάνηκε η Σημαία με τη Φρουρά από την Αμαλίας με το χαρακτηριστικό αργό της βήμα, χειροκροτήσαμε, παρακολουθήσαμε την αλλαγή κι ακούστηκαν κάποια αυθόρμητα «μπράβο παιδιά!». Στην ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου μείναμε όλοι ακίνητοι και κάποιοι σιγοψιθύρισαν τα λόγια. Ένα παρατεταμένο χειροκρότημα συνόδευσε την αποχώρηση του αγήματος και πάλι κάποια «μπράβο». Μια σεμνή, καλή απάντηση στην τσογλαναρία. Ο κόσμος, παρέες – παρέες, μιλούσε επαινετικά για τους σκοπούς που δεν εγκατέλειψαν τη θέση τους και περιφρονητικά για την ασχήμια της επίθεσης στο Μνημείο.

Σκεφτόμουν, πως οι απλοί άνθρωποι έχουν μια υγιή προσέγγιση για τα πράγματα. Γι’ αυτούς ο πατριωτισμός και το δημοκρατικό φρόνημα είναι ένα και το αυτό. Πώς μπορείς να νοιώθεις το ένα και να μην εμφορείσαι από το άλλο; Οι απλοί άνθρωποι έχουν ανάγκες από Ήρωες και Σύμβολα γι’ αυτά τα δύο αλληλένδετα. Κι αυτό το σύμβολο στο κέντρο της πόλης μας είναι γι’ αυτούς τους ήρωες, που κάθε φαμίλια κάποιον θα έχει πίσω της. Κάποιον πατέρα, παππού, που άφησε την τελευταία του πνοή σε κάποιον απ’ τους τόπους που σκάλισε η σμίλη στο μάρμαρο.

Ευτυχώς υπάρχουν και μερικοί ζωντανοί να μας θυμίζουν αυτά που πρέπει. Υπάρχουν ακόμη ανάμεσα μας ζωντανοί βετεράνοι σκυταλοδρόμοι του εθνικού και δημοκρατικού χρέους κι απ’ τις δυο όχθες. Υπάρχει ο Μίκης, που δεν έζησε και δεν ζει τζάμπα. Υπάρχει ο Στρατηγός Κόρκας, 89 ετών, που μας αφηγείτο μια μέρα με την ψαρωτική φωνή του πως σε πολεμικό άλμα στις Κυκλάδες με τον Ιερό Λόχο, αφού πολέμησε τους Γερμανούς γνώρισε και την μετέπειτα γυναίκα του. Πώς λέμε, πήγα στη Νάξο διακοπές και γνώρισα μια κοπέλα; Καμία σχέση. Υπάρχει ο Αλευρομάγειρος κι ο Παπαμελετίου, άλλο το πολιτικό φρόνημα, ίδια η γενναιότητα, στις Θερμοπύλες της Κύπρου. Υπάρχουν ακόμη, ευτυχώς, ο Μανώλης Γλέζος κι ο Λάκης Σάντας, οι ωραίοι «τρελοί» της πρώτης αντιστασιακής πράξης στην κατεχόμενη Ευρώπη και ως το τέλος σημαιοφόροι των πεποιθήσεων τους. Συμφωνείτε, διαφωνείτε μαζί τους, δεν έχει σημασία. Ζουν σαν άντρες κι αγαπούν τον τόπο και το λαό τους. Τι είναι όλοι αυτοί, αδέρφια, αυτοί οι ζωντανοί, μαζί με τους άλλους, τους νεκρούς; Είναι το θησαυροφυλάκιο της πατριωτικής και δημοκρατικής ψυχής μας. Εσαεί.

http://www.antinews.gr/?p=31347

Διαβάστε περισσότερα...

Μια ευχάριστη έκπληξη

Μια εξαιρετική ιδέα του Φαήλου Κρανιδιώτη , ένα πρόχειρο banner και μερικά email σε φίλους bloggers αρκούσαν για να δούμε μια πρωτοφανή παρουσία του κόσμου στην Αλλαγή Φρουράς σήμερα το πρωί στο Σύνταγμα. Γονείς με τα παιδάκια τους, αρκετή νεολαία και πολλά χαμόγελα : απλοί πολίτες που σιωπηλά, χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, θέλησαν να τιμήσουν τα παλικάρια της Προεδρικής Φρουράς αλλά και να δηλώσουν "είμαστε εδώ!". Ακομμάτιστα, χωρίς σκοπιμότητες και καπελώματα.

Μια ευχάριστη έκπληξη λοιπόν, που δείχνει ότι κάτι αλλάζει σε αυτή την χώρα..

Περισσότερες φωτογραφίες :

Διαβάστε περισσότερα...

«…της Ελλάδος φρουρός».

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Δικηγόρου-Προέδρου του Δ.Σ. του ΔΙΚΤΥΟΥ 21

Απ’ αλλού το περιμένεις κι απ’ αλλού σου έρχεται. Ποιό; Το παράδειγμα. Μια μικρή ελπίδα.
Η «πνευματική ηγεσία», παχιά – παχιά, περιφέρει κούτσα – κούτσα την ιδεοληπτική καμπουρίτσα της στις στήλες των συγκροτημάτων. Η κοντοστούπα ψυχή τους πότε μας έδωσε, εδώ και χρόνια μια ανάταση; Αν δεν ήταν κάτι κοσμοκαλόγεροι των βιβλιοθηκών και της έρευνας κι ο Μίκης, που και που, θα κοντεύαμε να ξεχάσουμε πως είναι η πνευματική πρωτοπορία μ’ όλους αυτούς τους γκρίζους που πάνε από ΜΚΟ σε «Ανεξάρτητη Αρχή» και τούμπαλιν.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που διαβάσατε ή ακούσατε για μια πράξη τους και είπατε; Αααα, μα τι είπε ή τι έκανε ο άνθρωπος και τρέξατε να το μοιραστείτε με τους φίλους σας, το φέρατε σαν παράδειγμα στα παιδιά σας; Πότε νοιώσατε τη βαθιά συγκίνηση που προκαλεί ο αυθεντικός, πρωτογενής Λόγος από μια ψυχή που αναζητά την αλήθεια, την γνώση κι αγαπάει βαθιά τον τόπο και το λαό; Πότε ήταν η τελευταία φορά που νοιώσατε ότι το παράδειγμα κάποιου σας συγκλονίζει και σας καλεί στο καθήκον;

Ήρθανε λοιπόν τρεις πιτσιρικάδες Εύζωνες και αδιαφορώντας για τον προφανή κι άμεσο κίνδυνο, απλώς παρέμειναν στη θέση τους. Άγρυπνοι Φρουροί. Αγέρωχοι. Ακίνητοι. Αμίλητοι. Οι αυτοϊκανοποιούμενοι «επαναστάτες» της πλάκας διατάραξαν την τάξη αλλά έδωσαν την ευκαιρία σε τρεις γιους, αδελφούς κι εγγόνια μας να δώσουν σε όλους ένα μεγάλο μάθημα. Τιμή στους ίδιους και στους γονείς που τους ανάθρεψαν. Τιμή στον Έλληνα Δάσκαλο που τους έμαθε γράμματα και φιλότιμο. Τιμή στον Διοικητή και τους Αξιωματικούς που εμπνέουν τέτοια Πίστη , τέτοια Τιμή.

Λοιπόν, είσαστε να κάνουμε κάτι; Να δώσουμε μια απάντηση στους ρουφιάνους, στους προβοκάτορες, στους ένοπλους «ιαχωβάδες» και στα πρακτόρια;
Αυτή τη Κυριακή το πρωΐ, να πάρουμε τα παιδιά μας, τους φίλους μας και να πάμε στο Σύνταγμα, στην μεγάλη αλλαγή της Φρουράς. Βγαίνει όλη, με την Σημαία της μπροστά. Με την επίσημη στολή με την χρυσοποίκιλτη φέρμελη. Πάμε να τιμήσουμε το παράδειγμα. Να τιμήσουμε το ένοπλο χέρι του Έθνους, τον θεματοφύλακα της Ελευθερίας μας. Αντε, αφήστε τα πληκτρολόγια και πάμε. Πάμε να δούμε να «περνάει ο Στρατός της Ελλάδος φρουρός». Ναι, ρε, ο Στρατός. Αμ’ ποιος; Ο …Αλιβιζάτος;

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτοί είναι οι Εύζωνες

..που δεν εγκατέλειψαν την θέση τους,παρά το προειδοποιητικό τηλεφώνημα για βόμβα στον Άγνωστο Στρατιώτη, όπως είχαμε αναφέρει προχθές εδώ

Τους τρεις Εύζωνες δέχτηκε σήμερα στο προεδρικό Μέγαρο ο Πρόεδρος Παπούλιας για να τους συγχαρεί για την πιστή εκτέλεση τους καθήκοντος. Απευθυνόμενος στα τρία μέλη της Προεδρικής Φρουράς είπε : «Στα δύσκολα φαίνεται η ψυχή του Έλληνα. Είστε παλικάρια και θα είστε καλοί πολίτες»

Τα τρία παλικάρια είναι ο 19χρονος Μάριος Θεοδώρου από την Λειβαδιά, ο 21χρονος Βασίλη Βερνίκος από τη Νάξο και ο Γιάννη Ανδρεάκος 28 ετών από τη Μάνη. Σε πείσμα όσων λοιδορούν την ελληνική νεολαία και θέλουν τους νέους μια μάζα αποχαυνωμένων χαλβάδων. Τιμήσατε την στολή σας και το μνημείο που φρουρείτε, σας αξίζει ένα μεγάλο εύγε!

Ακολουθεί σχετικό βίντεο :

Διαβάστε περισσότερα...