Ηττημένα μα και Ανόητα Μυαλά…

Με τον Λάζαρο Μαύρο

Λ Ε Ξ Ε Ι Σ , ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, παράγραφοι εκφωνούμενων δημηγοριών, από επισημότατα τής εξουσίας χείλη. Στη συνήθη πρακτική της εκμετάλλευσης των μνημοσύνων των υπέρ ελευθερίας θυσιασθέντων. Για τη συνηθέστατη, γνώριμη ανέκαθεν, δημαγωγία. Λέξεις, προτάσεις, παράγραφοι, όμως, οι οποίες δείχνουν - αλίμονο - πόσο αιχμάλωτη, εγκλωβισμένη, βαλτωμένη, στις προπατορικές ψευδαισθήσεις τής επί 39 χρόνια αποτυχημένης πολιτικής στο Κυπριακό, παραμένει απελπιστικά η ύπατη εξουσία:

Χ Θ Ε Σ ΣΤΗΝ Άρμου της Πάφου, για το μνημόσυνο των θυσιασθέντων στις μάχες της Τηλλυρίας το 1964 εναντίον των Τούρκων, Ανδρέα Χαραλαμπίδη και Ανδρέα Χ’’Θεωρή, εκφώνησε στον επιμνημόσυνό του ο πρόεδρος Αναστασιάδης και τα εξής:

«Οφείλομε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε μια συνολική και βιώσιμη λύση, εθνικά έντιμη και αξιοπρεπή, μέσα στα πλαίσια ενός αναπόφευκτου, ιστορικού συμβιβασμού, μια λύση στα πλαίσια των όσων έχουν κατά καιρούς συμφωνηθεί, και που λαμβάνει όμως υπόψη τις νέες ευρωπαϊκές πραγματικότητες»…

Δ Υ Ο ΕΙΝΑΙ τα ουσιαστικότερα των όσων εκφώνησε. Αυτά που συγκροτούν και συνοψίζουν τον εγκλωβισμό τών αδιόρθωτα Ηττημένων Μυαλών, που μετά την εθνική καταστροφή του 1974 τις παρήγαγαν:

(α) «Στα πλαίσια ενός αναπόφευκτου ιστορικού συμβιβασμού» και

(β) «Στα πλαίσια των όσων έχουν κατά καιρούς συμφωνηθεί».

Κ Ι ΕΝΝΟΕΙ ως… αναπόφευκτο, αναπότρεπτο, μη ανατρέψιμο, και ως αδήριτη ανάγκη των ηττημένων, προκειμένου να συνθηκολογήσουν με τον νικητή, τον «ιστορικό συμβιβασμό» και «όσα έχουν συμφωνηθεί», με τους Τούρκους κατακτητές, από το 1977 τής συμφωνίας Μακαρίου - Ντενκτάς, μέχρι τον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» των Χριστόφια - Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008, στις λεγόμενες «διακοινοτικές» συνομιλίες. Και που δεν άρκεσαν, βεβαίως, μέχρι τώρα, επί 39 συναπτά έτη, για να επιτευχθεί η «αμοιβαία αποδεκτή», «συνολική και βιώσιμη» και τρέχα γύρευε «λύση». Άρκεσαν, όμως, αμφότερα, ως έκτοτε επιτυχίες της Τουρκίας, για να εδραιώσει τα κεκτημένα της κατοχής και βασίμως να προσδοκά και τη νομιμοποίησή τους με τις υπογραφές των προθύμως «ιστορικά συμβιβασθέντων».

Π Ρ Ο Κ Ε Ι Τ Α Ι ΠΕΡΙ της προπατορικής και διαρκούς ψευδαισθήσεως, η οποία επί 39 χρόνια επιμένει ν’ αποσιωπά και να παραγνωρίζει το ασυμβίβαστο των τουρκικών, επίμονων, διαχρονικά αναβαθμιζομένων κι εκπεφρασμένων, στρατηγικών επιδιώξεων, ακόμα και με τις ελαχιστότατες προϋποθέσεις της εν ελευθερία επιβιώσεως του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η διάρκεια ζωής της ψευδαίσθησης, φανερώνει ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με Ηττημένα, αλλά και με Ανόητα Μυαλά….
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Η καλή μας η ΕΔΟΝ (της εξ απαλών ονύχων παραγωγής Ακελιστών), η ούτω αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Προοδευτική» κίνηση φοιτητών κι ο προσκεκλημένος ινστρούχτορας αμφοτέρων κ. Φανής Χριστοδούλου τού Π.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, δεν άκουσαν άραγε ότι ο Χριστόφιας τους, όταν για κακή μοίρα τής Κύπρου ανήλθε (δυστυχώς) στο προεδρικό αξίωμα, πήγε στον πρωθυπουργό τής Χερ Μάτζεστι Γκόρντον Μπράουν (1η φορά στην ιστορία… αρθρογράφο της κομματικής ΧΑΡΑΥΓΗΣ της συντρόφισσας Γκιούροβας) και του κκοτσιάνιασε τις Βάσεις των Εγγλέζων εν Κύπρω, άχρι our children and grandchildren;
Λάζ. Α. Μαύρος

Πηγή Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Σύμβουλος Αναστασιάδη ο Μακάριος Δρουσιώτης..

O περιχαρής κ.Δρουσιώτης (επάνω αριστερά)
με  Μπαγίς και Ερντογάν. Όμοιος ομοίω αεί
πελάζει..

Του Λάζαρου Μαύρου

Χρειάστηκαν μόνο 19 μέρες..

Το πρωί της Κυριακής 24ης Φεβρουαρίου 2013, όταν διεξαγόταν από 06:00 ο 2ος γύρος των προεδρικών εκλογών, ο υπογράφων, βέβαιος ων για την εκλογική νίκη που προσέφεραν οι άοκνες προσπάθειες μιας πενταετίας των Χριστόφια-ΑΚΕΛ στον Αναστασιάδη -με Ιφιγένεια εν Αυλίδι τον κ. Στ. Μαλά (εάν τον ενθυμείστε)-, συνέγραψε ώρα 9:23πμ, όπως βεβαιώνει ο ημέτερος ηλεκτρονικός υπολογιστής, δηλαδή πολλές ώρες πριν υπάρξουν τ’ αποτελέσματα των εκλογών, το άρθρο υπό τον τίτλο «1η κατά Νικάρχου» (εκ του Νίκος+άρχω) που δημοσιεύτηκε την επόμενη μέρα, Δευτέρα 25.2.2013 στη στήλη.

Έγραφε και τα εξής: «Ψες [ο κ. Αναστασιάδης] ανήλθε στον προεδρικό θώκο, θρόνο εκλελεγμένου οιονεί μονάρχη 5ετούς προεδρίας. Πολλοί εξ εκείνων που αρέσκονται να τρέφουν ευσεβείς πόθους και διακατέχονται από λίγες ή πολλές, μόνιμες ή προσωρινές αυταπάτες, είναι ήδη πρόθυμοι να του παράσχουν πίστωση χρόνου, να δοκιμαστεί κυβερνώντας, με τις ευχές και τις προσευχές ότι, κηδόμενος της υστεροφημίας του, δεν θα επιδεινώσει, τουλάχιστον, την κατάσταση. Τέτοιου είδους αυταπάτες δεν τρέφει η στήλη, η οποία μαστιγώνεται παλαιόθεν νυχθημερόν απ’ τη μόνιμη πίκρα του εθνικού μας ποιητή, «δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε». Η πολιτική ιστορία του κ. Αναστασιάδη, κατά τη δική μας αντίληψη, τον αναδεικνύει «από χέρι» επικίνδυνο Πρόεδρο. Ο θρόνος ο ίδιος εμπεριέχει τον επιπρόσθετο κίνδυνο εμφανίσεως και του Συνδρόμου της Ύβρεως. Προέχει, όθεν, κατεπείγον το καθήκον και άμεση η ανάγκη ανάληψης αποστολής για την εξαρχής καθημερινή, αυστηρή παρακολούθησή του. Για την ανακοπή του εν εξουσία πλέον πιθανού υποτροπιασμού του» («Ειρήσθω 25 Φεβ.2013)…

Πέμπτη 7 Μαρτίου, με τίτλο «Ούτε καν 89 μέρες;» η στήλη έγραφε και τα εξής: «Χρειάστηκε 89 μόνο μέρες αφότου είχε εκλεγεί ο αυτοδιαφημιζόμενος ως «πρόεδρος δίκαιης λύσης» [Δ.Χριστόφιας] για ν’ αποδειχθεί η εξαπάτηση του εκλογικού σώματος με την οποία έλαβε στον 2ο γύρο των εκλογών 24.2.2008, τις νικητήριες τότε ψήφους ΔηΚο και ΕΔΕΚ: Παρασκευή 23 Μαΐου 2008 πήγε και δώρισε στους Τούρκους τον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» […] Ενδεχομένως δεν θα χρειαστούν ούτε καν 89 μέρες για ν’ αποδειχθεί -ό μη γένοιτο- ότι κι ο «πρόεδρος εθνικής σωτηρίας» [Ν. Αναστασιάδης] θα έχει καταντήσει «πρόεδρος εθνικής συμφοράς» («Ειρήσθω 7 Μαρ.2013)...

Χθες , 19 μέρες από την εκλογή Αναστασιάδη, δημοσιεύτηκε ότι ο ΠτΔ διόρισε στο Προεδρικό (και) τον δημοσιογράφο της εφημερίδας «Πολίτης» Μακάριο Δρουσιώτη με «ειδικά καθήκοντα, τόσο στον τομέα ενημέρωσης όσο και στον τομέα των μελετών» κι ότι «η επιλογή ήταν του κυβ. εκπροσώπου Χρ. Στυλιανίδη, που έγινε αποδεκτή χωρίς 2η σκέψη από τον πρόεδρο Αναστασιάδη» («Π» 15.3.2013). Με κυβέρνηση, λοιπόν, Αναστασιάδη -Στυλιανίδη - Δρουσιώτη, πόσοι τρέφουν ακόμα ψευδαισθήσεις;

www.sigmalive.com

Διαβάστε περισσότερα...

Οκτωβριανά & Βαλκανικοί

Του Λάζαρου Μαύρου

Ε Α Ν ΔΕΝ ενδιατρίψεις προσεκτικά με ερευνητικό οίστρο πώς και γιατί εκατοντάδες Κύπριοι απ’ την υπόδουλη στους Εγγλέζους μεγαλόνησο, περιφρονώντας τις απαγορεύσεις του Άγγλου κυβερνήτη, έσπευσαν πριν ακριβώς από 100 χρόνια εθελοντές στον Ελληνικό Στρατό για τους Βαλκανικούς Απελευθερωτικούς Πολέμους του 1912 -1913 και πολλοί θυσιάστηκαν πολεμώντας Τούρκους και Βουλγάρους για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θράκης και των νησιών, πώς άραγε θα μπορέσεις να αντιληφθείς την ουσιαστικότερη ουσία της εθνικο-λαϊκής υπέρ Ενώσεως εξέγερσής μας στα Οκτωβριανά του 1931;

Π Ρ Ι Ν ΑΚΡΙΒΩΣ από 81 χρόνια: Σαν σήμερα, 21η Οκτωβρίου 1931, Τετάρτη βράδυ. Άοπλοι, εξεγερμένοι διαδηλωτές με τη γαλανόλευκη μπροστά, οι πρόγονοί μας. Τραγουδώντας τους στίχους του Ιωάννη Περδίου, «η Κύπρος μας που στέναζε τόσους αιώνες σκλάβα και μάτωναν τα χέρια της τόσα δεσμά βαριά, απ’ την ψυχή της έχυσε την όμορφη της λάβα κι άνοιξε δρόμο φωτεινό να ιδεί τη λευτεριά», κατέλαβαν και πυρπόλησαν το Κυβερνείο των Εγγλέζων στη Λευκωσία.

Κ Ι ΑΝ ΔΕΝ ενδιατρίψεις στα Οκτωβριανά, πώς θα μετρήσεις με πόση ζέση έτρεχαν εθελοντές το Σαράντα οι Κύπριοι για να πολεμήσουν στην Πίνδο και να θυσιαστούν στη Βόρειο Ήπειρο και σε πλήθος άλλα μέτωπα εναντίον του Ναζισμού και του Φασισμού, «για της Ελλάδας μας τη λευτεριά», όπως στιχούργησε ο Τεύκρος Ανθίας;.

Κ Ι ΑΝ ΑΥΤΑ δεν ψάξεις, ψηφίδα - ψηφίδα, πώς θα μπορέσεις να αντιληφθείς το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής της Κύπρου στον επικό, ένοπλο αγώνα της θρυλικής μας ΕΟΚΑ που τραγουδούσε το «είμαι Έλλην το καυχώμαι, ξέρω την καταγωγή μου κι η ελληνική ψυχή μου με τους Άγγλους πια δεν ζη», για ν’ ανέβει εννέα φορές στην Αγχόνη των Εγγλέζων ψέλνοντας «σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη, απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά και σαν πρώτ’ ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε ελευθεριά». Από την εποχή της συντροφίας του Λευκωσιάτη Ιωάννη Καρατζά με τον Ρήγα τον Βελεστινλή και σε κάθε αγώνα του έθνους, παρούσα κι αυτοθυσιαζόμενη η ελληνική ψυχή της Κύπρου.

Α Π Ο ΠΡΟΧΘΕΣ στον 1ο όροφο του μουσείου της Αρχιεπισκοπής, άνοιξε η πολύτιμη Έκθεση Ιστορικών Τεκμηρίων και Κειμηλίων «Οι Βαλκανικοί Πολέμοι και η Κύπρος», που οργάνωσε το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου. Με το Μάνλιχερ τυφέκιο, πλήθος άλλων κειμηλίων και τις μορφές των Θυσιασθέντων. Ανάμεσά τους εκείνη του εθελοντή πολεμιστή, απλού τυφεκιοφόρου, Δημάρχου Λεμεσού Χριστόδουλου Σώζου, 40χρ., που έπεσε στο Μπιζάνι για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Μα προπάντων και πάνω απ’ όλα, τις κιτρινισμένες απ’ τα 100 χρόνια χειρόγραφες σελίδες, με τα δικά τους κείμενα. Τα δικά τους γραφτά: Λέξη προς λέξη η ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΗΓΗΣΗ της ελληνικής ψυχής της Κύπρου.

Σημ Εν Κρυπτώ: Για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει περισσότερα σχετικά με την συμμετοχή των Κυπρίων τους Βαλκανικούς πολέμους, υπάρχει η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διδακτορική διατριβή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Χριστόφιας έστρωσε το χαλί της νέας τουρκικής προέλασης

Tου Λάζαρου Μαύρου

Στόχος η ανατροπή του ψηφίσματος 186/1964
Η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο έλεγχος της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Άγκυρα

Λ Ι Γ Η ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα όσα εκφώνησε, πανηγυρίζοντας με τα παρελαύνοντα στα σκλαβωμένα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας τουρκικά στρατεύματα κατοχής, για την εισβολή του 1974, στην 37η επέτειο του Αττίλα, ο «ομόλογος» του κ. Χριστόφια στις «απευθείας συνομιλίες», «ηγέτης της τ/κ κοινότητας» περιγραφόμενος υπό των «δικοινοτιστών», επικεφαλής της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα, ψευδοπρόεδρος του παράνομου, αποσχιστικού, τουρκικού κατοχικού καθεστώτος, κατ’ ακριβή αντικατοχική ορολογία, ο κ. Ντερβίς Έρογλου. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει, στην αναφορά κι απαίτηση που διατύπωσε ο Έρογλου προς τα Ηνωμένα Έθνη, χαρακτηρίζοντας ως «λάθος την πολιτική των ΗΕ που βασίζεται στις παραμέτρους της απόφασης 186 της 4ης Μαρτίου 1964».

Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Ι μια Φράση-Κλειδί:

Του αμετάθετου κι επίμονου στόχου για τον οποίο η Τουρκία,
(α) με ένοπλο βραχίονά της στην Κύπρο την τρομοκρατική ΤΜΤ και τη ζυριχική ΤΟΥΡΔΥΚ, εξαπέλυσε την ένοπλη επίθεση της Τουρκανταρσίας το 1963-64,
(β) προετοίμασε και -αξιοποιώντας το πραξικόπημα της ανθελληνικής χούντας- πραγματοποίησε με πόλεμο τη στρατιωτική εισβολή του 1974,
(γ) εμπεδώνει έκτοτε, ατιμώρητη, τη στρατιωτική κατοχή της στα μισά εδάφη της Κύπρου, και
(δ) αξιοποιώντας τη συμφέρουσα μόνο στους Τούρκους διαδικασία των «διακοινοτικών συνομιλιών» υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, και
(ε) εξυπηρετούμενη κυρίως από την υποχώρηση της ηττημένης ε/κ ηγεσίας στην τουρκική απαίτηση για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία,
προωθεί την κύρια επιδίωξή της για διάλυση κι εξαφάνιση του ελεγχόμενου, νομίμως διεθνώς, από τους Έλληνες Κυπρίους, κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δ Ι Ο Τ Ι: Το ψήφισμα 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που πέτυχε εναντίον της Τουρκανταρσίας ο πρόεδρος της ΚΔ Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, με υπουργό των Εξωτερικών τον Σπύρο Κυπριανού, την 4η Μαρτίου 1964, αποτελεί την ΠΗΓΗ και την έκτοτε διασφάλιση τής διεθνούς νομιμότητας και παγκόσμιας αναγνώρισης του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, εις χείρας ΜΟΝΟΝ της ελληνικής πλειοψηφίας, χωρίς τη συμμετοχή των αποσχισθέντων από τον Δεκέμβριο του 1963 Τουρκοκυπρίων που προέβλεπε η Συμφωνία και το Σύνταγμα Ζυρίχης και Λονδίνου του 1959 - 60.

Απορρίφθηκαν οι τουρκικοί ισχυρισμοί
Μ Ε ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ 186 της 4.3.1964 το ΣΑ/ΟΗΕ απέρριψε τους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι η ΚΔ αποτελούσε δήθεν έναν «συνεταιρισμό» της ελληνικής με την τουρκική κοινότητα της Κύπρου και, άρα, εκείνος ο «συνεταιρισμός - κράτος» είχε διαλυθεί με την απόσχιση των Τ/κ το 1963-64.
- Το Ψ.186/64 αποτέλεσε έκτοτε τη μεγαλύτερη ήττα της τουρκικής διπλωματίας.
- Τη σπουδαιότερη ελληνική νίκη στο διεθνές δίκαιο και στις διεθνείς σχέσεις.
- Βάσει της οποίας, το μόνο διεθνώς νόμιμο και αναγνωρισμένο κυπριακό κράτος, η έχουσα αφέντες τούς αποτελούντες την κατά 82% πλειονότητα του λαού, Έλληνες Κυπρίους, Κυπριακή Δημοκρατία, κατέστη από 1ης Μαΐου 2004 και πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ουδέποτε!

Α Π Ο ΤΟ 1964 μέχρι προ της ανόδου του ΓΓ του ΑΚΕΛ κ. Δημ. Χριστόφια στην προεδρία της ΚΔ, ου-δέ-πο-τε δόθηκε στην Τουρκία η παραμικρή λαβή για να επιδιώξει την εκθεμελίωση του Ψηφίσματος 186/64. Την προσέφερε αστόχαστα στην Τουρκία ο Χριστόφιας, την Παρασκευή 23η Μαΐου 2008 με την Κοινή Δήλωσή του (Joint Statement) με τον Ταλάτ, για «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» και με τις ανόητες κι ανιστόρητες δηλώσεις του περί δήθεν «συνεταιρισμού από το ‘60», που έκαμε αμέσως μετά.

- Ο Χριστόφιας άνοιξε την Κερκόπορτα που -η Τουρκία, ο Ταλάτ πρώτα κι ο Έρογλου στη συνέχεια- επιχειρούν να αξιοποιήσουν εναντίον του πολυτιμότερου για την Κυπριακή Δημοκρατία Ψηφίσματος 186/64…

Η ΑΠΟΚΡΙΣΗ που βρίσκει η Τουρκία στον ΟΗΕ, σε αυτήν της την προσπάθεια, ενώ ήταν αρχικά αρνητική, λόγω των γαλλικών και ρωσικών αντιρρήσεων στη σχετική πρωτοβουλία των ΗΠΑ κατά την ψήφιση του Ψηφίσματος 1818 του ΣΑ/ΟΗΕ της 13.6.08, απέβη θετική με το Ψήφισμα 1930 της 15.6.10 όπου, για 1η φορά, υιοθετήθηκε από το ΣΑ/ΟΗΕ το Joint Statement Χριστόφια - Ταλάτ της 23.5.2008.

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ επί του θέματος προέλαση αποτυπώθηκε εναργέστερα, για 1η φορά, στην Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν της 24ης Νοεμβρίου 2010. Όπου, εμμέσως πλην σαφώς και -προπάντων- δολίως, αναφέρθηκε σκοπίμως πλαστογραφημένα (ως δήθεν εκκίνηση των «Καλών Υπηρεσιών» των ΓΓ του ΟΗΕ) στο Ψήφισμα 186/64.

- Είχε προηγηθεί η δήλωση που έκανε από την Άγκυρα, μετά τις συνομιλίες του με τον πρόεδρο Γκιούλ, τον πρωθυπουργό Ερντογάν, τον υπ.Εξ. Νταβούτογλου και τον τότε Αρχηγό των Ε.Δ., στρατηγό Μπουγιούκανιτ, στις 19.6.2010 ο Έρογλου: «Η Τουρκία, ως μη μόνιμο μέλος του ΣΑ/ΟΗΕ, στοχεύει να ανοίξει συζήτηση για τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας οι οποίες αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως τον νόμιμο εκπρόσωπο του κυπριακού λαού», δήλωσε στη «Χουριέτ» ο Έρογλου.
Δεν άνοιξε το στόμα του

Ε Ν Ω , λοιπόν, και εναντίον του σπουδαιότερου στον ΟΗΕ οχυρού της ΚΔ (του Ψ.186/64) προελαύνουν μεθοδικά οι Τούρκοι κι επί τούτου επιμένει ο «ομόλογος» του κ. Χριστόφια στις συνομιλίες κ. Έρογλου, ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, των «απευθείας συνομιλιών» του ως εκπρόσωπος - ηγέτης της ελληνικής κοινότητας της Κύπρου και των συναντήσεών του με τον ΓΓ του ΟΗΕ, ΟΥΔΕΠΟΤΕ άνοιξε το στόμα του να μιλήσει ονομαστικά και να επιμείνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο στα Ψηφίσματα 541 της 18ης Νοεμβρίου 1983 και 550 της 11ης Μαΐου 1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που έκτοτε (α) καταδικάζουν την ανακήρυξη του τουρκικού ψευδοκράτους, (β) ζητούν την ανάκλησή του και (γ) καλούν τους πάντες να μην προβαίνουν σε πράξεις αναγνώρισης της αποσχιστικής οντότητας.

- Παραβιάζοντας, πανηγυρικά, αμφότερα τα Ψηφίσματα 541/83 και 550/84, ο ΓΓ του ΟΗΕ κ. Μπαν Κι Μουν, συνοδευόμενος από τον κ. Αλ. Ντάουνερ της «Σημαδεμένης Τράπουλας», πραγματοποίησε την 1η στην ιστορία επίσημη παρουσία ΓΓ των ΗΕ στο «προεδρικό μέγαρο» του αποσχιστικού τουρκικού ψευδοκράτους τη Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2010, για επίσημο γεύμα και συνομιλίες με τον τότε επικεφαλής του ψευδοκράτους Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, περιγελώντας τον κ. Χριστόφια ότι επρόκειτο περί… παρεξηγήσεως!

ΑΥΤΗΝ ακριβώς τη «γραμμή προέλασης» αποφάσισε να εντείνει η Άγκυρα, εναντίον της ΚΔ εντός της ΕΕ, μετά και τα νέα κέρδη που αποκόμισε από τη συνάντηση Χριστόφια - Έρογλου με τον ΓΓ του ΟΗΕ στη Γενεύη της 7ης Ιουλίου 2011, και το «χρονοδιάγραμμα» λύσης μετά τον Οκτώβριο, ώστε ο «Συνεταιρισμός Δύο Συνιστώντων Στέιτς» τής πρωταρχικής συμφωνίας Χριστόφια - Ταλάτ 23ης Μαΐου 2008, και ΟΧΙ η Κυπριακή Δημοκρατία (των «κκούπρους ρουμλάρ»), να… προλάβει να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο 6μηνο του 2012. Ώστε η Τουρκία, διά του νέου «συνεταιριστικού κράτους Τ/κ και Ε/κ», να ελέγξει την προεδρία της ΕΕ…

ΑΥΤΟ ακριβώς το κεντρικό νόημα είχαν κι οι «άγριες» δηλώσεις που έκαμε, παράνομα βρισκόμενος στις σκλαβωμένες περιοχές της Κύπρου, για την 37η επέτειο του Αττίλα, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν. Μετά ακριβώς από τις επίσης «σκληρές» προειδοποιήσεις που είχε κάνει, μια βδομάδα νωρίτερα, ο Τούρκος υπ.Εξ. Νταβούτογλου, στον Επίτροπο Διεύρυνσης της ΕΕ Στέφαν Φούλε την Τετάρτη 13 Ιουλίου, ότι «δεν πιστεύουμε πως η Τουρκία και η Ε.Ε. μπορούν να συνεχίσουν τις σχέσεις τους σε περίπτωση που η ‘‘ε/κ πλευρά’’ αναλάβει την προεδρία της Ε.Ε. πριν από την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού», καθώς τα είχε ήδη προαναγγείλει ο ίδιος ο Νταβούτογλου, επισκεπτόμενος παράνομα το ψευδοκράτος το Σάββατο 9η Ιουλίου.

ΟΙ ΒΡΥΧΗΘΜΟΙ Ερντογάν ότι «δεν υπάρχει χώρα που λέγεται Κύπρος, αλλά διοίκηση Κυπρορωμιών και Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου», έχουν προφανέστατο στόχο την παρενόχληση της άσκησης της ευρωπαϊκής προεδρίας από την ΚΔ και την περαιτέρω προώθηση του στόχου ανατροπής του Ψηφίσματος 186/64 στον ΟΗΕ.
Οι «γενναίες προσφορές» του Προέδρου στην Άγκυρα

ΤΟ ΧΑΛΙ στην τουρκική αυτή προέλαση, το έστρωσε στην Άγκυρα με τις «γενναίες προσφορές» του ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας, από το 2008 και εντεύθεν:
- Επιπροσθέτως του «Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς» που πρόσφερε στους Τούρκους 23.5.2008, η διακήρυξη του «οράματος Χριστόφια» από την τηλεόραση ΡΙΚ την 20ή Ιουλίου 2008, στην 34η επέτειο του Αττίλα, ότι θέλει μια συνεταιρική ομοσπονδία όπου «οι Ελληνοκύπριοι δεν θα είναι οι αφέντες αλλά οι συνέταιροι των Τουρκοκυπρίων»,

- η προσφορά του για τουρκική εκ περιτροπής προεδρία και για σταθμισμένη εξουδετέρωση του ελληνικού 82% από το τουρκικό 18%,

- η διατεταγμένη αποστολή των εκφραστικών οργάνων του κόμματός του, να πείσουν τον λαό «να αποδεχθεί τους συμβιβασμούς που απαιτούνται, είτε αυτοί αφορούν τον αριθμό των εποίκων που θα παραμείνουν στην περίπτωση λύσης είτε αυτοί αφορούν τον διαμοιρασμό εξουσίας, [για] μια συνολική διευθέτηση με αρκετούς συμβιβασμούς που προδιαγράφει η λύση ΔΔΟ», όπως έγραφε η προεδρική «Χαραυγή» στις 9.7.2011, εξηγώντας τις υποχρεώσεις που ανέλαβε έναντι του ΓΓ του ΟΗΕ και του Έρογλου ο Χριστόφιας στη Γενεύη δύο μέρες νωρίτερα,

- αυξάνουν την τουρκική αυτοπεποίθηση ότι πλησιάζει η ώρα να επιτύχει η Άγκυρα τον στόχο που δεν στάθηκε ικανή η Τουρκανταρσία του 1963-64 και το Δίδυμο Κακούργημα του 1974 να της προσφέρει:

Τ Η Ν ΑΝΑΤΡΟΠΗ του Ψηφίσματος 186/64, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από… «ένα κράτος διζωνικό και δικοινοτικό, βασισμένο στην πολιτική ισότητα των δύο συνιστώντων κρατιδίων», όπως είπε, σχεδόν… ακελιστί, ο Νταβούτογλου 9.7.2011!

Η Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Κέρδη Τουρκίας Γενεύη, 7η 7ου

Του Λάζαρου Μαύρου

Νέα κέρδη εξασφάλισαν για την Τουρκία, στη Γενεύη τής «τριμερούς», 7ης 7ου 2011, ο ΓΓ των ΗΕ κ. Μπαν Κι Μουν κι ο «μαέστρος» της Σημαδεμένης Τράπουλας κ. Αλ. Ντάουνερ, από την «ευέλικτη» στάση του κ. Χριστόφια (συν-Εξοχότατου του κ. Έρογλου κατά τη φρασεολογία του ΓΓ του ΟΗΕ). Νέα κέρδη και επί της ουσίας και επί της διαδικασίας και επί των χρονοδιαγραμμάτων. Επί της ουσίας, η αναφορά στις «παραμέτρους της συμφωνίας, όπως περιγράφονται στα σχετικά [κι όχι στα… άσχετα] ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Δηλαδή (α) όσα ήδη εισέπραξε η Τουρκία από τo Joint Statement Χριστόφια - Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008, του «Συνεταιρισμού Δύο Συνιστώντων Στέιτς» και πέτυχε να τής τα «κκοτσιανιάσει» το Ψήφισμα 1930 του ΣΑ/ΟΗΕ της 15ης Ιουνίου 2010.



Συν, οι άνευ τινός αντιδώρου «γενναίες προσφορές» Χριστόφια προς Τούρκους. (β) Επί της διαδικασίας, η προαγωγή του Αλ. Ντάουνερ σε Άλβαρο ντε Σότο (όπως επί Σχ. Ανάν) για «μια ενισχυμένη ανάμιξη των ΗΕ», με τις «γεφυρωτικές» του επινοήσεις, «προς την κατεύθυνση της σύγκλησης μιας ΤΕΛΙΚΗΣ διεθνούς διάσκεψης». (γ) Κι επί των χρονοδιαγραμμάτων, «μέχρι τον Οκτώβριο στη Ν. Υόρκη»… Πουθενά στη δήλωση του ΓΓ/ΟΗΕ εν Γενεύη, οτιδήποτε που θα μπορούσε έστω και κατ’ ίχνος, ή εξ αυθαιρέτου ερμηνείας, να θίξει ή να κακοφανίσει την Άγκυρα ή να παρεκκλίνει από την τουρκική τακτική…

Έδωσε η Γενέυη στην Τουρκία τη δυνατότητα «ν’ ακυρώνει και ν’ αποδομεί» (κατά την ακελική φρασεολογία) και να θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα, τη συνέχεια, την ύπαρξη και ικανότητα, της Κυπριακής Δημοκρατίας να ασκήσει την προεδρία της ΕΕ το 2ο 6μηνο του 2012: Με τα χρονοδιαγράμματα της δήλωσης του ΓΓ/ΟΗΕ στη Γενεύη 7.7.11 η ΚΔ συμπεραίνεται με ημερομηνία λήξεως προ του 2ου 6μηνου του 2012. Προκειμένου η «συνολική λύση» να ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ την Κυπριακή Δημοκρατία. Και, στη θέση της, να συν-ιδρύσει την ούτω καλούμενη «Ενωμένη Κύπρο» ως «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς», με τουρκική εκ περιτροπής προεδρία και «σταθμισμένη» υποταγή του ελληνικού 82% στο τουρκικό 18%, ήτοι, ένα τουρκικό προτεκτοράτο, χρήσιμο στην Άγκυρα (στο Φόρεϊν Όφις και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ) για την άσκηση της ευρωπαϊκής προεδρίας.

Τραγική φιγούρα ο κ. Χριστόφιας: αντί ν’ αξιοποιήσει αυτό το ευρωπαϊκό πλεονέκτημα εναντίον των Τούρκων κατακτητών, σύρεται «ευέλικτα» κι «αριστοτεχνικά» για να παραδώσει την κυπριακή προεδρία της ΕΕ στους Τούρκους… Διότι, το όραμά του, όπως το διακήρυξε ως 1η φορά Ακελιστής ΠτΔ την 20ή Ιουλίου 2008 (ΡΙΚ), «είναι μια ομοσπονδία όπου οι Ε/κ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΦΕΝΤΕΣ, αλλά συνέταιροι με τους Τ/κ»…

ΕΡΩΤΗΣΗ

Όταν η «Χαραυγή» τιτλοφόρησε χθες τη Γενεύη, 1η σελίδα, με το εύρημα «Σεβαστή η θέση της ε/κ πλευράς», ως «ελληνοκυπριακή πλευρά» εννοεί άραγε και κανέναν άλλον εκτός από τον Χριστόφια, την ηγεσία του ΑΚΕΛ και τις Καρέκλες του ΕπιΔηΚο στην κυβέρνηση; Όλοι οι άλλοι δεν είναι «ελληνοκυπριακή πλευρά»;

Η Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Φίλος μεν Μπισμπίκας…

του Λάζαρου Μαύρου

Φ Ι Λ Ο Σ μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια. Κι αυτό είναι αναγκαίο να προταχθεί και τώρα που ήγγικεν η ώρα αποχαιρετισμού του απερχομένου Αρχηγού της Εθνικής Φρουράς, αντιστρατήγου Κωνσταντίνου Μπισμπίκα και υποδοχής του νέου Αρχηγού, αντιστρατήγου Πέτρου Τσαλικίδη. Φίλος μεν Μπισμπίκας, λοιπόν, φιλτέρα δε η αλήθεια. Και η αλήθεια είναι μία:

Ο ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ Αρχηγός ΓΕΕΦ παραδίδει μιαν Εθνική Φρουρά πολύ ισχνότερη, πολύ πιο αδύναμη απ' όση την παρέλαβε. Μια αμυντική θωράκιση με πολύ λιγότερο Ένοπλο Λαό: Πολύ λιγότερους εθνοφύλακες, πολύ λιγότερους εφέδρους, πολύ λιγότερους κληρωτούς, δηλαδή πολύ λιγότερες κάννες άμυνας, απ' όσες τού είχε παραδώσει ο προηγούμενος Αρχηγός, αντιστράτηγος Αθανάσιος Νικολοδήμος.

Ε Π Ι ΑΡΧΗΓΙΑΣ Μπισμπίκα απλώς… ξεχείλισαν οι αποθήκες από χιλιάδες αποσυρθέντα τυφέκια G-3 και οπλοπολυβόλα ΗΚ-11. Που αφαιρέθηκαν από τους αποδεσμευθέντες εφέδρους και εθνοφύλακες και αποσύρθηκαν από την ενεργό αμυντική θωράκιση της Κύπρου.

Ε Π Ι ΑΡΧΗΓΙΑΣ Μπισμπίκα «εφευρέθηκε» και η συρρικνωμένη κατά το έν τρίτο… διμοιρία! Με την ομάδα τυφεκιοφόρων από 9μελή σε 6μελή! Αυξήθηκαν τα «τρελόχαρτα» της φυγοστρατίας των κληρωτών! Μειώθηκαν οι κατ’ έτος ημέρες εκπαίδευσης και υπηρεσίας των εφέδρων και των εθνοφυλάκων! Δεν προστέθηκε ούτε ανανεώθηκε οποιοδήποτε οπλικό σύστημα! Εξοντώθηκε έτι περαιτέρω το φρόνημα όσων απέμειναν να υπηρετούν! Η ευσυνειδησία των οποίων, στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, είναι ό,τι απέμεινε να διασώζει τα απομεινάρια της πάλαι ποτέ θάλλουσας προσπάθειας (ιδίως επί αρχηγίας Βορβολάκου, Δήμου και αειμνήστου Φλωράκη) για την αμυντική θωράκιση των ελεύθερων περιοχών της Κύπρου απέναντι στον αυξανόμενης ισχύος κατοχικό Αττίλα.

Α Υ Τ Η είναι η στυγνή και πικρή αλήθεια. Με λίγα, παραστατικά λόγια, γνωστά ήδη σε κάθε οικογένεια Ελλήνων Κυπρίων, εν Κύπρω διαμενόντων, αρρένων, μονίμων, κληρωτών, εφέδρων και εθνοφυλάκων. Δεν φταίει γι’ αυτά ο απερχόμενος Μπισμπίκας. Την πολιτική της κυβέρνησης και των εκάστοτε υπουργών Άμυνας, πολιτικών του προϊσταμένων, εφήρμοζε. Που τού κατήργησαν 13η Οκτωβρίου 2008 και την επανενεργοποιηθείσα από το 2005 ετήσια άσκηση «Νικηφόρος» της Εθνικής Φρουράς, έστω και ορφανή από τον «Τοξότη» της ελλαδικής Αεροπορίας και Ναυτικού ήδη από το 2001. Τα… απομεινάρια, λοιπόν, αποχαιρετούν τον Μπισμπίκα και υποδέχονται τον Τσαλικίδη. Με όσα όρισε διά της ψήφου του ο ίδιος ο λαός, εκλέγοντας εδώ τον Χριστόφια κι εκεί τον Καραμανλή, με υπουργούς Άμυνας Κώστα Παπακώστα και Βαγγέλη Μεϊμαράκη…

ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Διαβάστε περισσότερα...

Δολοφονία Θεόφιλου

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Π Ρ Ι Ν 15 ΧΡΟΝΙΑ: Λίγο μετά τις 10 το βράδυ της Κυριακής 20ής Μαρτίου 1994, έξω από το σπίτι του στην οδό Θουκυδίδου της Αγλαντζιάς, μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητό του, δολοφονήθηκε, πυροβοληθείς εκ του συστάδην πέντε φορές με πιστόλι 9 χιλιοστών, ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Από την πρώτη στιγμή όλοι ήξεραν και ουδείς αμφέβαλλε, ποιος διέταξε τη δολοφονία του:

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ κράτος, με τους πληρωμένους πράκτορές του, εξόντωσε άνανδρα τον 37χρονο, αγνό, ακούραστο και αποτελεσματικότερο αγωνιστή της αντικατοχικής - απελευθερωτικής, ελληνο-κουρδικής συμμαχίας. Τον κύριο στυλοβάτη της διεθνοποίησης του λησμονημένου και περιφρονημένου Κουρδικού Ζητήματος. Τον αεικίνητο, εντός και εκτός Κύπρου, Εκπρόσωπο τής τότε κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν.

Τ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟ κράτος, με τη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη, στόχευε στην εξόντωση εκείνου που η Άγκυρα, πραγματικά, φοβόταν περισσότερο. Στόχευε στην εξόντωση της έμπρακτης ανάπτυξης.. μιας αγωνιστικής συμμαχίας ανάμεσα στο ένοπλο απελευθερωτικό κίνημα του κουρδικού λαού, από τη μια, της Κύπρου και της Ελλάδος από την άλλη. Το τουρκικό κράτος φοβόταν ότι ήταν εντελώς φυσιολογική η ελληνο-κουρδική συμμαχία εναντίον του. Και εκτιμούσε ότι προωθείτο συστηματικά. Κρίνοντας -πάντα- εξ ιδίων τα αλλότρια, η Άγκυρα κατηγορούσε την Αθήνα και τη Λευκωσία για «υπόθαλψη και ενίσχυση» τής, δήθεν, «τρομοκρατίας του ΡΚΚ», όπως χαρακτήριζε τον κουρδικό αγώνα. Έφθασε μέχρι του σημείου να ονομάζει «τρομοκράτες» τους τότε βουλευτές, Χρίστο Πέτα του ΑΚΕΛ, Ανδρέα Παναγιώτου του ΔηΚο και Δημήτρη Ηλιάδη της ΕΔΕΚ, επειδή επισκέφθηκαν το κέντρο εκπαίδευσης των Κούρδων ανταρτών στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου!

- Το 1994 ο ένοπλος κουρδικός αγώνας βρισκόταν ήδη στο δέκατο έτος ανάπτυξής του.

- Το 1994 η Ελλάς του Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη, οικοδομούσε εμπράκτως το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου.

- Το 1994 συγκροτήθηκε στις Βρυξέλλες, ως καρπός μακρόχρονης σκληρής δουλειάς και διεθνιστικής κινητοποίησης, το πρώτο στην ιστορία διεθνές συνέδριο για το Κουρδικό Ζήτημα.

Την ήττα εκείνης της προοπτικής και την τρομοκράτηση, τον εκφοβισμό, των δειλών και υποταγμένων, επιδίωξε, με τη δολοφονία του ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, το τουρκικό κράτος. Έκτοτε, φευ, πέτυχε: 1999, Σημίτης, Πάγκαλος και… Ναϊρόμπι!

Υ.Γ. Σήμερα Παρασκευή, 4 μ.μ., τρισάγιο στον τάφο του Θεόφιλου, στο κοιμητήριο των Αγ. Κων/νου και Ελένης. Την Κυριακή 29.3.09 το 15ο μνημόσυνό του, στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα, επί της οδού Κερύνειας, στο Πλατύ Αγλαντζιάς της Λευκωσίας.

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΚΕΙΝΗΝ του Παλληκαρίδη

Του Λάζαρου Μαύρου

Τ Ο Υ ΕΤΟΥΣ 1957 η 13η Μαρτίου ήταν ημέρα Τετάρτη. Εκείνης το φως ήταν το τελευταίο που είδε -όσο μπόρεσε να δει, δηλαδή, μέσα από το κελί των μελλοθανάτων- ο μόλις 19χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης, γεννηθείς 28.2.1938 και καταδικασθείς εις θάνατον 25.2.1957, για τη μεταφορά ενός γρασαρισμένου οπλοπολυβόλου Μπρεν, άνευ γεμιστήρος και άνευ πυρομαχικών τη νύχτα της 18ης Δεκεμβρίου 1956, στην περιοχή των χωρίων Σταυρού και Λυσού της Πάφου.

Πριν από το χάραμα της Πέμπτης ώρα 00.17 της 14.3.57 οι Εγγλέζοι τον απαγχόνισαν. Ώρα 01.00 οι δήμιοι οδήγησαν στο σκοτεινό προαύλιο της αγχόνης, έξω από την κλειστή είσοδο των Φυλακισμένων Μνημάτων, τον ιερέα των φυλακών Παπάντωνη Ερωτοκρίτου, μόνος να τελέσει τη νεκρώσιμη ακολουθία. Ύστερα, αφού έδιωξαν τον ιερέα, μόνοι τους τον έθαψαν. Στο ίδιο μνήμα που λίγες μέρες νωρίτερα έθαψαν το καμένο στο θυσιαστήριο του Μαχαιρά της Κυριακής 3ης Μαρτίου 1957, κορμί του Γρηγόρη Αυξεντίου. Τριγύρω ήσαν ήδη θαμμένοι άλλοι εννέα Φυλακισμένοι Νεκροί:

• Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου από τις 10 Μαΐου του 1956.

• Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος και Χαρίλαος Μιχαήλ από τις 9 Αυγούστου του 1956.

• Ανδρέας Παναγίδης, Μιχάλης Κουτσόφτας και Στέλιος Μαυρομμάτης από τις 21 Σεπτεμβρίου, επίσης του 1956. Όλοι απαγχονισθέντες.

• Κι ο Μάρκος Δράκος από τις 19 Ιανουαρίου του 1957, που έπεσε μαχόμενος στα βουνά της Ευρύχου.

Μετά από τον Παλληκαρίδη στα Φυλακισμένα Μνήματα, προστέθηκαν ακόμα δύο:

• Ο Στυλιανός Λένας στις 29 Μαρτίου 1957 κι ο Κυριάκος Μάτσης στις 20 Νοεμβρίου 1958.

Σύνολο δεκατρείς ήρωες, αρχάγγελοι της λευτεριάς, για τους οποίους οι Εγγλέζοι αποικιοκράτες επέβαλαν και την μετά θάνατον φυλάκιση.

Μ Ε Σ Α στο κελί του μελλοθανάτου, δίπλα από την αγχόνη, τέσσερις ώρες πριν τον κρεμάσουν, ο Ευαγόρας έγραφε, ώρα 7.30 μ.μ., το τελευταίο του γράμμα. Απευθυνόμενο προς την αδελφή του. Και της παράγγελλε ποιο όνομα να δώσει στη μικρή ξαδελφούλα του που γεννήθηκε όταν εκείνος ήταν αντάρτης στα βουνά και που σχεδίαζε να τη βαφτίσει:

«Τόνομα που θα τής δώσης θέλω να είναι πεντασύλλαβο, και να θυμίζη εκείνην, για την οποία ήρθα ως εδώ. Να θυμίζη εκείνην για την οποία έγραψε ο ποιητής Σολωμός το πιο όμορφο τραγούδι του. ΕΚΕΙΝΗΝ, την οποίαν κάθε άνθρωπος επιθυμεί πιο πολύ απ' όλα. Κατάλαβες, αδελφή μου;»

- Καταλάβαμε, όλοι μας;

Διαβάστε περισσότερα...

Ελένη Φωκά και… «κουλτούρα»!

του Λάζαρου Μαύρου

Μ Ε ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ, αξιοπρέπεια, ευθύτητα και σεμνότητα, που προέρχεται και αρμόζει στο αδούλωτο φρόνημα της ελληνικής ψυχής, η οποία την κράτησε όρθια επί 23 χρόνια στην τουρκική σκλαβιά, Δασκάλα των λιγοστών Ελληνόπουλων στην κατεχόμενη Αγία Τριάδα της Καρπασίας (1974-1997), η Ελένη Φωκά στάθηκε την περασμένη Τετάρτη 4.3.09, στην τελετή της ΓΟΔΗΚ (Γυναικείας Οργάνωσης του ΔηΚο), όπου προσκλήθηκε για να τιμηθεί η προσφορά της.

Μ Ε ΠΑΡΡΗΣΙΑ, που θύμιζε το προγονικό «φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια», δεν μάσησε τα λόγια της. Μνημονεύουσα Καβάφην, ονομαστικώς, έδειξε η ίδια, εμπράκτως, την, «όσο μπορείς», άρνηση εξευτελισμού της ζωής, «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, / μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες»… Και είπε, σταράτα, στις οικοδέσποινες που την τίμησαν: «Η κυβέρνηση στην οποία το κόμμα σας συμμετέχει, αποφάσισε την «καλλιέργεια κουλτούρας συμφιλίωσης» με τους Τουρκοκυπρίους.

- Δεν ξεχώρισε ποιοι Τ/κ είναι όργανα των Κατακτητών.

- Ποιοι είναι συνεργάτες των Κατακτητών;

- Ποιοι είναι ..πιο αιμοβόροι από τους Κατακτητές;

- Ποιοι έποικοι, σαν τον δολοφόνο του Σολάκη Σολωμού, θα πάρουν τη νομιμοποίηση των 50 χιλιάδων του Προέδρου, στην κυβέρνηση του οποίου κι εσείς μετέχετε;

- Με ποιους Τούρκους Εποίκους και με ποιους συνεργάτες και όργανα των Κατακτητών, καλούνται τα παιδιά μας στο Ριζοκάρπασο να καλλιεργήσουν «Κουλτούρα Συμφιλίωσης»;

Σ Κ Λ Η Ρ Ε Σ ερωτήσεις που παράγει η ίδια η ζωή, στο σύνολο των απλών ανθρώπων του λαού. Και οι οποίες παραμένουν πεισματικά αναπάντητες. Όχι μόνο από τους ευρισκόμενους στην Εξουσία, αλλά και τους από χρόνια δραστήριους της αναποτελεσματικής «επαναπροσέγγισης». Προχθές η τ/κ εφημερίδα «Αφρίκα» έγραφε ότι στο λεγόμενο «εκλογικό σώμα» των 180.000 του τουρκικού κατοχικού καθεστώτος, μόνο το ένα τρίτο είναι Τουρκοκύπριοι (62.500) και τα δύο τρίτα Έποικοι. Η δοκιμασμένη στην πράξη εδώ και πολλά χρόνια πολιτική της «επαναπροσέγγισης», εξάλλου, αποδεδειγμένα ΔΕΝ παρήγαγε τη συγκρότηση κάποιου κοινού αντικατοχικού - απελευθερωτικού μετώπου Ε/κ και Τ/κ. Παρήγαγε το αντίθετο: Να υποστείλουν τα λάβαρα του αντικατοχικού αγώνα και να εξαφανίσουν τη διεκδίκηση της απελευθέρωσης, οι εκδαπανώμενοι στην… πολλή συνάφεια και… στις συναναστροφές της «επαναπροσέγγισης». Υποταγμένοι στα Σχέδια Ανάν. Στη νομιμοποίηση των Εποίκων. Στην επίδειξη νομιμοφροσύνης στα όργανα των Τούρκων κατακτητών, ανά τας «διόδους» της γραμμής Αττίλα…

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Κύπριοι ένοπλου «ΟΧΙ»

Tου Λάζαρου Μαύρου


Π Α Ν Ω ΕΚΕΙ στης Πίνδου μας τις κορφές και στα παγωμένα κακοτράχαλα βουνά της Βορείου Ηπείρου, ανάμεσα στις δοξασμένες μορφές των Ημίθεων του Σαράντα, που με εφ’ όπλου λόγχη και την κραυγή «ΑΕΡΑ», υπερασπίστηκαν της μητέρας Ελλάδας τη λευτεριά κι ολόκληρου του έθνους μας την αξιοπρέπεια, ήσαν παρόντες ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ πολεμιστές και Έλληνες Κύπριοι.

Στην Κλεισούρα και στο Τεπελένι, στο Λέκλι-Δόντι, στο Γκόλικο και στην Πέστανη, ώς τον Αυλώνα. Αποκρούοντας και την εαρινή αντεπίθεση των 12 φασιστικών μεραρχιών, με επικεφαλής παρόντα τον ίδιο τον Μουσολίνι. Ήσαν εκεί στον τρίτο και στον ενδέκατο Λόχο του 39ου Συντάγματος Ευζώνων Μεσολογγίου, οι θυσιασθέντες ήρωες Λουκής Λιασίδης και Βαρνάβας Σερίφης από την Αμμόχωστο. Ήσαν εκεί οι μετέπειτα ηρωομάρτυρες Ροδίων και Μιλτιάδης Γεωργιάδης, του Προκόπη από τη Λεμεσό και της Θέκλας από την Κερύνεια, που εξοντώθηκαν, τελικά, το 1944 στις ναζιστικές φυλακές του Βραδεμβούργου.

Ήταν εκεί ο αείμνηστος γυμνασιάρχης Κωνσταντίνος Γιαλλουρίδης από τη Μόρφου. Ο αείμνηστος γιατρός Ξάνθος Χαραλαμπίδης από την Κερύνεια, πατέρας της Τιτίνας Λοϊζίδου. Εκεί κι ο ηρωικός Ανδρέας Αργυρού Δρουσιώτης από τη Λεμεσό, που θυσιάστηκε στην Εθνική Αντίσταση, μαχητής του ΕΛΑΣ, στην Κατερίνη.

Ήσαν εκεί 46 τουλάχιστον οργανωμένα γραμμένοι από την Αθήνα, όπου σπούδαζαν, Κύπριοι εθελοντές πολεμιστές. Κι άλλοι που έσπευσαν κατά μόνας, όπως μπορούσαν: Όπως ο Ευάγγελος Λούη Λουίζος από την Αμμόχωστο, που ναύλωσε ταξί από την Αθήνα για να τον πάει να πολεμήσει στην Ήπειρο. Ήσαν στην Κύπρο και οι χιλιάδες των πατεράδων μας, που γράφτηκαν στους καταλόγους του τοποτηρητή Αρχιεπισκόπου Λεοντίου, αδημονώντας να καταταγούν στον Ελληνικό Στρατό κι ανεμίζοντας τις απαγορευμένες από την αγγλική Παλμεροκρατία, γαλανόλευκες σημαίες του έθνους.

Κι έλεγε ο Κων. Γιαλλουρίδης για τους δύο θυσιασθέντες συμπολεμιστές του, τους Βαρωσιώτες Λιασίδη και Σερίφη: Με βαθιά συγκίνηση θυμάμαι ότι και οι δύο ήταν τελειόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και μπορούσαν, σύμφωνα με προτροπή του λοχαγού μας Σαραντίδη, στο Γουδί όπου εκπαιδευόμαστε, να υπηρετήσουν σε στρατιωτικά νοσοκομεία της Γραμμής των πρόσω. Απέρριψαν την πρόταση, με τη δικαιολογία ότι «οι Έλληνες Κύπριοι εθελοντές μια φιλοδοξία έχουν, να προασπίσουν την ελληνική πατρίδα με τ’ όπλο στο χέρι πολεμώντας τον εχθρό της. Αν χρειαστούν οι ιατρικές μας γνώσεις θα τις προσφέρουμε στο πεδίο της τιμής». (Κων. Γιαλλουρίδης: «Το Οδοιπορικό μιας ζωής» εκδ. 2003 σ.16).

Ποιοι, λοιπόν, Εκείνων απόγονοι κρατάνε, άραγε, σήμερα το «άμες γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες τούτων»;

Διαβάστε περισσότερα...

Ανόητη καλλιέργεια ποιας «κουλτούρας»;

(Σημ enkripto : Πἀσα ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις εν Ελλάδι είναι καθαρά συμπτωματική..ακολουθεί άρθρο του Λάζαρου Μαύρου απο την Κυπριακή εφημερίδα Σημερινή)

EΙΡΗΣΘΩ

TOY ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Ε Κ Τ Ο Σ από προσβλητική για τους «ακαλλιέργητους» των σχολείων, η ντιρεκτίβα του Υπ. Παιδείας είναι και ανόητη. Στόχος, λέει, της νέας σχολικής χρονιάς, υπό την Εξουσία του ΑΚΕΛ, είναι αυτολεξεί: «Η καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων με στόχο την ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας».

Ι Δ Ο Υ Η ΑΝΟΗΣΙΑ: Αυτό που οι Ε/κ βιώνουν και ονομάζουν ως κατοχή, δεν υπάρχουν Τ/κ που να το θεωρούν κατοχή. Ούτε δέχονται να ονομάζεται κατοχή. Εξαιρείται ο κ. Σενέρ Λεβέντ και ελάχιστοι άλλοι, που ακόμα και οι «επαναπροσεγγιστικότεροι» Ε/κ, τύπου Μίχου Παπαπέτρου, τους θεωρούν «γραφική και αμελητέα μειοψηφία». Οι Τ/κ θεωρούν την εισβολή-κατοχή ως λύτρωση. Ως εθνικό τους επίτευγμα, ως απελευθέρωση και ως την εγγύηση για τους ίδιους. Συνεπώς απορρίπτουν την «απαλλαγή από την κατοχή». Και θίγονται από την απλή και μόνο εκφορά της λέξης ΚΑΤΟΧΗ. Πώς θα προκύψει «αμοιβαίος σεβασμός και συνεργασία»; Μήπως με την αλφαβήτα των «σεμιναρίων» να μη λέγεται, η κατοχή, κατοχή;

Σ Τ Ο Χ Ο Σ της ηγεσίας του ΑΚΕΛ, ανιχνευόμενος εξ αντιδιαστολής στο άρθρο του κ. Γιαν. Κολοκασίδη του Π.Γ. ΑΚΕΛ, χθες στη «Σ», είναι «το μονοπώλιο στη διαμόρφωση των συνειδήσεων της νέας γενιάς». Κι «οι μοχλοί χειραγώγησης των συνειδήσεων του κόσμου». Στις ντιρεκτίβες της «επαναπροσέγγισης». Ένθα αποδεικνύονται και ανεπίδεκτοι μαθήσεως: Επειδή η «επαναπροσέγγιση» δοκιμάστηκε επί δεκαετίες. Και προ και, κυρίως, μετά το άνοιγμα των διόδων του Αττίλα. Από πολύ νωρίτερα, στις συναντήσεις κομμάτων στο Λήδρα Πάλας. Και στα «USA-δικοινοτικά σεμινάρια». Και στις συνομιλίες, συνεστιάσεις, συναυλίες των ΔηΣυ-ΡΤΚ και ΑΚΕΛ-ΡΤΚ. Και στα δείπνα Ταλάτ - Αναστασιάδη. Και στα τσάγια των συζύγων Ταλάτ - Χριστόφια.

Και στην αναγόρευση του Ταλάτ σε «σύντροφο και φίλο» και «προοδευτικό συμπατριώτη» κ.ο.κ. Όλη αυτή η δοκιμασμένη ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ «επαναπροσέγγιση», τι απέδωσε από όσα (αντικατοχικά, ίσως) είχαν στον νου τους εκείνοι που την επινόησαν; Μηδέν εις το πηλίκον! Αντίθετα: Παρέχει στον Αττίλα τη δυνατότητα να εφαρμόζει τα δικά του προγράμματα καθημερινής διαμόρφωσης συνειδήσεων: Εκεί όπου εκπαιδεύει τους χρήστες των διόδων, πώς να σέβονται, να ανέχονται, κυρίως να υπακούουν και να επιδεικνύουν ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΣΥΝΗ στα ένστολα όργανα του Αττίλα, στους θεσμούς, τους νόμους, τις διαδικασίες, τις εξουσίες και την κυριαρχία του Αττίλα. Καλλιεργημένους στην «κουλτούρα» νομιμοφροσύνης των υπάκουων και των νομοταγών υποτελών στον Αττίλα...

Πηγή : http://www.simerini.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=348513

Μερικά ακόμη εξαιρετικά άρθρα του Λάζαρου Μαύρου

• Οι 50.000 έποικοι του κ. Χριστόφια
• Καλύτεροι Έλληνες…

Διαβάστε περισσότερα...