Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κουρδικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κουρδικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Imagining a Remapped Middle East

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

THE map of the modern Middle East, a political and economic pivot in the international order, is in tatters. Syria’s ruinous war is the turning point. But the centrifugal forces of rival beliefs, tribes and ethnicities — empowered by unintended consequences of the Arab Spring — are also pulling apart a region defined by European colonial powers a century ago and defended by Arab autocrats ever since.

By ROBIN WRIGHT

A different map would be a strategic game changer for just about everybody, potentially reconfiguring alliances, security challenges, trade and energy flows for much of the world, too.

Syria’s prime location and muscle make it the strategic center of the Middle East. But it is a complex country, rich in religious and ethnic variety, and therefore fragile. After independence, Syria reeled from more than a half-dozen coups between 1949 and 1970, when the Assad dynasty seized full control. Now, after 30 months of bloodletting, diversity has turned deadly, killing both people and country. Syria has crumbled into three identifiable regions, each with its own flag and security forces. A different future is taking shape: a narrow statelet along a corridor from the south through Damascus, Homs and Hama to the northern Mediterranean coast controlled by the Assads’ minority Alawite sect. In the north, a small Kurdistan, largely autonomous since mid-2012. The biggest chunk is the Sunni-dominated heartland.

Syria’s unraveling would set precedents for the region, beginning next door. Until now, Iraq resisted falling apart because of foreign pressure, regional fear of going it alone and oil wealth that bought loyalty, at least on paper. But Syria is now sucking Iraq into its maelstrom.


“The battlefields are merging,” the United Nations envoy Martin Kobler told the Security Council in July. “Iraq is the fault line between the Shia and the Sunni world and everything which happens in Syria, of course, has repercussions on the political landscape in Iraq.”

Over time, Iraq’s Sunni minority — notably in western Anbar Province, site of anti-government protests — may feel more commonality with eastern Syria’s Sunni majority. Tribal ties and smuggling span the border. Together, they could form a de facto or formal Sunnistan. Iraq’s south would effectively become Shiitestan, although separation is not likely to be that neat.

The dominant political parties in the two Kurdish regions of Syria and Iraq have longstanding differences, but when the border opened in August, more than 50,000 Syrian Kurds fled to Iraqi Kurdistan, creating new cross-border communities. Massoud Barzani, president of Iraqi Kurdistan, has also announced plans for the first summit meeting of 600 Kurds from some 40 parties in Iraq, Syria, Turkey and Iran this fall.

“We feel that conditions are now appropriate,” said Kamal Kirkuki, the former speaker of Iraq’s Kurdish Parliament, about trying to mobilize disparate Kurds to discuss their future.

Outsiders have long gamed the Middle East: What if the Ottoman Empire hadn’t been divvied up by outsiders after World War I? Or the map reflected geographic realities or identities? Reconfigured maps infuriated Arabs who suspected foreign plots to divide and weaken them all over again.

I had never been a map gamer. I lived in Lebanon during the 15-year civil war and thought it could survive splits among 18 sects. I also didn’t think Iraq would splinter during its nastiest fighting in 2006-7. But twin triggers changed my thinking.

The Arab Spring was the kindling. Arabs not only wanted to oust dictators, they wanted power decentralized to reflect local identity or rights to resources. Syria then set the match to itself and conventional wisdom about geography.

New borders may be drawn in disparate, and potentially chaotic, ways. Countries could unravel through phases of federation, soft partition or autonomy, ending in geographic divorce.

Libya’s uprising was partly against the rule of Col. Muammar el-Qaddafi. But it also reflected Benghazi’s quest to separate from domineering Tripoli. Tribes differ. Tripolitanians look to the Maghreb, or western Islamic world, while Cyrenaicans look to the Mashriq, or eastern Islamic world. Plus, the capital hogs oil revenues, even though the east supplies 80 percent of it.

So Libya could devolve into two or even three pieces. The Cyrenaica National Council in eastern Libya declared autonomy in June. Southern Fezzan also has separate tribal and geographic identities. More Sahelian than North African in culture, tribes and identity, it could split off too.

Other states lacking a sense of common good or identity, the political glue, are vulnerable, particularly budding democracies straining to accommodate disparate constituencies with new expectations.

After ousting its longtime dictator, Yemen launched a fitful National Dialogue in March to hash out a new order. But in a country long rived by a northern rebellion and southern separatists, enduring success may depend on embracing the idea of federation — and promises to let the south vote on secession.

A new map might get even more intriguing. Arabs are abuzz about part of South Yemen’s eventually merging with Saudi Arabia. Most southerners are Sunni, as is most of Saudi Arabia; many have family in the kingdom. The poorest Arabs, Yemenis could benefit from Saudi riches. In turn, Saudis would gain access to the Arabian Sea for trade, diminishing dependence on the Persian Gulf and fear of Iran’s virtual control over the Strait of Hormuz.

The most fantastical ideas involve the Balkanization of Saudi Arabia, already in the third iteration of a country that merged rival tribes by force under rigid Wahhabi Islam. The kingdom seems physically secured in glass high-rises and eight-lane highways, but it still has disparate cultures, distinct tribal identities and tensions between a Sunni majority and a Shiite minority, notably in the oil-rich east.

Social strains are deepening from rampant corruption and about 30 percent youth unemployment in a self-indulgent country that may have to import oil in two decades. As the monarchy moves to a new generation, the House of Saud will almost have to create a new ruling family from thousands of princes, a contentious process.

Other changes may be de facto. City-states — oases of multiple identities like Baghdad, well-armed enclaves like Misurata, Libya’s third largest city, or homogeneous zones like Jabal al-Druze in southern Syria — might make a comeback, even if technically inside countries.

A century after the British adventurer-cum-diplomat Sir Mark Sykes and the French envoy François Georges-Picot carved up the region, nationalism is rooted in varying degrees in countries initially defined by imperial tastes and trade rather than logic. The question now is whether nationalism is stronger than older sources of identity during conflict or tough transitions.

Syrians like to claim that nationalism will prevail whenever the war ends. The problem is that Syria now has multiple nationalisms. “Cleansing” is a growing problem. And guns exacerbate differences. Sectarian strife generally is now territorializing the split between Sunnis and Shiites in ways not seen in the modern Middle East.

But other factors could keep the Middle East from fraying — good governance, decent services and security, fair justice, jobs and equitably shared resources, or even a common enemy. Countries are effectively mini-alliances. But those factors seem far off in the Arab world. And the longer Syria’s war rages on, the greater the instability and dangers for the whole region.


Robin Wright is the author of “Rock the Casbah: Rage and Rebellion Across the Islamic World” and a distinguished scholar at the United States Institute of Peace and the Wilson Center.

Πηγή: The New York Times

Διαβάστε περισσότερα...

H κατάσταση στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

H κοιλάδα του ποταμού Hezil. Το 2011 η Άγκυρα
 σχεδίαζε  την  κατασκευή φραγμάτων στην περιοχή,
 με την ελπίδα πως το υδάτινο εμπόδιο θα περιορίσει
 τις μετακινήσεις των ανταρτών. Η κατάσταση έχει
 αλλάξει δραματικά..
Του Σάββα Καλεντερίδη

Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στην πολιτική του ελεγχόμενου χάους που ασκείται στη Συρία και στην εκτίμηση ότι η πολιτική αυτή, όταν και με όποιο τρόπο κλείσει ο κύκλος της Συρίας, θα εφαρμοστεί στην Τουρκία.
Επειδή μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει ως μια εμμονή την ενασχόλησή μας στην παρούσα στήλη με την Τουρκία και το Κουρδικό, πέραν του ότι τα ζητήματα αυτά λόγω της εμβέλειας και του τεράστιου ενδιαφέροντος που έχουν απασχολούν τους διεθνείς αναλυτές και αρθρογράφους παγκοσμίως, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι ένεκα της εξ Ανατολών απειλής και των συνεχιζόμενων διεκδικήσεων της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, η χώρα μας επί δεκαετίες έχει επιδοθεί σε κούρσα εξοπλισμών, με τεράστιο κόστος για όλους μας.

Αν το ποσοστό των αμυντικών δαπανών της Ελλάδας σε σχέση με το ΑΕΠ, ήταν στο μέσο όρω της Ε.Ε., τώρα όχι μόνο θα ήταν διαχειρίσιμο, αλλά είναι πιθανόν να μην υπήρχε καν το δημόσιο χρέος, που τείνει να καταπιεί την πατρίδα και την κοινωνία, ενώ τα υπέρογκα ποσά που δαπανήθηκαν για εξοπλισμούς, αφ’ ενός μεν λείπουν από τις παραγωγικές επενδύσεις, αφ’ ετέρου δε χρησιμοποιήθηκαν και ως μέσον διαφθοράς του πολιτικού συστήματος, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Με άλλα λόγια, η Τουρκία ή και εκείνοι που την ωθούν στις πολιτικές των παράλογων διεκδικήσεων εναντίον της χώρας μας, πέτυχαν ανέμακτα την καταστροφή της πατρίδας μας, που την βλέπουμε να είναι σε εξέλιξη, χωρίς ακόμη να έχουμε δει το περιπόθητο πραγματικό φως στο τούνελ.

Άρα, η Ελλάδα και εμείς οι Έλληνες, έχουμε καθήκον και ιερή υποχρέωση όσο και η υπεράσπιση της πατρίδας μας, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στη γειτονική χώρα, για να είμαστε σε θέση να σταθμίζουμε κάθε φορά την κατάσταση, για να επιλέγουμε πολιτικές για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής με τον πιο ανώδυνο και ανέξοδο τρόπο.

Επανερχόμενοι λοιπόν στο θέμα της πολιτικής ελεγχόμενου χάους και του ενδεχομένου αυτή να επεκταθεί και να εφαρμοστεί στην Τουρκία, αφού υπενθυμίσουμε την πιθανότητα να εκλείψει από την πολιτική σκηνή ο Ερντογάν λόγω προβλήματος υγείας, εξέλιξη που θα επηρεάσει αρνητικά το δείκτη αστάθειας στην Τουρκία, που ήδη προβληματίζεται με τι συνεχιζόμενες διαδηλώσεις, να δούμε τις εξελίξεις στο Κουρδικό, με τα «μάτια» Τούρκων αναλυτών:
Ο Ουμίτ Οζντάγ, ακαδημαϊκός με καρριέρα καθηγητή στις Στρατιωτικές Ακαδημίες και στις Ακαδημίες Ασφάλειας της Τουρκίας, σε άρθρο του στην εφημερίδα Γενί Τσαγ (12-9), μεταφέρει μήνυμα που του έστειλε στέλεχος των δυνάμεων ασφαλείας που υπηρετεί στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, το οποίο παραθέτουμε μεταφρασμένο κατά λέξιν:

“Το ποτάμι Χεζίλ πηγάζει στο νομό Βαν και αφού διαρρεύσει την ομώνυμη κοιλάδα, περνάει από τις περιοχές Ουλούντερε και Μπεϋτούσεμπαπ του νομού Σίρνακ, και μερικά χιλιόμετρα αφού διέλθει τα σύνορα με το Ιράκ, ενώνεται με τον Τίγρη ποταμό. Μετά το Δεύτερο Άνοιγμα του ΡΚΚ (21 Μαρτίου 2013), οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) έχουν εκκενώσει σχεδόν όλα τα φυλάκια στο ρου του ποταμού Χεζίλ στην παραμεθόριο με το Βόρειο Ιράκ.

Αν και οι στρατιώτες εντοπίζουν με ακρίβεια τις θέσεις των ανταρτών με πληροφορίες που λαμβάνουν από διαφόρους μηχανισμούς συλλογής πληροφοριών, οι νομάρχες δεν τους δίνουν άδεια να επιχειρήσουν εναντίον τους. Την περίοδο αυτή στο όρος Τζούντι (βρίσκεται εντός της τουρκικής επικράτειας, σ.τ.μ.) έχουν συγκεντρωθεί περισσότεροι αντάρτες από ποτέ!

Οι φίλοι και οι συγγενείς πηγαίνουν με άνεση και επισκέπτονται τους αντάρτες στα λημέρια τους στο βουνό. Ολες οι ανάγκες διοικητικής μέριμνας των ανταρτών εξασφαλίζονται και μεταφέρονται στο βουνό χωρίς καμία ενόχληση. Επίσης, επειδή οι δυνάμεις ασφαλείας δεν κάνουν ελέγχους στους δρόμους, το κάθε είδους λαθρεμπόριο δίνει και παίρνει με μεγάλη άνεση.

Οι φατρίες πολιτοφυλάκων που χρόνια τώρα υποστηρίζουν το κράτος, επειδή η δύναμη του κράτους έχει χαθεί από την περιοχή, για να εξασφαλιστούν και να μην έχουν προβλήματα την επόμενη μέρα, έχουν αρχίσει να κάνουν συμφωνίες με το ΡΚΚ. Τα προβλήματα που προκύπτουν μεταξύ των χωριών της περιοχής, γνωστοποιούνται στην Οργάνωση του ΡΚΚ, και ζητείται από εκεί η επίλυσή τους. Εκείνοι που στο παρελθόν ήταν κοντά στο κράτος, τώρα το μετανοιώνουν. Γιατί το κράτος δεν είναι κοντά τους για να τους υποστηρίξει".


Ο ίδιος αρθρογράφος, αφού παραθέτει στοιχεία με βάση τα οποία τα τελωνεία στα σύνορα με Ιράκ και Ιράν ελέγχονται από το ΡΚΚ, για να δείξει την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή, επικαλείται απόσπασμα άρθρου του Saygı Öztürk, ο οποίος έγραψε στην εφημερίδα Sözcü: "Οι 'αδειούχοι' αντάρτες κατεβαίνουν από τις μονάδες τους που είναι στο βουνό, στις οικογένειές τους, και όταν λήξει η άδεια, επιστρέφουν στη βάση τους. Οι δυνάμεις ασφαλείας κάνουν ότι δεν τους βλέπουν. Γιατί αυτό θέλει η κυβέρνηση. Ένα μείγμα κωμωδίας και τραγωδίας."

Αυτά συμβαίνουν στη γείτονα και θα πρέπει να αποτελέσουν όχι μόνο αντικείμενο συνεχούς παρακολούθησης, αλλά και επισταμένης καθώς και εμβριθούς μελέτης, για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω. Είπαμε, είναι καθήκον και ιερή υποχρέωση όσο και η υπεράσπιση της πατρίδας μας.

infognomon

Βλέπε επίσης :
Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο
Το Κουρδικό αντάρτικο και η ελληνική ασφάλεια..

Διαβάστε περισσότερα...

Επίθεση του ΡΚΚ σε φυλάκιο της Στρατοχωροφυλακής

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Belenoluk: Το φυλάκιο της Στρατοχωροφυλακής
Από της ανακήρυξης της εκεχειρίας εκ μέρους του Ηγέτη του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, στις 21 Μαρτίου 2013 μέχρι χθες, και η κουρδική και η τουρκική πλευρά απέφυγαν κινήσεις που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν το ήδη βεβαρημένο κλίμα που επικρατεί στις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των δυο μερών, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Τον Αύγουστο η κουρδική πλευρά και πιο συγκεκριμένα οι ηγέτες του ΡΚΚ που βρίσκονται στο όρος Κανδήλι, άρχισαν να στέλνουν τελεσίγραφα προς την τουρκική κυβέρνηση, δίνοντάς της διορία μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, για να προβεί σε πρακτικές κινήσεις προς την κατεύθυνση της εξεύρεσης πολιτικής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα. Μάλιστα, ακριβώς επειδή η κυβέρνηση δεν έκανε κάποιο βήμα, προχθές η Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK) εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιούσε ότι παγώνει η διαδικασία απόσυρσης των ανταρτών του ΡΚΚ από το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), μέχρι η Τουρκία να κάνει τα οφειλόμενα βήματα.
Χθες το βράδυ, στις 21:30, αντάρτες του ΡΚΚ έκαναν την πρώτη τους βίαιη ενέργεια εναντίον τουρκικού στρατιωτικού στόχου, χωρίς όμως τη χρήση όπλων. Ομάδα ανταρτών του ΡΚΚ περικύκλωσε υπό κατασκευή φυλάκιο της Στρατοχωροφυλακής στο χωριό Μπελένολουκ, στην Επαρχία Περβάρι του Νομού Σιίρτ και αφού απομάκρυνε τους οικοδόμους, τοποθέτησε εκρηκτικά στις τέσσερις γωνίες του φυλακίου και το ανατίναξε.

Οι αντάρτες ανατίναξαν το φυλάκιο επειδή στην ουσία θα είναι ...άχρηστο, αφού ένα από τα θέματα που απασχολούν την τουρκική και την κουρδική πλευρά, είναι η μειωμένη στρατιωτική παρουσία του τουρκικού στρατού στο υπό δημιουργία αυτόνομο Κουρδιστάν!

Στη συνέχεια οι αντάρτες πήραν μαζί τους στο βουνό τέσσερις εργαζομένους στο υπό κατασκευή φυλάκιο, για ολιγόωρη ΕΗΔ (Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση)!

Σήμερα το πρωί οι αντάρτες άφησαν ελεύθερους τους εργαζομένους στο υπό κατασκευή φυλάκιο.
Τέλος, να σημειωθεί ότι τελικά η τουρκική κυβέρνηση χθες διέρρευσε ...αρμοδίως ότι είναι ήδη σε διαβούλευση με τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν για το "πακέτο εκδημοκρατισμού" τον οποίο είναι υπό διαμόρφωση και στο οποίο συμπεριλαμβάνονται μέτρα που θα συμβάλλουν στην πολιτική επίλυση του Κουρδικού.

infognomon

Διαβάστε περισσότερα...

To PKK ανακοίνωσε πως σταματά την απόσυρση ανταρτών από την ΝΑ Τουρκία

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

Oι Μουράτ Καραγιλάν και Τζεμίλ Μπαγίκ, δύο εκ
των σημαντικότερων ηγετών του κουρδικού
 απελευθερωτικού κινήματος
Μετά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις δια στόματος Τζεμίλ Μπαγίκ, το ΡΚΚ ανακοίνωσε σήμερα το πρωί ότι σταματά η απόσυρση των δυνάμεων των ανταρτών από τα βουνά του Βορείου Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), που ξεκίνησε την Άνοιξη του 2013, με την έκκληση του Άπο για έναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών με το τουρκικό κράτος. Η ανακοίνωση έγινε με τον πιο επίσημο τρόπο από την Ένωση Κουρδικών Κοινοτήτων (KCK ), που εδρεύει στο όρος Κανδήλι και αποτελεί την κορυφαία οργάνωση του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, η οποία εκφράζει και αντιπροσωπεύει Κούρδους της Τουρκίας, του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας.

Υπενθυμίζεται ότι ο Τζεμίλ Μπαγίκ, συμπροεδρεύων στο KCK, είχε δηλώσει προ ημερών τα εξής:
"Εμείς δώσαμε διορία στο τουρκικό κράτος μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου. Μέχρι σήμερα το τουρκικό κράτος δεν έχει κάνει κάποια κίνηση ή ανακοίνωση. Αυτό σημαίνει ότι δεν επιθυμεί την ειρήνη και επιδιώκει τον πόλεμο. Εμείς απέναντι σ' αυτήν τη στάση θα υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας και θα αμυνθούμε. Σταματάμε την απόσυρση των δυνάμεων των ανταρτών. Αν δούμε δε ότι αρχίζουν επιχειρήσεις εναντίον μας, θα χρησιμοποιήσουμε το δικαίωμά μας στην νόμιμη άμυνα. Αν θέλουν δε να αρχίσουν πόλεμο εναντίον μας, τότε θα επαναφέρουμε τις δυνάμεις που αποσύρθηκαν και θα τους δώσουμε εντολή να επιστρέψουν στις θέσεις τους.

Η σταθερότητα είναι μια κατάσταση που την έχουν ανάγκη όλοι οι λαοί. Αν θέλουν σταθερότητα στη μέση Ανατολή, πρέπει να απελευθερωθεί ο ηγέτης του κουρδικού λαού Αμπντουλλάχ Οτζαλάν.
Μέχρι στιγμής δεν έχει σημειωθεί κάποια αντίδραση από την τουρκική κυβέρνηση.

infognomon

Διαβάστε περισσότερα...

Διορία στην Τουρκία έως την 1η Σεπτεμβρίου δίνουν οι Κούρδοι

Πέμπτη 1 Αυγούστου 2013


Διορία έως την 1η Σεπτεμβρίου δίνουν, σύμφωνα με ανακοίνωσή τους, οι Κούρδοι αντάρτες στην τουρκική κυβέρνηση, ούτως ώστε να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την επίλυση της μεταξύ τους σύρραξης, ελλείψει των οποίων, όπως δηλώνουν, είναι αναγκασμένοι «να αμυνθούν». «Εάν δεν πραγματοποιηθεί κανένα βήμα έως την 1η Σεπτεμβρίου, τότε θα καταλάβουμε πως ο στόχος δεν είναι να βρεθεί μία λύση, αλλά οι εκκαθαρίσεις κι οι σφαγές», επεσήμανε ο Τζεμίλ Μπαγίκ, επικεφαλής του πολιτικού βραχίονα του Κόμματος των Κούρδων «Από τη στιγμή εκείνη, εξυπακούεται, το απελευθερωτικό κίνημα του κουρδικού λαού πρόκειται να αμυνθεί ενάντια στην εκκαθάριση αυτή. Θα αμυνθεί με τον ίδιον τρόπο που είχε διεξάγει τον αμυντικό πόλεμο έως σήμερα», πρόσθεσε ο Μπαγίκ. «Εάν δεν πραγματοποιηθεί κανένα βήμα έως την 1η Σεπτεμβρίου, τότε θα καταλάβουμε πως ο στόχος δεν είναι να βρεθεί μία λύση, αλλά οι εκκαθαρίσεις κι οι σφαγές», επεσήμανε ο Τζεμίλ Μπαγίκ, επικεφαλής του πολιτικού βραχίονα του Κόμματος των Κούρδων Εργατών (ΡΚΚ), μιλώντας στο κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Firat.

«Από τη στιγμή εκείνη, εξυπακούεται, το απελευθερωτικό κίνημα του κουρδικού λαού πρόκειται να αμυνθεί ενάντια στην εκκαθάριση αυτή. Θα αμυνθεί με τον ίδιον τρόπο που είχε διεξάγει τον αμυντικό πόλεμο έως σήμερα», πρόσθεσε ο Μπαγίκ. Ο Κούρδος αξιωματούχος έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες για τα μέτρα που αναμένει από τις τουρκικές αρχές στα πλαίσια της ειρηνευτικής διαδικασίας που συμφωνήθηκε από τα τέλη του περασμένου έτους με τον φυλακισμένο ηγέτη του ΡΚΚ Αμπντουλάχ Οτζαλάν. «Ο ηγέτης μας 'Άπο' (Οτζαλάν) πρότεινε τη σύσταση οκτώ επιτροπών. Επιθυμεί αυτές να συγκροτηθούν σε σώμα, να προετοιμάσουν και να καταθέσουν στην Εθνοσυνέλευση τις νομοθετικές προτάσεις για τον εκδημοκρατισμό και την επίλυση» του κουρδικού ζητήματος, πρόσθεσε ο Μπαγίκ.

Στα πλαίσια της διαπραγματευτικής διαδικασίας που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας ο Οτζαλάν, οι Κούρδοι αντάρτες έχουν κηρύξει εκεχειρία από τον Μάρτιο, ενώ από τον Μάιο έχουν αρχίσει να αποσύρονται από το τουρκικό έδαφος. Έκτοτε ζητούν σε αντάλλαγμα χειρονομίες καλής θέλησης κι από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης.

Πηγή Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

Παν-κουρδικό συνέδριο στα σκαριά...

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013


Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, Κούρδοι από την Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία συμφώνησαν να οργανώσουν ένα παν-κουρδικό συνέδριο, για να ξεπεράσουν τους ιστορικούς διχασμούς και να προετοιμαστούν για να εκμεταλλευτούν πλήρως την αναταραχή στην περιοχή.


Οι Κούρδοι, που συχνά περιγράφονται ως το μεγαλύτερο έθνος στον κόσμο χωρίς δικό του κράτος, θεωρούν τα σύγχρονα σύνορα που έχουν διαρέσει την πατρίδα τους το "Μεγάλο Κουρδιστάν" ως μια ιστορική αδικία. Η γεωπολιτική καταδίκασε τους Κούρδους να ζουν σε τέσσερις διαφορετικές χώρες, και οι δικές τους αντιμαχόμενες ιδεολογίες και παραταξιάκοί ανταγωνισμοί έχουν εμποδίσει την επίτευξη ευρύτερης ενότητας, και μάλιστα έχουν προκάλέσει και ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις.

Αντιπρόσωποι από 39 κουρδικά κόμματα συμμετείχαν σε μια συμβολική συνάντηση στην πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν της Δευτέρα 22 Ιουλίου, αν και οποιεσδήποτε κοινές πρωτοβουλίες, και πολύ περισσότερο η πολιτική και θεσμική ενότητα που κάποιοι ονειρεύονται, απέχουν ακόμα πολύ.

Για το συνέδριο δεν έχει ακόμα οριστεί ημερομηνία, αλλά κάποιοι συμμετέχοντες είπαν ότι θα μπορούσε να διοργανωθεί ακόμα και τον επόμενο μήνα.

"Ο κύριος στόχος μας με τη διοργάνωση αυτού του συνεδρίου είναι να καταλήξουν όλες οι κουρδικές πολιτικές παρατάξεις σε μια κοινή στρατηγική και φωνή", δήλωσε ο ηγέτης του Ιρακινού Κουρδιστάν Masoud Barzani στην ομιλία του, χαρακτηρίζοντας τη συνάντηση στο Arbil ως "ιστορική". "Καλώ όλους τους συμμετέχοντες να δουλέψουν μαζί, με πνεύμα αδελφοσύνης και πατριωτισμού, μακριά από στενές πολιτικές ιδεολογίες."

Διαδοχικές κυβερνήσεις στη Βαγδάτη, τη Δαμασκό, την Τεχεράνη και την Άγκυρα εκμεταλλεύονταν για πολλά χρόνια την έλλειψη ενότητας των Κούρδων για να ματαιώνουν τις προσδοκίες τους για περισσότερη ανεξαρτησία σε μια ενωμένη πατρίδα, και κατά καιρούς κατέφευγαν στην ωμή βία για να τους καταστείλουν. Ο ιρακινός δικτάτορας Saddam Hussein προκάλεσε το θάνατο χιλιάδων Κούρδων με αέρια.

Ο Ramzy Mardini, αναλυτής του "Iraq Institute for Strategic Studies" σχολιάζει ότι οι διαιρέσεις των Κούρδων αποτελούν ακόμη ένα σοβαρό εμπόδιο: "Ο ανταγωνισμός μεταξύ των Κούρδων οδηγεί σε αντιφατικές πολιτικές, που μειώνουν τη δυνατότητά τους να πάρουν θέση ως νικητές της Αραβικής Άνοιξης".

Παρ' όλα αυτά, οι Κούρδοι που έλυσαν τις παραταξιακές διαφορές τους με εμφύλιες συγκρούσεις στη δεκαετία του 1990, σήμερα διοικούν το δικό τους ουσιαστικά κράτος στο Β. Ιράκ και απολαμβάνουν ανεπανάληπτη ευημερία, την ώρα που η σεκταριστική βία απειλεί να διαλύσει την υπόλοιπη χώρα.

Στη Συρία, ο εμφύλιος πόλεμος έδωσε την ευκαιρία για περισσότερη αυτονομία των Κούρδων μετά από χρόνια καταπίεσης από τον πρόεδρο Bashar al-Assad και τον πατέρα του, που είχε αρνηθεί την υποκοότητα σε χιλιάδες και είχε κατασχέσει τα εδάφη τους.

Στην Τουρκία, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) βρίσκεται σε συνομιλίες για τον τερματισμό του τριαντάχρονου ένοπλου αγώνα, με αντάλλαγμα περισσότερα δικαιώγματα για τους Κούρδους, που αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Τουρκίας.

Μόνο στο Ιράν έχει παραμείνει η κατάσταση των Κούρδων χωρίς σημαντικές αλλαγές.

"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Κούρδοι βλέπουν τις ιστορικές εξεγέρσεις που σημειώνονται στην περιοχή υπό το πρίσμα του οπορτουνισμού", σημειώνει ο Mardini. "Μέσω της ανατροπής της πολιτικής τάξης πραγμάτων θα μπορούσαν τελικά να επαναχαραχθούν τα κρατικά σύνορα. Οι Κούρδοι προσπαθούν να βρίσκονται στην πλεονεκτικότερη θέση για να εκμεταλλευτούν εκείνη τη στιγμή".

(Ρεοπρτάζ: Isabel Coles; Editing: Kevin Liffey)
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Ξαναρχίζει ο πόλεμος Τουρκίας-ΡΚΚ μέσω Συρίας; Oλόκληρη η σχετική ανακοίνωση του τουρκικού ΓΕΕΘΑ

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013


Πέρα από σποραδικές αναφορές μόνον όταν τύχει και διαρρεύσει κανένα βίντεο από τις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα στον Συριακό εμφύλιο, λίγοι πλέον στην Ελλάδα ασχολούνται με το τί συμβαίνει στην Συρία αλλά και στους Χριστιανούς ορθόδοξους της χώρας, αρκετοί των οποίων έχουν διαβατήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για τους απαχθέντες και πιθανόν δολοφονηθέντες ιεράρχες δεν ασχολείται σχεδόν κανείς,εκτός ίσως από την ομάδα διαχείρισης κρίσεων του ΥπΕΞ αλλά και αυτό δεν είναι βέβαιο πια. Ένα πράγμα που δε μπορεί ν' αμφισβητήσει κανείς στον Σάββα Καλεντερίδη είναι η βαθιά γνώση της Τουρκίας αλλά και του Κουρδικού ζητήματος -άσχετα αν συμφωνεί  ή διαφωνεί μαζί του- και να που αυτά τα δύο συναντώνται στον Συριακό εμφύλιο. Και το εύλογο ερώτημα είναι το εξής: Ελληνική πολιτική υπάρχει για το ζήτημα αυτό; Ασχολείται κανείς πάνω από το επίπεδο Συμβούλου Πρεσβείας Β ή του κρυπτογράφου βάρδιας; Ακολουθεί η ανάρτηση του skal:

Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο ρόλο που παίζουν οι μυστικές υπηρεσίες και ο στρατός της Τουρκίας στη δράση των ένοπλων εγκληματικών ομάδων στη Συρία και κυρίως της οργάνωσης Μέτωπο Αλ Νούσρα, που αποτελεί παρακλάδι της Άλ Κάιντα.
Χθες δύναμη ενόπλων του Στρατού Λαϊκής Άμυνας (YPG) που ανήκει στο Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), επιτέθηκε και κατέλαβε φυλάκιο της Αλ Νούσρα στην πόλη Σερεκάνιγιε του Δυτικού Κουρδιστάν (Β. Συρία), που βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, σκοτώνοντας 15 ισλαμιστές τρομοκράτες και καταλαμβάνοντας αρκετά συνοριακά φυλάκια, καθώς και τη συνοριακή πύλη με την Τουρκία
Να σημειωθεί ότι το τουρκικό κράτος ήταν αυτό που στήριζε με κάθε τρόπο τις δυνάμεις των ισλαμιστών τρομοκρατών, ιδιαίτερα στην περιοχή αυτή, έχοντας ως στόχο να αποκόψει την ενότητα στη λεπτή λωρίδα που ξεκινά από τα σύνορα με το Ιράκ και φθάνει μέχρι την Αλεξανδρέττα και τη θάλασσα της Μεσογείου.
Σήμερα, το τουρκικό ΓΕΕΘΑ καταγγέλλει επίθεση με ρουκέτες από θέσεις που κατέχει ο YPG, σε φυλάκιο του τουρκικού στρατού, στην πόλη Τζεϊλάνπιναρ, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την πόλη Σερεκάνιγιε.
Η ανακοίνωση του τουρκικού ΓΕΕΘΑ έχει ως εξής:

"Στα σύνορα Τουρκίας- Συρίας, στο εξωτερικό τείχος ασφαλείας και την αυλή του φυλακίου της συνοριακής πύλης Şanlıurfa/Ceylanpınar, στις 17 Ιουλίου και περί ώραν 14:20, έπεσαν δυο ρουκέτες RPG-7 που είχαν κατεύθυνση την πόλη Rasulayn (Σερεκάνιγιε, σ.τ.μ.) της Συρίας. Από το γεγονός δεν υπήρξαν απώλειες. Στην εξέλιξη της κατάστασης και στα πλαίσια της εφαρμογής των Κανόνων Εμπλοκής, οι δυνάμεις μας απάντησαν με πυρά φορητού οπλισμού, πολυβόλων και όλμων, εναντίον των θέσεων του PYD που βρίσκονται απέναντι από το συνοριακό φυλάκιο. Δεν έγινε γνωστό αν υπήρχαν απώλειες από τα δικά μας πυρά.
Οι μάχες στην πόλη Resulayn περατώθηκαν στις 15.30 και ανακοινώθηκε ο έλεγχος της πόλης από την τρομοκρατική διαμελιστική οργάνωση (PYD). Όσο συνεχιζόταν οι μάχες το προσωπικό του Συνοριακού Φυλακίου εκκένωσε την περιοχή και αποσύρθηκε στο Διοικητήριο του Λόχου, που βρίσκεται σε απόσταση 15-20 μέτρων από το συνοριακό φυλάκιο, του οποίου την ασφάλεια ανέλαβαν Τεθωρακισμένα ΤροχοφόραΟχήματα, που είναι ταγμένα σε οχυρά θέση.
Η εξελίξεις είναι υπό παρακολούθηση από τις δυνάμεις μας".

Πηγή Ινφογνώμων


Διαβάστε περισσότερα...

Κουρδικό: Σε στρατιωτικό κλοιό ξεκινά η αποχώρηση των ανταρτών του PKK από την Τουρκία

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Οι κούρδοι αντάρτες της Τουρκίας κατηγορούν το στρατό ότι θέτει σε κίνδυνο τη συμφωνημένη αποχώρηση των ανταρτών μαχητών από την κυρίως κουρδική νοτιοανατολική Τουρκία, η οποία πρόκειται να αρχίσει αύριο Τετάρτη, θέτοντας σε δράση μη επανδρωμένα αεροπλάνα παρακολούθησης και πραγματοποιώντας μεγάλης κλίμακας κινήσεις στρατιωτών και εξοπλισμού.

Ο κορυφαίος διοικητής του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) Μουράτ Καραγιλάν διέταξε τον περασμένο μήνα τους μαχητές του να αρχίσουν να αποσύρονται σε βάσεις στο βόρειο Ιράκ στο πλαίσιο ενός σχεδίου για τον τερματισμό τριών δεκαετιών συγκρούσεων με το τουρκικό κράτος.

Ωστόσο εξακολουθεί να επικρατεί τεράστια δυσπιστία. Το PKK δεν έχει δεχθεί το κυβερνητικό αίτημα να καταθέσουν οι μαχητές του τα όπλα τους πριν αποχωρήσουν, φοβούμενο ότι μπορεί να δεχθούν επίθεση, όπως συνέβη σε προηγούμενη αποχώρησή τους. Ο στρατός έχει καταστήσει σαφές ότι η καχυποψία είναι αμοιβαία.

"Η διαρκής αναγνωριστική δραστηριότητα μη επανδρωμένων αεροσκαφών καθυστερεί τη διαδικασία της αποχώρησης", αναφέρει το PKK σε ανακοίνωση που εξέδωσε. "Οι εντεινόμενες στρατιωτικές αποστολές και κινήσεις στο Κουρδιστάν δεν επηρεάζουν απλώς αρνητικά τη διαδικασία αποχώρησης, αλλά δημιουργούν τις συνθήκες για προκλήσεις και συγκρούσεις".

Το PKK αναφέρει πως η επιτάχυνση της κατασκευής στρατιωτικών φυλακίων και φραγμάτων στη νοτιοανατολική Τουρκία συνιστά επίσης πρόκληση. Ωστόσο εξακολουθεί να δηλώνει πως περιμένει ότι η αποχώρηση θα αρχίσει στην ώρα της, με τις πρώτες ομάδες των ανταρτών να αναμένονται στο βόρειο Ιράκ μέσα σε μια εβδομάδα.

Ο Καραγιλάν έχει προειδοποιήσει πως οι μαχητές του PKK θα απαντήσουν αν ο τουρκικός στρατός εξαπολύσει οποιουδήποτε είδους επιχείρηση εναντίον τους.

Οι αντάρτες αναμένεται ότι θα κινηθούν σε ομάδες των έξι ατόμων, σε μια διαδικασία η οποία αναμένεται ότι θα διαρκέσει αρκετούς μήνες και θα παρακολουθείται από την τουρκική πλευρά από την υπηρεσία πληροφοριών MIT και από την άλλη πλευρά των συνόρων από την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση του βόρειου Ιράκ.

Η Τουρκία φαίνεται πως έχει αποδεχθεί σιωπηρά μια κάποια ασάφεια σχετικά με τον αφοπλισμό ώστε να επιτρέψει στην ειρηνευτική διαδικασία να προχωρήσει -- επιμένει ότι ο αφοπλισμός των ανταρτών είναι κάτι που πρέπει να γίνει, αλλά αφήνοντας ανοικτό το πώς και υπό ποία επίβλεψη

Πηγή: Ημερησία




Διαβάστε περισσότερα...

Kατάπαυση πυρός από το ΡΚΚ

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Την απόσυρση των ανταρτών από την τουρκική
επικράτεια διέταξε ο Οτσαλάν
"Eπίσημη και ξεκάθαρη κατάπαυση του πυρός" κήρυξε σήμερα η οργάνωση ΡΚΚ, μετά από σχετική εντολή του φυλακισμένου ηγέτη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Ο "Άπο" κάλεσε τους αντάρτες του PKK στις 21 Μαρτίου, ανημέρα του κουρδικού Νέου Έτους, να παύσουν το πυρ και να αποσυρθούν από την Τουρκία. Tην κατάπαυση του πυρός ανακοίνωσε ο επιχειρησιακός διοικητής, Μουράτ Καραγιλάν, μέσω βιντεοσκοπημένης ομιλίας του προς πλήθος Κούρδων που είχαν συγκεντρωθεί στη Βόννη της Γερμανίας για να γιορτάσουν το κουρδικό νέο έτος και αναμεταδόθηκε και από το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Φιράτ. Η ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός από τον Καραγιλάν αποτελεί μια σημαντική ένδειξη ότι το εκτός νόμου PKK θα συμμορφωθεί προς τις εντολές του Οτσαλάν.

Ραγδαίες οι εξελίξεις στην περιοχή τα τελευταία εικοσιτετράωρα..

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκικός Στρατός: Περισσότεροι οι αυτόχειρες από τους πεσόντες στο Κουρδιστάν

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013

Oι συνεχείς επιθέσεις του ΡΚΚ έχουν σοβαρές
επιπτώσεις στο ηθικό των Τούρκων στρατιωτών
Ο υπουργός αμύνης της Τουρκίας, Ισμέτ Γιλμάζ, απαντώντας σε γραπτή ερώτηση του Κούρδου βουλευτή Αλτάν Ταν, του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), ανέφερε ότι οι αυτοκτονίες των Τούρκων στρατιωτών τη δεκαετία 1-1-2002 / 1-1-2012 είναι κατά 50% μεγαλύτερος από εκείνον των πεσόντων στον πόλεμο και τις μάχες εναντίον των Κούρδων ανταρτών. Συγκεκριμένα ο Τούρκος υπουργός δήλωσε ότι ο αριθμός των αυτόχειρων στρατιωτών τα τελευταία δέκα χρόνια ανέρχεται στους 965 ενώ εκείνος των πεσόντων στις μάχες με τους αντάρτες του ΡΚΚ στους 601. Πάντως ο κ. Γιλμάζ διευκρίνισε ότι το ποσοστό των αυτόχειρων στρατιωτών δεν διαφέρει από αυτό της υπόλοιπης κοινωνίας!

infognomonpolitics


Σημ Εν Κρυπτώ: Ενδεικτικός της άσχημης κατάστασης στο τουρκικό στράτευμα από άποψη ηθικού είναι και ο αριθμός των αιτούντων ψυχολογικής υποστήριξης. Τα μεχμετζίκ που ζήτησαν ψυχολογική υποστήριξη και μεταφέρθηκαν σε κατάλληλα κέντρα για θεραπεία, είναι συνολικά 52.000. Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια οι αυτόχειρες στρατιωτικοί ανέρχονται σε 230 (2010 - 3 αξιωματικοί/2 δόκιμοι/80 οπλίτες, 2011 - 2 δόκιμοι/3 λοχίες/65 οπλίτες, 2012 - 5 αξιωματικοί/6 δόκιμοι/2 λοχίες/62 οπλίτες)

Σχετικό άρθρο:  Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο

Διαβάστε περισσότερα...

Αυξημένος ο αμυντικός προϋπολογισμός της Τουρκίας για το 2013

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, η αύξηση κατά 11,5%
οφείλεται στον αγώνα κατά του ΡΚΚ
Σημαντικά αυξημένος για το 2013 θα είναι ο αμυντικός προϋπολογισμός της Τουρκίας, φτάνοντας στο ποσό των 20,3 δισεκατομμυρίων τουρκικών λιρών (8,6 δισ. ευρώ), έναντι του ποσού των 18,2 δισ. τουρκικών λιρών (7,68 δισ. ευρώ) που ήταν το 2012. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, η αύξηση του προϋπολογισμού κατά 11,5% είναι αποτέλεσμα του αγώνα του τουρκικού κράτους κατά του PKK αλλά και του συνεχιζόμενου πολέμου στη Συρία. Επιπλέον, σημαντικό ποσοστό των δαπανών αυτών αφορά στην απόκτηση νέου στρατιωτικού υλικού, καθώς και στην εγχώρια ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων.

Εκτός από τα 20,3 δισ. τουρκικών λιρών για το υπουργείο Άμυνα, το τουρκικό κράτος πρόκειται να δαπανήσει το 2013 συνολικά 5,843 δισ. τουρκικές λίρες (2,468 δισ. ευρώ) για τη Στρατοχωροφυλακή και 432 εκατ. τουρκικές λίρες (182,467 εκατ. ευρώ) για την Ακτοφυλακή. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα ποσά αυτά προστίθενται ακόμα 1,2 δισ ευρώ του υφυπουργείου Πολεμικής Βιομηχανίας (SSM) της Τουρκίας, τα οποία προορίζονται αποκλειστικά για την απόκτηση νέων οπλικών συστημάτων. Τα χρήματα αυτά προέρχονται από τη φορολόγηση αγαθών ευρείας κατανάλωσης, τυχερών παιχνιδιών, από δωρεές, καθώς και από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Συνολικά, ο προϋπολογισμός άμυνας και εξοπλισμών της Τουρκίας το 2013 φτάνει τα 12,268 δίσ. ευρώ.

Τέλος, όσον αφορά στις δαπάνες για τις μυστικές υπηρεσίες, το τουρκικό κράτος έχει προβλέψει 995,569 εκατομμύρια τουρκικές λίρες (420,5 εκατ. ευρώ) για τις λειτουργικές δαπάνες και τις μυστικές επιχειρήσεις της MIT.

Επίκαιρα 14/2/13

Διαβάστε περισσότερα...

Έρευνα για τους Πομάκους στην Τουρκία ζητά Κούρδος βουλευτής

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Τη στιγμή που το ελληνικό κράτος παρακολουθεί σχεδόν απαθές την πολιτισμική γενοκτονία που υφίστανται οι Πομάκοι της Ροδόπης από τους τρομοκρατικούς μηχανισμούς του Προξενείου της Κομοτηνής, ο Αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), βουλευτής Μπίνγκιολ Ιδρίς Μπαλουκέν, κατέθεσε Πρόταση Διεξαγωγής Έρευνας, οποία θα καταλήξει σε συμπεράσματα και θα προτείνει λύσεις για την ανάδειξη της γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού των Πομάκων που διαβιούν στην Τουρκία. Η έρευνα θα προτείνει επίσης λύσεις για να σταματήσει η αφομοίωση των Πομάκων που ζουν στην Τουρκία.

Η πρόταση του Κούρδου βουλευτή, που ζητεί την υποστήριξη αυτής της πληθυσμιακής ομάδας με τον πλούσιο πολιτισμό, στηρίζεται στο 104ο και 105ο άρθρο του Κανονισμού της Βουλής. Σύμφωνα με τον Μπαλουκέν οι Πομάκοι, εκτός από τη Δυτική Θράκη και τη Βουλγαρία, κατοικούν στην Αν. Θράκη, στην Κωνσταντινούπολη, τα Δαρδανέλια (Τσανάκκαλε), Μαγνησία, Προύσσα, Σαγγάριο κ.α.

Ο Μπαλουκέν στην πρότασή του αναφέρει αρκετά στοιχεία για την ιστορία και τον πολιτισμό των Πομάκων.

Τελικά, υπάρχει πιθανότητα οι Πόμακοι στην Τουρκία να βρουν τα δικαιώματά τους, ενώ στην ελληνική Θράκη θα συνεχίζεται η πολιτιστική τους γενοκτονία και ο εκτουρκισμός τους από το τουρκικό Προξενείο, με την άτυπη σύμπραξη του ελληνικού κράτους.
Ακούει κανείς;

infognomonpolitics

Διαβάστε περισσότερα...

Το "Σύνδρομο του Βιετνάμ" σκοτώνει στο Κουρδιστάν

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013

Στρατιώτης που υπηρετεί σε επαρχιακό φυλάκιο της κωμόπολης Περβάρι του νομού Σιίρτ, ένας από τους νομούς που oι αντάρτες του ΡΚΚ έχουν ισχυρή παρουσία, σε καθεστώς ψυχολογικής έξαρσης πήρε το ατομικό του τυφέκιο και άρχισε να πυροβολεί τους συναδέλφους του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν τρεις στρατιώτες, ενώ ο δράστης αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί βαριά. Το γεγονός έγινε στις 15:30 της σήμερον, στο φυλάκιο της Στρατοχωροφυλακής στο Ιγνελί (İğneli).

Να σημειωθεί ότι οι στρατιώτες που υπηρετούν στο Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία) απαγορεύεται να εξέλθουν στις πόλεις και τις κωμοπόλεις της περιοχής, αφ' ενός λόγω του ότι κινδυνεύουν όταν κινούνται οδικώς και αφ' ετέρου λόγο του ότι αντιμετωπίζονται από τον τοπικό λαό εχθρικά και ως στρατός κατοχής.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πολύ κακής ψυχολογικής κατάστασης, που επιδεινώνεται όταν διεξάγονται επιθέσεις από τους αντάρτες ή επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών.

infognomon


Σημ Εν Κρυπτώ : Οι συνεχείς επιχειρήσεις του ΡΚΚ και η διαμορφωμένη κατάσταση στο κατεχόμενο Κουρδιστάν έχει σοβαρές επιπτώσεις στο προσωπικό των ΤΕΔ που υπηρετεί στην περιοχή. Ενδεικτικός της άσχημης κατάστασης είναι ο αριθμός των αυτοκτονιών, με συνολικά 230 αυτόχειρες σε μόλις τρία χρόνια (2010 3 αξιωματικοί/2 δόκιμοι/80 οπλίτες - 2011 2 δόκιμοι/3 λοχίες/65 οπλίτες - 2012  5 αξιωματικοί/6 δόκιμοι/2 λοχίες/62 οπλίτες).  Τα μεχμετζίκ που ζήτησαν ψυχολογική υποστήριξη και μεταφέρθηκαν σε κατάλληλα κέντρα για θεραπεία το ίδιο χρονικό διάστημα, είναι συνολικά 52.000.

Βλέπε σχετικά:Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκία και ισλαμιστές τρομοκράτες εναντίον του PYD

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

του Σάββα Καλεντερίδη

Τις τελευταίες δέκα ημέρες έχουν πέσει οι μάσκες και η Τουρκία προσφέρει ανοιχτά υποστήριξη, οπλισμό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε περίπου δυο χιλιάδες ισλαμιστές τρομοκράτες που προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο της πόλης Σερεκάνιγιε, στο Δυτικό Κουρδιστάν.

Πρόκειται για μέλη της ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα, που έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική και παρακλάδι της Αλ Κάιντα, από τις ΗΠΑ, που ενισχύονται από Κούρδους νεαρούς, ελεγχόμενους από τις τουρκικές υπηρεσίες, που προσπαθούν να αναστήσουν τις δομές της παρακρατικής-παραστρατιωτικής οργάνωσης Χίσμπουλάχ, γνωστή και ως Χίζμπι-Κόντρα. Οι νεκροί από πλευράς τρομοκρατών τις τελευταίες δέκα ημέρες φθάνουν τους εκατό, ενώ απροσδιόριστος είναι ο αριθμός των τραυματιών, οι οποίοι, σημειωτέον, διακομίζονται στα νοσοκομεία της πόλης Τζεύλαν-πινάρ, που βρίσκεται στο τουρκικό έδαφος.

Η πόλη Σερεκάνιγιε, που ελέγχεται από τις ομάδες ενόπλων που έχει συγκροτήσει το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), που θεωρείται κλώνος του ΡΚΚ, έχει μπει στο στόχαστρο της Άγκυρας γιατί έχει στρατηγική σημασία, αφού βρίσκεται περίπου στο μέσον της απόστασης μεταξύ Νοτίου Κουρδιστάν και ακτών της Αν. Μεσογείου, και σε περίπτωση που πάρουν τον έλεγχό της οι ισλαμιστές τρομοκράτες της Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα-Αλ Κάιντα, διακόπτουν τη συνέχεια ων κουρδικών περιοχών και άρα την έξοδο των Κούρδων προς τη θάλασσα, που είναι στρατηγικός στόχος του Νοτίου Κουρδιστάν, για να καταφέρει να μεταφέρει το πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις διεθνείς αγορές, παρακάμπτοντας την Τουρκία.

Σημειωτέον ότι οι Κούρδοι υπερασπιστές της πόλης Σερεκάνιγιε έχουν στα χέρια τους πτώμα 25χρονου Κούρδου από το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), ο οποίος ήταν συνεργάτη της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, που προσπαθεί να ανασυγκροτήσει την οργάνωση Χιζμπουλάχ.
Τέλος, να υπογραμμίσουμε και να επαναλάβουμε για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία, όταν πρόκειται για τα συμφέροντά της, συνεργάζεται όχι με τρομοκρατικές οργανώσεις αλλά ακόμα και με το διάβολο, χωρίς να υπολογίζει ανθρώπινες ζωές και φυσικά χωρίς να υπολογίζει τις αντιδράσεις της Ουάσιγκτον!

infognomonpolitics
 


Σημ Εν Κρυπτώ: Aπόσπασμα του άρθρου "Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο" που δημοσιεύτηκε στις 8/12/12 :

Στα μέσα Νοέμβρη, 300 μαχητές της Ghouraba al-Sham εισήλθαν σε αραβικές γειτονιές της πόλης Sere Kaniye (Rass al-Ain στα αραβικά) στην οποία εδρεύει μία από τις τέσσερις Ταξιαρχίες Λαϊκής Άμυνας των Κούρδων (YPG) και συγκρούστηκαν με καθεστωτικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι τους κάλεσαν να απομακρυνθούν, φοβούμενοι αεροπορικές προσβολές που θα προκαλέσουν κύμα φυγής του κουρδικού πληθυσμού στην μέχρι τώρα ήρεμη ευρύτερα περιοχή της Hasaka, κάτι το οποίο αρνήθηκαν. Οι Κούρδοι επισημαίνουν ότι βρίσκονται στην αντιπολίτευση αλλά μάχονται για δίκαιη πολιτική λύση με ειρηνικά μέσα δημιουργώντας εξ αρχής αυτοδιοικούμενες δομές κι αποφεύγουν να λάβουν μέρος στη σύγκρουση. Σύμφωνα με κουρδικές καταγγελίες, τουρκικές υπηρεσίες έχουν στείλει τουλάχιστον 1000 αντικαθεστωτικούς μαχητές σε στρατόπεδο της τουρκικής πόλης Nusaybin, 3 χιλιόμετρα από την κουρδική πόλη Qamishli, έδρα Ταξιαρχίας της YPG. Η Qamisli διαθέτει και αεροδρόμιο. Να σημειωθεί ότι έχουν αποτύχει όλες οι προσπάθειες των αντικαθεστωτικών για κατάληψη αεροπορικών βάσεων σε Aleppo, Idlib, Taftanaz και Meng κάτι που θα διευκόλυνε την προμήθεια υποστήριξης ενώ παράλληλα θα στερούσε την χρήση τους από την Συριακή αεροπορία. H προσφάτως (25/11) "καταληφθείσα αεροπορική" βάση του Marj al-Sultan, είναι βάση ελικοπτέρων και στερείται διαδρόμων αποπροσγείωσης.

Οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν την πρώτη εκτεταμένη προσπάθεια εξάπλωσης των συγκρούσεων σε πόλη που ελέγχεται από κουρδικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι καταγγέλλουν ότι το τουρκικό πυροβολικό υποστήριξε την διείσδυση των Τζιχαντιστών στην πόλη και την μετακίνηση δυνάμεων βόρεια του Qamishli, με σκοπό συνδιασμένη επίθεση του FSA, των Τζιχαντιστών της Ghouraba al-Sham και της al-Nusra Front για την κατάληψη του αεροδρομίου. Στα πλαίσια προετοιμασίας της επιχείρησης, τουρκικές υπηρεσίες και Τζιχαντιστές έχουν έρθει σε συνεννόηση με ηγέτες φυλών στα περίχωρα του Qamishli αλλά και της ευρύτερης βόρειας Συρίας: της λεγόμενης "Αραβικής Ζώνης", που αποτελείται από 40 χωριά αραβικού πληθυσμού, τα οποία κι εξόπλισαν. Η "Αραβική Ζώνη" εκτείνεται βόρεια του Χαλεπίου μέχρι την Sere Kaniye. Η αδράνεια (;) της κουρδικής πολιτοφυλακής έχει επιτρέψει την κατάληψη κατάληψη πόλεων που θεωρούνταν υπο κουρδικό έλεγχο, από τους αντικαθεστωτικούς. ΝΑ σημειωθεί ότι ορισμένα κουρδικά κόμματα όμως το Yekiti Party και το Kurdistan Freedom Party (Azadi) έχουν ανοικτούς διάυλους με την τουρκική πλευρά. Προφανής στόχος των Τούρκων είναι ο έλεγχος της περιοχής αυτής, η ανατροπή του κουρδικού ελέγχου στη Sere Kaniye και Qamishli η οποία θα δώσει το έναυσμα αντίστοιχων επιχειρήσεων και σε πόλεις υπο κουρδικό έλεγχο στα δυτικά, όπως στο Kobane και στο Afrin. Τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει την βάση για την επιθυμητή, απο την Άγκυρα, Ζώνη Ασφαλείας.

Διαβάστε περισσότερα...

Mαζικές μετακινήσεις Τούρκων αστυνομικών στις νοτιοανατολικές επαρχίες

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

"Καταταγείτε, μας έλεγαν..."
Προετοιμασίες για μαζικές μετακινήσεις τουρκικών αστυνομικών δυνάμεων στις νοτιοανατολικές επαρχίες της χώρας, προαναγγέλουν τα ΜΜΕ της γείτονος.

Περίπου 19.000 αστυνομικοί, 70 αστυνομικοί διευθυντές και 350 ανώτεροι αξιωματικοί έχουν ήδη λάβει σχετικές ειδοποιήσεις για επικείμενη "υποχρεωτική μετακίνηση" σε πόστα στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Στο συγκεκριμένο έγγραφο οι..τυχεροί καλούνται να διαλέξουν την επαρχία της προτίμησης τους ή να καταθέσουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την εξαίρεση τους. Ήδη, όπως αναφέρεται η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση ενημέρωσε την Αστυνομική Διεύθυνση Κωνσταντινουπόλεως, παραθέτοντας τις λεπτομέρειες της σχετικής κίνησης.

Οι τελικές μεταθέσεις αναμένεται να ανακοινωθούν την 1η Μαίου 2013. Η τουρκική κυβέρνηση προέβη σε ανάλογη κίνηση την περασμένη χρονιά, αποστέλλοντας 18.000 ειδοποιητήρια με πενιχρά αποτελέσματα, καθώς μονάχα 2.500 αστυνομικοί μετακινήθηκαν στα νοτιοανατολικά.

Κλείνοντας, να υπενθυμίσουμε τι γράφαμε εδώ,

"Η κυβέρνηση Ερντογάν, μετατοπίζει το κέντρο βάρους του αντι-αντάρτικου αγώνα προς τις αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες μαζί με την αναμορφωμένη Συνοριοφυλακή τίθενται υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ακόμα ένα επεισόδιο στην διαμάχη των Ισλαμιστών του Ερντογάν και του Κεμαλικού στρατεύματος.

Η αποστρατιωτικοποίηση όμως χαρακτηρίζεται "θεωρητική" γιατί στην πράξη πολλοί επαγγελματίες καταδρομείς του στρατού θα επιλεγούν για να στελεχώσουν τις αστυνομικές δυνάμεις. μεταφέροντας εμπειρία και γνώση. Ως εκ τούτου θα έλεγε κανείς ότι θα στρατιωτικοποιηθούν περαιτέρω οι δυνάμεις που θα "αποστρατιωτικοποιούσαν" τον αντί-αντάρτικο αγώνα."
και εδώ...

"Στην προμήθεια πυρομαχικών κοίλης αιχμής (hollow-point) προχωρά η Τουρκική Αστυνομία, στοχεύοντας στην "ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των αστυνομικών που εμπλέκονται σε ανταλλαγές πυροβολισμών", σύμφωνα με τα όσα μεταδίδουν τα ΜΜΕ της γείτονος. Γίνεται λόγος για ανάγκες 3 εκατομμυρίων σφαιρών."

Οι Κούρδοι της Άμιδας (Diyarbakir) υποδέχονται τις σωρούς των τριών μελών του ΡΚΚ που δολοφονήθηκαν στο Παρίσι. Η υποδοχή των Τούρκων αστυνομικών αναμένεται να είναι το ίδιο..μαζική.

Διαβάστε περισσότερα...

Καραγιλάν: Σημίτης και Πάγκαλος πρόδωσαν την φιλία Ελλήνων και Κούρδων

Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2013

"Ποιος είναι λοιπόν ο τρομοκράτης, εμείς ή αυτοί;"
Συνέντευξη του Μουράτ Καραγιλάν σε ειδικό συνεργάτη της εφημερίδας Δημοκρατία

Η πρώτη συνέντευξη που παραχωρεί υψηλόβαθμο στέλεχος του Απελευθερωτικού Κινήματος του Κουρδιστάν σε ελληνικό μέσο, μετά την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης στην παράδοση Οτζαλάν.
Ερώτηση: Κύριε Καραγιλάν, τις προηγούμενες εβδομάδες υπήρχε μια μικρή διπλωματική κρίση μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας. Η αιτία αυτής της κρίσης ήταν η έκδοση στα ελληνικά και η παρουσίαση του βιβλίου σας "Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν". Πώς σχολιάζετε το γεγονός;

Απάντηση: Μάλιστα, όπως είπατε, υπήρχε μια διπλωματική κρίση μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού κράτους, σύμφωνα με τα όσα πληροφορήθηκα κι εγώ από τον τύπο.

Εγώ θα ήθελα πρώτα απ' όλα να απευθύνω έναν χαιρετισμό και να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που κατέβαλαν προσπάθειες και συμμετείχαν με οποιονδήποτε τρόπο στη μετάφραση και έκδοση στα Ελληνικά, καθώς και παρουσίαση και προβολή του βιβλίου "Η Στρατιωτική Διάσταση στο Κουρδιστάν - Η Ανατομία Ενός Πολέμου". Οι φίλοι αυτοί ζήτησαν έναν πρόλογο για την ελληνική έκδοση, τον οποίο δεν κατάφερα να γράψω και να αποστείλω. Επίσης, μου ζητήθηκε να στείλω έναν χαιρετισμό για την τελετή παρουσίασης του βιβλίου, αίτημα που έφθασε αργά σε μένα, με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να στείλω τον χαιρετισμό. Υπό την έννοια αυτή, δεν κατέστη δυνατόν να ανταποκριθώ στις σχετικές απαιτήσεις των φίλων και δεν μπόρεσα να έχω κάποια συμβολή στην έκδοση του βιβλίου στα ελληνικά. Γι' αυτό, ζητώ συγνώμη από τους φίλους αυτούς.

Όσον αφορά την αντίδραση που έδειξε η Τουρκία στην έκδοση στα ελληνικά και την παρουσίαση του βιβλίου στην Ελλάδα, η βασική αιτία είναι ότι η Τουρκία φοβάται από την πραγματικότητα. Επειδή φοβάται την πραγματικότητα βρίσκονται σήμερα στις φυλακές περισσότεροι από 70 δημοσιογράφοι. Γιατί είναι ένα κράτος που δεν ανέχεται και δεν αντέχει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και την ανάδειξη της αλήθειας και της πραγματικότητας. Γιατί; Επειδή δεν υπολογίζει και αρνείται την ύπαρξη των Κούρδων, που είναι ένας από τους πιο αρχαίους λαούς της Μέσης Ανατολής, και επειδή δεν θέλει να γίνουν γνωστά από τον έξω κόσμο οι πρακτικές που εφαρμόζει στο Κουρδιστάν.

Ο κουρδικός λαός, παρότι είναι ένας αρχαίος λαός με μεγάλο πολιτισμό και ιστορία, αγνοήθηκε, και η πατρίδα του, το Κουρδιστάν, με τη Συνθήκη της Λοζάννης, το 1923, διαμελίστηκε και μοιράστηκε ανάμεσα σε τέσσερα κράτη. Το μεγαλύτερο από αυτά τα τέσσερα κομμάτια, που βρίσκεται υπό την κατοχή της Τουρκίας, είναι το Βόρειο Κουρδιστάν. Η απόφαση αυτή που λήφθηκε το 1923 στη Λοζάνη, είναι μια μεγάλη αδικία που έγινε εναντίον του Κουρδικού λαού. Όμως ο λαός μας δεν αποδέχτηκε ποτέ αυτήν την απόφαση που τον αγνοούσε και αντιστάθηκε συνεχώς και στα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν. Τα κράτη που κατέχουν και εκμεταλλεύονται το Κουρδιστάν, με πρώτη την Τουρκία, χρησιμοποίησαν πάντα βία και έκαναν εγκλήματα και σφαγές για να εξουδετερώσουν και να σβήσουν την αντίσταση του κουρδικού λαού. Βιώθηκαν μεγάλες τραγωδίες στο Κουρδιστάν. Ο λαός μας υπέφερε πολλά εξ αιτίας αυτών των λανθασμένων αποφάσεων της διεθνούς κοινότητας. Ο Κουρδικός λαός, που βρέθηκε αντιμέτωπος με πολιτικές συστηματικής φυσικής και πολιτιστικής εξόντωσης και γενοκτονίας κυρίως στην Τουρκία, στις αρχές της δεκαετίας του '70 κινδύνεψε να αφανιστεί.

Μπροστά σ' αυτόν τον κίνδυνο, ο Πρόεδρος Άπο, μέσα σε ένα περιβάλλον στερήσεων και ανέχειας, συσπείρωσε μια ομάδα Κούρδων φοιτητών και τονίζοντας ότι "δεν μπορούμε να παραμείνουμε άλλο σιωπηροί και άπραγοι σε αυτήν τη μεγάλη αδικία" και αγνοώντας όλους τους κινδύνους, είπε ότι θα πρέπει να αρχίσει ένας αγώνας για να αποτραπεί ο αφανισμός του Κουρδικού λαού και στο όνομα του ανθωπισμού ξεκίνησε την αντίσταση, βάζοντας τα θεμέλια της δημιουργίας του κινήματός μας, του ΡΚΚ. Υπό αυτήν την έννοια, το ΡΚΚ είναι ένα κίνημα που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο εξαφάνισης του Κουρδικού λαού, ένα κίνημα που ανέλαβε το βαρύ ηθικό και ανθρωπιστικό καθήκον να αντισταθεί στην κρατική τρομοκρατία και στα εγκλήματα που έκανε το κράτος στο Κουρδιστάν. Όσο και αν προσπάθησε το τουρκικό κράτος να αποκρύψει το Κουρδικό Πρόβλημα, όσο κι αν προσπάθησε να εφαρμόσει πολιτικές συστηματικού βίαιου εκτουρκισμού του Κουρδικού λαού, το ΡΚΚ, με τον αγώνα που ανέπτυξε στο Κουρδιστάν, εξουδετέρωσε αυτά τα σχέδια, και παρά τις σφαγές και τις γενοκτονίες, έφερε στην επιφάνεια τη δυναμική του αγωνιζόμενου Κουρδικού λαού και δημιούργησε το κατάλληλο υπόβαθρο για την ανάπτυξη του απελευθερωτικού αγώνα στα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν, με αποτέλεσμα σήμερα αυτός ο αγώνας να έχει φθάσει σε ένα καλό σημείο. Γι' αυτό το τουρκικό κράτος αντιτίθεται με λύσσα στην ανάδειξη αυτής της πραγματικότητας σε διεθνές επίπεδο. Επειδή στο Κουρδιστάν υπάρχει ένας λαός, υπάρχει ένας πόλεμος. Το τουρκικό κράτος δεν δέχεται την ύπαρξη αυτού του λαού, ενώ απορρίπτει και το γεγονός ότι είναι σε εξέλιξη ένας πόλεμος. Αυτό το βιβλίο λοιπόν μιλάει γι' αυτόν τον πόλεμο, για τους ανθρώπους που διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο, για την πραγματικότητα της ζωής. Δείχνει με ποιον τρόπο πρακτικά ένας λαός, στηριζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις, αντιστέκεται στη σκλαβιά και την εκμετάλλευση. Το τουρκικό κράτος δεν έδειξε αυτήν τη σκληρή αντίδραση στο βιβλίο επειδή αρνείται μόνο την ύπαρξη του Κουρδικού λαού, αλλά επειδή αρνείται και τον απελευθερωτικό μας αγώνα. Όμως θα πρέπει να ασκήσουμε κριτική και στη στάση που τήρησε το κράτος της Ελλάδος στο ζήτημα αυτό. Θα μπορούσε σταθεί όρθιο και να κρατήσει μια υπερήφανη στάση, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις του τουκρικού κράτους, που εφαρμόζει αυτές τις απάνθρωπες πολιτικές άρνησης εναντίον του Κουρδικού λαού. Δεν συμφωνώ με την υποχωρητική στάση που τήρησε το κράτος της Ελλάδος απέναντι στις τουρκικές απειλές και με την απομάκρυνση από τις θέσεις τους ορισμένων αξιωματικών.

Ο Κουρδικός λαός είναι μια πραγματικότητα. Και το επίπεδο που έχει φθάσει σήμερα ο απελευθερωτικός μας αγώνας, είναι ο καθρέφτης αυτής της πραγματικότητας. Το τουρκικό κράτος, όσο και να προσπαθήσει, δεν θα μπορέσει ποτέ να κρύψει αυτήν την πραγματικότητα. Και οι διεθνείς δυνάμεις δεν θα πρέπει να το στηρίζουν. Όποιος θεωρεί τον εαυτό του άνθρωπο, θα πρέπει να αντιστέκεται και να καταδικάζει την πολιτική άρνησης του τουρκικού κράτους, που καταπατά τον ανθρωπισμό στο Κουρδιστάν.

Ερώτηση: Σύμφωνα με όσα γράφετε στο βιβλίο σας, από μικρή ηλικία είστε στα βουνά. Σε αυτόν τον 28χρονο πόλεμο τραυματιστήκατε αλλεπάλληλες φορές, χάσατε συντρόφους σας. Πώς νοιώθετε όταν σας χαρακτηρίζουν ως τρομοκράτη;

Απάντηση: Εμείς ζούμε στο Κουρδιστάν, δηλαδή στη Μέση Ανατολή, σε μια περιοχή όπου πάντα η πραγματικότητα παρουσιάζεται διαστρεβλωμένη. Εμείς οι Κούρδοι είμαστε ένας λαός που το ζήσαμε αυτό στο πετσί μας χρόνια τώρα, κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Γιατί τα κράτη που μας κρατούν σκλαβωμένους και μας εκμεταλλεύονται, δεν θέλουν, αρνούνται να αναγνωρίσουν την ύπαρξή μας. Θέλησαν να μας εκτουρκίσουν με τη βία. Ακόμα και την πιο ανθρωπιστική αντίσταση την αποκάλεσαν τρομοκρατία. Ενώ οι ίδιοι διέπραξαν σφαγές και εγκλήματα στο Κουρδιστάν και εφάρμοσαν κρατική τρομοκρατία, την αντίσταση του κουρδικού λαού, που αναπτύχθηκε στη βάση ανθρωπιστικών αρχών, τη βάφτισαν τρομοκρατία. Αυτό έγινε στο παρελθόν, το ίδιο γίνεται και τώρα.
Πριν λίγες μέρες ήταν η επέτειος του εγκλήματος του Ρομπόσκι. Στις 28 Δεκεμβρίου 2011 η τουρκική πολεμική αεροπορία δολοφόνησε εν ψυχρώ 34 παιδιά μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Παρότι η τουρκική κοινή γνώμη και ο Κουρδικός λαός το απαίτησε, δεν ζήτησαν καν μια συγνώμη. Γιατί; Επειδή αυτό ήταν η κρατική πολιτική. Επειδή η σφαγή του Ρομπόσκι δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία. Η κλασική πολιτική του τουρκικού κράτους συνεχίζεται και σήμερα. Ως λαός και ως κίνημα είμαστε αντιμέτωποι με μια ανήθικη και απάνθρωπη αδικία.
Όπως αναφέρατε κι εσείς, είναι γεγονός ότι συμμετέχω εδώ και πολλά χρόνια στον αγώνα. Κι αυτό γιατί ένοιωσα και έζησα από μικρή ηλικία την καταπίεση και τη βία του κράτους. Αν και έκανα ανώτερες σπουδές, κατάλαβα ότι επειδή είμαι Κούρδος, δεν θα μπορούσα να γίνω ποτέ υπάλληλος στο τουρκικό κράτος και να έχω μια φυσιολογική ζωή. Έτσι αποφάσισα να συμμετέχω στο αγώνα και το κίνημα ακούγοντας τη φωνή της συνείδησής μου, που μου έλεγε παραμείνω υπερήφανος άνθρωπος και να μην σκύψω το κεφάλι στην κρατική τρομοκρατία. Μέχρι σήμερα συμμετείχα στον αγώνα από διάφορες θέσεις, τραυματίστηκα τρεις φορές. Ήλθα αντιμέτωπος με τις πιο εγκληματικές πολιτικές του κράτους που κρατάει το λαό μας σλαβωμένο.

Στον αγώνα αυτόν έχασα συντρόφους που αγαπούσα και εκτιμούσα περισσότερο και από τον ίδιο μου τον εαυτό. Στο απελευθερωτικό μας κίνημα συμμετέχουν τα πιο εκλεκτά τέκνα της Κουρδικής κοινωνία, ακούγοντας τη φωνή της συνείδησής τους. Όσοι συμμετέχουν στο κίνημα και τον αγώνα μας, δεν έχουν κανένα προσωπικό ή οικογενειακό υλικό συμφέρον. Είναι άνθρωποι που πιστεύουν στη γραμμή και το πνεύμα της Ελευθερίας που μας ενέπνευσε ο Ηγέτης Άπο, και αγωνίζονται με αυτοθυσία, για να αποκτήσει ο Κουρδικός λαός ισότιμη, ελεύθερη δημοκρατική ζωή. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι αυτοί, που αφιερώνουν τη ζωή τους και βάζουν το ατομικό κάτω από το κοινωνικό και εθνικό συμφέρον, είναι πραγματικά μεγάλοι άνθρωποι. Τέτοιους μεγάλους ανθρώπους χάσαμε σ’ αυτόν τον πολυετή αγώνα. Μέχρι σήμερα χάσαμε περί τους 20 χιλιάδες εθνομάρτυρες. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα των απάνθρωπων και βάρβαρων πολιτικών του τουρκικού κράτους.

Το κίνημά μας αγωνίζεται για τα βασικά φυσικά δικαιώματα του λαού μας. Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα, για την ταυτότητά μας, για να μην χαθούμε ως λαός και ως έθνος. Ποιος είναι όμως αυτός που απαντά σ’ αυτά τα βασικά και δίκαια αιτήματά μας με τη στρατοχωροφυλακή, με την αστυνομία, με τανκς, με πυροβολικό και με πολεμικά αεροπλάνα; Δεν είναι το τουρκικό κράτος; Ποιος είναι λοιπόν ο τρομοκράτης, εμείς ή αυτοί; Εμείς είμαστε πάντα υπέρ της ειρήνης, κάνουμε προτάσεις για την ειρήνη. Το τουρκικό κράτος λέει ότι θα ενοποιηθεί και θα προσαρμοστεί με όσα ισχύουν στην Ε.Ε. Τους λέμε λοιπόν ότι κι εμείς είμαστε ένας λαός, εφαρμόστε το δίκαιο της Ε.Ε. για μας. Σε ποιο μέρος του κόσμου είναι απαγορευμένη η μητρική γλώσσα μιας τόσο μεγάλης εθνικής ομάδας; Μόνο ο πρωθυπουργός της Τουρκίας βγαίνει στα μπαλκόνια κάθε μέρα και κραυγάζει συνεχώς το «ένα έθνος, ένα κράτος, μια σημαία, μια πατρίδα, μια γλώσσα, μια θρησκεία».

Τι σημαίνει αυτό; Αν αυτό δεν είναι μονολιθισμός, σοβινισμός και φασισμός, τότε τι είναι; Αυτό δεν είναι συνώνυμο του “Εγώ θα εκτουρκίσω 20 εκατομμύρια Κούρδους”; Στην πραγματικότητα στην Τουρκία ζουν και άλλες μειονότητες και εθνικές ομάδες εκτός των Τούρκων και των Κούρδων. Όμως το τουρκικό κράτος, ακολουθώντας μέχρι σήμερα μια χιτλερικού τύπου πολιτική, συνεχίζει την πολιτική του βίαιου εκτουρκισμού. Το τουρκικό κράτος από το 1990 μέχρι το 1996 διέπραξε 17.528 δολοφονίες Κούρδων πατριωτών, τα οποία το ίδιο το βάφτισε “ανεξιχνίαστα εγκλήματα”. Αυτά έγιναν από αξιωματούχους του τουρκικού κράτους. Αν αυτό δεν είναι κρατική τρομοκρατία, τότε τι είναι; Όμως το τουρκικό κράτος, από τη μια πλευρά ασκεί το ίδιο κρατική τρομοκρατία και από την άλλη αποκαλεί τρομοκράτες τους μαχητές της ελευθερίας, που αγωνίζονται για τα βασικά δικαιώματα του Κουρδικού λαού. Αυτό είναι μια μεγάλη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, είναι μια κατάσταση που μας προβληματίζει και μας στενοχωρεί. Ορισμένες από τις εφαρμογές της Τουρκίας μας δυσκολεύουν και σήμερα. Όμως ακριβώς γι΄αυτό συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα τν αγώνα μας, ο οποίος θα έχει αίσιο τέλος.

Ερώτηση: Η Τουρκία κατηγορεί όλες τις χώρες που ενδιαφέρονται για την πορεία του Κουρδικού Ζητήματος, ότι υποστηρίζουν την τρομοκρατία. Το τουρκικό κράτος διαπραγματεύεται μαζί σας και με τον ηγέτη σας, τον Αμντουλλάχ Οτζαλάν;

Απάντηση: Ο αγώνας που δίνουμε, είναι ένας αγώνας απόκτησης των βασικών φυσικών δικαιωμάτων ενός λαού. Είναι ένας δίκαιος αγώνας. Είναι ο ίδιος αγώνας που έκαναν για την απελευθέρωσή τους η Ελλάδα, η Βουλγαρία και οι άλλες βαλκανικές χώρες πριν από δυο αιώνες. Αυτόν, τον ίδιο αγώνα δίνουν τώρα οι Κούρδοι, με κάποια καθυστέρηση. Δηλαδή, ο αγώνας που δίνουμε εμείς τώρα, είναι ο ίδιος αγώνας που έδωσε ο ελληνικός λαός το 1821, αλλά και οι άλλοι λαοί που απέκτησαν την ελευθερία τους. Μόνο που εις βάρος των Κούρδων παίζονται πολλά και μεγάλα παιχνίδια σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Γι’ αυτό δεν έχει ολοκληρωθεί και συνεχίζεται μέχρι σήμερα ο απελευθερωτικός αγώνας του λαού μας.
Ο αγώνας αυτός είναι ένας κοινωνικός αγώνας. Φυσικά, ο αγώνας αυτός είναι δυνατόν να ολοκληρωθεί και να τερματιστεί μέσω διαπραγματεύσεων και διαλόγου. Κι αυτό γιατί η Τουρκία θα πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατόν να πάρει το αποτέλεσμα που θέλει, ασκώντας βία σε έναν τόσο μεγάλο και ιστορικό λαό. Το κάνει επί 90 χρόνια, χωρίς να έχει κανένα αποτέλεσμα. Κι αυτό γιατί δεν είναι δυνατόν να εξολοθρεύσεις και να εξαφανίσεις μια κοινωνία δια της βίας. Μπορεί το τουρκικό κράτος να πέρασε από το μαχαίρι της γενοκτονίας τους Αρμενίους και να εξολόθρευσε ένα μέρος τους. Με τον ίδιο τρόπο εξολόθρευσε τους Έλληνες και τους εκδίωξε από τις εστίες τους, με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν οι Έλληνες από την Ανατολή και όσοι επέζησαν να καταφύγουν στην Ελλάδα. Όμως οι Κούρδοι δεν έχουν πού να πάνε. Ο Κουρδικός λαός είναι εγκατεστημένος στα ψηλά βουνά του Κουρδιστάν και από κει κανείς δεν μπορεί να τους ξηλώσει και να τους εξαφανίσει. Το τουρκικό κράτος επί 90 χρόνια χρησιμοποίησε κάθε μέθοδο ανορθοδόξου πολέμου, όμως δεν μπόρεσε να αιχμαλωτίσει το λαό μας. Στο τέλος, όσο και να επιμείνει στον πόλεμο και τη βία, θα αισθανθεί την ανάγκη του διαλόγου και της ειρήνης.

Γι’ αυτό το τουρκικό κράτος, ενώ από τη μια πλευρά μας καταγγέλλει ως τρομοκράτες, από το 1993 είτε μέσω αντιπροσώπων είτε απ’ ευθείας, συνομιλεί μαζί μας. Κυρίως από το Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι τον Ιούνιο του 2011, έκανε απ’ ευθείας διάλογο μαζί μας. Αυτός ο διάλογος γινόταν σε τακτική βάση μέσω μιας επιτροπής αξιωματούχων του τουρκικού κράτους που συνομιλούσε και διαπραγματευόταν με τον Ηγέτη μας Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, στη φυλακή του Ιμραλί, και μέσω μιας άλλης επιτροπής που συνομιλούσε μαζί μας στο Όσλο, με τη διαμεσoλάβηση μιας χώρας, της οποίας το όνομα δεν θέλω να αναφέρω τη στιγμή αυτή. Τελικά, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν αρνήθηκε να υπογράψει τα Πρωτόκολλα που πρότεινε ο Ηγέτης Άπο εν ονόματι της Κουρδικής πλευράς, ο διάλογος σταμάτησε, και άρχισε και πάλι ο πόλεμος.
Το Κουρδικό Πρόβλημα είναι το πιο βασικό πρόβλημα της Τουρκίας. Η Τουρκία δεν μπορεί να πει ότι είναι μια δημοκρατική χώρα και να κάνει οποιοδήποτε άνοιγμα, αν δεν λύσει το Κουρδικό Πρόβλημα. Κι αυτό γιατί η Τουρκία, όσο δεν λύνει το Κουρδικό, θα συνεχίσει να αρνείται έναν λαό 20 εκατομμυρίων και να εφαρμόζει πολιτικές βίας και αφομοίωσης.

Με βάση τα παραπάνω, ναι, είναι σωστό, το τουρκικό κράτος από τη μια πλευρά συνομιλεί απ’ ευθείας μαζί μας, και από την άλλη κατηγορεί άλλες δυνάμεις που συζητούν μαζί μας λέγοντας “Εσείς γιατί έρχεστε σε επαφή με το ΡΚΚ;”. Όμως θα πρέπει να σημειώσω ότι οι διεθνείς δυνάμεις δεν είναι συνεπείς και δεν υπερασπίζονται τις ανθρωπιστικές τους υποχρεώσεις, θυσιάζοντας με τη στάση τους τα πολιτικά και οικονομικά δικαιώματα του Κουρδικού λαού. Ειδάλλως, δεν θα έκλειναν τα μάτια στα εγκλήματα και τις αδικίες του τουρκικού κράτους. Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που μπορεί να αγνοεί κάθε ον που λέει ότι «εγώ είμαι άνθρωπος”.

Το τουρκικό κράτος ασκεί κρατική τρομοκρατία στο Κουρδιστάν και παρόλα αυτά όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ ακόμα συνεχίζουν να λένε “εμείς στηρίζουμε το τουρκικό κράτος”. Και όλα αυτά τη στιγμή που το τουρκικό κράτος συνεχίζει να διαπράττει ένα μεγάλο έγκλημα και να καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως το τουρκικό κράτος δεν αρκείται στη στήριξη που απολαμβάνει, και εκτοξεύει κατηγορίες σε διάφορα κράτη του τύπου ‘ασχολείστε με το Κουρδικό Πρόβλημα’. Αυτό το κάνει γιατί το τουρκικό κράτος έχει κακομάθει. Εκμεταλλεύεται τη στήριξη που του δίνουν τα κράτη του ΝΑΤΟ και η διεθνής κοινότητα, κάνει εγκλήματα και καταπατά συνεχώς τα δικαιώματα ενός λαού, και όταν οι χώρες αυτές ασχολούνται με το Κουρδικό, τότε τις ‘επαναφέρει στην τάξη’, υπενθυμίζοντάς τες στην ουσία τη συνενοχή τους. Την ίδια στιγμή, όμως, συνομιλεί απ’ ευθείας μαζί μας, όπως είπατε κι εσείς.

Ερώτηση: Πριν εμφανιστεί το κίνημά σας το τουρκικό κράτος παρουσίαζε τους Κούρδους ως "ορεινούς Τούρκους" και ως έναν λαό με υποδεέστερο πολιτισμό. Σήμερα πώς σας αντιμετωπίζει; Ο αγώνας σας σε ποιο στάδιο βρίσκεται;

Απάντηση: Η Τουρκική Δημοκρατία, λίγο μετά την ίδρυσή της, από το 1925 μέχρι το 1940, διέπραξε σφαγές εξαπολύοντας στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον του λαού μας, στο Κουρδιστάν. Εφάρμοσε πολιτική φυσικής γενοκτονίας. Κατέλαβε στρατιωτικά και ήλεγξε το Κουρδιστάν με σφαγές, εκτοπισμούς και υποχρεωτικούς εποικισμούς. Στη συνέχεια απαγόρεψε την Κουρδική γλώσσα και άνοιξε τουρκικά σχολεία, με σκοπό τον εκτουρκισμό των Κούρδων, για τους οποίους το επίσημο κράτος έλεγε ότι Δεν υπάρχει Κουρδικός λαός. Αυτοί οι άνθρωποι όταν περπατούσαν στα βουνά, πάνω στα χιόνια, ακούγοντας τον θόρυβο του χιονιού που έκανε καρτ-κουρτ, εφηύραν τη λέξη Κούρδος. Αυτοί είναι ορεινοί Τούρκοι. Είναι ένα υπανάπτυκτο τουρκικό φύλλο με υποδεέστερο πολιτισμό”! Το τουρκικό κράτος εφάρμοσε αυτήν την πολιτική μέχρι πριν λίγο καιρό, την οποία συνεχίζει και σήμερα, με άλλους τρόπους. Το τουρκικό σύνταγμα, στο άρθρο 66, λέει τα εξής: “Όσοι έχουν δεσμούς με το κράτος μέσω της υπηκοότητας, είναι Τούρκοι”. Δηλαδή, με βάση το ισχύον σύνταγμα της Τ.Δ., δεν υπάρχουν Κούρδοι, όλοι είναι Τούρκοι.
Όμως, το τουρκικό κράτος, που κατάλαβε ότι δεν είναι δυνατόν να εξασφαλίσει το επιθυμητό αποτέλεσμα με την πολιτική της συνολικής άρνησης, κυρίως δια χειρός της κυβέρνησης του ΑΚΡ, αποφάσισε να αλλάξει πρόσωπο, χωρίς να προχωρήσει σε ουσιαστικές αλλαγές στην πολιτική του. Δηλαδή, ενώ στο παρελθόν έλεγαν ότι “Δεν υπάρχει κουρδικός λαός, δεν υπάρχουν Κούρδοι”, τώρα άρχισαν να λένε ότι “Υπάρχουν Κούρδοι, υπάρχουν κουρδικής καταγωγής συμπατριώτες μας, όμως όλοι εμείς, οι Τούρκοι, οι Κούρδοι, οι Αμπχάζιοι, οι Τσερκέζοι, οι Λαζοί, όλοι μαζί συγκροτούμε το τουρκικό έθνος”. Δηλαδή, ενώ παρατηρείται κάποια φραστική αλλαγή, η ουσία της πολιτικής παραμένει η ίδια. Και η κυβέρνηση του ΑΚΡ εφαρμόζει πολιτική εκτουρκισμού των Κούρδων, όμως η πολιτική αυτή δεν είναι χοντροκομμένη, όπως πριν, αλλά πιο εκλεπτυσμένη και επιδιώκεται ο εκτουρκισμός σε βάθος χρόνου. Δηλαδή, ούτε η κυβέρνηση του ΑΚΡ αναγνώρισε ότι υπάρχει στην Τουρκία Κουρδικό έθνος. Ακολουθεί μια πολιτική του τύπου “Υπάρχουν πολίτες κουρδικής καταγωγής, όμως αυτοί αποτελούν μέρος του τουρκικού έθνους”. Επί της ουσίας, η πολιτική αυτή δεν συνιστά κάποια ουσιαστική αλλαγή. Πρόκειται και πάλι για μια ρατσιστική πολιτική άρνησης και αφομοίωσης, με ήπιες αλλαγές σε επίπεδο μεθοδολογίας και τίποτε παραπάνω.

Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα στο διάλογο και τις διαπραγματεύσεις που γίνονται μέχρι σήμερα για την επίλυση του Κουρδικού. Επειδή το τουρκικό κράτος δεν θέλει να αποδεχτεί ότι κατοικεί στα σύνορα της τουρκικής επικράτειας ένα κουρδικό έθνος. Δηλαδή, τον 21ο αιώνα, μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας, η Τουρκία αρνείται την ύπαρξη ενός ολόκληρου λαού, τον οποίο μάλιστα θέλει να αφομοιώσει. Και οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, δεν αντιδρούν σε αυτό το έγκλημα και αρκούνται να παρακολουθούν τις εξελίξεις. Από την άλλη πλευρά, βαφτίζουν τον αγώνα αντίστασης του κουρδικού λαού, τρομοκρατία. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται μια τέτοια αδικία, μια τέτοια ανηθικότητα. Η πολιτική που ακολουθεί το τουρκικό κράτος στο Κουρδιστάν, είναι μια απάνθρωπη πολιτική, και αυτό που βιώνει ο κουρδικός λαός είναι μια πολύ μεγάλη τραγωδία. Η ανθρωπότητα πρέπει να σταθεί απέναντι σ’ αυτό και να αντιδράσει. Όμως, δυστυχώς, επειδή ο κόσμος μας σήμερα ακολουθεί πολιτικές που στηρίζονται στο συμφέρον, αγνοεί τις εκκλήσεις και το δίκαιο αγώνα του Κουρδικού λαού.

Ερώτηση: Όπως είναι γνωστό, οι σχέσεις της Ελλάδας με το απελευθερωτικό κίνημα του Κουρδιστάν υπέστησαν βαρύ πλήγμα, λόγω της ανάμειξής της στην υπόθεση της παράδοσης τους Οτζαλάν. Πώς βλέπετε το μέλλον των Ελληνο-Κουρδικών σχέσεων και ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να δώσετε στους Έλληνες;

Απάντηση: Εμείς είμαστε ένα κίνημα που πιστεύει βαθειά στη φιλία και την αδελφοσύνη των λαών. Στη βάση αυτή, εμείς πάντα αντιμετωπίζαμε τον Ελληνικό λαό ως φίλο. Γιατί πιστεύουμε ότι οι Έλληνες είναι αυτοί που μπορούν να μας καταλάβουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, αφού έζησαν, όπως και οι Κούρδοι, για μεγάλο χρονικό διάστημα υπό την κατοχή των Οθωμανών. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ο Ελληνικός λαός είναι ένας από τους λαούς που μπορεί να καταλάβει καλύτερα από τον καθέναν τον Κουρδικό λαό. Αυτός είναι ένας επί πλέον λόγος που μας έκανε να θεωρούμε τον Ελληνικό λαό ως φίλο, κάτι που συνεχίζουμε να πιστεύουμε. Ο αρχηγός του κινήματός μας, ο Ηγέτης Άπο, πιστεύει πολύ στις ανθρώπινες σχέσεις και στις φιλίες. Γι’ αυτό είχε και συνεχίζει να έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στον Ελληνικό λαό. Αυτό τον έκανε να δείξει εμπιστοσύνη και στο Ελληνικό κράτος. Όμως η ιστορική πραγματικότητα έδειξε ότι η κοινωνία δεν είναι ίδια με το κράτος. Μια κοινωνία, ένας λαός, μπορεί να ενώσει τα αισθήματά της και να κάνει μια φιλία με έναν άλλο λαό, όμως τα κράτη συνάπτουν τις σχέσεις τους πιο πολύ με βάση το συμφέρον. Η καπιταλιστική άποψη, βάζει τα συμφέροντα των κρατών πιο πάνω απ’ όλα. Μπορούμε να πούμε ότι το γεγονός ότι δεν λάβαμε σοβαρά υπ’ όψιν μας τον παράγοντα αυτόν, ήταν μια αδυναμία μας. Έτσι, το ελληνικό κράτος επέδειξε μια ατυχέστατη συμπεριφορά που δεν συνάδει με τη φιλία και έγινε εργαλείο αλλά και συμμέτοχος στη Σκευωρία. Έτσι παραδόθηκε o Ηγέτης μας στην Τουρκία. Όπως αναφέρατε κι εσείς, αυτό προκάλεσε ένα βαθύ τραύμα στις Ελληνο-Κουρδικές σχέσεις. Το Ελληνικό κράτος, ως αποτέλεσμα του αρνητικού ρόλου που έπαιξε ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης και ο υπουργός εξωτερικών Πάγκαλος, έγινε εργαλείο μιας διεθνούς συνωμοσίας στο τέλος της οποίας, μάλιστα, έπαιξε και ενεργό ρόλο. Η ελληνική κυβέρνηση και οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, με τις πράξεις τους εκείνες κατάφεραν ισχυρό πλήγμα στις σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ του Κουρδικού και του Ελληνικού λαού και πρόδωσαν τη φιλία μας.

Όμως εμείς συνεχίζουμε να έχουμε σε ξεχωριστή θέση τη φιλία με τον Ελληνικό λαό.
Γνωρίζουμε δε ότι πολλοί φίλοι μας στην Ελλάδα στενοχωρήθηκαν και υπέφεραν πολλά εξ αιτίας αυτής της υπόθεσης. Εμείς καταβάλαμε τεράστιες προσπάθειες για να μην καταστραφούν οι Κουρδο-Ελληνικές σχέσεις εξ αιτίας των σοβαρών λαθών της κυβέρνησης Σημίτη, και η άποψή μας αυτή θα συνεχιστεί και στο μέλλον σε ακόμα πιο διευρυμένη βάση. Ελπίζω ότι οι συζητήσεις που προκλήθηκαν με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά αυτού του βιβλίου, θα αποτελέσουν μια αφορμή και ευκαιρία, για να ανοίξει μια νέα σελίδα στις Κουρδο-Ελληνικές σχέσεις.

Εμείς πιστεύουμε και δίνουμε μεγάλη σημασία σ’ αυτήν τη φιλία, γιατί θεωρούμε ότι ο Ελληνικός λαός καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθέναν τα βάσανα και την καταπίεση που υφίσταται ο Κουρδικός λαός. Θεωρώ δε ότι όλοι οι Έλληνες φίλοι μας που τρέφουν αισθήματα φιλίας για τον Κουρδικό λαό, πρέπει να παίξουν έναν ιδιαίτερο ρόλο κυρίως αυτήν την περίοδο, για να ξαναχτίσουμε με πιο ασφαλή τρόπο αυτή τη φορά τη γέφυρα φιλίας μεταξύ των δυο λαών. Ναι, είναι αλήθεια ότι η τότε ελληνική κυβέρνηση, στη σύλληψη του Ηγέτη μας, τήρησε μια απαράδεκτη στάση, που δεν συνάδει με την έννοια της φιλίας των δυο λαών. Αυτή τη στάση εμείς πάντα θα την κατακρίνουμε. Όμως πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε ακόμα και να διευρύνουμε τη φιλία με τον Ελληνικό λαό και τις μαζικές οργανώσεις που τον εκπροσωπούν. Θέλω δεν να τονίσω ότι η ελληνική κοινή γνώμη και ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να επιδείξει ακόμα μεγαλύτερη αλληλεγγύη προς τον Κουρδικό λαό, για να κλείσουμε αυτήν την βαθειά πληγή και να γυρίσουμε σελίδα.

Ερώτηση: Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την εθνοτική, κοινωνικοπολιτική και πολιτισμική δομή και ιδιαιτερότητα της Μέσης Ανατολής, πως βλέπετε το μέλλον του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, σε μια περίοδο που οι μεγάλες δυνάμεις κάνουν σοβαρές κινήσεις για ανασχηματίζουν την περιοχή, με σκοπό να εξυπηρετήσουν τα ζωτικά τους συμφέροντα;

Απάντηση: Όπως είναι γνωστό, η Μέση Ανατολή είναι μια πολύ σημαντική περιοχή για τις παγκόσμιες ισορροπίες, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, αλλά και λόγω του επίγειου και υπόγειου πλούτου της. Γι’ αυτό, οι δυνάμεις που θέλουν να επικρατήσουν στον κόσμο, πρέπει κυρίως να έχουν τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Με βάση τα παραπάνω κριτήρια, η πιο σημαντική περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι το Κουρδιστάν. Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που η πατρίδα μας διαμελίστηκε σε τέσσερα κομμάτια. Όμως σήμερα, μετά από αγώνες 40 ετών, στους οποίους πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει το κίνημά μας, ο Κουρδικός λαός αναστήθηκε και απέκτησε σημαντική δύναμη, ενισχύοντας τη θέση του στην περιοχή. Σήμερα, παρά τις επιθέσεις του τουρκικού κράτους και τις μεθόδους βρώμικου πολέμου που εφαρμόζει εναντίον μας, ο Κουρδικός λαός έχει ισχυροποιήσει τη θέση του σε πολιτικό, κοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. Υπάρχουν επίσης οι θετικές εξελίξεις και οι κατακτήσεις στο Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) –κατακτήσεις που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στον αγώνα του κινήματός μας- όπου έχουμε ένα ομόσπονδο κουρδικό κράτος. Μια παρόμοια κατάσταση βρίσκεται σε εξέλιξη στο Δυτικό Κουρδιστάν (ΒΔ Συρία). Σήμερα, οι Κούρδοι της Συρίας είναι η πιο οργανωμένη και η πιο ισχυρή εθνοτική ομάδα. Στην πραγματικότητα και οι Κούρδοι του Ανατολικού Κουρδιστάν (ΝΔ Ιράν) έχουν μια αντίστοιχη δυναμική. Επιτέλους, ο Κουρδικός λαός είναι πλέον ένας σημαντικός παράγοντας στη Μέση Ανατολή και αν δεν λυθεί το Κουρδικό Πρόβλημα, δεν υπάρχει περίπτωση να έλθει η ειρήνη και η δημοκρατία στην περιοχή αυτή. Αυτό, είναι υποχρεωμένες να το λάβουν υπ’ όψιν τους οι κυρίαρχες δυνάμεις στην περιοχή.

Στην πραγματικότητα, αυτό το γνωρίζουν άπαντες, όμως οι ΗΠΑ και η Δύση, συνυπολογίζουν και το ρόλο που μπορεί να παίξει το τουρκικό κράτος. Έτσι, στο ερώτημα, ποιον θα επιλέξουμε, “το τουρκικό κράτος ή τους Κούρδους;”, προς στιγμήν επιλέγουν το τουρκικό κράτος, ενώ παράλληλα προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπίες και με τους Κούρδους. Όμως στη στάση αυτή υπάρχει μια αντίφαση. Γιατί το τουρκικό κράτος δεν θέλει να αναλάβουν κάποιο ρόλο οι Κούρδοι, ενώ παράλληλα τους αρνείται τα δικαιώματά τους. Οι Κούρδοι με τη σειρά τους, έχουν αποκτήσει μια σημαντική δύναμη και διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. Το σημαντικό στην παρούσα συγκυρία είναι ότι ο Κουρδικός λαός που κατοικεί σε τέσσερα κράτη, είναι πλέον σε θέση να παίξει σημαντικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό των χωρών αυτών.

Πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι στο Κουρδιστάν επικρατεί μια πολύ σύγχρονη και εκκοσμικευμένη άποψη για την πολιτική. Ο Κουρδικός λαός έχει μια πιο προοδευτική άποψη σε σχέση με τους λαούς της περιοχής, έχει μια δυναμική που αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση της δημοκρατίας και την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμά του δογματισμού. Αυτή η δυναμική, μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη εκδημοκρατισμού, για να ξεπεραστεί ο δογματισμός που επικρατεί στους λοιπούς λαούς της περιοχής. Όπως οι Κούρδοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να μετατραπεί το Ιράκ σε μια ομοσπονδιακού χαρακτήρα χώρα, τον ίδιο ρόλο θα παίξουν και στη Συρία. Οι Κούρδοι της Συρίας είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τον εκδημοκρατισμό και το μετασχηματισμό του κράτους της Συρίας. Ο Κουρδικός λαός έπαιξε ακόμα πιο σημαντικό ρόλο στην Τουρκία, πάνω σ’ αυτό το θέμα, αφού με τους αγώνες του υποχρεώνει το τουρκικό κράτος να προχωρεί σε μεταρρυθμίσεις. Η Κουρδικός Απελευθερωτικός Αγώνας πιέζει το δικτατορικό σύστημα του τουρκικού κράτους να μετεξελιχθεί σε ένα πλουραλιστικό δημοκρατικό σύστημα.

Αν σκεφθούμε ότι το ίδιο γίνεται και στο Ιράν, τότε βλέπουμε όλη την εικόνα, σύμφωνα με την οποία οι Κούρδοι είναι αυτοί που θα παίξουν σημαντικό και πρωταγωνιστικό ρόλο στο δημοκρατικό μετασχηματισμό της Μέσης Ανατολής. Υπό την έννοια αυτή, όλες οι δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς τους Κούρδους και το Κουρδιστάν.

Να φέρουμε ένα παράδειγμα. Σήμερα στη Συρία υπάρχει ένας εσωτερικός πόλεμος. Η μόνη δύναμη, ανάμεσα στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, που πιστεύει και θέλει τη δημοκρατία, είναι οι Κούρδοι, οι οποίοι καλούνται να παίξουν καθοριστικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό της Συρίας, όπως ακριβώς έγινε στο Ιράκ. Όμως, παρότι το έχει αντιληφθεί αυτό η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και οι δυνάμεις της Δύσης, δεν αναγνωρίζουν έναν τέτοιο ρόλο στους Κούρδους της Συρίας, λόγω της τουρκικής αντίδρασης.

Για να αναλάβει και να παίξει η Άγκυρα κάποιο ρόλο στην περιοχή και στη Συρία, η Δύση μάλλον έδωσε κάποιες εγγυήσεις στην Τουρκία. Πολύ πιθανόν αυτές οι εγγυήσεις να αφορούν και το Κουρδικό Ζήτημα, ότι, δηλαδή, η Δύση θα ακολουθήσει πολιτικές που δεν θα συγκρούονται με την πολιτική της Τουρκίας στο Κουρδικό. Γι’ αυτό η Δύση κρατά αποστάσεις από το πιο δημοκρατικό κομμάτι της αντιπολίτευσης στη Συρία. Όμως, ό,τι και να κάνουν, στο Κουρδιστάν υπάρχει πλέον μια πραγματικότητα, που αργά ή γρήγορα όλοι θα αποδεχτούν. Οι πολιτικές εκμετάλλευσης των Κούρδων από την Τουρκία έχουν φθάσει πλέον στο τέλος τους. Η πολιτική της Τουρκίας είναι αναχρονιστική, εκτός εποχής. Η Τουρκία ακόμα θέλει να εκτουρκίσει του Κούρδους. Αυτό είναι υποχρεωμένες να το δουν οι διεθνείς δυνάμεις. Η πολιτική του εκτουρκισμού, η πολιτική της εμμονής στο «ΡΚΚ είναι τρομοκρατική οργάνωση” είναι εκτός κάθε λογικής. Το ΡΚΚ είναι η δύναμη που κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες για την ειρήνη, είναι το κόμμα της Ελευθερίας του λαού του Κουρδιστάν. Έχουμε υποβάλει δεκάδες πρωτόκολλα για την ειρηνική, δημοκρατική λύση, μια λύση που θα στηρίζεται στον εκδημοκρατισμό των τεσσάρων χωρών που κατέχουν το Κουρδιστάν και την αυτοδιάθεση των Κούρδων, χωρίς αλλαγή συνόρων.

Όμως η Δύση, στηρίζοντας συνεχώς το τουρκικό κράτος, το μετέτρεψε σε ένα κακομαθημένο παιδί, που συνεχίζει τις καταπιεστικές και αναχρονιστικές πολιτικές εναντίον των Κούρδων. Στις κινήσεις και τις προτάσεις που κάνουμε για ειρήνη και δημοκρατική λύση, απαντά με επιχειρήσεις και σφαγές και από την άλλη πλευρά διαλαλεί ότι το ΡΚΚ είναι τρομοκρατική οργάνωση, ενώ στην πραγματικότητα οι ίδιοι ασκούν τρομοκρατία εις βάρος του λαού μας.

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι σε μια περίοδο που ανασχηματίζεται η Μέση Ανατολή, το μέλλον του Κουρδικού λαού είναι εξαιρετικά ευοίωνο. Πιστεύω δε ότι παρά τη στάση του διεθνούς παράγοντα και τη συνεχιζόμενη σοβινιστική-ρατσιστική πολιτική του τουρκικού κράτους, ο Κουρδικός λαός θα πετύχει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για την επίτευξη μιας ριζικής λύσης στο Κουρδικό, για να εγκαθιδρυθεί ένα δημοκρατικό σύστημα ελευθερίας και ισότητας, και να τεθεί τέρμα στην αιχμαλωσία του Ηγέτη Άπο και των δέκα χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις τουρκικές φυλακές. Για να γίνει πράξη όμως αυτό, θα πρέπει να αγωνιστούμε ακόμα περισσότερο. Από την άποψη αυτή, θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή.

Σε αυτήν την κρίσιμη καμπή, λοιπόν, που είμαι βέβαιος ότι ο αγώνας μας για ισότητα και ελευθερία θα στεφθεί με επιτυχία, θα ήθελα μέσω υμών να απευθύνω στη διεθνή κοινή γνώμη και κυρίως στον Ελληνικό λαό το εξής μήνυμα: Αφουγκραστείτε και ακούστε τη φωνή του Κουρδικού λαού και δώστε απάντηση στις εκκλήσεις για επίδειξη ανθρωπιστικής αλληλεγγύης. Αντί να στέκεστε εμπόδιο, βοηθήστε τον απελευθερωτικό αγώνα του Κουρδικού λαού. Γιατί τελικά η απελευθερωτικός αγώνας των Κούρδων, είναι ένας αγώνας ανθρωπιάς και αδελφοσύνης, ένας αγώνας ειρήνης και δημοκρατίας. Όσοι βλέπουν έτσι και στηρίζουν αυτόν τον αγώνα, θεωρώ ότι θα αποκτήσουν καλύτερες πολιτικές για τη Μέση Ανατολή και στο τέλος θα νικήσουν.

Στη βάση αυτή, στο πρόσωπό σας χαιρετώ τον Ελληνικό λαό και εύχομαι κάθε επιτυχία, στο δύσκολο δρόμο που διανύει το τελευταίο διάστημα.

infognomonpolitics

Διαβάστε περισσότερα...

Κουρδιστάν: Τι θα φέρει η γέννηση του νέου κράτους

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2013

Του Σάββα Καλεντερίδη

Αν και το έχουμε αναφέρει και πάλι σε άλλο μας άρθρο, είναι σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι ο κύριος λόγος της υποστήριξης που παρείχε και συνεχίζει να παρέχει η Ουάσινγκτον στο νεοϊσλαμιστικό καθεστώς της Τουρκίας, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), και στον ίδιο τον Ερντογάν, απέναντι στους κεμαλιστές και τους στρατιωτικούς, είναι η στήριξη της νέας κάστας εξουσίας της Αγκυρας στην πολιτική της Ουάσινγκτον, που οδηγεί στην ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο βόρειο Ιράκ - νότιο Κουρδιστάν.

Η στρατηγική των ΗΠΑ από τη δεκαετία του ’80 προέβλεπε την ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στην περιοχή, που θα συμπεριλαμβάνει και τη «χρυσοφόρο» περιφέρεια του Κιρκούκ, το οποίο για να καταστεί βιώσιμο θα πρέπει απαραιτήτως να έχει την ενεργό στήριξη της Αγκυρας και του τουρκικού κράτους.

Οταν στα τέλη του 1990, παραμονή της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου, ο Τουρκούτ Οζάλ πίεσε τον τότε αρχηγό του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Νετζίπ Τορουμτάι να προετοιμάσει τα απαραίτητα σχέδια την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στο βόρειο Ιράκ, εκείνος παραιτήθηκε, τονίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει στην ίδρυση κουρδικού κράτους και στη συνέχεια στον διαμελισμό της Τουρκίας.

Τότε υπερίσχυσε η άποψη των ενόπλων δυνάμεων, που είναι ένας φορέας που παράγει πολιτική και στρατηγική σκέψη στην Τουρκία. Η άποψη αυτή ήταν κυρίαρχη μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, όταν η κυβέρνηση Ετζεβίτ, βλέποντας τις προετοιμασίες των ΗΠΑ για ανατροπή του καθεστώτος Σαντάμ, δήλωσε με κάθε επισημότητα ότι «η Τουρκία δεν πρόκειται να δεχτεί ποτέ την ίδρυση κουρδικού κράτους στο βόρειο Ιράκ και, αν ποτέ συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό θα αποτελέσει αιτία πολέμου».

Και επειδή το κεμαλικό κράτος είχε αντιληφθεί ότι η Ουάσινγκτον ετοίμαζε την εναλλακτική πολιτική λύση στην Τουρκία, η οποία θα αποδεχόταν την ίδρυση κουρδικού κράτους, προχώρησε στην εθνικοποίηση και τη ριζοσπαστικοποίηση των μηχανισμών της Γκλάντιο, δημιουργώντας την πανίσχυρη ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση Εργκένεκον, η οποία θα εξουδετέρωνε με τη δράση της την απειλή ανατροπής του κεμαλικού καθεστώτος.

Ομως, παρά τη συντονισμένη δράση του κεμαλικού βαθέος κράτους, στις εκλογές, το 2002 οι νέοι εκλεκτοί της Ουάσινγκτον, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και ο Ερντογάν, κατέλαβαν την εξουσία και παρά το «όχι» στο νομοσχέδιο της 1ης Μαρτίου 2003, που προέβλεπε τη χρησιμοποίηση των λιμανιών και του εδάφους της Τουρκίας, για την εισβολή του αμερικανικού στρατού από βορρά στο Ιράκ, βήμα προς βήμα έβαλαν ως στόχο το ξήλωμα της Εργκένεκον και των άλλων μηχανισμών του κεμαλικού βαθέος κράτους.

Το 2009, όταν η διαδικασία αυτή έφτασε σε ικανοποιητικό επίπεδο, η κυβέρνηση Ερντογάν άρχισε να προσαρμόζει την πολιτική της στο ζήτημα του βόρειου Ιράκ σε εκείνη της Ουάσινγκτον, για να φτάσουμε σήμερα να μιλάμε για απόλυτη σύμπλευση, αφού η Τουρκία, όπως κατήγγειλε πρόσφατα ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νουρί αλ-Μαλίκι, έδωσε εντολή στους Τουρκομάνους του Κιρκούκ να στηρίξουν τον Μπαρζανί και το κουρδικό κράτος στον δρόμο για την ανεξαρτησία.

Το κερασάκι στην τούρτα το έβαλε πρωτοχρονιάτικα ο επικεφαλής του κουρδικού λόμπι στην Ουάσινγκτον Πίτερ Γκαλμπράιθ, βουλευτής του Βερμόντ και στενός συνεργάτης του νέου υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι, που δήλωσε στην εφημερίδα «Hürriyet» ότι «έφτασε η στιγμή να αποκτήσουν οι Κούρδοι ένα ανεξάρτητο κράτος και ότι αυτό θα γίνει με συναινετικό διαζύγιο, κατά τα πρότυπα του Σουδάν, όπου το νότιο Σουδάν αποσχίστηκε από το βόρειο και κέρδισε την ανεξαρτησία του».

Και ο Αμερικανός πρώην γερουσιαστής συνεχίζει: «Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει στον διαμελισμό της Τουρκίας, η οποία μπορεί να παίξει έναν θετικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ερμπίλ και Βαγδάτης... Οσον αφορά το ΡΚΚ, αυτό πρέπει να το λύσει μόνη της η Τουρκία. Το ΡΚΚ τι ζητάει; Γενική αμνηστία, συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα, πολιτικά δικαιώματα στους Κούρδους. Αυτά είναι πράγματα που μπορεί να κάνει η Τουρκία...»

Δημοκρατία

Διαβάστε περισσότερα...

Προχωρούν οι συνομιλίες Οτσαλάν – ΜΙΤ

Διαφάνεια στις συνομιλίες με τον έγκλειστο στο Ιμραλί ηγέτη των Κούρδων, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, υποσχέθηκε ο επικεφαλής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν, μιλώντας στην ετήσια σύνοδο των Τούρκων Πρέσβεων στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ», ο Φιντάν δεν απάντησε σε ερωτήσεις για τις μελλοντικές συνομιλίες με τον Κούρδο ηγέτη. Η «Μιλλιέτ» γράφει ότι ο επικεφαλής της ΜΙΤ δήλωσε ενώπιον των Τούρκων Πρέσβεων ότι ο Οτσαλάν είναι «ηγέτης-κλειδί» και ο ρόλος του είναι κρίσιμος για τον αφοπλισμό του ΡΚΚ. Η δομή του ΡΚΚ, πρόσθεσε, έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καθώς ξένοι παράγοντες έχουν διεισδύσει σε αυτό και η επίλυση του προβλήματος με το ΡΚΚ μπορεί να καταστεί δύσκολη, ακόμη και με την ύπαρξη συμφωνίας με τον Οτσαλάν.

Η «Χουριέτ» γράφει ότι ο αρχηγός του φιλοκουρδικού κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), Σελαχατίν Ντεμιρτάς δήλωσε ότι το 99% των Κούρδων του ΡΚΚ θα υπακούσουν σε μια εντολή του Οτσαλάν για παράδοση των όπλων και πρόσθεσε ότι το Κουρδικό δεν είναι ένα ζήτημα που μπορεί να επιλυθεί σε έναν χρόνο. Ωστόσο, οι συνομιλίες με τον Οτσαλάν πρέπει να φέρουν απτά αποτελέσματα εντός του 2013

Στο μεταξύ, αναφέρεται ότι για πρώτη φορά Κούρδοι Βουλευτές επισκέφθηκαν στο Ιμραλί τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Πρόκειται για τον Βουλευτή του BDP Αίλά Ακάτ Ατά και τον ανεξάρτητο Βουλευτή Αχμέτ Τούρκ, που συνοδευόμενοι από δικηγόρο μετέβησαν χθες το πρωί από την Κωνσταντινούπολη στο Ιμραλί και συναντήθηκαν με τον Οτσαλάν για 5 ώρες.

Η «Ραντικάλ» αναφέρει ότι το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας έδωσε τη συγκατάθεσή του για την επίσκεψη αυτή και η «Σαμπάχ» επισημαίνει ότι η συνάντηση συνιστά ένα κρίσιμο βήμα στο χρονοδιάγραμμα αφοπλισμού του ΡΚΚ.
Σύμφωνα με την «Χουριέτ», κατά την πεντάωρη συνάντηση με τους Κούρδους Βουλευτές, ο Οτσαλάν τούς ενημέρωσε λεπτομερώς για της συνομιλίες του με το τουρκικό κράτος (ΜΙΤ). Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι την περασμένη Τετάρτη αξιωματούχοι της ΜΙΤ είχαν 4ωρη συνάντηση με τον Οτσαλάν όπου συμφωνήθηκε χρονοδιάγραμμα για τον αφοπλισμό του ΡΚΚ. Ο Οτσαλάν φέρεται να τόνισε στους Κούρδους Βουλευτές ότι στόχος είναι η δημιουργία ενός νέου περιβάλλοντος όπου τα όπλα θα είναι αχρείαστα. «Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν και όλοι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και ευαισθητοποιημένοι», σημείωσε.

Η «Μιλλιέτ» αναφέρει ότι κατά τη συνάντηση, ο Οτσαλάν έκανε λόγο για δυνατότητα σταδιακού αφοπλισμού του ΡΚΚ αν βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησής του και αν διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Κούρδων στο νέο Σύνταγμα. Η ηγεσία του ΡΚΚ, αναφέρει το δημοσίευμα, θα ενημερωθεί λεπτομερώς για το περιεχόμενο των συζητήσεων, ενώ το θέμα συζήτησαν χθες ο Τούρκος Πρωθυπουργός και ο αρχηγός στρατού.
Η «Χαμπέρτουρκ» αναφέρει ότι οι Κούρδοι βουλευτές έκαναν λόγο για επίτευξη «αδαμάντινης» συμφωνίας για όλα τα στάδια που θα ακολουθήσουν και ότι ο Οτσαλάν δήλωσε ότι η συμφωνία θα εφαρμοστεί εκτός αν την σαμποτάρουν «οι βαθιοί Τούρκοι και βαθιοί Κούρδοι».

 Πηγή: SigmaLive

Διαβάστε περισσότερα...

Αδυναμία αντιμετώπισης του Κουρδικού αντάρτικου δηλώνει η Άγκυρα

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών διεξάγουν συνομιλίες με τον φυλακισμένο Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν με στόχο τον αφοπλισμό του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK) και να υπάρξει ένα τέλος στην εξέγερση που διαρκεί σχεδόν τρεις δεκαετίες, επιβεβαίωσε αξιωματούχος χθες.«Οι υπηρεσίες πληροφοριών συζητούν μαζί του», δήλωσε ο Γιαλτσίν Ακντογάν, πολιτικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο τηλεοπτικό δίκτυο συνεχούς ενημέρωσης NTV. «Ο στόχος είναι ο αφοπλισμός του PKK», πρόσθεσε ο Ακντογάν. «Η κυβέρνηση υποστηρίζει τον διάλογο για τον σκοπό αυτό, που θα μπορούσε να έχει αποτέλεσμα να σταματήσει η βία». Ο Οτζαλάν παραμένει «ο βασικός παράγοντας» στις προσπάθειες επίλυσης του Κουρδικού, ανέφερε ο Ακντογάν, αν και αμφισβήτησε το κατά πόσον είναι σε θέση να επηρεάσει τους τουλάχιστον 2.000 αντάρτες που δρουν εφορμώντας από βάσεις στο γειτονικό Ιράκ.

Η εφημερίδα Hürriyet έγραψε χθες ότι στελέχη της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών (MİT) είχαν μια συνάντηση τετράωρης διάρκειας με τον Οτζαλάν την 23η Δεκεμβρίου με στόχο να τον πείσουν να καλέσει τους αντάρτες, που πολεμούν εναντίον του τουρκικού κράτους από το 1984, να εγκαταλείψουν τα όπλα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Χουριέτ, ο Οτζαλάν, ο οποίος εξακολουθεί να κρατείται σε απομόνωση στο νησί-φυλακή Ιμραλί ανοικτά της Κωνσταντινούπολης, ζήτησε να του επιτραπεί να έχει άμεση επαφή με το PKK και να βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησής του.

Η Άγκυρα είχε αρχίσει μυστικές ειρηνευτικές συνομιλίες με στελέχη των ανταρτών το 2009, οι οποίες όμως είχαν αποτύχει. Το αδιέξοδο ακολούθησε μια νέα έξαρση της αιματοχυσίας, όπου ήδη τουλάχιστον 45.000 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους Κούρδοι, έχουν σκοτωθεί λόγω του πολέμου χαμηλής έντασης στη νοτιοανατολική Τουρκία. Ο Οτζαλάν είχε καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία σε θάνατο δι' απαγχονισμού το 1999, όμως η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη το 2002, όταν η Άγκυρα κατήργησε τη θανατική ποινή. Οι νέες συνομιλίες με τον Οτζαλάν είχαν στόχο να οριστεί ένα χρονοδιάγραμμα βάσει του οποίου θα υπάρξει μια «διακήρυξη» τους πρώτους μήνες του 2013 και οι αντάρτες του PKK θα αρχίσουν να παραδίδουν τα όπλα, σύμφωνα με την Χουριέτ(.....) Στόχος είναι να αξιοποιηθεί η άτυπη εκεχειρία λόγω του χειμώνα.

Ο Ακντογάν πάντως δήλωσε ότι θέλει να είναι «ρεαλιστής» και να μην δώσει «ψεύτικες ελπίδες» στον τουρκικό λαό: «θέλουμε να δούμε πώς θα αντιδράσει το Καντίλ (σ.σ. στο Ιράκ, όπου πιστεύεται ότι βρίσκονται οι ηγέτες του PKK). . . Η οργάνωση (το PKK) βλέπει κι αυτή ότι δεν μπορεί να φθάσει πουθενά με τον ένοπλο αγώνα».

Στις επαφές με τον Οτζαλάν είχε αναφερθεί σε συνέντευξή του που μεταδόθηκε από τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό την Παρασκευή ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν, χωρίς να δώσει διευκρινίσεις.
Το Νοέμβριο, ο Οτζαλάν είχε δώσει εντολή μέσω του αδελφού του --μπορεί να δέχεται επισκέψεις μελών της οικογένειάς του-- να τερματιστεί μια απεργία πείνας Κούρδων κρατούμενων που διαρκούσε 68 ημέρες. Η εντολή του εφαρμόστηκε αμέσως. Τότε, το υπουργείο Δικαιοσύνης είχε κάνει σαφές ότι θα υπάρξουν συνομιλίες με τοPKK, κι ο Ακντογάν άφησε να εννοηθεί χθες ότι ο Οτζαλάν θεωρείται ο κύριος συνομιλητής της Άγκυρας.

Οι διαπραγματεύσεις με τους ηγέτες μιας οργάνωσης την οποία η Τουρκία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν τρομοκρατική θα ήταν αδιανόητη μόλις μερικά χρόνια νωρίτερα, αλλά η κυβέρνηση του Ερντογάν επείγεται να βρει μια λύση στην ατέρμονη αιματηρή σύγκρουση. Ωστόσο παράλληλα με τις εν εξελίξει επαφές, ο τουρκικός στρατός συνεχίζει τις επιχειρήσεις του εναντίον των ανταρτών, δήλωσε επίσης ο Ακντογάν, ο οποίος έκανε λόγο για 10 νεκρούς αντάρτες χθες στην Λιτζέ, στην επαρχία Ντιγιάρμπακιρ. Οι αντάρτες σκοτώθηκαν σε μια κοινή επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων του στρατού ξηράς, της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας, με τη βοήθεια φιλοκυβερνητικών κουρδικών πολιτοφυλακών και με αεροπορική υποστήριξη, ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο κυβερνήτης του Ντιγιάρμπακιρ, Μουσταφά Τοπράκ. Η επιχείρηση αυτή συνεχίζεται, πρόσθεσε ο κυβερνήτης.


Eλεύθερος Τύπος

Διαβάστε περισσότερα...

Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

20/6/10 - Ο Τούρκος πρωθυπουργός παρηγορεί
προσωπικό του φυλακίου Gediktepe,μετά
από αιματηρή επίθεση των Κούρδων
αυτονομιστών
"Οι Άραβες πολεμούν, οι Κούρδοι νικούν".
Ertogrul Ozkok, εφημερίδα Hurriyet

Είναι πλέον εμφανές ότι οι κατασταλτικές πρακτικές του τουρκικού κράτους κατά του Κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος έχουν αρχίσει να γίνονται ολοένα και πιο αναποτελεσματικές. Οι καθημερινές ήττες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην Νοτιο-ανατολική Τουρκία ( Βόρειο Κουρδιστάν για τους ντόπιους) έχουν αρχίζει να κλονίζουν την εικόνα των ένοπλων δυνάμεων, ως εγγυητή της ασφάλειας και της ακεραιότητας της γειτονικής χώρας. Η  δημοσιοποίηση εκατοντάδων υποθέσεων εξωθεσμικών..."παρεμβάσεων" των ΤΕΔ, κακοποίησης και βιασμών οπλιτών από ανωτέρους και οι μαζικές διώξεις υψηλόβαθμων στρατιωτικών έχουν δημιουργήσει αναστάτωση και καχυποψία εντός του στρατεύματος, υπονομεύοντας καίρια το ηθικό του προσωπικού (βλέπε : Μια επιστολή-βόμβα για το PKK )

Να σημειωθεί δε ότι οι κληρωτοί στρατιώτες που εμπλέκονται στις επιχειρήσεις στα ΝΑ προέρχονται στην πλειοψηφία τους από φτωχές αγροτικές οικογένειες, ενώ οι γόνοι ευπορότερων οικογενειών συνήθως υπηρετούν στις ασφαλέστερες στρατιωτικές μονάδες της Αν.Θράκης και των Μικρασιατικών παραλίων.

Η τουρκική πολιτική ελίτ προσπάθησε να αντιμετωπίσει το Κουρδικό αντάρτικο με μια πληθώρα σπασμωδικών κινήσεων, οι οποίες όμως ουσιαστικά παρατείνουν την αγωνία της, μεταθέτοντας για το μέλλον ένα λογαριασμό που αργά η γρήγορα θα πρέπει να πληρωθεί..


Μια συνοπτική αναφορά στη δομή και το ιστορικό των δυνάμεων που εμπλέκονται στον "αντιτρομοκρατικό" αγώνα

Το Κεμαλικό καθεστώς ήδη από το 1924 είχε προχωρήσει στην δημιουργία των "Προσωρινών Φρουρών Χωριών" ως εργαλείο κρατικού ελέγχου. Στα μέσα της δεκαετίας του '80, με την έξαρση της ένοπλης δράσης του PKK, εισήχθη εκ νέου ο θεσμός των "Προσωρινών κι Εθελοντών Φρουρών Χωριών" (Geçici ve Gönüllü köy Korucuları) με αποστολή την προστασία των αγροτικών οικισμών, την υποβοήθηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και -κυρίως- την άσκηση τρομοκρατίας σε εκείνους που συνεργάζονταν με τους αντάρτες. Τα πάμπολλα προνόμια και η ατιμωρησία που απολάμβαναν  εξέθρεψε φαινόμενα διαφθοράς, με αποτέλεσμα οι Κοruculari να μετατραπούν ουσιαστικά σε ένα ισχυρό δίκτυο λαθρεμπορίας, ενίοτε συνεργαζόμενοι με τους αντάρτες, από φόβο/συμπάθεια ή λόγω ιδιοτελών συμφερόντων.

Σε πρώτο πλάνο ένστολος με διακριτικό της "Φρουράς των Χωριών". Στιγμιότυπο από την επίσκεψη Erdogan-Basbug (20/6/2010)  στο τάγμα του Tekeli, μετά την πολύνεκρη επίθεση στο φυλάκιο του Gediktepe.

Την δεκαετία του '90 ενισχύθηκε το δίκτυο φυλακίων και μονίμων στρατιωτικών εγκαταστάσεων του στρατού και της Στρατοχωροφυλακής στην περιοχή,  προς ενίσχυση των Συνταγμάτων Συνοριοφυλακής (Hudut Alay) που επάνδρωναν τα παραμεθόρια φυλάκια κατα μήκος των χερσαίων συνόρων.

Η Στρατοχωροφυλακή έδωσε βάρος στην δημιουργία κι εκπαίδευση ειδικών τμημάτων αντι-αντάρτικου αγώνα όπως την JOAK και την διαβόητη JITEM (βλέπε :Aρίφ Ντογάν : Υπερήφανος σφαγέας 78). Η συνεργασία με τους Φρουρούς των Χωριών αφορούσε την εκστρατεία "ειρήνευσης" της υπαίθρου η οποία ήταν ουσιαστικά ένα πρόγραμμα αναγκαστικού εκτοπισμού, αφού  κάθε χωριό που δεν δεχόταν να συνεργαστεί με τις τουρκικές δυνάμεις γινόταν στόχος απαγωγών, δολοφονιών, βιασμών και πυρπολήσεων (βλέπε: Χιλιάδες πτώματα σπαρμένα/ Μαρτυρία-σοκ για τις σφαγές του 1994). Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οικισμοί ερήμωσαν και πάνω από ένα εκατομμύριο κάτοικοι εκτοπίστηκαν  προς τα αστικά κέντρα.  Οι Κoruculari σταδιακά ισχυροποιήθηκαν περισσότερο και με την ανοχή των κρατικών υπηρεσιών ανέπτυξαν "παράλληλες" δραστηριότητες όπως λαθρεμπόριο όπλων, ναρκωτικών και διακίνηση λαθρομεταναστών. Πληρωμένοι δολοφόνοι, προβοκάτορες και πληροφοριοδότες πολύ συχνά διέπρεψαν και ώς εκτελεστές στην υπηρεσία της ΜΙΤ και λοιπών ευαγών ιδρυμάτων της γείτονος. (βλέπε : Κράτος-δολοφόνος)

Λαμπρό παράδειγμα, ο μόνος επιζήσας του αυτοκινητιστικού δυστυχήματος του Σουσουρλούκ,  βουλευτής Μπουσάκ, αρχηγός μιας τέτοιας μονάδας "Φρουρών". Επανειλημμένες καταγγελίες και σποραδικές αποκαλύψεις  δεν στάθηκαν ικανές να κλονίσουν το σύστημα των "Φρουρών", το οποίο επιβιώνει μέχρι και σήμερα αν και ο ρόλος τους έχει σαφώς υποβαθμιστεί. Κύριες αιτίες, η επαγγελματοποίηση των δυνάμεων ασφαλείας, η δημιουργία εκατοντάδων νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και φυλακίων στα σύνορα, η καχυποψία λόγω πολλών περιστατικών συνεργασίας με τους αντάρτες καθώς και η συνεχιζόμενη ανεξέλεγκτη παραβατική δράση για προσωπικό όφελος.


Στρατοχωροφυλακή και Συνοριοφυλακή

Στα πλαίσια αναδιάρθρωσης κι αναβάθμισης της φύλαξης συνόρων κατασκευάστηκαν μια σειρά νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων και βάσεων επιχειρήσεων με την παράλληλη μεταφορά δυνάμεων στρατοχωροφυλακής προς ενίσχυση των Συνταγμάτων Συνοριοφυλακής.

Υφιστάμενη δομή Συνταγμάτων Συνοριοφυλακής. Μέχρι σήμερα τα Συντάγματα αυτά υπάγονται στους αντίστοιχους στρατιωτικούς σχηματισμούς του νομού ευθύνης τους. Το Σώμα Δημοσίας Τάξης Στρατοχωροφυλακής (Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı) φέρει την ευθύνη φύλαξης των συνόρων με το Ιρακινό Κουρδιστάν

Ορισμένες επισημάνσεις :

• Τo πυκνό δίκτυο μεθοριακών φυλακίων των Συνταγμάτων Συνοριοφυλακής εκτείνεται από τα τουρκοσυριακά σύνορα στην Μεσόγειο μέχρι και το δυτικό μέρος του νομού Sirnak. Ανατολικότερα, η αποτυχία ικανοποιητικού ελέγχου της μεθορίου από το δικτυο της Συνοριοφυλακής οδήγησε στην συγκρότηση της 23ης Τακτικής Μεραρχίας Συνόρων Στρατοχωροφυλακής στο Sirnak και της 3ης Τακτικής Μεραρχίας ΠΖ στη Hakkari. Δυνάμεις των ανωτέρω σχηματισμών, μαζί με ειδικές δυνάμεις του στρατού επανδρώνουν το δίκτυο επιτήρησης στα νοτιοανατολικά.

Στα δυτικά του νομού Sirnak, η Συνοριοφυλακή παραδίδει την "σκυτάλη" στο 7ο Σύνταγμα ενώ στα όρια του νομού Hakkari αναλαμβάνουν:

  • η 3η Τακτική Μεραρχία
  • η 21η Τακτική Ταξιαρχία Μεθορίου Στρατοχωροφυλακής (Yuksekova)
  • η 34η Τακτική Ταξιαρχία Συνοριοφυλακής (Semdinli) η οποία ενισχύεται με το 3ο Τάγμα Ορεινών Καταδρομών.
  • η Τακτική Μεραρχία Πυροβολικού

• Σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια επέκτασης του δίκτυου επιτήρησης ανατολικότερα, με στόχο τον ικανότερο έλεγχο και αλληλοϋποστήριξη μεμονωμένων κι απομακρυσμένων έως τώρα φυλακίων, ταγμάτων και βάσεων επιχειρήσεων ( Cukurca, Daglica, Semdinli, Derecik)

• Οι μονάδες καταδρομών Στρατοχωροφυλακής(Jandarma Komando Birlikleri) αυξήθηκαν σε αριθμό, όπως επίσης αυξήθηκαν σε τουλάχιστον 20 τα Τάγματα Ειδικών Επιχειρήσεων Στρατοχωροφυλακής (Jandarma Ozel Harekat Taburu), διεσπαρμένα στους ανατολικούς νομούς, δυνάμεις των οποίων διενεργούν εντατικά αεροκίνητες κι αντι-αντάρτικες επιχειρήσεις.



• Η Στρατοχωροφυλακή απαλλάχθηκε από την ευθύνη φύλαξης αστικών κέντρων που πέρασε στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Αστυνομίας.

• H 1η Ταξιαρχία Καταδρομών Στρατοχωροφυλακής που εδρεύει στα ΒΔ της πόλης του Sirnak στελεχώνεται πλέον μόνο με επαγγελματίες.

• Η Γενική Διεύθυνση Συνοριοφυλακής συγκροτεί τα τμήματά της με επαγγελματίες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την φύλαξη των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων και υπάγονται στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπως επίσης η Στρατοχωροφυλακή και η Αστυνομία. Διακηρυγμένος στόχος η "αποστρατιωτικοποίηση" του αντι-αντάρτικου αγώνα, τυπικού περισσότερου χαρακτήρα αφού στις ΝΑ επαρχίες ήδη εδρεύουν ισχυρές μονάδες στρατού που παρέχουν την απαραίτητη υποστήριξη.


Ειδικές Δυνάμεις Αστυνομίας

Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, οι δυνάμεις των Ειδικών Επιχειρήσεων της Αστυνομίας (Polis Ozel Harekat) ανέλαβαν απο κοινού με την Στρατοχωροφυλακή τον αντι-αντάρτικο αγώνα κατά του PKK, αυξάνοντας σημαντικά την δύναμή τους. Μέχρι τώρα οι επιχειρήσεις διεξάγονταν κατα κύριο λόγο από τις μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων και τους Καταδρομείς της Στρατοχωροφυλακής, σε συνεργασία με τους Ορεινούς Καταδρομείς. Σε ειδικές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται και τα επίλεκτα τμήματα των Bordo Bereli.

Aναβαθμισμένο Sikorsky της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (OKK) αποβιβάζει άνδρες των Bordo Bereli κατά την διάρκεια της πρόσφατης επιχείρησης "Σιωπηλό Έπος" στο Semdinli


Δυνάμεις Καταδρομών

Οι 5 ταξιαρχίες ορεινών καταδρομών στελεχώνονται πλέον μόνο από επαγγελματίες υπαξιωματικούς. Ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια αναβάθμισης της ποιότητας εκπαίδευσης και στελέχωσης των καταδρομών της Στρατοχωροφυλακής. Απώτερος σκοπός, η σταδιακή απεμπλοκή των ορεινών καταδρομέων απο τις επιχειρήσεις, στα πλαίσια της εξαγγελθείσας  "αποστρατιωτικοποίησης" του αντι-αντάρτικου αγώνα.  Η κυβέρνηση Ερντογάν,  μετατοπίζει το κέντρο βάρους του αντι-αντάρτικου αγώνα προς τις αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες μαζί με την αναμορφωμένη Συνοριοφυλακή τίθενται υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ακόμα ένα επεισόδιο στην διαμάχη των Ισλαμιστών του Ερντογάν και του Κεμαλικού στρατεύματος.

Η αποστρατιωτικοποίηση όμως χαρακτηρίζεται "θεωρητική" γιατί στην πράξη πολλοί επαγγελματίες καταδρομείς του στρατού θα επιλεγούν για να στελεχώσουν τις αστυνομικές δυνάμεις. μεταφέροντας εμπειρία και γνώση. Ως εκ τούτου θα έλεγε κανείς ότι θα στρατιωτικοποιηθούν περαιτέρω οι δυνάμεις που θα "αποστρατιωτικοποιούσαν" τον αντί-αντάρτικο αγώνα.


• Η 1η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, με έδρα την Καισάρεια συμμετέχει ενεργά στις επιχειρήσεις, συνήθως απο κοινού με δυνάμεις της 2ης ΤΞ ΚΔ.

• Η 1η Ταξιαρχία Ορεινών Καταδρομών, η οποία εδρεύει στην επαρχία Hakkari, επίσης συνδράμει στις επιχειρήσεις. Επιπλεόν προσωπικό της είναι αποσπασμένο επι μονίμου βάσεως στις κύριες βάσεις επιχειρήσεων, μεταξύ άλλων σε Semdinli, Daglica, Cukurca.

Εν αναμονή περαιτέρω ενίσχυσης των Ειδικών Δυνάμεων της Αστυνομίας (POH) και της απόκτησής σχετικής εμπειρίας, οι Ορεινοί Καταδρομείς συνεχίζουν να συμβάλουν καθοριστικά στις επιχειρήσεις σε συνεργασία με τα Τάγματα Ειδικών Επιχειρήσεων JOH (Jandarma Ozel Harekat) Efeler (Yuksekova-Semdinli) και Fatihler (Hakkari-Cukurca), ενδεικτικό της δυσκολίας ελέγχου της συγκεκριμένης επαρχίας αφού είναι η μόνη στην οποία εδρεύουν μόνιμα 2 Τάγματα JOH.

• H 2η Ταξιαρχία Ορεινών Καταδρομών με έδρα τo Bιθύνιο (Bolu), διαθέτει δυνάμεις κυρίως στους νομούς Mardin και Sirnak. Πολύ συχνά αναφέρεται επίσης η συμμετοχή της σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.


Sirnak, βάση επιχειρήσεων Ikizce, έδρα αποσπασμένης δύναμης της 2ης ΤΑΞ ΚΔ

Αεροδρόμιο Van. Επιβίβαση δυνάμεων 2ης ΤΑΞ σε C-130E της 222ης Μοίρας Alev (12ης Βάσης Αερομεταφορών, Καισαρεία) με προορισμό την Yuksekova, συμμετέχοντας σε μια από τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις

• 3η Ταξιαρχία Καταδρομών. Εδρεύει στην επαρχία Siirt στην οποία διαθέτει πλούσιο αριθμό βάσεων επιχειρήσεων και φυλακίων που πλαισιώνουν το δίκτυο φυλακίων της Στρατοχωροφυλακής. Μαζί με το Τάγμα Ειδικών Επιχειρήσεων Στρατοχωροφυλακής (JOH Dadaslar) διεξάγουν διαρκώς εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις οροσειρές της επαρχίας.

10/11/2012 Πτώση ε/π της 3ης ΤΑΞ ΚΔ στην οροσειρά Herekol προκάλεσε το θάνατο 17 μελών της JOH με επίσημη αιτία, αυτή τη φορά, την ομίχλη κι όχι καλώδια υψηλής τάσης.

• 4η Ταξιαρχία Καταδρομών. Εδρεύει στην επαρχία Tunceli, συμβάλλοντας στις συχνές επιχειρήσεις των εκεί νομών.

• 1η Ταξιαρχία Καταδρομών Στρατοχωροφυλακής. Εδρεύει στην επαρχία Sirnak κι εκτελεί εκκαθαριστικές επιχειρήσεις με το Τάγμα Ειδικών Επιχειρήσεων Στρατοχωροφυλακής (JOH Meteler) στις οποίες πολύ συχνά συμμετέχουν και δυνάμεις από την 2η και 3η ΤΞ ΚΔ.


O Αεροπορικός Παράγοντας

Σύμφωνα με τις αναφορές τουρκικών πηγών σημειώνουμε ότι το έργο των χερσαίων δυνάμεων υποστηρίζουν με αεροπορικά μέσα δυνάμεις από:

• 1ο Σύνταγμα Αεροπορίας Στρατού (Άγκυρα)
• Διοίκηση Ειδικών Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Άγκυρα) (Bordo Bereli)
• Διοίκηση Αεροπορικού Συγκροτήματος Στρατοχωροφυλακής (Άγκυρα)
• Αεροπορική Υπηρεσία Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας (Άγκυρα)
• 211η Μοίρα Διοίκησης Ηλεκτρονικών Συστημάτων (GES)(1) ELINT/SIGINT (CN-235EW) (Άγκυρα)
• 2ο Σύνταγμα Αεροπορίας Στρατού (Μαλάτεια)
• 7η Κύρια Αεροπορική Βάση (F-4E/2020) (Μαλάτεια)
• 202η Μοίρα SAR-CSAR (Μαλάτεια) (Bordo Bereli)
• 7η Διοίκηση Αεροπορίας Στρατού (Ντιγιάρμπακιρ)
• Διοίκηση Αεροπορικού Συγκροτήματος Στρατοχωροφυλακής (Ντιγιάρμπακιρ)
• Αεροπορική Υποδιεύθυνση Αστυνομίας (Ντιγιάρμπακιρ)
• 8η Κύρια Αεροπορική Βάση (F-16blk40/50) (Ντιγιάρμπακιρ)
• Διοίκηση Βάσης Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων Πολεμικής Αεροπορίας (Μπάτμαν) υπάγεται στο GES(1)
• Διοίκηση Αεροπορικού Συγκροτήματος Στρατοχωροφυλακής (Βαν)
• 12η Βάση Αερομεταφορών (C-160D, C-130E/B, CN-235M100) (Καισάρεια)
• 1η Κύρια Αεροπορική Βάση (F-4E/2020) (Εσκίσεχιρ) (2)
• 5η Κύρια Αεροπορική Βάση (F-16blk50) (Αμάσεια) (2)
• 6η Κύρια Αεροπορική Βάση (F-16blk40) (Πάνορμος) (2)

(1) Η Διοίκηση Ηλεκτρονικών Συστημάτων (GES) με προσωπική εντολή του Ερντογάν απορροφήθηκε από την Πολιτική Υπηρεσία Πληροφοριών (MIT) στερώντας την από το Γενικό Επιτελείο μετά τις αποκαλύψεις των σκανδάλων.
(2) Στις τρεις τελευταίες περιπτώσεις μετασταθμεύουν αεροπορικές δυνάμεις σε σημαντικές επιχειρήσεις όπως στην πρόσφατη "Σιωπηλό Έπος" που αναφέρθηκαν μετασταθμεύσεις 25 μαχητικών από αυτές τις μοίρες στο α/δ του Ντιγιάρμπακιρ.



Αεροπορική βάση Diyarbakir:  Eλικόπτερο της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (Bordo Bereli), στον ίδιο χώρο σταθμεύουν ελικόπτερα του Αεροπορικού Συγκροτήματος Στρατοχωροφυλακής (αριστερά) και των Καταδρομών Στρατού. Μαζί με την αεροπορική βάση στο Van αποτελούν κύριες βάσεις ελικοπτέρων, παράλληλα τα τελευταία χρόνια δόθηκε έμφαση στην ανάπτυξη υποδομών υποστήριξης ανατολικότερα.


O Τεχνολογικός Παράγοντας

Λόγω του έντονου γεωγραφικού ανάγλυφου στις νοτιοανατολικές επαρχίες και της έντασης των επιχειρήσεων του ΡΚΚ, τα τελευταία χρόνια αξιοποιούνται στον αντι-αντάρτικο αγώνα τεχνολογικά μέσα που αναβαθμίζουν τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης και εντοπισμού όπως: μέσα νυχτερινής παρατήρησης, μεταφοράς εικόνας και στοχοποίησης σε πραγματικό χρόνο (UAV), radar αντιπυροβολικού για την άμεση εκπομπή πυρών πυροβολικού, συστήματα παρεμβολής/υποκλοπής επικοινωνιών και παρεμβολών προς εξουδετέρωση IED, οχήματα MRAP, μη επανδρωμένα συστήματα πυροβόλου με Ε/Ο συστήματα (IMTAKS), αναβάθμιση ατομικού οπλισμού κλπ.


IMTAKS (İnsansız Makinalı Tüfek Atış Kontrol Sistemi) στη 3η ΜΚΔ (Semdinli)


Τα γεγονότα μαρτυρούν την αναποτελεσματικότητα των εγχώριων μη επανδρωμένων αεροχήματων στον αγώνα κατά των Κούρδων ανταρτών, παρ' όλη την ευρεία χρήση τους. Δεν λείπουν τα περιστατικά που πέφτουν στα χέρια πολιτών και ανταρτών.

Ωστόσο αξεπέραστο πλήγμα της ικανότητας εναέριας επιτήρησης προκύπτει από το γνωστό πρόβλημα με τα Ισραηλινά HERON. Η επιδείνωση των διπλωματικών σχέσεων και η ανεπάρκεια των τουρκικών υποσυστημάτων είχαν ως αποτέλεσμα την πενιχρή αξιοποίηση τους. Η Τουρκία είχε σκοπό να αξιοποιήσει συνολικά 10, από 4 για Στρατό Ξηράς και Πολεμική Αεροπορία και 2 για το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά τελικά μόνο τα μισά από αυτά βρίσκονται στο έδαφός της κι αυτά καθηλωμένα εδώ και πολλούς μήνες. Συγκεκριμένα η Άγκυρα επιθυμεί την επιστροφή όλων των Heron ζητώντας από το Ισραήλ πλήρη αποζημίωση. Αναφέρεται ότι στην Τουρκία βρίσκονται τα 4 από τα 10 (το ένα συνετρίβη) από τα οποία τα 2 αξιοποιούνταν επιχειρησιακά αλλά κι αυτά καθηλώθηκαν πριν οκτώ μήνες λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Η Τουρκική κυβέρνηση επιθυμεί την επιστροφή και των τριων AEROSTAR (προμήθεια του 2008 ως ενδιάμεση λύση) τα οποία χαρακτηρίζονται κι αυτά προβληματικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρ' όλη την προπαγανδιστική προσπάθεια του Γενικού Επιτελείου και των φιλικών ΜΜΕ, σχετικά με την αξία και τις δυνατότητες των η/ο μέσων επιτήρησης και ειδικότερα της τεχνολογίας των εγχώριων αεροχημάτων πάσης φύσεως, τα γεγονότα μαρτυρούν την ανεπάρκειά τους. Πρόσφατα μάλιστα, στις 28 Σεπτεμβρίου το πρώτο από τα τέσσερα πρωτότυπα εγχώρια UAV ANKA, συνετρίβη στη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων στο αεροδρόμιο του Sivrihisar. Όλο και πιο συχνά εμφανίζονται περιστατικά επιθέσεων ευρείας κλίμακας, όπου συμμετέχει μεγάλος αριθμός ανταρτών με βαρύ οπλισμό, των οποίων οι μετακινήσεις δεν εντοπίζονται. Αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στις  αποδεδειγμένες προδοτικές ενέργειες που ήρθαν στο φως, σχετικά με την ενημέρωση των ανταρτών για τον χώρο και τον χρόνο περιπολίας των UAV (βλέπε : Σκάνδαλο συγκλονίζει την Τουρκική Αεροπορία). Ούτε η μειωμένη απόδοση των συστημάτων είναι ικανή  απο μόνη της να δικαιολογήσει την αδυναμία έγκαιρης προειδοποίησης. - πριν από ακριβώς έναν χρόνο αναφέρθηκε ώς "επιτυχία", ο  έγκαιρος εντοπισμός, ομάδας "ανταρτών" που προσπαθούσαν να εισέλθουν σε τουρκικό έδαφος-ακολούθησε επιτυχής αεροπορική προσβολή ενός κομβοι 35 ατόμων στο Uludere, λαθρεμπόρων όπως αποδείχτηκε (βλέπε :Οργή στο Κουρδιστάν για τους 35 νεκρούς από βομβαρδισμό Τούρκων ). Προφανώς οι αντάρτες έχουν προσαρμόσει την τακτική προετοιμασίας και προσέγγισης στους στόχους τους με αποτέλεσμα θεαματικές ενέργειες ακόμα και σε κύριες βάσεις επιχειρήσεων όπως την Cukurca, την Daglica και το Semdinli, που θέτουν σε αμφιβολία την αποτελεσματικότητα ολόκληρου του δικτύου και των μέσων που χρησιμοποιούνται.


Μετακινήσεις μονάδων

 Α/Κ Πυροβόλο FIRTINA στο φυλάκιο Umurlu, στα ΝΑ του νομού Semdinli. Αν και μερίδα του αμυντικού τύπου ανέφερε ότι εώς τώρα επιχειρούσαν μόνο στην Ανατολική Θράκη και μόλις πρόσφατα μετακινήθηκαν στα τουρκοσυριακά σύνορα, στην πραγματικότητα επιχειρούν στα ΝΑ εδώ και 4 χρόνια, γεγονός που αποδεικνύεται από δορυφορικές εικόνες, φωτογραφίες κι επίσημες αναφορές του 2008.

Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια κατασκευής νέων βάσεων επιχειρήσεων, πλησίον αλλά και πάνω επί της συνοριογραμμής. Εκεί συνεδρεύουν στοιχεία βαρέως Α/Κ και Ρ/Κ πυροβολικού, στοιχεία ΠΕΠ, τεθωρακισμένα άρματα μάχης και λόχοι/τάγματα Μηχανοκίνητου και Mηχανοποιημένου Πεζικού.


Sirnak, Gorumlu μία από τις βάσεις επιχειρήσεων στους πρόποδες της οροσειράς Cudi στην οποία διεξάγονται συχνά εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.

Η προηγούμενη πρακτική μετακίνησης παλαιότερου υλικού από σχηματισμούς που καταργούνται εγκαταλείφθηκε υπέρ της ενίσχυσης με σύγχρονα μέσα. Την τελευταία δεκαετία υπήρξαν αναφορές στον τύπο για μετακίνηση μέσων και δυνάμεων όπως:

• Από την 33η Μ/Κ ΤΞ (Kirklareli), η οποία καταργήθηκε το '04, προωθήθηκε ένα τάγμα στο Semdinli κι ένα στη Cukurca
• Απο την 9η ΤΘΤ (Cankiri), η οποία καταργήθηκε το '04, προωθήθηκε ένα τάγμα στο Hakkari.(Ομοίως, μετά την κατάργηση της  10ης ΤΞ ΠΖ και της 7ης Μ/Κ ΤΞ το 2004, κάποια τάγματα τους μεταφέρθηκαν στα ΝΑ)
• Απο την 19η Μηχανοποιημένη ΤΞ (Edremit) προωθήθηκαν ένα τάγμα στη Hakkari και δύο στο Sirnak
• Από την 8η Μ/Κ ΤΞ (Tekirdag) αποσπάστηκαν 2 τάγματα στο Sirnak αρχικά, τελευταία αναφέρθηκαν νεκροί από τα συγκεκριμένα τάγματα στις επιθέσεις στο Yesiltas και στο Kirikdag, ΒΑ του Hakkari.
• Απο την 28η Μ/Κ ΤΞ (Mamak) αποσπάστηκε ένα μηχανοποιημένο τάγμα στο Sirnak
• Απο την 66η Μ/Κ ΤΞ (Topkule) αποσπάστηκε ένα μηχανοποιημένο τάγμα στο Sirnak
•Απο την 70η Μ/Κ ΤΞ (Mardin) αποσπάστηκαν δυνάμεις για την ΤΑΞ υποστηρίξεως της 172ης στο Cizre
• Απο την 70η Μ/Κ ΤΞ (Mardin) αποσπάστηκε η 3η ΜΠΒ στη βάση επιχειρήσεων Gulyazi του Uludere
• Απο την 70η Μ/Κ ΤΞ (Mardin) αποσπάστηκε η 4η ΜΠΒ στη βάση επιχειρήσεων Tekeli του Semdinli
• Απο την 48η Μηχαν/μενη ΤΑΞ (Τραπεζούντα) αποσπάστηκε τάγμα στην 23η Μηχ.ΤΞ στη Σιλώπη
• Απο την 48η Μηχαν/μενη ΤΞ (Τραπεζούντα) αποσπάστηκε ΜΠΒ στη βάση επιχειρήσεων στο Namaz Dagi του Sirnak
• Από την 1η ΤΘΤ (Babaeski) που απέκτησε σχετικά πρόσφατα νέα μέσα, μεταφέρθηκε ένα τάγμα στο Sirnak
• Από την 95η ΤΘΤ (Malkara) αποσπάστηκε ένα τάγμα στο Sirnak
• Από την 11η Μηχ/μενη (Denizli) αποσπάστηκε ένα τάγμα για Cizre
• Απο την 55η Μ/Κ ΤΑΞ (Suloglu) αποσπάστηκε ένα τάγμα για Sirnak

Είναι εμφανές ότι πέραν της οικονομικής αιμορραγίας, το Κουρδικό αντάρτικο απασχολεί σημαντικό αριθμό μηχανοκίνητων δυνάμεων, γεγονός ιδιαιτέρως σημαντικό για τον ημέτερο αμυντικό σχεδιασμό..


Το 2005 στα πλαίσια αναδιοργάνωσης μετακινήθηκε το 1ο Μ/Κ ΤΠΖ της 66ης Μ/Κ ΤΑΞ (τότε ΤΘΤ) από την Κωνσταντινούπολη στη Besta του Sirnak.


Αναβάθμιση της παθητικής ασφάλειας των παραμεθόριων φυλακίων

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το πρόγραμμα κατασκευής εκατοντάδων φυλακίων υψηλής ασφάλειας (Yüksek Güvenlikli Karakollar) ή αλλιώς "Kalekol", τα οποία διαθέτουν ενισχυμένους τοίχους πάχους 80cm ικανούς να αντέξουν πλήγματα ρουκετών, πύργους επιτήρησης ύψους 12 μέτρων, αλεξίσφαιρα τζάμια, οροφές ικανές να απορροφήσουν πλήγματα από όλμους, η/ο συστήματα παρατήρησης, υπόγειες εισόδους προσωπικού, θωρακισμένες πόρτες και προετοιμασμένες θέσεις μάχης. Είναι χαρακτηριστικό το ότι προβλέπεται να διαθέτουν επάρκεια τροφίμων και πυρομαχικών για ...μία βδομάδα, κάτι το οποίο αποδείχθηκε χρήσιμο στην πρόσφατη πολυήμερη πολιορκία-αποκλεισμό των μονάδων του Semdinli. Στα νέα αυτά φυλάκια προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν ρομποτικά οχήματα περιπόλου İzci της Aselsan.

Η ονομασία (Kalekol, Κale=φρούριο, κάστρο) του νέου τύπου φυλακίων (Karakol) τα μετατρέπει βάσει προδιαγραφών πράγματι σε κάστρα αλλά ταυτόχρονα φανερώνει και το μέγεθος του προβλήματος, όπου ο στρατιώτης για να είναι ασφαλής χρειάζεται να προστατευτεί μέσα σε ένα τέτοιο "κάστρο" εγκλωβισμένος από τον ευρύτερο χώρο που υποτίθεται επιτηρεί και προστατεύει (βλέπε : Και τί δεν είπε η χήρα του Τούρκου στρατιώτη!)

Σε περιοχές με έντονη παρουσία Κουρδικού στοιχείου παρατηρείται καθυστέρηση στη κατασκευή τους, καθώς οι αντάρτες επιτίθενται συνεχώς στα συνεργεία και καταστρέφουν τα μέσα κατασκευής. Οι καθυστερήσεις στην παράδοση τους έχουν προκαλέσει σφοδρές διαμαρτυρίες στα τουρκικά ΜΜΕ, καθώς οι  τελευταίες επιθέσεις σε παλαιότερα φυλάκια προκάλεσαν μεγάλο αριθμό θυμάτων.

Τα αποτελέσματα έκρηξης νάρκης σε όχημα Unimog του ΤΣ (2005). Οι επιθέσεις με IED και νάρκες ώθησαν τους Τούρκους στην ανάπτυξη και εισαγωγή σε υπηρεσία θωρακισμένων οχημάτων όπως το Kirpi.

Φέτος οι τουρκικές δυνάμεις αποφεύγουν τις οδικές μετακινήσεις περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά - ο ανεφοδιασμός σε τρόφιμα και οι αλλαγές φρουράς σε πολλές περιπτώσεις πραγματοποιούνται από ελικόπτερα (Βλέπε :Τουρκικό Επιτελείο :Μόνο από αέρος οι μεταφορές στρατευμάτων στο Κουρδιστάν ). Τελευταία εξέλιξη που καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος είναι η υπογραφή ειδικής σύμβασης με τις Τουρκικές Αερογραμμές (THY) για την μεταφορά των οπλιτών στα πλησιέστερα αεροδρόμια των μονάδων τους, από όπου θα τους παρλαμβάνουν ελικόπτερα. Ταυτόχρονα αποφασίστηκε να συνδράμει και ένα κομμάτι του στόλου των CN-235 για την δωρέαν μεταφορά των στρατιωτών σε κύρια αεροδρόμια της Νοτιοανατολικής επικράτειας.


Η στρατιωτική κατάσταση στο Sirnak (Shernakh στα Κουρδικά)



Καίριο ρόλο στις επιχειρήσεις στην περιοχή έχει η 23η Μεραρχία Μεθορίου Στρατοχωροφυλακής που εδρεύει στο Sirnak, με το πυκνό δίκτυο φυλακίων και προωθημένων βάσεων της. Στα δυτικά του νομού, το δίκτυο παραμεθόριων φυλακίων επανδρώνονται από το 4ο Σύνταγμα Συνοριοφυλακής (4'ncü Hudut Alay) ενώ στο εσωτερικό του από την Στρατοχωροφυλακή, πάντα με την υποστήριξη της 5ης και 6ης Μηχανοποιημένης ΤΞ και της 172ης ΤΘΤ. Στο κεντρικό τμήμα του νομού, και συγκεκριμένα στα όρη Namaz και Gevenli έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια νέες βάσεις επιχειρήσεων σε μια προσπάθεια να ελεγχθούν οι δίοδοι των ανταρτών προς το γειτονικό Siirt. Συνολικά δημιουργήθηκαν πάνω από 10 βάσεις επιχειρήσεων στην επαρχία αυτή, για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο της δράσης των ανταρτών που χρησιμοποιούν κυρίως τις οροσειρές Gabar, Cudi και Kato. Στα ανατολικά του νομού δημιουργήθηκαν η 22η (Uludere) και η 20η ΤΞ Στρατοχωροφυλακής (Cukurca/Hakkari) καλύπτοντας το κενό που είχε δημιουργηθεί μετά την εγκατάλειψη των φυλακίων Isikveren-Tasdelen. Τις συχνές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις αναλαμβάνουν κυρίως η 1η ΤΞ ΚΔ Στρατοχωροφυλακής μαζί με το Τάγμα Ειδικών Επιχειρήσεων (JOH) Meteler που εδρεύει στην πόλη του Sirnak. Σε περίπτωση εκτεταμένων επιχειρήσεων συνδράμουν δυνάμεις κι από άλλες επαρχίες, κυριότερα από την 3η ΤΞ KΔ (Siirt), την 2η ΤΞ ΚΔ (Bolu) κι από άλλα Τάγματα JOH. Στην ανωτέρω εικόνα εμφανίζονται επίσης τα όρη Geymisule και Kopki που δημιουργήθηκαν, δύο από τις πέντε προωθημένες τουρκικές βάσεις εντός του Βορείου Ιράκ.

Sirnak, Silopi


Η στρατιωτική κατάσταση στο νομό Hakkari (Hekariyê στα Κουρδικά)
(επαρχίες : Cukurca, Hakkari (έδρα), Semdinli, Yuksekova)

"To Xακκιάρι χάθηκε για την Τουρκία"
Απόστρατος Στρατηγός Ορχάν Παμούκογλου, ζωντανά στην τουρκική τηλεόραση

Δομή δυνάμεων στην Επαρχία Hakkari και οι κύριοι οδικοί άξονες.

Στην ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, εδρεύει η 1η ΤΞ ΚΔ με το Τάγμα Ειδικών Επιχειρήσεων Στρατοχωροφυλακής (JOH) Fatihler, δυνάμεις των οποίων αναλαμβάνουν τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις οροσειρές της ανατολικής επαρχίας με γνωστότερες αυτές των Kato, Altin, Hakantepe και Cilo. Οι δυνάμεις αυτές, μαζί τηn 3η Μεραρχίας ΠΖ και την Μεραρχία ΠΒ που εδρεύουν στην Yuksekova, ενισχύουν εκτός από τις δυνάμεις των υπόλοιπων επαρχιών του νομού, κι αυτή της 20ης ΤΞ Στρατοχωροφυλακής στην επαρχία Cukurca. Δίδεται ιδιαίτερο βάρος στην εν λόγω επαρχία γιατί αποτελεί το σημείο επέκτασης του δικτύου ανατολικότερα για τον επανέλεγχο της περιοχής στη γραμμή των εγκαταλελειμμένων φυλακίων Uzundere και Pirinceken. Λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της Cukurca έχουν δημιουργηθεί βάσεις επιχειρήσεων στο Isikli, Kavusak, Cinarli τα οποία βρίσκονται συνεχώς στην επικαιρότητα από τις αιματηρές επιθέσεις του PKK. Φέτος γίνεται προσπάθεια εδραίωσης βάσης στο Uzundere, στα πλαίσια της ευρύτερης προσπάθεια κάλυψης του κενού μεταξύ Cukurca και Daglica, από το οποίο πολύ συχνά εισέρχονται δυνάμεις ανταρτών που προσβάλλουν στρατιωτικές θέσεις στην ευρύτερη περιοχή.


Cukurca, βάση επιχειρήσεων Narli

Επί του νοητού άξονα 20ης-22ης ΤΞ Στρατοχωροφυλακής βρίσκονται τα 5 προωθημένα, εντός του Β.Ιράκ (~1χμ), φυλάκια με γνωστότερο αυτό του όρους Gazi (Darsinki), αγαπημένο στόχο των ανταρτών.

Στην πόλη Daglica της επαρχίας Yuksekova εδρεύουν δυνάμεις καταδρομών Στρατοχωροφυλακής, δυνάμεις της 3ης Μεραρχίας ΠΖ και της Μεραρχίας ΠΒ. Περιβάλλεται από μεγάλες οροσειρές, αποκομμένη από άλλες μεγάλες στρατιωτικές μονάδες, με φτωχό δίκτυο φυλακίων κι ευρισκόμενη στο βορειότερο σημείο της εσοχής του Ιρακινού Κουρδιστάν αποτελεί μόνιμο στόχο των ανταρτών . Λίγα χιλιόμετρα βορειότερα της πόλεως βρίσκεται το φυλάκιο του Yesiltas, βορείως του οποίου κατερρίφθη και ε/π των τουρκικών δυνάμεων. Η έντονη παρουσία του ΡΚΚ καθιστά την οδική κυκλοφορία του στρατού στην ανατολική επαρχία ολοένα και πιο προβληματική. Όχι τυχαία, στην πρόσφατη ανακοίνωση των φετινών ζωνών ασφαλείας-απαγόρευσης κυκλοφορίας συμπεριλαμβάνονται τρεις μεγάλες περιοχές περιμετρικά της πόλης Daglica. Στην νοτιοανατολικότερη επαρχία της Τουρκίας (Semdinli) παρατηρείται μια μεγάλη προσπάθεια επέκτασης του δικτύου φυλακίων με κέντρο την πόλη του Semdinli. Εκεί συγκροτήθηκε η 34η Συνοριακή Ταξιαρχία υπαγόμενη στην 3η Μεραρχία ΠΖ υποστηριζόμενη από δυνάμεις ΠΒ, Μηχανοποιημένου ΠΖ, Τάγμα Στρατοχωροφυλακής και την 3η ΜΚΔ της 1ης ΤΞ Ορεινών ΚΔ. Στον οδικό άξονα ΒΔ προς Yuksekova έχουν δημιουργηθεί μια σειρά φυλακίων τα οποία πολύ συχνά όπως τον περασμένο μήνα γίνονται στόχοι αιματηρών επιθέσεων όπως χαρακτηριστικά η πρόσφατη στο Guzelkonak.

Λίγα χιλιόμετρα ΝΑ υφίσταται η βάση επιχειρήσεων του Tekeli, όπου συνεδρεύουν Τάγμα Καταδρομών Στρατοχωροφυλακής, στοιχεία ΠΒ, και Τάγμα ΠΖ. Η βάση αυτή είναι υπεύθυνη για την επάνδρωση των γύρω φυλακίων σε μια περιοχή που αναφέρεται ως "şeytan üçgeni" (τρίγωνο του διαβόλου). Στην Νοτιοανατολικότερη οροσειρά που αποτελεί φυσικό σύνορο (Karadag) βρίσκεται το όρος Gediktepe το φυλάκιο του οποίου πριν λίγο καιρό οι Κούρδοι αντάρτες κατέλαβαν έπειτα από αιματηρή μάχη, ύψωσαν Κουρδική σημαία (όπως και σε πολλά βουνά γύρω από την πόλη του Semdinli) και δημοσίευσαν φωτογραφίες και video με τα λάφυρα των Τούρκων καταδρομέων. Δύο χρόνια πριν το ίδιο φυλάκιο είχε δεχθεί πολύνεκρη επίθεση που προκάλεσε την επίσκεψη του Ερντογαν, φωτογραφία του οποίου σχολιάστηκε αρνητικά όταν ο φακός τον συνέλαβε να ενημερώνεται από την στρατιωτική ηγεσία, γονατιστό, κρυμμένο ουσιαστικά πίσω από αμμόσακκους.

(20/6/2010) Καλυμένοι πίσω απο σακιά άμμου,ο .."Φατίχ" (Πορθητής) Ερντογάν και ο Α/ΓΕΕΘΑ Μπασμπούγ παρατηρούν τους λόφους απο όπου έγινε η επίθεση.Ο τρίτος της παρέας Υποστράτηγος Gürbüz Kaya ξέσπασε σε κλάματα κατά την διάρκεια της επίσημης ενημέρωσης, δηλωτικό της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει το στρατιωτικό προσωπικό της γειτονικής χώρας. Ο Υποστράτηγος κατόπιν συνελήφθη για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο "Βαριοπούλα"..

Mια εικόνα, χίλιες λέξεις

Στο νοτιότερο μέρος του νομού, στο Derecik, ενισχύθηκε το υφιστάμενο φυλάκιο και μετασχηματίστηκε σε βάση επιχειρήσεων όπου συνεδρεύουν Τάγματα Μηχανοποιημένου και Μηχανοκίνητου ΠΖ, Τάγμα Στρατοχωροφυλακής και στοιχεία ΠΒ. Με κέντρο την βάση αυτή υποστηρίζονται τα φυλάκια σε Umurlu, Samanli και Gokcetas που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση δυτικά, ανατολικά και νότια αντίστοιχα. Και στα τρία φυλάκια ολοκληρώθηκαν τον τελευταίο χρόνο νέες εγκαταστάσεις τύπου Kalekol, με την έντονη παρουσία στοιχείων Firtina και ΠΕΠ T-122. Kalekol επίσης έχει ολοκληρωθεί τελευταία και στα δυτικά του νομού όπου βρίσκεται το γνωστό από τις πολύνεκρες επιθέσεις, φυλάκιο του Aktutun.


Noμός Semdinli, Φυλάκιο Aktutun. Στόχος πολύνεκρων επιθέσεων, με τελευταία αυτή του 2008 με 18 νεκρούς, από όπου προέρχονται και οι εικόνες. Το φυλάκιο επάνδρωνε προσωπικό του 5ου Τάγματος Συνοριοφυλακής (5'inci Hudut Tabur Komutanlığı) του 7ου Συντάγματος το οποίο ενισχύθηκε από το 1ο Τάγμα Μεθορίου (1'inci Jandarma sınır tabur komutanlığı) της 21ης ΤΑΞ Στρατοχωροφυλακής. Εμφανίζονται οι υφιστάμενες δυνάμεις και οι δυνάμεις υποστήριξης, καθώς και τα σημεία προσβολής των ανταρτών. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά υποστήριξης στοιχείων πυροβολικού από την βάση του Derecik και Umurlu που βρίσκονται ~20km νοτιότερα. Άγνωστο αν υπήρξαν φίλιες απώλειες. (Το "ÇNRA" δηλώνει τα ΠΕΠ των 40x122mm, Τ-122.)

Aktutun, πρόσφατα παραδόθηκαν οι νέες εγκαταστάσεις νοτιότερα των υφισταμένων, στη κορυφογραμμή Bercar.

Ανάμεσα σε αυτό και την βόρεια γραμμή φυλακίων του Semdinli έχει δημιουργηθεί μια βάση επιχειρήσεων σε μια προσπάθεια να επεκταθεί το δίκτυο επιτήρησης στο μέσο του νομού, στον οδικό άξονα δηλαδή Semdini-Derecik. Σε αυτόν τον χώρο τον περασμένο μήνα το PKK είχε εντονότατη παρουσία με συνεχείς επιθέσεις και πλήρη σχεδόν έλεγχο των οδικών αρτηριων μέχρι την εκτέλεση εκτεταμένης εκκαθαριστικής επιχείρησης από την μεριά του τουρκικού στρατού, που ονομάστηκε "Sessiz Destan" (Σιωπηλό Έπος).

Γενικότερα το δίκτυο φυλακίων στους νομούς Cukurca κι ειδικά στους Yuksekova και Semdinli θυμίζουν μεμονωμένες νησίδες σχετικού ελέγχου που προσπαθείται να ενωθούν μέσα από μια χρονοβόρα και αιματηρή διαδικασία επέκτασης με κατασκευή νέων θέσεων, εν μέσω επιθέσεων.


Προβλήματα διακλαδικότητας

Η πληθώρα διαφορετικών μονάδων και κλιμακίων διοίκησης που εμπλέκονται στις επιχειρήσεις, όπως είναι φυσικό, είχε σοβαρό αντίκτυπο στην ταχύτητα αντίδρασης των τουρκικών δυνάμεων. Η αδυναμία έγκαιρης αξιοποίησης των διαθέσιμων πληροφοριών, η χρήση αερομεταφορικών μέσων διαφορετικών κλάδων, η συνεργασία των υφιστάμενων δυνάμεων με αυτές που καλούνται προς ενίσχυση κλπ επιτείνουν τον προβληματισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των δυσλειτουργιών των τουρκικών μηχανισμών είναι η πολύνεκρη επίθεση που είχε λάβει χώρα σε φυλάκιο του Semdinli πριν από δυο χρόνια. Το θέμα είχε προσλάβει μεγάλη δημοσιότητα όταν αποκαλύφθηκε ότι οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν ειδοποιήσει εγκαίρως για τον εντοπισμό ομάδας ανταρτών στην περιοχή χωρίς όμως να παρθούν τα απαιτούμενα μέτρα. Επίσης χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές για πρόσφατο περιστατικό blue-on-blue, δηλαδή φονική προσβολή φίλιων τμημάτων από πτητικά μέσα.

Τα προβλήματα αυτά εντείνονται και από την εσωτερική διαμάχη κυβέρνησης-στρατιωτικών με την δίωξη μεγάλου αριθμού αξιωματικών και την αναδιάρθρωση δυνάμεων που υποβαθμίζει το ρόλο του στρατού στον αντιαντάρτικο αγώνα. Η τουρκική κυβέρνηση απο μέρους της κατηγορεί ως υπεύθυνο για την κατάσταση εσωτερικής ασφαλείας τον στρατό, με το σκεπτικό ότι συντηρεί τις συγκρούσεις προβάλλοντας έτσι την αναγκαιότητά του ρόλου του. Από την άλλη πρώην υψηλόβαθμα στρατιωτικά στελέχη κατηγορούν τις κυβερνητικές επιλογές (την διαπραγμάτευση με κουρδικά στελέχη) ως ανεπαρκείς και προδοτικές.(βλέπε : Ηχητικό ντοκουμέντο αποκαλύπτει διαπραγματεύσεις της ΜΙΤ με το ΡΚΚ)


Προσαρμογή τακτικής επιχειρήσεων

Αρχικά, πέραν των βομβιστικών ενεργειών στο οδικό δίκτυο, η τακτική των επιθέσεων του PKK χαρακτηρίζονταν από την συμμετοχή μεγάλου αριθμού ανταρτών που προσέβαλαν στρατιωτικές θέσεις, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν παραμεθόρια φυλάκια με υποτυπώδη παθητική ασφάλεια, που επανδρώνονταν από ολιγομελείς ομάδες πεζικού. Οι πολύνεκρες επιθέσεις που ακολουθούσαν προκάλεσαν ισχυρό σόκ στην τουρκική κοινή γνώμη. Ο τουρκικός στρατός προσπαθούσε να επιτύχει έγκαιρο εντοπισμό των κινήσεων πολυάριθμων ομάδων ανταρτών, μέσω του δικτύου παρατηρητηρίων και φυλακίων της περιοχής. Σε περίπτωση έγκαιρου εντοπισμού τον λόγο είχε η ΤΗΚ με σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς τους οποίους ακολουθούσαν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις από αερομεταφερόμενες δυνάμεις.

Τα τελευταία χρόνια ο τουρκικός στρατός προσπάθησε να ενισχύσει τις μόνιμες δυνάμεις στην περιοχή, δημιουργώντας νέες, καλύτερα οχυρωμένες θέσεις, πυκνώνοντας το δίκτυο φυλακίων και παρατηρητηρίων κι αναβαθμίζοντας τις δυνατότητες επιτήρησης, εντοπισμού και στοχοποίησης. Το PKK προσάρμοσε τη τακτική του με το να οργανώνει τις μαζικές επιθέσεις από ολιγομελείς ομάδες που εντοπίζονταν δυσκολότερα κι εξοπλίστηκε με βαρύτερο οπλισμό. Το νέο πυκνό  δίκτυο φυλακίων και η θεαματική συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στις νοτιοανατολικές επαρχίες προσέφερε στους Κούρδους αντάρτες πληθώρα στόχων. Οι παγιδεύσεις δρόμων με IED και νάρκες και οι προσβολές στρατιωτικών θέσεων με όλμους και αντιαρματικές ρουκέτες είναι καθημερινό φαινόμενο χωρίς να λείπουν οι θεαματικές συνδυασμένες και καλά οργανωμένες επιχειρήσεις κατά μεγαλύτερων στρατιωτικών βάσεων όπως αυτών σε Cucurca, Daglica και Derecik. Οι συνεχιζόμενες επιτυχίες των Κούρδων, οδήγησαν στην δραματική μείωση των οδικών μετακινήσεων υπέρ της χρήσης ελικοπτέρων. Μοιραία, οι "τεχνικές βλάβες" το τελευταίο διάστημα αυξήθηκαν κατακόρυφα. Οι συνεχείς στρατιωτικές επιτυχίες και οι εξελίξεις στη Συρία, έδωσαν σημαντικές ενέσεις ηθικού στους Κούρδους αντάρτες, οι οποίοι πλέον δείχνουν επιμονή στην παρουσία τους και δεν απεμπλέκονται άμεσα. Οι ολοένα συχνότερες αναφορές σε  οδικά μπλόκα και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις σε μεγάλους στρατιωτικούς στόχους,  φανερώνουν διάθεση μόνιμης παρουσίας κι ελέγχου που έρχεται σε αντίθεση με την πάγια τακτική αντάρτικου.

Τον περασμένο μήνα έλαβε χώρα ακόμα μια εκκαθαριστική επιχείρηση των τουρκικών δυνάμεων στο νομό του Semdinli. Προηγουμένως, επί αρκετές βδομάδες οι αντάρτες είχαν υπό τον έλεγχο τους μεγάλο μέρος του νομού, ουσιαστικά από το μέσο της απόστασης Yuksekova-Semdinli μέχρι και τα σύνορα. Την εικόνα συμπληρώνουν καθημερινές αναφορές στα τουρκικά ΜΜΕ για Κουρδικά σημεία ελέγχου σε οδικούς άξονες, πυρπολήσεις οχημάτων που σχετίζονται με το τουρκικό στρατό, καθημερινές επιθέσεις σε στρατιωτικά φυλάκια σε όλο το νομό, μάχες που μαίνονταν ακόμα για ημέρες, χωρίς διάθεση απεμπλοκής απο μέρους του ΡΚΚ, εικόνες ύψωσης κουρδικών σημαιών σε λόφους γύρω από την πρωτεύουσα του νομού(!) και το Tekeli, κατάληψη φυλακίων και εικόνες πολεμικών λαφύρων, ναρκοθετήσεις οδών και την καταστροφή στρατιωτικών οχημάτων που έσπευδαν προς υποστήριξη των τουρκικών τμημάτων..

Προκύπτει πώς το ΡΚΚ ήλεγχε αποτελεσματικά κι επι πάρα πολλές μέρες την ευρύτερη περιοχή γύρω από το Semdinli αποκόπτοντας ουσιαστικά τις τουρκικές δυνάμεις σε Yuksekova και Derecik. Στόχος πλέον δεν ήταν μεμονωμένα φυλάκια, αλλά οι δύο μεγάλες βάσεις επιχειρήσεων στις ανωτέρω επαρχίες. Κέντρο βάρους των επιχειρήσεων, τα οροπέδια 5 έως 10χμ νοτίως του Semdinli, επί του οδικού άξονα προς Derecik.

Με δεδομένη την επισφαλή μεταφορά δυνάμεων προς ενίσχυση κι υποστήριξη οδικώς, το τουρκικό επιτελείο αποφάσισε μια εκτεταμένη, ευρείας κλίμακας αεροκίνητη επιχείρηση που ονομάστηκε "Σιωπηλό Έπος" (Sessiz Destan). Διεξήχθη από τις 8 Σεπτεμβρίου έως τις 19 του μηνός και σε αυτή συμμετείχαν πολυάριθμες δυνάμεις από όλα τα σώματα. Την αναγνώριση ανέλαβαν επίλεκτα τμήματα από τα Bordo Βereli τα οποία διείσδυσαν προς εντοπισμό και κατάδειξη δυνάμεων των ανταρτών. Με τη συνδρομή εικόνας από UAV, τις δυνάμεις των ανταρτών προσέβαλαν μαχητικά αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα.

Τον ρόλο της "σκούπας" ανέλαβαν οι καταδρομείς Ειδικών Επιχειρήσεων Στρατοχωροφυλακής (JOH EFELER), Ορεινοί Καταδρομείς του στρατού και Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων της Αστυνομίας (POH). Τμήματα μηχανοκίνητου πεζικού συνέβαλαν στον αποκλεισμό της ευρύτερης περιοχής. Στα τουρκικά ΜΜΕ αναφέρθηκε η εφαρμογή νέας μεθόδου διεξαγωγής αντι-αντάρτικου αγώνα που στηρίζεται στο δόγμα "Παρακολούθηση-Οπτική επαφή-Καταστροφή" (Ιzle-Gör-Yok Et) αντί της προγενέστερης "Αναζήτηση-Εύρεση-Καταστροφή" (Ara-Bul-Yok Et). Προφανώς λίγη αξία έχουν οι τίτλοι και οι συνήθεις πομπώδεις τουρκικές αναφορές αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που διαφοροποιούσε το χαρακτήρα των συγκρούσεων ήταν η στάση των Κούρδων ανταρτών που αντίθετα με την πάγια τακτική τους, της αιφνιδιαστικής προσβολής δηλαδή και της άμεσης απεμπλοκής, παρέμεναν στα εδάφη που δρούσαν.  Οι επιθέσεις του ΡΚΚ επικεντρώθηκαν στα φυλάκια γύρω από την πόλη του Semdinli δίνοντας, όχι άστοχα, την εντύπωση μιας πολιορκίας διαρκείας. Επικοινωνιακά το διάστημα αυτό πέτυχαν να δημιουργήσουν μια συγκεχυμένη εικόνα σχετικά με το μέγεθος των επιτυχιών και του πραγματικού ελέγχου ευρύτερα του νομού. Οι εικόνες από τις κουρδικές σημαίες που κυμάτιζαν σε βουνοκορφές λίγα χιλιόμετρα γύρω από το Semdinli, προκάλεσαν ακόμα ένα ηλεκτροσόκ στην ήδη μουδιασμένη τουρκική κοινή γνώμη..

Τις επόμενες ημέρες οι δυνάμεις των Κούρδων αποτραβήχτηκαν, επιστρέφοντας στην δοκιμασμένη τακτική του αντάρτικου που έχει γονατίσει τους Τούρκους τις τελευταίες δεκαετίες. Στην περιοχή διεξάγονται εκκαθαριστικές επιχειρήσεις μέχρι και αυτή την στιγμή.


Προπαγάνδα, Διαστρέβλωση και Ψυχολογικές Επιχειρήσεις

- Πάγια τακτική του Γενικού Επιτελείου είναι τα δελτία τύπου να αναφέρουν δεκάδες νεκρούς αντάρτες κατα την διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων οι οποίες λαμβάνουν χώρα έπειτα από κάθε αιματηρή προσβολή. Μετά από τόσα χρόνια επιχειρήσεων ο αριθμός των νεκρών ανταρτών θα έπρεπε να υπερβαίνει τον αριθμό που παγίως υπολογίζονται σε 8.000. Επίσης ανακοινώνονται επιτυχείς αεροπορικές προσβολές σε βουνά του Ιρακινού Κουρδιστάν οι οποίες κάνουν λόγο για καταστροφή πολλών βάσεων κι εγκαταστάσεων ανταρτών, αποθηκών πυρομαχικών κ.α. αμφιβόλου αξιοπιστίας. Χαρακτηριστικό γεγονός αποτελεί ότι μετά την επιχείρηση "Σιωπηλό Έπος" στο Semdinli, που δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στον τουρκικό τύπο, ακολούθησαν τουλάχιστον 4 εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε διάφορους νομούς και τις τελευταίες μέρες προσβλήθηκαν στόχοι εντός του Ιρακινού Κουρδιστάν από την Πολεμική Αεροπορία και δυνάμεων των Bordo Bereli με την ανάλογη δημοσιότητα.

- Τα φιλοκυβερνητικά μέσα αναμεταδίδουν συνήθως δελτία τύπου δίχως πρωτογενές ρεπορτάζ, οι εικόνες και τα πλάνα συνήθως είναι εντυπωσιακά συνοδευόμενα σε μεγάλο μέρος από video ασκήσεων με πραγματικά πυρά τα οποία δεν έχουν σχέση με τις συγκρούσεις. (βλέπε : Κουρδικό αντάρτικο και τουρκική παραπληροφόρηση)

- Χαρακτηριστικό παράδειγμα εντυπωσιασμού είναι η χρήση εικόνων από UAV που "αποδεικνύουν" την αποτελεσματικότητα επιτήρησης, έγκαιρου εντοπισμού και στοχοποίησης ομάδων ανταρτών, υπερτονίζοντας την εκμετάλλευση της τεχνολογικής υπεροχής. Το ότι οι συντεταγμένες των εικόνων πολλές φορές δεν συμβαδίζουν με την τοποθεσία που αναφέρεται το γεγονός δεν φαίνεται να προβληματίζει.

- Συχνές -αμφιβόλου αξιοπιστίας- αναφορές αυτομόλησης ανταρτών σε τουρκικές στρατιωτικές μονάδες.

- Πάγια τακτική σύλληψης βουλευτών φιλοκουρδικών πολιτικών κομμάτων όπως επίσης πολιτών και δημοσιογράφων που "βαφτίζονται" ύποπτοι. Η διεθνής Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ) τονίζει στην προ λίγων ημερών έκθεσή της ότι η Τουρκία κατέχει το ρεκόρ στον αριθμό των φυλακισμένων δημοσιογράφων, ξεπερνώντας άλλες θεωρητικά πιο καταπιεστικές χώρες, όπως το Ιράν, η Ερυθραία και η Κίνα. Η Επιτροπή εκτιμά ότι «η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εφαρμόζει μια από τις πιο εκτεταμένες εκστρατείες καταστολής της ελευθερίας του Τύπου στην πρόσφατη ιστορία».

- Προβοκάτσιες και συγκάλυψη εγκληματικών ενεργειών. Απο μόνο του αποτελεί ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Το αγαπημένο εργαλείο των μυστικών υπηρεσιών και του βαθέος κράτους της Τουρκίας, καθώς τις περασμένες δεκαετίες σχεδόν πίσω από κάθε γεγονός κρυβόταν και μια προβοκάτσια. Οι αποκαλύψεις που προήλθαν από μια σειρά σκανδάλων με τελευταίο αυτό του Ergenekon επιβεβαιώνονται από κάποια λιγοστά γεγονότα που αποδεικνύουν το πόσο εύκολα καθοδηγούνταν οι εξελίξεις και τι ρόλο διαδραμάτισαν τέτοιες ενέργειες. Επιγραμματικά ως προς τον θεσμό των Φρουρών των Χωριών έχουν εξιχνιαστεί αρκετές υποθέσεις εγκληματικών ενεργειών που έχουν συγκλονίσει την κοινή γνώμη σε σημείο να συζητείται η κατάργησή του αν και εκκρεμούν προς εκδίκαση ακόμη 5.500 καταγγελίες. Υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της Στρατοχωροφυλακής και πρωην πρωτοκλασσάτα στελέχη της JITEM έχουν καταδικαστεί για υποθέσεις προβοκάτσιας και δολοφονίας δεκάδων πολιτών με συνοπτικές διαδικασίες. Σε ότι αφορά την συγκάλυψη εγκληματικών γεγονότων αναφέρουμε χαρακτηριστικά την περίπτωση "ατυχήματος" (όπως αρχικά χαρακτηρίστηκε το γεγονός) των 4 νεκρών στρατιωτών από έκρηξη χειροβομβίδας. Κατόπιν αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για καψώνι ενος αξιωματικού που συνέλαβε σκοπό να κοιμάται και τον ανάγκασε να περιφέρεται στο στρατόπεδο με απασφαλισμένη χειροβομβίδα. Άλλο χαρακτηριστικό γεγονός συγκάλυψης και προβοκάτσιας είναι εκείνο της εξαφάνισης 12 Φρουρών των Χωριών για την οποία κατηγορήθηκαν οι αντάρτες του PKK. Πρόσφατα ξεκίνησαν εκσκαφές εντός του στρατοπέδου στο Derecik όταν αποκαλύφθηκε ότι εκτελέστηκαν και θάφτηκαν εκεί, λόγω υποψίας συνεργασίας με τοθς Κούρδους αυτονομιστές. Χαρακτηριστική περίπτωση προβοκάτσιας όπως αποδείχθηκε, ήταν και η έκρηξη νάρκης από την οποία σκοτώθηκαν 6 στρατιώτες και 8 τραυματίστηκαν. Αντικειμενικός σκοπός ήταν  η ακύρωση συνάντησης του Ερντογάν με το φιλοκουρδικό κόμμα για την έναρξη νέας σειράς διαπραγματεύσεων. Τέλος στα πλαίσια των ψυχολογικών επιχειρήσεων και κρατικής τρομοκρατίας μπορούμε να αναφέρουμε την δράση παραστρατιωτικής ομάδας γνωστής ως Hancer Timi η οποία κατηγορείται για μια σειρά απαγωγών, βιασμών και δολοφονιών.



Κουρδικό και Συρία

"Τελικά, αυτές οι εξελίξεις θα έχουν ως αποτέλεσμα τα ΝΑ σύνορα της Τουρκίας να είναι η γραμμή από το Ίγντιρ-Αραράτ μέχρι το Χατάυ-Αλεξανδρέττα. Η Τουρκία θα συνορεύει προς Νότον μόνο με το Κουρδιστάν και όχι με τη Συρία!"

Σελαχατίν Ντεμιρτάς, πρόεδρος του κουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP),  σε συνέντευξη στη δημοσιογράφο Νεσέ Ντιουζέλ (εφημ Ταράφ)

Οι δυσμενείς εξελίξεις -για την Άγκυρα- στο Κουρδικό, η αποτυχία ελέγχου του Συριακού Κουρδιστάν από τις τρομοκρατικές ομάδες που υποστηρίζει, η αποτυχία επίσπευσης της κατάρρευσης του Άσαντ και ενεργού εμπλοκής των Δυτικών αναγκάζουν την Άγκυρα να αναζητά λύση μέσω της υποστήριξης ενός νέου πολιτικού φορέα. Ο νέος αυτός πολιτικός σχηματισμός θα αντιπροσωπεύει τη συριακή αντιπολίτευση και θα έχει γενική αποδοχή, παράλληλα με πρόσχημα την ανθρωπιστική κρίση και το προσφυγικό ρεύμα, θα πιέζει για τη δημιουργία μιας χερσαίας ζώνης ασφαλείας και ζώνης απαγόρευσης πτήσεων.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Νταβούτογλου πριν λίγες μέρες ανέφερε σχετικά :

«Για τη δημιουργία Ζώνης Ασφαλείας νοτίως των τουρκοσυριακών συνόρων θα πρέπει να υπάρξουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις. Πρώτον, εάν διογκωθεί ο αριθμός των προσφύγων, θα πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να βρουν άσυλο και να τους παρασχεθεί ανθρωπιστική βοήθεια εντός των εδαφών της Συρίας. Δεύτερον, εάν κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων δημιουργηθούν ασύμμετρες απειλές, τότε θα πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία αντίμετρα. Δεν θα πρέπει να αυτονομηθεί καμία περιοχή της Συρίας και κανένας δεν θα πρέπει να ενεργήσει μονομερώς για την εξεύρεση της οποιασδήποτε λύσης. Ένα άλλο θέμα που πρέπει να εξετασθεί είναι η ασφάλεια των χημικών όπλων του Άσαντ. Ως εκ τούτου επεξεργαζόμαστε όλα τα σενάρια.»

Η δήλωση αυτή -με περισσή υποκρισία- θέτει τις βάσεις νομιμοποίησης μιας πιθανής χερσαίας εισβολής τουρκικών στρατευμάτων στη Συριακή επικράτεια, "αφού ο αριθμός των προσφύγων βαίνει διαρκώς αυξανόμενος λόγω των συγκρούσεων", που η ίδια Τουρκία συντηρεί υποστηρίζοντας ποικιλοτρόπως αντικαθεστωτικές, εξτρεμιστικές μάλιστα, ομάδες. Η αναφορά σε "ασύμμετρες απειλές" προφανώς υπονοεί την έξαρση της κουρδικής δράσης στο εσωτερικό της Τουρκίας,  και  τα αμφιβόλου προελεύσεως και σκοπού πυρά όλμων που δέχονται παραμεθόρια φυλάκια και χωριά. Η εως τώρα αντίδραση περιορίζεται σε βολές πυροβολικού κατά αγνώστων στόχων. Με το βεβαρυμένο ιστορικό της Άγκυρας σε προβοκάτσιες, θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε να σκεφτεί ότι τα πυρά όλμων έχουν σκοπό να προκαλέσουν "αντίμετρα" κατά των καθεστωτικών δυνάμεων.

Αίσθηση προκαλεί η αναφορά περί "μη αυτονόμησης" όταν ο κουρδικός πληθυσμός στα τουρκοσυριακά σύνορα ήδη "απολαμβάνει" προνόμια defacto αυτονομίας. Θίγει επίσης, το ίδιο υποκριτικά, το θέμα ασφάλειας του χημικού οπλοστασίου της Συρίας χωρίς να διευκρινίζει αν ο φόβος προέρχεται από το ενδεχόμενο χρήσης του καθεστώτος έναντι των εξεγερμένων ή και δυνάμεων επέμβασης ή λόγω φόβου να περιέλθει υπό τον έλεγχο των εξτρεμιστικών ισλαμιστικών ομάδων, τύπου Al-Qaeda, που η Άγκυρα υποστηρίζει (βλέπε : Τουρκικός δάκτυλος πίσω από τα χημικά ισλαμιστών τρομοκρατών) . Ως εκ τούτου,  παρά την δήλωση περι αποφυγής μονομερών ενεργειών, η  "επεξεργασία όλων των σεναρίων" μάλλον υπονοεί ακόμα κι αυτό. Η Άγκυρα παράλληλα πιέζει για την δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων με στόχο να στερήσει από τις κυβερνητικές δυνάμεις το συγκριτικό πλεονέκτημα των εναέριων προσβολών κατά των αντικαθεστωτικών και των εισαγώμενων εξτρεμιστικών ομάδων.

Firtina του 107ου ΣΠΒ σε φυλάκιο συνοριοφυλακής στη Suruc

Οι -προσφιλείς στους Τούρκους- πομπώδεις δηλώσεις κι απειλές έπειτα από την κατάρριψη του RF-4ETM και τα πλήγματα όλμων, εξαντλήθηκαν στη μεταφορά αντιαεροπορικών συστημάτων βραχέως βεληνεκούς, τύπου Atilgan σε μεθοριακά φυλάκια, που επι σειρά βδομάδων προβάλλονται από τα τουρκικά ΜΜΕ ως ...απειλή έναντι των Συριακών α/φ που θα τολμήσουν να προσεγγίσουν τα σύνορα. Μια κίνηση καθαρά για εσωτερική κατανάλωση, αφού ως γνωστόν τα Stinger των Atilgan έχουν εξαιρετικά βραχύ βεληνεκές και η συριακή αεροπορία δεν είναι αυτή που παραβιάζει τον εναέριο χώρο των γειτονικών κρατών, εν αντιθέσει με την ΤΗΚ. Οι αλλεπάλληλες ασκήσεις Μ/Κ και ΤΘ δυνάμεων στα σύνορα, υπο την κάλυψη πάντα τηλεοπτικών συνεργείων, εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.

Προωθημένες δυνάμεις της 20ης ΤΘΤ στη Suruc της επαρχίας Sanliurfa

Τις τελευταίες βδομάδες πέραν των ασκήσεων αναφέρρεται προώθηση Μ/Κ και ΤΘ δυνάμεων της 6ης Μ/Κ Μεραρχίας ΠΖ ( 39η Μ/Κ ΤΞ ΠΖ, 106ο ΣΠΒ και 5η ΤΘΤ) στα ΒΑ σύνορα της Συρίας, δυνάμεις οι οποίες κυκλώνουν την ευρύτερη περιοχή του Afrin που αποτελείται στη συντριπτική πλειονότητα από Κούρδους και εδρεύει μία από τις Ταξιαρχίες Λαϊκής Άμυνας. Οι κάτοικοι της περιοχής είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία, Αλαουίτες και Χριστιανοί.

Ανατολικότερα, έχουν προωθηθεί δυνάμεις του 7ου Σώματος Στρατού, από την 20η ΤΘΤ και το 107ο ΣΠΒ της επαρχίας Sanliurfa και την 70η Μ/Κ ΤΞ ΠΖ της επαρχίας Mardin. Εκτιμάται ότι εμπλέκονται συνολικά 250 άρματα κι απροσδιόριστος αριθμός Α/Κ ΠΒ.

Σε προωθημένη θέση δυτικά της Urfa έχει μεταφερθεί TRS-22XX από την 7η Αεροπορική Βάση στη Μαλάτεια

Στα μέσα Νοέμβρη, 300 μαχητές της Ghouraba al-Sham εισήλθαν σε αραβικές γειτονιές της πόλης Sere Kaniye (Rass al-Ain στα αραβικά) στην οποία εδρεύει μία από τις τέσσερις Ταξιαρχίες Λαϊκής Άμυνας των Κούρδων (YPG) και συγκρούστηκαν με καθεστωτικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι τους κάλεσαν να απομακρυνθούν, φοβούμενοι αεροπορικές προσβολές που θα προκαλέσουν κύμα φυγής του κουρδικού πληθυσμού στην μέχρι τώρα ήρεμη ευρύτερα περιοχή της Hasaka, κάτι το οποίο αρνήθηκαν. Οι Κούρδοι επισημαίνουν ότι βρίσκονται στην αντιπολίτευση αλλά μάχονται για δίκαιη πολιτική λύση με ειρηνικά μέσα δημιουργώντας εξ αρχής αυτοδιοικούμενες δομές κι αποφεύγουν να λάβουν μέρος στη σύγκρουση. Σύμφωνα με κουρδικές καταγγελίες, τουρκικές υπηρεσίες έχουν στείλει τουλάχιστον 1000 αντικαθεστωτικούς μαχητές σε στρατόπεδο της τουρκικής πόλης Nusaybin, 3 χιλιόμετρα από την κουρδική πόλη Qamishli, έδρα Ταξιαρχίας της YPG. Η Qamisli διαθέτει και αεροδρόμιο. Να σημειωθεί ότι έχουν αποτύχει όλες οι προσπάθειες των αντικαθεστωτικών για κατάληψη αεροπορικών βάσεων σε Aleppo, Idlib, Taftanaz και Meng κάτι που θα διευκόλυνε την προμήθεια υποστήριξης ενώ παράλληλα θα στερούσε την χρήση τους από την Συριακή αεροπορία. H προσφάτως (25/11) "καταληφθείσα αεροπορική" βάση του Marj al-Sultan, είναι βάση ελικοπτέρων και στερείται διαδρόμων αποπροσγείωσης.

Βάση ελικοπτέρων Marj al-Sultan
Οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν την πρώτη εκτεταμένη προσπάθεια εξάπλωσης των συγκρούσεων σε πόλη που ελέγχεται από κουρδικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι καταγγέλλουν ότι το τουρκικό πυροβολικό υποστήριξε την διείσδυση των Τζιχαντιστών στην πόλη και την μετακίνηση δυνάμεων βόρεια του Qamishli, με σκοπό συνδιασμένη επίθεση του FSA, των Τζιχαντιστών της Ghouraba al-Sham και της al-Nusra Front για την κατάληψη του αεροδρομίου. Στα πλαίσια προετοιμασίας της επιχείρησης, τουρκικές υπηρεσίες και Τζιχαντιστές έχουν έρθει σε συνεννόηση με ηγέτες φυλών στα περίχωρα του Qamishli αλλά και της ευρύτερης βόρειας Συρίας:  της λεγόμενης "Αραβικής Ζώνης", που αποτελείται από 40 χωριά αραβικού πληθυσμού, τα οποία κι εξόπλισαν. Η "Αραβική Ζώνη" εκτείνεται βόρεια του Χαλεπίου μέχρι την Sere Kaniye. Η αδράνεια (;) της κουρδικής πολιτοφυλακής έχει επιτρέψει την κατάληψη κατάληψη πόλεων που θεωρούνταν υπο κουρδικό έλεγχο, από τους αντικαθεστωτικούς. ΝΑ σημειωθεί ότι ορισμένα κουρδικά κόμματα όμως το Yekiti Party και το Kurdistan Freedom Party (Azadi) έχουν ανοικτούς διάυλους με την τουρκική πλευρά. Προφανής στόχος των Τούρκων είναι ο έλεγχος της περιοχής αυτής, η ανατροπή του κουρδικού ελέγχου στη Sere Kaniye και Qamishli η οποία θα δώσει το έναυσμα αντίστοιχων επιχειρήσεων και σε πόλεις υπο κουρδικό έλεγχο στα δυτικά, όπως στο Kobane και στο Afrin. Τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει την βάση για την επιθυμητή, απο την Άγκυρα, Ζώνη Ασφαλείας.


Στον ανωτέρω χάρτη απεικονίζονται με έντονο πράσινο οι περιοχές που κυριαρχεί συντριπτικά το Κουρδικό στοιχείο. Χαρακτηρίζεται από τρεις "νησίδες". Σύμφωνα με τις καταγγελίες Κούρδων ηγετικών στελεχών ακραίες ισλαμιστικές ομάδες σε συνεργασία με αντικαθεστωτικούς και την τουρκική υποστήριξη προσπαθούν να "σπάσουν" το κουρδικό μέτωπο. Για τον σκοπό αυτό εξοπλίζουν αραβικά χωριά στην περιοχή ώστε να μην εξαπλωθεί ο κουρδικός έλεγχος που θα ενώσει αυτές τις τρεις "νησίδες". Παράλληλα γίνεται προσπάθεια εκμεταλλευσης της κουρδικής αδράνειας, για προετοιμασία κατάληψης των δύο στρατηγικών περιοχών του Sere Kaniye και του Qamishli: δηλαδή του κέντρου βάρους του Συριακού Κουρδιστάν, περιοχές με πολύ μεγάλη κουρδική παρουσία και σύνορα με με το Ιρακινό Κουρδιστάν... Τέτοια εξέλιξη θα δώσει την ευκαιρία για δημιουργία ζώνης ασφαλείας όπως επιθυμεί η Άγκυρα, τουλάχιστον στο μέσο των τουρκοσυριακών συνόρων όπου οι παράγοντες έδαφος, πληθυσμός και η απουσία καθεστωτικών δυνάμεων την ευνοούν σε αντίθεση με τις δυτικότερες συριακές επαρχίες.


Toυρκικό Κουρδιστάν και Ελληνική ασφάλεια

Πώς επηρεάζει την ασφάλεια του μέσου Έλληνα πολίτη η κατάσταση στο Τουρκικό Κουρδιστάν; Όπως αναφέρθηκε παραπάνω οι επιχειρήσεις εναντίων των Κούρδων ανταρτών δεσμεύουν στην περιοχή σημαντικότατο αριθμό αεροπορικών μέσων, και μηχανοκίνητων δυνάμεων, από ολόκληρη την τουρκική επικράτεια, ακόμα και από την Ανατολική Θράκη. Και αν η στρατηγική ευκινησία των αεροπορικών μέσων τους επιτρέπει σχετικά σύντομη μετάβαση προς τα δυτικά σε περίπτωση ανάγκης, δεν ισχύει το ίδιο για "βαριές" μονάδες, όπως μηχανοκίνητου πεζικού και, κυρίως, πυροβολικού.

Σε ότι αφορά την οικονομική αιμορραγία που προκαλεί το υπερτριακονταετές Κουρδικό αντάρτικο, θα σας παραπέμψουμε στις δηλώσεις του Αιντίν Αρσλάν, κυβερνήτη των ΝΑ περιοχών της Τουρκίας στα τέλη της δεκαετίας του '90. Κατά τον ίδιο, η οικονομική αιμορραγία του τουρκικού καθεστώτος, λόγω της ανάγκης αντιμετώπισης του Κουρδικού αντάρτικου, ανέρχεται στο αστρονομικό ποσό των 84 δις δολαρίων, μόνο για τα 14 έτη απο το 1984 εώς το 1998..

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι χονδρικά η Τουρκία δαπανά ετησίως περι τα 6 δισεκατομμύρια δολάρια από το 1984 για την καταστολή των δραστηριοτήτων του ΡΚΚ στο Τουρκικό Κουρδιστάν. Με σχετικά μικρή επιτυχία όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος... Το ποσό αυτό μάλιστα μετά απο μια μικρή κάμψη το 1997 βαίνει διαρκώς αυξανόμενο, δοκιμάζοντας τις αντοχές της τουρκικής οικονομίας και στενεύοντας σημαντικά τον προϋπολογισμό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Τούτων λεχθέντων δεν είναι πολύ δύσκολο να γίνει μια εκτίμηση για το πού θα βρισκόταν η ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας αν αυτά τα δεκάδες δις δολάρια (πλέον των 100 δις σήμερα) δαπανώνταν πχ για επιπλέον 300 μαχητικά αεροσκάφη...

Διαβάστε περισσότερα...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP