Ξεκινά η "Γενεύη 2"

Σχεδόν τρία χρόνια από τότε που το κίνημα διαμαρτυρίας κατά του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ εξελίχθηκε σε ανοιχτή εμφυλιακή σύγκρουση, οι εκπρόσωποι του συριακού καθεστώτος και της εξόριστης αντιπολίτευσης συναντώνται σήμερα στο Μοντρέ της Ελβετίας, όπου ξεκινούν οι ειρηνευτικές συνομιλίες υπό την αιγίδα των μεγάλων δυνάμεων.

Διεθνείς αναλυτές αναφέρουν ότι οι διπλωμάτες στο Μοντρέ δεν τρέφουν αυταπάτες έχοντας ήδη προειδοποιήσει ότι ο διάλογος θα είναι μια διαδικασία μακρά και επίπονη. Τα δύο «στρατόπεδα» στη Συρία εμφανίζονται με εντελώς ασυμβίβαστες θέσεις, με την αντιπολίτευση να ζητά την πλήρη αποχώρηση του Μπασάρ αλ - Άσαντ από την εξουσία και την επίσημη Δαμασκό να θέλει να προωθήσει την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και να προειδοποιεί ότι η τύχη του προέδρου είναι γι΄αυτήν «κόκκινη γραμμή».

Σε πρώτη φάση, η διεθνής κοινότητα θα επιδιώξει να επιτύχει έστω μερικά απτά αποτελέσματα, όπως την παράδοση της ανθρωπιστικής βοήθειας στους εγκλωβισμένους, την ανταλλαγή κρατουμένων και την κατάπαυση του πυρός.

Ενδεικτικές του κλίματος που επικρατεί είναι οι δηλώσεις που έκανε ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ουίλιαμ Χέιγκ κατά την άφιξή του στο Μοντρέ. «Μην περιμένετε σημαντική πρόοδο στις μέρες που έρχονται », είπε. «Ωστόσο, όταν είναι ενεργοποιημένη η διπλωματία, μπορεί να υπάρξει πρόοδος, το έχουμε ήδη δει σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως στο ιρανικό πυρηνικό ζήτημα» συμπλήρωσε ο επικεφαλής της βρετανικής διπλωματίας.

Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα της διάσκεψης, αρχικά θα τοποθετηθεί ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουνμ ενώ θα ακολουθήσουν ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι. Αναμένεται επίσης να τοποθετηθούν τόσο η αντιπροσωπεία του καθεστώτος Μπασάρ αλ - Άσαντ όσο και της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής τον Αχμάντ Τζαρμπά.

Σημειώνεται ότι η διεθνής διάσκεψη για τη Συρία, αποκαλούμενη ως «Γενεύη 2», αναβλήθηκε αρκετές φορές στο παρελθόν και κινδύνεψε να ακυρωθεί την τελευταία στιγμή, μετά τη διαμάχη που δημιουργήθηκε από την πρόσκληση-έκπληξη προς το Ιράν, που απηύθυνε ο Μπαν Κι Μουν. Η συριακή αντιπολίτευση απείλησε να μποϊκοτάρει τη διάσκεψη, πριν οι διαμαρτυρίες των δυτικών χωρών οδηγήσουν τον γ.γ. του ΟΗΕ να αποσύρει την πρόσκλησή του.

Λίγες ώρες πριν από την έναρξη της διάσκεψης, οι μεγάλες δυνάμεις εμφανίστηκαν συγκρατημένες. « Δεν νομίζω ότι όποιος έχει ασχοληθεί με τη Συρία έχει ψεύτικες προσδοκίες για ταχεία πρόοδο», δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον. «Ο καθένας πρέπει να καταλάβει ότι αυτή είναι η αρχή μιας διαδικασίας . Αυτή δεν θα είναι γρήγορη ( ... ) και θα χρειαστεί υπομονή και επιμονή» πρόσθεσε.

Για τον γάλλο υπουργό Εξωτερικών Λοράντ Φαμπιούς, « το ιδανικό είναι να προχωρήσουμε προς την ειρήνη, η οποία απαιτεί μια πολιτική λύση που πρέπει να συζητηθεί» στην Ελβετία . Ο στόχος είναι «η πρόοδος προς την ειρήνη» αναφέρεται και στην επιστολή πρόσκληση του ΟΗΕ.

Πηγές: www.naftemporiki.gr, ΑΜΠΕ, Γαλλ. Πρακτορείο

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία: «Ολοκληρώθηκε η καταστροφή όλων των μηχανισμών παραγωγής χημικών όπλων»

Την πλήρη καταστροφή όλων των δηλωμένων μηχανισμών παραγωγής χημικών όπλων τους οποίους διέθετε το συριακό κράτος ανακοίνωσε ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ - OPCW) την Πέμπτη. Η ανακοίνωση έρχεται μία ημέρα πριν από τη λήξη της σχετικής προθεσμίας την οποία είχε θέσει ο ίδιος ο ΟΑΧΟ. Οι επιθεωρητές του είχαν φθάσει αρχικώς στη Συρία μετά τις καταγγελίες για χρήση χημικών όπλων από πλευράς του καθεστώτος κατά των ανταρτών της αντιπολίτευσης, με εκατοντάδες νεκρούς. Η συριακή κυβέρνηση αρνείται ότι έκανε χρήση τέτοιας μορφής όπλων και επιρρίπτει την ευθύνη στους αντάρτες.

Ο έλεγχος και η καταστροφή του χημικού οπλοστασίου του συριακού καθεστώτος αποτελούν τμήμα συμφωνίας μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ, μετά την απειλή χρήσης βίας από πλευράς της Ουάσιγκτον κατά του καθεστώτος Άσαντ. Η Συρία έχει προθεσμία μέχρι τα μέσα του 2014 να καταστρέψει και όλα της τα αποθέματα σε χημικά όπλα.

Το οπλοστάσιο της πιστεύεται ότι αποτελείται από περισσότερους από 1.000 τόνους του νευροπαραλυτικού αερίου σαρίν, θειώδους αερίου μουστάρδας και άλλων απαγορευμένων ουσιών σε δεκάδες σημεία σε ολόκληρη τη χώρα.

«Επιθεωρήσαμε προσωπικά όλες τις εργασίες καταστροφής», δήλωσε στο δίκτυο BBC ο Τζέρι Σμιθ, επικεφαλής της επιχείρησης από πλευράς του ΟΑΧΟ.

«Η Συρία δεν είναι πλέον σε θέση να διεξαγάγει καμία περαιτέρω παραγωγή ή αναμειξη χημικών όπλων», πρόσθεσε.

Σε δήλωσή της, η αποστολή του ΟΑΧΟ σημειώνει ότι επισκέφθηκε και έλεγξε 21 από τις 23 τοποθεσίες παραγωγής χημικών όπλων στη Συρία.

Οι άλλες δύο ήταν δύσκολες στην πρόσβαση, ωστόσο ο εξοπλισμός τους είχε ήδη μεταφερθεί σε άλλα σημεία, δήλωσε η αποστολή.

Ο κ. Σμιθ χαρακτήρισε την επιβεβαίωση της καταστροφής των μονάδων παραγωγής χημικών όπλων της Συρίας «ιδιαίτερα απαιτητική εργασία» εν μέσω εμφύλιας σύρραξης και με «στενό» χρονοδιάγραμμα.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Imagining a Remapped Middle East

THE map of the modern Middle East, a political and economic pivot in the international order, is in tatters. Syria’s ruinous war is the turning point. But the centrifugal forces of rival beliefs, tribes and ethnicities — empowered by unintended consequences of the Arab Spring — are also pulling apart a region defined by European colonial powers a century ago and defended by Arab autocrats ever since.

By ROBIN WRIGHT

A different map would be a strategic game changer for just about everybody, potentially reconfiguring alliances, security challenges, trade and energy flows for much of the world, too.

Syria’s prime location and muscle make it the strategic center of the Middle East. But it is a complex country, rich in religious and ethnic variety, and therefore fragile. After independence, Syria reeled from more than a half-dozen coups between 1949 and 1970, when the Assad dynasty seized full control. Now, after 30 months of bloodletting, diversity has turned deadly, killing both people and country. Syria has crumbled into three identifiable regions, each with its own flag and security forces. A different future is taking shape: a narrow statelet along a corridor from the south through Damascus, Homs and Hama to the northern Mediterranean coast controlled by the Assads’ minority Alawite sect. In the north, a small Kurdistan, largely autonomous since mid-2012. The biggest chunk is the Sunni-dominated heartland.

Syria’s unraveling would set precedents for the region, beginning next door. Until now, Iraq resisted falling apart because of foreign pressure, regional fear of going it alone and oil wealth that bought loyalty, at least on paper. But Syria is now sucking Iraq into its maelstrom.


“The battlefields are merging,” the United Nations envoy Martin Kobler told the Security Council in July. “Iraq is the fault line between the Shia and the Sunni world and everything which happens in Syria, of course, has repercussions on the political landscape in Iraq.”

Over time, Iraq’s Sunni minority — notably in western Anbar Province, site of anti-government protests — may feel more commonality with eastern Syria’s Sunni majority. Tribal ties and smuggling span the border. Together, they could form a de facto or formal Sunnistan. Iraq’s south would effectively become Shiitestan, although separation is not likely to be that neat.

The dominant political parties in the two Kurdish regions of Syria and Iraq have longstanding differences, but when the border opened in August, more than 50,000 Syrian Kurds fled to Iraqi Kurdistan, creating new cross-border communities. Massoud Barzani, president of Iraqi Kurdistan, has also announced plans for the first summit meeting of 600 Kurds from some 40 parties in Iraq, Syria, Turkey and Iran this fall.

“We feel that conditions are now appropriate,” said Kamal Kirkuki, the former speaker of Iraq’s Kurdish Parliament, about trying to mobilize disparate Kurds to discuss their future.

Outsiders have long gamed the Middle East: What if the Ottoman Empire hadn’t been divvied up by outsiders after World War I? Or the map reflected geographic realities or identities? Reconfigured maps infuriated Arabs who suspected foreign plots to divide and weaken them all over again.

I had never been a map gamer. I lived in Lebanon during the 15-year civil war and thought it could survive splits among 18 sects. I also didn’t think Iraq would splinter during its nastiest fighting in 2006-7. But twin triggers changed my thinking.

The Arab Spring was the kindling. Arabs not only wanted to oust dictators, they wanted power decentralized to reflect local identity or rights to resources. Syria then set the match to itself and conventional wisdom about geography.

New borders may be drawn in disparate, and potentially chaotic, ways. Countries could unravel through phases of federation, soft partition or autonomy, ending in geographic divorce.

Libya’s uprising was partly against the rule of Col. Muammar el-Qaddafi. But it also reflected Benghazi’s quest to separate from domineering Tripoli. Tribes differ. Tripolitanians look to the Maghreb, or western Islamic world, while Cyrenaicans look to the Mashriq, or eastern Islamic world. Plus, the capital hogs oil revenues, even though the east supplies 80 percent of it.

So Libya could devolve into two or even three pieces. The Cyrenaica National Council in eastern Libya declared autonomy in June. Southern Fezzan also has separate tribal and geographic identities. More Sahelian than North African in culture, tribes and identity, it could split off too.

Other states lacking a sense of common good or identity, the political glue, are vulnerable, particularly budding democracies straining to accommodate disparate constituencies with new expectations.

After ousting its longtime dictator, Yemen launched a fitful National Dialogue in March to hash out a new order. But in a country long rived by a northern rebellion and southern separatists, enduring success may depend on embracing the idea of federation — and promises to let the south vote on secession.

A new map might get even more intriguing. Arabs are abuzz about part of South Yemen’s eventually merging with Saudi Arabia. Most southerners are Sunni, as is most of Saudi Arabia; many have family in the kingdom. The poorest Arabs, Yemenis could benefit from Saudi riches. In turn, Saudis would gain access to the Arabian Sea for trade, diminishing dependence on the Persian Gulf and fear of Iran’s virtual control over the Strait of Hormuz.

The most fantastical ideas involve the Balkanization of Saudi Arabia, already in the third iteration of a country that merged rival tribes by force under rigid Wahhabi Islam. The kingdom seems physically secured in glass high-rises and eight-lane highways, but it still has disparate cultures, distinct tribal identities and tensions between a Sunni majority and a Shiite minority, notably in the oil-rich east.

Social strains are deepening from rampant corruption and about 30 percent youth unemployment in a self-indulgent country that may have to import oil in two decades. As the monarchy moves to a new generation, the House of Saud will almost have to create a new ruling family from thousands of princes, a contentious process.

Other changes may be de facto. City-states — oases of multiple identities like Baghdad, well-armed enclaves like Misurata, Libya’s third largest city, or homogeneous zones like Jabal al-Druze in southern Syria — might make a comeback, even if technically inside countries.

A century after the British adventurer-cum-diplomat Sir Mark Sykes and the French envoy François Georges-Picot carved up the region, nationalism is rooted in varying degrees in countries initially defined by imperial tastes and trade rather than logic. The question now is whether nationalism is stronger than older sources of identity during conflict or tough transitions.

Syrians like to claim that nationalism will prevail whenever the war ends. The problem is that Syria now has multiple nationalisms. “Cleansing” is a growing problem. And guns exacerbate differences. Sectarian strife generally is now territorializing the split between Sunnis and Shiites in ways not seen in the modern Middle East.

But other factors could keep the Middle East from fraying — good governance, decent services and security, fair justice, jobs and equitably shared resources, or even a common enemy. Countries are effectively mini-alliances. But those factors seem far off in the Arab world. And the longer Syria’s war rages on, the greater the instability and dangers for the whole region.


Robin Wright is the author of “Rock the Casbah: Rage and Rebellion Across the Islamic World” and a distinguished scholar at the United States Institute of Peace and the Wilson Center.

Πηγή: The New York Times

Διαβάστε περισσότερα...

Tην κατάρριψη Συριακού Mi-17 ανακοίνωσε η Άγκυρα

Γράφημα της εφημερίδας Hurriyet, το οποίο
αντιπροσωπεύει  την επίσημη τουρκική θέση για το
 περιστατικό

Την κατάρριψη ενός συριακού ελικοπτέρου Μi-17 από μαχητικά αεροσκάφη της ΤΗΚ ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής κυβέρνησης Bülent Arınç. «Τη Δευτέρα στις 14.20 το απόγευμα, ένα ελικόπτερο τύπου Mi-17, το οποίο ανήκει στη Συρία, παραβίασε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας στην περιοχή Γκουβέτσι στην επαρχία Χατάι κατά δύο χιλιόμετρα», δήλωσε ο κ. Arınç στην Άγκυρα, μετά από τακτική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.«Του έγιναν επανειλημμένες συστάσεις από την αεράμυνά μας και, όταν η παραβίαση συνεχίστηκε, τα αεροπλάνα μας το έπληξαν στις 14.25 με πύραυλο, με αποτέλεσμα το ελικόπτερο να πέσει σε συριακό έδαφος», πρόσθεσε. Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού γενικού επιτελείου, «στις 16 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 13:41, ο Σταθμός Ελέγχου και Προειδοποίησης του Ντιγιαρμπακίρ εντόπισε ελικόπτερο τύπου Mi-17 του Συριακού Στρατού σε απόσταση 26 ναυτικών μιλίων από τα σύνορα με την Τουρκία. Το ελικόπτερο έγινε αποδέκτης προειδοποίησης για επικείμενη προσέγγιση του τουρκικού εναέριου χώρου, ωστόσο συνέχισε τη πορεία του και στις 14:25 προσέγγισε το συνοριακό σταθμό Hatay/Yayladağ από υψόμετρο 14.200 ποδών, παραβιάζοντας τον τουρκικό εναέριο χώρο σε απόσταση 2χλμ. Το ελικόπτερο βλήθηκε στις 14:27 από μαχητικό αεροσκάφος F-16 σε απόσταση 1χλμ από τα σύνορα»

Ένα βήμα παραπέρα έκανε ο αμετροεπής κ.Ahmet Davutoğlu ο οποίος δήλωσε πως η κατάρριψη του ελικοπτέρου είναι μια «πράξη εκδίκησης και τιμωρίας στη βάση της διεθνούς δικαιοσύνης και των κανόνων εμπλοκής»....

Οι πληροφορίες σχετικά με την τύχη του πληρώματος είναι συγκεχυμένες, καθώς τα τουρκικά ΜΜΕ τους θέλουν νεκρούς, ενώ σύμφωνα με τον Rami Abdul-Rahman, επικεφαλή του Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ένας εκ των δύο συνελήφθη από αντάρτες ενώ η τύχη του δεύτερου δεν είναι ξεκάθαρη. Σύμφωνα με τον Rahman, το ελικόπτερο κατέπεσε την ώρα που προσέβαλε θέσεις ανταρτών(σ.σ τα Συριακά Mi-17 φέρουν καλάθους ρουκετών), κάποιοι εκ των οποίων θέλησαν να πιστωθούν την κατάρριψη.

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να τονίσουμε δύο πράγματα:

Πρώτον, καλό θα είναι να κρατάμε μικρό καλάθι σε ότι αφορά "επίσημες" ανακοινώσεις από πλευράς Τουρκίας, καθώς όπως έχουμε δει και στο παρελθόν η συστηματική παραπληροφόρηση είναι συνήθης πρακτική.

Δεύτερον, εφόσον η χρήση βίας μετά από παραβίαση του τουρκικού εναερίου χώρου συνιστά ορθή πρακτική στα πλαίσια της «διεθνούς δικαιοσύνης και των κανόνων εμπλοκής»...μήπως θα έπρεπε κάποιος να ρωτήσει το θρασύτατο αυτό ανθρωπάκι αν η «διεθνής δικαιοσύνη» ισχύει και για τις καθημερινές παραραβιάσεις ΕΕΧ (και υπερπτήσεις κατοικημένων νήσων) από οπλισμένα τουρκικά μαχητικά;

Διαβάστε περισσότερα...

Διέξοδος για την αποφυγή επίθεσης στη Συρία: η κατάλληλη "γκάφα" στην κατάλληλη στιγμή...

Σημαντικό περιθώριο για την ειρηνική επίλυση της κρίσης στη Συρία δίνει το ενδεχόμενο καταστροφής των συριακών χημικών όπλων που σκιαγράφησε χθες ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζων Κέρι ως εναλλακτική λύση, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Η ρωσική διπλωματία δραστηριοποιήθηκε άμεσα για την εκμετάλλευση της ευκαιρίας, δημοσιοποιώντας σχετική πρόταση προς τη Συρία, η οποία με τη σειρά της την αποδέχθηκε.

Συγκεκριμένα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι είχε ήδη αναφέρει την ιδέα στον Σύρο υπουργό Εξωτερικών, Ουαλίντ Αλ-Μουάλεμ, στη διάρκεια συνομιλιών που είχαν οι δύο άνδρες στη Μόσχα, τονίζοντας ότι η Ρωσία περιμένει «μία γρήγορη και ελπίζω θετική απάντηση». Στη συνέχεια το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ μετέδωσε ότι η Συρία αποδέχθηκε την πρόταση δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών της Ουάλιντ αλ Μουάλεμ, ενώ την αποδοχή της ρωσικής πρότασης επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός της Συρίας Ουάελ αλ Χάλκι, με δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση. Οι εξελίξεις απέκτησαν γρήγορα μεγάλη δυναμική, καθώς ο Βρετανός πρωθυπουργός Ν. Κάμερον και η ηγεσία της ΕΕ υποδέχθηκαν θετικά την πρόταση, η Γαλλία κατέθεσε ήδη σχετικό σχέδιο ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ η προγραμματισμένη συνεδρίαση του αμερικανικού Κογκρέσου αναβλήθηκε για την επόμενη Δευτέρα.

Αν και τίποτα δεν αποκλείεται, οι εκτιμήσεις περί "γκάφας" του Τζων Κέρι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό. Σε τέτοια επίπεδα πολιτικής οι γκάφες είναι σπάνιες, και το γεγονός ότι ο όρος - πρόταση αφοπλισμού προς τη Συρία τέθηκε κατόπιν δημοσιογραφικής ερώτησης δε σημαίνει απολύτως τίποτα: οι προσυμφωνημένες ερωτήσεις είναι μέρος της καθημερινότητας τέτοιων συνεντεύξεων... Ο χρονισμός (timing) της "γκάφας" είναι επίσης ενδιαφέρων: δυο μέρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση της Γερουσίας και ενόσω ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών ήταν στη Μόσχα... Ούτε άλλωστε πρέπει να περάσει απαρατήρητη η δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ ότι η ρωσική πρωτοβουλία «προέκυψε μετά από επαφές με τις ΗΠΑ». Το κυριότερο όμως είναι ότι η λύση της καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας φαίνεται να εξυπηρετεί όλες τις σημαντικές εμπλεκόμενες δυνάμεις, ενώ οι αρνητικές αντιδράσεις δείχνουν ποιοι μένουν στα "κρύα του λουτρού":

Πρωτίστως ωφελημένο από μια τέτοια λύση θα ήταν φυσικά το καθεστώς Ασαντ, η ανατροπή του οποίου ήταν εξ αρχής στόχος των δυτικών δυνάμεων. Τώρα του παρουσιάζεται η δυνατότητα να ανταλλάξει την επιβίωσή του με τη θυσία του χημικού του οπλοστασίου, και ενδεχομένως να αναβαπτιστεί μεσοπρόθεσμα με κάποια εκλογική διαδικασία (καθώς τα ποσοστά αποδοχής του στον πληθυσμό θεωρούνται σχετικά υψηλά).

Εξαιρετικά κερδισμένη θα έβγαινε προφανώς και η Ρωσία, η οποία στις επαφές με τη Δύση είχε υποστηρίξει μέχρι τέλους, ως κόκκινη γραμμή, την παραμονή Ασαντ στην εξουσία. Με μια τέτοια λύση, η Ρωσία ακυρώνει το βασικό στόχο της δυτικής παράταξης (ανατροπή Ασαντ) εξαναγκάζοντάς την να υιοθετήσει μια δευτερεύουσα, αλλά επικοινωνιακά πειστική, στόχευση (καταστροφή χημικών όπλων). Έτσι διατηρεί ανέπαφα τα κρίσιμα ερείσματά της στη Συρία, ενώ το διεθνές της κύρος αναβαθμίζεται σημαντικά, όχι μόνο λόγω της σθεναρής της στάσης αλλά και λόγω της ταχύτητας και ευστροφίας της διπλωματίας της.

Ικανοποιητική όμως μπορεί να θεωρηθεί αυτή η λύση και για τις ΗΠΑ, καθώς το αντάλλαγμα της καταστροφής των συριακών χημικών όπλων είναι επαρκές συμβολικό κέρδος και επικοινωνιακό προκάλυμμα για μια οπισθοχώρηση αναγκαία, δεδομένων των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί. Η απροθυμία του Μπαράκ Ομπάμα να αναλάβει επιθετική δράση κατά της Συρίας είχε ήδη διαφανεί από τον ελιγμό του να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου, ενώ διέθετε την εξουσία να διατάξει επιθετικές επιχειρήσεις και χωρίς αυτήν. Οι πληροφορίες σχετικά με τις προθέσεις του αμερικανικού νομοθετικού σώματος ήταν συγκεχυμένες, αλλά η έγκριση δεν φαινόταν σε καμία περίπτωση εξασφαλισμένη, ενώ και η αμερικανική κοινή γνώμη εμφανιζόταν διχασμένη στις σχετικές έρευνες. Το κρίσιμο πρόβλημα της αμερικανικής (και ευρύτερα, "δυτικής") στρατηγικής είναι η σταδιακή συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η πτώση των αυταρχικών κοσμικών καθεστώτων στις αραβικές χώρες δεν ακολουθείται από άνθηση της δημοκρατίας, αλλά από επικράτηση φονταμενταλιστικών ισλαμιστικών δυνάμεων.

Ο ίδιος ακριβώς προβληματισμός ισχύει και για την περίπτωση του Ισραήλ, το οποίο υπό κανονικές συνθήκες θα καλωσόριζε μια επίθεση κατά της Συρίας ή/και την πτώση του καθεστώτος Ασαντ. Όμως η αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα και η πιθανότητα ανάδειξης του ισλαμικού φονταμενταλισμού σε κυρίαρχη δύναμη στη Συρία (ή έστω σε ένα τμήμα της), με πρόσβαση μάλιστα σε χημικά όπλα, προφανώς δίνει έναυσμα για δεύτερες σκέψεις. Η εναλλακτική λύση της επιβίωσης του καθεστώτος Ασαντ, χωρίς μάλιστα το χημικό του οπλοστάσιο και με τις στρατιωτικές του δυνάμεις σαφώς φθαρμένες από τη σκληρή εμφύλια σύγκρουση, ενδεχομένως φαντάζει ως το "μη χείρον" για το Ισραήλ.

Όσον αφορά τις ελάσσονες εμπλεκόμενες δυνάμεις, Κίνα και Ιράν καλωσόρισαν την πρόταση Λαβρόφ, Βρετανία και ΕΕ έδειξαν συγκρατημένα θετική διάθεση, ενώ η Γαλλία μετά από αρχικό δισταγμό, έσπευσε να καταθέσει σχέδιο ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη διάλυση του συριακού χημικού οπλοστασίου, το οποίο προβλέπει και δυνατότητα χρήσης στρατιωτικής βίας εάν παραβιαστούν οι όροι που θα τεθούν. Η σπουδή της Γαλλίας είναι εύλογη: σε περίπτωση ακύρωσης των αμερικανικών σχεδιασμών για επίθεση, θα βρισκόταν εκτεθειμένη, δεσμευμένη σε μια πολεμική επιχείρηση που δεν θα μπορούσε να φέρει σε πέρας μόνη.

Από την άλλη πλευρά, οι δυνάμεις που ζημιώνονται από την προοπτική ειρηνικής επίλυσης της συριακής κρίσης διακρίνονται επίσης με σαφήνεια από τις αντιδράσεις τους:

Οι Σύροι αντάρτες κατηγόρησαν τη Ρωσία και το καθεστώς Άσαντ ότι ψεύδονται: «Απευθύνουμε έκκληση για (στρατιωτικά) πλήγματα (σ.σ. εκ μέρους της Δύσης στη Συρία) και προειδοποιούμε τη διεθνή κοινότητα ότι το καθεστώς λέει ψέματα και ότι δάσκαλός του είναι ο ψεύτης Πούτιν» τόνισε ο Σελίμ Ιντρίς, ο ηγέτης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα. «Τέχνασμα» χαρακτήρισε τη ρωσική πρόταση και ο Λουάι Μόκνταντ, συντονιστής της "Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού".

Επίσης, ο υπουργός Εξωτερικών του Μπαχρέιν, σεΐχης Χάλεντ μπιν Άχμεντ αλ Χαλίφα, από τη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας, αποδοκίμασε τη ρωσική πρόταση, λέγοντας ότι «δεν σταματά την αιματοχυσία».

Εξ ίσου προβληματισμένη από τις εξελίξεις εμφανίζεται η τουρκική ηγεσία, της οποίας οι σχεδιασμοί για τη Συρία φαίνονται να ακυρώνονται με τρόπο εκκωφαντικό, ενώ η απειλή στο κουρδικό μέτωπο παραμένει σοβαρή. Σύμφωνα με πληροφορίες του έγκυρου defencepoint.gr, στην Άγκυρα εκτυλίσσονται πυρετώδεις συσκέψεις μεταξύ στελεχών της κυβέρνησης, του στρατεύματος και της ΜΙΤ για την αξιολόγηση της κατάστασης.

Η επόμενη μέρα

Όλα τα ανωτέρω δεν αλλάζουν το γεγονός ότι η ρωσική πρόταση παραμένει επί του παρόντος απλή βάση συζήτησης, που δεν έχει εξειδικευθεί ούτε παρουσιαστεί αναλυτικά προς τις ΗΠΑ και τις υπόλοιπες χώρες της Δύσης. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ δήλωσε ότι Μόσχα και Δαμασκός συνεργάζονται για την κατάρτιση «αποτελεσματικού, συγκεκριμένου σχεδίου», το οποίο «θα παρουσιαστεί σύντομα στις υπόλοιπες χώρες».

Προφανώς η ρωσική πρόταση και η γαλλική πρόταση ψηφίσματος αποτελούν την αρχή μιας μεγάλης διπλωματικής διελκυστίνδας, όπου τα δυο στρατόπεδα θα επιχειρήσουν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους "πόντους". Ήδη η Ρωσία δήλωσε ότι η γαλλική πρόταση ψηφίσματος είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που επιρρίπτει στη συριακή κυβέρνηση την ευθύνη για τη χρήση χημικών όπλων στις 21 Αυγούστου. Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ κατά τη συνομιλία του με τον γάλλο ομόλογό του, Λοράν Φαμπιούς, σημείωσε ότι η Μόσχα θα προτείνει στο Σ.Α. σχέδιο ψηφίσματος για να τεθεί το συριακό χημικό οπλοστάσιο υπό διεθνή έλεγχο, ενώ ο ρώσος πρεσβευτής στο Παρίσι σημείωσε ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να διαβουλευτεί επάνω σε ένα ψήφισμα για τον διεθνή έλεγχο επί των συριακών χημικών, ωστόσο δεν θα δεχόταν να υπάρχει δικλείδα η οποία να απειλεί τη συριακή κυβέρνηση με χρήση βίας για την εφαρμογή του.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επρόκειτο να εξετάσει το θέμα στις 23.00 ώρα Ελλάδος σε κλειστή συνεδρίαση, αλλά τελικά η συνεδρίαση ματαιώθηκε, ένδειξη των εντατικών διαβουλεύσεων που συνεχίζονται. Πάντως οι δυτικοί ηγέτες Ομπάμα, Ολάντ και Κάμερον σε τηλεφωνική τους συνομιλία συμφώνησαν να «εξεταστεί σοβαρά» η ρωσική πρόταση.

Στις ΗΠΑ, το προγραμματισμένο για απόψε διάγγελμα του Μπαράκ Ομπάμα προς τον αμερικανικό λαό δεν αναμένεται να φέρει δραματικές ειδήσεις ή εξελίξεις, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ήδη δηλώσει ότι θα μελετήσει το ρωσικό σχέδιο. Αν και διατύπωσε αμφιβολίες για την εφαρμοσιότητα της ρωσικής πρότασης και τόνισε ότι είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η «στρατιωτική πίεση» στο καθεστώς Ασαντ, είναι προφανές ότι είναι πολιτικά αδιανόητο να αναληφθεί στρατιωτική δράση όσο η ρωσική πρόταση είναι "στο τραπέζι" και εκκρεμεί η ψηφοφορία στο Κογκρέσο.

Άλλωστε και στο αμερικανικό νομοθετικό σώμα υπάρχει κινητικότητα, με τον ρεπουμπλικάνο γερουσιαστή Τζον Μακέιν να δηλώνει ότι εξετάζει την πιθανότητα ενός αυστηρού χρονοδιαγράμματος για την παράδοση των χημικών όπλων της Συρίας, ενώ οι δημοκρατικοί γερουσιαστές Μάντσιν και Χάιτκαμπ προτείνουν εναλλακτικό σχέδιο, που δίνει στην κυβέρνηση Άσαντ περιθώριο 45 ημερών να υπογράψει τη διεθνή σύμβαση για την απαγόρευση των χημικών όπλων και να ξεκινήσει τη διαδικασία παράδοσής τους.

Οι επόμενες ημέρες αναμένονται κρίσιμες, αλλά το βέβαιο είναι ότι υπάρχουν βάσιμες ελπίδες να είναι η έκβαση αυτής της διεθνούς κρίσης διαφορετική από όσες βιώσαμε την τελευταία εικοσαετία...

Διαβάστε περισσότερα...

Fencer yok!

Δύο Συριακά βομβαρδιστικά Su-24MK Fencer που απογειώθηκαν από την βάση Tiyas ήταν ή αιτία του scramble των Βρετανικών Typhoon την περασμένη εβδομάδα από την Βρετανική βάση του Ακρωτηρίου σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα "ταμπλόϊντ" Daily Mirror. Οι πηγές της εφημερίδας αναφέρουν ο,τι τα Τουρκικά F-16 που απογειώθηκαν από το Ιντσιρλίκ (Άδανα) δεν πρόλαβαν να  πλησιάσουν έγκαιρα στην περιοχή με αποτέλεσμα τα Συριακά και κατόπιν τα Βρετανικά α/φη να έχουν αποχωρήσει. Με την σειρά μας να ευχηθούμε στους εξ ανατολών γείτονες her zaman böyle!

Two Turkish F-16s were also scrambled from their Incirlik air base in Turkey.
But they arrived on the scene long after the British Typhoons.

Γράφει σχετικά η Σημερινή: "η εφημερίδα επικαλείται δηλώσεις στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με τους οποίους, αν οι Σύροι πιλότοι προχωρούσαν στην αποκλειστική ζώνη αεράμυνας των Βρετανών, τότε θα καταρρίπτονταν. Η εφημερίδα αναφέρει ότι παρά την άρνηση του Βρετανικού Κοινοβουλίου για την επιβολή στρατιωτικών κυρώσεων κατά της Συρίας, η ταχεία ανταπόκριση της RAF είναι μια προειδοποίηση προς τις δυνάμεις του δικτάτορα Άσαντ, να μην ενοχλήσουν τη Βρετανία.Το συμβάν έγινε την περασμένη Δευτέρα, πριν ο Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα αναχωρήσουν για τη σύνοδο κορυφής των G20 στη Ρωσία, ώστε να πιέσουν για μέτρα κατά της Συρίας."

Και το σχετικό ρεπορτάζ του Αντ1 Κύπρου

Διαβάστε περισσότερα...

Ελιγμός Ομπάμα για Συρία: ζήτησε την έγκριση του Κογκρέσου για επέμβαση

Αναβολή ως τις 9 Σεπτεμβρίου (το νωρίτερο) παίρνει η δυτική επίθεση στη Συρία,καθώς ο πρόεδρος Μ. Ομπαμα ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης περιορισμένης διάρκειας κατά της Συρίας.

Πρόκειται για ευφυή ελιγμό, που βελτιώνει τη δυσχερή θέση στην οποία είχε βρεθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ, όταν η "κόκκινη γραμμή" της χρήσης χημικών όπλων που ο ίδιος είχε χαράξει πέρσι, φάνηκε να παραβιάζεται με χρήση χημικών κατά αμάχων (για την οποία πάντως δεν έχει αποδειχθεί ευθύνη του καθεστώτος Άσαντ). Η απροθυμία του Μ. Ομπάμα να εμπλακεί στη συριακή κρίση ήταν εμφανής, αλλά από την άλλη πλευρά η παραβίαση της "κόκκινης γραμμής έθετε ζήτημα αξιοπιστίας των ΗΠΑ, που καθιστούσε το πλήγμα κατά της Συρία μονόδρομο.

Με το αίτημα έγκρισης της επέμβασης από το Κογκρέσο ο Αμερικανός πρόεδρος ανταποκρίνεται στη δυσπιστία της εγχώριας και διεθνούς κοινής γνώμης έναντι της επέμβασης, και μάλιστα εμμέσως αποδοκιμάζει τον τρόπο δράσης του προκατόχου του Τζωρτζ Μπους, που είχε θεσμοθετήσει (και χρησιμοποιήσει) το δικαίωμα του προέδρου να εμπλέκει τις ΗΠΑ σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς άδεια του Κογκρέσου. Επιπλέον, δεδομένου ότι το Κογκρέσο θα πρέπει να συγκληθεί εκτάκτως, το αίτημα Ομπάμα συνεπάγεται κέρδος χρόνου, ο οποίος ενδεχομένως να δώσει ενδιαφέροντα νέα στοιχεία για τους δράστες της χρήσης χημικών...

Πάντως ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την χρήση χημικών στην Συρια προσβολή για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και των Συμμάχων. «Θέτει σε κίνδυνο φίλους και εταίρους» σημείωσε, όπως το Ισραήλ, την Τουρκία, τον Λίβανο, την Ιορδανία και το Ιράκ και «μπορεί να οδηγήσει στην κλιμάκωση της χρήσης χημικών όπλων ή της διάδοσής τους σε τρομοκρατικές ομάδες, που μπορούν να κάνουν κακό».

«Πιστεύω ότι η ισχύς μας δεν εδράζεται μόνο στη στρατιωτική ισχύ αλλά και στη νομιμοποίηση από το λαό γι΄ αυτό πήρα μια δεύτερη απόφαση. Θα επιδιώξω έγκριση για τη χρήση βίας από το Κογκρέσο», δήλωσε, ώστε να ακουστεί η φωνή των εκπροσώπων του λαού. «Η κυβέρνηση θα διαθέσει στοιχεία σε όποιον ζητήσει από το Κογκρέσο», ενώ απηύθυνε έκκληση στα μέλη του να αποφασίσουν πέρα από κομματικές αντιπαραθέσεις στο όνομα της ασφάλειας των ΗΠΑ και των αξιών που υπηρετεί ως μια από τις παλαιότερες δημοκρατικές χώρες στον κόσμο.

Συνεχίζοντας ο Μ.Ομπάμα δήλωσε « πεπεισμένος ότι δεν χρειάζεται απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας», απαντώντας στις επικρίσεις όσων ζητούν την έγκριση του ΟΗΕ. «Σέβομαι τις απόψεις εκείνων που ζητούν να είμαστε προσεκτικοί», επεσήμανε και έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην απόρριψη από τη Βουλή στη Βρετανία.

Σε κάθε περίπτωση, ο αμερικανός Πρόεδρος εμφανίστηκε πανέτοιμος για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, υπογραμμίζοντας ότι ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων τον ενημέρωσε πως οι ΗΠΑ είναι σε ετοιμότητα για «χτύπημα» οποιαδήποτε στιγμή επιλεγεί. «Μην κάνετε κανένα λάθος, αυτό δεν αφορά μόνο το χημικό πόλεμο», επεσήμανε και υπονόησε ότι ανάλογη αντιμετώπιση θα έχουν κυβερνήσεις που επιλέγουν να προχωρήσουν στην κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία : Eν αναμονή εξελίξεων

Το πυρηνοκίνητο υ/β κατευθυνομένων βλημάτων USS
Florida SSGN 728 κατά την τελευταία επίσκεψη του
 στην  αμερικανική βάση της Σούδας.

Συνεχίζονται οι προετοιμασίες όλων των .. ενδιαφερομένων για την έναρξη των επιχειρήσεων εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. Ήδη στην περιοχή ενδιαφέροντος βρίσκονται τέσσερα αμερικανικά αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke, ενώ σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες αναμένεται η άφιξη και πέμπτου σκάφους. Σίγουρη δε, θεωρείται και η παρουσία τουλάχιστον ενός πυρηνοκίνητου υποβρυχίου κατευθυνομένων βλημάτων κλάσης Ohio, σκάφος με τεράστια ισχύ πυρός το οποίο δύναται να μεταφέρει εώς και 154(!) βλήματα πλεύσης UGM-109 Tomahawk.  Τον περασμένο Μάιο ένα εκ των τεσσάρων υ/β της κλάσης, το USS Florida SSGN 728 (βλέπε φωτογραφία) επισκέφθηκε την Σούδα στα πλαίσια της επιχειρησιακής του ανάπτυξης με τον 6o Στόλο του USN.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, αμερικανικές πηγές κάνουν λόγο για μια περιορισμένης έκτασης επιχείρηση η οποία θα έχει μέγιστη διάρκεια τριών ημερών, πιθανότατα για να καμφθούν οι ισχυρότατες ρωσικές αντιδράσεις οι οποίες δεν περιορίζονται στο καθαρά διπλωματικό πεδίο. Το πρακτορείο Interfax μετέδωσε την πρόθεση της Ρωσικής πλευράς να αναπτύξει στην περιοχή ένα καταδρομικό (πιθανότατα το Moskva) και ένα αντιτορπιλικό σε ανθυποβρυχιακό ρόλο, ενώ παράλληλα εκκενώνεται η βάση του Ρωσικού ναυτικού στην Ταρτούς. Υπενθυμίζουμε ότι η Μόσχα έχει προμηθεύσει τους Σύρους με υπερηχητικούς πυραύλους εδαφους-επιφανείας Yakhont, ορισμένοι εκ των οποίων επιβίωσαν του ισραηλινού χειρουργικού πλήγματος της 5ης Ιουλίου 2013.

"I don't see this as a long-term
operation"..Deja-vu?

Οι αμερικανικές εκτιμήσεις για "επιχείρηση περιορισμένης έκτασης" δεν μπορούν παρά να φέρουν στο μυαλό τις δηλώσεις της τότε Aμερικανίδας ΥΠΕΞ Μαντλίν Ολμπράιτ την νύχτα που ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις στο Κόσοβο..."I don't see this as a long-term operation" είχε δηλώσει η κ.Ολμπράιτ, αναφερόμενη στον ανελέητο βομβαρδισμό της Σερβικής επαρχίας ο οποίος διήρκησε 78 ημέρες..

Σε διπλωματικό επίπεδο, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ απέρριψε χθες, όπως αναμενόταν, το σχέδιο ψηφίσματος της Μ. Βρετανίας, στερώντας τις  οποίες ενέργειες των δυτικών από την πολυπόθητη νομιμοποίηση... Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο γ.γ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, οι επιθεωρητές του ΟΗΕ αναμένεται να αποχωρήσουν από την Συρία το προσεχές Σάββατο.

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση, η Βρετανία στέλνει στην Κύπρο εξάδα μαχητικών Eurofighter Τyphoon σε διαμόρφωση air-air "για την προστασία της βάσης Ακρωτηρίου και των συμφερόντων του Ηνωμένου Βασιλείου στην περιοχή". Το βρετανικό ΥΠΑΜ υποστηρίζει πως τα αεροσκάφη δεν θα λάβουν μέρος στην όποια στρατιωτική δράση κατά της Συρίας, η οποία "είναι δικαιολογημένη για ανθρωπιστικούς λόγους" σύμφωνα με το Λονδίνο.

Από την μεριά του το Ισραήλ δήλωσε δια του προέδρου Σιμόν Πέρες, ότι δεν θα λάβει μέρος στις όποιες επιχειρήσεις των δυτικών, αλλά "θα απαντήσει με όλη την ισχύ του σε περίπτωση Συριακής επίθεσης". Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι οι Ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έχουν προχωρήσει ήδη σε μερική επιστράτευση εφέδρων που αφορά κυρίως μονάδες αεράμυνας. Σε προετοιμασίες για την επικείμενη επίθεση προχωρούν φυσικά και οι Συριακές ένοπλες δυνάμεις, μετακινώντας προσωπικό, άρματα μάχης και στοιχεία πυροβολικού σε ενισχυμένα καταφύγια, ενώ ανάλογα μέτρα λαμβάνει και η Συριακή αεροπορία.

"Περιορισμένης έκτασης επιχείρηση" ή θρυαλλίδα ευρύτερων εξελίξεων; Οψόμεθα..

Διαβάστε περισσότερα...

Παν-κουρδικό συνέδριο στα σκαριά...

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, Κούρδοι από την Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία συμφώνησαν να οργανώσουν ένα παν-κουρδικό συνέδριο, για να ξεπεράσουν τους ιστορικούς διχασμούς και να προετοιμαστούν για να εκμεταλλευτούν πλήρως την αναταραχή στην περιοχή.


Οι Κούρδοι, που συχνά περιγράφονται ως το μεγαλύτερο έθνος στον κόσμο χωρίς δικό του κράτος, θεωρούν τα σύγχρονα σύνορα που έχουν διαρέσει την πατρίδα τους το "Μεγάλο Κουρδιστάν" ως μια ιστορική αδικία. Η γεωπολιτική καταδίκασε τους Κούρδους να ζουν σε τέσσερις διαφορετικές χώρες, και οι δικές τους αντιμαχόμενες ιδεολογίες και παραταξιάκοί ανταγωνισμοί έχουν εμποδίσει την επίτευξη ευρύτερης ενότητας, και μάλιστα έχουν προκάλέσει και ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις.

Αντιπρόσωποι από 39 κουρδικά κόμματα συμμετείχαν σε μια συμβολική συνάντηση στην πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν της Δευτέρα 22 Ιουλίου, αν και οποιεσδήποτε κοινές πρωτοβουλίες, και πολύ περισσότερο η πολιτική και θεσμική ενότητα που κάποιοι ονειρεύονται, απέχουν ακόμα πολύ.

Για το συνέδριο δεν έχει ακόμα οριστεί ημερομηνία, αλλά κάποιοι συμμετέχοντες είπαν ότι θα μπορούσε να διοργανωθεί ακόμα και τον επόμενο μήνα.

"Ο κύριος στόχος μας με τη διοργάνωση αυτού του συνεδρίου είναι να καταλήξουν όλες οι κουρδικές πολιτικές παρατάξεις σε μια κοινή στρατηγική και φωνή", δήλωσε ο ηγέτης του Ιρακινού Κουρδιστάν Masoud Barzani στην ομιλία του, χαρακτηρίζοντας τη συνάντηση στο Arbil ως "ιστορική". "Καλώ όλους τους συμμετέχοντες να δουλέψουν μαζί, με πνεύμα αδελφοσύνης και πατριωτισμού, μακριά από στενές πολιτικές ιδεολογίες."

Διαδοχικές κυβερνήσεις στη Βαγδάτη, τη Δαμασκό, την Τεχεράνη και την Άγκυρα εκμεταλλεύονταν για πολλά χρόνια την έλλειψη ενότητας των Κούρδων για να ματαιώνουν τις προσδοκίες τους για περισσότερη ανεξαρτησία σε μια ενωμένη πατρίδα, και κατά καιρούς κατέφευγαν στην ωμή βία για να τους καταστείλουν. Ο ιρακινός δικτάτορας Saddam Hussein προκάλεσε το θάνατο χιλιάδων Κούρδων με αέρια.

Ο Ramzy Mardini, αναλυτής του "Iraq Institute for Strategic Studies" σχολιάζει ότι οι διαιρέσεις των Κούρδων αποτελούν ακόμη ένα σοβαρό εμπόδιο: "Ο ανταγωνισμός μεταξύ των Κούρδων οδηγεί σε αντιφατικές πολιτικές, που μειώνουν τη δυνατότητά τους να πάρουν θέση ως νικητές της Αραβικής Άνοιξης".

Παρ' όλα αυτά, οι Κούρδοι που έλυσαν τις παραταξιακές διαφορές τους με εμφύλιες συγκρούσεις στη δεκαετία του 1990, σήμερα διοικούν το δικό τους ουσιαστικά κράτος στο Β. Ιράκ και απολαμβάνουν ανεπανάληπτη ευημερία, την ώρα που η σεκταριστική βία απειλεί να διαλύσει την υπόλοιπη χώρα.

Στη Συρία, ο εμφύλιος πόλεμος έδωσε την ευκαιρία για περισσότερη αυτονομία των Κούρδων μετά από χρόνια καταπίεσης από τον πρόεδρο Bashar al-Assad και τον πατέρα του, που είχε αρνηθεί την υποκοότητα σε χιλιάδες και είχε κατασχέσει τα εδάφη τους.

Στην Τουρκία, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK) βρίσκεται σε συνομιλίες για τον τερματισμό του τριαντάχρονου ένοπλου αγώνα, με αντάλλαγμα περισσότερα δικαιώγματα για τους Κούρδους, που αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Τουρκίας.

Μόνο στο Ιράν έχει παραμείνει η κατάσταση των Κούρδων χωρίς σημαντικές αλλαγές.

"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Κούρδοι βλέπουν τις ιστορικές εξεγέρσεις που σημειώνονται στην περιοχή υπό το πρίσμα του οπορτουνισμού", σημειώνει ο Mardini. "Μέσω της ανατροπής της πολιτικής τάξης πραγμάτων θα μπορούσαν τελικά να επαναχαραχθούν τα κρατικά σύνορα. Οι Κούρδοι προσπαθούν να βρίσκονται στην πλεονεκτικότερη θέση για να εκμεταλλευτούν εκείνη τη στιγμή".

(Ρεοπρτάζ: Isabel Coles; Editing: Kevin Liffey)
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Συνελήφθησαν στην Τουρκία οι δολοφόνοι των δυο μητροπολιτών που είχαν απαχθεί στη Συρία

Αστυνομικοί, συνέλαβαν σε μπλόκο στο Ικόνιο, τρια άτομα, δυο άνδρες και μια γυναίκα, οι οποίοι φέρονται ως οι απαγωγείς και δολοφόνοι του ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Παύλου Γιαζιτζή και του Ασσύριου μητροπολίτη Γρηγόριου Ιωάννη Ιμπραήμ.
Οι συλληφθέντες, μετά από τις σχετικές διαδικασίες, παραδόθηκαν στις χώρες τους, τη Ρωσία και την Συρία.
Σημειώνεται ότι οι φερόμενοι ως δολοφόνοι είναι ο ένας Ρώσος, ο άλλος Τσετσένος και ο τρίτος Σύρος.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ραντικάλ, οι τουρκικές αρχές, μόλις έλαβαν τις πληροφορίες ότι οι φερόμενοι ως δολοφόνοι εισήλθαν στο τουρκικό έδαφος παράνομα, έκαναν μπλόκα στους δρόμους, με αποτέλεσμα να συλληφθούν σε σημείο ελέγχου στην κωμόπολη Cihanbeyli, στο δρόμο Άγκυρας-Ικονίου.

Πηγή Ινφογνώμων

Διαβάστε περισσότερα...

Ξαναρχίζει ο πόλεμος Τουρκίας-ΡΚΚ μέσω Συρίας; Oλόκληρη η σχετική ανακοίνωση του τουρκικού ΓΕΕΘΑ

Πέρα από σποραδικές αναφορές μόνον όταν τύχει και διαρρεύσει κανένα βίντεο από τις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα στον Συριακό εμφύλιο, λίγοι πλέον στην Ελλάδα ασχολούνται με το τί συμβαίνει στην Συρία αλλά και στους Χριστιανούς ορθόδοξους της χώρας, αρκετοί των οποίων έχουν διαβατήρια της Ελληνικής Δημοκρατίας. Για τους απαχθέντες και πιθανόν δολοφονηθέντες ιεράρχες δεν ασχολείται σχεδόν κανείς,εκτός ίσως από την ομάδα διαχείρισης κρίσεων του ΥπΕΞ αλλά και αυτό δεν είναι βέβαιο πια. Ένα πράγμα που δε μπορεί ν' αμφισβητήσει κανείς στον Σάββα Καλεντερίδη είναι η βαθιά γνώση της Τουρκίας αλλά και του Κουρδικού ζητήματος -άσχετα αν συμφωνεί  ή διαφωνεί μαζί του- και να που αυτά τα δύο συναντώνται στον Συριακό εμφύλιο. Και το εύλογο ερώτημα είναι το εξής: Ελληνική πολιτική υπάρχει για το ζήτημα αυτό; Ασχολείται κανείς πάνω από το επίπεδο Συμβούλου Πρεσβείας Β ή του κρυπτογράφου βάρδιας; Ακολουθεί η ανάρτηση του skal:

Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο ρόλο που παίζουν οι μυστικές υπηρεσίες και ο στρατός της Τουρκίας στη δράση των ένοπλων εγκληματικών ομάδων στη Συρία και κυρίως της οργάνωσης Μέτωπο Αλ Νούσρα, που αποτελεί παρακλάδι της Άλ Κάιντα.
Χθες δύναμη ενόπλων του Στρατού Λαϊκής Άμυνας (YPG) που ανήκει στο Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), επιτέθηκε και κατέλαβε φυλάκιο της Αλ Νούσρα στην πόλη Σερεκάνιγιε του Δυτικού Κουρδιστάν (Β. Συρία), που βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, σκοτώνοντας 15 ισλαμιστές τρομοκράτες και καταλαμβάνοντας αρκετά συνοριακά φυλάκια, καθώς και τη συνοριακή πύλη με την Τουρκία
Να σημειωθεί ότι το τουρκικό κράτος ήταν αυτό που στήριζε με κάθε τρόπο τις δυνάμεις των ισλαμιστών τρομοκρατών, ιδιαίτερα στην περιοχή αυτή, έχοντας ως στόχο να αποκόψει την ενότητα στη λεπτή λωρίδα που ξεκινά από τα σύνορα με το Ιράκ και φθάνει μέχρι την Αλεξανδρέττα και τη θάλασσα της Μεσογείου.
Σήμερα, το τουρκικό ΓΕΕΘΑ καταγγέλλει επίθεση με ρουκέτες από θέσεις που κατέχει ο YPG, σε φυλάκιο του τουρκικού στρατού, στην πόλη Τζεϊλάνπιναρ, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την πόλη Σερεκάνιγιε.
Η ανακοίνωση του τουρκικού ΓΕΕΘΑ έχει ως εξής:

"Στα σύνορα Τουρκίας- Συρίας, στο εξωτερικό τείχος ασφαλείας και την αυλή του φυλακίου της συνοριακής πύλης Şanlıurfa/Ceylanpınar, στις 17 Ιουλίου και περί ώραν 14:20, έπεσαν δυο ρουκέτες RPG-7 που είχαν κατεύθυνση την πόλη Rasulayn (Σερεκάνιγιε, σ.τ.μ.) της Συρίας. Από το γεγονός δεν υπήρξαν απώλειες. Στην εξέλιξη της κατάστασης και στα πλαίσια της εφαρμογής των Κανόνων Εμπλοκής, οι δυνάμεις μας απάντησαν με πυρά φορητού οπλισμού, πολυβόλων και όλμων, εναντίον των θέσεων του PYD που βρίσκονται απέναντι από το συνοριακό φυλάκιο. Δεν έγινε γνωστό αν υπήρχαν απώλειες από τα δικά μας πυρά.
Οι μάχες στην πόλη Resulayn περατώθηκαν στις 15.30 και ανακοινώθηκε ο έλεγχος της πόλης από την τρομοκρατική διαμελιστική οργάνωση (PYD). Όσο συνεχιζόταν οι μάχες το προσωπικό του Συνοριακού Φυλακίου εκκένωσε την περιοχή και αποσύρθηκε στο Διοικητήριο του Λόχου, που βρίσκεται σε απόσταση 15-20 μέτρων από το συνοριακό φυλάκιο, του οποίου την ασφάλεια ανέλαβαν Τεθωρακισμένα ΤροχοφόραΟχήματα, που είναι ταγμένα σε οχυρά θέση.
Η εξελίξεις είναι υπό παρακολούθηση από τις δυνάμεις μας".

Πηγή Ινφογνώμων

Διαβάστε περισσότερα...

Ρωσικοί ελιγμοί στην Κύπρο

Η Ρωσία φέρεται να διαπραγματεύεται μία μόνιμη στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο. Παρατηρητές κάνουν λόγο για εναλλακτική λύση στη ρωσική βάση της Συρίας. Πάντως την περασμένη Πέμπτη (27.06.) το ρωσικό υπουργείο Άμυνας διέψευσε τις πληροφορίες για αποχώρηση ρωσικού στρατιωτικού προσωπικού από το λιμάνι της Ταρτούς. «Στην περιοχή δεν υπάρχει καν στρατιωτικό προσωπικό, γιατί η τεχνική υποστήριξη των πλοίων γίνεται εδώ και πολύ καιρό αποκλειστικά από πολιτικό προσωπικό» ανέφερε ο εκπρόσωπος της Μόσχας. Πολλοί πιστεύουν ότι σε περίπτωση που καταρρεύσει το συριακό καθεστώς η Ρωσία θα αναζητήσει εναλλακτική λύση στη Μεσόγειο και αυτή δεν αποκλείεται να είναι η Κύπρος. Προ ημερών μάλιστα ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Ιωάννης Κασουλίδης δήλωσε στη «Φωνή της Ρωσίας» ότι η Λευκωσία διαπραγματεύεται με τη Μόσχα τη χρήση βάσης στην Πάφο από τη ρωσική αεροπορία
«Αυτό σίγουρα έχει σχέση με τα όσα συμβαίνουν στο λιμάνι της Ταρτούς» δηλώνει στην Deutsche Welle η συνεργάτης του γερμανικού Ιδρύματος Επιστήμης και Πολιτικής (SWP) Μαργκαρέτε Κλάϊν. Ήδη πυκνώνουν οι επισκέψεις του ρωσικού ναυτικού στην Κύπρο. Στις 19 Ιουνίου τρία πολεμικά πλοία αγκυροβόλησαν για ανεφοδιασμό στη Λεμεσό, ενώ τον Μάϊο είχε προηγηθεί το καταδρομικό πλοίο «Μόσχα», επικεφαλής του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας.

Μακροχρόνιες σχέσεις Μόσχας- Λευκωσίας

Δεν είναι σύμπτωση ότι η Ρωσία επιλέγει την Κύπρο για νέο ορμητήριο στη Μεσόγειο. Οι δύο χώρες εξακολουθούν να διατηρούν στενές οικονομικές σχέσεις, η Κύπρος εξακολουθεί να προσελκύει ρωσικά κεφάλαια, προ ετών έλαβε δάνειο από τη Μόσχα, ενώ στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους η κυπριακή ηγεσία είχε στραφεί και στη Ρωσία πριν αποδεχθεί τελικά το ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης. Αν τελικά η Μόσχα συνάψει συμφωνία για μία πιο στενή στρατιωτική συνεργασία, θα είναι η πρώτη φορά που επανακάμπτει σε χώρα-μέλος της ΕΕ από το 1994, όταν τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν τις βάσεις τους στην πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Κάποιοι πιστεύουν ότι η κινήσεις της Μόσχας εντάσσονται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό. «Η Ρωσία θα ήθελε να αναλάβει και πάλι ρόλο υπερδύναμης»εκτιμά η Μαργκαρέτε Κλάϊν από το ίδρυμα Επιστήμης και Πολιτικής. Για τον σκοπό αυτόν προετοιμάζει μία μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Μεσόγειο, την οποία άλλωστε ο πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν αποκαλεί «στρατηγικά σημαντική περιοχή». Πιθανή θεωρείται η αποστολή μοίρας ρωσικών πλοίων, όπως συνέβαινε επί Σοβιετικής Ένωσης, όταν τριάντα έως πενήντα πλοία περιπολούσαν συνεχώς στη Μεσόγειο δίνοντας το παρόν απέναντι στον αμερικανικό έκτο στόλο.

Συμβολική η παρουσία της Ρωσίας;

Πολλοί αμφιβάλλουν πάντως για την ικανότητα της Ρωσίας να διατηρήσει μία σημαντική στρατιωτική παρουσία στη Μεσόγειο. «Πρόκειται μάλλον για πολιτική συμβολισμών» δηλώνει η Μαργκαρέτε Κλάϊν, ενώ παρόμοια άποψη εκφράζει και ο Ρώσος αναλυτής Αλεξάντερ Γκολτς. «Η βασική αποστολή της ρωσικής μοίρας πλοίων θα είναι απλώς …να υπάρχει» λέει ο Γκολτς στην Deutsche Welle. «Η Ρωσία ούτως ή άλλως δεν έχει πολλά πλοία και δεν διαθέτει παρά μόνο ένα αεροπλανοφόρο», υπενθυμίζει ο Ρώσος αναλυτής. Τόσο ο ίδιος, όσο και η Μαργκραέτε Κλάϊν από το Ίδρυμα Επιστήμης και Πολιτικής πιστεύουν ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να αναμειχθεί στην εμφύλια σύρραξη της Συρίας και θεωρούν ότι το ΝΑΤΟ δεν χρειάζεται να ανησυχεί γι αυτό το ενδεχόμενο.

Roman Goncharenko / Γιάννης Παπαδημητρίου

Υπεύθ.σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος

Πηγή: ΣΚΑΪ & DW

Διαβάστε περισσότερα...

Άσαντ: στη Συρία οι πρώτοι ρωσικοί πύραυλοι S-300 (Ανανέωση)

Η Συρία έχει παραλάβει ήδη τα πρώτα αντιαεροπορικά συστήματα S-300 από τη Ρωσία, φέρεται να δήλωσε ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο της λιβανικής Χεζμπολάχ Al-Manar.

Η Ρωσία είχε ανακοινώσει ότι θα προχωρήσει κανονικά με την παράδοση των προηγμένων αυτών συστημάτων, που είχε συμφωνηθεί παλαιότερα, μετά την απόφαση της Ε.Ε. να μην ανανεώσει το εμπάργκο όπλων που ίσχυε για τη Συρία.

«Η Συρία έχει παραλάβει το πρώτο φορτίο των ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300», φέρεται να δήλωσε ο κ. Άσαντ σε συνέντευξη που θα μεταδοθεί από το Al-Manar σήμερα. «Οι υπόλοιποι πύραυλοι θα έρθουν σύντομα», πρόσθεσε.

«Δεν επιθυμεί κλιμάκωση» το Ισραήλ
Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι το Ισραήλ ερευνά τις πληροφορίες περί παράδοσης των S-300.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Ενέργειας και Υδάτων Σιλβάν Σαλόμ δήλωσε ότι το Ισραήλ δεν θέλει να προκαλέσει στρατιωτική κλιμάκωση με τη Συρία αλλά δεν θα επιτρέψει τη μεταφορά στρατηγικών όπλων, κυρίως στα χέρια της σιιτικής Χεζμπολάχ του Λιβάνου.

«Δεν υπάρχει λόγος να προκληθεί κλιμάκωση, ούτε να αναθερμανθεί το μέτωπο με τη Συρία, δεν ήταν αυτός ο στόχος μας, ούτε και θα είναι» στο μέλλον, δήλωσε ο κ. Σαλόμ στο ισραηλινό ραδιόφωνο.

Όταν ρωτήθηκε για την προμήθεια των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-300, ο Σαλόμ θέλησε να φανεί καθησυχαστικός. «Εδώ και χρόνια η Συρία διαθέτει στρατηγικά όπλα, το πρόβλημα θα ανέκυπτε αν τα όπλα αυτά μπορούσαν να πέσουν σε άλλα χέρια και χρησιμοποιηθούν σε βάρος μας. Σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να δράσουμε».

Η εφημερίδα Haaretz γράφει σήμερα ότι ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας Γιάκοβ Αμιντρόρ, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Νετανιάχου, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η χώρα του «δεν θα σταματήσει την παράδοσή τους αλλά θα εμποδίσει τα συστήματα αυτά να γίνουν επιχειρησιακά».

Λαβρόφ εναντίον συριακής αντιπολίτευσης
Σε παράλληλες εξελίξεις, ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ κατηγόρησε τη Συριακή Εθνική Συμμαχία ότι επιδιώκει να ματαιώσει τις ειρηνευτικές προσπάθειες θέτοντας ως όρο για την συμμετοχή της στην προταθείσα ειρηνευτική διάσκεψη την απομάκρυνση του προέδρου Άσαντ από την εξουσία.

«Έχει κανείς την εντύπωση ότι η Εθνική Συμμαχία και οι χορηγοί της στην περιοχή κάνουν ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν να ξεκινήσει μία πολιτική διαδικασία... και να επιτύχουν μία στρατιωτική επέμβαση στη Συρία», δήλωσε ο κ. Λαβρόφ όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Ίντερφαξ.

www.naftemporiki.gr

Ανανέωση: Σύμφωνα με τηλεγράφημα του ρωσικού ειδησεογραφικού πρακτορείου «Ιντερφάξ», που επικαλείται μη κατονομαζόμενο στέλεχος της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας, το αντιαεροπορικό σύστημα S-300 δεν πρόκειται να παραδοθεί από τη Ρωσία στη Συρία πριν το ερχόμενο φθινόπωρο. Όπως σχολιάζει ο ιστότοπος defencepoint.gr, με την ανακοίνωση αυτή φαίνεται ότι η Ρωσία με τον συνήθη έξυπνο τρόπο, «αγοράζει» χρόνο στην υπόθεση, διατηρώντας την όμως στην επιφάνεια ως ένα καλό διαπραγματευτικό χαρτί στην προσπάθεια διευθέτησης της συριακής κρίσης.

Διαβάστε περισσότερα...

Τρομοκρατία made in Turkey

Ενεργό υποστήριξη στους τρομοκράτες της
οργώνωσης Αλ Νούσρα προσφέρει η Άγκυρα.

Διαστάσεις παίρνουν στην γείτονα οι καταγγελίες Σύρου υπουργού για επίσημη τουρκική υποστήριξη σε ισλαμιστές τρομοκράτες που δρούν στην χώρα. Σύμφωνα με τον Ουμράν Ζουαμπί, η κυβέρνηση Άσαντ έχει στα χέρια της απτές αποδείξεις για την τουρκική εμπλοκή, τις οποίες και σκοπεύει να καταθέσει στον ΟΗΕ. Ένας από τους αποδέκτες της τουρκικής βοήθειας φέρεται να είναι η τρομοκρατική οργώνωση Αλ Νούσρα, γνωστό παρακλάδι της Αλ Κάιντα που εμπλέκεται στον Συριακό εμφύλιο. (βλέπε σχετικά: Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου) Περιέργως, τα ελληνικά ΜΜΕ τηρούν σιγή ιχθύος για το σοβαρότατο αυτό θέμα, την ίδια στιγμή που η Τουρκία έχει ξεκινήσει εκστρατεία λάσπης, κατηγορώντας την χώρας μας για "διευκόλυνση τρομοκρατών" και παρουσία "στρατοπέδων εκπαίδευσης" επί Ελληνικού εδάφους. Αναδημοσιεύουμε μετάφραση σχετικού άρθου της εφημερίδας Ραντικάλ (26/2/2013) από το tourkikanea.gr, με την ελπίδα να δούμε επιτέλους το ΥΠΕΞ να απαντά καταλλήλως στα τουρκικά παραμύθια:

"Ο Υπουργός Ενημέρωσης της Συρίας Ουμράν Ζουαμπί κατηγόρησε την ¨τουρκική κυβέρνηση και τους πολιτικούς ηγέτες της¨ πως κλέβουν τη χώρα του και πρόσθεσε πως θα στείλει τις σχετικές αποδείξεις στον Συμβούλιο Ασφαλείας

Ο Υπουργός Ενημέρωσης της Συρίας Ουμράν Ζουαμπί, μιλώντας στο συριακό τηλεοπτικό κανάλι Alem, κατηγόρησε με βαριές εκφράσεις την ¨τουρκική κυβέρνηση και τους πολιτικούς ηγέτες της¨ . Ο Ζουαμπί είπε πως θα στείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έγγραφα, ονόματα και φωτογραφίες σχετικά με την εμπλοκή της τουρκικής κυβέρνησης στην συριακή κρίση.

Ο Ζουαμπί υποστήριξε πως η τουρκική κυβέρνηση εμπλέκεται σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό επίπεδο σε όλα τα περιστατικά στην Συρία, και είπε πως ¨Αυτά τα οποία κλέβονται από την Συρία μεταφέρονται στην Τουρκία εν γνώσει και με τον συντονισμό Τούρκων πολιτικών και με τις ευκολίες που διασφαλίζει η τουρκική κυβέρνηση¨. Ο υπουργός Ζουαμπί ανέφερε πως τα κλαπέντα έχουν αξία εκατομμυρίων δολαρίων.

¨Η Τουρκία αποτελώντας και η ίδια τμήμα του σπίρτου, δυσκολεύεται να ομολογήσει πως το σχέδιο στην Συρία ηττήθηκε¨ είπε ο Ζουαμπί και πρόσθεσε θα στείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς φορείς τα έγγραφα, ονόματα και φωτογραφίες σχετικά με την εμπλοκή της τουρκικής κυβέρνησης στην συριακή κρίση"

Σχετικά άρθρα:
Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου
Τουρκικός δάκτυλος πίσω από τα χημικά ισλαμιστών τρομοκρατών
Τουρκία και ισλαμιστές τρομοκράτες εναντίον του PYD

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκία και ισλαμιστές τρομοκράτες εναντίον του PYD

του Σάββα Καλεντερίδη

Τις τελευταίες δέκα ημέρες έχουν πέσει οι μάσκες και η Τουρκία προσφέρει ανοιχτά υποστήριξη, οπλισμό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε περίπου δυο χιλιάδες ισλαμιστές τρομοκράτες που προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο της πόλης Σερεκάνιγιε, στο Δυτικό Κουρδιστάν.

Πρόκειται για μέλη της ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα, που έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική και παρακλάδι της Αλ Κάιντα, από τις ΗΠΑ, που ενισχύονται από Κούρδους νεαρούς, ελεγχόμενους από τις τουρκικές υπηρεσίες, που προσπαθούν να αναστήσουν τις δομές της παρακρατικής-παραστρατιωτικής οργάνωσης Χίσμπουλάχ, γνωστή και ως Χίζμπι-Κόντρα. Οι νεκροί από πλευράς τρομοκρατών τις τελευταίες δέκα ημέρες φθάνουν τους εκατό, ενώ απροσδιόριστος είναι ο αριθμός των τραυματιών, οι οποίοι, σημειωτέον, διακομίζονται στα νοσοκομεία της πόλης Τζεύλαν-πινάρ, που βρίσκεται στο τουρκικό έδαφος.

Η πόλη Σερεκάνιγιε, που ελέγχεται από τις ομάδες ενόπλων που έχει συγκροτήσει το Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), που θεωρείται κλώνος του ΡΚΚ, έχει μπει στο στόχαστρο της Άγκυρας γιατί έχει στρατηγική σημασία, αφού βρίσκεται περίπου στο μέσον της απόστασης μεταξύ Νοτίου Κουρδιστάν και ακτών της Αν. Μεσογείου, και σε περίπτωση που πάρουν τον έλεγχό της οι ισλαμιστές τρομοκράτες της Τζαμπχάτ Αλ Νούσρα-Αλ Κάιντα, διακόπτουν τη συνέχεια ων κουρδικών περιοχών και άρα την έξοδο των Κούρδων προς τη θάλασσα, που είναι στρατηγικός στόχος του Νοτίου Κουρδιστάν, για να καταφέρει να μεταφέρει το πετρέλαιο και φυσικό αέριο στις διεθνείς αγορές, παρακάμπτοντας την Τουρκία.

Σημειωτέον ότι οι Κούρδοι υπερασπιστές της πόλης Σερεκάνιγιε έχουν στα χέρια τους πτώμα 25χρονου Κούρδου από το Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), ο οποίος ήταν συνεργάτη της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, που προσπαθεί να ανασυγκροτήσει την οργάνωση Χιζμπουλάχ.
Τέλος, να υπογραμμίσουμε και να επαναλάβουμε για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία, όταν πρόκειται για τα συμφέροντά της, συνεργάζεται όχι με τρομοκρατικές οργανώσεις αλλά ακόμα και με το διάβολο, χωρίς να υπολογίζει ανθρώπινες ζωές και φυσικά χωρίς να υπολογίζει τις αντιδράσεις της Ουάσιγκτον!

infognomonpolitics 


Σημ Εν Κρυπτώ: Aπόσπασμα του άρθρου "Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο" που δημοσιεύτηκε στις 8/12/12 :

Στα μέσα Νοέμβρη, 300 μαχητές της Ghouraba al-Sham εισήλθαν σε αραβικές γειτονιές της πόλης Sere Kaniye (Rass al-Ain στα αραβικά) στην οποία εδρεύει μία από τις τέσσερις Ταξιαρχίες Λαϊκής Άμυνας των Κούρδων (YPG) και συγκρούστηκαν με καθεστωτικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι τους κάλεσαν να απομακρυνθούν, φοβούμενοι αεροπορικές προσβολές που θα προκαλέσουν κύμα φυγής του κουρδικού πληθυσμού στην μέχρι τώρα ήρεμη ευρύτερα περιοχή της Hasaka, κάτι το οποίο αρνήθηκαν. Οι Κούρδοι επισημαίνουν ότι βρίσκονται στην αντιπολίτευση αλλά μάχονται για δίκαιη πολιτική λύση με ειρηνικά μέσα δημιουργώντας εξ αρχής αυτοδιοικούμενες δομές κι αποφεύγουν να λάβουν μέρος στη σύγκρουση. Σύμφωνα με κουρδικές καταγγελίες, τουρκικές υπηρεσίες έχουν στείλει τουλάχιστον 1000 αντικαθεστωτικούς μαχητές σε στρατόπεδο της τουρκικής πόλης Nusaybin, 3 χιλιόμετρα από την κουρδική πόλη Qamishli, έδρα Ταξιαρχίας της YPG. Η Qamisli διαθέτει και αεροδρόμιο. Να σημειωθεί ότι έχουν αποτύχει όλες οι προσπάθειες των αντικαθεστωτικών για κατάληψη αεροπορικών βάσεων σε Aleppo, Idlib, Taftanaz και Meng κάτι που θα διευκόλυνε την προμήθεια υποστήριξης ενώ παράλληλα θα στερούσε την χρήση τους από την Συριακή αεροπορία. H προσφάτως (25/11) "καταληφθείσα αεροπορική" βάση του Marj al-Sultan, είναι βάση ελικοπτέρων και στερείται διαδρόμων αποπροσγείωσης.

Οι επιχειρήσεις αυτές αποτελούν την πρώτη εκτεταμένη προσπάθεια εξάπλωσης των συγκρούσεων σε πόλη που ελέγχεται από κουρδικές δυνάμεις. Οι Κούρδοι καταγγέλλουν ότι το τουρκικό πυροβολικό υποστήριξε την διείσδυση των Τζιχαντιστών στην πόλη και την μετακίνηση δυνάμεων βόρεια του Qamishli, με σκοπό συνδιασμένη επίθεση του FSA, των Τζιχαντιστών της Ghouraba al-Sham και της al-Nusra Front για την κατάληψη του αεροδρομίου. Στα πλαίσια προετοιμασίας της επιχείρησης, τουρκικές υπηρεσίες και Τζιχαντιστές έχουν έρθει σε συνεννόηση με ηγέτες φυλών στα περίχωρα του Qamishli αλλά και της ευρύτερης βόρειας Συρίας: της λεγόμενης "Αραβικής Ζώνης", που αποτελείται από 40 χωριά αραβικού πληθυσμού, τα οποία κι εξόπλισαν. Η "Αραβική Ζώνη" εκτείνεται βόρεια του Χαλεπίου μέχρι την Sere Kaniye. Η αδράνεια (;) της κουρδικής πολιτοφυλακής έχει επιτρέψει την κατάληψη κατάληψη πόλεων που θεωρούνταν υπο κουρδικό έλεγχο, από τους αντικαθεστωτικούς. ΝΑ σημειωθεί ότι ορισμένα κουρδικά κόμματα όμως το Yekiti Party και το Kurdistan Freedom Party (Azadi) έχουν ανοικτούς διάυλους με την τουρκική πλευρά. Προφανής στόχος των Τούρκων είναι ο έλεγχος της περιοχής αυτής, η ανατροπή του κουρδικού ελέγχου στη Sere Kaniye και Qamishli η οποία θα δώσει το έναυσμα αντίστοιχων επιχειρήσεων και σε πόλεις υπο κουρδικό έλεγχο στα δυτικά, όπως στο Kobane και στο Afrin. Τέτοια εξέλιξη θα αποτελέσει την βάση για την επιθυμητή, απο την Άγκυρα, Ζώνη Ασφαλείας.

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία : Δυνάμεις της Al Nusra κατέλαβαν βάση ελικοπτέρων

Στιγμιότυπο από την μάχη για τον έλεγχο της βάσης
 ελικοπτέρων της Taftanaz (Shaam News)

Δυνάμεις της εξτρεμιστικής Al Nusra, σε συνεργασία με άλλες τρομοκρατικές ομάδες-παρακλάδια της Αλ Κάιντα, κατέλαβαν μια σημαντική Συριακή στρατιωτική βάση στην επαρχία Iblib, μετά από πολυήμερη μάχη με κυβερνητικές δυνάμεις.

Την επίθεση στην αεροπορική βάση του Taftanaz, πραγματοποίησαν τζιχαντιστές των Al Nusrah, Ahrar al Sham και της Ισλαμικής Προφυλακής. Η Αl Nusra αποτελεί παρακλάδι της Αλ Κάιντα και έχει χαρακτηριστεί επισήμως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ. Διαθέτει τους πλέον εμπειροπόλεμους μαχητές μεταξύ των οργανώσεων που δρούν στην Συρία, ενώ στις τάξεις της υπηρετούν μεταξύ άλλων Τσετσένοι ισλαμιστές και μέλη του ισλαμικού κινήματος al-Fajr.

Σύμφωνα με το Συριακό παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιώματων, τουλάχιστον επτά μαχητές των ανωτέρω ομάδων και ένας εκ των διοικητών τους σκοτώθηκαν κατά την διαρκεια της δεκαήμερης μάχης, η οποία έληξε χθες στις 11.00 το πρωί. Αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός των  Σύρων στρατιωτών που έχασαν την ζωή τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για μαζικές εκτελέσεις αιχμαλώτων μετά την κατάληψη της βάσης. Η Συριακή κυβέρνηση επιχείρησε να διαψεύσει την κατάληψη της βάσης, χωρίς μεγάλη επιτυχία, καθώς έκαναν ήδη την εμφάνιση τους στο διαδίκτυο τα πρώτα βίντεο με δυνάμεις της Αl Nusra  να περιφέρονται ελεύθερα εντός των εγκαταστάσεων. Οι ισλαμιστές αντάρτες κατέλαβαν τουλάχιστον 15 με 20 ελικόπτερα MI-8/17, κάποια εκ των οποίων φέρουν σημαντικές ζημιές, καθώς και τουλάχιστον δύο άρματα μάχης T-72.

Η τρομοκρατική οργάνωση Al Nusra επιδιώκει την δημιουργία Ισλαμικού κράτους στην Συρία.

Η κατάληψη της στρατηγικής σημασίας βάση ελικοπτέρων της Taftanaz, αποστερεί από το Συριακό καθεστώς την δυνατότητα διενέργειας επιθετικών επιχειρήσεων ε/π στην ευρύτερη περιοχή, η οποία συνορεύει με την Τουρκία. Οι ισλαμιστές αντάρτες έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους σε αεροπορικές εγκαταστάσεις του καθεστώτος Ασάντ, σε όλη την Συριακή επικράτεια, γνωρίζοντας πώς η έλλειψη αεροπορικής υποστήριξης θα δυσχεράνει σημαντικά την μετακίνηση και τον επαρκή ανεφοδιασμό των κυβερνητικών δυνάμεων. Ανάλογες επιθέσεις έχουν δεχτεί και οι τρείς κύριες αεροπορικές βάσεις στην επαρχία Χαλεπίου. Στις 10 Δεκεμβρίου δυνάμεις της Αl Nusra με την αρωγή άλλων τρομοκρατικών ομάδων κατέλαβαν την βάση Sheikh Suleiman 25χμ δυτικά του Χαλεπίου, μετά από δίμηνη πολιορκία. Οι συνεχείς επιθέσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της πόλης, οδήγησαν προ ημερών τις Συριακές αρχές στην αναστολή της λειτουργίας του.

Παρά το σημαντικό πλήγμα, οι κυβερνητικοί εξακολουθούν να έχουν σημαντική παρουσία στην επαρχία Idlib, ελέγχοντας την ομώνυμη πόλη και σημαντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έτερος σημαντικός στόχος των ισλαμιστών στην επαρχία, η στρατιωτική βάση Wadi Daif, η οποία βρίσκεται υπό πολιορκία από τις αρχές Οκτωβρίου.

Ο πύργος ελέγχου της καταλειφθείσης βάσης.

Βλέπε επίσης:

Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου (18/11/12)

Διαβάστε περισσότερα...

Ομιλία Φράγκου για τον Συριακό εμφύλιο

Αναδημοσιεύουμε την ομιλία του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας και Αρχηγού ΓΕΣ, κ.Φραγκούλη Φράγκου στο Διεθνές Συνέδριο που διοργάνωσε το το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Γεωπολιτικής και το και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με θέμα: "Οι Εξεγέρσεις στον Αραβο-Μουσουλμανικό κόσμο:Ζητήματα Eιρήνης και Σταθερότητας στη Μεσόγειο" (10-12 Δεκεμβρίου 2012). Ας περάσουμε στην ομιλία του Στρατηγού - Τίτλος: "Η Τουρκία και ο συριακός εμφύλιος"

Η Συρία

Η Συρία είναι μια χώρα της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται μεταξύ του Ευφράτη ποταμού, της Αραβικής ερήμου και της Μεσόγειου θάλασσας. Η έκτασή της είναι 185.180 km² και έχει πληθυσμό 22.505.000. Συνορεύει στα Βόρεια με την Τουρκία, στα Ανατολικά με το Ιράκ, στα Νότια με την Ιορδανία, στα Νοτιοδυτικά με το Ισραήλ και το Λίβανο και στα Βορειοδυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Πρωτεύουσα είναι η Δαμασκός.

Παρούσα κατάσταση στη Συρία

Οι συγκρούσεις μεταξύ των συριακών καθεστωτικών δυνάμεων και του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army – FSA) συνεχίζονται και μάλιστα επεκτείνονται υπό μορφή θρησκευτικής βίας και στο γειτονικό Λίβανο (κυρίως στην περιοχή της Τρίπολης). Οι απώλειες έχουν ξεπεράσει τους 40.000 νεκρούς, ενώ σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), οι  εγγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες προς τις γειτονικές χώρες αγγίζουν το μισό εκατομμύριο (Τουρκία: 135.519, Ιορδανία: 141,892, Λίβανος: 150.793, Ιράκ: 63.496 και Βόρεια Αφρική: 11.740) και οι εκτοπισθέντες εσωτερικοί πρόσφυγες ξεπέρασαν τα δύο εκατομμύρια.

Ο ρόλος της Τουρκίας

Η Τουρκία εξοπλίζει, συμβουλεύει, εκπαιδεύει και γενικότερα υποστηρίζει με κάθε τρόπο τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό. Πρόσφατες πληροφορίες κάνουν λόγο και για υποστήριξη της Άγκυρας προς τους σαλαφιστές μουσουλμάνους, που έχουν ταχθεί στο πλευρό των Σύριων αντικαθεστωτικών. Μάλιστα, αναφέρουν ότι οι ένοπλοι σαλαφιστές μουσουλμάνοι, οι πλειοψηφία των οποίων συνδέονται με την Al Qaeda, χρησιμοποιούν αυτοκίνητα με τουρκικές πινακίδες και επικοινωνούν μέσω της τουρκικής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας Turkcell. Με πρόσχημα την ασφάλεια των Σύριων προσφύγων στους καταυλισμούς της νοτιοδυτικής Τουρκίας, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιδιώκουν τη δημιουργία μιας buffer zone κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων. ^στόσο, η υλοποίηση αυτού του σχεδίου απαιτεί την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, του Αραβικού Συνδέσμου και φυσικά προϋποθέτει τη λήψη σχετικής απόφασης από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η Άγκυρα δεν θα ρισκάρει να κινηθεί μονομερώς, καθότι εγκυμονεί ο κίνδυνος να έρθει σε πλήρη ρήξη με τη Δαμασκό και να αναγκασθεί να χρησιμοποιήσει τουρκικές δυνάμεις εντός της συριακής επικράτειας. Κάτι τέτοιο όμως θα περιέπλεκε περισσότερο την κατάσταση καθώς θα αναδυόταν ένας αριθμός ασύμμετρων απειλών κατά της Άγκυρας και θα προκαλούσε τη σθεναρή αντίδραση της Τεχεράνης και της Μόσχας. Το επόμενο χρονικό διάστημα, εκτιμάται ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα επιδιώξουν να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας, με πλάτος από 5 έως 20 χιλιόμετρα σε συγκεκριμένους τομείς, κατά μήκος των συρο-τουρκικών συνόρων και εντός του συριακού εδάφους.

Κατ’αυτόν τον τρόπο θα επιδιώξουν:

• Να ελέγξουν τα μαζικά προσφυγικά ρεύματα προς το εσωτερικό της Τουρκίας.
• Να διεξάγουν ανεμπόδιστα εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Κούρδων ανταρτών του PKK.
• Να παρέχουν περισσότερη υποστήριξη προς τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (Free Syrian Army – FSA) των αντικαθεστωτικών.
• Να προτρέψουν περισσότερους Σύριους στρατιωτικούς να αυτομολήσουν με ασφάλεια εντός αυτής της περιοχής.
• Να διακόψουν τον εναέριο ανεφοδιασμό του συριακού στρατού από το εξωτερικό (μέσω της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, κυρίως από τη Ρωσία και το Ιράν), και
• Να διευκολύνουν τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις στη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς το συριακό λαό.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα θα έχει να αντιμετωπίσει μικρότερη ροή προσφύγων, θα προβάλει ένα «ανθρωπιστικό προφίλ» και θα μοιρασθεί το κόστος της ανθρωπιστικής βοήθειας. Όλα αυτά θα  λειτουργήσουν μεν καταλυτικά υπέρ της ανατροπής του καθεστώτος Assad, ωστόσο δεν θα είναι σύμφωνα με τη διεθνή νομιμότητα, καθότι δεν θα πραγματοποιηθούν με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ως εκ τούτου, μια δυναμική αντίδραση της Δαμασκού κατά της Άγκυρας δεν θα πρέπει να θεωρείται ως σενάριο με μηδενική πιθανότητα, ειδικά αν η Τουρκία συστηματικά συνεχίσει να προκαλεί το αλαουιτικό καθεστώς. Σε μια τέτοια περίπτωση, η Δαμασκός θα μπορούσε να αντιδράσει δυναμικά με τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής, δηλαδή με το βαλλιστικό και χημικό οπλοστάσιό της, καθότι οι ένοπλες δυνάμεις της θεωρούνται σχεδόν αποδεκατισμένες και χαμηλής επιχειρησιακής δυνατότητας για να αντιμετωπίσουν τις αντίστοιχες ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας. Για το λόγο αυτό, όπως ανέφερε πρόσφατα στις Βρυξέλλες ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Leon Panetta, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν δημιουργήσει στην Τουρκία, στην Ιορδανία και στο Ισραήλ κέντρα παρακολούθησης της δραστηριότητας των συριακών βάσεων χημικών όπλων, ώστε αφενός να προειδοποιήσουν τις γειτονικές χώρες για τις προθέσεις του καθεστώτος, αφετέρου να αντιδράσουν άμεσα κατά του συριακού οπλοστασίου όπλων μαζικής καταστροφής.

Βέβαια, η Άγκυρα γνωρίζει ότι σε περίπτωση έναρξης εχθροπραξιών με τη Συρία, δεν θα αναμένει μόνο την αντίδραση της Δαμασκού, αλλά και την αντίδραση της Μόσχας και της Τεχεράνης. Αυτό το σενάριο την ανησυχεί ιδιαίτερα, ασχέτως αν θεωρεί ως δεδομένη την αμερικανική και ΝΑΤΟϊκή υποστήριξη.Τις τελευταίες ημέρες η διεθνής κοινότητα έγινε μάρτυρας μιας σειράς τυχαίων(;) θερμών συρο-τουρκικών επεισοδίων, τα οποία θεωρητικά «βαρύνουν» τη συριακή πλευρά και ως ένα βαθμό «δικαιολογούν» στη διεθνή κοινή γνώμη τις ενέργειες της Άγκυρας κατά της Δαμασκού. ^στόσο, δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο όλα αυτά ήσαν  ενορχηστρωμένα, προκειμένου η Τουρκία με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ να υπερκεράσει το εμπόδιο της άρνησης της Μόσχας και του Πεκίνου να συναινέσουν στη λήψη απόφασης κατά του συριακού καθεστώτος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι επειδή η Άγκυρα συνήθως εφαρμόζει μια «ευκαιριακή εξωτερική πολιτική» σε περιφερειακό επίπεδο, όπως για παράδειγμα η αποτυχημένη “zero problem policy” του Davutoglu, δεν θα ήταν απίθανο να διαφοροποιήσει τη στάση της απέναντι στο συριακό καθεστώς ή τους αντικαθεστωτικούς, αν προέκυπταν νέα δεδομένα σε κάποια χρονική στιγμή. Ήδη, η Άγκυρα άσκησε μια επαμφοτερίζουσα πολιτική στην περίπτωση της Λιβύης και ως εκ τούτου δεν θα ήταν απίθανο να το επαναλάβει και στην περίπτωση της Συρίας.

Ο κουρδικός παράγοντας

Η απόφαση που έλαβε ο Bashar al-Assad, στα μέσα Ιουλίου του 2012, να αποσύρει το μεγαλύτερο μέρος των συριακών δυνάμεων από τις κουρδικές περιοχές της Συρίας, είχε ως αποτέλεσμα την παραχώρηση του ελέγχου αυτών των εδαφών στο συριακό κουρδικό Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (Democratic Union Party – PYD). Δεδομένου ότι το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης είναι καλά οργανωμένο, εξοπλισμένο και συνεργάζεται στενά με το ΡΚΚ, αφετέρου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι δραστηριότητες και οι αποφάσεις του, σε σχέση με τον εθνο-θρησκευτικό εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό τις μελλοντικές εξελίξεις στην περιοχή.

Το μείζον ερώτημα για τους Κούρδους της Συρίας είναι αν στη μετά-Assad εποχή καταφέρουν να δημιουργήσουν μια κουρδική κρατική οντότητα ή έστω να αυτονομηθούν. Ως γνωστόν, θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά σημαντικών και ίσως ανυπέρβλητων προβλημάτων, όπως:

• Την αναμενόμενη σθεναρή αντίδραση των Σύριων σουννιτών.
• Την απουσία (;) συναίνεσης προς αυτή την κατεύθυνση από αμερικανικής πλευράς (3)
• Τη δεδομένη άρνηση και σθεναρή αντίδραση της Άγκυρας.
• Την αδυναμία σχηματισμού ενιαίας κουρδικής περιοχής εντός της Συρίας. Οι κουρδικές περιοχές εντός του συριακού εδάφους δεν συνιστούν μια ενιαία γεωγραφική περιοχή, καθώς σχηματίζουν μια μη συνεχή λωρίδα μικρού πλάτους κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Εκτιμήσεις

Η παρουσία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού στην ευρύτερη περιοχή της Δαμασκού, η αναμενόμενη ανάπτυξη των ΝΑΤΟϊκών βλημάτων εδάφους-αέρος στην Τουρκία, και οι πληροφορίες-φήμες ότι ο Assad αναζητά άσυλο σε χώρα της Νότιας Αμερικής, οδηγούν στην εκτίμηση ότι «πιθανόν, το καθεστώς του Assad πρόκειται να καταρρεύσει σύντομα». Επιπρόσθετα, εκτιμάται ότι «ίσως, το επόμενο χρονικό διάστημα, η τύχη του Assad να κριθεί στις μάχες που θα διεξαχθούν πρωτίστως στην περιοχή της πρωτεύουσας», η οποία συνιστά το προπύργιο του αλαουιτικού καθεστώτος.

Ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ προέβη πριν δύο ημέρες σε δήλωση: “Δυστυχώς, οι δυτικοί εταίροι μας έχουν ξεφύγει από τις συμφωνίες της Γενεύης και απαιτούν την απόσυρση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ Ασάντ” .

Ο Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή

Σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, η «αραβική άνοιξη» έχει μετατραπεί σε «χριστιανικό χειμώνα». Τα τελευταία χρόνια ήταν καταστροφικά για τα 14 εκατομμύρια των ταλαιπωρημένων Χριστιανών της περιοχής. Στην Αίγυπτο, η ανάδυση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας συνοδεύτηκε από διαδηλώσεις εναντίον των Κοπτών, καθώς και πυρπολήσεις ναών. Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι Χριστιανοί φεύγουν για να μη βρεθούν στα διασταυρούμενα πυρά μεταξύ της οικιστικής πολιτικής του Benjamin Netanyahu και των όλο και πιο ριζοσπαστικών Σουνιτών γειτόνων τους, που υποστηρίζουν την Χαμάς.
Η χειρότερη περίπτωση όμως, είναι αυτή του Ιράκ, όπου τα 2/3 των Χριστιανών (250.000) έχουν ήδη φύγει, από τότε που ανετράπη ο Σαντάμ. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στην Συρία. Όποιος επισκέπτονταν την Δαμασκό τα τελευταία χρόνια, έβλεπε παντού, στους δρόμους και στα πάρκα, Χριστιανούς πρόσφυγες από το Ιράκ.

Πρώην τραπεζικοί υπάλληλοι, μηχανικοί, φαρμακοποιοί και επιχειρηματίες, που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες, ζώντας με τις οικογένειά τους σε μικρά διαμερίσματα, εξαρτώμενοι από την ελεημοσύνη της εκκλησίας ή τις όποιες αποταμιεύσεις τους. Όπως μου ανέφερε ένας απ' αυτούς, «πριν από τον πόλεμο δεν υπήρχε διαχωρισμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Με τον Σαντάμ κανένας δεν μας ρωτούσε για το θρήσκευμά μας, ενώ όλοι ήμασταν ελεύθεροι να λατρεύουμε ότι θέλαμε. Τώρα, το 75% των Χριστιανών έχει φύγει ...;», λέει.

Σήμερα, οι πρόσφυγες από το Ιράκ αντιμετωπίζουν μια δεύτερη φυγή, αφού οι Σύριοι οικοδεσπότες τους, κινδυνεύουν κι αυτοί. Ήδη έχουν στηθεί προσφυγικοί καταυλισμοί και κατασκηνώσεις στη κοιλάδα Μπεκά του Λιβάνου, ενώ πολλοί μετακινούνται προς την Ιορδανία. Οι περισσότερες επιθέσεις στη Συρία σημειώνονται προς το παρόν μεταξύ Σουνιτών και Αλεβιτών Μουσουλμάνων. Άρχισαν όμως να σημειώνονται και αιματηρές επιθέσεις εναντίον της χριστιανικής μειοψηφίας. Σε μια περιοχή (Qusayr), υπήρξε εθνοκάθαρση των ντόπιων Χριστιανών, τους οποίους οι τζιχαντιστές κατηγόρησαν ως συνεργάτες του συριακού καθεστώτος. Η εν λόγω κοινότητα, που αποτελεί το 8 - 10% του πληθυσμού της περιοχής είναι τώρα τρομοκρατημένη.

Τα τελευταία 100 χρόνια, πολύ πριν έρθουν στην εξουσία οι Άσαντ, η Συρία αποτελούσε ασφαλές καταφύγιο για τους Χριστιανούς της Μ. Ανατολής. Η χώρα φιλοξένησε τους Αρμένιους, που ήταν θύματα της γενοκτονίας των Νεότουρκων το 1915, καθώς και τους Χριστιανούς Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους το 1948, με την ίδρυση του Ισραήλ. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, η Συρία αποτέλεσε καταφύγιο για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και Μαρονίτες, που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τις θρησκευτικές αναταραχές του Λιβάνου.

Μπορεί το καθεστώς του Άσαντ να ήταν ένα μονοκομματικό κατασταλτικό καθεστώς, που περιόριζε τα πολιτικά δικαιώματα, επέτρεπε όμως τις πολιτισμικές και θρησκευτικές ελευθερίες. Για αυτό και οι συριακές θρησκευτικές μειονότητες της Συρίας απολάμβαναν ασφάλεια και σταθερότητα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' ότι αλλού. Και αυτό ίσχυε κυρίως για τις αρχαίες χριστιανικές μειονότητες. Ο λόγος είναι πως οι Άσαντ είναι Αλεβίτες, μια σιιτική μειονότητα που θεωρείται αιρετική, και μάλιστα τα μέλη της χαρακτηρίζονται υποτιμητικά ως Nusayris, ή «μικροί Χριστιανοί». Μάλιστα οι λειτουργίες τους μοιάζουν πολύ με χριστιανικές.

Οι Αλεβίτες αποτελούν μόλις το 12% του πληθυσμού της Συρίας, και οι Άσαντ κατάφεραν να κρατήσουν την εξουσία δημιουργώντας ένα σύμπλεγμα συμμαχιών με τις διάφορες μειονότητες, ως αντίβαρο στην πλειοψηφία των Σουνιτών Μουσουλμάνων. Στην Συρία του Άσαντ οι χριστιανικές γιορτές ήταν συγχρόνως και εθνικές. Οι Χριστιανοί εξαιρούνταν από την εργασία τα πρωινά της Κυριακής, ενώ οι ναοί και τα μοναστήρια (όπως και τα τζαμιά) είχαν δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ τους παρέχονταν και δωρεάν γη για την κατασκευή νέων ναών. Γενικά, η ελευθερία που ζούσαν οι Χριστιανοί στην Συρία, δεν συναντιόνταν πουθενά αλλού στην ευρύτερη Μ. Ανατολή. Αυτό όμως το θρησκευτικό μωσαϊκό κινδυνεύει σήμερα με διάλυση.

Όπως και στην Αίγυπτο, έτσι και στη Συρία, οι χριστιανικές εκκλησίες στοιχήθηκαν πίσω από το καθεστώς, με το που εκδηλώθηκε η αραβική άνοιξη. Αρχικά, πολλοί πιστοί δεν συμφώνησαν με αυτή την επιλογή. Μάλιστα κάποιοι νεαροί Χριστιανοί ενώθηκαν με όλους αυτούς που ήθελαν την ανατροπή του καθεστώτος, ελπίζοντας για περισσότερη ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατία. Ένα χρόνο μετά είναι πλέον πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος Χριστιανός ο οποίος να συνεχίζει να υποστηρίζει την επανάσταση.

Υπάρχουν αναφορές για μαχητές της Αλ Κάιντα που πολεμούν δίπλα στους αντάρτες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, ενώ η στήριξη που παρέχει η Τουρκία στο Συριακό Εθνικό Συμβούλιο τρομοκρατεί τους Αρμένιους της χώρας. Σχεδόν σε κάθε περιοχή της Συρίας, ακόμη και εκεί όπου δεν διεξάγονται συγκρούσεις, η εγκληματικότητα κυριαρχεί για τα καλά. Και όσο το καθεστώς μοιάζει να πλησιάζει στο τέλος του, τόσο οι Χριστιανοί ανησυχούν πως θα έχουν κι αυτοί την τύχη που είχαν οι αντίστοιχοι του Ιράκ. Και όπως πάντα, οι Χριστιανοί απορούν με την στάση της (χριστιανικής) Αμερικής. Όταν ο George W. Bush εισέβαλλε στο Ιράκ, είχε την αφέλεια να πιστεύει πως ο Σαντάμ θα αντικατασταθεί από μια ειρηνική, φιλοαμερικανική αραβική δημοκρατία, που θα επεδίωκε την στήριξη της χριστιανικής Δύσης. Στην πραγματικότητα όμως, εννιά χρόνια αργότερα, αυτό που δημιουργήθηκε είναι ένα ριζοσπαστικό και ασταθές φιλοϊρανικό θρησκευτικό πεδίο μάχης. Τώρα η Αμερική στηρίζει κάποιες αντιπολιτευτικές ομάδες, οι οποίες είναι πολύ πιθανό να κάνουν τα ίδια στις μειονότητες της Συρίας.

Όπως και στη δεκαετία του 80, μια κοινή επιχείρηση μεταξύ της CIA και των σαουδαραβικών μυστικών υπηρεσιών, μπορεί να καταλήξει στην αντικατάσταση του σκληρού κοσμικού κράτους της Συρίας, από ένα σκληροπυρηνικό καθεστώς Σαλαφιστών. Αν συμβεί κάτι τέτοιο και στη Συρία, τότε θα ζήσουμε το οριστικό τέλος της αρχαίας χριστιανικής μειονότητας στη Μ. Aνατολή.

Εκτιμήσεις του πρώην Πρέσβη των ΗΠΑ Morton Abramowitz στην Άγκυρα

Ο Άνθρωπος που «ανακάλυψε» και «ανέδειξε» τον κ. Ερντογάν στην πολιτική, κ. Morton Abramowits, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Άγκυρα και νυν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του CFR (Council on Foreign Relations), σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε πρόσφατα (nationalinterest.org) κάνει συνοπτικά τις ακόλουθες εκτιμήσεις για την Τουρκία:

1. Η Τουρκία βρίσκεται τώρα σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι το Κουρδικό.
2. Ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν επιθυμεί να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά τις εκλογές του 2014, αλλά η έδρα του κινδυνεύει.
3. Η Τουρκία βρίσκεται σε διένεξη με όλους τους γείτονες της Δεν υφίσταται το δόγμα των μηδενικών προβλημάτων. Ειδικότερα στο θέμα της Συρίας, δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει ούτε στο εσωτερικό της χώρας ούτε το εξωτερικό ούτε τη Δύση.
4. Ο Ερντογάν σύναψε φιλικές σχέσεις με τον Μεσούτ Μπαρζανί, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να παρεμποδίσει την τρομοκρατία του PKK.
5. Ο κ. Ερντογάν παρενέβη περισσότερο από όλους στη Συρία, τώρα παρασύρει τη δική του χώρα σε θρησκευτικές συγκρούσεις.
6. Η στάση των Κούρδων στην Τουρκία είναι σήμερα αντιφατική. Ο κουρδικός λαός επιθυμεί τον τερματισμό της βίας, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει το PKK.
7. Ο ηγέτης του PKK, κ. Οτζαλάν, στηρίζει κάθε είδους ομοσπονδιακό σύστημα, αλλά δεν αναφέρει το παραμικρό για αυτονομία, την οποία διεκδικούσε παλαιότερα.
8. Ο κ. Ερντογάν βρίσκεται σε αδιέξοδο και όπως κάνουν όλοι οι Τούρκοι ηγέτες όταν είναι στριμωγμένοι, περιμένει τη βοήθεια του MHP (Κόμμα του κ. Μπαχτσελί, Γκρίζοι Λύκοι).
9. Στην Τουρκία δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Ο λαός σιωπά και δεν αντιδρά.
10. Ο κ. Ερντογάν κινδυνεύει να χάσει το θώκο του είτε από το PKK είτε εξαιτίας της Συρίας είτε λόγω οικονομικής κρίσης
11. Ο κ. Ερντογάν είναι άνθρωπος των ΗΠΑ, αλλά το Κουρδικό μπορεί να τον οδηγήσει στο τέλος της καριέρας του.
12. Ο κ. Ερντογάν θα υποφέρει πολύ από το αντιαμερικανικό κλίμα τον ερχόμενο χρόνο. Το 2013 θα εισέλθουν στο στίβο της πολιτικής νέα κόμματα.
13. Το ΑΚΡ μπορεί να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο διάλυσης του πριν τις εκλογές του 2014.
14. Η Τουρκία είναι μια χώρα γεμάτη εκπλήξεις. Πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά και να μη μένει αβοήθητη…

Ο κ. Abramowitz ανήκει στην κατηγορία των διπλωματών που γνωρίζουν πολύ καλά την Τουρκία. Είναι ο άνθρωπος που είχε προβλέψει το διαμελισμό της χώρας από το 1994. Γενικά είναι ο άνθρωπος που ξέρει πολλά….

Δημοσιεύτηκε στο  geostrategy.gr

Σχετικά άρθρα του Εν Κρυπτώ για το θέμα :

Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου (18/11/12)
Tουρκικό Κουρδιστάν : Καθυστερώντας το αναπόφευκτο (8/12/12)

Διαβάστε περισσότερα...

Οι ΗΠΑ στέλνουν Patriot και στρατιώτες στην Τουρκία

Την εντολή για αποστολή δυο συστοιχιών πυραύλων Patriot και 400 στρατιωτών στην Τουρκία, φέρεται να υπέγραψε ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Λίον Πανέτα.

Συνολικά θα σταλούν στην Τουρκία έξι συστοιχίες πυραύλων Patriot - από δύο από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και την Ολλανδία, αναφέρουν οι New York Times. Θα τοποθετηθούν κατά μήκος των συνόρων με την Συρία και προβλέπεται να τεθούν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα στα τέλη Ιανουαρίου. Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι έξι συστοιχίες θα τεθούν υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ και έχει προγραμματιστεί να είναι επιχειρησιακές ως το τέλος Ιανουαρίου.
Οι αξιωματούχοι της Βορειοατλαντικής συμμαχίας επιμένουν ότι οι πύραυλοι θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για αμυντικούς σκοπούς.

Σημειώνεται πάντως ότι αρχικά η Άγκυρα είχε ζητήσει από το ΝΑΤΟ πάνω από έξι συστοιχίες Patriot στη μεθόριό της με τη Συρία

Σκάι

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκικός δάκτυλος πίσω από τα χημικά ισλαμιστών τρομοκρατών

Aκόμα μια τουρκική προβοκάτσια ήρθε στο φώς της δημοσιότητας, σχετιζόμενη αυτή την φορά με την υποτιθέμενη Συριακή απειλή χρήσης χημικών όπλων, την οποία ανακάλυψαν αρκετά δυτικά ΜΜΕ τα τελευταία 24ωρα. Οι αρχές της Συρίας έδωσαν στην δημοσιότητα βίντεο, το οποίο απεικονίζει ακραίους ισλαμιστές να παρασκευάζουν χημικούς παράγοντες, κάνoντας χρήση πρώτων υλών της Τουρκικής χημικής βιομηχανίας Tekim, υπό τις ιαχές "αλάχου άκμπαρ"..

Στο φιλμάκι μήκους 8 λεπτών, φαίνονται εκατοντάδες κουτιά τουρκικών χημικών εντός αυτοσχέδιου εργαστηρίου, ενώ γίνεται και "επίδειξη" της αποτελεσματικότητας των χημικών παραγόντων (πιθανότατα αέριο νεύρων) σε κουνέλια. Τα άτυχα ζώα θανατώνονται εντός λίγων δευτερολέπτων, ενώ ένας εκ των πρωταγωνιστών του βίντεο εκτοξεύει μια ευθεία απειλή : "Eίδατε τι συνέβη; Αλεβήδες, αυτή θα είναι η τύχη σας. Θα σας σκοτώσουμε σαν κουνέλια."

"Aλάχου άκμπαρ"  και παράγοντες νεύρων : Συνδιασμός που σκοτώνει (κυριολεκτικά), υπό τις ευλογίες της Άγκυρας

"Αλεβήδες, αυτή θα είναι η τύχη σας. Θα σας σκοτώσουμε σαν κουνέλια."

Η αποκάλυψη έγινε πρωτοσέλιδο στην τουρκική εφημερίδα Βατάν, ενώ μέχρι στιγμής το επίσημο τουρκικό κράτος τηρεί σιγή ιχθύος.. Φυσικά η "ερώτηση του εκατομμυρίου" είναι πώς βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες τουρκικών χημικών στα χέρια των τρομοκρατών του FSA.. Mήπως μπορεί να απαντήσει ο λαλίστατος κ.Νταβούτογλου, ο οποίος έχει το θράσος να κατηγορεί την Ελλάδα για "υπόθαλψη τρομοκρατίας"; Ποιός υποθάλπτει τελικά τους τρομοκράτες;

Δείτε το βίντεο ντοκουμέντο, εδώ

Πως έφτασαν τα χημικά στα χέρια των τρομοκρατών του FSA;

Διαβάστε περισσότερα...

Τα κροκοδείλια δάκρυα του Αχμέτ

Toυ Σάββα Καλεντερίδη

Στο άρθρο μας της περασμένης Παρασκευής αναφερθήκαμε στις βαθιές και μόνιμου χαρακτήρα επιπτώσεις που έχει στην ψυχοσύνθεση και στον χαρακτήρα ενός ανθρώπου η διδαχή της ισλαμικής πίστης στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, ιδιαίτερα με τον τρόπο που αυτή γίνεται στις ισλαμικές σέχτες στην Τουρκία, όπου το Ισλάμ συμπλέκεται με τον τουρκικό εθνικισμό, δημιουργώντας ένα άκρως επικίνδυνο μείγμα για την ψυχική υγεία και ισορροπία του ανθρώπου.

Τα άτομα που ψήνονται από μικρή ηλικία στον ιδεολογικό ισλαμοτουρκικό κλίβανο εγκλωβίζονται σε μια απολύτως οριοθετημένη και αυστηρή ιδεολογία και ενστερνίζονται ένα σύστημα αξιών, όπου οι αγώνες του ανθρώπου και η ανθρώπινη ζωή έχουν αξία μόνον όταν πρόκειται για μουσουλμάνους και μάλιστα σουνίτες, οι οποίοι επιπροσθέτως δεν βλάπτουν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Γιατί, όταν τα βλάπτουν, τότε, ασχέτως αν είναι μουσουλμάνοι και μάλιστα σουνίτες, πρέπει να πεθάνουν, αφού στην περίπτωση της Τουρκίας το κράτος και τα συμφέροντά του, είναι πάνω ακόμα και από την ανθρώπινη ζωή αλλά και από το ίδιο το Ισλάμ.

Είδαμε στις αρχές της εβδομάδος τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου, που απέτυχε να είναι ανάμεσα στους παράγοντες που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη της εκεχειρίας μεταξύ του Ισραήλ και τη Χαμάς, για τη λήξη των εχθροπραξιών στη Γάζα, να παρεισφρέει στην ομάδα των υπουργών Εξωτερικών του Αραβικού Συνδέσμου και να εισέρχεται στη Λωρίδα της Γάζας, όπου έδωσε ρεσιτάλ υποκρισίας και μάλιστα μπροστά στις κάμερες, κάτι που δεν έγινε καθόλου τυχαία. Σε επίσκεψή του σε νοσοκομείο έβαλε τα κλάματα και ξέσπασε σε λυγμούς, μπροστά στον πατέρα ενός παιδιού που είχε τραυματιστεί από τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών.

Οι φωτογραφίες έκαναν τον γύρο του κόσμου και φυσικά και της Τουρκίας, όπου η υποκρισία αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής αλλά και της κοινωνικής συμπεριφοράς, με τον κ. Ερντογάν και την τουρκική κοινή γνώμη να ξεσηκώνονται εναντίον των βομβαρδισμών και των θανάτων αμάχων και παιδιών, την ίδια στιγμή που ο εθνικισμός, που τους τυφλώνει, δεν τους επιτρέπει να ξεσηκωθούν και να κλάψουν για τους άμαχους Κούρδους σουνίτες μουσουλμάνους της Συρίας, οι οποίοι πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες των συμμοριών που δρουν στη γειτονική χώρα.

Και μιλάμε για τους νεκρούς της κουρδικής πόλης Σερεκάνιγιε, που βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και τις ίδιες ημέρες που δέχεται βομβαρδισμούς η Γάζα δέχεται κι αυτή τις άγριες επιθέσεις εκατοντάδων ενόπλων, οι οποίοι μεταφέρθηκαν εκεί από την πόλη Χάμα, μέσω… Τουρκίας, παρακαλώ. Οι τουρκικές αρχές του Ερντογάν, που μιλά για κρατική τρομοκρατία αναφερόμενος στο Ισραήλ, και του κλαίοντος και ολοφυρομένου Νταβούτογλου, αφού τους δωροδόκησαν με εκατομμύρια δολάρια, μετέφεραν εκατοντάδες ένοπλους συμμορίτες από την πόλη Χάμα, μαζί με κατειλημμένα οχήματα και τεθωρακισμένα του συριακού στρατού, για να επιτεθούν εναντίον των υπερασπιστών της. Από τις επιθέσεις αυτές χάνουν τη ζωή τους άμαχοι, μικρά παιδιά, γυναίκες και γέροντες. Γι’ αυτούς δεν κλαίει και δεν εξανίσταται κανείς στην Τουρκία, παρότι είναι μουσουλμάνοι σουνίτες, όπως οι Παλαιστίνιοι.

Γιατί;

Πολύ απλά, γιατί είναι Κούρδοι πατριώτες, που θέλουν την ελευθερία τους, κάτι που αποτελεί έγκλημα καθοσίωσης, γιατί πλήττει, λέει, τα συμφέροντα του τουρκισμού.

Ολα αυτά δεν τα αναφέρουμε για να σπείρουμε τον σπόρο της μισαλλοδοξίας ή της ισλαμοφοβίας στην ελληνική κοινωνία.

Ισα ίσα, τα αναφέρουμε για να αναδείξουμε τις πραγματικές πτυχές της γενοκτονίας των χριστιανών της Ανατολής και της συνεχιζόμενης εθνοκάθαρσης στην Κωνσταντινούπολη και στους εγκλωβισμένους της Κύπρου, από αυτούς που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους νεκρούς στη Γάζα.

Ουαί υμίν, τουρκομουσουλμάνοι υποκριτές!

Δημοκρατία

Διαβάστε περισσότερα...