Γή και ύδωρ

Αφιερωμένο σε πάσης φύσεως όψιμους μνημονιακούς. Γελοιογραφία του Στάθη απο το σημερινό "Παρόν"

Διαβάστε περισσότερα...

28η Οκτωβρίου ανήμερα..

Στάθης, Το Παρόν 29/11/2011

Διαβάστε περισσότερα...

Πωλείται Πατρίς

Του Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

Άνευ σχολίων

Του Στάθη

Βλέπε επίσης :

Νέα προκλητική παραβίαση από τουρκική κορβέτα
Στην Εύβοια έφτασε τουρκική φρεγάτα
Τουρκική φρεγάτα λίγα μίλια από το Σούνιο
Τουρκικές παραβιάσεις σε αέρα και θάλασσα
Τουρκική κορβέτα μεταξύ Εύβοιας και Άνδρου
Και οι προκλήσεις συνεχίζονται..
Ανατολικά της Αττικής ξανά οι Τούρκοι
Τουρκική φρεγάτα έξω απο την Άνδρο

Διαβάστε περισσότερα...

Η Μπουμπουλίνα στο χαρέμι ...

Του Στάθη

Απορώ πώς «μέθυσε με τ’ αθάνατο κρασί του ’21» ο κ. Βερέμης, αφού -σύμφωνα με νεώτερες αναστοχαστικές έρευνες- ήταν λεμονάδα!..

Επίσης, αφού από τους τέσσερις σκοτεινούς αιώνες της τουρκικής κατοχής, οι πρώτοι τρεις ήταν τόσο φωτεινοί, γιατί πήγαιναν οι γκιαούρηδες ρωμιοί, βλάχοι, αρβανίτες και γραικοί από εξέγερση σε εξέγερση κι από σηκωμό σε επανάσταση; Λεμονάδες πίνανε κι αγριεύονταν;

Από τον «συνωστισμό» στη Σμύρνη στη «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου.

Συγκοινωνούντα δοχεία! (όχι θερινής νυκτός! αλλά άγριας τοιαύτης και μακράς. Οπως η νύχτα των σκοτεινών αιώνων της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας στην Ελλάδα).

Πάντως μικρό το κακό! Η (ως φαίνεται, κατά λάθος) σκλαβιά του Γένους στην (πολυπολιτισμική Οθωμανική Αυτοκρατορία) αποτυπώνεται στη φιλόδοξη ιστορική παραγωγή του ΣΚΑΪ, «1821», με όλη την επιστημονική ενάργεια που διαθέτουν οι δημοφιλέστατες άλλωστε στους Ελληνες τούρκικες σαπουνόπερες.

Αχ τζάνουμ, βάι-βάι, όπως στα σεβντά μελό τώρα, έτσι και στην Τουρκιά τότε, πήγαιναν οι μικτοί γάμοι σύννεφο – έπαιρνε ο φτωχός ρωμιός την κόρη του Πασά γυναίκα, κάνανε κι έναν – δυο γενίτσαρους, να το και το παιδομάζωμα. Εχουν γράψει για αυτά σπουδαίοι ιστορικοί, ο Φίνλεϋ, ο Κόκκινος και κυρίως ο Χομπσμπάουμ, όταν έβλεπε στον ξεριζωμό των Ελλήνων απ’ τη Μικρασία το «τέλος 3.000 χρόνων αδιάσπαστης ιστορίας του Ελληνισμού στην Ανατολία».

Οχι – όχι! μια χαρά τα λέει ο ΣΚΑΪ για τους Οθωμανούς τότε (και ο Economist, που είχε ένθετο χθες η «Καθημερινή» για τους νεο-Οθωμανούς σήμερα).

Κολίγοι δούλευαν τότε οι ρωμιοί στους κοτζαμπάσηδες (χριστιανούς) και τους αγάδες (μουσουλμάνους), για ένα πιάτο φαΐ, κολίγοι δουλεύουν και σήμερα ορισμένοι στον «Ομιλο Αλαφούζου», αν κρίνουμε από το εκκαθαριστικό που έλαβαν κάποιοι συνάδελφοι εκεί ύψους 215 ευρώ μηναίως – όχι, Δαίμων δεν είναι λάθος! 215 ευρώ τον μήνα.

Διότι ο πρωτοπόρος στα εργασιακά αυτός όμιλος (στον οποίον, ειρήσθω εν παρόδω, εργάζεται πλήθος εκλεκτών συναδέλφων και φίλων) εκτός από τις επιχειρησιακές συμβάσεις έχει βάλει μπροστά και την εκ περιτροπής εργασία

κολίγοι τότε (επί Οθωμανών), ραγιάδες σήμερα (επί Νεοφιλελεύθερων).

Ευτυχώς όμως π0υ τότε τουλάχιστον μαθαίνανε τα παιδιά γράμματα. Οχι σε «κρυφά σχολειά» κι άλλες «αφηγήσεις», αλλά στα φανερά, στα σχολειά εκείνα για τα οποία ξελαρυγγιάστηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός (κατά λάθος παπάς κι αυτός) ότι πρέπει να στέλνουν τα παιδιά τους οι Ελληνες (οι ποιοι;), ώσπου αποκεφαλίσθηκε (για να πάψει να ξελαρυγγιάζεται)

σε μιαν ατυχή στιγμή της λαμπράς Οθωμανικής Διοικήσεως Ιωαννίνων Αρτας και περιχώρων, τον 17ον αιώνα.

Αλλά, εγείρεται το ερώτημα: πώς ο Πατροκοσμάς γνώριζε το 1640 ότι είναι Ελληνας, αφού η κυρία Πόπη Διαμαντάκου μάς διαβεβαίωσε χθες στην τηλεκριτική της για το «1821» του ΣΚΑΪ, ότι το «Ελληνικόν έθνος γεννήθηκε το 1821»!

Τόμπολα -και τζάμπα το έφαγε το κεφάλι του (γδαρμένο και πολυπολιτισμικά παλουκωμένο) ο Πατροκοσμάς για μια χαζή ιδέα, ότι ήταν ρωμιός κι ότι τα ρωμιόπουλα έπρεπε να μαθαίνουν ελληνικά.

Ελληνικά ίσως όχι τόσον καλά, όσον του κ. Παπαχελά ο οποίος στη νεκρολογία του για τον αείμνηστον καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλο («Καθημερινή» 26-1-2011) δήλωνε ότι «οφείλει (σ.σ. ο νεκρός) να γίνει θετικό πρότυπο»…

Οπως και να ‘χει, ίσως τώρα, έστω και αργά, να καταλαβαίνουν ορισμένοι τι έκανε νιάου νιάου στα κεραμίδια, όταν η υφιστάμενη της κυρίας Γιαννάκου κυρία Ρεπούση έγραφε για «συνωστισμούς», ή όταν χορηγούσε ο κ. Σόρος πολιτικώς ορθές ιστορικές αφηγήσεις – με ευρώ τις χορηγούσε

κι όποιος τα πήρε να βγει να το πει,

όπως με ευρωλιροδολάρια χορηγήθηκαν και ορισμένοι υποστηρικτές του Σχεδίου Ανάν- ένα Μνημόνιο κι αυτό Συνεκμετάλλευσης της Κύπρου απ’ τους πάντες εκτός απ’ τον λαό της, Τούρκους κι Ελληνες…

Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Άνευ σχολίων

Toυ Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

Μια φορά κι έναν καιρό...

«Ο εδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλον έθνος (...) Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησεν ποτέ να θεωρήσει τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ' ως σκλάβους»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Διαπιστώνει ο Φίνλεϋ στο έργο του «Ιστορία της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας στην Ελλάδα», για την περίοδο 1453-1676: «Οι αγρότες γίνονται οι αληθινοί εκπρόσωποι του ελληνικού έθνους επί τρεις ολόκληρους αιώνες». Και παρακάτω: «Η πρωταρχική αιτία της καρτερικής απαντοχής των ελλήνων βρισκόταν στην εθνική τους συνείδηση».

Σωτήριον έτος 1611 μ.Χ. Μεγάλη σύσκεψη λαϊκών και κληρικών στην Αλβανία. Λαμβάνουν μέρος Ελληνες, Αλβανοί, Σέρβοι, Κροάτες, Βούλγαροι και Βόσνιοι. Αποφασίζεται γενική εξέγερση κατά των Τούρκων. Ο Διονύσιος, επίσκοπος Τρίκκης, καθαιρεθείς ήδη από το Πατριαρχείο το 1601 και «Σκυλόσοφος» αποκαλούμενος απ' τους κοτζαμπασήδες, ξεσηκώνει τα Γιάννενα. Οι αγρότες του οπλισμένοι με δικέλλες και κασμάδες διαλύονται με την πρώτη αντεπίθεση των Τούρκων και ο ίδιος πιάνεται απ' τους Οθωμανούς που τον γδέρνουν ζωντανό...

Μέρες σαν αυτές, τις πρώτες της Ανοιξης, πριν από 240 χρόνια, εκεί γύρω στα 1770, περίπου 5.000 Μανιάτες που, κατά τους νεωτερικούς, δεν ήξεραν και τόσον ότι ήταν Ελληνες, έπαιρναν παραμάζωμα τους Τούρκους πέριξ του Μυστρά και της Μονεμβασιάς -άρχιζαν τα Ορλωφικά...

Αλλα 300 περίπου χρόνια πριν απ' τα Ορλωφικά και περί τα 500 χρόνια πριν απ' τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ένας βασιλιάς μαρμάρωνε στην Πόλη. Ηταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης. Ο τελευταίος αυτοκράτορας των Ρωμαίων στην Ανατολή· θα έπεφτε μαχόμενος, δηλώνοντας στον Πορθητή, «το την Πόλιν σοι δούναι ουκ εμόν εστί»...

Λίγο πριν να πέσει και να μαρμαρώσει ο Δραγάτσης, λάβαινε επιστολές από τον Αργυρόπουλο, στις οποίες τον εξόρκιζε να «λάβει τον τίτλο του βασιλέως των Ελλήνων». Και τον διαβεβαίωνε: «Και μόνον αυτός ο τίτλος θα ήταν αρκετός για να εξασφαλίσει τη σωτηρία των ελεύθερων Ελλήνων και την απελευθέρωση των υπόδουλων αδελφών τους».

Ακόμα πιο αλλοπαρμένος κι αλαφροΐσκιωτος από τον Αργυρόπουλο, σε έναν «τόνο σχεδόν προφητικό» (κατά τον Charles Diehl), ο ιστορικός Χαλκοκονδύλης έγραφε: «Η φήμη της ελληνικής γλώσσας είναι μεγάλη και θα μεγαλώσει ασφαλώς στο μέλλον, όταν κάποια μέρα ένας έλληνας βασιλιάς και οι διάδοχοί του θα αποκαταστήσουν ένα βασίλειο που οι γιοι των Ελλήνων, ενωμένοι, θα διοικούν μόνοι τους τις υποθέσεις τους και θα αποτελούν ένα έθνος».

Το ίδιο παράξενος και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, όταν λίγα χρόνια πριν από την πτώση της Πόλης ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος επισκεπτόταν τον Μωριά, έλεγε στον αυτοκράτορα: «Εμείς των οποίων είστε αρχηγός και βασιλεύς, είμαστε απ' το γένος των Ελλήνων, όπως μαρτυρούν η γλώσσα και τα πάτρια έθιμα της πατρίδας μας».

Περίεργα πράγματα. Τριακόσια περίπου χρόνια πριν τον Διαφωτισμό (όταν κατά τους νεωτερικούς οι Ελληνες τη υποβολή των Δυτικών «επινόησαν τους προγόνους τους»), «έγινε μια παράξενη αλλαγή, ένα ξαφνικό ξύπνημα της ελληνικής εθνικότητας».

Ισως το φαινόμενο να ιχνηλατείται ήδη από το 1204, όταν με την Αλωση της Πόλης απ' τους Φράγκους κλονίσθηκε το «ρωμαϊκό αυτονόητο» και το απαρασάλευτο της θεϊκής τάξης πραγμάτων στην ελληνόφωνη και χριστιανική ανατολή. Καθότι,

και στα έργα των συγγραφέων της εποχής «βλέπουμε να επανεμφανίζονται τα ονόματα και τα έργα που οι "ένδοξοι πρόγονοι" κατόρθωναν για το "κοινό" και την "πατρίδα"», ενώ στην πολιτική ρητορική η λέξη «έλληνας να αποκτά νέα και μοναδική αξία».

Πράγματι, μετά το 1204 το Βυζάντιο επί μακρόν ψυχορραγούσε, αλλά ταυτοχρόνως «ο ελληνισμός συγκέντρωνε για να εκπέμψει μια τελευταία λάμψη, όλες τις πνευματικές δυνάμεις του, σαν να ήθελε επικαλούμενος τις δόξες του παρελθόντος, να συμβολίσει και να αναγγείλει το μέλλον».

«Κι όντως», σημειώνει ο βυζαντινολόγος Charles Diehl, «αν η βυζαντινή αυτοκρατορία είχε διαρκέσει περισσότερο, πιθανόν να είχε βρει την πραγματική εθνικότητά της μέσα σε αυτές τις ιδέες».

Ομως η Ιστορία δεν έχει «αν», ο θρόνος των Καισάρων είχε σαπίσει - ο ίδιος ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος, για παράδειγμα, συνέδραμε με στράτευμα τους Οθωμανούς, για να καταλάβουν την τελευταία βυζαντινή κτήση στη Μικρασία, τη Φιλαδέλφεια..!

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Δραγάτσης Παλαιολόγος το είδε αλλοιώς, δήλωσε μολών λαβέ, έπεσε και μαρμάρωσε.

Με τον μαρμαρωμένο βασιλιά, μύθο στα παραμύθια της γιαγιάς, αναθρέφονταν τα ρωμιόπουλα - όσα δεν τα 'παιρναν γενίτσαρους, και γίνονταν έμποροι στην Τεργέστη, μισθοφόροι στον Ναπολέοντα ή τους Αγγλους, παπάδες στα χωριά ή την Πόλη, υπουργοί στη Μόσχα ή Βεζύρηδες στην Υψηλή Πύλη, ραγιάδες ή πειρατές, επαναστάτες σαν τον Ρήγα ή αρνησίθρησκοι, νεομάρτυρες ή προσκυνημένοι...

...................................

Σαράντα χρόνια μετά τα Ορλωφικά, 400 περίπου απ' την Αλωση της Πόλης και 190 πριν από σήμερα ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης εξηγούσε στον Αμιλτων που ζητούσε συμβιβασμό με τους Τούρκους:

«Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος! Εμείς καπιτάν Αμιλτων ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Αλλους έκοψαν, άλλους σκλάβωσαν με το σπαθί κι άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά σε γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμο με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα»

»Με είπε: "Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;".

»Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη, το Σούλι και τα βουνά.

Ετσι δεν ωμίλησε πλέον...»

Μετά ήρθαν οι Βαυαροί και ο Κολοκοτρώνης, περίπου 200 χρόνια μετά το γδάρσιμο του Σκυλόσοφου, (ξανα)μπήκε στη φυλακή...

Κι έβλεπε, λέει, ονείρατα τον Ρήγα Φεραίο, τον Παπαφλέσσα, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Κοσμά τον Αιτωλό σε ένα νεκρόδειπνο λαμπρό με τον Αριστείδη τον Δίκαιο, τον Λεωνίδα, τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά κι όλα τα άλλα παραμύθια της γιαγιάς...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 20.ΙΙΙ.2010, "E"

Διαβάστε περισσότερα...

Play it again Sam

Εικόνα από το "μακρινό παρελθόν"; Ή μήπως όχι; Επί τη ευκαιρία της εντατικοποίησης των μυστικών συνομιλιών με τους γείτονες, ανασύραμε από το αρχείο μας την παρούσα γελοιογραφία του Στάθη, η οποία αποδεικνύεται διαχρονική. Δημοσιεύτηκε στην "Ε" το 1999, πρώτο χρόνο της παρουσίας ΓΑΠ στο ΥΠΕΞ. Εντελώς τυχαία εκείνη την χρονιά οι παραβιάσεις των Τούρκων στο Αιγαίο πήραν την ανιούσα : από τις 931 παραβιάσεις το 1999 , περάσαμε στις 1892 το 2001, στις 6010!! το 2002 και στις 5809 το 2003, χρονιά που κορυφώθηκαν και οι μυστικές συνομιλίες που λίγο έλειψε να κατακυρώσουν τουρκική υφαλοκρηπίδα στο μέσο του Αιγαίο, δυτικά των ακριτικών μας νήσων..
ΥΓ Όπου "Τζέμ" σημειώσατε Νταβούτογλου..

Διαβάστε περισσότερα...

Θάλεια Δραγώνα και άλλα τινά..

Του (εθνικιστή) Στάθη

Περίπου τριάντα μέρες μετά τις εκλογές και η σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου διαμορφώνεται ως εξής:

Πρωθυπουργός: Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ', για τους φίλους Γιωργάκης, ιδιοκτήτης Γραφείου Ταξιδιών Αγκυρα - Βρυξέλλες - Ουάσιγκτων, φίλος πολλών εκλεκτών προσωπικοτήτων (δείτε στα facebook των κ.κ. Αθεμπίγιο, Στίγκλιτς, Παμπούκη) και μεγάλος σαρδαμοκτόνος.

Γενικός Βεζύρης κι Αντ' Αυτού: Χάρης Παμπούκης.

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Γενικός Δερβέναγας που του έταξαν ότι θα 'ναι Βεζύρης στη θέση του Βεζύρη: Θεόδωρος Οτσαλάν Πάγκαλος. Καλός άνθρωπος.

Παιδονόμος του Υπουργικού Συμβουλίου: ο Συνήγορος του Πολίτη και κάθε άλλη Ανεξάρτητη Αρχή πολιτικώς ορθών και
πολιτικώς νοθρών ενεργών πελατών.

Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Διά Βίου Χρέους: Χοακίν Αλμούνια (όποιος διάβασε αυτή την αράδα χρεώθηκε ήδη ένα ευρώ, λυπάμαι, αλλά η στήλη χρειάζεται μια έκτακτη εισφορά για να αντέξει την οικονομία).

Κι όποιος δεν πίστεψε στα μάτια του και ξαναδιάβασε την ως άνω αράδα, χρωστάει δύο ευρώ.

Υπουργός Εξωτερικών έως και τα έξι μίλια έξω απ' τις ακτογραμμές: Ο κ. Δημήτρης Ανάν Δρούτσας.

Υπουργός Αγαθονησίου, Φαρμακονησίου και πασών των Υμίων: Αχμέτ Αλή Πασάς Νταβούτογλου ο Δράμαλης. Εξαιρετικός τζέντλεμαν, του οποίου ο μπάτλερ αγα-Μπαγίς μόλις προχθές δήλωσε ότι «η Τουρκία μπορεί να λύσει τα προβλήματα της Ευρώπης», έχοντας μάλλον πάρει ψηλά τον αμανέ...

Υπουργοί Ηλεκτρονικών Βιογραφικών και άλλων e-mails για Γενικούς Γραμματείς και Φαρισαίους: οι ίδιοι υπό μορφήν Σαδδουκαίων - αρκεί να 'ναι κάτω από 60 χρονών, δεν τους θέλει ο Γιωργάκης και κάτω από 50, δεν τους θέλει ο κ. Γερουλάνος.

Σημείωσις: εις ποίαν (αντι)παραγωγική ηλικία σκοτώνουμε τα άλογα όταν γεράσουν;

Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων: η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου as soon as possible με Μη Κυβερνητική Οργάνωση Αυτοπροσδιορισμού των Γκάγκαρων Πικερμίου την κυρία Θάλεια Σόρος Δραγώνα invita Minerva...

Υπουργός Ελαστικής Απασχόλησης, Ευέλικτης Εργασίας κι Ευέλικτης Μισθοδοσίας - ο έρμος ο κ. Λοβέρδος, και η COSCO

Υπουργός Ενταξης στη Δημόσια Τάξη: οι συνεντεύξεις δώθε κείθε του κ. Χρυσοχοΐδη

Υπουργός Γεδρωσίας Κώστας Λαλιώτης κι Ερήμου Γκόμπι Κώστας Σκανδαλίδης.

Υπουργός Αντιπολιτευτικού Κενού: Εντεκα Συνιστώσες και Δύο Συνέδρια.

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Ο κ. Πεταλωτής ό,τι του πει ο κ. Παμπούκης, πράγμα που εκνευρίζει τον κ. Πάγκαλο, πάλι στους καφέδες ο κ. Αθανασάκης.

Υπουργός Πολιτισμού και Προστασίας των Συμβασιούχων διά βίου και στον αιώνα τον άπαντα της τρισχιλιετούς ένδοξης ιστορίας μας: ο κ. Παύλος Γερουλάνος Παλαιολόγος εκ Παλαιολόγων και κόντες των Μουτζαχεντίν του Γιώργου.

Σημείωσις: Μουτζαχεντίν είναι ο εκσυγχρονισμός του πρασινοφρουρού· κάτι σαν τη μετάλλαξη του πραιτωριανού που είναι πιστός στο στέμμα σε παρακοιμώμενο που είναι πιο πιστός σε αυτόν που το φοράει.

Υπουργός Απολεσθέντων Αντικειμένων: ο Κώστας Σημίτης. Εδρα (ανεζητείτο κάπου στην Ευρώπη, κάτι σαν Ντελόρ ή κάτι σε Πρόντι) Κορακοχώρι - έδρα παλαιά, όταν ήκμαζε το προγονικό, αρχαίου γένους Ηλείων μάντεων που, κατεβαίνοντας στον Αδη, έπαιρναν απ' τον Πλούτωνα μαντεψιές (όπως εμείς το 1999 για το Χρηματιστήριο) και προκόψανε/με...

Υπουργός Δικαιοσύνης: ο κ. Καστανίδης, εκεί, φαίνεται κάτι να πηγαίνει καλά, όπως τα μέτρα που εξαγγέλλονται για τις αποπροφυλακίσεις, τις εναλλακτικές ποινές για τα αρρωστάκια και τα φτωχαδάκια - μπράβο και εις άλλα με το καλό. Οπως και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος! Η κυρία Μπιρμπίλη! Κάτι φαίνεται να κινείται (οψόμεθα) προς την αντίθετη κατεύθυνση εκείνης του κ. Σουφλιά

ο οποίος δεν άκουγε τίποτα και τώρα δεν ακούγεται ο ίδιος.

Υπουργείο Αμύνης; Κι από 'κεί υπάρχουν μερικά πρώτα καλά νέα (με επικεφαλής τον κυρ-Βενιζέλο;! - θα λιποθυμήσω), όμως θα δούμε...

Τα σέβη μας...

www.enet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

O Bασιλιάς Λήρ..

Του -φαρμακερού- Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

"Πάσι Θεού" και Θεός φυλάξοι

Το σημερινό σκίτσο του φοβερού Στάθη

Διαβάστε περισσότερα...

Πώς είδε ο Στάθης την συνέντευξη ΓΑΠ

Αρχίσανε οι κωλοτούμπες (έχουν αρχίσει από καιρό) σε πολλά εκ των ΜΜΕ -χθες η ΝΕΤ κάλυπτε την προσέλευση Παπανδρέου στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ με έναν ιερό θαυμασμό -«βλέπουμε τώρα τον κ. Παπανδρέου να περνάει» (!)- και μια συγκρατημένη λατρεία,

Ολοι -ή σχεδόν όλοι, οι πολιτικοί μας (αλλά ουδείς καλύτερα απ' τον Κωστάκη και τον Γιωργάκη) έχουν την ικανότητα άλλα να τους ρωτάνε, για άλλα αντ' άλλων να απαντάνε.

Αυτήν τη φορά, στη ΔΕΘ, ο κ. Γ. Παπανδρέου υπερέβη εαυτόν και ανεδείχθη ως ο καταλληλότερος και γι' αυτό το εθνικό μας σπορ - την πτωχοπροδρομική μας κώφωση!
Για την Ολυμπιακή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απάντησε: «Εχουμε τις θέσεις μας, βεβαίως υπάρχουν νέα δεδομένα». Συγκλονιστικό.
Για τον ΟΤΕ απεφάνθη ότι ίσως πάμε σε «διαπραγματεύσεις με την Ντόυτσε Τέλεκομ»- χωρίς να δώσουμε ομήρους στη Βέρμαχτ;
Για την τουρκική επιθετικότητα υπήρξε κάθετος: η γείτων χώρα, δήλωσε, θα «πρέπει να σέβεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα» - να χορεύουμε ζεϊμπέκικο για όποιον θέλουμε, όποτε θέλουμε.

Οταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τι αυξήσεις («πάνω απ' τον πληθωρισμό» που λέει, χωρίς να κουράζεται να το επαναλαμβάνει) προτίθεται να δώσει; 1, 2, 3, 4%; απάντησε ότι αυτός και ο Κωστάκης εκφράζουν γι' αυτά τα θέματα δύο διαφορετικές αντιλήψεις! Σωστόν! Αλλο, ψυγείο, άλλο καταψύκτης...

Οταν μία συνάδελφος δημοσιογράφος επέμεινε ότι αυξήσεις «πάνω απ' τον πληθωρισμό» σημαίνουν 30 λεπτά την ημέρα για έναν μισθό χιλίων ευρώ, ο αντίπαλος του Κωστάκη απάντησε πόσο πολύ αντίπαλος του Κωστάκη είναι!

....................................



Το μόνον θέμα στο οποίον ο Γιωργάκης ήταν σαφής και ακλόνητος, ήταν το θέμα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Επ' αυτού επέμεινε ότι η συμφωνία τυγχάνει «λεόντειος» (υπέρ της Ρωσίας) κι ότι δεν δίδεται η δέουσα προσοχή στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να απειλείται η βιοποικιλότητα στην περιοχή, εφ' όσον εκεί υπό τας συνθήκας αυτής της Συνθήκης δεν δύνανται να φύονται Αμερικανοί.

Ειλικρινής, πειστικός και συγκινητικός υπήρξε ο κ. Παπανδρέου όταν ρωτήθηκε για το πρόβλημα (αν είναι πρόβλημα!) της αλληλοδιαδοχής δύο οικογενειών, των Παπανδρέου και των Καραμανλήδων, στη διακυβέρνηση της χώρας. Υποστήριξε τους Παπανδρέου! (Τινάζοντας στον αέρα ορισμένα προγνωστικά στο «Στοίχημα» ότι θα υποστήριζε τους Καραμανλήδες).

Το ίδιο συγκινητικός ήταν ο Γιωργάκης και με τους αγρότες. Θυμήθηκε τα δακρυγόνα και το ξύλο που τους έριξε ο Κωστάκης, αλλά όχι τα λάστιχα των τρακτέρ που τους ξεφούσκωσε ο ίδιος! Θεϊκός!

Και για το περιβάλλον! Ευρωπαίος! Είναι σε επαφή με μεγάλους αρχιτέκτονες του εξωτερικού -τους «καλύτερους διεθνώς», κάτι σαν Ρεχάγκελ δηλαδή, για να μας συμβουλεύσουν περί τα πολεοδομικής φύσεως έργα επί την Αθήνα, επί την Θεσσαλονίκη κι επί την Ηλεία (σ.σ. επί+αιτιατική = Θεός φυλάξοι την αιτιατική).

*****

Ομως πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο κ. Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ' δέχθηκε πολλές ερωτήσεις ευκολότερες από δύσκολες, του στυλ:

«Διαλέγετε να μας γίνετε ευχάριστος ή δυσάρεστος;»

Κολοσσιαία δημοσιογραφία!Αλλά όμως, ακόμα και σε αυτές τις κορυφαίες ερωτήσεις ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπήρξε προσεκτικός (λοξοκοίταγε τις σημειώσεις του -«σκονάκια» κατά τους κακεντρεχείς) κι άκουγε προσεκτικά τους εκατέρωθεν διόσκουρους υποβολείς του -το ίδιο και το μικρόφωνο, όταν πρόδιδε το καταραμένο ψιθύρους, όπως «σε αυτό απάντησες»- πλην όμως

βράχος ο Γιωργάκης (κι ύστερα απ' αυτό που έκανε στον κ. Σημίτη, Γιώργαρος) κατάφερνε να διαφεύγει και από τις ίδιες του τις υπεκφυγές.

Οχι όμως σε όλα! Σε ένα υπήρξε Μέγας (με την καλή έννοια του Ηρώδη του Αττικού). Προσπάθησε να εμφανίσει τον εαυτόν του και το κόμμα του -τον μεγαλύτερο εκτροφέα παπαγάλων από γενέσεως πτηνοτροφίας, ως πρόμαχο της ελεύθερης ενημέρωσης και των μαχόμενων δημοσιογράφων!

Αλληλούια...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 14.ΙΧ.2009 stathis@enet.gr

απο την Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Επέτειος στα Κατεχόμενα...

ένα εύστοχο σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου...χωρίς σχόλια

Διαβάστε περισσότερα...

Υποτέλεια κι ευτέλεια ...

Toυ Στάθη

Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν «εξαιρέσεις» όταν δεν πρόκειται για ελιγμούς και πρόκειται για θέσεις. Αλλιώς ουδείς σε παίρνει στα σοβαρά. Και την Ελλάδα των ζεϊμπέκικων με τον Τζεμ και των κατ' εξακολούθησιν ανακολουθιών με τη FYROM, ουδείς την εκλαμβάνει ως σοβαρή.

Βεβαίως η σοβαρότης προϋποθέτει σθένος, έχει κόστος, αλλά αποφέρει κέρδη -κέρδη ουσιώδη και ζωτικά.

Αντιθέτως ο τζουτζεδισμός και ο κατευνασμός είναι εύκολα πράγματα -όλο χάνεις, αλλά σου μένουν κι άλλα να χάσεις [ώστε να παρηγοριέσαι (κι ενίοτε να κοκορεύεσαι) που δεν τα 'χεις χάσει όλα ακόμα].

Οι Τούρκοι φέρ' ειπείν δεν κάνουν «εξαιρέσεις», όταν πετούν πάνω απ' το Φαρμακονήσι πετούν πάνω κι απ' το Αγαθονήσι. Αντιθέτως η κυρία Μπακογιάννη (και ο κ. Καραμανλής) κάνουν «εξαιρέσεις» και ζητούν κατά περίπτωσιν (όπως τώρα με τον ερχομό Μιλόσοσκι) να «κοιμούνται οι νόμοι» για μια-δυο μέρες. Σε αυτές όμως τις περιπτώσεις δεν κοιμούνται οι νόμοι, αλλά οι ίδιοι και θα 'χουμε (όλοι) κάποια μέρα άσχημο ξύπνημα...

Από ποιον πήρε την άδεια

η κυρία Μπακογιάννη να δώσει άδεια στον κ. Μιλόσοσκι, υπουργό Εξωτερικών της FYROM, να προσγειωθεί στην Κέρκυρα στις 27 Ιουνίου επιβαίνων κι ερχόμενος με αεροπλάνο που φέρει τα διακριτικά και το εθνόσημο της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας»;

Ασκεί «προσωπική πολιτική» η κυρία Μπακογιάννη; Μπα; Από πότε ο Υπουργός Εξωτερικών μιας χώρας μπορεί να ασκεί διαφορετική πολιτική από εκείνη που έχει διακηρύξει η κυβέρνησή του κι έχει εγκρίνει ο λαός με την ψήφο του;

Σε άλλες εποχές (όταν ακόμα οι λέξεις δεν είχαν σταλεί εξορία χάριν της επικοινωνίας) θα μιλάγαμε για προδοσία! Ναι, για προδοσία.

Ιδού γιατί επεξηγηματικά:

α. Λέει το Υπουργείο Εξωτερικών ότι η συνάντηση του ΟΑΣΕ (27-28 Ιουνίου, Κέρκυρα) για την οποίαν καταφθάνει ο κ. Μιλόσοσκι, «είναι πολύ σοβαρή» για να φέρει ενοχλητικά (σε ποιους;) προσκόμματα η οικοδέσποινα (!) κυρία Μπακογιάννη.

Το ότι η συνάντηση είναι όντως σοβαρή είναι ένας λόγος παραπάνω για να μην κάνει η χώρα μας ούτε ένα βήμα πίσω από τη διακηρυγμένη πολιτική της!

β. Αν η ίδια η χώρα μας προδίδει (αδειάζει το λένε τώρα ως πιο ευκολοχώνευτο) την πολιτική της, ποια πολιτική θα διαπραγματευθεί στη συνέχεια;

γ. Στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν δημόσιες σχέσεις (πόσω μάλλον προσωπικές πολιτικές). Ο,τι γίνεται καταχωρίζεται ως προηγούμενο, το οποίον μπορούν να χρησιμοποιήσουν ως δεδομένο οι ενδιαφερόμενοι.

Εν προκειμένω ο κ. Μιλόσοσκι θα πατήσει στο ελληνικό έδαφος (καθώς και οι συνοδοί του) με τα εθνικά διακριτικά που υποτίθεται ότι διαπραγματεύεται και διαπραγματευόμαστε.

Σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι μόνον ο κ. Μιλόσοσκι που χλευάζει την πολιτική μας (και την εθνική μας κυριαρχία), αλλά και η κυρία Μπακογιάννη. Κυρίως αυτή. Η οποία χλευάζει έτσι ακόμα περισσότερο απ' τον όποιον κ. Μιλόσοσκι την ίδιαν της τη χώρα...

Πώς λέγεται αυτό;

Προσωπικές σχέσεις; δημόσιες σχέσεις; -θα καγχάζουν μαζί μας οι πάντες. Οχι μόνον με τον (ύστερα και απ' αυτό) μικρομεγαλισμό μας, αλλά και με την εθελοντική μας ανικανότητα να υπερασπιστούμε ακόμα και το μίνιμουμ. Μήπως αυτό λέγεται γραικυλισμός;

δ. Λέει το ελληνικό (;) Υπουργείο Εξωτερικών ότι όλο αυτό γίνεται «κατ' εξαίρεσιν»! Παραδέχεται δηλαδή έτσι ότι παραβιάζει την εξωτερική μας πολιτική -μπράβο! Αυτό πώς λέγεται; Διότι περί ελιγμού δεν πρόκειται, πρόκειται για παραδοχή που συνιστά τετελεσμένο.

Τετελεσμένο διαφορετικό από τις υποσχέσεις, τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης. Αυτό πώς λέγεται;

ε. Δεν υπήρχε ώς τώρα προηγούμενο! Σε ανάλογη περίπτωση δεν επετράπη στον κ. Τσερβέρνκοφσκι να πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα με τα διακριτικά και τα εθνόσημα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η κυρία Μπακογιάννη δημιουργεί τέτοιο προηγούμενο τώρα.

Συνεπώς συμβαίνουν δύο τινά: ή έχουμε αλλάξει (και δεν το ξέρουμε) την εξωτερική μας πολιτική εις όσα αφορούν τη FYROM ή η κυρία Μπακογιάννη απλώς την πρόδωσε.

Εδώ δεν χωράνε χαριτωμενιές τύπου Ουρουγουάης.

Η κυρία Μπακογιάννη υποδέχεται σε ελληνικό έδαφος τον κ. Μιλόσοσκι, Υπουργό Εξωτερικών της Μακεδονίας, Μακεδόνα στο έθνος, Μακεδόνα και στη γλώσσα.

Αν αυτό η κυρία Μπακογιάννη το έκανε εν αγνοία τού κ. Καραμανλή, φέρνοντάς τον προ τετελεσμένων και ο άνθρωπος δεν την αποκεφάλισε εν τω άμα, τότε δεν είναι Πρωθυπουργός, αλλά το παιδί για τα θελήματα των Αμερικανών.

Αν, τέλος, η κυρία Μπακογιάννη κινήθηκε σε συνεννόηση με του Μαξίμου (όπως άλλωστε ισχυρίζεται και δηλώνει), τότε ο κ. Καραμανλής, εκτός από παιδί για τα θελήματα των Αμερικανών είναι και μπιστικός στις δουλειές των Μητσοτάκηδων...

Βαρειές κουβέντες;

Μπα; οι κουβέντες είναι βαρειές και όχι τα καμώματα; Μιας δράκας ραγιάδων που ποτίζουν με τον ιδρώτα του φόβου τους το δέντρο του νεο-οθωμανισμού...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 19.VI.2009 stathis@enet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

"Συμμαχικά"..

Διαβάστε περισσότερα...