Συνέλαβαν Τ/κ καταζητούμενο για φόνους Ισαάκ - Σολωμού

Στο Κιργιστάν φαίνεται να έχει συλληφθεί ο Ερχάν Αρικλί που καταζητείται για τον φόνο των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού. Ο Αρικλί ήταν ο πρώην «αντιπρόσωπος» του ψευδοκράτους στο Κιργιστάν και σύμφωνα με πληροφορίες αφέθηκε ελεύθερος επειδή κατείχε "διπλωματικό" διαβατήριο...

Όπως μετέδωσε ο ΑΝΤ1, η αστυνομία στο Κιργιστάν συνέλαβε τον πρώην «αντιπρόσωπο» του ψευδοκράτους εκεί, Ερχάν Αρικλί, κατόπιν αιτήματος της «ε/κ διοίκησης», όπως αναφέρουν τ/κ ΜΜΕ την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Αρικλί είναι μεταξύ των ατόμων που καταζητούνται μέσω Ιντερπόλ για τα γεγονότα του 1996 στη Δερύνεια, κατά τα οποία δολοφονήθηκαν οι Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. Τα τ/κ ΜΜΕ αναφέρουν ότι καταζητείται με την κατηγορία της δολοφονίας καθώς η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε δώσει το όνομά του μαζί με του τότε επικεφαλής του κατοχικού στρατού και άλλων αρμοδίων στα κατεχόμενα για τις δύο δολοφονίες.

Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, ο Αρικλί συνελήφθη στο αεροδρόμιο Μανάς και λόγω του ότι είχε στην κατοχή του «διπλωματικό» διαβατήριο του ψευδοκράτους οδηγήθηκε στη Γενική Διεύθυνση Αστυνομίας στην πρωτεύουσα Μπισκέκ.

Ο οικονομικός ακόλουθος της τουρκικής Πρεσβείας στο Κιργιστάν Μπεχζάτ Ερτέν δήλωσε στον ανταποκριτή του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή ότι η αστυνομία βρήκε πως οι κατηγορίες δεν στέκουν. «Μετά από αίτημα της ε/κ πλευράς, η σύλληψη του Αρικλί σε μια φιλική και αδελφική χώρα, το Κιργιστάν, αντικρίσθηκε με λύπη από τους Τούρκους που ζουν εδώ», δήλωσε ο κ. Ερτέν.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Εσωτερικών του Κιργιστάν, στην οποία κάνουν αναφορά τα τ/κ ΜΜΕ, ο Ερχάν Αρικλί αναζητείτο από την Ιντερπόλ και συνελήφθη στη Μπισκέκ με την κατηγορία εγκλήματος που διεπράχθη το 1996 στην Κύπρο. Κατά τη διάρκεια έρευνας διαπιστώθηκε ότι έφερε «διπλωματικό» διαβατήριο και πως μετά τη διάπραξη του εγκλήματος κατέφυγε στο Κιργιστάν. Η ανακοίνωση καταλήγει ότι ο Αρικλί μεταφέρθηκε στη Γενική Διεύθυνση της Αστυνομίας στη Μπισκέκ.

Τ/κ ΜΜΕ, επικαλούμενα πληροφορίες από την τουρκική Πρεσβεία στην πρωτεύουσα του Κιργιστάν, μετέδωσαν ότι ο Αρικλί αφέθηκε ελεύθερος.

Πηγή iKypros

Διαβάστε περισσότερα...

Βρήκαν στο Τραχώνι τον μικρότερο αγνοούμενο

Οι Τούρκοι δολοφόνησαν βρέφος μερικών μηνών

Λευκωσία: Η πληροφορία είναι συγκλονιστική, αφού σύμφωνα με αυτήν εντοπίστηκαν τα οστά του νεαρότερου αγνοούμενου της τουρκικής εισβολής. Πρόκειται για βρέφος μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974) που οι Τούρκοι το πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και το δολοφόνησαν.

Δολοφόνησαν επίσης τη μητέρα του, την 11χρονη αδελφή της μητέρας του, τη γιαγιά του και άλλους άμαχους. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, πρόκειται για τον Ανδρέα Κυριάκου του Κυριάκου από το Τραχώνι Κυθρέας.

Οι ενδείξεις για εντοπισμό του μικρότερου αγνοούμενου της εισβολής προκύπτουν από τον εντοπισμό εννέα λειψάνων αγνοουμένων (συμπεριλαμβανομένων και οστών βρέφους) στα κατεχόμενα, που παραπέμπουν σε ομαδική δολοφονία που διέπραξαν οι Τούρκοι σε βάρος γυναικοπαίδων τον Αύγουστο του 1974.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», τα οστά βρέθηκαν στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας-Αμμοχώστου κοντά στο χωριό Τραχώνι και οι εκταφές έγιναν σε δύο φάσεις.

Αρχικά βρέθηκε αριθμός οστών και στη συνέχεια το συνεργείο ανέστειλε την εκσκαφή. Ωστόσο, επανήλθε σε μεταγενέστερο στάδιο και εντόπισε και άλλα λείψανα.

Η ταυτότητα των λειψάνων που έχουν εντοπιστεί θα διαπιστωθεί ίσως σε μερικά χρόνια, εκτός και αν επισπευσθούν οι διαδικασίες ταυτοποίησης των λειψάνων.

Η δολοφονία ανηλίκων και μάλιστα βρεφών στην αγκαλιά της μάνας τους, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τη βαρβαρότητα και την έλλειψη σεβασμού στη ζωή που επέδειξαν οι Τούρκοι.

Στο μεταξύ, όπως πληροφορείται ο «Φ» σχετικά πρόσφατα βρέθηκε και άλλος ομαδικός τάφος στην περιοχή Χαμίτ Μάντρες. Μέχρι στιγμής στον τάφο βρέθηκαν οκτώ λείψανα και οι εκσκαφές συνεχίζονται. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής ενδείξεις, τα λείψανα ανήκουν σε πολίτες.

Πηγή: Φιλελεύθερος

Διαβάστε περισσότερα...

Εγκρίθηκε οριστικά στη Γαλλία ο νόμος για τη γενοκτονία των Αρμενίων

Ενέκρινε η γαλλική Γερουσία το νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ένα θέμα που έχει ήδη δημιουργήσει ένταση τις σχέσεις της Γαλλίας με την Τουρκία.


Η απόφαση ελήφθη με ψήφους 127 υπέρ, έναντι 86 κατά. Με την έγκριση του κειμένου ως έχει, χωρίς τροποποιήσεις, από τη Γερουσία, το νομοσχέδιο αποκτά τελεσίδικα ισχύ νόμου.

Το κείμενο του νομοσχεδίου θα διαβιβασθεί πλέον στον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος αναμένεται να το υπογράψει πριν τη διακοπή των συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου στα τέλη Φεβρουαρίου, ενόψει του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών τον Μάρτιο.

Η Τουρκία έχει απειλήσει τη Γαλλία με αντίποινα σε περίπτωση που κύρωσης του νόμου. Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου από τους βουλευτές στις 22 Δεκεμβρίου, η Τουρκία πάγωσε τη στρατιωτική και πολιτική συνεργασία της με το Παρίσι. Σύμφωνα με τουρκική πηγή, η Τουρκία είναι πιθανό να ανακαλέσει επ’ αόριστον τον πρεσβευτή της στο Παρίσι και να μειώσει τον αριθμό του διπλωματικού της προσωπικού.

Στην πρώτη του αντίδραση μετά την ψηφοφορία στη Γερουσία, ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας Σαντουλάχ Ερμίν χαρακτήρισε την απόφαση «πλήρη έλλειψη σεβασμού» από μέρους της Γαλλίας στη χώρα του.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ερντογάν και Κούρδοι: Πολύ αργά για "συγγνώμες"

του Δημήτρη Φάρου

Σημαντική για την προσπάθεια του Ερντογάν να διαμορφώσει μία νέα ισορροπία στην τουρκική κοινωνία είναι η πρόσφατη (23/11) επίσημη «συγγνώμη» του Τούρκου πρωθυπουργού για τον διωγμό των Κούρδων το 1937 στην τότε επαρχία Ντερσίμ -νυν Τουντζελί- της ΝΑ Τουρκίας.

Με τον τρόπο αυτό, ο Ερντογάν συνεχίζει το ξήλωμα της κληρονομιάς του Κεμάλ, σε επίπεδο πολιτικών συμβολισμών. Επιπλέον, επιχειρεί να προβάλει μία «νέα ιστορική αφήγηση», που προσπαθεί να πείσει τους Κούρδους ότι το μέλλον τους βρίσκεται εντός μίας νέο-οθωμανικής ταυτότητας και ενός ενιαίου τουρκικού κράτους, που θα τους σέβεται ως ισότιμους πολίτες.

Διερωτάται, όμως, κανείς, αν πραγματικά μπορεί η συμβολική αυτή κίνηση να αντισταθμίσει την ένταση που επικρατεί σήμερα ανάμεσα στο επίσημο τουρκικό κράτος και το κουρδικό στοιχείο της χώρας. Ο Ερντογάν επιχειρεί να «πατήσει σε δύο βάρκες», καθώς, την ίδια στιγμή, επικρατεί ένα κύμα διώξεων στην ΝΑ Τουρκία, ενώ νωπές είναι και οι μνήμες από την σχεδόν ρατσιστική συμπεριφορά των τουρκικών αρχών προς τους Κούρδους πληγέντες από τον πρόσφατο πολύνεκρο σεισμό στην ίδια περιοχή.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός και το κόμμα του έχουν να αντιμετωπίσουν, εξάλλου, την προϊούσα συνειδητοποίηση των Κούρδων της Τουρκίας και τις προσπάθειες πολιτικής χειραφέτησής τους με πρωτοβουλίες για «πολιτική αυτονομία» που θέτουν σε κίνδυνο τον ενιαίο, συγκεντρωτικό και μονοεθνικό χαρακτήρα του κράτους. Η κίνησή του στοχεύει, πιθανότατα, σε μία διπλή κίνηση και προς το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα - τον πολιτικό κληρονόμο του κεμαλισμού - και προς τους ανεξάρτητους Κούρδους βουλευτές εν όψει της ψήφισης του νέου Συντάγματος. Προς τους κεμαλιστές η κίνηση έχει τον χαρακτήρα προσπάθειας πολιτικής πίεσης και απομόνωσης, ενώ προς τους Κούρδους βουλευτές, που αρχικά απείχαν από τις εργασίες της νεοεκλεγείσας Βουλής, αποτελεί μία κατευναστική χειρονομία.



Πρέπει να ομολογήσουμε πως ο Ερντογάν προέβη στην έκφραση συγγνώμης γι' αυτό το παλαιό έγκλημα του τουρκικού κράτους προς τους Κούρδους πολίτες του δείχνοντας, επίσης, ρεαλισμό και σε διεθνές επίπεδο. Αντιλαμβάνεται ότι η αναταραχή στη Συρία, που σταδιακά λαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις, θα ενισχύσει τον ρόλο των Κούρδων της χώρας αυτής και, σε περίπτωση ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ, θα τους μετατρέψει από παρίες - όπως είναι σήμερα - σε κομβικό πολιτικό παίκτη την «επόμενη μέρα». Παράλληλα, έχει συνειδητοποιήσει ότι η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, στα τέλη του έτους, θα ενισχύσει την θέση και την de facto ανεξαρτησία του κουρδικού κρατιδίου στα βόρεια της χώρας. Κι επειδή καταλαβαίνει πως οι συνέπειες της εξέλιξης αυτής θα ενισχύσουν τον ρόλο και των εντός της Τουρκίας Κούρδων, φαίνεται ότι λαμβάνει από τώρα τα μέτρα του.

Το «μαστίγιο και το καρότο», όμως, ίσως πλέον να μην μπορεί να λειτουργήσει και ο Ερντογάν να χρειαστεί σύντομα να προβεί σε νέες παραχωρήσεις προς τους Κούρδους ή, αντίθετα, να προβεί σε νέα μέτρα καταστολής. Είδαμε να το κάνει αυτό ταυτόχρονα από το καλοκαίρι και εντεύθεν. Η συμπεριφορά αυτή είναι σίγουρα αντιφατική, αλλά είναι και εύλογη, γιατί ο ρόλος του κουρδικού στοιχείου στην Τουρκία αυτονομείται και αναβαθμίζεται.

Έτσι, ο Ερντογάν είναι αναγκασμένος να εφεύρει μία νέα φόρμουλα που θα αναθεωρεί ριζικά τον χαρακτήρα της Τουρκίας ως εθνικού κράτους, μακριά από τα κεμαλικά δόγματα, που παραμένουν ακόμη ζωντανά στην πολιτική ιδεολογία του κράτους, παρ' ότι τα ερείσματά τους (στρατός, δικαιοσύνη) έχουν αφοπλιστεί. Η νέα αυτή «πολιτική εφεύρεση», εντούτοις, δεν μπορεί να είναι χωρίς κραδασμούς και παλινδρομήσεις, γεγονός που συνεπάγεται μακροχρόνια εσωτερική αστάθεια στην γειτονική μας χώρα. Ίσως η τελευταία ευκαιρία για μία ομαλή μετάβαση σε μία εποχή ειρηνικής ενσωμάτωσης των Κούρδων, τελικά, να ήταν η περίοδος Οζάλ - και οι «συγγνώμες» να μην αρκούν πλέον για να διασφαλίσουν τον ενιαίο χαρακτήρα της Τουρκίας …


(Το άρθρο αφιερώνεται στην μνήμη του πρόσφατα εκλιπόντος Καθηγητή της Κοινωνιολογίας της Ιστορίας και κορυφαίου εν Ελλάδι γνώστη της τουρκικής πραγματικότητας Νεοκλή Σαρρή).

Ο Δημήτρης Φάρος είναι διεθνολόγος, επιστημονικός συνεργάτης του «Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης» (ΙΕΝΕ)

Διαβάστε περισσότερα...

Οπλίτες χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα από Τούρκους στρατιωτικούς ιατρούς

Ο ισχυρισμός ότι οι Τούρκοι τρέφουν ελάχιστη εκτίμηση για την ανθρώπινη ζωή επιβεβαιώνεται καθημερινά από τα περιστατικά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με αναφορά που δημοσίευσε η εφημερίδα Bugün έξι ιατροί της περιβόητης Στρατιωτικής Iατρικής Aκαδημίας (Gülhane Military Academy of Medicine/GATA) χρησιμοποίησαν 20 Τούρκους οπλίτες κατά τη διάρκεια της θητείας τους τo 2008 ως ανθρώπινα πειραματόζωα (guinea pigs) για τη διεξαγωγή νευρολογικών ερευνών. Στους ιατρούς που διεξήγαγαν τα πειράματα, συγκαταλέγεται και ο Semai Βek, υιός του διοικητή του 6ου Σώματος Στρατού Στρατηγού Nejat Bek, εμπλεκόμενου στην υπόθεση Βalyoz για την ανατροπή της φιλο-ισλαμικής κυβέρνησης του ΑΚΡ. Οι Τούρκοι στρατιωτικοί ιατροί εμφανίζονται σε βιντεοσκοπημένες λήψεις να βομβαρδίζουν με ηλεκτρομαγνητικά κύματα τους εγκεφάλους των οπλιτών, καταγράφοντας τις αντιδράσεις τους: από δυσκινησία μέχρι απώλεια αισθήσεων και προσωρινή αμνησία.

O καθηγητής Zeki Odabaşı, που επέβλεπε τη διαδικασία παραδέχθηκε ότι οι έρευνες διεξήχθησαν χωρίς άδεια από την αρμόδια Επιτροπή Βιοϊατρικής Ηθικής του τουρκικού υπουργείου Υγείας και αρκέστηκε να δηλώσει ότι υπήρξε η αρχική συγκατάθεση των συγκεκριμένων οπλιτών, αφού με το τέλος των πειραμάτων θα ολοκλήρωναν νωρίτερα τη στρατιωτική τους θητεία. Ο αρχίατρος ε.α Nevzat Tarhan, ειδικευμένος στη Ψυχολογία, ζήτησε από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο να διεξάγει έρευνα για την υπόθεση ενώ ο αντισυνταγματάρχης ε.α Kemal Mete κάλεσε τις οικογένειες των έξι στρατιώτων να καταθέσουν μηνύσεις κατά των γιατρών.

Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι στα χέρια της GATA

Τον Οκτώβριο του 2006 προκάλεσε σάλο η δημοσίευση έκθεσης από το περιοδικό Defense & Foreign Affairs Strategic Policy με το τίτλο «Τουρκία και PKK: Ετοιμασίες για τη Σύγκρουση» και περιελάμβανε στοιχεία για την χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων εναντίων των Κούρδων ανταρτών του PKK, αποκάλυπτοντας δεδομένα για τα μυστικά προγράμματα παραγωγής όπλων της Τουρκίας. Σύμφωνα με τις εκείνες πληροφορίες «στη διάρκεια των ετών 1984 και 1985, Eλληνοκύπριοι και Eλληνες στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν κατά την εισβολή του 1974, κατέληξαν στα μυστικά βιοχημικά εργαστήρια του τουρκικού στρατού». Eκεί, τονίζει η έκθεση, «χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα». Tα βιοχημικά εργοστάσια ελέγχονται από την ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και υπάγονται στην περίφημη GATA. Στην έκθεση αναφέρεται ότι οι πληροφορίες για τις φρικτές δολοφονίες των Eλλήνων και Eλληνοκυπρίων αγνοουμένων δόθηκαν στον Θεόφιλο Γεωργιάδη από Kούρδους μαχητές που κατάφεραν να αποδράσουν από τις εγκαταστάσεις της τουρκικής Στρατιωτικής Iατρικής Aκαδημίας.

«Aυτοί οι Kούρδοι», τονίζεται χαρακτηριστικά, «ήταν αυτόπτες μάρτυρες των όσων συνέβαιναν στα βιοχημικά εργαστήρια στους Eλληνες και Eλληνοκύπριους αιχμαλώτους». Σημειώνεται ότι ο Θεόφιλος Γεωργιάδης εκτελέστηκε έξω από την κατοικία του στη Λευκωσία, αφού προηγουμένως, στις 12 και 13 Mαρτίου 1994, ενημέρωσε για τις αθλιότητες των Tούρκων τους συμμετέχοντες σε διεθνή διάσκεψη, στις Bρυξέλλες (βλ. Η δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες).

http://www.strategyreport.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκία: Καμία κατηγορία εναντίον του ηθοποιού που συμμετείχε στον «Αττίλα»

"Δεν στοιχειοθετείται κατηγορία εναντίον του Τούρκου ηθοποιού, Ατίλα Ολγκάτς, ο οποίος πριν λίγο καιρό είχε δηλώσει στη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής ότι σκότωσε δέκα αιχμάλωτους Ελληνοκύπριους, κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974", ανακοίνωσε ο εισαγγελέας, που είχε αναλάβει τη σχετική έρευνα.

Κατά τη διαδικασία της έρευνας, ο εισαγγελέας πήρε καταθέσεις από τον ίδιο τον Ολγκάτς, τις παρουσιάστριες της τηλεοπτικής εκπομπής, στην οποία είχε μιλήσει ο Ολγκάτς, τον Τούρκο ιστορικό Γιαλτσίν Κοιουτσούκ, που είχε υπηρετήσει τη θητεία του μαζί με τον ηθοποιό στην Κύπρο το 1974, ενώ ζητήθηκαν στοιχεία κι από το τουρκικό γενικό επιτελείο ενόπλων δυνάμεων.

Το επιτελείο στην απάντησή του ανέφερε ότι ο Ολγκάτς δεν πήρε ενεργό μέρος στην εισβολή και ότι υπηρέτησε μεν τη θητεία του στην Κύπρο, αλλά στα μετόπισθεν.

Ο ιστορικός Κιουτσούκ, από την πλευρά του, ανέφερε πως ήταν διοικητής του Ολγκάτς στην Κύπρο. Χαρακτήρισε τον ηθοποιό «φοβισμένη προσωπικότητα», που δεν είχε λάβει μέρος στις μάχες.

Ωστόσο, ο εισαγγελέας ζήτησε και τη γνωμάτευση δύο εμπειρογνωμόνων από πλευράς ανθρωπιστικού δικαίου. Οι δύο καθηγητές του Πανεπιστημίου Γκαλατάσαραϊ της Κωνσταντινούπολης, διατύπωσαν ότι ακόμη κι αν ευσταθούν οι πρώτοι ισχυρισμοί του Ολγκάτς πως, δηλαδή, σκότωσε δέκα αιχμαλώτους, από πλευράς ανθρωπιστικού δικαίου η Τουρκία δεν φέρει καμία ευθύνη και ότι δεν τίθεται θέμα να δικαστεί ο ηθοποιός στο διεθνές δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου.

Υπενθυμίζεται ότι ο ηθοποιός αρχικά είχε υποστηρίξει ότι σκότωσε δέκα αιχμαλώτους Ελληνοκυπρίους. Στη συνέχεια, όμως, και αφού προκλήθηκαν αντιδράσεις στην Τουρκία, επανήλθε και διόρθωσε, λέγοντας ότι τα όσα είπε ήταν μέρος ενός σεναρίου ταινίας, που έχει γράψει ο ίδιος.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

(σημ εν κρυπτώ : λές και περιμέναμε κάτι διαφορετικό..)

Διαβάστε περισσότερα...

Έλληνες Αγνοούμενοι : Απο το 1922 στο 1974

Μέρος Β' : Θυσία στο βωμό της επίπλαστης "ελληνοτουρκικής φιλίας"

Όπως είδαμε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος ακόμη και μετά την τελική υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης τον Ιούλιο του 1923, έως το τέλος του έτους υπήρχαν επίσημες αναφορές για την παρουσία Ελλήνων πολιτικών και στρατιωτικών αιχμαλώτων στην Τουρκία, που δεν είχαν απελευθερωθεί. Στις 25 Ιανουαρίου 1924 αναχώρησε για την Μικρά Ασία αποστολή Αμερικανών για αναζήτηση αιχμαλώτων.
Όπως ήταν φυσικό το θέμα συζητήθηκε και στο ελληνικό κοινοβούλιο, όπου ήταν εμφανής η τουλάχιστον επιφυλακτική θέση των κυβερνητικών παραγόντων. Το θέμα ετίθετο παράλληλα με το προσφυγικό αλλά και το θέμα των ορφανών ελληνόπουλων που είχαν εγκλωβιστεί, ή το ζήτημα των απαχθέντων κορασίδων που είχαν διοχετευθεί στα τούρκικα . . . χαρέμια. Σε συνεδρίαση της 28 Ιανουαρίου 1924 αναφέρετο:

"ΠΡΟΕΔΡΟΣ O κ. Αρτεμιάδης παρακαλεί τον κ. επί των Εξωτερικών Υπουργόν όπως ευαρεστηθή και πληροφορήση την Συνέλευσιν 1) αν ελήφθησαν ή θα ληφθώσι μέτρα προς απελευθέρωσιν και των υπολειπομένων εν Τουρκία πολιτικών ομήρων και αιχμαλώτων και 2) ποία μέτρα ελήφθησαν προς απελευθέρωσιν των κρατουμένων εις τα χαρέμια της Ανατολής Ελληνίδων και των εις τα Ορφανοτροφεία Ελληνοπαίδων.

Γ. ΡΟΥΣΣΟΣ (Υπουργός Εξωτερικών) Κατόπιν συμφωνίας μετά της Τουρκικής Κυβερνήσεως ήρχισεν η εργασία της απελευθερώσεως και μεταφοράς ομήρων και αιχμαλώτων. Η εργασία αυτή εξακολουθεί εις το έργον δε αυτής προσέφερεν μεγάλας υπηρεσίας η Near East Relief μέσω της οποίας πλείστοι αιχμάλωτοι και όμηροι κατορθώθη να συγκεντρωθούν εις Σμύρνην και εις άλλα κέντρα, οπόθεν επανήλθον εις την Ελλάδα . . . Γνωρίζω επί πλέον ότι εις διαφόρους φυλακάς υπάρχουσιν αιχμάλωτοι στρατιωτικοί και όμηροι των οποίων την απελευθέρωσιν εζητήσαμεν δια του εν Άγκυρα επιτετραμμένου μας και των οποίων η τύχη θα κανονισθή λίαν προσεχώς δυνάμει ενός γενικού μέτρου το οποίον η Κυβέρνησις θα λάβη εντός ολίγον ημερών.
Όσον αφορά την τύχην των κορασίδων ή μικρών Ελληνοπαίδων ευρισκομένων εις χείρας οθωμανών περί αυτών δεν έχομεν ακόμη επισήμους πληροφορίας, διότι περί αυτών εργάζεται η αποστολή μας εν Άγκυρα, όπως ανακαλύψη την ύπαρξιν αυτών και ενεργήση τα δέοντα δια την απελευθέρωσίν των.

Οι..τυχεροί. Απο τους λίγους αιχμαλώτους που κατάφεραν να επιζήσουν της τουρκικής βαρβαρότητας και της ελληνικής αδιαφορίας.

Στις 9 Μαρτίου 1924, η τουρκική κυβέρνηση ενημέρωσε επίσημα ότι όλοι οι Έλληνες οπλίτες απολύθηκαν από τα στρατόπεδα αιχμαλώτων. Ωστόσο τα δημοσιεύματα στον τύπο για επάνοδο ξεχασμένων αιχμαλώτων συνεχώς πλήθαιναν:

13 Ιουλίου 1924
«Κατά πληροφορίας του εκ Σαράντα Εκκλησιών καταγομένου κ. Στ. Κοσμοπούλου αφιχθέντος προ τινων ημερών εξ αιχμαλωσίας εις την Μ. Ασίαν υπάρχουν ακόμη πλείστοι στρατιωτικοί και πολιτικοί αιχμάλωτοι, συγκεκριμένως δε 42 εις το Ικόνιον, 22 εις Άγκυραν, 18 εις το Ουσάκ, 62 εις το Ανμέπ της Συρίας, 20 εις το Αφιόν Καραχισάρ και 14 εις την Σμύρνην, πολλοί δε εις το Χαλέπι και Μπιζάνι. Εκ τούτων άλλοι ευρίσκονται εις τας φυλακάς και άλλοι εις στρατόπεδα. Μερικούς τους κρατούν κρυμμένους εις τας οικίας ή σπήλαια. Πάντες δε υφίστανται τα δεινοπαθήματα σκληράς αιχμαλωσίας».

2 Αυγούστου 1924
«Κατ’ ανακοίνωσιν της εν Κωνσταντινουπόλει Μικτής Επιτροπής προς το Υπουργείον των Εξωτερικών απηλευθερώθησαν χθες οι εν Τοκάτ, Ικονίω και Καισαρεία κρατούμενοι Έλληνες αιχμάλωτοι. Εντός δε της εβδομάδος θα απελευθερωθούν και οι εν τοις Τουρκοπερσικοίς συνόροις κρατούμενοι».
Στην Βουλή το θέμα συζητήθηκε και πάλι στις 24 Ιουνίου 1924:
«Β. ΑΡΤΕΜΙΑΔΗΣ . . . Είχον την τιμήν να ανακοινώσω και άλλοτε εις την Συνέλευσιν ότι εκ των 50.000 στρατιωτών οι οποίοι συνελήφθησαν αιχμάλωτοι, απεδόθησαν εις ημάς μόνον 13.000 και εκ των 2.700 αξιωματικών μόνο 720 και εκ των 270.000 πολιτικών ομήρων απεδόθησαν εις ημάς μόλις 8.000. Και αυτό δε το Τουρκικόν Στρατηγείον δι’ ανακοινωθέντος του ομολογεί τον εξοντωτικόν πυρετόν ο οποίος είχε καταλάβει τον τουρκικόν όχλον και ομολογεί ότι τας πρώτας ημέρας δεν ηδύνατο τω όντι να αντιμετωπίση την οργήν του τουρκικού όχλου. Και συνέβησαν βιαιοπραγίαι εις βάρος των Ελλήνων στρατιωτών πρωτοφανείς και ανήκουστοι. Αλλ’ επειδή μέχρι της σήμερον διεξήχθησαν μακραί συζητήσεις εν τη Εθνοσυνελεύσει της Άγκυρας δια την δήθεν απάνθρωπον στάσιν των Ελλήνων προς τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας, Μακεδονίας και Θράκης, είμαι υποχρεωμένος προς αποκατάστασιν της αληθείας, να υπομνήσω εις την Συνέλευσιν τας μεθόδους τας οποίας μετήλθον οι Τούρκοι προς εξολόθρευσιν των αιχμαλώτων. Και θα αναφέρω εν μόνον περιστατικόν. Εις την πόλην την Μαγνησίας Επιτροπή Τούρκων κρεοπωλών παρουσιάσθη προ του Διοικητού του Τάγματος Αιχμαλώτων και εζήτησε σφάγια. Και εδόθησαν εις την Επιτροπήν ταύτην αιχμάλωτοι στρατιώται. Και αφού κατεσφάγησαν, το κρέας αυτών επωλήθη ως βορά ζώων. Κάτωθι της καταθέσεως ταύτης προσυπογράφει ο κ. Βάντερ Φράην, αντιπρόσωπος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού.
Η σπουδαιοτέρα σφαγή διεπράχθη πάλιν εν Μαγνησία εις μίαν χαράδραν, μάλιστα υπό το όνομα Κιρτίκ Δερέ. Εντός μιας ημέρας δια μυδραλλιοβόλων εφονεύθησαν 3.000 στρατιώται. Αδ’ ετέρου το 23ο Τάγμα Αιχμαλώτων εξοντώθη κατά τρόπον περίεργον. Συνετρίβησαν δηλαδή αι κεφαλαί των στρατιωτών δια λίθων. Υπάρχουν δε αιχμάλωτοι επανακάμψαντες οι οποίοι εξαναγκάσθησαν υπό των Διοικητών των Ταγμάτων να εξασκούν έργον δημίου . . . στρατιώται καταγόμενοι εκ Παλαιάς Ελλάδος κατεσκεύαζον στρατιωτικούς σιδηροδρόμους εκ Σεβαστείας προς τον Καύκασον. Και ο αριθμός αυτός κατά πληροφορίας τας οποίας ηρύσθημεν εκ θετικών πηγών, ανέρχεται εις 3.000».

Με την συμπλήρωση 2 ετών από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης οι ειδήσεις για αγνοούμενους αιχμαλώτους εγκλωβισμένους στην Μικρά Ασία συνεχίζονταν:

27 Ιουλίου 1925
«Κατά πληροφορίας εκ Θεσσαλονίκης αφίκοντο εκεί τέσσαρες Έλληνες αιχμάλωτοι διαφυγόντες την άγρυπνον επιτήρησιν κάποιου βέη, όστις τους εκράτει ως δούλους εις το κτήμα του. Ούτοι αφηγούνται ότι υπάρχουν και άλλοι Έλληνες εις το εσωτερικόν της Μικράς Ασίας κρατούμενοι ως αιχμάλωτοι εις τα κτήματα των βέηδων»

22 Σεπτεμβρίου 1925
«Κατά πληροφορίας εκ Θεσσαλονίκης αφίκοντο εκεί χθες έτεροι δύο αιχμάλωτοι οι Π. Μαρίγκλης και Ι. Γεωργιάδης κρατούμενοι ακουσίως εις τα πέριξ του Ικονίου. Ούτοι αφηγούνται ότι έτεροι 18 αιχμάλωτοι στρατιώται δραπετεύσαντες έφθασαν εις Συρίαν και παρεδόθησαν εις τας Γαλλικάς Αρχάς. Διαβεβαίωσαν δε ότι υπάρχουν εισέτι 3.000 αιχμαλώτων Ελλήνων εις το εσωτερικόν της Μ. Ασίας».

Εφημερίδα Εμπρός 19 Φεβρουαρίου 1926 (το απόσπασμα παρακάτω)

19 Φεβρουαρίου 1926
«Δια του σοβιετικού ατμοπλοίου «Τσιτσερίν» καταπλεύσαντος χθες εις τον Πειραιά εκ Κωνσταντινουπόλεως αφίκοντο 6 Έλληνες αιχμάλωτοι κρατούμενοι από του 1922 εις Ερζερούμ. Τα ονόματα των αιχμαλώτων είνε τα εξής: Αλέξ. Παντωνάτος του Ευσταθίου εκ Κελπισλή Σαμψούντως ετών 26, Παναγιώτης Κουρουτζόγλου του Αναστασίου ετών 28 εκ Ζάνας Δαμασκού, Χατζαλίδης Πολυχρόνης του Παναγιώτη ετών 26 εκ Πελιτσούχ της Τριπόλεως του Ευξείνου Πόντου, Κουρουπαναγιωτόγλου Χαράλαμπος του Ιωάννου ετώ 28 εκ Νίκσαρ του Νομού Σεβαστίας, Γρηγορίου Στέφανος του Φωτίου ετών 27 εκ του χωρίου Γκοβανίτο της Γκόβοζας και Αναστασάκης Ελευθέριος του Δημητρίου ετών 23 εκ Κιλικίας.
Άπαντες οι αιχμάλωτοι ούτοι ευρίσκονται εις αθλιεστάτην από πάσης απόψεως κατάστασιν. Κατά τας αφηγήσεις των η ζωή των εν Τουρκία όπου εκρατούντο από του 1922 ήτο αυτοχρήμα τραγική. Εργαζόμενοι επί 15 συνεχείς ώρας εις διάφορα καταναγκαστικά έργα δεν ετόλμουν ούτε να αναπαυθούν επί λίγα λεπτά της ώρας καθόσον ο «βούρδουλας» των Τούρκων στρατιωτών τους ηπείλει ανά πάσαν στιγμήν.
Πεινώντες και γυμνητεύοντες εγκαταλείποντο μετά την κοπιώδη εργασίαν εις το ύπαιθρον υπό δριμύτατον ψύχος δια να κοιμηθούν. Οι εν λόγω Έλληνες αιχμάλωτοι βεβαιούν και αυτοί ότι εις τα βάθη της Μικρασίας δεν ήσαν οι μόνοι Έλληνες αιχμάλωτοι τους οποίους η Τουρκική κυβέρνησις κατακρατεί. Υπάρχει ακόμη μέγας αριθμός αιχμαλώτων κατατυραννουμένων ακόμη».

19 Μαΐου 1926
«Εγράφη χθες ότι εγένετο εις την Άγκυραν διάβημα της ελληνικής κυβερνήσεως δια τους αιχμαλώτους. Ο κ. Ρούφος ερωτηθείς είπε ότι διάβημα δεν έγινε».

Εν τω μεταξύ οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για την επίλυση των εκκρεμοτήτων της Συνθήκης της Λωζάννης σχετικά με την ανταλλαγή των πληθυσμών και τις περιουσίες τους, συνεχίζονταν. Στις 7 Ιουλίου 1926 (3 έτη από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης) ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών Σουκρής βέης επισκεπτόμενος την Ελλάδα, έτυχε υποδοχής από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία μόλις και τολμούσε να ψελλίσει μερικά λόγια για τους αιχμαλώτους, θεωρώντας το θέμα ήσσονος σημασίας (βλέπε επισυναπτόμενο). Η υψηλή πολιτική (ελληνοτουρκική προσέγγιση) έπρεπε να προωθηθεί ανεξάρτητα από την κοινή γνώμη η οποία είχε ευαισθητοποιηθεί από την αδικαιολόγητη απώλεια 32.000 συμπολιτών της.




17 Ιουλίου 1926
«Επιβάται αφιχθέντες εις Πειραιά εκ Κωνσταντινουπόλεως δια του ιταλικού ατμοπλοίου «Θεοδώρα», ανεκοίνωσαν ότι, κατ’ ασφαλείς πληροφορίας των, εις το εσωτερικόν της Μικράς Ασίας κρατούνται αρκετοί Έλληνες

Το τελειωτικό χτύπημα στην υπόθεση, θα δώσει η υπογραφή στις 7 Δεκεμβρίου 1926 της ελληνοτουρκικής συμφωνίας για όλα τα εκκρεμή θέματα. Φυσικά μνεία για το θέμα των αιχμαλώτων δεν υπήρχε, αφού δεν είχε τεθεί επίσημα από την ελληνική πλευρά!!. Ωστόσο όπως η συμφωνία του 1925, έτσι και αυτή του 1926 δεν εφαρμόστηκε εξαιτίας της κακοπιστίας της τουρκικής πλευράς. Τα τελευταία «πυροτεχνήματα» για το μέγα αυτό θέμα έκαναν την εμφάνισή τους στην Βουλή. Στην συνέχεια το θέμα ξεχάστηκε χάριν των καλών διμερών σχέσεων και η ελληνοτουρκική φιλία . . . πρόκοψε!

19 Φεβρουαρίου 1927
«Προτάσσει των κ.κ. Κ. ΚΑΛΚΑΝΗ και Α. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗ αναγιγνώσκεται τηλεγράφημα των κατοίκων Λευκάδος κατατεθέντος παρ’ αυτών, έχων ούτω:
«Παρά λοχίου Παπαδήμα Χρήστου άρτι εξ αιχμαλωσίας επανελθόντος και διελθόντος ατμοπλοϊκώς σήμερον, εντεύθεν επληροφορήθημεν πειστικώς και λεπτομερώς ότι ο αδελφός μου Χαράλαμπος Σταματέλος λοχαγός, Ηλίας Κατοπόδης Κουτσουριάς Ανθυπολοχαγός, είκοσι αξιωματικοί και 1.000 στρατιώται ευρίσκονται εις την ζωήν αιχμάλωτοι εις Χουμ περιφέρειαν Μυρσίνης. Επιτροπή Ευρωπαίων ανεκάλυψεν επανελθόντας πεντήκοντα εν οις Παπαδήμαν και επροχώρησεν ανεύρεσιν υπολοίπων. Παπαδήμας εβεβαίωσεν ενόρκως Υπουργείον ανωτέρω. Επερωτήσατε Βουλήν, Υπουργόν Εξωτερικών ζητούντες πληροφορίας και αρμοδίως ταχίστην επέμβασιν προς ματαίωσιν ενδεχομένης αποκρύψεως παρά Τούρκων».

Οι κ.κ. Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ και Α. ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ παρακαλούν να διαταχθή η εξέτασις του ανωτέρω λοχίου και να επέμβη το Υπουργείον Εξωτερικών προς διάσωσιν τόσον Ελλήνων διαμαρτυρόμενον εντόνως δια τας τοιαύτας απανθρώπους πράξεις».

Διαβάστε περισσότερα...

Έσφαξαν 320 Ε/κ αιχμάλωτους στην ακτή της Κερύνειας

ΝΕΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟ 1974

Άλλη μια συγκλονιστική μαρτυρία σφαγής Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων κατά την τουρκική εισβολή του 1974 δημοσιεύθηκε χθες στον τ/κ Τύπο. Συγκεκριμένα, η εφημερίδα «Αφρίκα» δημοσιεύει μαρτυρία Τουρκοκύπριου αυτόπτη μάρτυρα, σύμφωνα με τον οποίο οκτώ λεωφορεία, στο καθένα από τα οποία επέβαιναν 40 Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες. Το περιστατικό, σύμφωνα με τη μαρτυρία, συνέβη την ώρα που 320 συνολικά Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι έφτασαν με τα λεωφορεία στην παραλία της Κερύνειας και στο σημείο της απόβασης, προκειμένου να επιβιβαστούν σε πλοίο και να μεταφερθούν στην Τουρκία. Την ίδια ώρα κατέφθασε πλοίο με Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι, αφού έμαθαν ποιοι ήταν οι αιχμάλωτοι, τους επιτέθηκαν με τις λόγχες και τις ξιφολόγχες των όπλων τους, σφαγιάζοντάς τους στην παραλία.

Η συγκλονιστική είδηση στην ιστιοσελίδα της εφημερίδας

Από το αίμα των αιχμαλώτων η θάλασσα κοκκίνισε, αναφέρει χαρακτηριστικά ο μάρτυρας στην «Αφρίκα», ο οποίος παραδέχθηκε ότι φοβήθηκε και ο ίδιος για τη ζωή του, λόγω της μανίας των Τούρκων
στρατιωτών.
Σύμφωνα, επίσης, με τη μαρτυρία, στο κάθε λεωφορείο επέβαιναν εκτός των 40 αιχμάλωτων, ένας «αγωνιστής», ένας «αστυνομικός» και ένας οδηγός. Υπεύθυνος για τη φάλαγγα ήταν ο Τ/κ λοχίας Χουσεΐν Ταχίρ.
Ο αυτόπτης μάρτυρας, που δεν θέλει να αποκαλυφθεί το όνομά του, δήλωσε ότι στους Τούρκους στρατιώτες που διέπραξαν τα εγκλήματα, προτού αποσταλούν στην Κύπρο, είχε λεχθεί ότι οι Ε/κ υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια τους αιχμάλωτους Τούρκους στρατιώτες.
Ο Τ/κ δημοσιογράφος Αλί Οσμάν, ο οποίος συνομίλησε με τον Τ/κ αυτόπτη μάρτυρα, γράφει ότι αυτός προέβη στις αποκαλύψεις τώρα, επειδή τον τελευταίο καιρό ο Τύπος της Τουρκίας αναφέρεται στη δολοφονία στο χωριό Τζιάος και αφήνει να νοηθεί ότι δολοφόνοι ήταν μόνον οι Τ/κ.
Ο αυτόπτης μάρτυρα πιστεύει ότι οι Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι πιθανόν να θάφτηκαν σε κάποιο χώρο κοντά στο ξενοδοχείο Μάρε Μόντε της Κερύνειας. Η σφαγή έγινε στα τέλη Αυγούστου 1974.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Διαβάστε περισσότερα...

"Αιχμάλωτοι των Τούρκων" : 1922

"Το βιβλίο αυτό γράφτηκε το 1923 ,σχεδόν αμέσως μόλις γύρισα απο την αιχμαλωσία.Γράφτηκε σαν προσωπικό ημερολόγιο μιας εποχής που μόλις είχε περάσει και είχε αφήσει αδρές και ανάγλυφες τις σκληρές αναμνήσεις της."

"Το 1932 η εφημερίς Εθνος άρχισε την δημοσίευση στην πρώτη μορφή του ,αλλά διεκόπη η έκδοσις του απο επέμβαση της τουρκικής Πρεσβείας ,χάριν της ελληνοτουρκικής φιλίας που μόλις εγεννάτο.Μετά τα γεγονότα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 το Έθνος ξανάρχισε και συνεπλήρωσε την δημοσίευσι του.Η εξέλιξη της καταστάσεως που επανέφερε στην επιφάνεια το ημερολόγιο αυτό ,επέβαλε την δημοσίευσι του σε βιβλίο.

Έτσι θα μπορέσουν να το γνωρίσουν περισσότεροι Έλληνες."

Το εξαιρετικό βιβλίο του Σμυρνιού Χρήστου Σπανομανώλη "Αιχμάλωτοι των τούρκων" (Ά Βραβείο Εστίας Νέας Σμύρνης) αφηγείται την εκπληκτική οδύσσεια του ιδίου και χιλιάδων ακόμα Ελλήνων πολεμιστών οι οποίοι μετά την κατάρευση του μετώπου και τις επικές μάχες όπως εκείνης της Κοιλάδας του Θανάτου (κοιλάδα Αλή-Βεράν) είχαν την ατυχία να βρεθούν αιχμάλωτοι των Τούρκων. Μια πολύτιμη αφήγηση απο έναν αυτόπτη μάρτυρα και θύμα του Μικρασιατικού δράματος ,ο οποίος ως Μικρασιάτης* γνώριζε απταίστως την Τουρκική και ως εκτούτου καταλάβαινε τους διαλόγους ανάμεσα στους τούρκους αξιωματικούς και τους υφισταμένους τους.

Το παρόν βιβλίο το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία των αγνοουμένων και τα μαρτύρια τα οποία υπέστησαν οι αιχμάλωτοι του 1922. Εξαιρετικά διδακτικό είναι επίσης όχι μόνο το περιεχόμενο του βιβλίου αλλά και το σύνολο το γεγονότων που ακολούθησαν την δημοσίευση του και την πίεση απο την τουρκική πρεσβεία για να αποσυρθεί χάριν της τοτε ελληνοτουρκικής φιλίας (βλέπετε δεν είναι καινούργιο "φρούτο"..),που κατέληξε στο πογκρόμ του 1955 και τον αφανισμό του Ελληνισμού της Πόλης.....

Η ίδια ελληνοτουρκική προσέγγιση οδήγησε σταδιακά στο "θάψιμο" της υπόθεσης των χιλιάδων αγνοουμένων (θα αναφερούμε σε επόμενη ανάρτηση) αλλά και της ανάσυρσης των οστών των Ελλήνων στρατιωτών τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα διασκορπισμένα στο Ουσάκ και σε άλλους τόπου μαρτυρίου (θέμα στρατιωτικού νεκροταφείου σαν το τουρκικό στην Αθήνα δεν ετέθει ΠΟΤΕ απο ελληνικής πλευράς) . Έιναι πραγματικά θαυμαστός ο τρόπος με τον οποίο η ιστορία επαναλαμβάνεται....

Αιχμάλωτοι των Τούρκων ,Χρήστου Σπανομανώλη
Βιβλιοπωλείον της Εστίας,Ι.Δ Κολλάρου

*Ειρήσθω εν παρόδω οι Τούρκοι τουφέκιζαν επιτόπου ειδικά τους Μικρασιάτες στρατιώτες που συλλαμβάνονταν κατα την διάρκεια του πολέμου ,καθότι υπήρχε ρητή διαταγή του ιδιου του Κεμάλ(αναλυτική περιγραφή στο βιβλίο).Την ίδια τύχη επιφύλασαν και για τους Κυπρίους αγωνιστές συμπαθούντες της ΕΟΚΑ και μέλη των ειδικών δυνάμεων που συνελήφθησαν το 1974 .

Παλαιότερη ανάρτηση για το ίδιο θέμα

• Έλληνες Αγνοούμενοι : Απο το 1922 στο 1974

Διαβάστε περισσότερα...

Έλληνες Αγνοούμενοι : Απο το 1922 στο 1974

(στο τέλος της ανάρτησης ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο)

Μέρος Α' : Οι πρώτες αναφορές,Η φρίκη ζωντανεύει.

Πριν λίγες ημέρες και με αφορμή την συμπλήρωση 35 ετών από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ανακινήθηκε το θέμα των αγνοουμένων πολιτών και στρατιωτών της εισβολής του 1974. Εφέτος εξακριβώθηκε ότι τα οστά 5 στρατιωτών που ανακαλύφθηκαν σε ομαδικό τάφο, ταυτοποιούμενα με σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, οδήγησαν στην διαλεύκανση της τύχης τους, ανήκαν σε στρατιώτες που σύμφωνα με φωτογραφικά ντοκουμέντα είχαν παραδοθεί σε τουρκικά στρατιωτικά τμήματα.

Η εθνική μνήμη ωστόσο των Ελλήνων πρέπει να έχει αδυνατίσει γενικότερα, καθώς ενώ η υπόθεση των αγνοουμένων ηλεκτρίζει ακόμη μετά από 35 χρόνια, η μνήμη άνω των 38.000 αγνοουμένων στρατιωτών που χάθηκαν πριν 87 χρόνια έχει ξεθωριάσει εντελώς.

Αν και η απώλεια αυτή επισκιάστηκε από τους 1.350.000 πρόσφυγες που κατέφυγαν στην Ελλάδα και τους 300.000 νεκρούς της κεμαλικής θηριωδίας στην Μικρασιατική Καταστροφή, οφείλουμε σήμερα να επαναφέρουμε στην επικαιρότητα για να υπενθυμίσουμε ότι δυστυχώς η παρομοιώδης τουρκική αγριότητα εναντίων αοπλων και ανυπεράσπιστων αιχμαλώτων και αμάχων που πότισε με αίμα την Μικρασιατική γή το '22 παραμένει αναλοίωτη στον χρόνο και όπως η Κύπρος την βίωσε το 1974 έτσι και οι υπόλοιποι Έλληνες -υπνωτισθέντες απο τις σειρήνες του κατευνασμού- μπορεί ανα πάσα στιγμή να ξυπνήσουν απότομα εν μέσω μιας νέας τουρκικής "ειρηνευτικής επιχείρησης" στο Αιγαίο και την Θράκη .

Η Στρατιά Σμύρνης, με την επιστροφή της στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1922, σύμφωνα με ελληνικούς υπολογισμούς είχε απωλέσει 54.000 άνδρες και άνω των 2.000 αξιωματικών, ενώ οι τουρκικές ανακοινώσεις έκαναν λόγο για σύλληψη 32.000 αιχμαλώτων στρατιωτών. Κατά την διάρκεια των εργασιών της Συνδιάσκεψης Ειρήνης στην Λωζάννη, άρχισαν να γίνονται γνωστές λεπτομέρειες από την τύχη των αιχμαλώτων στρατιωτών. Στον αθηναϊκό τύπο διαβάζουμε:

4 Δεκεμβρίου 1922
«Προ είκοσι δύο ημερών απέδρασε εξ Άγκυρας και κατέφυγεν ενταύθα ο Στυλιανός Αγαπίδης του Χαραλάμπους. Καταγόμενος εκ Κιουταχείας, είχε στρατολογηθή υπό των κεμαλικών, υπηρέτει δε εν Άγκυρα ως στρατιωτικός πιλοποιός. Επωφεληθείς της αποστρατεύσεως των Τούρκων, των αγόντων ηλικίαν μεγαλειτέραν του 41ου έτους, κατόρθωσε να διαφύγη και έφθασεν εδώ. Υποβληθείς ενταύθα εις εξέτασιν υπό των στρατιωτικών Αρχών, κατέθεσε τα εξής λυπηρά περί της καταστάσεως των αιχμαλώτων μας εν Μικρασία.
Ευρίσκονται εγκατεσπαρμένοι εις ολόκληρον την Ανατολήν, ιδία δε όπου υπάρχουν σιδηροδρομικοί σταθμοί, ένθα εκτελούν βαρυτάτας αγγαρείας. Είναι γυμνοί ανυπόδητοι και σκελετώδεις από τας στερήσεις και τας κακουχίας. Τους έχουν δώσει από δύο τσουβάλια, με τα οποία και μόνον οφείλουν να καλύψουν την γυμνότητά των. Αποθνήσκουν αθρόοι, άλλοι υποκύπτοντες εις τας κακουχίας και τας ασθενείας και άλλοι φονευόμενοι από τους Τούρκους, οι οποίοι θεωρούν τούτο ως τίτλον επιδείξεως. Ειδικώς δε οι εκ Μικρασίας καταγόμενοι απαγχονίζονται άνευ εξαιρέσεως και άνευ οιασδήποτε διαδικασίας.

Εφημερίδα Εμπρός 6 Ιανουαρίου 1923

6 Ιανουαρίου 1923
«Κατόπιν πολλών περιπετειών αφίχθησαν ενταύθα, αποδράσαντες εκ Μ. Ασίας οι αιχμάλωτοι στρατιώται Μαυράκης Αθανάσιος εκ Ραιδεστού Θράκης, κλάσεως 1919 και Καβίλης Κωνστ. εκ Χρυσομέρου Θράκης κλάσεως 1916, αμφότεροι υπηρετούντες εις το τέως 18ο σύνταγμα πεζικού. Εξετασθέντες δια μακρών οι εν λόγω στρατιώται κατέθεσαν μεταξύ άλλων τα εξής: Ολόκληρος η Ιωνία έχει μεταβληθή εις αληθή κόλασιν δια τους υποδούλους Έλληνας και τους αιχμαλώτους μας. Αι Χριστιανικαί συνοικίαι Σμύρνης έχουν μεταβληθή εις απέραντον νεκροταφείον. Δεν απομένουν πλέον ειμή ελάχισται Ιταλικαί και Γαλλικαί οικογένειαι, αι οποίαι και αυταί αναχωρούν βαθμηδόν εκ Σμύρνης. Είνε προφανές ότι ο Κεμάλ επιζητεί την πλήρη εκδίωξη όλων των Ευρωπαίων δια να εκτουρκίση τελείως την Μ. Ασίαν. Αι γυναίκες και οι έφηβοι των υποδούλων Ελλήνων υφίστανται την βδελυρωτέραν ατίμωσιν υπό τα βλέμματα των συγγενών των ή των Ελλήνων αιχμαλώτων. Ήδη τα γυναικόπαιδα, όσα δεν είχον προλάβει ν’ αναχωρήσουν εξετοπίσθησαν εις το εσωτερικόν προς άγνωστον διεύθυνσιν. Οι Τούρκοι στρατιώται διατάσσουν τους Έλληνας αιχμαλώτους να ζητωκραυγάζουν υπέρ του Κεμάλ. Οι αρνούμενοι τουφεκίζονται αμέσως. (deja-vu? )Προ τινος τμήμα τουρκικού στρατού απέσπασεν εικοσάδα Ελλήνων αιχμαλώτων εκ των νεαρωτέρων, τους οποίους ετυφέκισαν, αφού ητίμασαν αυτούς, εις το Μπουνάρ Μπαή, έξω της Σμύρνης. Οι Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώται έχουν τελείως απογυμνωθή, διότι οι Τούρκοι αξιωματικοί και στρατιώται τους αφήρεσαν τας στολάς των.
Οι Έλληνες αξιωματικοί καταδιώκονται και εξοντούνται περισσότερον ή οι στρατιώται. Οι Τούρκοι φαίνεται επιδιώκουν να αφήσουν τους αιχμαλώτους μας άνευ ηγητόρων ικανών να τους φρονηματίζουν. Δια τούτο οι αξιωματικοί μας ενδύονται στολάς στρατιωτών, υποβαλλόμενοι μετ’ αυτών εις τας πλέον εξαντλητικάς αγγαρείας.
Απειρία πτωμάτων Ελλήνων αιχμαλώτων ή υποδούλων σήπτονται έξω των πόλεων της Ιωνίας. Ο στρατιώτης Μαυράκης Α. βεβαιοί ότι έθαψε μόνος του εις μαγγανοπήγαδα έξω της Μαγνησίας άνω των 200 πτωμάτων, ο δε στρατιώτης Καβέλης Κ. άνω των 100. Εις Τούρκος της Μαγνησίας, επιδεικνύων προσφάτως μάχαιραν δίκοπον, εκαυχάτο ότι έχει σφάξει δι΄ αυτής άνω των 300 Χριστιανών. Συντετριμμένοι εκ του θεάματος τόσων πτωμάτων οι αιχμάλωτοι, όσοι επιζούν ακόμη, προσπαθούν να εξοικονομήσουν ολίγον χρόνον, ιδία την νύχτα, δια να καλύψουν δια χώματος τα πτώματα των συναδέλφων των, εκεί που ευρίσκονται».

Εμπρός 13 Ιανουαρίου 1923 ,Οι φρικιαστικές περιγραφές διασωθέντος Αρμενίου εμπόρου

13 Ιανουαρίου 1923
«Έφθασε προχθές ενταύθα, κατορθώσας να διαφύγη εκ των φυλακών του Στρατώνος Σμύρνης, έγκριτος γηραιός Αρμένιος έμπορος, όστις μας αφηγήθη δραματικά επεισόδια της εν ταις φυλακαίς του Κεμάλ διαμονής του. Ο εν λόγω Αρμένιος μας ανεκοίνωσεν ότι εις εν μόνον διαμέρισμα των Στρατώνων όπου εκρατείτο υπήρχον επίσης 300-400 Έλληνες πολίται και στρατιώται αιχμάλωτοι, οι οποίοι υποφέρουν τα πάνδεινα. Καθ’ εκάστην σχεδόν Τούρκοι αξιωματικοί εισερχόμενοι εις το διαμέρισμα σχηματίζουν ομάδας εκ 15-20 αιχμαλώτων, οι οποίοι και αποστέλλονται αμέσως εις το εσωτερικόν, ένθα και χάνονται
πλέον τα ίχνη των. Η αποστολή σημαίνει βέβαιον θάνατον εφ’ ο και συγκινητικαί εκτυλλίσονται σκηναί αποχωρισμού. . . Εκ των αιχμαλώτων επίσης πολλούς αγγαρεύουν Τούρκοι πολίται κατόπιν ενός απλού σημειώματος των στρατιωτικών αρχών. Ο πρώτος τυχόν Τούρκος, ο οποίος χρειάζεται εργάτας είτε δια τους αγρούς του, είτε δια κτίσιμον οικίας, είτε δια καθάρισμα γηπέδων δύναται να λάβη όσους θέλει Έλληνας αιχμαλώτους τους οποίους, εννοείται, χρησιμοποιεί εντελώς δωρεάν. Οι αιχμάλωτοι εν τούτοις λόγω των μαρτυρίων τα οποία υφίστανται εις την φυλακήν θα
επροτίμουν τας αγγαρείας αυτάς, εάν δεν διέτρεχον κατά τας αναγκαστικάς αυτάς εξόδους σοβαρώτατον κίνδυνον θανάτου. Διότι ο τουρκικός όχλος και ιδίως όμιλοι Τουρκοκρητών, οι οποίοι λυμαίνονται την πόλιν, λιθοβολούν πάσα συνοδείαν αιχμαλώτων, καθ’ εκάστην δε φονεύουν ένα ή δύο εκ των δυστυχών αυτών θυμάτων της τουρκικής θηριωδίας. Οι χοτζάδες εις τα τεμένη καθ’ εκάστην ερεθίζουν τον τουρκικόν όχλον κατά των «γκιαούριδων», εξορκίζοντες εν ονόματι του Προφήτου τους πιστούς να μην αφήσουν ούτε ένα άπιστο ζωντανόνo. . .».
Στην διπλωματική αλληλογραφία του υπουργείου εξωτερικών και της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Λωζάννη, αναφέρονται τηλεγραφήματα όπως το παρακάτω:

«Αι πληροφορίαι ας έχομεν περί του τρόπου διατροφής και στεγάσεως των εν Μ. Ασία αιχμαλώτων παριστώσι τας συνθήκας της ζωής των απελπιστικάς και αφορήτους. Νήστεις, γυμνοί, εργάζονται νυχθημερόν εις κοπιώδεις εργασίας έχοντες επί πλέον την βάρβαρον συμπεριφοράν των Τούρκων αξιωματικών και οπλιτών. Παρακαλώ να διαμαρτυρηθήτε παρά τη Κοινωνία των Εθνών δια την τοιαύτην συμπεριφοράν των Τούρκων απέναντι των αιχμαλώτων και ζητήσητε, πρώτον, την ταχείαν αποστολήν εις Ανατολήν επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών ίνα εξετάση την εκεί κατάστασιν των αιχμαλώτων, δεύτερον, την αποστολήν αντιπροσώπων της Κοινωνίας των Εθνών εις τα κυριώτερα κέντρα ημετέρων αιχμαλώτων εν Μ. Ασία. Θέλετε προσθέσει ότι ελληνική Κυβέρνησις αναλαμβάνει έξοδα άνω αποστολής, ότι δεν έχει αντίρρησιν εάν Τουρκίαν ήθελεν όπως Κοινωνία των Εθνών αποστείλη εξόδοις τουρκικής Κυβερνήσεως και αντιπροσώπους εις Ελλάδα».

«Κατά πληροφορίας προσώπου ελθόντος εκ Πανόρμου κεμαλικαί Αρχαί μετέφεραν εκεί δύο χιλιάδας αιχμαλώτων προς χρησιμοποίησιν αυτών εις οδοποιίαν. Κατάστασις Ελλήνων αιχμαλώτων τούτων αξιολύπητος. Είναι κεκαλυμμένοι δια σάκκων [στερούνται] δε παντελώς εσωτερικών ενδυμάτων και υποδημάτων απαγορευμένης χορηγήσεως αυτοίς τοιούτων. Τρέφονται λίαν ελλειπώς και οι πλείστοι απέθανον εξ εξαντλήσεως».

Εν τω μεταξύ οι διαπραγματεύσεις που είχαν αρχίσει στην Λωζάννη για το θέμα της ανταλλαγής των πληθυσμών και των αιχμαλώτων, ολοκληρώθηκαν στις 17/30 Ιανουαρίου 1923 με την υπογραφή σχετικής συμφωνίας. Σύμφωνα με αυτήν θα άρχιζε αμέσως η ανταλλαγή των αιχμαλώτων, ενώ η εφαρμογή του μέτρου για τους πολίτες θα άρχιζε στις 1 Μαΐου 1923. Αν και οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να καταθέσουν πλήρεις καταλόγους, αυτό στάθηκε αδύνατο για την Τουρκία. Στον αθηναϊκό τύπο της εποχής διαβάζουμε αναφορές σαν τις παρακάτω:

9 Φεβρουαρίου 1923
«. . . Κατ’ αρχάς οι Τούρκοι άφιναν εις κάθε πόλιν ή χωριό από το οποίο διήρχοντο αι συνοδίαι των αιχμαλώτων ένα αριθμό αιχμαλώτων, τους οποίους κατακρεούργουν οι κάτοικοι . . .»
13 Φεβρουαρίου 1923
Κατά τινας πληροφορίας, η Ερυθρά Ημισέληνος διεβίβασε προς τον ενταύθα Ερυθρόν Σταυρόν τους καταλόγους των εν Μ. Ασία κρατουμένων στρατιωτικών αιχμαλώτων. Ούτοι ανέρχονται εις 52.000 οπλίτας και 1.200 αξιωματικούς.

Η διαδικασία ανταλλαγής στρατιωτικών αιχμαλώτων, άρχισε στις 17 Μαρτίου. Από τις αφηγήσεις των πρώτων στρατιωτικών αιχμαλώτων που έφθαναν στην Ελλάδα, περισσότερες λεπτομέρειες άρχιζαν να δημοσιεύονται:

2 Απριλίου 1923
«Φαντασθήτε ότι επί 5 μήνας μας έτρεφον μόνον με νερό και αλεύρι. Μόνο δε όταν ήλθε η επιτροπή των αιχμαλώτων ήρχισαν να μας περιποιούνται κάπως καλλίτερα.
Τα μεγαλλείτερα βασανιστήρια υπέφερον οι φαντάροι του πυροβολικού, εις τους οποίους έδιδαν 200!! βουρδουλιές την ημέραν δια να μαρτυρήσουν που είχον κρύψει τα κλείστρα των πυροβόλων.
Τόση ήτο η ωμότης των Τούρκων και ο φανατισμός των, ώστε ιδιώται Τούρκοι ηγόραζον Έλληνας στρατιώτας αντί 2-3 λιρών δια να λάβουν την ευχαρίστησιν να τους τουφεκίσουν μόνοι τους.
Την σκληροτέραν τύχην υπέστησαν οι συλληφθέντες εις την Προύσσαν αιχμάλωτοι. Οι Τούρκοι δια να τους ξεφορτωθούν, τους έβαλαν εις την γραμμήν και τους εσάρωνον δια των πολυβόλων, σαν . . . παπιά, κατά την τραγικήν έκφρασίν των. Τοιουτοτρόπως εκ των 16.000 των συλληφθέντων εις την Προύσσαν εγλύτωσαν μόνο οι 300.

4 Απριλίου 1923
«Οι ελθόντες χθες αιχμάλωτοι ανήκουν εις όλας σχεδόν τας μεραρχίας και τους σχηματισμούς του εις την Μικράν Ασίαν αιχμαλωτισθέντος Ελληνικού Στρατού, οι περισσότεροι όμως εξ αυτών είνε στρατιώται της ΧΙ Μεραρχίας της αιχμαλωτισθείσης εις τα Μουδανιά. Μας αφηγούνται τα της ζωής των εις την αιχμαλωσίαν, ζωής αδιακόπου ξύλου, εργασίας και νηστείας και μας λέγουν ότι όλοι οι αξιωματικοί της ΧΙ Μεραρχίας κρατούνται ακόμη εις Κιρκ Σεχήρ απογυμνωθέντες και αυτοί όλων των ρούχων και ενδυμάτων των, γυμνοί, πεινώντες, πάσχοντες.
Παρ’ όλην την κατάστασίν των εν τούτοις αυτήν οι αιχμάλωτοι αξιωματικοί ζουν πάντες σχεδόν, υποβληθέντες όμως ιδίως κατά την πρώτην περίοδον της αιχμαλωσίας των εις τους πλέον ακαθάρτους εξευτελισμούς. Τους εξευτελισμούς τούτους υπέστησαν γυμνωθέντες των ενδυμάτων και των υποδημάτων των και αυτοί οι διοικηταί των συνταγμάτων της ΧΙ Μεραρχίας συνταγματάρχαι κ.κ. Κακοσαίος και Καμένος. . .
Αι πληροφορίαι, τας οποίας λαμβάνομεν όσον αφορά την τύχην των αιχμαλωτισθέντων Μικρασιατών στρατιωτών επιβεβαιούν ατυχώς τας ήδη γνωσθείσας επί του πράγματος τούτου πληροφορίας.
Οι Τούρκοι εφόνευσαν και εξακολουθούν να φονεύουν πάντα αιχμάλωτον στρατιώτην τον οποίον ήθελον ανακαλύψη ότι είνε Μικρασιάτης, δυστυχώς δε εις το έργον των αυτών βοηθούνται υπό αριθμού Βουλγαροφώνων αιχμαλώτων στρατιωτών μας, οι οποίοι λησμονήσαντες το προς την Ελλάδα καθήκον των, γίνονται οι καταδόται των συναιχμαλώτων των. Οι ανακαλυπτόμενοι ότι κατάγονται εκ Μικράς Ασίας απαγχονίζονται άνευ διαδικασίας προ των ομμάτων των άλλων αιχμαλώτων.
Η τύχη μας θα ήτο πλέον φρικιαστική και απαισία, αν δεν μας εβοήθουν οι Κιρκασιακοί πληθυσμοί και δεν επεβάλλοντο και εις τους Τούρκους να μας φέρωνται καλλίτερα. Πολλοί Κιρκάσιοι των περιφερείων Πανόρμου και Μπαλουκεσέρ μας έδιδον ενδύματα και τροφήν, αλλά οι Τούρκοι και αι γυναίκες των μας τα άρπαζαν και μας άφηναν πάλι ξυπόλυτους και με μόνο ένα κουρέλλι υποκαμίσου και ένα κομμάτι εσώβρακο . . .
αντί πάσης άλλης τροφής ελάμβανον ένα ή μισό κουτί σαρδελλών πληγούρι και όλα τα ενδύματά των τους αφηρέθησαν καθώς και τα υποδήματα και επέρασαν όλον τον χειμώνα με μόνο τα εσώρρουχα και ξυπόλυτοι. Τα ράκη τα οποία φέρουν οι αιχμάλωτοι, ράκη ενδυμάτων με είκοσι και τριάντα μπαλώματα ή κάθε ενδυμασία, τους τα έδωσαν οι Τούρκοι εις την Σμύρνην εις την οποίαν συγκεντρώθησαν δια να έλθουν εις τας Αθήνας. Το ξύλο τουναντίον, ξύλο ανηλεές, δεν έλειψεν ούτε επί μίαν ώραν, πλείστοι δε εκ των αιχμαλώτων καθημερινώς υπέκυπτον και υποκύπτουν εξ αυτού.

Εμπρός 6 Απριλίου1923 ,Η φρίκη σε όλο της το μεγαλείο

5 Απριλίου 1923
«. . . πρέπει να σημειώσετε όμως ότι δεν αφήνουν κανένα στρατιώτη του πυροβολικού κανέναν τεχνίτην, διότι τους χρησιμοποιούν εις τας τουρκικάς υπηρεσίας».

«Εκ των αιχμαλώτων υπολογιζομένων εις 54.000 περίπου, είναι βέβαιον, ότι το ήμισυ τουλάχιστον θα έχει σφαγή ή εξοντωθή δια της πείνης υπό των Τούρκων, ως βεβαιούσιν οι εν σπαρακτική καταστάσει αφικνυόμενοι αιχμάλωτοι».

Tα ανθρώπινα ράκη που μεταφέρονταν στην Ελλάδα, έρχονταν σε χτυπητή αντίθεση, με την κατά κοινή ομολογία καλή κατάσταση που παραδίδονταν οι Τούρκοι στρατιωτικοί.

6 Απριλίου 1923
«. . . ο εν Σμύρνη ευρισκόμενος μετά της Διεθνούς Επιτροπής ανταλλαγής των αιχμαλώτων ταγματάρχης κ. Κοττάκης, δια μακράς εκθέσεώς του ανέφερε την οικτράν κατάστασιν εις ην ευρίσκονται οι αιχμάλωτοί μας και την λαμπράν από πάσης απόψεως κατάστασιν εις ην παρεδόθησαν οι Τούρκοι αιχμάλωτοι. Τούτο δε ανηγκάσθη ενώπιον και των λοιπών μελών της Επιτροπής, να το ομολογήση, προσκληθείς και ο Τούρκος αντιπρόσωπος και να εκφράση την ευαρέσκειάν του δια την άριστην υγιεινήν κατάστασιν των Τούρκων αιχμαλώτων και δια το ευπρεπές του ιματισμού των».

«Είναι αδύνατον να φαντασθήτε την θηριωδίαν των Τούρκων, όσον και την ληστρικήν απληστίαν των. Αρκεί το χαρακτηριστικόν γεγονός, ότι με τα ξιφίδιά των οι Τούρκοι στρατιώται μας έβγαζαν τα χρυσά δόντια, δια να τα πωλήσουν. Ιδίως απερίγραπτη είναι η θηριωδία του Τούρκου τσαούση Χαλήλ, επικεφαλής της τουρκικής φρουράς αιχμαλώτων, ο οποίος κατακρεούργησε δια του ξιφιδίου του τον εκ Πειραιώς δεκανέα Ηλ. Σακελαρόπουλον, εξώρυξε τα μάτια του εκ Κρήτης δεκανέως Γεωργ. Αμπαρτζάκη και επώλησεν αρκετούς αιχμαλώτους εις Τούρκους μπέηδες, οι οποίοι τους υποχρέωναν ν’ ανοίξουν τάφους, εντός των οποίων του έθαπτον ζωντανούς. . .
Ανήμερα την εορτήν των Χριστουγέννων οι Τούρκοι του Μπαλού-Κεσέρ επανηγύρισαν απαγχονίσαντες 35 αιχμαλώτους στρατιώτας! Την δε πρωτοχρονιάν απηγχόνισαν εις την ιδίαν περιφέρειαν τους Δημητριάδην ανθυπολοχαγόν, τον δεκανέα Αναστ. Καπλανίδην και τον εκ του Γυθείου ιππέα Αρ. Πανουτσάκον”.

7 Απριλίου 1923
Ο κ. πρωθυπουργός απέστειλε χθες δια του υπουργείου των Εξωτερικών επιστολήν προς πάντας τους ενταύθα πρεσβευτάς, παρακαλών αυτούς όπως επισκεφθούν τους εν τω Λοιμοκαθαρτηρίω αιχμαλώτους μας και αντιληφθούν εις ποίαν οικτράν και αθλίαν κατάστασιν μας τους παρέδωκαν οι Τούρκοι.
8 Απριλίου 1923
«Όλοι οι ανήκοντες εις τεχνικούς κλάδους αξιωματικοί και υπαξιωματικοί κρατούνται εκεί. . . Εις ταγματάρχης Τούρκος Αλή Φεσβίς, όστις διηύθυνε καταυλισμόν αιχμαλώτον εις Ουσάκ υπήρξεν ο θηριωδέστερος εκ των άλλων Τούρκων, διότι εκ των 8.000 αιχμαλώτων τους οποίους τω παρέδωσαν προς φρούρησιν κατόρθωσε να παραδώση μόνον 1.600 τους δε λοιπούς εφόνευσε δια των . . . πολυβόλων.
Εις την Διεθνή Επιτροπήν καταγγέλθη, ότι ο Τούρκος λοχαγός Αλή Μουσταφάς, διοικητής λόχου αιχμαλώτων παρά το Κορκάγιαλη, Πολύγωνο της Σμύρνης αποκρύπτει 400 Έλληνας αιχμαλώτους εντός χαράδρας όπως τους χρησιμοποιή δια την οδοιποιίαν».
14 Απριλίου 1923
«Εις το στρατόπεδον αιχμαλώτων Αϊδινίου, την ημέραν που επρόκειτο να μεταφερθούν εις την Σμύρνην, τους έβαλαν και επέρασαν ανυπόδητοι επάνω από μια ελληνική σημαίαν, επάνω εις την οποίαν είχαν σκορπίση γυαλιά πανισμένα. . .»

15 Απριλίου 1923
«Πριν την ειρήνη δεν θα αποδώσουν κανένα αξιωματικό του πυροβολικού ή επιτελείου. Για να εξακριβώσουν αν μεταξύ των αξιωματικών που απελευθερώνονταν υπήρχαν αξιωματικοί του πυροβολικού ή επιτελείων ρωτούσαν δήθεν για να τους δώσουν καλύτερη θέση . . . Από τους 10.000 αιχμαλώτους στο Ουσάκ, έμειναν 4.000».

20 Απριλίου 1923
Ο μαθητής του Ουλαμού εφέδρων αξιωματικών Βασίλειος Γρηγοριάδης από την Σκύρο περιγράφει: «Μας έβαλαν κατά τετράδας και μας έφεραν προς το Ουσάκ. Οι Τούρκοι, όλος ο όχλος του Ουσάκ, άνδρες, γυναίκες, γέροι, παιδιά μας επερίμεναν με μαχαίρια, ξύλα, σίδερα, πέτρες και άρχισαν να μας χτυπούν, ενώ εμείς εβαδίζαμε τροχάδην για να γλυτώσουμε. Τέσσαρες έως πέντε από εμάς εφονεύθησαν τότε και ένας Τούρκος, ο οποίος είχε ριχθή στην γραμμή μας και εσκότωνε, κατεπατήθη από εμάς και έγινε κομμάτια. Επάνω από τα παράθυρα και από τις στέγες των σπιτιών οι Τουρκάλες μας έχυναν ζεματιστό νερό και εμείς ετρέχαμεν, ετρέχαμε παραλογισμένοι, τρελλοί, για να γλυτώσουμε . . . 170 αξιωματικοί εσφάγησαν κατά την μεταφορά τους στο στρατόπεδο Μαγνησίας».

Η άφιξη του επιβατηγού ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ με 275 αιχμαλώτους αναπήρους και ασθενείς, έδωσε μια άλλη διάσταση στο θέμα των στρατιωτικών αιχμαλώτων και της ιατρικής περίθαλψης που έτυχαν από τις τουρκικές αρχές:

21 Απριλίου 1923
«O επί του ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ ιατρός Μπίσιας Ευάγγελος εξηγεί: «Είνε αίσχος πρωτάκουστον δια την υγιειονομικήν ιστορίαν η κατάστασις των ατυχών αυτών θυμάτων της τουρκικής θηριωδίας. Και χασάπηδες ακόμη θα έκαναν επιστημονικωτέρας τας εγχειρήσεις των επί των ασθενούντων ζώων των. Με την ελάχιστην πρόφασιν μιας οιασδήποτε πληγής, ήτις ηδύνατο να θεραπευθή ευκολώτατα και χωρίς χειρουργικήν επέμβασιν, οι Τούρκοι ιατροί ηκρωτηρίαζον τους Έλληνας αιχμαλώτους κατά τον μάλλον απάνθρωπον και τον μάλλον φρικώδη τρόπον, αποκόπτοντες πόδα ολόκληρον, αντί του δακτύλου και μη διστάζοντες να βγάλουν και μάτια ακόμη. Έχομεν πέντε, των οποίων εξώρυξαν τους οφθαλμούς χωρίς καμμίαν ανάγκην! Ενός αναπήρου μάλιστα επειδή μετά την εγχείρησιν του ποδός του εφώναξεν από τον πόνον, του έβγαλε το μάτι ο Τούρκος νοσοκόμος, με την λαβίδα, την οποίαν εκρατούσεν. Εις Ελβετός ιατρός, όστις είδε τους αναπήρους επιβιβαζομένους και εξήτασε τα τραύματά των εχαρακτήρισε την κατάστασιν των τουρκικών νοσοκομείων ως καταισχύνουσα όλην την ιστορίαν του υγιειονομικού κλάδου! Φαντασθήτε ότι τα περισσότερα οστά των εγχειρισθέντων εξέχουν τόσον ανωμάλως, ώστε να προκαλούν την ανατριχίλαν και εις τον απαθέστερον ιατρόν χειρούργον. Και αυταί αι ραφαί των ακόμη και αι άλλαι εγχειρίσεις έχουν ανάγκην και νέας χειρουργικής επεμβάσεως! Αλλά πλέον η πρωτότυπος και ενδεικτικός της υγιειονομικής μερίμνης των Τούρκων είνε ο τρόπος της αλλαγής επιδέσιμων των. Φαντασθήτε ότι όταν επρόκειτο να κάμουν αλλαγάς επιδέσμων, τους έβαζαν όλους μέσα σε μαστέλλα γεμάτα νερό και αυτό όχι δυιλισμένον, τους έπλενον τα τραύματα χωρίς καμμίαν χρήσιν οξυζενέ ή άλλου αντισηπτικού και τα επέδενον με τους ιδίους επιδέσμους»!
Χαρακτηριστικόν της φρικιαστικής καταστάσεως των διακομισθέντων αναπήρων αιχμαλώτων είνε και αυτό. Όταν τους είδον οι απελευθερωθέντες Τούρκοι αξιωματικοί αιχμάλωτοι δεν ηδυνήθησαν να κρύψουν τον αποτροπιασμόν τους και σπεύσαντες εξέφρασαν εις τους ¨Ελληνας αξιωματικούς αιχμαλώτους την ειλικρινή και ζωηράν λύπην των δια την βάρβαρον συμπεριφορά των ομοεθνών των προς τους αιχμαλώτους, εν αντιθέσει προς την Ελλάδι καλοπέρασιν των Τούρκων αιχμαλώτων.
Εν γένει, οι πλείστοι των διακομισθέντων είναι μελλοθάνατοι εις τους οποίους ελάχιστην παραχωρούν προθεσμίαν ζωής, εκτός δε 50 ως έγγιστα ασθενών, οι οποίοι δύνανται να βαδίσουν ή μάλλον κατά κυριολεξίαν, να σταθούν στα πόδια τους, όλοι οι άλλοι είνε κατακεκλιμένοι, ελαχίστας παρέχοντας ελπίδες ζωής.
Και ο θάνατος ήρχισε να τους σαρώνη από τώρα. Διότι ένας – ο στρατιώτης Λούσας – απέθανε μόλις επεβιβάζετο εις Σμύρνην και παρεδόθη εκεί προς ταφίν. Δύο άλλοι –στρατιώται και αυτοί- οι Χρ. Βερέμης και Στέφανος Τσιώμας απέθανον κατά τον πλουν. Και τέταρτος, ο Ν. Κωνσταντόπουλος, εξέπνευσεν άμα τη αγκυροβολία της «Αμφιτρίτης» εις τον όρμον Κερατσινίου.
Μεταξύ των αξιωματικών αιχμαλώτων ασθενών, συμπεριλαμβάνετο και ο ανθυπολοχαγός του πυροβολικού κ. Σεβαστός Μοσχούλας ανήκων εις την ΧΙ Μεραρχίαν και τραυματισθείς εις Μουδανιά, όστις είχε την καλωσύνην να συμπληρώση τας πληροφορίας μας. Ενοσηλεύετο εις το νοσοκομείον Προύσσης, όπου νοσηλεύονται και 100 άλλοι αξιωματικοί . . .Το πλείστον εκ του προσωπικού του νοσοκομείου είνε Έλληνες, παρέχοντες προθύμως τας περιποιήσεις των. Ιδιαιτέρως τονίζεται η εξαιρετική στοργή, την οποίαν επιδεικνύει προς τους εκεί νοσηλευομένους αιχμαλώτους ο αρχίατρος και διευθυντής του νοσοκομείου Σουλεϊμάν Γκαλήπ βέης. Επίσης ευρίσκουν κάποιαν περιποίησιν οι αιχμάλωτοι ασθενείς του νοσοκομείου Αδάνων . . . Τούτο όμως δεν ημπόδισεν εις τας αρχάς της εισόδου των αιχμαλώτων εις το τελευταίον νοσοκομείον να διατάξουν αι εκεί τουρκικαί αρχαί τον απαγχονισμόν μιας Μωαμεθανίδος νοσοκόμου, διότι έδειξε ζωηρότερον του δέοντος ενδιαφέρον δια τους Έλληνας αιχμαλώτους. Καθώς επίσης οι ίδιοι Τούρκοι υγιειονομικοί δεν εδίστασαν να φονεύσουν εις το νοσοκομείον Προύσσης τον λοχαγόν Κολοκούρη με άγριον ξυλοκόπημα, διότι προκειμένου να μεταφερθεί εις άλλο νοσοκομείον και αρνηθείς να βαδίση πεζή, διότι δεν ειμπορούσεν, εζήτησε να του φέρουν, ένα άλογον . . .
Το αγριώτερον όμως δείγμα της τουρκικής θηριωδίας παρουσιάζει ένας φανατισμένος Τούρκος χότζας, ο οποίος όταν μετέφερον την πρώτην συνοδείαν των αιχμαλώτων στρατιωτών εις το Εσκή Σεχήρ ηξίωσεν από τον Τούρκον αποσπασματάρχην να την παραδώση εις την λαϊκήν οργήν. Ο Τούρκος αξιωματικός δεν εδίστασε καθόλου να εκπληρώση την ζητηθείσα χάριν και μετ’ ολίγον 55 όλοι Έλληνες στρατιώται έπιπτον θύματα της λύσσης και της αγριότητος του τουρκικού όχλου φονευθέντες δια μαχαιρών, ξύλων και λίθων».

Για να καταδειχθεί η γελοιότητα και διαστροφική τάση της τουρκικής πλευράς, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι σε κάθε στρατιωτικό αιχμάλωτο, οι τουρκικές αρχές έδιδαν την παρακάτω επιστολή:

«Στρατιώτα! Κατόπιν εξαμήνου σχεδόν αιχμαλωσίας οι Τούρκοι σε επιστρέφουν σώον εις την πατρίδα σου. Δέον να σκεφθής ότι ο Ελληνικός Στρατός κατά το διάστημα της 3ετούς κατοχής από της αποβιβάσεως αυτού εις την Ανατολήν εξετέλεσε φρικαλεότητας και καταπιέσεις, έκαυσε χωριά, κωμοπόλεις και πόλεις, εφόνευσεν αγρίως χιλιάδας γυναικοπαίδων κατέστρεψε περιουσίας και μετέτρεψε την Ανατολήν εις σωρόν ερειπίων, πράγματα τα οποία ουδέν πεπολιτισμένον έθνος έπραξε μέχρι τούδε. Όλα ταύτα και συ ιδιίοις όμμασιν είδες, πατριωτικόν ημών καθήκον ήτο να υποστήτε τα αυτά επι των ερειπίων τούτων, αλλ’ η φιλεύσπλαχνος και γενναιόψυχος καρδιά των Τούρκων δεν καταδέχθη τοιαύτα άγρια αντίποινα υπό τας πλέον δυσκόλους περιστάσεις έθρεφε και υμάς ως ιδίους άνδρας και τέλος σας αφίνει ελευθέρους όπως επιστρέψητε εις τας πατρίδας σας.
Οι Τούρκοι σας χαρίζονται εκ μεγαλοψυχίας και εξ αισθήματος ανθρωπισμού όπερ παρ’ αυτοίς έχει πολύ υψωθή. Μη λησμονείτε την χάριν και μεγαλοψυχίαν των Τούρκων, οίτινες μη θέλοντες να σας εμποδίσωσιν από του να επιστρέψητε εις τας αγγάλας των οικεγενειών υμών, χαριζόμενοι σας αφίνουν να επιστρέψητε οίκαδε και μη ρίπτεσθε πλέον εις τοιαύτας περιπετείας, μη αδικείτε, καταθλίβετε και φονεύητε αθώον και άοπλον πληθυσμόν, μη πυρπολήτε ακμάζοντας τόπους και κατοικίας, διότι η εκδίκησις του δικαίου τυγχάνει αυστηρά και βαρεία, μηδέποτε παραμελουμένη».
Ο Τούρκος

Θεωρητικά η ανταλλαγή αιχμαλώτων ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουνίου 1923 οπότε απελευθερώθηκε το σύνολο των Τούρκων στρατιωτικών αιχμαλώτων που μόλις ξεπερνούσε τις 10.000 άνδρες και αξιωματικούς και ίσο αριθμό Ελλήνων. Οι υπόλοιποι είχε συμφωνηθεί ότι θα απελευθερώνονταν με την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης. Ωστόσο μετά τις καταγγελίες για μεγάλους αριθμούς κρατουμένων που φυλάσσονταν από τους Τούρκους σε απόμερα μέρη, ανάγκασε την ελληνική πλευρά να συστήσει επιτροπή για την διερεύνηση του θέματος η οποία υπέβαλε έκθεση 60 σελίδων. Διαβάζουμε σχετικά:

4 Ιουλίου 1923

"Η Διεθνής Επιτροπή η διορισθείσα υπό του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού προς έρευναν της καταστάσεως των Ελλήνων στρατιωτικών αιχμαλώτων εν Τουρκία αποτελούμενη εκ πέντε προσωπικοτήτων: του Στρατηγού Γκαντίνι, Ιταλού, του Ταγματάρχου Ντάραν, Άγγλου, του Λούνοβοργκ, Σουηδού, και του κ. Πετί-Μερμέ, Ελβετού, ως και του ημετέρου καθηγητού Α. Ανδρεάδου επεράτωσε τας εργασίας υποβάλουσα έκθεσιν εξ εξήκοντα μεγάλων δακτυλογραφημένων σελίδων.
Η έκθεση αύτη βασιζόμενη επί εκατοντάδος σχεδόν μαρτυριών και επί αναμφιρρήστων γεγονότων, καταλήγει εις φρικιαστικά όντως συμπεράσματα.
Εκ ταύτης φαίνεται ότι εκ των αιχμαλωτισθέντων 2.250 και πλέον αξιωματικών μόλις οι 750 επέζησαν. Όσον αφορά δε εις τους στρατιώτας, τούτων σώζονται μόλις 14.000 ενώ κατά το τουρκικόν ανακοινωθέν ηχμαλωτίσθησαν 32.000 και κατά τους ελληνικούς υπολογισμούς εξηφανίσθησαν 54.000 άνδρες. Η Επιτροπή υπολογίζει ότι περί τους 20.000 άνδρες εσφάγησαν υπό του τουρκικού στρατού ή υπό του τουρκικού όχλου μεταξύ της αιχμαλωσίας και της συγκεντρώσεως εις τα στρατόπεδα, εκ δε των 30.000 ους αναφέρει το τουρκικό ανακοινωθέν πλείονες των ημίσεων απέθανον εις τα στρατόπεδα είτε εκ σφαγής είτε εξ ασθενείας.
Η έκθεσις αναφέρει φρικιαστικάς και εμπεριστατωμένας πληροφορίας περί του τρόπου καθ’ ον εγένοντο αι καθ’ οδόν σφαγαί και η εν τοις στρατοπέδοις εξόντωσις".

Στον αθηναϊκό τύπο, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης στις 24 Ιουλίου 1924, νέα ενδιαφέροντα στοιχεία δημοσιεύτηκαν. Στις 22 Αυγούστου κατέφθασαν και οι κρατούμενοι 3 Έλληνες στρατηγοί (Τρικούπης, Διγενής, Δημαράς) με 223 αξιωματικούς:

«Δια του ατμοπλοίου «Εσπερία» μετεφέρθησαν χθες εκ Βηρυττού εις τον Πειραιά οι κατωτέρω 10 Έλληνες αιχμάλωτοι, οίτινες δραπετεύσαντες εκ των φυλακών Αδάνων και Αϊδινίου κατέφυγον εις Συρίαν. Κατά τας πληροφορίας των οι δραπέται των φυλακών Αδάνων ήσαν χίλιοι αλλ’ οι πλείστοι απέθανον καθ’ οδόν εκ των κακουχιών».

23 Αυγούστου 1923
Επί του πλοίου που επέστρεψαν οι 3 στρατηγοί, ο υπολοχαγός πεζικού Ιωάννης Παπαϊωάννου δήλωσε: «Μας εφέροντο κακά και ψυχρά. Τας τελευταίας μόνον ημέρας μετά την ειρήνην μας έδιδον καλλιτέραν τροφήν, μας επλήρωσαν μερικάς καθυστερουμένας μισθοδοσίας. Αλλά και την τελευταίαν στιγμήν μας έδειξαν όλην την τουρκικήν . . . ευγένειαν. Κατά το σιδηροδρομικό ταξείδι της επανόδου μας εις την Σμύρνην, εις μεν τους στρατηγούς έδωσαν τρίτην θέσιν, εις μεν τους άλλους επέτρεψαν την επιβίβασιν εις . . . τα φορτηγά βαγόνια μαζί με ζώα και σκεύη. Όταν πάλιν εφθάσαμεν εις την Σμύρνην ο επί κεφαλής των φρουρών των αιχμαλώτων Τούρκος λοχαγός Ιμπραΐμγ μας περιέφερεν επιδεικτικώς επί των αμαξών εις όλας τας κεντρικωτέρας οδούς της Σμύρνης».


14 Νοεμβρίου 1923
«Κατ’ ασφαλείς πληροφορίας εν Μ. Ασία εφονεύθησαν υπό των Τούρκων και απέθανον συνεπεία κακουχιών 32.000 Έλληνες πολιτικοί και στρατιωτικοί αιχμάλωτοι. Εις μίαν χαράδραν της Μαγνησίας, παρά το Μεσουντιέ, ευρέθη σωρεία σκελετών δεμένων ανά τέσσαρας δια σχοινιών. Κατά τας αυτάς πληροφορίας, εις το Αϊδίνιον ευρίσκονται εισέτι αρκετοί στρατιωτικοί αιχμάλωτοι».

Κλείνουμε αυτή την πρώτη μας αναφορά σε αυτή την τραγική ιστορία ,με την παράθεση ενός αυτούσιου ντοκουμεντου το οποίο μπορείτε να διαβάσετε κάνωντας κλίκ επάνω στις εικόνες..Αντί επιλόγου λοιπόν..






ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Μέρος Β' : Θυσία στο βωμό της επίπλαστης "ελληνοτουρκικής φιλίας"

Διαβάστε περισσότερα...

Τιμές ήρωα-Κηδεύτηκε 35 χρόνια μετά ο εθνοφρουρός Ιωάννης Παπαγιάννης

Με τις σημαίες της Κύπρου και της Ελλάδος ήταν καλυμμένο το φέρετρο με τα λείψανα του Ιωάννη Παπαγιάννη, ενός εκ των πέντε εκτελεσθέντων από τους Τούρκους αιχμαλώτων εθνοφρουρών στο χωριό Τζιάος το 1974. Ο Παπαγιάννης ήταν τότε 23 χρονών.

Στην κηδεία, που έγινε το απόγευμα της Παρασκευής στη Λευκωσία, τον πρόεδρο της Κύπρου Δ.Χριστόφια εκπροσώπησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου, ο οποίος κατέθεσε εκ μέρους του στεφάνι.

Επικήδειο λόγο εκφώνησε ο κοινοτάρχης του Νέου Χωριού Κυθρέας Κώστας Ζερβός, ο οποίος χαρακτήρισε τον Παπαγιάννη «ήρωα».

Η αδελφή του Μαρία Παπαγιάννη εναπέθεσε στο φέρετρο 23 τριαντάφυλλα και είπε ότι η μάνα τους «τον παραδίδει σήμερα στην αγκαλιά μιας άλλης πονεμένης μάνας, της Μεγαλόχαρης, που γιορτάζει αύριο».

Σήμερα συμπληρώνονται 35 χρόνια από τις 14 Αυγούστου 1974, ημέρα κατά την οποία οι ορδές του Αττίλα ξεκινούσαν τη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής. Με τη δεύτερη φάση, η Τουρκία ολοκλήρωσε το έγκλημα κατά της Κύπρου, με τη κατάληψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου.

kathimerini,in.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Cypriot POWs' DNA identified in mass grave in Cyprus - Proof of Turkish war crimes

The remains of five Greek Cypriot POWs of the Turkish invasion of Cyprus in 1974, were found in a mass grave. The five prisoners of war, all of them soldiers of the Cypriot National Guard, reservists that had beel called up to active duty, all wearing their battle dress uniforms, had been photographed alive by a Turkish journalist
at the time of their capture by the Turkish invasion forces; their remains were found during the excavations conducted by the Committee on Missing Persons (CMP, functioning under the auspices of the United Nations) at the occupied village of Tziaos, and identified using the DNA method.

The five Greek Cypriot prisoners, Korelis Antonakis son of Michael, Nikolaou Panikos son of Chrysostomos, Skordis Christoforos son of Georgios, Papagiannis Ioannis son of Charalambos and Chatzikyriakos Ioannis son of Charalambos, all soldiers of the Cypriot National Guard's 398th Infantry Battalion, are shown in the pictures kneeling, with their hands behind their heads, surrounded by Turkish soldiers.

The picture document of the five Greek Cypriot POWs, who had been captured on August 14th, 1974, has been repeatedly published both in the Cypriot and in the international press. Two days after they were captured, the Cypriot National Guard arrested the Turkish journalist Erkin Konuskever, in whose possession the photographic evidence were found. Konuskever later published the pictures in the Turkish newspaper "Millyet".

The assistant to the Greek Cypriot representative to the CMP, Xenophon Kallis, stated that the families of the five missing soldiers were informed about the identification of their remains. Mr. Kallis further said that the same mass grave contained the remains of 14 more persons, but the rest have not been identified yet.

Speaking to RIK, the president of the Pancypriot Committee of Relatives of Unknown Prisoners and Missing Persons, Nikos Theodosiou, stated that "it is now a proven fact that the Turks used to shoot prisoners of war".

Source Kathimerini / Athens-Macedonian News Agency

Διαβάστε περισσότερα...

Εκπομπή Τομές 27/01/2009

• Μέρος 1ο: Θέμα αποκατάστασης ηθικής τάξης,Μετά την ομολογία του Atilla Olgac ο τουρκικός στρατός είναι υπεύθυνος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.Φτύσιμο της Ελλάδας από τον Ερντογάν στις Βρυξέλλες, ενώ η Ελλάδα στηρίζει την τουρκική υποψηφιότητα για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

• Μέρος 2ο : Δίνουμε την εντύπωση χώρας περιδεούς ,Το ΥΠΕΞ μειώνει μονόπλευρα το FIR Αθηνών.Η στήριξη της (κατασκευασμένης) μειονότητας της Δυτικής Θράκης από Τουρκία (και Ελλάδα) σε αντιπαραβολή με την υπάρχουσα κατάσταση των υπολειμμάτων της Ρωμιοσύνης στην Πόλη, της Ίμβρου και της Τενέδου.

• Μέρος 3ο : Εκατομμύρια ευρώ για δίγλωσσα σχολεία ,Εκατομμύρια ευρώ δαπανώνται για το πρόγραμμα δίγλωσσων σχολείων.Το μοντέλο του τουρκοκυπριακού κράτους μαστορεύεται να κτιστεί στην ελληνική Θράκη.

• Μέρος 4ο : Ποιο μέλλον έχει η Ελλάδα; ,Η διάλυση του μύθου του μαρμαρωμένου βασιλιά, ως κορωνίδα ενός άτεγκτου, άξεστου και ηλίθιου εθνικισμού.«Την Ελλάδα την κατέστησαν ανάπηρη και η Ελλάδα εστερήθη της δικής της θέλησης. Αν ο ελληνικός λαός με την βούλησή του στις κάλπες επιβεβαιώσει συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα, τότε αυτός θα έχει καταργήσει την Ελλάδα.»

Διαβάστε περισσότερα...

Ε.Ε: Ιστορία ντροπής η μαρτυρία Ολγκάτς

«Τραγική ιστορία ντροπής που καταπατεί ξεκάθαρα τη Συνθήκη της Γενεύης», χαρακτηρίζει ο αρμόδιος Επίτροπος για τη Διεύρυνση, Ολι Ρεν, την ομολογία του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς για τις εκτελέσεις Ελληνοκυπρίων το 1974.

Η τοποθέτηση του κ. Ρεν, έγινε σε απάντηση στον Ευρωβουλευτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), Γιαννάκη Μάτση. Ο Κύπριος Ευρωβουλευτής, σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, είχε στείλει στον Επίτροπο το βίντεο με την ομολογία του Ολγκατς και την εκ των υστέρων προσπάθεια ανασκευής της.

Ο κ. Μάτσης απέστειλε επίσης το σχετικό βίντεο και στον Ύπατο εκπρόσωπο για την εξωτερική πολιτική, ασφάλεια και άμυνα της ΕΕ, Χαβιέ Σολάνα.

Πηγή : Καθημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Προσφυγή στο ΕΔΑΔ κατά της Τουρκίας για την ομολογία Ολγκάτς

Προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΕΔΑΔ κατά της Τουρκίας θα καταθέσει η Κυπριακή Δημοκρατία, με αφορμή την ομολογία του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς ότι κατά την τουρκική εισβολή το 1974 στην Κύπρο, εκτέλεσε εν ψυχρώ δέκα Ελληνοκύπριους εκ των οποίων και αιχμάλωτοι.
Η απόφαση για την προσφυγή ελήφθη σήμερα σε σύσκεψη του προέδρου Χριστόφια με το γενικό εισαγγελέα της Κύπρου Πέτρο Κληρίδη και κοινοποιήθηκε από τον Κύπριο κυβερνητικό εκπρόσωπο, Στέφανο Στεφάνου. Όπως είπε, η κυβέρνηση σε συνεργασία με τη Βουλή θα ζητήσουν τηναξιοποίηση της ομολογίας Ολγκάτς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε άλλα διεθνή σώματα, με στόχο ...«να βοηθηθεί το έργο της πλήρους διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων».
Το θέμα της ομολογίας Ολγκάτς θα τεθεί και στην προσεχή συνεδρίαση της Επιτροπής των Μονίμων Αντιπροσώπων του Συμβουλίου της Ευρώπης
Πιο συγκεκριμένα, οπως έκανε γνωστό ο κ. Στεφάνου, σήμερα το πρωί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, είχε συνάντηση με το γενικό εισαγγελέα, Πέτρο Κληρίδη, σε συνέχεια της σύσκεψης που έγινε χθες στο Προεδρικό Μέγαρο υπό την προεδρία του Προεδρικού Επιτρόπου Γιώργου Ιακώβου, «με θέμα την ανάληψη πιθανών ενεργειών προς αξιοποίηση της μαρτυρίας ομολογίας του Τούρκου ηθοποιού Αττίλα Ολγκάτς, με κύριο στόχο να βοηθηθεί το έργο της πλήρους διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων».
«Στη συνάντηση σήμερα το πρωί αποφασίστηκε όπως το όλο θέμα εγερθεί στην Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων, στο πλαίσιο της 4ης διακρατικής προσφυγής της Δημοκρατίας, και παράλληλα αποφασίστηκε η καταχώρηση προσφυγής στο ΕΔΑΔ», διευκρίνισε.
Επιπρόσθετα είπε, «αποφασίστηκε η κυβέρνηση, σε συνεργασία με τη Βουλή των Αντιπροσώπων, να συζητήσουν την αξιοποίηση της ομολογίας αυτής, τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και σε άλλα διεθνή φόρα που η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει σχέσεις».
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Στεφάνου σημείωσε πως «βασικός και κύριος στόχος των ενεργειών μας είναι να αξιοποιηθεί αυτό το θέμα για να βοηθηθεί το έργο της πλήρους διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων μας».
«Υπάρχουν αποφάσεις από το ΕΔΑΔ σε ό,τι αφορά το τί πρέπει να κάνει η Τουρκία αναφορικά με το θέμα της διακρίβωσης της τύχης των αγνοουμένων, και για αυτόν ακριβώς το λόγο θα κινηθούμε με τον τρόπο που σας έχω αναφέρει για να επισημανθεί η παράλειψη της Τουρκίας να εφαρμόσει πλήρως την απόφαση του ΕΔΑΔ που, πέραν από τη συνέργια και τη βοήθεια και τη συνεργασία που πρέπει να έχει η Τουρκία σε ό,τι αφορά το θέμα του εντοπισμού λειψάνων, ταυτόχρονα χρειάζεται να συνεργαστεί η Τουρκία, επιβάλλεται να συνεργαστεί η Τουρκία, για να διευκρινιστούν και να διαλευκανθούν οι συνθήκες μέσα στις οποίες έχουν χαθεί διάφοροι άνθρωποι, πράγμα που ακόμα η Τουρκία δεν έχει κάνει», επεσήμανε μεταξύ άλλων ο εκπρόσωπος της κυπριακής κυβέρνησης.


Πηγή http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/01/blog-post_4909.html

Διαβάστε περισσότερα...

Τα εγκλήματα πολέμου παραγράφονται?...

Θα τους σείρει κανείς άραγε στην Χάγη?

Διαβάστε περισσότερα...

Τούρκος ηθοποιός "αποκαλύπτει" πόσους αιχμαλώτους σκότωσε κατά την εισβολή του "Αττίλα" στην Κύπρο

"Σκότωσα δέκα άτομα",δήλωσε γνωστός τούρκος ηθοποιός,αναφερόμενος στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974,όπου πολέμησε,καθώς υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία.

"Ο πρώτος που σκότωσα,ήταν ένας 19χρονος αιχμάλωτος στρατιώτης",είπε ο ηθοποιός Ατίλα Ολγκάτς.

Μιλώντας σε εκπομπή στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι Star,ο ηθοποιός είπε ότι καθώς ξεκινούσε η εισβολή του 1974,είχε...μόνο μία μέρα για να απολυθεί, αλλά μόλις ξεκίνησε η επιχείρηση,έφυγε από τη Μερσίνα για την Κύπρο.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής ανέφερε: "είπα στο διοικητή μας ότι εγώ είμαι καλλιτέχνης και ότι δεν μπορώ να σκοτώσω.Εδώ τελειώνει η τέχνη,εδώ αρχίζει η αληθινή ζωή,ο πόλεμος.Σου έδωσα εντολή κι εσύ θα σκοτώσεις,μου είπε".

Ο Ολγκάτς συνέχισε λέγοντας: "ο πρώτος που σκότωσα,ήταν ένας 19χρονος αιχμάλωτος στρατιώτης.

Όταν έτεινα το όπλο προς το μέρος του με έφτυσε.
Τον πυροβόλησα στο μέτωπο και πέθανε.Στη συνέχεια,σκότωσα άλλους εννιά.
Κι αφού τους σκότωνα,πήγαινα στο αρχηγείο και έκλαιγα,αλλά την επομένη, σκότωνα και πάλι.Δεν λένε να βγουν από τα όνειρά μου οι εικόνες αυτές.Για αρκετό διάστημα έκανα ψυχολογική θεραπεία.

Για το λόγο αυτό, δεν μπορώ ακόμη να φάω κρέας,δεν μπορώ να δω αίμα,γιατί αμέσως θυμάμαι τα παιδιά που σκότωσα".
Ο ηθοποιός είπε πως αποκαλύπτει για πρώτη φορά την αλήθεια αυτή και σημείωσε: "Ο πόλεμος με επηρέασε για μεγάλο διάστημα και επαγγελματικά.Δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα.
Ακόμη και σήμερα θυμάμαι το διοικητή να μου λεει, νομίζεις ότι πάντα θα σκοτώνεις πάνω σκηνή;Πάρε το όπλο και σκότωσε κάποιον στα αλήθεια,να δεις πώς είναι".

Πηγή http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/01/blog-post_23.html

Διαβάστε περισσότερα...