Ένταση μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση προχώρησε σήμερα στο να δώσει εντολή να απελαθεί άμεσα ο πρεσβευτής της Τουρκίας στον απόηχο δηλώσεων από τον ίδιο τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίμπ Ερντογάν ότι, "η αιγυπττιακή Κυβέρνηση καταπιέζει τους Ισλαμιστές". Αξιοσημείωτο είναι ότι οι διμερείς σχέσεις διανύουν φάση έντασης δεδομένου ότι ήδη τον δεκαπενταύγουστο είχε "ανακληθεί στο Κάιρο για διαβουλεύσεις" ο Αιγύπτιος πρεσβευτής στην 'Αγκυρα ο οποίος, μετά την νέα τροπή σήμερα στις διμερείς σχέσεις, γνωστοποιείται ότι αποκλείεται προς το παρόν να επανέλθει στην πρεσβεία της Αιγύπτου στην Αγκυρα.
Παράλληλα, το αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, που εξέδωσε την επίσημη ανακοίνωση γιά την απέλαση του Τούρκου πρέσβη από το Κάιρο, ανέφερε συγχρόνως ότι "εφεξής οι διμερείς διπλωματικές σχέσεις υποβαθμίζονται" σύμφωνα δε με τις πρώτες δημοσιογραφικές πληροφορίες οι σχέσεις θα γίνονται σε επίπεδο, μόνον, ακολούθου.

Η Κυβέρνηση της Αιγύπτου κάνει λόγο για "απαράδεκτη τουρκική ανάμιξη στις αιγυπτιακές εσωτερικές υποθέσεις", σχολιάζοντας τις αιχμηρές δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού για την συμπεριφορά των Aιγύπτιων κυβερνώντων έναντι των ισλαμιστών μετά τις 3 Ιουλίου οπότε ανατράπηκε από τους στρατιωτικούς ο αιγύπτιος ισλαμιστής Πρόεδρος Μόρσι. Μάλιστα, αυτή η "απαράδεκτη τουρκική ανάμιξη" στο επίσημο ανακοινωθέν του υπουργείου Εξωτερικών στο Κάιρο χαρακτηρίστηκε ως "πρόκληση".

Πηγή: iKypros
_____

και η συνέχεια:

Τουρκία: «Persona non grata» ο αιγύπτιος πρέσβης
Persona non grata (ανεπιθύμητο πρόσωπο) κήρυξε τον αιγύπτιο πρέσβη η Τουρκία, σε μια κίνηση αντιποίνων στην απόφαση απέλασης του τούρκου πρέσβη από την αιγυπτιακή κυβέρνηση.

Persona non grata (ανεπιθύμητο πρόσωπο) κήρυξε τον αιγύπτιο πρέσβη η Τουρκία, σε μια κίνηση «αντιποίνων» στην απόφαση απέλασης του τούρκου πρέσβη από την αιγυπτιακή κυβέρνηση.«Λυπόμαστε για αυτή την κατάσταση, αλλά η ευθύνη ενώπιον της ιστορίας ανήκει στην προσωρινή κυβέρνηση της Αιγύπτου, η οποία ανέβηκε στην εξουσία υπό τις ασυνήθιστες συνθήκες του πραξικοπήματος της 3ης Ιουλίου» αναφέρεται σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών. Ο αιγύπτιος πρέσβης επί της παρούσης βρίσκεται εκτός Τουρκίας.Η αιγυπτιακή κυβέρνηση είχε νωρίτερα ανακοινώσει την απόφασή της να απελάσει τον τούρκο πρέσβη στο Κάιρο, κατηγορώντας την Τουρκία ότι «προσπαθεί να επηρεάσει την κοινή γνώμη ενάντια στα αιγυπτιακά συμφέροντα».

Ειδικότερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Μπαρντ Αμπντελάτι χρέωσε στην Άγκυρα ότι στηρίζει συναντήσεις οργανώσεων οι οποίες επιδιώκουν να δημιουργήσουν στη χώρα αστάθεια. Η Τουρκία είχε ασκήσει μία από τις σκληρές κριτικές διεθνώς στην απομάκρυνση του Μοχάμεντ Μόρσι από την εξουσία τον Ιούλιο, κάνοντας λόγο για «απαράδεκτο πραξικόπημα». Η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ηγέτης της οποίας είναι ο Μόρσι, διατηρεί στενούς δεσμούς με το κυβερνών κόμμα της Τουρκίας, ΑΚ. Ο ίδιος ο τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε πρόσφατα δημοσίως πως η αιγυπτιακή κυβέρνηση καταπιέζει τους ισλαμιστές.

Πηγή: Reuters/ από Ναυτεμπορική

Διαβάστε περισσότερα...

Αποτελούν κίνδυνο οι ισλαμικοί πυρήνες στην Ελλάδα;

Αναδημοσιεύουμε εδώ ένα εξαιρετικό κείμενο "ειδικού συνεργάτη" από τον έγκυρο ιστότοπο defencepoint.gr, που αξίζει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Αντίστοιχους προβληματισμούς του "Εν Κρυπτώ" μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ.

Υπάρχουν στην Ελλάδα ισλαμιστικές ομάδες φονταμενταλιστών; Υφίσταται κίνδυνος εξέγερσης των εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών; Είναι εφικτό ένα σχέδιο αποσταθεροποίησης της Ελλάδας μέσω ασύμμετρων απειλών; Υπάρχει κίνδυνος τρομοκρατικών επιθέσεων;

Οι ισλαμικοί πυρήνες δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Έχουν τις ρίζες τους, στο μεγάλο πρόβλημα που ακούει στο όνομα της λαθρομετανάστευσης, της έλλειψης μεταναστευτικής πολιτικής και της ανεπαρκούς αντιμετώπισης θεμάτων εθνικής ασφάλειας. Ένα από τα πλέον επικίνδυνα ζητήματα εθνικής ασφάλειας στην πατρίδα μας είναι αυτό της παράνομης μετανάστευσης. Το σημαντικότερο, απ’ όλων είναι πως ουδείς γνωρίζει τον πραγματικό αριθμό των λαθρομεταναστών που κατοικούν στην Ελλάδα.Οι πιο μετριοπαθείς προβλέψεις αναφέρονται σε 1 με 1,5 εκατομμύριο.

Σε αυτούς τους αριθμούς πρέπει να συνυπολογίσουμε και τον μεγάλο αριθμό νομιμοποιημένων αλλοδαπών των πρώτων κυμάτων μετανάστευσης από τα Βαλκάνια τα μέσα της δεκαετίες του 1990 και ακολούθως στις αρχές του 2000. Είναι αναγκαίο όμως να εξετάσουμε την σχέση των λαθρομεταναστών με την εθνική ασφάλεια.

Οι εξεγέρσεις με τα σοβαρά επεισόδια που ακολούθησαν σε Γαλλία το 2005, Ηνωμένο Βασίλειο το 2011 και Σουηδία προ μερικών μηνών απέδειξαν το αυτονόητο. Πως ακόμα και σε χώρες με υψηλή κοινωνική πολιτική και φροντίδα οι Μουσουλμάνοι είτε λέγονται σουνίτες είτε σιίτες δεν αφομοιώνονται. Και ακόμα μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα όταν εξεγέρθηκαν καθώς ο θρησκευτικός τους φανατισμός και η περιφρόνηση απέναντι στο ανεκτίμητο αγαθό της ανθρώπινης ζωής των συμπολιτών τους, τους έκαναν να λεηλατούν και να πλιατσικολογούν δίχως τις αρχές ασφαλείας να μπορούν να τους σταματήσουν.

Απεδείχθη λοιπόν, πως ο έλεγχος τους είναι αδύνατος και πόσο μάλλον από αναμφισβήτητου κύρους διωκτικές αρχές ασφαλείας όπως της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασίλειου. Οι εξεγέρσεις φανέρωσαν πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτύχεις άμεσα την καταστολή τους δίχως να έχουν να προλάβει να πετύχουν κοινωνική αποσταθεροποίηση.

Άλλωστε δεν πρέπει να μας διαφεύγουν τα επεισόδια που προκάλεσαν οι αλλοδαποί στις 22 Μαΐου του 2009 κατά την διάρκεια διαδήλωσης με το πρόσχημα πως αστυνομικός είχε σκίσει το κοράνι. Τον Δεκέμβρη όμως του 2008 λαθρομετανάστες πρωτοστατούν στα επεισόδια και στις λεηλασίες καταστημάτων ενώ δεν είναι λίγες οι φορές όπου στα επεισόδια που λαμβάνουν χώρα στο κέντρο της πρωτεύουσας οι λαθρομετανάστες βρίσκουν την ευκαιρία να λεηλατούν καταστήματα και «στόχους» εμπορικού ενδιαφέροντος.

Όλα αυτά σημαίνουν, πως οι λαθρομετανάστες είναι μια ικανή δύναμη η οποία με την κατάλληλη καθοδήγηση μπορεί να επιτύχει την σύσταση ενός εσωτερικού μετώπου που θα έχει ως σκοπό τις δολιοφθορές, τις ψυχολογικές επιχειρήσεις, τις οικονομικές ζημιές που επιφέρουν και την ανάλωση δυνάμεων από τις Ένοπλες Δυνάμεις προκείμενου να καταστείλουν τους όποιους θύλακες επεισοδίων δημιουργούν.

Το πιο πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη φονταμενταλιστικών τάσεων απετέλεσεο ισλαμικός χώρος. Ο μουσουλμανικός φονταμενταλισμός στρέφεται εναντίον της εκκοσμίκευσης και της εισβολής της δυτικής παράδοσης και ηθικής καθώς και σε οτιδήποτε άλλο είναι ξένο προς την ισλαμική πραγματικότητα. Αντιθέτως, στοχεύει στην ενδυνάμωση της ισλαμικής θρησκευτικής και πολιτισμικής παράδοσης.

Διακρίνεται για το στενό του σύνδεσμο προς την ουσία και τον τρόπο άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Ως όπλο, χρησιμοποιεί τον ιερό πόλεμο, δηλαδή τη τζιχάντ, για την υπεράσπιση της ισλαμικής παράδοσης αλλά και για την επέκταση της ισλαμικής κυριαρχίας. Ο μουσουλμανικός φονταμενταλισμός είναι ιδιαίτερα δυναμικός και βίαιος και διαθέτει πολλά ανορθολογικά χαρακτηριστικά ενώ υπολογίζεται ως μια από τις σημαντικότερες πολιτικές και ιδεολογικές δυνάμεις στον κόσμο.Παράδειγμα ισλαμικής φονταμενταλιστικής οργάνωσης αποτελούν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι.

Εν Ελλάδι, οι ισλαμικοί πυρήνες δύναται να συσταθούν μέσα από θρησκευτικούς και «πολιτιστικούς» χώρους οι οποίοι είναι δεκάδες στην πόλη των Αθηνών. Ψεύδεται ασυστόλως όποιος σήμερα υποστηρίζει και υιοθετεί την άποψη πως οι Μουσουλμάνοι δεν έχουν χώρους λατρείας.Αυτή τη στιγμή, στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας, υπάρχουν 26 οργανωμένα τζαμιά (αραβικά και ασιατικά) και περίπου άλλοι 30 χώροι που προσφέρονται για καθημερινή προσευχή των μουσουλμάνων μεταναστών και είναι λιγότερο έως καθόλου οργανωμένοι.

Τέσσερις από τους οργανωμένους χώρους λατρείας στην Αθήνα συντηρούνται από την κοινότητα των Πακιστανών, δέκα από την κοινότητα των Μπαγκλαντεσιανών και άλλοι δέκα από την κοινότητα των Αράβων, στους οποίους, όμως, μπορούν να συγκεντρώνονται μουσουλμάνοι ανεξαρτήτως εθνικής ταυτότητας. Το πιο οργανωμένο τζαμί δημιουργήθηκε πρόσφατα στο Μοσχάτο με χρήματα Σαουδάραβα επιχειρηματία. Το διαχειρίζεται το Ελληνοαραβικό Μορφωτικό Κέντρο.

Συγκεκριμένα, στο Μοσχάτο υπάρχει χώρος λατρείας 1800 τετραγωνικών μέτρων. Το χειρότερο όμως όλων είναι πως ουδείς γνωρίζει τους ιμάμηδες και τους ιεροκήρυκες του «Ισλάμ» που δραστηριοποιούνται εντός αυτών των χώρων. Και κάπου εδώ αρχίζουν να προκύπτουν ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα και απορίες.

>Γνωρίζουν οι ελληνικές αρχές πλην των θρησκευτικών τελετών τι άλλες δράσεις λαμβάνουν χώρα;

>Υπάρχει έλεγχος για πιθανή εκμετάλλευση όλων των Μουσουλμάνων από τρίτη χώρα με σκοπό την δημιουργία τετελεσμένων και ως εκ τούτου αποσταθεροποίησης της χώρας;

>Έχουν γνώση οι αρχές ασφαλείας μήπως σε αυτά τα μέρη υπάρχει εξοπλισμός πρόκλησης ταραχών;

>Ποιος μας εγγυάται πως δεν υπάρχουν ισλαμικοί τρομοκρατικοί πυρήνες εντός όλων αυτών των Μουσουλμάνων που ουδείς γνωρίζει από πού κρατά η σκούφια τους.

>Μήπως πρέπει όλοι αυτοί οι ιεροκήρυκες και ιμάμηδες αφενός να διορίζονται από το ελληνικό κράτος αφενός και αφετέρου να ελέγχονται και να παρακολουθούνται εντός των επιτρεπτών νομικών πλαισίων;

Στις συνθήκες πόλωσης που επικρατούν οι ισορροπίες είναι εξαιρετικά λεπτές. Αρκεί μια σπίθα για να ανάψει το φυτίλι και να υπάρξει κοινωνική έκρηξη με ανυπολόγιστες συνέπειες. Φτάνει ένας «αγνώστων προθέσεων» να πετάξει μια χειροβομβίδα σε ένα τζαμί ή κάποιος άλλος να σκίσει το κοράνι δίνοντας τους την αφορμή να εξεγερθούν καθότι υπήρξε καταπάτηση των θρησκευτικών τους ελευθεριών.Απ’ εκεί και πέρα οι απειλές καραδοκούν ο κίνδυνος να δούμε βομβιστικές επιθέσεις ή βομβιστές αυτοκτονίας είναι κάτι παραπάνω από ορατός.

Άραγε πως θα δράσουν οι λαθρομετανάστες σε περίπτωση σύρραξης με την Τουρκία ή έστω και σε ένα θερμό επεισόδιο; Μήπως θα συσταθεί μια πέμπτη φάλαγγα εντός των πόλεων;Οφείλουμε να εξετάζουμε και τα πλέον ακραία σενάρια ώστε να είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε.

Χρειάζεται διαρκής επαγρύπνηση των διωκτικών αρχών και συγκεκριμένα της Κρατικής Ασφάλειας και της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ο έλεγχος και οι προληπτικές επιχειρήσεις είναι το άλφα και το ωμέγα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος και κυρίως αθώων πολιτών. Είναι επιβεβλημένη η ανάγκη, να παραδειγματιστούμε από τις ΗΠΑ και να λάβουμε τα ενδεδειγμένα μέτρα πρόληψης και καταστολής.

Ο εθνικός σχεδιασμός αντιμετώπισης ασφάλειας και ασύμμετρων απειλών οφείλει να εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί στις απειλές που καραδοκούν. Η λογική του «δεν θα τύχει σ’ εμένα» έχει γεννήσει ήττες και καταστροφές.Στις μέρες μας, ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης είναι προ των πυλών και το στήσιμο μιας προβοκάτσιας από μυστικές υπηρεσίες τρίτης χώρας ή ακόμα από πολιτικούς κύκλους εντός των τειχών είναι εύκολη υπόθεση.

Η έξοδος από την οικονομική κρίση δεν θα πρέπει να είναι η μοναδική προτεραιότητα της χώρας. Ο κρατικός μηχανισμός και ειδικότερα οι αρχές ασφαλείας, ήτοι οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Ελληνική Αστυνομία και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, έχουν χρέος να προετοιμάζονται ακόμα και για τα ποιο δυσοίωνα σενάρια που για τον μέσο νέο Έλληνα φαντάζουν συνωμοσιολογίες μέχρι όμως αυτοί οι γραφικοί να επιβεβαιωθούν για άλλη μια φορά…

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η μεγάλη αναδίπλωση του Ahmet Davutoglu

Του Κώστα Ράπτη

Αιφνιδιαστική αντικατάσταση του υπερφιλόδοξου Εμίρη του Κατάρ από τον γιό του. Ανατροπή του Mohamad Morsi από τον αιγυπτιακό στρατό και καταστολή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, αποστασιοποίηση της Δύσης από τα ριζοσπαστικά (βλ. Τζιχαντιστικά) στοιχεία που έχουν πάρει το πάνω χέρι στο αντάρτικο κατά του καθεστώτος της Συρίας. Παρά τις διακηρύξεις της ότι ασκεί “εξωτερική πολιτική αρχών” και όχι συμφερόντων, η Άγκυρα ήταν υποχρεωμένη να αναπροσαρμοσθεί, καθώς βρισκόταν αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της πλήρους απομόνωσής της στην περιοχή (μετά το τέλος του “άξονα” με το Κατάρ) αλλά και της ταύτισής της στα μάτια της Δύσης με τους λάθος παίκτες στη συριακή σύγκρουση.

Πολύ περισσότερο, σε μία συγκυρία κατά την οποία η διαδικασία εξομάλυνσης του Κουρδικού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με αμφίβολη ακόμη έκβαση, η Τουρκία διέτρεχε τον κίνδυνο τα διαδραματιζόμενα εντός της επικράτειάς της να κριθούν εκτός των συνόρων. Οι σφοδρές συγκρούσεις (με δύο νεκρούς από αδέσποτες σφαίρες και από την τουρκική πλευρά των συνόρων) μεταξύ της ισλαμιστικής οργάνωσης al-Nosra και των Κούρδων μαχητών του Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), ήτοι της αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ στη Βόρεια Συρία, υπήρξαν ο καταλύτης.

Εξ ου και την αναπροσαρμογή της τουρκικής πολιτικής ανέλαβε να καταστήσει σαφή, ο ίδιος ο εμπνευστής των προηγούμενων (αποτυχημένων) επιλογών: ο υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoglu, τον οποίο οι φήμες ήθελαν να οδεύει προς καθαίρεση, σε μιαν απέλπιδα προσπάθεια “επανεκκίνησης” της διπλωματίας της Άγκυρας.

“Η δράση των ριζοσπαστικών στοιχείων προδίδει την επανάσταση της Συρίας” διακήρυξε την Πέμπτη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, υποστηρίζοντας ότι η χώρα του δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τους αυτουργούς των απαγωγών κληρικών, των αποκεφαλισμών και των ωμοτήτων εις βάρος αμάχων – παρότι αποτελεί κοινό μυστικό ότι ακριβώς για αυτά τα ακραία ισλαμιστικά στοιχεία η οδός της τροφοδοσίας από την τουρκική επικράτεια ήταν πάντα ανοιχτή.

Την ίδια ημέρα, προς εμπέδωση της νέας κατεύθυνσης, η τουρκική διπλωματία προέβη σε μία εντυπωσιακή κίνηση: προσκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη για συνομιλίες με στελέχη του υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και των επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών Hakan Findan, τον ηγέτη του PYD, Saleh Muslim.

Δημοσίως, ο Τούρκος πρωθυπουργός Tayyip Erdogan διαμήνυε ότι σκοπός των επαφών αυτών ήταν το να προειδοποιηθεί το PYD να μην προχωρήσει στη μονομερή ανακήρυξη στη Βόρεια Συρία αυτόνομης κουρδικής οντότητας (της δεύτερης στα τουρκικά σύνορα μετά από αυτήν του Βόρειου Ιράκ).

Ωστόσο, ο ίδιος ο Muslim με συνεντεύξεις του μετέφερε ένα πολύ θερμότερο κλίμα στις συνομιλίες του με τους Τούρκους ιθύνοντες, οι οποίοι φέρεται να συμφώνησαν στην ιδέα της μελλοντικής ανακήρυξης αυτονομίας, εάν αυτή εξασφαλίζει την εκπροσώπηση όλων των εθνοτικών στοιχείων της περιοχής (Άραβες, Τουρκομάνοι, Ασσύριοι) και έχει τη συναίνεση του φιλοξενούμενου στην Τουρκία εξόριστου Συριακού Εθνικού Συμβουλίου της αντιπολίτευσης. Ο Muslim προανήγγειλε διεξαγωγή εκλογών στην περιοχή σε πρίπου έξι μήνες, ώστε να σχηματισθεί μια τοπική κυβέρνηση η οποία θα αναπληρώσει τις κρατικές λειτουργίες που έμειναν ακάλυπτες μετά την απόσυρση των δυνάμεων της Δαμασκού.

Η παράτολμη αυτή εναλλαγή φίλων και εχθρών της Άγκυρας στην περιοχή έχει ως στόχο αφενός να αποσπάσει το PYD από την επιρροή της Δαμασκού και αφετέρου να ενισχύσει το ειδικό βάρος της Τουρκίας εντός του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου. Κινητοποιείται δε από δύο φόβους: ο πρώτος είναι ότι η ανοχή σε τζιχαντιστικά στοιχεία όπως η Nusra κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για την Άγκυρα (ήδη στον τουρκικό Τύπο διατυπώνονται υποψίες ότι η αιματηρή τρομοκρατική επίθεση των ισλαμιστών Al Shahab εναντίον της τουρκικής αποστολής στη Σομαλία ήταν ένα “μήνυμα” της αλ Κάιντα για την προσέγγιση της Τουρκίας με το PYD).

Ο δεύτερος φόβος αφορά το μέλλον της ίδιας της διαδικασίας επίλυσης του Κουρδικού εντός της Τουρκίας. Προσπαθώντας να μετατρέψει την αδυναμία της σε δύναμη, η Άγκυρα στρέφεται προς το PYD, ενώ πολλοί παρατηρητές ανακαλούν το μήνυμα του Abdullah Ocalan την 21η Μαρτίου, με το οποίο γνωστοποιούσε την προσχώρησή του στις συνομιλίες με την τουρκική κυβέρνηση. Η “αδελφοσύνη Κούρδων και Τούρκων” στην οποία αναφέρθηκε ο ιδρυτής του ΡΚΚ μπορεί να μην εξαντλείται μόνο εντός των τουρκικών συνόρων.

Πηγή: www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Συνελήφθησαν στην Τουρκία οι δολοφόνοι των δυο μητροπολιτών που είχαν απαχθεί στη Συρία

Αστυνομικοί, συνέλαβαν σε μπλόκο στο Ικόνιο, τρια άτομα, δυο άνδρες και μια γυναίκα, οι οποίοι φέρονται ως οι απαγωγείς και δολοφόνοι του ελληνορθόδοξου μητροπολίτη Παύλου Γιαζιτζή και του Ασσύριου μητροπολίτη Γρηγόριου Ιωάννη Ιμπραήμ.
Οι συλληφθέντες, μετά από τις σχετικές διαδικασίες, παραδόθηκαν στις χώρες τους, τη Ρωσία και την Συρία.
Σημειώνεται ότι οι φερόμενοι ως δολοφόνοι είναι ο ένας Ρώσος, ο άλλος Τσετσένος και ο τρίτος Σύρος.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ραντικάλ, οι τουρκικές αρχές, μόλις έλαβαν τις πληροφορίες ότι οι φερόμενοι ως δολοφόνοι εισήλθαν στο τουρκικό έδαφος παράνομα, έκαναν μπλόκα στους δρόμους, με αποτέλεσμα να συλληφθούν σε σημείο ελέγχου στην κωμόπολη Cihanbeyli, στο δρόμο Άγκυρας-Ικονίου.

Πηγή Ινφογνώμων

Διαβάστε περισσότερα...

Ερντογάν σε Ελ Μπαραντέι: Ποιος είστε εσείς για να μιλήσω μαζί σας

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε αργά χθες ότι απορρίπτει το αίτημα να έχει συνομιλίες με το νέο αντιπρόεδρο της Αιγύπτου Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι, διότι θεωρεί ότι δεν εκπροσωπεί νόμιμα τη χώρα αυτή.

«Ποιος είστε εσείς για να μιλήσω μαζί σας; Δεν έχετε εκλεγεί, διορισθήκατε [στο αξίωμα] από τους επικεφαλής του πραξικοπήματος», το οποίο ανέτρεψε τον ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι την 3η Ιουλίου, φέρεται να είπε ο Ερντογάν χθες κατά την διάρκεια του Ιφτάρ, της διακοπής της νηστείας κατά τον μήνα του Ραμαζανιού.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός είπε ότι έλαβε μια επιστολή από τον Ελ Μπαραντέι με την οποία αυτός του ζητούσε μια τηλεφωνική επικοινωνία και εξέφρασε την ενόχληση των νέων αιγυπτιακών αρχών για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η τουρκική διπλωματία τις εξελίξεις στη χώρα του.
Η αιγυπτιακή νέα κυβέρνηση ανέφερε «ότι ορισμένες δηλώσεις κι εκτιμήσεις έγιναν λόγω της ανεπαρκούς κατανόησης της αιγυπτιακής πραγματικότητας» και κάλεσε «να συζητήσουμε τηλεφωνικά» για τις εξελίξεις και τις διμερείς σχέσεις, σχολίασε ο Ερντογάν, μετά την ανακοίνωση με την οποία το Κάιρο εξέφρασε την «έντονη δυσφορία» του για την τοποθέτηση του Τούρκου πρωθυπουργού με την οποία κατήγγειλε το «πραξικόπημα» του στρατού εναντίον του Μόρσι.

Ο Ερντογάν είπε ότι ο πρώην πρόεδρος Μόρσι που ανατράπηκε από το στρατό είναι «εκλεγμένος από το λαό» και άρα η κυβέρνησή του τον θεωρεί τον μόνο νόμιμο ηγέτη και εκπρόσωπο της χώρας, σύμφωνα με την εφημερίδα Today's Zaman.

Οι διμερείς σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου είχαν ενισχυθεί κατά την διάρκεια της προεδρίας Μόρσι, καθώς η Άγκυρα ήλπιζε να αυξήσει την επιρροή της στην περιφέρεια μέσω αυτού.

Πηγή:ΣΚΑΪ

Διαβάστε περισσότερα...

H Eπανάσταση της Αιγύπτου

(APphoto)

Toυ Thomas L. Friedman

Παρακολουθώντας την ανατροπή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από την κυβέρνηση στην Αίγυπτο, το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για μένα είναι το εξής: Θα κοιτάμε πίσω σ'αυτή τη στιγμή ως την αρχή της αναδίπλωσης του πολιτικού Ισλάμ;

Δεν ξέρω την απάντηση στο ερώτημα αυτό, αλλά έχω διαβάσει τις εφημερίδες - και έχω επισκεφθεί τόσο την Τουρκία όσο και την Αίγυπτο τις τελευταίες εβδομάδες - και είδα τα εξής: μια εξέγερση του μη-ισλαμιστικού κέντρου και του στρατού στην Αίγυπτο κατά της ισλαμιστικής Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Έχω δει μια εξέγερση της κοσμικής και αστικοποιημένης νεολαίας στην Τουρκία κατά του ισλαμιστικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης εκεί. Έχω δει τις Ιρανικές εκλογές όπου οι ψηφοφόροι - οι οποίοι είχαν μόνο τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ έξι υποψηφίων που είχαν προεγκριθεί από την ηγετική ομάδα των κληρικών που βρίσκονται στην ηγεσία του Ιράν - να καταλαβαίνουν γρήγορα ποιός από τους έξι ήταν ο πιο μετριοπαθής, ο Hassan Rowhani, και με συντριπτική πλειοψηφία τον ψήφισαν. Και έχω δει το ισλαμστικό κόμμα Ennahda στην Τυνησία ν'αναγκάζεται από τους ψηφοφόρους εκεί να συμβιβαστεί με δύο κοσμικά κεντροαριστερά κόμματα για την σύνταξη ενός συντάγματος με ευρεία βάση που δεν γέρνει υπερβολικά προς το νόμο της Σαρία. Και μόλις πριν από ένα χρόνο στη Λιβύη, είδα ένα συνασπισμό υπό την ηγεσία ενός πολιτικού επιστήμονα μορφωμένου στη δύση να κερδίζει τους φονταμενταλιστές ισλαμιστές αντιπάλους του στις πρώτες ελεύθερες και δίκαιες εκλογές της Λιβύης.

Και πάλι, θα ήταν πρόωρο να πούμε ότι αυτή η εποχή του πολιτικού Ισλάμ έχει τελειώσει αλλά είναι σίγουρα καιρός να πούμε ότι το μετριοπαθές μη Ισλαμιστικό Κέντρο έχει αρχίσει να απωθεί προς τα πίσω αυτά τα ισλαμιστικά κόμματα και οι πολίτες σε όλη αυτή την περιοχή αισθάνονται να έχουν την εξουσια στα χέρια τους και αυτό τους κάνει ταυτόχρονα ανυπόμονους,

Το γεγονός ότι αυτή η απώθηση στην Αίγυπτο αφορούσε την ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης από τον αιγυπτιακό στρατό πρέπει να μας κανει να σκεφτούμε ότι βάζει ένα τεράστιο βάρος στους ώμους του στρατού - και εκείνων που τον ενθάρρυναν: να ενεργεί πλέον με πιο δημοκρατικό τρόπο από εκείνους που αντικατέστησε. Αλλά αυτό ήταν μια πραγματικά ασυνήθιστη κατάσταση. Πως προέκυψε και πού μπορεί να πάμε από εδώ;

Για να κατανοήσουμε το μαζικό λαϊκό ξέσπασμα και την αντίθεση στην Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία ώθησε τον αιγυπτιακό στρατό να εκδιώξει τον Πρόεδρο Mohamed Morsi στην πρώτη επέτειο από την κατάληψη της εξουσίας, είναι καλύτερο να αποφευχθεί η γλώσσα της πολιτικής. Ήταν ένα πραξικόπημα του στρατού; Ήταν μια λαϊκή εξέγερση; Ας επικεντρωθούμε αντ 'αυτού στη γλώσσα του νόμου. Μιλώντας σε Αιγυπτίους κατά τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει μια λέξη που αποδίδει καλύτερα τη διάθεση της εν λόγω χώρας για τα γεγονοτα και η λέξη αυτή είναι "κλοπή".

Να θυμάστε πάντα: ο Morsi κέρδισε την Προεδρία με το 51% των ψήφων, επειδή κατάφερε να πείσει πολλούς κοσμικούς αλλά και ευσεβείς, αλλά μη φονταμενταλιστές ισλαμιστές Αιγύπτιους ότι θα κυβερνήσει από το κέντρο, θα έριχνε βάρος στην οικονομία και θα συμπεριελάμβανε όλες τις τάσεις. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα δε θα μπορούσε ποτέ να κερδίσει το 51% μόνη της. Πολλοί κεντρώοι και αστικοποιημένοι Αιγύπτιοι επέλεξαν να ψηφίσουν Mόρσι επειδή δεν θα μπορούσαν να ψηφίσουν τον αντίπαλό του, Ahmed Shafik, που θα διατήρούσε το καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ. Έτσι πίστεψαν αυτά που ο Mόρσι τους έλεγε.

Όμως έγινε βαθμιαία προφανές ότι ο Morsi, όποτε είχε μια επιλογή του να ενεργησει με συναινετικό τρόπο και να πάρει με το μέρος του τμήματα της κοινωνίας, ή να ενεργήσει αυταρχικά, επέλεγε να ενεργεί αυταρχικά. Ένα τεράστιο κομμάτι των ψηφοφόρων του, ισλαμιστές και μη ισλαμιστές, άρχισαν να αισθάνονται εξαπατημένοι από αυτόν. Θεώρησαν ότι ο ίδιος και το κόμμα του είχε κλέψει κάτι πολύ πολύτιμο: την μακρά αναζήτηση να βάλουν πραγματικά την Αίγυπτο σε μια δημοκρατική πορεία, με την πιο ισότιμη ανάπτυξη.

H μη ισλαμιστική νεολαία, οι οποία πρωτοστάτησε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην επανάσταση στην πλατεία Ταχρίρ, το 2011, θεωρεί ότι η επανάσταση τους είχε κλαπεί από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία ήταν εστιασμένη στο πως θα εδραιώσει τον εαυτό της και τους ανθρώπους της ατην εξουσία, παρά στην οικονομία της Αιγύπτου και το πως θα κάνει την κυβέρνηση πιο αντιπροσωπευτική. Εν τω μεταξύ, ο φτωχός αγροτικός και αστικός πληθυσμός αγανάκτησαν με το γεγονός ότι, αντί να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και να δίνει ψωμί, όπως είχε υποσχεθεί, ο Morsi έφερε διακοπές στην παροχή φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. Οι Κόπτες Χριστιανοί της Αιγύπτου, μερικοί από τους οποίους ήταν βασικοί υποστηρικτές της επανάστασης κατά του Μουμπάρακ, ποτέ δεν θεώρησαν αξιόπιστο τον Morsi, ο οποίος έκανε τα στραβά μάτια στις επιθέσεις κατά των χριστιανών.

Αυτή η ευρέως διαδεδομένη αίσθηση της κλοπής είναι αυτό που έφερε τόσo πολλούς Αιγύπτιους στους δρόμους, γι' αυτό ήταν αρκετά ειρωνικό το γεγονός ότι τα τελευταία λόγια που είπε ο Πρόεδρος Morsi πριν να ανατραπεί - τις λέξεις μετέφερε σε ένα σύντομο βίντεο σε μια προεδρική ιστοσελίδα - ήταν: «Η επανάσταση είναι που έχει κλαπεί από εμάς. "

Ο κλέφτης καλούσε το '100'! Δυστυχώς γι 'αυτόν ο αιγυπτιακός στρατός απάντησε στην άλλη άκρη της γραμμής. Οι ηγέτες του στρατού είχαν ήδη κληθεί από σημαντική μερίδα του αιγυπτιακού λαού, γι 'αυτό είναι τώρα o Morsi ο οποίος βρίσκεται υπό κράτηση.

Οι ιστορικοί σίγουρα θα αναλογιστούν το γιατί η Μουσουλμανική Αδελφότητα συμπεριφέρθηκε τόσο ανόητα. Η σύντομη απάντηση φαίνεται να είναι ότι ο χαρακτήρας της καθορίζει το πεπρωμένο. Ήταν πάντα κόμμα με 'λενινιστική δομή', με μια πολύ αυστηρή ιεραρχία και μια συνωμοτική άποψη της πολιτικής ζωής διαμορφωμένη από τα πολλά χρόνια στην παρανομία. Τα ίδια τα χαρακτηριστικά που της επέτρεψαν να επιβιώσει παρά τις επανειλημμένες διώξεις και συλλήψεις εδώ και 80 χρόνια από στρατιωτικά καθεστώτα της Αιγύπτου και να εργαστεί ενάντια σε κάθε πνεύμα ενσωμάτωσης διαφορετικών απόψεων όποτε ήταν στην εξουσία. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα απομεινάρια του παλαιού καθεστώτος και οι υπηρεσίες ασφαλείας της δεν είχαν κάνει ό,τι μπορούσαν για να κάνουν τον Morsi ν' αποτύχει. Πρέπει να πούμε ότι τους διεκόλυνε να στρέψουν τον αιγυπτιακό λαό εναντίον του.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Ομπάμα ήταν σε μεγάλο βαθμό ένας θεατής σε όλα αυτά. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα καθησύχαζε την Ουάσιγκτον με το ίδιο κόλπο που χρησιμοποιούσε και ο Μουμπάρακ: Σύλληψη των χειρότερων τρομοκρατών της Τζιχάντ που ήταν στην λίστα των πιο καταζητούμενων της Αμερικής και δεν ενοχλούσε το Ισραήλ. Κι έτσι η Αμερική τους άφησε να κάνουν ό,τι ήθελαν τους δικούς τους ανθρώπους.

Δύο κρίσιμα ερωτήματα τώρα κρέμονται πάνω από την Αίγυπτο: Ο αιγυπτιακός στρατός, που επιβεβαίωσε πάλι την θέση του ως κυρίαρχου στο παιχνιδι εξουσίας στην χώρα, θα επιμείνει η νέα κυβέρνηση να είναι πιο περιεκτική σε τάσεις και απόψεις από ό,τι ο Morsi - και ως ποιού σημείου; Η Αίγυπτος δεν θα είναι ποτέ σταθερή, εκτός αν έχει μια κυβέρνηση που θα περιλαμβάνει όλες τις βασικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας - και που θα εξακολουθεί να περιλαμβάνει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία κατά πάσα πιθανότητα συνεχίζει να απολαμβάνει την υποστήριξη από τουλάχιστον 25% του εκλογικού σώματος. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα πρέπει να είναι μέρος της κάθε νέας κυβέρνησης. Αλλά ο αιγυπτιακός στρατός συνέλαβε πολλους μουσουλμανους ακτιβιστές της Αδελφότητας σήμερα. Θα τους επιτρέψει να συμπεριληφθούν στο πολιτικό μέλλον της Αιγύπτου; Και θα είναι ο αιγυπτιακός στρατός, ο οποίος έχει το δικό του τεράστιο δίκτυο των οικονομικών συμφερόντων που επικεντρώνεται στον προστατευτισμό, θα ανοιχτεί σε μεταρρυθμίσεις;

Η συναίνεση μπορεί να παραλύσει ή να ισχυροποιήσει, ανάλογα με το αν όποιος συμμετέχει μπορεί να συμφωνήσει σε έναν οδικό χάρτη για να προχωρήσει η Αίγυπτος μπροστά. Η Αίγυπτος σήμερα είναι σε μια  βαθιά οικονομική τρύπα που έχει ξοδέψει τόσα πολλά χρόνια ανάπτυξης. Μπορούν οι πρωταγωνιστές της πολιτικης της σκηνής (συμπεριλαμβανομένου του Στρατού) να πετύχουν μια δημοκρατική συναίνεση για το σύνολο των οικονομικών και των πολιτικών μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να μπει η Αίγυπτος σε μια τροχιά ανάπτυξης, ή μπορούν μόνο να συμφωνούν στο ποιός πρόεδρος πρέπει να φύγει;

Πηγή: New York Times

Διαβάστε περισσότερα...

Πυροβολισμοί στο Κάιρο, νεκροί υποστηρικτές του ανατραπέντος Μόρσι

Πυρ κατά υποστηρικτών του ισλαμιστή πρώην προέδρου της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Μόρσι, άνοιξαν άνδρες των αιγυπτιακών δυνάμεων ασφαλείας κοντά στο κτήριο της Προεδρικής Φρουράς στο Κάιρο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον τρεις άνθρωποι, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το πρακτορείο Reuters.

Οι αιγύπτιοι στρατιώτες δεν άνοιξαν πυρ κατά των οπαδών του Μοχάμεντ Μόρσι, δήλωσε λίγο μετά τις 5.μ.μ. ώρα Ελλάδος εκπρόσωπος Τύπου του αιγυπτιακού στρατού στο πρακτορείο Reuters, λίγη ώρα αφότου πηγές των αρχών ασφαλείας έκαναν λόγο για τουλάχιστον τρεις νεκρούς από πυρά του στρατού.

Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος ισχυρίστηκε ότι ο στρατός έκανε χρήση αποκλειστικά άσφαιρων πυρών και δακρυγόνων, ενώ άγνωστο παραμένει εάν στην περιοχή κοντά στην κεντρική διοίκηση της Προεδρικής Φρουράς υπάρχουν και άλλες δυνάμεις ασφαλείας πλην του στρατού.

Υποστηρικτές του ανατραπέντος κ. Μόρσι, έχουν συγκεντρωθεί στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα από ολόκληρη τη χώρα για να διαδηλώσουν υπέρ της επαναφοράς του στην Προεδρία.

Χιλιάδες υποστηρικτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, από την οποία προέρχεται πολιτικά ο καθαιρεθείς πρόεδρος, έχουν κατασκηνώσει έξω από το ισλαμικό τέμενος Ραμπάα Αλ Ανταουίγια, αποκαλώντας την Παρασκευή «Ημέρα Απόρριψης» της αποπομπής του ισλαμιστή προέδρου.

Πολλοί εκ των ισλαμιστών διαδηλωτών, σύμφωνα με το BBC, καλούν σε εκτέλεση του στρατηγού Αμπντούλ Φατάχ Αλ Σισί, ο οποίος ανακοίνωσε την καθαίρεση του κ. Μόρσι.

Άρματα μάχης και στρατιωτικό προσωπικό έχει αναπτυχθεί σε πιθανά σημεία έντασης στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, ενώ το κλίμα είναι τεταμένο.

«Επιτρέπονται οι ειρηνικές διαμαρτυρίες»

Ο στρατός της Αιγύπτου, ο οποίος καθαίρεσε τον κ. Μόρσι και τον έθεσε υπό κατ’ οίκον περιορισμό, έχει δηλώσει ότι θα επιτρέψει ειρηνικές διαμαρτυρίες.

Ο νέος μεταβατικός πρόεδρος της χώρας και πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της, Άντλι Μαχμούντ Μανσούρ, υποσχέθηκε την Πέμπτη ότι οι νέες εκλογές θα διεξαχθούν σε σύντομο χρόνο.

Παράλληλά, η Αφρικανική Ένωση ανακοίνωσε την προσωρινή διακοπή της συμμετοχής της Αιγύπτου στις διαδικασίες της, μέχρι την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στη χώρα.

Η αποπομπή του κ. Μόρσι από τον προεδρικό θώκο ακολούθησε μετά από ημέρες πολιτικής αναταραχής και αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, με βασικό οργανωτή το κίνημα πολιτικής διαμαρτυρίας «Τάμαροντ».

Οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές κατηγορούσαν τον Μοχάμεντ Μόρσι και την Μουσουλμανική Αδελφότητα, από την οποία προέρχεται πολιτικά, για ισλαμιστική ατζέντα ενάντια στη λαϊκή βούληση και αδυναμία να βελτιώσουν την οικονομική κατάσταση.

Υπό κράτηση ηγέτες των ισλαμιστών

Υπό κράτηση, εκτός του προέδρου Μόρσι, βρίσκονται και ηγετικά στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του πολιτικού βραχίονά της, Κόμματος Ελευθερίας και Δικαιοσύνης.

Πλην των ήδη συλληφθέντων, εντάλματα σύλληψης έχουν εκδοθεί και για 300 άλλα στελέχη και μέλη της ισλαμιστικής οργάνωσης.

Οι ένοπλες δυνάμεις έχουν δηλώσει ότι δεν πρόκειται να λάβουν «αυθαίρετα μέτρα εναντίον οποιασδήποτε πολιτικής οργάνωσης ή ρεύματος» και ότι θα εγγυηθούν το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, αρκεί οι διαδηλωτές να μην θέσουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια.

Ευθύνες και προειδοποιήσεις από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα

Ο εκπρόσωπος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, Γκεχάντ Αλ Χαντάντ, ωστόσο, δήλωσε ότι το κίνημά του αρνείται οποιαδήποτε συνεργασία με τη νέα κρατική ηγεσία και απαίτησε την απελευθέρωση όσων κρατούνται.

Σε συνέντευξη Τύπου, την Πέμπτη, είχε δηλώσει ότι η Αδελφότητα θα λάβει μέρος σε «ειρηνικές, λαϊκές διαμαρτυρίες».

Ο γραμματέας Διεθνών Σχέσεων του Κόμματος Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, Μοχάμεντ Σουντάν, τόνισε, από την πλευρά του, ότι οι πράξεις του στρατού και ειδικά οι συλλήψεις οδηγούν την Αίγυπτο «πίσω στο δικτατορικό καθεστώς».

Εντός της ημέρας, στρατιώτες αναπτύχθηκαν στην γενέθλια πόλη του κ. Μόρσι, Ζαγκαζίγκ, μετά τις συγκρούσεις οι οποίες σημειώθηκαν μεταξύ αντιπάλων διαδηλωτών. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Αιγύπτου, στις συγκρούσεις τραυματίστηκαν 80 άνθρωποι.

Τουλάχιστον 50 είναι οι νεκροί της πολιτικής αναταραχής στη χώρα από την περασμένη Κυριακή.

ΕλΜπαραντέι: «Επώδυνη αλλά αναγκαία η επέμβαση του στρατού»

Ο Μοχάμεντ ΕλΜπαραντέι, ηγετική φιγούρα της κοσμικής αντιπολίτευσης η οποία στήριξε την αποπομπή Μόρσι, χαρακτήρισε την επέμβαση του στρατού «επώδυνη» αλλά αναγκαία για να αποφευχθεί η αιματοχυσία και σύμφωνη με τη θέληση του λαού. «Ο κ. Μόρσι δυστυχώς υπονόμευσε μόνος του τη νομιμοποίησή του», δήλωσε ο κ. ΕλΜπαραντέι στο BBC.

Πρόσθεσε δε ότι εκλογές θα διεξαχθούν εντός του επόμενου έτους, καθώς ο στρατός δεν έχει πρόθεση να αναλάβει την εξουσία. Κάλεσε παράλληλα το στρατό να φερθεί στον κ. Μόρσι «όπως αρμόζει σε έναν πρώην πρόεδρο», ενώ εξέφρασε την ελπίδα τα ηγετικά στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας τα οποία κρατούνται να απελευθερωθούν.

Νεκρός ένας στρατιώτης στο Σινά σε επίθεση ισλαμιστών
Νωρίς το πρωί της Παρασκευής, ένας στρατιώτης έχασε τη ζωή του μετά από επίθεση ισλαμιστών μαχητών εναντίον σημείων ελέγχου του στρατού και της αστυνομίας στη Χερσόνησο του Σινά με ρουκέτες και όλμους.

Τα σημεία τα οποία βρέθηκαν στο στόχαστρο των ισλαμιστών, σύμφωνα με αιγύπτιους αξιωματούχους, βρίσκονταν κοντά στο αεροδρόμιο του Αλ Αρίς, κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ και τη Λωρίδα της Γάζας, ενώ στόχος έγινε και αστυνομικό τμήμα στη Ράφα.

Δεν έχει γίνει γνωστό εάν οι επιθέσεις έχουν σχέση με την πολιτική αναταραχή, καθώς τα κτυπήματα μαχητών σο Σινά είναι κοινός τόπος την τελευταία διετία.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Στρατιωτικός νόμος στην Αίγυπτο - Υπό κράτηση ο Μόρσι, καθήκοντα προέδρου αναλαμβάνει ο Αντλί Μανσούρ

Ο αιγυπτιακός στρατός έθεσε «υπό προληπτική κράτηση» τον μέχρι χθες πρόεδρο της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι, μετά την αναστολή του Συντάγματος και ενώ μπαίνουν σε κίνηση οι διαδικασίες για τη διάδοχη, μεταβατική όπως αναφέρει ο στρατός, κατάσταση. Καθήκοντα προέδρου αναλαμβάνει ο Αντλί Μανσούρ, πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου, αλλά τα ηνία κρατά ουσιαστικά ο στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι.

Εντάλματα σύλληψης έχουν εκδοθεί για ηγετικά στελέχη των Αδελφών Μουσουλμάνων, περίπου 300 στον αριθμό σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας. Αναφορές για συγκρούσεις και επιθέσεις σε συγκεντρώσεις υποστήριξης στον ανατραπέντα πρόεδρο, ενώ τη νύχτα οι δρόμοι είχαν γεμίσει με οπαδούς της αντιπολίτευσης που πανηγύριζαν.

Τα ξημερώματα της Πέμπτης, ο Μοχάμεντ Μόρσι τέθηκε υπό κράτηση -όπως αρχικά ανέφεραν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι και έπειτα επιβεβαιώθηκε επίσημα- από τις στρατιωτικές δυνάμεις. Μαζί του, σύμφωνα με τις δηλώσεις του πολιτικού του περιβάλλοντος, τέθηκαν υπό κράτηση και τα στελέχη του επιτελείου του αλλά αργότερα ο Μόρσι μεταφέρθηκε ξεχωριστά στο υπουργείο Άμυνας.

Το επιτελείο, ανέφερε το αιγυπτιακό πρακορείο ειδήσεων ΜΕΝΑ, μεταφέρθηκε στη φυλακή Τόρα έξω από το Κάιρο, όπου κρατείται ο Χόσνι Μουμπάρακ.

Το μεσημέρι της Πέμπτης ορκίστηκε πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου ο Αντλί Μανσούρ, και έπειτα μεταβατικός πρόεδρος της χώρας. Στον οδικό χάρτη του στρατού, ο Μανσούρ προβλέπεται να τεθεί επικεφαλής κυβέρνησης «εμπειρογνωμόνων» η οποία θα κυβερνά μεταβατικά μέχρι να ολοκληρώσει τις διαδικασίες για τη διενέργεια βουλευτικών εκλογών και να επιβλέψει την διαδικασία εθνικής συμφιλίωσης.

Μέλη των Αδελφών Μουσουλμάνων ανέφεραν πως άγνωστοι πυροβόλησαν σε συγκέντρωση περίπου 2.000 ατόμων υπέρ του Μόρσι, μετά την ανατροπή του, στο Κάιρο. Μαρτυρίες που επικαλείται το Reuters αφήνουν θολό το εάν υπάρχουν τραυματίες.

Αιματηρά επεισόδια και «συνέχιση της επανάστασης»

Στους δρόμους του Καΐρου και άλλων μεγάλων πόλεων, πλήθη αντιτιθέμενων στον Μόρσι πανηγύριζαν μέχρι το πρωί την ανατροπή του. H αντιπολίτευση υποστηρίζει, φυσικά, την παρέμβαση του στρατού, με τον εγνωσμένου κύρους Μοχάμεντ ελ Μπάραντεϊ -πρώην επικεφαλής της ΙΑΕΑ- να την χαρακτηρίζει «συνέχιση της επαναστάσης του 2011».

Οι δηλώσεις αντανακλούν το κύμα αντίθεσης στον Μόρσι και των ωκεανό διαδηλωτών εναντίον του τις προηγούμενες ημέρες, στην επέτειο της ανάληψής του από την προεδρία. Οι υψηλοί τους τόνοι φωτίζουν επίσης τον ανησυχητικό διχασμό στη βάση της αιγυπτιακής κοινωνίας, καθώς οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι μπορούσαν επίσης να κινητοποιούν πλήθη υποστηρικτών τους.

Σε συγκρούσεις μετά την ανατροπή του Μόρσι τουλάχιστον 14 άτομα έχασαν τη ζωή τους, όπως αναφέρει το αιγυπτιακό MENA. Οκτώ από αυτούς έχασαν τη ζωή τους στο Μάσρα Ματρούχ, στο βορρά, τρεις στην Αλεξάνδρεια και τρεις στην Μίνια στο κεντρικό τμήμα της χώρας.

Τραυματισμοί αναφέρθηκαν και σε άλλες πόλεις, όπως στο Φαγιούμ όπου δέχθηκαν επίθεση τα εκεί γραφεία των Αδελφών Μουσουλμάνων.

www.in.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αυξάνονται οι μουσουλμάνοι που απορρίπτουν το μειονοτικό σχολείο

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σπαταλήθηκαν
για τοτουρκόφωνο πρόγραμμα
«Φραγκουδάκη-Δραγώνα». Απέτυχαν.

Η μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη είναι ένα θέμα ανεξάντλητο, για το οποίο τα τελευταία χρόνια έχουν ακουστεί πολλές γνώμες, έχουν γίνει αρκετές παρεμβάσεις αλλά η ουσία παραμένει η ίδια: εξακολουθεί να καταδικάζει τα παιδιά των μουσουλμάνων στην αμάθεια και στην αγραμματοσύνη. Το μόνο ευχάριστο κατά την τελευταία δεκαετία είναι πως αυτό έχουν αρχίσει να το καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι μουσουλμάνοι οι οποίοι και απορρίπτουν το μειονοτικό δημοτικό σχολείο και στέλνουν πλέον τα παιδιά τους σε ελληνόφωνο. Αυτό τεκμηριώνει απόλυτα κι ο αριθμός των μουσουλμανοπαίδων που φοιτούν σε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της Ξάνθης.

Σήμερα οι μουσουλμάνοι μαθητές που φοιτούν σε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης είναι μερικές εκατοντάδες και χρόνο με το χρόνο ο αριθμός αυτός μεγαλώνει. Μάλιστα η αύξηση αυτή είναι τόσο μεγάλη ώστε να χρειαστεί οδηγία από τη διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης ώστε οι μουσουλμάνοι μαθητές να μοιράζονται και στα 22 δημοτικά σχολεία της πόλης, για να μην παρατηρηθεί το φαινόμενο μετατροπής ελληνόφωνων σχολείων σε μειονοτικά εξαιτίας της παρουσίας πολλών μουσουλμάνων, κάτι δηλαδή που σχεδόν έχει γίνει στο 1ο δημοτικό σχολείο Ξάνθης.

Ποια συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς; Πρώτον ότι το πρόγραμμα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων (Δραγώνα – Φραγκουδάκη) έχει αποτύχει εντελώς, διαφορετικά κανένας μουσουλμάνος δεν θα είχε λόγο να επιλέξει το ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο για το παιδί του. Κι όμως μιλάμε για ένα πρόγραμμα που στοίχισε πολλά εκατομμύρια και στην ουσία δεν πρόσφερε τίποτα στα παιδιά των μουσουλμάνων. Το περίεργο είναι πως κάποιοι εξακολουθούν να λένε πως το εν λόγω πρόγραμμα έχει συμβάλει τα μέγιστα για την καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη μόρφωση των μουσουλμανοπαίδων.

Και δεύτερον, δικαιωθήκαμε απόλυτα όλων όσοι από χρόνια ζητήσαμε με τον πλέον επίσημο τρόπο την ίδρυση ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων (αν όχι σε όλα τουλάχιστον) σε κάποια πομακοχώρια. Αν υπήρχαν αυτά τα σχολεία οι μουσουλμάνοι γονείς της ορεινής Ξάνθης θα είχαν πραγματικά το δικαίωμα της επιλογής αναφορικά με το σχολείο των παιδιών τους και κυρίως εκείνοι που τελικά επιλέγουν το ελληνόφωνο, δεν θα χρειαζόταν να μετακομίσουν στην πόλη ή να πηγαινοφέρνουν καθημερινά το παιδί τους σε δημοτικό σχολείο της πόλης. Αν στα πομακοχώρια υπήρχαν δημόσια σχολεία είναι παραπάνω από σίγουρο πως θα ήταν πολύ περισσότεροι οι μουσουλμάνοι που θα έστελναν εκεί τα παιδιά τους, ακόμη κι αν αυτό δεν γινόταν από την πρώτη χρονιά. Θυμίζω τι έγινε με τα πρώτα γυμνάσια στα πομακοχώρια: ενώ αρχικά ήταν σχεδόν άδεια, διότι κανένας μουσουλμάνος δεν έστελνε στο γυμνάσιο το παιδί του (και κυρίως αν ήταν κορίτσι) τώρα τα γυμνάσια αυτά δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών και χρειάζονται κι άλλα! Κάτι ανάλογο θα γινόταν και τώρα αν το ταλαίπωρο αυτό κράτος αποφάσιζε να ιδρύσει ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στα πομακοχώρια.

«Οι έννοιες έθνος, πατρίδα, πατριωτισμός χρειάζεται να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του παρόντος … ώστε από σύνθημα «ισότητα μέσα στην ποικιλία» να γίνει πραγματικότητα ο σεβασμός στις διαφορετικές πολιτισμικές ταυτότητες των ευρωπαϊκών λαών».
«Οι πιο πολλές από τις εθνικές ιδέες τις οποίες σφυρηλάτησε ο 19ος αιώνας είναι ανεπίκαιρες… δεν ανταποκρίνονται στις αξίες της εποχής. Δεν είναι αρετή στις ευρωπαϊκές κοινωνίες του 21ου αιώνα ο ηρωισμός, δεν έχουν ιδεολογική νομιμότητα οι ιδέες του ηρωικού πάθους, του δίκαιου μίσους, του ιερού καθήκοντος της φυσικής εξόντωσης των εχθρών και της υποχρέωσης της θυσίας»
[Α. Φραγκουδάκη, «Η εθνική ταυτότητα, το έθνος και ο πατριωτισμός» Κλειδιά και Αντικλείδια. 2004 σ. 13, 26]
Η αλήθεια είναι πως ο Ευριπίδης Στυλιανίδης μαζί με τον Άγγελο Συρίγο επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή είχαν κάνει μια πολύ σημαντική προσπάθεια για την ίδρυση τεσσάρων ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων σε ισάριθμα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης αλλά η προσπάθεια αυτή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ κυρίως επειδή δεν ήθελαν την ολοκλήρωση της οι τοπικές πολιτικές αρχές – όπως για παράδειγμα η τότε νομαρχία και όχι μόνο. Γιατί οι ντόπιοι πολιτικοί δεν ήθελαν και δεν θέλουν την ίδρυση ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων στα πομακοχώρια; Μα φυσικά γιατί η πολιτική τους καριέρα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής.

Παρόλα αυτά, και παρά την προσπάθεια που καταβάλουν ορισμένοι ώστε οι μουσουλμάνοι της περιοχής μας να μείνουν αμόρφωτοι, οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι δίνουν τη δική τους απάντηση στρεφόμενοι προς το ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο. Σ’ αυτό θέλω να πιστεύω πως συνέβαλα κι εγώ αφού ύστερα από δική μου (δημοσιογραφική) παρέμβαση, η διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης κάνει δεκτές τις εγγραφές μουσουλμανοπαίδων χωρίς να είναι απαραίτητο να προσκομίσουν διεύθυνση κατοικίας ή φιλοξενίας μέσα στην πόλη. Να θυμίσω πως πριν την παρέμβασή μου αυτή, για να γίνει δεκτό ένα μουσουλμανόπαιδο σε δημόσιο σχολείο της Ξάνθης έπρεπε να παρουσιάσει μια διεύθυνση μέσα στην πόλη στην οποία είτε κατοικεί είτε φιλοξενείται, ενώ τώρα η προσκόμιση τέτοιου στοιχείου δεν είναι απαραίτητη και πλέον μπορεί κάθε μουσουλμανόπαιδο, ακόμα κι αν ζει σε κάποιο από τα πομακοχώρια, να φοιτήσει σε ένα από τα ελληνόφωνα σχολεία της πόλης.

Στην παρέμβαση μου αυτή φυσικά δεν αναφέρθηκα για να περιαυτολογήσω, αλλά για να γίνει ευρύτερα γνωστό στους μουσουλμάνους το ότι πλέον μπορούν να στείλουν το παιδί τους σε ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο της Ξάνθης χωρίς να είναι απαραίτητο να ζουν μέσα στην πόλη. Όσο για τη μεταφορά του παιδιού τους από και προς το σχολείο, αυτή μπορεί να γίνεται μέσω των μαθητικών δρομολογίων χωρίς την παραμικρή επιβάρυνση των γονέων. Είναι μια από τις λίγες δυστυχώς σωστές κινήσεις της ελληνικής πολιτείας η οποία από τη στιγμή που δεν παρέχει ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στους μουσουλμάνους στον τόπο διαμονής τους, φροντίζει τουλάχιστον να μεταφέρει τα μουσουλμανόπαιδα με κρατικά έξοδα εκεί όπου υπάρχουν τέτοια σχολεία. Από το τίποτα κάτι είναι κι αυτό…

Σεμπαεδήν Καραχότζα

Πηγή: proxeneio-stop μέσω strategyreports.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Επέμβαση του στρατού στην Αίγυπτο, δεν παραιτείται ο Μόρσι

Τεθωρακισμένο όχημα του αιγυπτιακού
στρατού πριν λίγο σε δρόμο του Καϊρου 

Κρίσιμες ώρες περνάει η Αίγυπτος, με ορατό τον κίνδυνο εμφύλιας διαμάχης και αιματοχυσίας. Το τελεσίγραφο των Ενόπλων Δυνάμεων προς τον ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι έχει εκπνεύσει από τις 17.30 (ώρα Ελλάδος), και στο κέντρο του Καϊρου έχουν εμφανιστεί στρατιωτικές δυνάμεις επί τεθωρακισμένων, οι οποίες "παρέλασαν" κοντά στην προεδρική κατοικία και κατέλαβαν το κτίριο της κρατικής τηλεόρασης. Λίγο πριν την εκπνοή του τελεσιγράφου είχε συνεδριάσει εκτάκτως η στρατιωτική ηγεσία.

Την ίδια ώρα βρίσκονται σε εξέλιξη στο Κάιρο αντίθετες διαδηλώσεις: αντικυβερνητικοί διαδηλωτές έχουν κατακλύσει την πλατεία Ταχρίρ αναμένοντας τις κινήσεις του στρατού, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται και μια ογκώδης διαδήλωση ισλαμιστών υποστηρικτών του Αιγύπτιου προέδρου. Το κλίμα είναι εξαιρετικά τεταμένο, καθώς περισσότεροι από 20 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί σε συγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του προέδρου Μόρσι τις τελευταίες τέσσερις ημέρες.
Πριν λίγο η Washigton Post μετέδωσε ότι ο στρατός αναπτύσσει τεθωρακισμένα οχήματα σε συνοικίες του Καΐρου όπου βρίσκονται συγκεντρωμένοι οπαδοί του ισλαμιστή προέδρου.

Ο εκπρόσωπος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, Γκεχάντ Αλ Χαντάντ, έγραψε στο Twitter ότι ένα «πλήρες στρατιωτικό πραξικόπημα» βρίσκεται σε εξέλιξη και «τα άρματα μάχης έχουν αρχίσει ήδη να κινούνται στους δρόμους». Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας έχουν ήδη συλληφθεί, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας φέρεται να έχουν απαγορεύσει στον Μόρσι και ανώτατα στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας να εγκαταλείψουν τη χώρα. Σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της προεδρίας δήλωσε ότι πρόκειται για στρατιωτικό πραξικόπημα «ενάντια στη θέληση του λαού, και δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς να υπάρξει μεγάλη αιματοχυσία».

Ο επικεφαλής των Aιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Αμπντέλ Φάταχ αλ Σίσι ανακοινώνει την ανατροπή του προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι.

Από πλευράς Ενόπλων Δυνάμεων κυρίαρχη μορφή είναι ο στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, πρώην επικεφαλής της στρατιωτικής αντικατασκοπείας, ο οποίος διορίστηκε πριν από ένα χρόνο από τον ίδιο τον Μόρσι υπουργός Άμυνας και επικεφαλής του Ανωτάτου Συμβουλίου των Ενόπλων Δυνάμεων. Το σχέδιό του για την «μετάβαση προς την ομαλότητα» προβλέπει αναστολή ισχύος του Συντάγματος για αδιευκρίνιστη περίοδο, διάλυση της ισλαμοκρατούμενης Βουλής και συγκρότηση μεταβατικής κυβέρνησης. Με τον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι συναντήθηκε ο αντιπολιτευόμενος ηγέτης Μοχάμεντ ελ-Μπαραντέι, ο οποίος εκπροσωπεί το Εθνικό Μέτωπο Σωτηρίας και οργανώσεις νέων που ηγούνται τους διαδηλώσεων, καθώς και θρησκευτικοί ηγέτες της Αιγύπτου.


Η Μουσουλμανική Αδελφότητα αρνήθηκε να συναντηθεί με την στρατιωτική ηγεσία. Εκπρόσωπος του Μόρσι δήλωσε πως ο πρόεδρος πιστεύει ότι είναι καλύτερα να πεθάνει «όρθιος σαν ένα δένδρο, υπερασπιζόμενος την εκλογική νομιμότητά του, παρά να μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέστρεψε τις ελπίδες των Αιγυπτίων για δημοκρατία». Στην τελευταία του ανακοίνωση ο πρόεδρος Μόρσι ξεκαθαρίζει δεν παραιτείται και καλεί στο σχηματισμό «κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης» προς άρση του πολιτικού αδιεξόδου στο οποίο έχει βυθιστεί η χώρα, χωρίς να εμφανίζεται διατεθειμένος για οποιαδήποτε άλλη παραχώρηση. Η αιγυπτιακή προεδρία αναφέρει ότι καθιστά τα κόμματα της αντιπολίτευσης υπεύθυνα για την παρακώλυση πολιτικής πρωτοβουλίας για το σχηματισμό επιτροπής που θα προετοίμαζε τροποποιήσεις στο Σύνταγμα που είχε εγκριθεί τον περασμένο Δεκέμβριο.

Το ανησυχητικό είναι ότι και οι δύο πλευρές, σε ανώτατο επίπεδο, δηλώνουν πρόθυμες να θυσιάσουν και τη ζωή τους, υποδηλώνοντας πρόθεση αγώα μέρις εσχάτων. Τα ξημερώματα της Τετάρτης ο Μοχάμεντ Μόρσι απέρριψε το τελεσίγραφο του στρατού να μοιραστεί την εξουσία με τους αντιπάλους του και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι διεμήνυσαν πως θεωρούν την «ελευθερία πιο πολύτιμη από τη ζωή». Από την άλλη πλευρά, το Ανώτατο Συμβούλιο των αιγυπτιακών Ενόπλων Δυνάμεων δήλωσε: «Ορκιζόμαστε στο Θεό ότι θα θυσιάσουμε ακόμα και το αίμα μας για την Αίγυπτο και τους πολίτες της, για την υπεράσπισή τους ενάντια σε κάθε τρομοκράτη, ριζοσπάστη ή ανόητο».

Αν αποστασιοποιηθεί κανείς από τα εμπρηστικά λόγια και τη ραγδαία ροή των εξελίξεων, μπορεί να εξαγάγει ένα αρχικό πολιτικό συμπέρασμα: όπως στη Συρία, έτσι και στην Αίγυπτο, οι παλιές κοσμικές δομές εξουσίας που προέρχονται από την εποχή του Μπάαθ, ανθίστανται στο ανερχόμενο κύμα του ισλαμισμού και, μετά από την αρχική οπισθοχώρηση, αντεπιτίθενται. Η έκβαση της αναμέτρησης είναι αμφίρροπη, το διακύβευμα τεράστιο, και ο δυτικός κόσμος (που πλέον έχει άφθονα δείγματα γραφής από το ισλαμιστικό στρατόπεδο και στις δύο χώρες) πρέπει επειγόντως να εγκαταλείψει την αφελή υποστήριξη αγιατολάδων ως φορέων δημοκρατικής αλλαγής...

Διαβάστε περισσότερα...

Τρομοκρατία made in Turkey

Ενεργό υποστήριξη στους τρομοκράτες της
οργώνωσης Αλ Νούσρα προσφέρει η Άγκυρα.

Διαστάσεις παίρνουν στην γείτονα οι καταγγελίες Σύρου υπουργού για επίσημη τουρκική υποστήριξη σε ισλαμιστές τρομοκράτες που δρούν στην χώρα. Σύμφωνα με τον Ουμράν Ζουαμπί, η κυβέρνηση Άσαντ έχει στα χέρια της απτές αποδείξεις για την τουρκική εμπλοκή, τις οποίες και σκοπεύει να καταθέσει στον ΟΗΕ. Ένας από τους αποδέκτες της τουρκικής βοήθειας φέρεται να είναι η τρομοκρατική οργώνωση Αλ Νούσρα, γνωστό παρακλάδι της Αλ Κάιντα που εμπλέκεται στον Συριακό εμφύλιο. (βλέπε σχετικά: Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου) Περιέργως, τα ελληνικά ΜΜΕ τηρούν σιγή ιχθύος για το σοβαρότατο αυτό θέμα, την ίδια στιγμή που η Τουρκία έχει ξεκινήσει εκστρατεία λάσπης, κατηγορώντας την χώρας μας για "διευκόλυνση τρομοκρατών" και παρουσία "στρατοπέδων εκπαίδευσης" επί Ελληνικού εδάφους. Αναδημοσιεύουμε μετάφραση σχετικού άρθου της εφημερίδας Ραντικάλ (26/2/2013) από το tourkikanea.gr, με την ελπίδα να δούμε επιτέλους το ΥΠΕΞ να απαντά καταλλήλως στα τουρκικά παραμύθια:

"Ο Υπουργός Ενημέρωσης της Συρίας Ουμράν Ζουαμπί κατηγόρησε την ¨τουρκική κυβέρνηση και τους πολιτικούς ηγέτες της¨ πως κλέβουν τη χώρα του και πρόσθεσε πως θα στείλει τις σχετικές αποδείξεις στον Συμβούλιο Ασφαλείας

Ο Υπουργός Ενημέρωσης της Συρίας Ουμράν Ζουαμπί, μιλώντας στο συριακό τηλεοπτικό κανάλι Alem, κατηγόρησε με βαριές εκφράσεις την ¨τουρκική κυβέρνηση και τους πολιτικούς ηγέτες της¨ . Ο Ζουαμπί είπε πως θα στείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έγγραφα, ονόματα και φωτογραφίες σχετικά με την εμπλοκή της τουρκικής κυβέρνησης στην συριακή κρίση.

Ο Ζουαμπί υποστήριξε πως η τουρκική κυβέρνηση εμπλέκεται σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό επίπεδο σε όλα τα περιστατικά στην Συρία, και είπε πως ¨Αυτά τα οποία κλέβονται από την Συρία μεταφέρονται στην Τουρκία εν γνώσει και με τον συντονισμό Τούρκων πολιτικών και με τις ευκολίες που διασφαλίζει η τουρκική κυβέρνηση¨. Ο υπουργός Ζουαμπί ανέφερε πως τα κλαπέντα έχουν αξία εκατομμυρίων δολαρίων.

¨Η Τουρκία αποτελώντας και η ίδια τμήμα του σπίρτου, δυσκολεύεται να ομολογήσει πως το σχέδιο στην Συρία ηττήθηκε¨ είπε ο Ζουαμπί και πρόσθεσε θα στείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς φορείς τα έγγραφα, ονόματα και φωτογραφίες σχετικά με την εμπλοκή της τουρκικής κυβέρνησης στην συριακή κρίση"

Σχετικά άρθρα:
Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου
Τουρκικός δάκτυλος πίσω από τα χημικά ισλαμιστών τρομοκρατών
Τουρκία και ισλαμιστές τρομοκράτες εναντίον του PYD

Διαβάστε περισσότερα...

Συρία : Δυνάμεις της Al Nusra κατέλαβαν βάση ελικοπτέρων

Στιγμιότυπο από την μάχη για τον έλεγχο της βάσης
 ελικοπτέρων της Taftanaz (Shaam News)

Δυνάμεις της εξτρεμιστικής Al Nusra, σε συνεργασία με άλλες τρομοκρατικές ομάδες-παρακλάδια της Αλ Κάιντα, κατέλαβαν μια σημαντική Συριακή στρατιωτική βάση στην επαρχία Iblib, μετά από πολυήμερη μάχη με κυβερνητικές δυνάμεις.

Την επίθεση στην αεροπορική βάση του Taftanaz, πραγματοποίησαν τζιχαντιστές των Al Nusrah, Ahrar al Sham και της Ισλαμικής Προφυλακής. Η Αl Nusra αποτελεί παρακλάδι της Αλ Κάιντα και έχει χαρακτηριστεί επισήμως τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ. Διαθέτει τους πλέον εμπειροπόλεμους μαχητές μεταξύ των οργανώσεων που δρούν στην Συρία, ενώ στις τάξεις της υπηρετούν μεταξύ άλλων Τσετσένοι ισλαμιστές και μέλη του ισλαμικού κινήματος al-Fajr.

Σύμφωνα με το Συριακό παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιώματων, τουλάχιστον επτά μαχητές των ανωτέρω ομάδων και ένας εκ των διοικητών τους σκοτώθηκαν κατά την διαρκεια της δεκαήμερης μάχης, η οποία έληξε χθες στις 11.00 το πρωί. Αδιευκρίνιστος παραμένει ο αριθμός των  Σύρων στρατιωτών που έχασαν την ζωή τους, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για μαζικές εκτελέσεις αιχμαλώτων μετά την κατάληψη της βάσης. Η Συριακή κυβέρνηση επιχείρησε να διαψεύσει την κατάληψη της βάσης, χωρίς μεγάλη επιτυχία, καθώς έκαναν ήδη την εμφάνιση τους στο διαδίκτυο τα πρώτα βίντεο με δυνάμεις της Αl Nusra  να περιφέρονται ελεύθερα εντός των εγκαταστάσεων. Οι ισλαμιστές αντάρτες κατέλαβαν τουλάχιστον 15 με 20 ελικόπτερα MI-8/17, κάποια εκ των οποίων φέρουν σημαντικές ζημιές, καθώς και τουλάχιστον δύο άρματα μάχης T-72.

Η τρομοκρατική οργάνωση Al Nusra επιδιώκει την δημιουργία Ισλαμικού κράτους στην Συρία.

Η κατάληψη της στρατηγικής σημασίας βάση ελικοπτέρων της Taftanaz, αποστερεί από το Συριακό καθεστώς την δυνατότητα διενέργειας επιθετικών επιχειρήσεων ε/π στην ευρύτερη περιοχή, η οποία συνορεύει με την Τουρκία. Οι ισλαμιστές αντάρτες έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους σε αεροπορικές εγκαταστάσεις του καθεστώτος Ασάντ, σε όλη την Συριακή επικράτεια, γνωρίζοντας πώς η έλλειψη αεροπορικής υποστήριξης θα δυσχεράνει σημαντικά την μετακίνηση και τον επαρκή ανεφοδιασμό των κυβερνητικών δυνάμεων. Ανάλογες επιθέσεις έχουν δεχτεί και οι τρείς κύριες αεροπορικές βάσεις στην επαρχία Χαλεπίου. Στις 10 Δεκεμβρίου δυνάμεις της Αl Nusra με την αρωγή άλλων τρομοκρατικών ομάδων κατέλαβαν την βάση Sheikh Suleiman 25χμ δυτικά του Χαλεπίου, μετά από δίμηνη πολιορκία. Οι συνεχείς επιθέσεις στο διεθνές αεροδρόμιο της πόλης, οδήγησαν προ ημερών τις Συριακές αρχές στην αναστολή της λειτουργίας του.

Παρά το σημαντικό πλήγμα, οι κυβερνητικοί εξακολουθούν να έχουν σημαντική παρουσία στην επαρχία Idlib, ελέγχοντας την ομώνυμη πόλη και σημαντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Έτερος σημαντικός στόχος των ισλαμιστών στην επαρχία, η στρατιωτική βάση Wadi Daif, η οποία βρίσκεται υπό πολιορκία από τις αρχές Οκτωβρίου.

Ο πύργος ελέγχου της καταλειφθείσης βάσης.

Βλέπε επίσης:

Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου (18/11/12)

Διαβάστε περισσότερα...

Τουρκικός δάκτυλος πίσω από τα χημικά ισλαμιστών τρομοκρατών

Aκόμα μια τουρκική προβοκάτσια ήρθε στο φώς της δημοσιότητας, σχετιζόμενη αυτή την φορά με την υποτιθέμενη Συριακή απειλή χρήσης χημικών όπλων, την οποία ανακάλυψαν αρκετά δυτικά ΜΜΕ τα τελευταία 24ωρα. Οι αρχές της Συρίας έδωσαν στην δημοσιότητα βίντεο, το οποίο απεικονίζει ακραίους ισλαμιστές να παρασκευάζουν χημικούς παράγοντες, κάνoντας χρήση πρώτων υλών της Τουρκικής χημικής βιομηχανίας Tekim, υπό τις ιαχές "αλάχου άκμπαρ"..

Στο φιλμάκι μήκους 8 λεπτών, φαίνονται εκατοντάδες κουτιά τουρκικών χημικών εντός αυτοσχέδιου εργαστηρίου, ενώ γίνεται και "επίδειξη" της αποτελεσματικότητας των χημικών παραγόντων (πιθανότατα αέριο νεύρων) σε κουνέλια. Τα άτυχα ζώα θανατώνονται εντός λίγων δευτερολέπτων, ενώ ένας εκ των πρωταγωνιστών του βίντεο εκτοξεύει μια ευθεία απειλή : "Eίδατε τι συνέβη; Αλεβήδες, αυτή θα είναι η τύχη σας. Θα σας σκοτώσουμε σαν κουνέλια."

"Aλάχου άκμπαρ"  και παράγοντες νεύρων : Συνδιασμός που σκοτώνει (κυριολεκτικά), υπό τις ευλογίες της Άγκυρας

"Αλεβήδες, αυτή θα είναι η τύχη σας. Θα σας σκοτώσουμε σαν κουνέλια."

Η αποκάλυψη έγινε πρωτοσέλιδο στην τουρκική εφημερίδα Βατάν, ενώ μέχρι στιγμής το επίσημο τουρκικό κράτος τηρεί σιγή ιχθύος.. Φυσικά η "ερώτηση του εκατομμυρίου" είναι πώς βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες τουρκικών χημικών στα χέρια των τρομοκρατών του FSA.. Mήπως μπορεί να απαντήσει ο λαλίστατος κ.Νταβούτογλου, ο οποίος έχει το θράσος να κατηγορεί την Ελλάδα για "υπόθαλψη τρομοκρατίας"; Ποιός υποθάλπτει τελικά τους τρομοκράτες;

Δείτε το βίντεο ντοκουμέντο, εδώ

Πως έφτασαν τα χημικά στα χέρια των τρομοκρατών του FSA;

Διαβάστε περισσότερα...

Το who-is-who του Συριακού εμφυλίου

Άντικαθεστωτικοί αντάρτες ενεδρεύουν στην
συνοικία Karmal Jabl της πόλης Aleppo (18/10/12)

«Είναι σχεδόν εσωτερικό μας ζήτημα ό,τι συμβαίνει σε μια χώρα με την οποία μοιραζόμαστε σύνορα μήκους 900 χιλιομέτρων»

Tαγίπ Ερντογάν

Δυνάμεις Αντιπολίτευσης

Το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο (SNC) ήταν το κύριο πολιτικό όργανο της συριακής αντιπολίτευσης, πρίν την δημιουργία του Εθνικού Συνασπισμού. Δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ με την πλήρη στήριξη της Άγκυρας και του Σαρκοζύ. Είναι μια παράταξη επτά κομμάτων που ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Διακυρηγμένος στόχος είναι η αποπομπή του Άσαντ και η δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης, που θα διοργανώσει εθνικό συνέδριο για την δημοκρατική μετάβαση και την διενέργεια εκλογών. Φέρεται να στηρίζει με στρατιωτικό υλικό τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA), ο διοικητής του οποίου το αρνείται. Τη μεγαλύτερη επιρροή στο Συμβούλιο ασκεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα γεγονός το οποίο προκαλεί αντιδράσεις από τις υπόλοιπες αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί μια ενιαία έκφραση των αντικαθεστωτικών, με αποτέλεσμα η πολύμηνη αναζήτηση δημιουργίας ενός νέου πολιτικού οργάνου, εκφραστή και νομίμου εκπροσώπου της συριακής αντιπολίτευσης να καταλήξει στη σύσταση του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού.

Ο Συριακός Εθνικός Συνασπισμός προέκυψε πριν από λίγες μέρες στο συνέδριο της Κωνσταντινούπολης που συμμετείχαν 80 διοικητές αντικαθεστωτικών ομάδων υπο την αιγίδα του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, που εδρεύει στην Ουάσιγκτον με σκοπό την ενιαία έκφραση των συριακών δυνάμεων αντιπολίτευσης. Αναγνωρίστηκε άμεσα ως νόμιμος αντιπρόσωπος του συριακού λαού από το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Κουβέιτ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν, Ομάν) κι έπειτα από τις ΗΠΑ. Ο Αραβικός Σύνδεσμος αναγνώρισε απλώς ότι αποτελεί έναν νόμιμο αντιπρόσωπο και πρωταρχικό συνομιλητή κυρίως λόγω των επιφυλάξεων του Ιράκ και της Αλγερίας, με τον Λίβανο να απέχει επικαλούμενο την ευαίσθητη κι ιδιαίτερη σχέση του με τη Δαμασκό. Τον Συνασπισμό στηλίτευσε ο επικεφαλής της Χεζμπολλάχ κατηγορώντας τον ως κατασκεύασμα των ΗΠΑ. Ο Υφ.Εξ. της Συρίας χαρακτήρισε τη σύνοδο της αντιπολίτευσης στο Κατάρ ως "Κύρηξη πολέμου" και κατήγγειλε ότι δεν θέλει την ειρηνική επίλυση διευκρινίζοντας ότι "η συριακή κυβέρνηση είναι έτοιμη να συζητήσει με τη συριακή αντιπολίτευση η ηγεσία της οποίας βρίσκεται στη Συρία και όχι με αυτήν που κατασκευάστηκε ή διευθύνεται» στο εξωτερικό."Το Ιράν από την μεριά του ανακοίνωσε ότι θα φιλοξενήσει στις 18 Νοεμβρίυ μια σύνοδο στην οποία θα συμμετέχουν εκπρόσωποι της συριακής κυβέρνησης, των φυλών, των πολιτικών κομμάτων, των μειονοτήτων και της αντιπολίτευσης.

Η Επιτροπή Εθνικού Συντονισμού είναι  συνασπισμός δεκατριών αριστερών πολιτικών δυνάμεων, τριών κουρδικών οργανώσεων και νεολαίων ακτιβιστών. Τάσσεται ρητά κατά οποιασδήποτε ξένης στρατιωτικής επέμβασης και καλούν σε απόσυρση των ένοπλων δυνάμεων και την εξεύρεση πολιτικής λύσης μέσω διαλόγου και δημοκρατικών διαδικασιών.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα (Al Ekhwan al-Musslemin) στηρίζει τον ένοπλο αγώνα κρατώντας όμως επιφυλάξεις σχετικά με την δημιουργία θρησκευτικού κράτους και την εφαρμογή Ισλαμικού Νόμου (Sharia). Το θρησκευτικό κι εθνοτικό μωσαϊκό που συνυπήρχε ειρηνικά πλέον διχάζεται, δημιουργώντας ερωτηματικά σχετικά με τις μελλοντικές εξελίξεις.


Κουρδικές πολιτικές δυνάμεις και πολιτοφυλακή

Τα δύο κύρια ρεύματα πολιτικής έκφρασης των Κούρδων της Συρίας είναι το Κουρδικό Εθνικό Συμβούλιο (KNC) και το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD). Κύριο σημείο τριβής ανάμεσα τους, η επιδιωκώμενη μορφή αυτοδιάθεσης, εάν δηλαδή θα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Κούρδων του Ιράκ, διεκδικώντας αυτονομία σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα αυτοδιοίκησης ή εντός της συριακής κεντρικής κυβέρνησης.

Το Κουρδικό Εθνικό Συμβούλιο (KNC) περιλαμβάνει 13 κουρδικά πολιτικά κόμματα υπό τις ευλογίες του Μπαρζανί και είναι ευρέως αποδεκτό από το πολιτικό σύστημα, αντίθετα από το PYD, το οποίο συνδέεται με το ΡΚΚ.  Έχει έντονη παρουσία στις κουρδικές περιοχές της ανατολικής επαρχίας της Hasaka και ανάλογη του PYD στις πόλεις Ein Arab, Δαμασκό και στο Χαλέπι. Αρχικά συντάχθηκε με το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο (SNC) αλλά αποχώρησε υπό την πίεση των εξελίξεων και την δυναμική του PYD. Οι συνιστώσες του KNC επιδιώκουν την αναγνώριση των Κουρδικών δικαιωμάτων στα πλαίσια μιας ενωμένης Συρίας.

Το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) επιδιώκει ηγεμονικό ρόλο στη Κουρδική κοινότητα της Συρίας και ουσιαστικά προσπαθεί να κάνει ότι το PKK στο βόρειο Ιράκ το 1991. Απώτερος σκοπός η συνομοσπονδία με το Ιρακινό, και μελλοντικά Τουρκικό Κουρδιστάν. Δημιουργεί και αναπτύσσει κοινωνική και πολιτιστική δραστηριότητα καθώς και δυνάμεις πολιτοφυλακής που προστατεύουν τον κουρδικό πληθυσμό από επιθέσεις των αντιμαχομένων. Είναι οργανωμένο κυρίως στην βορειοδυτική κουρδική περιοχή Afrin.

Το Ανώτατο Κουρδικό Συμβούλιο (SNC) προήλθε από την συνένωση πολιτικών δυνάμεων των PYD και KNC που έλαβε χώρα στις 25 Ιουλίου 2012, στo Ιρακινό Κουρδιστάν και υπογράφτηκε παρουσία του Προέδρου της Κουρδικής Περιφερειακής Διοίκησης του Νοτίου Κουρδιστάν (KRG), Μπαρζανί, λίγες μέρες μετά την δημιουργία της ένοπλης πτέρυγας του PYD (YPG) που αναλάμβανε την προστασία κουρδικών περιοχών και πόλεων. Η συμφωνία χαιρετίστηκε από πλήθος κόσμου που ξεχύθηκαν σε πόλεις υπό κουρδικό έλεγχο σε Kobane, Afrin, Derik, Amude και Tırbesıpi.

Οι Μονάδες της Λαϊκής Άμυνας (YPG) δημιουργήθηκαν στις 20 Ιουλίου 2012. Στα πλαίσια εφαρμογής του σχεδίου αυτονομίας του PYD  ιδρύθηκαν νέοι δήμοι, σχολεία κουρδικής γλώσσας, άλλαξαν τα αραβοποιημένα ονόματα τοπωνυμίων, οργανώθηκαν τοπικά συμβούλια και συγκροτήθηκαν ομάδες αυτοάμυνας για την προστασία των κουρδικών περιοχών και πόλεων. Ο αριθμός των μαχητών του YPG εκτιμάται σε περισσότερα από 10.000 και δημιούργησαν μέχρι στιγμής τέσσερις ταξιαρχίες στην κουρδική περιοχή με έδρες τις πόλεις Afrin, Qamishli, Kobane και Sere Kaniye, μαχητές επίσης προστατεύουν τις δύο περιοχές του Χαλεπίου, Sheikh Maqsood και Achrafiye.

Γυναίκες Λαϊκής Άμυνας (ΥPG) σε μπλόκο της πόλης Derek

Αντικαθεστωτικές Ομάδες

Τις τελευταίες δεκαετίες, μετά την επέμβαση των Αμερικανών στο Ιράκ, σημειώθηκε αύξηση του ισλαμικού φονταμενταλισμού στο εσωτερικό της Συρίας, όπως και σε γειτονικές χώρες. Φορείς του ήταν πάμπολες ισλαμιστικές ομάδες με αρκετές ιδεολογικές και σεκταριστικές διαφορές, χωρίς κοινή οργάνωση και στόχους, άλλες είχαν υπόγειες διασυνδέσεις με το κράτος ενώ πολλές από αυτές είχαν τρομοκρατική δράση εντός κι εκτός Συρίας. Αν και ο διαχωρισμός είναι δύσκολος, γενικά οι ένοπλες ομάδες χωρίζονται σε αυτές που ανήκουν στον FSA και σε εκείνες ακραίων ισλαμιστών που λειτουργούν εκτός αυτού.

Ο "Ελεύθερος Συριακός Στρατός" (Free Syrian Army - FSA) δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2011, από διάσπαρτες ένοπλες ομάδες λιποτακτών και πολιτών. Αρχικά δήλωνε έδρα την τουρκική επαρχία Hatay δημοσιεύοντας τηλέφωνο επικοινωνίας αριθμό τουρκικής τηλεπικοινωνιακής εταιρείας....



http://www.free-syrian-army.com/en/contact/

Μετά την δημιουργία του FSA, o πρόεδρος της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Κιλιτσντάρογλου, κατηγόρησε ανοικτά την κυβέρνηση Ερντογάν για παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και του τουρκικού συντάγματος που απαγορεύει την εγκατάσταση ξένων στρατευμάτων στην τουρκική επικράτεια χωρίς την έγκριση της Εθνοσυνέλευσης. Να σημειωθεί ότι ο φιλοκυβερνητικός τύπος στην Τουρκία αποδίδει την επικριτική στάση του Κιλιτσντάρογλου στην προσπάθεια του να οικειοποιηθεί την ψήφο των Αλεβιτών, (διακριτή αλλά σχετικά συγγενή σέκτα προς τους Σύρους Αλαουίτες) οι οποίοι αποτελούν το 20% του τουρκικού πληθυσμού συμπεριλαμβανομένου και μεγάλου ποσοστού Κούρδων και συγκαταλέγει στα μέλη της τον ίδιο τον αρχηγό της αντιπολίτευσης.

Δορυφορική εικόνα του καταυλισμού στο Apaydin

"Προσφυγικός καταυλισμός" Apaydin, Hatay

Την ίδια ώρα ανταποκριτές από διεθνή ΜΜΕ προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τον προσφυγικό καταυλισμό του Apaydin που θεωρείται η βάση του FSA χωρίς αποτέλεσμα. Δημοσιεύθηκε πληθώρα άρθρων σχετικά με τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας, την απαγόρευση προσέγγισης και την απουσία στοιχείων που χαρακτηρίζουν προσφυγικούς καταυλισμούς όπως η ύπαρξη γυναικόπαιδων και απλωμένου ρουχισμού, καθώς και τις αναφορές του τοπικού πληθυσμού σχετικά με την παρουσία ένοπλων γενειοφόρων που πηγαινοέρχονται από και πρός τα σύνορα. Μετά από τον θόρυβο που δημιουργήθηκε φρόντισαν να αλλάξουν την αναφερόμενη έδρα και σύμφωνα με ανακοίνωσή τους το αρχηγείο μεταφέρθηκε σε "απελευθερωμένες συριακές περιοχές".

Ομάδες του FSA φέρεται να εκπαιδεύονται και να εξοπλίζονται από τον τουρκικό στρατό με προφανή σκοπό τον έλεγχο της βόρειας συριακής περιοχής που κυριαρχεί κουρδικός πληθυσμός. Στήριξη επίσης έχουν κι από τις ΗΠΑ που επισήμως επιθυμούν να συνδράμουν σε "υλικοτεχνικό εξοπλισμό", όχι όμως και σε οπλισμό. Το τι γίνεται υπογείως βέβαια είναι άλλη ιστορία.. Πέραν του "προσφυγικού καταυλισμού" στο Apaydin αναφέρεται ως τόπος εκπαίδευσης οι εγκαταστάσεις στο Incirlik αλλά και στο Kilis με χαρακτηριστική αναφορά της τουρκικής εφημερίδας YENIÇAG που ανέφερε ότι 800 μαχητές, που είχαν λάβει μέρος και στις συγκρούσεις στη Λιβύη, διείσδυσαν από το προσφυγικό στρατόπεδο του Kilis στη Συρία και εκτέλεσαν 108 αμάχους, στην πλειονότητα γυναίκες και παιδιά σε μια ακόμα προσπάθεια να κατηγορηθεί από τα δυτικά ΜΜΕ η κυβέρνηση Ασαντ και να δικαιολογηθεί μια χερσαία επέμβαση. Τις τελευταίες μέρες Κούρδοι ηγέτες καταγγέλλουν την διείσδυση Τζιχαντιστών από τουρκικό στρατόπεδο του Nusaybin στα σύνορα με την κουρδική πόλη Qamishli. Επίσης δημοσίευμα της ισπανικής ABC ανέφερε την μεταφορά Τζιχαντιστών της Ισλαμικής Ομάδας Λίβυων Μαχητών (GICL) στα τουρκοσυριακά σύνορα.

Ο "Συριακός Εθνικός Στρατός" (Syrian National Army - SNA) συγκροτήθηκε τον Σεπτέμβρη με την Τουρκο-Γαλλική συμφωνία και την υποστήριξη των ΗΠΑ με σκοπό να επιτύχει εκεί που απέτυχε ο FSA, στην συσπείρωση δηλαδή των διάσπαρτων αντικαθεστωτικών ομάδων και την εκμετάλλευση χιλιάδων εκπαιδευμένων στρατιωτών που αυτομόλησαν απο τον καθεστωτικό στρατό. Διοικητής του SNA ορίστηκε ο Υποστράτηγος Muhammad Hussein al-Haj Ali που διέφυγε στην Τουρκία. Το γεγονός της συγκρότησης του SNA προβλήθηκε έντονα από τα δυτικά ΜΜΕ τον μήνα εκείνο αλλά οι μετέπειτα εξελίξεις διάψευσαν τις προσδοκίες για καλύτερη οργάνωση κι εξοπλισμό που είναι το κυριότερο πρόβλημα των αντικαθεστωτικών ομάδων. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι "υπάρχουν οι εθελοντές αλλά αδυνατούν να τους εξοπλίσουν". Τις τελευταίες μέρες γίνεται ακόμα μία προσπάθεια ένωσης των αντικαθεστωτικών -πολιτικών- δυνάμεων όπως αυτής του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού που θα καθορίσει και τις εξελίξεις στην ένοπλη πτέρυγα της αντιπολίτευσης. Τον Σεπτέμβρη περιέργως τα διεθνή ΜΜΕ βιάστηκαν, από ότι φαίνεται, να αντικαταστήσουν τον FSA από τον SNA αναφέροντας μάλιστα ότι δύο Ταξιαρχίες του SNA διοικούνται ήδη από Τούρκους αξιωματικούς χωρίς όμως να εμπλέκονται στις μάχες και περιορίζονται στην έδρα τους πλησίον της Gaziantep.

Ομάδες ακραίων ισλαμιστών και Τουρκικός συντονισμός

Δημιουργήθηκαν κι οργανώθηκαν από εξτρεμιστές με εμπειρία στην οργάνωση τέτοιων ομάδων, διαθέτοντας άφθονο χρήμα με την υποστήριξη του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας.  Οι δύο πρώτες φέρονται να χρηματοδοτούν και να εξοπλίζουν τους εξτρεμιστές και η Τουρκία να αναλαμβάνει την εκπαίδευση και την υποστήριξη στα στρατόπεδα των συνόρων. Κοινό χαρακτηριστικό των ομάδων αυτών είναι η έντονη παρουσία στην Δυτική Συρία κυρίως πλησίον των τουρκοσυριακών συνόρων όπου κατοικούν στην πλειονότητα Αλαουίτες και Χριστιανοί με ότι σημαίνει αυτό στον "ιερό πόλεμο" που διεξάγουν. Οι ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού δεν θα επιβίωναν στις συγκρούσεις με τον καθεστωτικό στρατό αν δεν είχαν την υποστήριξη των ομάδων αυτών, πέραν της υποστήριξης που τους παρέχει η Άγκυρα. Οι ακραίες ισλαμιστικές ομάδες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην έκταση, στην ένταση και στην έκβαση των μαχών λόγω της εμπειρίας και του φανατισμού τους.

Η Liwaa al-Ummah η οποία δραστηριοποιείται βόρεια του Idlib, τέθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 υπό τον FSA. Ιδρυτής και διοικητής είναι ο Αl-Mahdi al-Harati. Τους προηγούμενους μήνες έδωσε συνεντεύξεις στο Canal Plus και στη Le Figaro, από ένα χωριό στα τουρκοσυριακά σύνορα όπου διέμενε για τουλάχιστον δύο μήνες,  στο οποίο εκπαίδευε μαχητές της οργάνωσης.  Ο συμπαθής κατα τα άλλα κ Αl-Mahdi υπήρξε μέλος της Al Qaeda, και πρώην διοικητής της Ταξιαρχίας της Τρίπολης. Ήταν παρών στη γνωστή σε όλους μας επέμβαση στο Mavi Marmara (βλέπε: Άλλος ένας Ελληνικός παραλογισμός) και αιχμαλωτίστηκε από τις Ισραηλινές δυνάμεις. Τα ίδια δημοσιεύματα ανέφεραν και τον Adem Kikli, υπολοχαγό του Abdel Ηakim Belhaj (ιστορικός ηγέτης της Λιβυκής Al Qaeda), ο οποίος πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στην Τουρκία και ειδικότερα στη ΝΑΤΟική βάση του Incirlik για να οργανώσει ομάδες εκατοντάδων μαχητών της Al Qaeda για την συμμετοχή τους στις συγκρούσεις της Συρίας στο πλευρό του FSA. Εξάλλου πέραν των υπολοίπων αναφορών είναι χαρακτηριστική η αναφορά του πρώην αξιωματικού της CIA, Philip Giraldi, σχετικά με τη χρήση της ΝΑΤΟικης βάσης του Incirlik για την προμήθεια και την εκπαίδευση αντικαθεστωτικών σε εξοπλισμό υποκλοπών κι επικοινωνίας. O Abdel Ηakim Belhaj παραμένει ένας από τους πιο καταζητούμενους τρομοκράτες ενώ μαζί με τον Σεΐχη Ali Al-Salibi πρωταγωνιστούν στην Λιβυκή πολιτική σκηνή. Οι Belhaj και Αl-Salibi κατάφεραν να εξασφαλίσουν μεγάλο μέρος από τα κονδύλια ύψους 2 δις δολ. της χρηματοδότησης του Κατάρ, για λογαριασμό της Λιβυκής Al Qaeda. Η αντιτρομοκρατική επιτροπή του ΟΗΕ, και το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ διατηρούν στη μαύρη λίστα τους την οργάνωση του Abdel Ηakim Belhaj και του Σεΐχη Salabi υπό την παλαιά της ονομασία "Μαχόμενη Ισλαμική Ομάδα στη Λιβύη".

Mε το μπλε αλεξίσφαιρο γιλέκο εμφανίζεται ο Paul Conroy, "φωτορεπόρτερ" της The Sunday Times πράκτορας όπως αποκαλύφθηκε της ΜΙ6, με το μαύρο ο Αl-Mahdi al-Harati και δεξιά με την παραλλαγή ο Abdel Hakim Belhaj

Σύμφωνα με την Daily Telegraph ήδη από τα τέλη του 2011 ο προσωρινός πρόεδρος της Λιβύης μεσολάβησε για την συνάντηση του Abdel Ηakim Belhaj με ηγετικά στελέχη του FSA στη Τουρκία με σκοπό να τον αντιπροσωπεύσει για την προμήθεια όπλων και μαχητών τους οποίους και θα αναλάμβανε να εκπαιδεύσει, έχοντας εμπειρία καθότι ήταν ο ηγέτης της Al-Jama al-Islamiyyah al-Muqatilah bi-Libya.

Το υπο Λιβυκή σημαία Al-Entisar "The Victory", Λιμάνι Αλεξανδρέττας (σημ.Iskenderun), 35 μίλια από τα συριακά σύνορα, 6 Σεπτεμβρίου 2012.

Δημοσιογράφοι από το Fox News, τους Times του Λονδίνου και το BBC ανέφεραν ότι το Al Entisar μετέφερε 400 τόνους φορτίο το οποίο περιελάμβανε (το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο μέχρι στιγμής)  φορτίο οπλισμού για τους αντικαθεστωτικούς, το οποίο εξασφαλίστηκε από την Λιβύη. Αναφέρεται η ύπαρξη αντιαρματικών και αντιαεροπορικών πυραύλων. Σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα το συγκεκριμένο φορτίο ήταν τόσο πλούσιο, ώστε ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στον FSA και την Μουσουλμανικής Αδελφότητας της Συρίας σχετικά με την διανομή του. Ο υπεύθυνος της μεταφοράς του οπλισμού όπως αναφέρεται είναι η τουρκική ΜΚΟ με τίτλο "Τουρκικό Ιδρυμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την Ελευθερία και την Ανθρωπιστική Βοήθεια" (ΙΗΗ) (βλέπε ΜΙΤ και Μavi Marmara) η οποία βρίσκεται πίσω από το κίνημα "Free Gaza" και τον στολίσκο της "ανθρωπιστικής βοήθειας" που προσπαθεί να σπάσει τον Ισραηλινό αποκλεισμό. Η ΜΚΟ το 2010 οδήγησε τέτοιο στολίσκο με το Mavi Marmara με τα γνωστά γεγονότα.

Υποστηρικτής και χρηματοδότης της ροής εξοπλισμού από την Λιβύη αναφέρονται το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία οι οποίες όμως ανταγωνίζονται για τις ομάδες-τελικούς αποδέκτες. Ενώ το Κατάρ υποστηρίζει την Μουσουλμανική Αδελφότητα σε αντίθεση με την Σ.Αραβία ο αραβικός σύνδεσμος στο τουρκικό κέντρο συντονισμού είναι σε επαφή με τον Abu Khalid της Ταξιαρχίας Tawhid. Η συγκεκριμένη ομάδα είναι Σαλαφιστική και ως εκτούτου δεν έχει καλές σχέσεις με την Μουσουλμανική Αδελφότητα. Όχι τυχαία, ο ηγέτης της οργάνωσης Shuqur Al Sham Ahmad, εν ονόματι Abu Issa,  δημοσίευσε video με καταγγελίες κατά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σε στενή πάντα συνεργασία με την Jabhat al-Nusra, αμφότερες "ανταγωνιστικές" ομάδες για τον FSA, υπό Σαουδαραβική επιρροή. Παρά τον ανταγωνισμό" των κέντρων υποστήριξης Κατάρ-Σ.Αραβίας οι περισσότερες δυνάμεις ακραίων ισλαμιστών συνεχίζουν να λαμβάνουν εξοπλισμό κι υποστήριξη μέσω του οργανωτικού τουρκικού κέντρου που έχει στηθεί στην Κωνσταντινούπολη και το οποίο λειτουργεί ως σύνδεσμος-διαμεσολαβητής ανάμεσα στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τη Σαουδική Αραβία με στόχο να ελέγξουν τη συριακή εξέγερση. Τον περασμένο Αύγουστο περισσότεροι από 3500 μαχητές από τα κράτη του Κόλπου, την Λιβύη, την Τυνησία, την Τσετσενία, την Σομαλία και το Σουδάν πέρασαν τα σύνορα από την Τουρκία στη Συρία, ενώ η προσπάθειες ποδηγέτησης του FSA από την Μουσουλμανική Αδελφότητα, σε αντάλλαγμα εξοπλισμού και χρηματοδότητησης, κορυφώνονται. Τον Ιούνιο του 2012 σε ρεπορτάζ των New York Times αναφέρθηκε ότι η CIA αγοράζει οπλισμό από Κατάρ-Σ.Αραβία και τα προωθεί στην Μουσουλμανική Αδελφότητα ενώ παράλληλα τους τροφοδοτεί με δορυφορικές πληροφορίες σχετικά με τις μετακινήσεις των καθεστωτικών δυνάμεων.

Ταξιαρχία Tawhid. Ηγέτες της είναι ο Abdul Aziz al-Salama κι ένα πρώην μέλος της Fatah al Islam ο Τζιχαντιστής Abdul Qader Al-Saleh (με ψευδώνυμο Abu Khalid) που έγινε διεθνώς γνωστός από την συνέντευξή που παραχώρησε στον δημοσιογράφο του Al Jazeera, Ahmet Muvaffak Zeydan. Ο κ.Zeydan που είναι γνωστός για την συμπάθεια που τρέφει στην Al-Qaeda και τις συνεντεύξεις που πήρε από τον Osama bin Laden, είναι πρώην μέλος των Αδελφών Μουσουλμάνων της Συρίας. H Tαξιαρχία Tawhid Υποστηρίζεται από το Kατάρ και οργανώθηκε στα πρότυπα της Λιβυκής Ισλαμικής Ταξιαρχίας της Τρίπολης. Η ηγετική ομάδα της δεν δίστασε να χαιρετίσει  δημοσίως την συμμετοχή της Al-Nusra Front, παραστρατιωτικής ομάδας της Al-Qaeda, στις συγκρούσεις. Κουρδικά ΜΜΕ τον περασμένο Ιούνιο είχαν αποκαλύψει μυστικό έγγραφο του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο απευθύνονταν στο τουρκικό προξενείο της πρωτεύουσας του Ιρακινού Κουρδιστάν σχετικά με την αποσταθεροποίηση της κουρδικής περιοχής. Σε αυτό γίνονταν αναφορά σε συναντήσεις μεταξύ των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και του Abdul Qader Al-Saleh με απώτερο σκοπό να αναγκάσει τις κουρδικές δυνάμεις να ενταχθούν σε αυτές τις συριακής εξέγερσης.

Abdul Qader Al-Saleh

Έτερος στόχος, ήταν να στρατολογήσει και να ενώσει τις διάσπαρτες ένοπλες ομάδες που μάχονταν στο Χαλέπι κι άνηκαν στον FSA. Τους προηγούμενους μήνες προσπάθησε να κερδίσει τις εντυπώσεις και να προβάλει την ομάδα του ως θριαμβεύτρια των συγκρούσεων στο Χαλέπι και στην Ιντλιμπ, ανεβάζοντας εκατοντάδες προπαγανδιστικά video στο διαδίκτυο κι αναφέροντας ότι οι μαχητές του φτάνουν τους 8.000. Στις αρχές Σεπτεμβρίου υποστήριξε ενεργά την προσπάθεια ένωσης διαφόρων εξτρεμιστικών ομάδων με τον FSA, για την δημιουργία του Syrian National Army, χωρίς θετικά αποτελέσματα. Να σημειωθεί ότι οι άνδρες των ομάδων αυτών υποχρεώνονται να αφήνουν γενειάδα και να προσεύχονται τηρώντας τον Σαλαφιστικό ισλαμικό κώδικα όπως ορίζουν οι χρηματοδότες (Κατάρ-Σαουδική Αραβία) για να απολαμβάνουν χρηματοδότηση και εξοπλισμό. Στις συγκρούσεις που βιντεοσκόπησαν κι ανάρτησαν στο διαδίκτυο εμφανίζονται να συνεργάζονται με την ομάδα Τζιχαντιστών της Jabhat Nusrah , σε άλλο εμφανίζονται με την Σαλαφιστική Ahrar al-Sham (επίθεση αυτοκτονίας) ενώ επιτέθηκαν και σε βάση αεράμυνας στο Salqin σε συνεργασία με τις προηγούμενες δύο και την Deraa al-Thawra. Κύριος χρηματοδότης και κέντρο υποστήριξής της αποτελεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα της Συρίας.

Μία από τις ομάδες που είναι υπό την διοίκησή του κ. Al-Saleh (απλή συνωνυμία με την πρώην σύμβουλο του κ.Βούγια) είναι και η Ταξιαρχία Salahuddin Al Ayoubi, ομάδες της οποίας δρούν στο Ιράκ κατά των Αμερικανικών δυνάμεων και χαρακτηρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση. Το τελευταίο διάστημα η συγκεκριμένη οργάνωση ευθύνεται για σειρά επιθέσεων κατά των κουρδικών πληθυσμών όπως αναφέρουν οι κουρδικές Μονάδες Λαικής Άμυνας (YPG), με προφανή στόχο να τις εμπλέξουν στην εμφύλια σύγκρουση. Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του PKK.

«Οι επιτιθέμενες ομάδες πρέπει να σταματήσουν τις επιθέσεις τους εναντίον του κουρδικού λαού. Δεν πρέπει να είναι οι δολοφόνοι του κουρδικού λαού εμπιστευόμενοι την Τουρκία. Αν επιμείνουν για αυτές τις επιθέσεις, θα πρέπει να ξέρουν ότι εμείς, ως κίνημα για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν, θα υποχρεωθούμε να παρέχουμε στρατιωτική υποστήριξη στον λαό μας του Δυτικού Κουρδιστάν»

Τους τελευταίους μήνες η ταξιαρχία αυτή ευθύνεται για μια σειρά επιθέσεων σε άμαχο πληθυσμό σε γειτονιές του Χαλεπίου και σε κοντινά χωριά που προστατεύονται από τις κουρδικές Μονάδες Λαϊκής Άμυνας (YPG) που είχε ως αποτέλεσμα να διεξαχθούν μάχες και αντίποινα εκατέρωθεν. Στις αρχές του μήνα απήγαγαν κι εκτέλεσαν διοικητή ομάδας YPG, μετά από αποτυχημένη προσπάθεια ανταλλαγής σωρών φονευθέντων μαχητών. Το YPG καταγγέλλει ότι πίσω από αυτήν βρίσκεται το πολιτικό κίνημα, Kurdish Freedom Party-Azadi (Ελευθερία), που υποστηρίζεται από την Άγκυρα. Άξια αναφοράς είναι η σύλληψη (τέλη Ιουλίου) του Γενικού Γραμματέα του Azadi και μέλος του KNC, Mustafa Juma, όταν μετά από έλεγχο σε διασυνοριακό σταθμό στα σύνορα με το Ιράκ, διαπιστώθηκε ότι μετέφερε έγγραφα σχετικά με τις δυνάμεις του YPG στο τουρκικό προξενείο του Ιρακινού Κουρδιστάν... Ο Juma ελευθερώθηκε έπειτα από την παρέμβαση του Μπαρζανί ο οποίος έπειτα πρωταγωνίστησε στη προσπάθεια δημιουργίας ενιαίου οργάνου που θα αντιπροσωπεύει τον συροκουρδικό πληθυσμό.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα ξένων ΜΜΕ, η Άγκυρα επίσης υποστηρίζει ένοπλες ομάδες Τουρκμάνων όπως την Abou Omar Dadika που επιτέθηκε στα τέλη Οκτωβρίου σε κουρδικό χωριό στην περιοχή Afrin κι απωθήθηκε από δυνάμεις των YPG. Χαρακτηριστική του παιχνιδιού που παίζει η Άγκυρα στο Συριακό Κουρδιστάν είναι η συνέντευξη ενός κουρδικής καταγωγής σύρου ηγέτη μιας 45μελούς ένοπλης ομάδας που συμμετείχε στις συγκρούσεις στο Χαλέπι. "If we - Kurds and Arabs - join ranks, and are able to get military support from Turkey, we can fight not only the regime but also the PKK," Η συνέντευξη δόθηκε από το κρησφύγετό του στην επαρχία Hatay...

H Jabhat al-Nusra γνωστή κι ως al-Nusra Front με πλήρες ονομασία Jabhat al-Nusra li-Ahl al-Sham min Mujahedi al-Sham fi Sahat al-Jihad (The Front for Aid to the People of the Levant by the Mujahideen of the Levant on the Battlefields of the Jihad) όπως παρουσιάστηκε φέτος τον Ιανουάριο, με το "πεδία μαχών της Jihad" να υποδηλώνει τη διεθνή δράση των μαχητών της. Δεν είναι η πολυπληθέστερη ομάδα Τζιχαντιστών, αλλά σίγουρα είναι η πιο περιβόητη με τους πλέον έμπειρους μαχητές κι αποτελεί παρακλάδι της Al Qaeda με πλούσια τρομοκρατική δράση. Ο FSA αρνείται ότι ανήκει στις τάξεις του αλλά τους μαχητές της τους χαρακτήρισε ως "Ειδικές Δυνάμεις του Χαλεπίου" μετά από τις επιτυχημένες επιχειρήσεις υποστήριξης τις φορές που δυνάμεις του FSA πιέζονταν και οπισθοχωρούσαν. Ενισχύθηκε με μέλη της Ιρακινής Al Qaeda και της Fatah al-Islam και στις 23 Ιανουρίου με video στο youtube ανακοίνωσε την ίδρυση των Free Ones of the Levant Brigades. Η δράση της περιλαμβάνει πολλές βομβιστικές επιθέσεις από τη Δαμασκό και τα περίχωρα της μέχρι τα βόρεια κι ανατολικά σύνορα. Σε συνεργασία με άλλες ισλαμιστικές ομάδες, όπως τάγματα της Al Farouq συμμετείχε σε σφοδρές μάχες, καταλαμβάνοντας Συριακές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αρωγοί, μέλη του Ισλαμικού κινήματος al-Fajr  και Tσετσένοι μαχητές. Συνήθεις τακτικές δράσης είναι οι επιθέσεις με IED, οι επιθέσεις αυτοκτονίας και οι εκτελέσεις απαχθέντων κι αιχμαλώτων που κινηματογραφούν και δημοσιεύουν στο διαδίκτυο.

Μαχητής της Al Nusrah Front εκτελεί αιχμαλώτους στρατιώτες μετά την επίθεση στην Hanano

Η Ghouraba al-Sham (Ξένα Συντάγματα Δαμασκού) είναι γνωστή ομάδα Τζιχαντιστών παρακλάδι της Al Qaeda με πλούσια τρομοκρατική δράση στο Αφγανιστάν, στη Δαμασκό και στο Ιράκ. Πιστεύεται ότι είναι η μετονομασία ή αδελφή ομάδα της Jund Al-Sham που πολεμούσε τις Αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ σε συνεργασία με άλλες ομάδες της Al Qaeda. Τα διεθνή δημοσιεύματα την αναφέρουν ως κομμάτι του FSA και η συριακή κυβέρνηση την κατονομάζει τα τελευταία χρόνια ως μια την κύρια ακραία ισλαμιστική ομάδα που καθοδηγείται κι υποστηρίζεται από ξένες δυνάμεις για την ανατροπή του καθεστώτος.

Ταξιαρχία Shuhada γνωστή κι ως The Martyrs of Idlib Brigade συμμετέχει σε συγκρούσεις στην επαρχία Idlib. O διοικητής της Basel Eissa σκοτώθηκε σε αεροπορική προσβολή στις 5 Νοεμβρίου 2012 στην πόλη Harem στην οποία οι μαχητές του μάχονται επί βδομάδες για τον έλεγχό της. Λίγες μέρες πριν εξέφραζε σε δημοσιογράφο του France24 τους φόβους του για τις αεροπορικές προσβολές. Η Harem των 25.000 κατοίκων βρίσκεται στα τουρκοσυριακά σύνορα κι από τις μάχες έχει μετατραπεί σε πόλη φάντασμα, σε αυτήν λήφθηκε το βίντεο από το Ιρανικό PressTV που αναμεταδόθηκε κι από το Al Jazeera, με την εκτέλεση ενός άοπλου από μαχητές της συγκεκριμένης ταξιαρχίας ισλαμιστών.

Ο Eissa είχε γίνει γνωστός για την επιτυχημένη διοίκηση μαχητών στην Idlib τον Μάρτιο και την κατάληψη της Armanaz τον Ιούνιο, γειτονική πόλη της Harem στα τουρκοσυριανά σύνορα. Απαντώντας στις καταγγελίες του Reuters εκτελέσεις αιχμαλώτων στρατιωτών και άλλα εγκλήματα πολέμου από δικούς του ενόπλυς, δήλωσε ότι προσπάθησε να τους αποτρέψει, ότι η βιαιότητα υπάρχει στον πόλεμο αλλά είναι κάτι που οι μαχητές του γενικά αποφεύγουν... Πάντως οι δημοσιογράφοι φωτογράφισαν πλήθος νεκρών στρατιώτών στις πόλεις Harem και Armanaz. Οι θανόντες είχαν εκτελεστεί, δεμένοι πισθάγκωνα και απο μία σφαίρα στο κεφάλι.

O Συριακός Απελευθερωτικός Στρατός (Syrian Liberation Army - SLA) που  συγχέεται συνήθως με τον FSA, αποτελεί ένα μέτωπο ομάδων Σαλαφιστών αλλά και μετριοπαθών ισλαμιστών που δραστηριοποιείται κυρίως στην επαρχία Idlib. Ο εξοπλισμός του είναι μάλλον ελλειπής αφού καταγγέλλει ότι ο καλύτερα εξοπλισμένος FSA δεν εμπλέκεται το ίδιο ενεργά στις μάχες. Μεγάλο μέρος της δράσης του αναλώνεται σε βομβιστικές ενέργειες με IED. Στον SLA ανήκουν οι ομάδες Ansar al-Islam στη Δαμασκό, Shuqur Al Sham σε Idlib και Hama, al-Farouq στη Homs, Amro Bin A’as και Deir Azzour Revolutionary Council στην Deir Azzour.

H Μεραρχία Haqq είναι μια ριζοσπαστική ισλαμιστική συμμαχία ομάδων που μάχονται με την γνωστότερη Ταξιαρχία Farouq στη Homs. Ηγείται από τον Abderrahman Suways, πρώην αλεξιπτωτιστή που φυλακίστηκε μαζί με εκατοντάδες άλλους στις έρευνες του 2000, για συμμετοχή στην πολιτική οργάνωση Ηizb ut Τahrir.

H Ταξιαρχία Al Farouq μάχεται δυτικά της Homs. Τα μέλη της έχουν δεί εκτεταμένη δράση, ενώ συχνά βιντεοσκοπούν και αναρτούν στο διαδίκτυο πληθώρα εγκληματικών ενεργειών, γεγονός που έχει απασχολήσει τα διεθνή ΜΜΕ ούκ ολίγες φορές. Σύμφωνα με τους ίδιους, ανήκουν στις τάξεις του FSA κάτι που επίσημα απορρίπτεται εδώ και μήνες. Φέρεται να συνεργάζεται με άλλες γνωστές ομάδες και να αποτελεί σύνδεσμό της Fatah al-Islam στην ευρύτερη περιοχή. Όπως προείπαμε είναι γνωστή κυρίως από τα video με τις απαγωγές κι εκτελέσεις αμάχων και αιχμαλώτων του καθεστωτικού στρατού. Μαχητές της απήγαγαν ομάδα Ιρανών μηχανικών σε πετρελαϊκή εταιρεία. Το Time την χαρακτηρίζει από τις πλέον ισχυρές δυνάμεις ακραίων ισλαμιστών.

Η Al Abbas είναι μια από τις ομάδες που μάχεται στη πόλη Deir Al Zour, ανήκει στην Al Farouq.

Η Ahrar al-Sham θεωρείται η πολυπληθέστερη Ταξιαρχία Τζιχαντιστών, η συνεχής εισροή χιλιάδων Σαλαφιστών όμως την μετέβαλε ουσιαστικά σε Σαλαφιστική. Συνεργάζεται στενά με την Jabhat al-Nusra και τον FSA κι άλλες ομάδες, αλλά οι επιθέσεις της επικεντρώνονται κυρίως σε κυβερνητικούς και στρατιωτικούς στόχους με βομβιστικές επιθέσεις και επιθέσεις αυτοκτονίας. Συγκροτήθηκε στα τέλη του 2011, οι ίδιοι δηλώνουν ότι αποτελείται από 25 Ταξιαρχίες διεσπαρμένες σε όλη τη Συρία, στην ιστοσελίδα τους περιλαμβάνονται 60 ομάδες. Καρπώνεται το μεγαλύτερο μερίδιο από την χρηματοδότηση του Καταρ και της Σαουδικής Αραβίας και το μεγαλύτερο μέρος των "εισαγόμενων" μαχητών. Ηγέτης της θεωρείται ο Abdul-Rahman al-Souri που αναφέρεται κι ως Abu Abdullah.

Απο την επίσημη ιστοσελίδα της Ahrar al-Sham

H Shuqur Al Sham μάχεται μαζί με την Ahrar al-Sham, εμπνέεται από την Al Qaeda και σε αυτή μετέχουν Σύριοι, Άραβες, Γάλλοι και Βέλγοι Τζιχαντιστές. Ηγέτης της ο Ahmad Abu Issa τον οποίον έχουμε ήδη αναφέρει.

Η Fatah al-Islam αποτελείται κυρίως από Τζιχαντιστές και Σαλαφιστές μαχητές, είναι από τις ομάδες που εμπνέονται από την Al Qaeda κι έχει πλούσιο παρελθόν τρομοκρατικών ενεργειών και μαχών κυριότερα σε Λίβανο αλλά και στο Ιράκ. Υπέστη μεγάλες απώλειες τα προηγούμενα χρόνια και η κατάσταση στη Συρία της δίνει την ευκαιρία για στρατολόγηση νέων μαχητών. Πρόσφατα αναφέρθηκαν μαχητές της να εισέρχονται στη Συρία με βαρύ οπλισμό, ο ηγέτης της Abu Hussam al Shami, γνωστός κι ως Abdul Aziz al Kourkli, ο οποίος σκοτώθηκε τις προηγούμενες μέρες σε συγκρούσεις στη Δαμασκό.

H Ansar Al Sham συγκροτήθηκε από τον Σείχη Abu Baseer al-Tartusi (Abdal Munem Mustafa Halima) στρατολογώντας δεκάδες Βρετανούς Tζιχαντιστές. Ο al-Tartusi θεωρείται από τους κορυφαίους θεωρητικούς και διαμορφωτές κοινής γνώμης, κι από τους πλέον εξέχοντες σαλαφιστές ιεροκήρυκες που προωθεί το κίνημα των Τζιχαντιστών. Διέμενε στη Βρετανία από το ΄80 αφού διώχθηκε από το καθεστώς Άσαντ. Τις τελευταίες βδομάδες εμφανίστηκε σε video στη πόλη Λατάκια. Τις περασμένες δεκαετίες υποστήριζε την επιβολή δια της βίας Ισλαμιστικών καθεστώτων σε Ιράκ και Αφγανιστάν, αλλά είναι αντίθετος σε επιθέσεις αυτοκτονίας και επίθεσεις σε μη-μουσουλμανικούς πληθυσμούς, ενώ κατάγγειλε τη μη συνεργασία της Jabhat al-Nusra με τον -κοσμικό- FSA, υπέρ του οποίου τάσσεται. Το σκεπτικό είναι απλό : "Ας ρίξουμε τώρα τον Ασάντ και μιλάμε για θεολογικές διαφορές αργότερα"

H Ahfad al-Rasul ανήκει στον FSA, μάχεται στη Δαμασκό κι είναι γνωστή για τις εκτελέσεις υψηλόβαθμων αξιωματικών του συριακού στρατού.

Η Suleiman Fighting Company είναι  ομάδα που εμφανίστηκε σε συγκρούσεις σε Idlib και Ηama και ηγείται από τον Σαλαφιστή Abu Suleiman al-Hamawi. Πρώην έγκλειστος φυλακών υψηλής ασφάλειας  που φημίζεται για εγκληματικές δραστηριότητες σχετιζόμενες με την διακίνηση ναρκωτικών ουσιών.

Η Deraa Al Thawrah αποτελείται από ομάδες Βεδουίνων στα νότια σύνορα της χώρας, που διευκολύνουν και διασφαλίζουν τις οδούς μεταφοράς δυνάμεων και υλικού προς το εσωτερικό.

Κοινό χαρακτηριστικό των ομάδων ακραίων ισλαμιστών είναι συνήθης πρακτική εκτέλεσης αιχμαλώτων, απαχθέντων αμάχων, κατηγορούμενων ως πρακτόρων του κράτους και των αποστατών (Kafir). Κοινό τους χαρακτηριστικό επίσης είναι η εχθρική στάση έναντι όλων εκείνων που χαρακτηρίζουν κατά τα κριτήριά τους ως μη "γνήσιων μουσουλμάνων" στοχοποιώντας όχι μόνο αλλόθρησκους αλλά κι ομόθρησκους κατοίκους, πέραν των καθεστωτικών δυνάμεων. Ως εισαγόμενοι μαχητές κι ως μισθοφόροι πιστοί ενδιαφέρονται μόνο για την δημιουργία ενός κράτους που θα εφαρμόζονται οι επιταγές του Ισλαμικού Νόμου κι αδιαφορούν κατά τη δράση τους για τις συνέπειες επί του τοπικού πληθυσμού. Αυτό μεταφράζεται σε εισβολές σε κατοικημένες περιοχές που δεν υπάρχουν συγκρούσεις και επιθέσεις σε κυβερνητικούς στόχους άνευ ουσιαστικής αξίας με σκοπό να προκαλέσουν την αντίδραση του καθεστωτικού στρατού, είτε με πυροβολικό, είτε με αεροπορικές προσβολές, με συνέπεια την καταστροφή οικιών και τη δημιουργία νέων προσφυγικών κυμάτων. Να σημειωθεί ότι οι καθεστωτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν συχνά πυρομαχικά διασποράς με καταστροφικές συνέπειες.

Διαβάστε περισσότερα...