F-35 Customers, Competitors, and Challenges

O διεθνούς φήμης δημοσιογράφος Bill Sweetman του γνωστού περιοδικού Αviaton Week and Space Technology γράφει για τις τελευταίες εξελίξεις στο πρόγραμμα του F-35:

By Bill Sweetman, Amy Butler

June 17, 2013

The F-35 fighter program remains fully funded despite delays and overruns,
but acquisition plans for the U.S. and some partner nations are in flux.
Orders have been delayed or cut by some partners and further delays are
possible now that the 3F software release needed for international
countries to declare initial operational capability has slipped to 2019. One
hundred of the original 730 partner orders have been removed from
acquisition plans due to increasing cost and defense budget reductions
globally.

Almost 360 more are jeopardized by planning changes and political
challenges. Denmark has launched a new source-selection process with a
mid-2015 decision deadline. The Canadian government launched a review of its
choice of the stealthy Joint Strike Fighter, after the nation's
auditorgeneral found flaws in the sole-source plan and it is under pressure
to start a competition. The U.K. and Australia remain committed, but some of
their purchases are likely to be deferred beyond 2030, while major political
groups in Italy (including the fast-growing M5S movement) and the
Netherlands are opposed to buying any F-35s.

The U.S. services have held to their total buys -- but those are subject to
decisions of future Congresses, since fewer than half of the planned orders
will be placed in the next 10 years. Multiple Washington think-tanks,
including the influential Center for Strategic and Budgetary Assessments,
have recommended reducing F-35 orders (and in some cases, tactical fighter
forces in general) in favor of longer-range systems.

The U.S. Navy's peak annual JSF acquisition rate (for both the B and C
models) has been reduced to 40 from 50 aircraft per year, according to the
latest selected acquisition report. Nominally, the U.S. Air Force plans to
increase its delivery rate to 60 per year in 2018 and 80 in 2021, but this
does not mesh with service testimony to Congress that shows 1,130 or more
older aircraft, including 300-plus updated F-16s, in its 2030 inventory.
That would leave the Air Force with 770 F-35s, but current plans show 1,050
JSFs delivered to the service by 2030. The Air Force has not been willing to
comment on the discrepancy.

By contrast, Lockheed Martin has nabbed sales to Israel and Japan and is in
the running for orders in South Korea and Singapore.

These developments have opened up opportunities for competitors to challenge
the F-35 in U.S. and international markets with upgraded versions of
in-service aircraft. Boeing will flight-test features of a stealthier, more
powerful, longer-range Advanced F/A-18E/F Super Hornet in the coming months
and Australia has announced its intention to acquire EA-18G Growlers, which
would be the first-ever export sale of a dedicated fighter-based electronic
combat aircraft. Two development contracts for the Saab JAS 39E Gripen were
issued in February and March by Sweden. Meanwhile, the Eurofighter partner
nations -- seeing opportunities in the United Arab Emirates, Canada, and
Denmark, among others -- appear to be more ready to back the consortium&# 39;s
product-improvement plans, a Eurofighter executive says.

-- Amy Butler and Bill Sweetman/Washington

Software: U.S. Air Force Lt. Gen. Christopher Bogdan, F-35 program director,
is "moderately confident" of on-time delivery of the fighter' s 2B software
package for the U.S. Marine Corps to be the first to declare initial
operational capability (IOC) by December 2015. Likewise, the 3I release,
including 2B software and updated hardware, is needed for the Air Force's
IOC planned for December 2016. Bogdan acknowledges greater risk in the
readiness of the 3F package, which will include a more comprehensive attack
capability, when development wraps up in 2017 (AW&ST July 9, 2012, p. 103).

Helmet: Questions remain about whether Rockwell Collins Vision Systems
International will deliver the so-called "Gen 3" helmet-mounted display
system needed for full F-35 performance. The Marine Corps plans to declare
F-35B IOC in December 2015 with the "Gen 2" helmet on which the night-vision
camera falls short of requirements for nighttime aerial refueling and
vertical landing. A new nighttime camera will be tested on a Gen 3 helmet in
January. Questions remain about whether earlier jitter and horizon
calibration issues will be addressed in this next helmet version. (AW&ST
June 10, p. 29).

Testing, "Concurrency Cost": Customers, especially those buying early such
as the U.S., U.K., and the Netherlands, are exposed to the financial risk of
taking ownership of aircraft that will require retrofits to address issues
found in flight or durability testing, which is not expected to wrap up
until 2017. Additionally, F135 engine manufacturer Pratt & Whitney is
conducting durability testing with particular attention to whether
high-cycle fatigue could cause more cracking than predicted in the
low-pressure turbine. This risk is prompting some customers to delay their
purchases until the configuration is solid and fully tested, adding to the
price of early deliveries (AW&ST Dec. 24, 2012, p. 39).

Πηγή
 

Διαβάστε περισσότερα...

F-35, υπερμαχητικό ή αποτυχία;

H εκπομπή της Αυστραλιανής τηλεόρασης ABC, Four cornens, αναλύει και αποδομεί σε μεγάλο βαθμό, όχι μόνο την διαδικασία επιλογής του F-35 από την Αυστραλιανή κυβέρνηση το 2002 αλλά και τις πολυδιαφημισμένες δυνατότητες του μαχητικού αυτού, οι καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του οποίου συνεχίζονται εκτοξεύοντας το κόστος και καθυστερώντας σημαντικά το όλο πρόγραμμα. Οι αγγλομαθείς αξιζει να την παρακολουθησουν.

Η εκπομπή προβλήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2013 και σίγουρα μας ενδιαφέρει μιας και οι εξ ανατολών γείτονες συμμετέχουν κι εκείνοι στο ήδη καθυστερημένο κι εκτός προϋπολογισμού πρόγραμμα. Συμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις η Αυστραλία παραμένει στο σχέδιο απόκτησης 100 F-35 παρά την αγορά 12 EA-18G λόγω των καθυστερήσεων στο πρόγραμμα του F-35.

© 2013 ABC

Διαβάστε περισσότερα...

Η "δίαιτα" του F-35 το έκανε 25% πιο ευάλωτο

F-35 σε φάση τελικής συναρμολόγησης

Σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έκθεση της επιτροπής Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης του Πενταγώνου για το πρόγραμμα F-35, η οποία μόλις ήρθε στην δημοσιότητα, ορισμένες αλλαγές στην σχεδίαση του το έκαναν 25% πιο ευάλωτο σε πυρά.

Οι τρείς εκδόσεις του υπο ανάπτυξη αμερικανικού μαχητικού, F-35A για την USAF (και την ΤΗΚ), F-36B για τους Πεζοναύτες, και F-35C για το USN, έχουν σχεδόν αγγίξει το μέγιστο σχεδιαζόμενο βάρος των 30.000 λιβρών έκαστο. Έτσι οι μηχανικοί του προγράμματος επανασχεδιάζουν ορισμένα κρίσιμα απάρτια του α/φ, στην προσπάθεια να κρατήσουν το βάρος σε ανεκτά επίπεδα. Δύο από αυτές τις αλλαγές κατέστησαν το πολύπαθο -και πανάκριβο- F-35 κατά 25% πιο ευάλωτο στο να εκραγεί εν πτήση μετά από πλήγμα.

Πρόσφατες δοκιμές έδειξαν ότι η αφαίρεση συγκεκριμένων βαλβίδων ψυκτικού υγρού (βάρους 2 λιβρών) και βαλβίδων καυσίμων (βάρους 9 λιβρών) "αυξάνει κατά 25% την τρωτότητα του αεροσκάφους". Ακολουθεί η ακριβής μετάφραση αποσπάσματος της έκθεσης, σχετικά με την αφαίρεση των βαλβίδων ψυκτικού ΡΑΟ ώστε ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματα του:

Το αεροσκάφος χρησιμοποιεί εύφλεκτο ΡΑΟ [Polyalphaolefin] στο σύστημα ψύξης των ηλεκτρονικών συστημάτων του, το οποίο διατρέχει μεγάλο μέρος του [σημ μτφ large footprint]. Η απειλή σε αυτό το βαλλιστικό τέστ, χτύπησε την γραμμή παροχής ΡΑΟ, μόλις κάτω από το κόκπιτ, προκαλώντας ανάφλεξη του ΡΑΟ με βαθμό διαρροής 2.2 γαλλόνια ανά λεπτό. Το πρόγραμμα εκτιμά ότι ανάλογο γεγονός εν πτήση θα προκαλέσει άμεση αδρανοποίηση και απώλεια αεροσκάφους και χειριστή. Το αεροσκάφος των δοκιμών, όπως και το αεροσκάφος παραγωγής, δεν έχει σύστημα αυτόματης διακοπής παροχής ΡΑΟ για να αντιμετωπίσει αυτή την τρωτότητα.

H ομάδα ανάπτυξης του F-35 επανεξετάζει αυτή την απόφαση.

Υπενθυμίζουμε ότι το συνολικό κόστος του προγράμματος F-35 αγγίζει τα 396 δις δολλάρια, για την απόκτηση μόλις 2,457 αεροσκαφών, καθιστώντας το ένα από τα ακριβότερα στρατιωτικά προγράμματα στην ανθρώπινη ιστορία..

Διαβάστε περισσότερα...

Αναβολή αγοράς των αρχικών F-35A για την ΤΗΚ

Σύμφωνα με σημερινά δημοσιεύματα τουρκικών ΜΜΕ, η Άγκυρα αποφάσισε να αναβάλει την τοποθέτηση παραγγελίας για τα δύο πρώτα αεροσκάφη F-35A Lightning II. Ημιεπίσημες τουρκικές πηγές αποδίδουν την αιτία της αναβολής στην αμερικανική άρνηση ενσωμάτωσης τουρκικού λογισμικού στο αεροσκάφος, είναι όμως ηλίου φαεινότερο πως η διστακτικότητα των γειτόνων οφείλεται αλλού. Και μιλούμε φυσικά για το ολοένα αυξανόμενο κόστος του τουρκικού προγράμματος, το οποίο από τα 10.7 δις δολάρια 2011, εκτινάχθηκε στα 16 δις δολάρια - και βλέπουμε...

Ήδη από τον Νοέβριο του 2009 (Το μέλλον του F-35 και οι αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στα περιοδικά..) είχαμε υπογραμμίσει πώς :

• oι παραδόσεις αναμένεται να παρουσιάσουν σημαντικές καθυστερήσεις ,ειδικά για τους ξένους πελάτες όπως η Τουρκική Αεροπορία, 
• κατά τις πρώτες φάσεις του θα είναι τελείως ανώριμο για επιχειρησιακή χρήση ,σε βαθμό μεγαλύτερο από τον αναμενόμενο για ένα νέο μαχητικό αεροσκάφος.
• το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά επισφαλές στο σύνολό του και μια ελληνική δέσμευση στο F-35 σε τόσο πρώιμο στάδιο θα ήταν άστοχη.

Η τουρκική εμπλοκή στην οδύσσεια του F-35 ξεκίνησε στις 12 Δεκεμβρίου 2006, όταν με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής Αμυντικής Βιομηχανίας επελέγη το F-35A Lightning II για το πρόγραμμα Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της Τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Τα νέα μαχητικά θα αντικαταστήσουν (;) τα F-4 2020 και τα μη-εκσυγρονισμένα F-4 των 172 και 171 Filo (εδρεύουν στην μακρινή Μελιτινή-Malatya τουρκιστί), και τις 111 και 112 Filo με έδρα το Δορύλαιο (Eskisehir). Οι παραδόσεις των δύο πρώτων F-35A Lightning II της ΤΗΚ είχαν οριστεί αρχικά για τα μέσα του 2014, μετακυλήθηκαν όμως για το 2015 κατόπιν τουρκικού αιτήματος. Τα εν λόγω αεροσκάφη θα εντάσσονταν στις τάξεις της 132 Filo που εδρεύει στην αεροπορική βάση Ικονίου.

Οι σημερινές εξελίξεις θέτουν εν αμφιβόλω ολόκληρο το πρόγραμμα παραδόσεων, ίσως ακόμα και το ίδιο το πρόγραμμα Νέου Μαχητικού Αεροσκάφους της ΤΗΚ, υπό την παρούσα μορφή του. Περισσότερα σε προσεχές σημείωμα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ολλανδία: Τίτλοι τέλους για το F-35

Το Ολλανδικό Κοινοβούλιο υπερψήφισε την πρόταση για τερματισμό της συμμετοχής της χώρας στο πρόγραμμα του F-35 Joint Strike Fighter, κάτι που αναμενόταν το τελευταίο διάστημα. Ωστόσο, ο Υπουργός Άμυνας Χανς Χίλεν, δήλωσε ότι, η επένδυση της κυβέρνησης στο πρόγραμμα ίσως να μην τερματιστεί απλά και μόνο λόγω της ψηφοφορίας. Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει αν θα το προχωρήσει. Το ζήτημα είναι ότι η Ολλανδία είχε ξεκινήσει τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη του JSF, έχοντας προγραμματίσει την προμήθεια 85 αεροσκαφών, έναντι 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και παραλαβή των πρώτων αεροσκαφών το 2014. Όμως, ο προγραμματισμός έχει αλλάξει, όπως και το κόστος. Έτσι, ο ίδιος αριθμός αεροσκαφών κρούσης θα κοστίσει 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η αρχική ημερομηνία παραλαβής τους μετατοπίστηκε για το 2019.

Φυσικά η πορεία του προγράμματος έχει να αντιμετωπίσει αρκετούς και ακριβούς ακόμα σκοπέλους, κάτι που θέτει εύλογα ερωτήματα και για την προμήθεια από πλευράς της Τουρκικής Αεροπορίας και την χρονική και αριθμητική αμεσότητα της απειλής…

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτη απογείωση του F-35C με υποβοήθηση καταπέλτη

Δόθηκε στη δημοσιότητα ένα ενδιαφέρον βίντεο από την πρώτη απογείωση του F-35C με υποβοήθηση καταπέλτη, που έγινε στις 27 Ιουλίου με χειριστή τον δοκιμαστή πιλότο του US Navy, Christopher Tabert.



Το συγκεκριμένο πρωτότυπο με κωδικό CF-3 προορίζεται για δοκιμές καταλληλότητας για αεροπλανοφόρα, και βρίσκεται στη βάση του Lakehurst για δοκιμές καταπέλτη και εξαγωγής καυσαερίων. Το F-35C είναι η έκδοση αεροπλανοφόρου του F-35 Joint Strike Fighter, και διαφέρει τόσο από την έκδοση F-35A (συμβατικής αποπροσγείωσης) όσο και από την έκδοση F-35B (κάθετης αποπροσγείωσης). Έχει μεγαλύτερες πτερυγικές επιφάνειες που ανταποκρίνονται στις χαμηλότερες ταχύτητες αποπροσνήωσης σε αεροπλανοφόρα, καθώς και ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης που ανταποκρίνεται στις μεγαλύτερες καταπονήσεις από τις επιταχύνσεις του καταπέλτη και τις απότομες επιβραδύνσεις κατά την προσνήωση.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Αυστραλός Υπουργός Άμυνας εκφράζει αμφιβολίες για το JSF, προκρίνει υποβρύχια

Ο υπουργός Άμυνας της Αυστραλίας, Stephen Smith, αρνήθηκε να δεσμευτεί ότι η Αυστραλία θα αγοράσει 100 F-35 (Joint Strike Fighters), λέγοντας ότι το πρόγραμμα εξαντλεί τις προβλέψεις υπερβάσεων κόστους και χρόνου που είχε υπολογίσει το υπουργείο Αμυνας.

Η κυβέρνηση της Αυστραλίας έχει δώσει μια αρχική παραγγελία (tentative order) για 100 από τα συγκεκριμένα αεροσκάφη stealth, για να αντικαταστήσει τον ηλικιωμένο στόλο των λιγότερο ικανών F/A-18 και των F-111 που έχουν αποσυρθεί. Όμως μιλώντας στις ΗΠΑ πριν από τη συνάντησή του με τον υπουργό Άμυνας Leon Panetta, ο κ. Smith δήλωσε ότι η Αυστραλία αποσαφήνισε ότι η παραγγελία αφορά επί του παρόντος μόνο 14 αεροσκάφη.

"Εξετάζουμε επίσης την αγορά περισσότερων JSF, αλλά δεν έχουμε θέσει δεσμευτική παραγγελία για περισσότερα από 14" είπε ο κ. Smith στο ABC News Breakfast. Πρόσθεσε ότι σε αυτό το πρόγραμμα η Αυστραλία προέβλεψε "περιθώριο διολίσθησης" από άποψη κόστους και καθυστέρησης, αλλά ότι "αρχίζουμε να εξαντλούμε αυτό το περιθώριο".

"Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι έχουν υπάρξει υπερβάσεις κόστους και καθυστερήσεις, και αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο των συζητήσεών μου, όχι μόνο με τον υπουργό Άμυνας Leon Panetta αλλά και με άλλους αξιωματούχους."
Τον προηγούμενο μήνα, μια επιτροπή της αμερικανικής Γερουσίας πληροφορήθηκε ότι οι τελευταίες εκτιμήσεις κόστους - περίπου διπλάσιες από τους αρχικούς στόχους - καθιστούν οικονομικά απαγορευτική την απόκτηση του στόλου των μαχητικών.

Ο επικεφαλής προμηθειών του Πενταγώνου, Ashton Carter, είπε ότι το πρόγραμμα έχει σήμερα "ένα απαράδεκτα υψηλό κόστος απόκτησης". Το κόστος κάθε αεροσκάφους στις ΗΠΑ έχει αυξηθεί από 69 εκ. δολλάρια στα 103 εκ. δολλάρια, ενώ το πρόγραμμα μαστίζεται από συνεχή προβλήματα σχεδιασμού και ανάπτυξης.

Η Αυστραλία πληρώνει 3,2 δις δολλάρια για τα πρώτα 14 αεροσκάφη, δηλαδή 228 εκατομμύρια ανά αεροσκάφος - ένα αρχικό κόστος για να αγοραστούν μονάδες αρχικού σταδίου παραγωγής, ώστε να εκπαιδευτούν οι πιλότοι στο προηγμένο αυτό μαχητικό - βομβαρδιστικό. Η εξισορρόπηση της παραγγελίας ύψους $16 δις δολλαρίων θα έρθει από τα αεροσκάφη που θα κατασκευαστούν αργότερα στον κύκλο της παραγωγής, οπότε οι τιμές αναμένεται να είναι χαμηλότερες.

Όμως μία έκθεση του Australian Strategic Policy Institute εκτιμά ότι οι καθυστερήσεις του F-35 προξενούν ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία από το κόστος του. Το συγκεκριμένο think-tank άμυνας και ασφάλειας εκτιμά ότι η αυστραλιανή αεροπορία (RAAF) ίσως χρειαστεί να αναμένει άλλα επτά χρόνια μέχρι να τεθεί σε υπηρεσία το JSF - έξι χρόνια μετά την αρχικά προγγραματισθείσα παράδοση.

Υποβρύχιο κλάσης Collins

Ο Smith δήλωσε επίσης ότι θα συζητήσει με τους Αμερικανούς τα σχέδια της Αυστραλίας για την κατασκευή 12 υποβρυχίων, που θα αντικαταστήσουν τα αναξιόπιστα υποβρύχια της κλάσης Collins.

Είπε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να προσφέρουν βοήθεια για το προωστήριο σκεύος, τα όπλα και τα συστήματα επικοινωνιών τους, αλλά απέκλεισε την αγορά πυρηνικών υποβρυχίων. "Ο στόλος συμβατικών υποβρυχίων της Αυστραλίας θα συμπληρώσει το στόλο πυρηνικών υποβρυχίων των ΗΠΑ, και ένα πράγμα που έχω αποκλείσει είναι η απόκτηση πυρηνικών υποβρυχίων", δήλωσε.

"Υπάρχει αρκετή κυβερνητική και εργοστασιακή εμπειρία (ενν. στις ΗΠΑ) που νομίζουμε ότι μπορεί να μας βοηθήσει." Δήλωσε επίσης ότι η αυστραλιανή κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να κατασκευάσει τα 12 υποβρύχια στη Νότια Αυστραλία - θα είναι το μεγαλύτερο αμυντικό πρόγραμμα όλων των εποχών για την Αυστραλία.


Πηγή: www.abc.net.au/news/2011-07-26/smith-on-joint-strike-fighters/2811034

Διαβάστε περισσότερα...

Η "επικίνδυνη πτήση" του F-35

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του Economist, το μέλλον του F-35, ενός από τα δαπανηρότερα στρατιωτικά προγράμματα όλων των εποχών (και ενδεχομένως του τελευταίου επανδρωμένου μαχητικού αεροσκάφους της Δύσης), είναι πλέον αβέβαιο.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι λόγοι της «μεταγραφής» του Λίον Πανέττα από τη CIA στο Πεντάγωνο στις αρχές του μήνα ήταν προφανείς: ο αντικαταστάτης του Ρόμπερτ Γκέιτς ήταν ο διευθυντής του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού (Office of Management and Budget) που έστησε τον ισορροπημένο προϋπολογισμό του 1998.

Ο Πανέττα «κληρονόμησε» από τον προκάτοχό του το γενικό πλαίσιο ενός σχεδίου μείωσης των στρατιωτικών δαπανών κατά 400 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2023. Ωστόσο, όπως φαίνεται (λόγω της κατάστασης της αμερικανικής οικονομίας) θα χρειαστούν μάλλον πιο γρήγορες και πιο βαθιές περικοπές από αυτές που είχε σχεδιάσει ο Γκέιτς.

Κάτι τέτοιο είναι πιθανό να αποτελέσει σημαντικό πρόβλημα για το F-35 Joint Strike Fighter, το ακριβότερο στρατιωτικό πρόγραμμα της ιστορίας, και την εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την ανάπτυξή του, Lockheed Martin. To αεροσκάφος αναμένεται να τεθεί σε ενεργό υπηρεσία με καθυστέρηση έξι ετών (το 2016), τη στιγμή που το κόστος του έχει υπερβεί κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις. Στα σχέδια του Πενταγώνου προβλέπεται η αγορά 2.443 αεροσκαφών εντός των επομένων 25 ετών, αντί 382 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, ο Γκέιτς είχε προειδοποιήσει ότι, αν και δεν πίστευε πως υπήρχε περίπτωση ακύρωσης του όλου προγράμματος του F-35, ήταν πιθανό να μειωθεί ο αριθμός των αεροσκαφών που θα αγοράζονταν.

Η Lockheed Martin υπέγραψε το σχετικό συμβόλαιο με το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας το 2001. Ο στόχος ήταν η αντικατάσταση σχεδόν του συνόλου των πολεμικών αεροσκαφών της τακτικής αεροπορίας των ΗΠΑ (τα F-16 και A-10 της Αεροπορίας, τα Α/F -18 του Ναυτικού και τα AV-8B του Σώματος Πεζοναυτών) με τρεις ειδικά διαμορφωμένες για την κάθε περίπτωση εκδόσεις του F-35. Σε συνδυασμό με τα stealth χαρακτηριστικά του και τον προηγμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό του, το F-35 θα ήταν ένα μαχητικό πέμπτης γενεάς, πολύ αποτελεσματικότερο από τους προκατόχους του. Και υποτίθεται πως θα ήταν οικονομικό, καθώς το κόστος θα μοιραζόταν μεταξύ των ΗΠΑ και οκτώ άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, που θα συμπαρήγαγαν και θα αγόραζαν το F-35. Συνολικά αναμενόταν να πωληθούν 3.000 αεροσκάφη (2.443 στις ΗΠΑ και τα υπόλοιπα στους εν λόγω συμμάχους). Οι παραδόσεις των αεροσκαφών ήταν προγραμματισμένο να αρχίσουν το 2010.

Ωστόσο, το F-35 έχει πολλούς επικριτές, αρκετοί εκ των οποίων χαρακτηρίζουν ανεπαρκείς τις επιδόσεις του, λόγω του χαρακτήρα του ως μαχητικού (υπερβολικά) πολλαπλών ρόλων. Επίσης, το 2009, εσωτερική έκθεση του Πενταγώνου ανέφερε πως το χαμηλό κόστος δεν θεωρείται ότι αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό του προγράμματος.

Ο Γκέιτς, αν και συνέχισε να υποστηρίζει το F-35, έκανε λόγο για «απαράδεκτες καθυστερήσεις και αυξήσεις κόστους» και προχώρησε σε «αναδιάρθρωση» των οικονομικών του προγράμματος, δίνοντας περισσότερο χρόνο και κονδύλια αλλά παράλληλα αναβάλλοντας πληρωμές ύψους 614 εκατομμυρίων στη Lockheed Martin. Ακολούθησαν επανεξετάσεις των τριών εκδόσεων του αεροσκάφους, λόγω προβλημάτων στην άτρακτο και τον κινητήρα. Ο Γκέιτς επίσης επέκρινε την έλλειψη οικονομικής πειθαρχίας στο υπουργείο Άμυνας επί κυβερνήσεως Μπους, δηλώνοντας πως «η αντίληψη περί απεριόριστης χρηματοδότησης που έχει επικρατήσει πρέπει να αντικατασταθεί από μία αντίληψη εγκράτειας».

Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις «θέλουν» το κόστος του αεροσκάφους να έχει αυξηθεί από 69 εκατομμύρια/ αεροπλάνο (που υπολογιζόταν το 2001) στα 133 δεκατομμύρια. Ο γερουσιαστής Τζων Μακέην χαρακτήρισε την όλη υπόθεση ως «σιδηροδρομικό δυστύχημα» και κατηγόρησε τη Lockheed Martin για «πολύ κακή δουλειά». Κάτι που επίσης τρόμαξε πολλούς γερουσιαστές ήταν το συνολικό κόστος συντήρησης κατά τη διάρκεια της επιχειρησιακής ζωής του αεροσκάφους: 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. Το Πεντάγωνο πλέον υπολογίζει ότι θα κοστίζει 33% περισσότερο να συντηρεί το F-35 από ό,τι τα αεροσκάφη τα οποία υποτίθεται πως θα αντικαταστήσει.

Ένα ενδεχόμενο που εξετάζεται είναι ο περιορισμός της παραγγελίας και η ακύρωση της STOVL (κάθετης απο/προσγείωσης) έκδοσης, σε συνδυασμό με την προμήθεια επιπλέον F-16 και F-18. Εάν οι ΗΠΑ αποφάσιζαν να προχωρήσουν σε τέτοια μέτρα, το πιθανότερο θα ήταν να ακολουθήσουν και οι ξένοι αγοραστές. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα σήμαινε μεγάλο πρόβλημα για τη Lockheed Martin, καθώς μείωση των παραγγελιών θα «μεταφραζόταν» σε αύξηση του κόστους της μονάδας, κάτι που συνέβη και με το F-22 (η παραγγελία μειώθηκε από τα 750 αεροσκάφη στα 183 και το κόστος εκτινάχθηκε από τα 149 εκ. δολάρια ανά αεροσκάφος στα 342.

Παρόλα αυτά, η εταιρεία δεν θεωρεί πως κάτι τέτοιο θα συμβεί στο F-35, το κόστος θα αποδειχθεί μειωμένο σε σχέση με τις εκτιμήσεις. Επίσης, εξακολουθεί να υφίσταται το γεγονός της υπάρχουσας «πιστής» αγοράς: τα αεροσκάφη τα οποία το F-35 είναι να αντικαταστήσει φτάνουν στα 30 χρόνια υπηρεσίας- και ακριβώς επειδή πρόκειται για πολλούς τύπους, υπάρχει μία ιδιότυπη κατάσταση «μονοπωλίου», και υπάρχουν πελάτες όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη και η Ταϊβάν, που είναι πλούσιες και ανησυχούν για την άνοδο της κινεζικής ισχύος.

Όπως και να έχει πάντως, ενδέχεται το F-35 να αποτελέσει το τελευταίο επανδρωμένο μαχητικό της Δύσης, καθώς τα επιχειρησιακά δεδομένα φαίνονται να αλλάζουν. Οι δυνατότητές του ήταν ειδικά σχεδιασμένες για να του δίνουν πλεονέκτημα έναντι ικανών αντιπάλων όπως η κινεζική αεράμυνα, αλλά η αυξανόμενη τρωτότητα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων στον Ειρηνικό (λόγω της εμφάνισης των κινεζικών ASBM) καθιστά επιτακτική τη διενέργεια επιχειρήσεων από αποστάσεις πέραν της ακτίνας δράσης του F-35 (1.000 χιλιόμετρα).

Πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές θεωρούν ότι οι αποστολές του μπορούν να εκτελεστούν από πυραύλους cruise ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UCAV- Unmanned Combat Air Vehicles).

Από πολλές απόψεις, τα UCAV είναι προτιμότερα: δεν έχουν πιλότο, οπότε δεν απαιτείται η ύπαρξη εξοπλισμού υποστήριξης ζωής και μπορούν να είναι πιο ευέλικτα, με μεγαλύτερες επιταχύνσεις και να έχουν καλύτερα stealth χαρακτηριστικά. Επίσης, εάν καταρριφθούν, δεν υπάρχει απώλεια ανθρώπινης ζωής.

Ακόμα και οι υποστηρικτές του F-35 θεωρούν ότι μάλλον θα αποτελέσει το τελευταίο επανδρωμένο τακτικό μαχητικό της Δύσης.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Economist

Διαβάστε περισσότερα...

Aναστολή παραγγελίας F-35 απο την Άγκυρα

Με την επίκληση μιας σειράς δικαιολογιών η Άγκυρα ανέστειλε την παραγγελία αεροσκαφών F-35. Αντιλαμβανόμενοι ότι το πρόγραμμα του αμερικανικού μαχητικού δεν "προχωράει" (εκτόξευση κόστους προγράμματος, αμφίβολες επιχειρησιακές δυνατότητες) οι Τούρκοι ιθύνοντες επικαλέστηκαν την μη αποδέσμευση κρίσιμων στοιχείων του λογισμικού, παρα το γεγονός ότι ήταν ενήμεροι απο την αρχή του προγράμματος για την αμερικανική στάση επι του θέματος...

Εφημερίδα Γενί Σαφάκ 24-3-2011

"Σημαντικό μήνυμα προς τις ΗΠΑ από την σύνοδο της Εκτελεστικής Επιτροπής της Αμυντικής Βιομηχανίας (SSİK), σχετικά με το F-35. Καθώς το Πεντάγωνο αρνείται να δώσει τους κωδικούς πτήσης και το λογισμικό, η Τουρκία ανέστειλε την παραγγελία.

Η σύνοδος του SSİK έγινε με την συμμετοχή του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ερντογάν, του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ισίκ Κοσανέρ και του υπουργού Άμυνας Βετζντί Γκιονούλ, στην Διεύθυνση Αμυντικών Βιομηχανιών. Στην ανακοίνωση που έκανε ο υπουργός Άμυνας Βετζντί Γκιονούλ, αναφέρεται πως η άρνηση του Πενταγώνου να παράσχει κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τους κωδικούς πτήσης και του λογισμικού, προκάλεσε την αναστολή της παραγγελίας των 100 αεροπλάνων που προβλεπόταν. Ο Γκιονούλ ανέφερε πως « Στις διαπραγματεύσεις που έγιναν δεν υπήρξε κάποιο ικανοποιητικό αποτέλεσμα ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε την παραγγελία μας. Η παραγγελία των αεροπλάνων θα επανεκτιμηθεί στην επόμενη σύνοδο του SSİK, ανάλογα με το σημείο στο οποίο θα βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις». Ο Γκιονούλ υπογράμμισε την επιθυμία που υπάρχει για την ¨κατά κάποιο τρόπο¨ πρόσβαση στο λογισμικό. Ανέφερε πως ¨διανύθηκε μεγάλη απόσταση, επιθυμούμε ακόμη περισσότερο.¨

Ζητήθηκαν εκπτώσεις απο τις εταιρίες

Ο Γκιονούλ εστίαζοντας στην άνοδο του κόστους του σχεδίου, ανέφερε πως θα επανεκτιμηθεί πλήρως αργότερα. Σχετικά με την αγορά 109 ελικοπτέρων γενικής χρήσης για τις ανάγκες των ΤΕΔ ο Γκιονούλ είπε πως δεν υπήρξε κάποιο αποτέλεσμα στον διαγωνισμό, καθώς υπήρξε κάποια προσέγγιση στο θέμα της τιμής, αλλά όχι η επιθυμητή. Ο Βετζντί Γκιονούλ είπε πως θα υπάρξει οριστικό αποτέλεσμα μέσα σε ένα μήνα. Από την άλλη ο Γκιονούλ, αναφερόμενος στην αγορά 10 αεροπλάνων Α400Μ για τις μεταφορές του στρατού, στην παραγωγή των οποίων θα έχει ρόλο και η Τουρκία, είπε πως θα πληρωθούνε έξτρα 111 εκ. ευρώ."

(Mτφ tourkikanea.gr)

Διαβάστε περισσότερα...

Σύσκεψη στην Άγκυρα για τα προβλήματα στην κατασκευή των F-35

Σύσκεψη για τα προβλήματα χρηματοδότησης της κατασκευής αεροσκαφών F – 35.

Τα προβλήματα χρηματοδότησης που έχουν ανακύψει στο έργο κατασκευής των πολεμικών αεροσκαφών F - 35 εξετάζονται σε συσκέψεις στο αμερικανικό Πεντάγωνο, αλλά και στην Άγκυρα, αφού η Τουρκία είναι ένας από τους συμπαραγωγούς, αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η τουρκική εφημερίδα «Ζαμάν».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι σήμερα στην Άγκυρα πραγματοποιείται μίνι σύσκεψη μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών παραγόντων, προκειμένου να ληφθεί απόφαση για το πώς μπορούν να εξασφαλιστούν τα επιπλέον 4 δισ. δολάρια που έχουν ζητηθεί από την Τουρκία για το έργο. Η Τουρκία, μέσω του Υπουργού Αμυνας Βετζντί Γκιονούλ είχε δηλώσει πως μπορεί να αναθεωρήσει τον αριθμό των αεροσκαφών τύπου F - 35 που θα αγοράσει, ο οποίος αρχικώς είχε ανακοινωθεί ότι θα ήταν ως 100.

Το μέλλον του προγράμματος θα συζητηθεί στην Επιτροπή Αμυντικών Προμηθειών του αμερικανικού Πενταγώνου στις 22 Νοεμβρίου στην Ουάσινγκτον. Ωστόσο, η εφημερίδα γράφει ότι διεθνείς πηγές αναφέρουν πως απαιτούνται επιπλέον 5 δισ. δολάρια για την ολοκλήρωση του σχεδίου, το οποίο μπορεί να καθυστερήσει κατά τρία έτη, αναφέρει η «Ζαμάν».

Η Τουρκία αρχικά είχε προβλέψει κονδύλι 10 δισ. δολαρίων για το σχέδιο, στο πλαίσιο του οποίου θα έκανε την πρώτη παραλαβή αεροσκαφών το 2014. Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι η σύσκεψη που θα γίνει στις 22 Νοεμβρίου στο αμερικανικό Πεντάγωνο έχει μεγάλη σημασία και ως προς τη στάση που θα τηρήσει τελικά η Τουρκία. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του αμερικανικού Πενταγώνου, το κόστος του έργου για τα νέας γενιάς F - 35 θα ανέλθει στα 382 δισ. δολάρια.

Μεταξύ των συμπαραγωγών, εκτός από τις ΗΠΑ και την Τουρκία, είναι η Μεγ. Βρετανία, η Ιταλία, η Δανία, η Νορβηγία, η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Ολλανδία.

Οι ΗΠΑ πρόκειται να αγοράσουν 2.457 τέτοια αεροσκάφη, ενώ η Μεγ. Βρετανία, ήδη, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να μειώσει την παραγγελία της.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Διαρροή εγγράφου αποκαλύπτει αλλαγές στο πρόγραμμα JSF

Αλλαγές στο πρόγραμμα του μαχητικού JSF αποκαλύπτει έγγραφο που διέρρευσε από το γραφείο του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ.

Καθώς το Αμερικανικό Πεντάγωνο προετοιμάζει την σύνταξη του προϋπολογισμού του 2011, η έκδοση και η επίδοση Προεδρικών αποφάσεων για τον Προυπολογισμό (Presidential Budget Decisions-PBD) είναι μια συνήθης διαδικασία. Τα έγγραφα αυτά υπαγορεύουν στις διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείο Άμυνας πώς να αναδιαρθρώσουν τους προϋπολογισμούς τους ώστε να εξυπηρετούν καλύτερα την σχεδιαζόμενη πολιτική Λευκού Οίκου. Ένα από αυτά τα έγγραφα, που αφορά το πρόγραμμα ανάπτυξης του μαχητικού JSF, διέρρευσε στα ΜΜΕ αποκαλύπτοντας μερικές πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες..

Το επίμαχο έγγραφο αποκαλύπτει την πρόθεση αναδιάρθρωσης του προγράμματος με επιμήκυνση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης και μείωση της παραγωγής των JSF για τα επόμενα χρόνια¨, κατι το οποίο ήταν λιγο πολύ αναμενόμενο (βλέπε παλαιότερο άρθρο "Το μέλλον του F-35 και οι αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στα περιοδικά.."). Η μείωση της παραγωγής κατά 100 συνολικά αεροσκάφη για τα έτη 2011-2015 εκτιμάται ότι θα εξοικονομήσει τα αναγκαία κεφάλαια για τα αυξημένα κόστη ανάπτυξης του μαχητικού της LM.

Η μετακύλιση της παραγωγής στα τελευταία έτη του χρονοδιαγράμματος σηματοδοτεί την αύξηση του συνολικού κόστους του προγράμματος που θα περάσει φυσικά και στην τιμή κόστους μονάδας σε περίπτωση που δεν υπάρχει εισροή κεφαλαίων από άλλες πηγές. Οι καθυστερήσεις στην παράδοση των πολυδιαφημιζόμενων JSF θα δημιουργήσει και το επιπλέον πρόβλημα επέκτασης της ζωής του ήδη υπάρχοντος στόλου της USAF (F-15, F-16, A-10 και F-18) προκαλώντας καινούργιους πονοκεφάλους στους διαμορφωτές της αμυντικής πολιτικής των ΗΠΑ καθώς θα χρειαστούν νέοι πόροι και προς αυτή την κατεύθυνση.

Η χρηματοδότηση του προγράμματος JSF εξαρτάται και από την οικονομική συνεισφορά ξένων κρατών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ολλανδία και η Τουρκία.., τα οποία έχουν λάβει υποσχέσεις για συγκεκριμένα κόστη ανα μονάδα και έχουν διαμορφώσει αναλόγως την οικονομική τους συμμετοχή στην ανάπτυξη τους F-35. Ο εκτροχιασμός του fly-away κόστους σημαίνει πως τα κράτη αυτά ίσως βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων όταν ανακαλύψουν ότι τα διατιθέμενα κονδύλια δεν επαρκούν για τον αριθμό α/φ που επιθυμούν να αποκτήσουν και αναγκαστούν να ανακοινώσουν περικοπές, καθώς η ήδη πραγματοποιηθείσα οικονομική επένδυση για τους περισσότερους εκ των εταίρων κάνει την αποχώρηση απαγορευτική.

Προσπαθώντας να περιορίσει τον θόρυβο που δημιουργήθηκε το Αμερικανικό Πεντάγωνο αρνείται ότι έχουν ληφθεί οι τελικές αποφάσεις σχετικά με το πρόγραμμα χωρίς όμως να σχολιάζει την ουσία των αποκαλύψεων. Ο Λευκός Οίκος σχεδίαζε να επιταχύνει την ανάπτυξη και την παραγωγή του JSF, τερματίζοντας το πρόγραμμα του F-22 Raptor εκ των οποίων έχουν παραχθεί λιγότερες των 200 μονάδων.

Πόσα F-35 είπαμε πως θέλει η Άγκυρα;

Η διακηρυγμένη πρόθεση απόκτησης πλέον των 100 μαχητικών και η ανακοινωθείσα έναρξη παραδόσεων το 2015 αρχίζουν να τίθενται εν αμφιβόλω.. Το σίγουρο είναι ότι υπολείπονται χιλιάδες ώρες πτήσεων έως ότου αναπτυχθεί το σύστημα, χωρίς να γνωρίζουμε πότε θα ολοκληρωθεί η φάση της ανάπτυξης και θα έχουμε την Αρχική Επιχειρησιακή Ικανότητα (IOC). Ο Πρόεδρος Ομπάμα ήταν ενάντια στο πρόγραμμα του F-22 ώς Γερουσιαστής και υποψήφιος Πρόεδρος, και πράγματι επί προεδρίας του στην ουσία το πρόγραμμα αυτό τερματίστηκε υπέρ του φτηνότερου F-35, η ανάπτυξή του οποίου ουσιαστικά ξεκινά τώρα. Η Lockheed είναι πρόθυμη να επωμιστεί το επιπλέον κόστος ανάπτυξης προκειμένου το πρόγραμμα να μην πληγεί ανεπανόρθωτα. Μένει να δούμε το πώς θα αντιδράσουν οι συμμετέχουσες χώρες στην νέα κατάσταση, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία. Η ΤΗΚ έχει προγραμματίσει αρχικά 5 Μοίρες F-35 προκειμένου ν’ αντικαταστήσει τα μη εκσυγρονισμένα F-4 που ήδη άρχισαν ν’ αποσύρονται, τα F-4 2020 και τα F-5 2000. Ο μακροχρόνιος προγραμματισμός των γειτόνων μας αναμένεται να διαταραχθεί, το πόσο αυτό θα επηρεάσει την κατάσταση στους ουρανούς του Αιγαίου τα επόμενα χρόνια απομένει να το δούμε. Φέτος κλείνουμε 10 χρόνια από την –προφορική- εξαγγελία του τότε Έλληνα πρωθυπουργού για πρόθεση αγοράς Eurofighter. Μεσολάβησαν αλλεπάλληλες συνεδριάσεις του ΚΥΣΕΑ, ελλείψεις κονδυλίων, επικαιροποιήσεις ΕΜΠΑΕ, ο κύριος Βασιλάκος, η οικονομική κρίση, και οι τελικές αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί ακόμα. Ίσως μέσα στην ανικανότητά μας να σταθούμε τυχεροί, αφενός γιατί το F-35 πιθανότατα δεν θα είναι το υπερόπλο που διαφημίζονταν τόσα χρόνια, αφετέρου επειδή η ανάπτυξή του σκαλώνει, με επίδραση στους χρόνους παράδοσης. Το ΝΜΑ είναι καιρός να μπει μπροστά μιας και η Τουρκία δεν δείχνει κανένα απολύτως σημάδι καλής θελήσεως, οι διεκδικήσεις της αυξάνονται συνεχώς τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά και ο μόνος παράγοντας που μπορεί να διατηρήσει την ιδέα ενός πολέμου αλλά ακόμα και μιας κρίσης, μακρυά από τα κεφάλια της Εργένεκον, είναι μια ισχυρή ΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα...

Το μέλλον του F-35 και οι αλήθειες που δεν θα διαβάσετε στα περιοδικά..

F-35 Lighting II: Ένα μαχητικό αεροσκάφος για το οποίο ο μέσος Έλληνας αναγνώστης του ειδικού τύπου βομβαρδίζεται καθημερινά με τόνους πληροφοριών και ως εκ τούτου είναι επαρκώς ενημερωμένος για τις αρετές του και τις αδυναμίες του..Ή μήπως όχι ?

Δύο από τις "σταθερές" στα περισσότερα δημοσιεύματα του ελληνικού τύπου για το μαχητικό της LM είναι η πρόθεση της τουρκικής αεροπορίας να εντάξει ένα σεβαστό αριθμό στις τάξεις της. Ένα δεύτερο στοιχείο το οποίο υπερθεματίζεται είναι η διαφημιζόμενη χαμηλή παρατηρησιμότητα (LO-Low observability) του α/φους η οποία και του προσδίδει  σχεδόν τον χαρακτήρα του μυθικού "υπερόπλου",ενός υπερόπλου μάλιστα το οποίο πρέπει πάση θυσία να αντιμετωπίσει η ελληνική πλευρά (πριν καλά καλά πετάξει..) είτε με την αγορά αριθμού α/φ του ίδιου τύπου είτε με την αγορά νέων συστοιχιών αντιαεροπορικών πυραύλων. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο θα περισσότερα έντυπα που αναφέρονται στο τεχνολογικό θαύμα της LM προσπερνούν επιδεικτικά της φωνές ακόμα και μέσα από το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ οι οποίες ασκούν δριμύτατη κριτική στην νέα σχεδίαση και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους επίδοξους αγοραστές. Και ενώ είναι φυσιολογικό να σκεφτεί κανείς ότι το ειδικό βάρος της LM και η ολοένα συρρικνούμενη διαφημιστική πίτα εξασφαλίζουν μια "συνετή" συμπεριφορά από τους περισσότερους παραδοσιακούς πόλους του ελληνικού ειδικού τύπου ,αντιθέτως δεν είναι καθόλου φυσιολογικό να "απέχουν" από τον σχολιασμό ενός τόσο σημαντικού ζητήματος οι ανεξάρτητες διαδικτυακές φωνές που ασχολούνται με την άμυνα της χώρας .

Εξετάζοντας την περίπτωση του μαχητικού της LM από την Ελληνική σκοπιά θεωρήσαμε σκόπιμο να μεταφράσουμε το τελευταίο άρθρο του διευθυντή του Straus Military Reform Project και αμυντικού αναλυτή Winslow Wheeler, το οποίο συνέγραψε με την βοήθεια ενός προσώπου-θρύλου για την αεροπορική κοινότητα των ΗΠΑ ,του Pierre Sprey.

Ίσως είναι δόκιμο να πούμε πρώτα δυο λόγια για τον Pierre Sprey έτσι ώστε ο αναγνώστης να αποκτήσει εικόνα για το ειδικό βάρος που έχει ο λόγος του. Tα ονόματα Pierre Sprey και John Boyd είναι συνυφασμένα με την λεγόμενη "Fighter Mafia" που δημιούργησε το F-XX Light Weight Fighter εκ του οποίου προήλθαν τα μαχητικά α/φη F-16 Fighting Falcon και F-18 Hornet. Ο όρος Fighter Mafia "συνοδεύει" μια ομάδα πρώην Αμερικανών αξιωματικών και αμυντικών αναλυτών οι οποίοι την δεκαετία του 1970 προώθησαν ενεργά την θεωρία "Ενέργειας-Ευελιξίας" του πρώην πιλότου John Boyd (περί διατήρησης της ενέργειας του α/φ κατά την διάρκεια ελιγμών αερομαχίας) η οποία άλλαξε ριζικά τον τρόπο σχεδίασης μαχητικών αεροσκαφών και οδήγησε στην παραγωγή ορισμένων εκ των πιο επιτυχημένων μαχητικών αεροσκαφών στην ιστορία της σύγχρονης αεροναυπηγικής. Επιπλέον ο αεικίνητος Sprey είναι ο "πατέρας" του Α-10 Thundelbolt II και αναμείχθηκε επίσης στην ανάπτυξη του F-111B . Ο εν λόγω κύριος νομίζουμε επάξια κερδίζει τον χαρακτηρισμού του ειδικού στο θέμα "σχεδίαση μαχητικών α/φων" και για αυτό τον λόγο έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η γνώμη του. Ο λόγος στους κ.Winslow Wheeler και Pierre Sprey..

“Οι Πολεμικές Αεροπορίες της Δύσης στο δρόμο του Ικάρου;”

των Winslow Wheeler και Pierre Sprey

Το μέλλον των Πολεμικών Αεροποριών της Δύσης επαφίεται σήμερα, εν πολλοίς, σε ένα αεροσκάφος: Το F-35 Joint Strike Fighter του Πενταγώνου


Το Υπουργείο Αμύνης σχεδιάζει στην παρούσα φάση να αγοράσει 2.456 τέτοια αεροσκάφη της Λόκχηντ για την Αεροπορία, το Ναυτικό και τους Πεζοναύτες. Ως μαχητικό-βομβαρδιστικό «πολλαπλών ρόλων», θα αντικαταστήσει τελικώς σχεδόν όλα τα τακτικά αεροσκάφη του τωρινού μας οπλοστασίου, εκτός από το F-22 του οποίου η παραγωγή πέραν των 187 αεροσκαφών ματαιώθηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Βασικοί σύμμαχοι μας σχεδιάζουν να αγοράσουν το αεροσκάφος, μεταξύ αυτών η Βρετανία και μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Δυτικής Ευρώπης, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ιαπωνία και το Ισραήλ. Οι πωλήσεις σε πολλούς άλλους θεωρούνται δεδομένες, κι αυτοί που δεν προτίθενται να το αγοράσουν σχεδιάζουν να το αντιγράψουν, στο βαθμό που τους επιτρέπουν τα οικονομικά τους, οι γραφειοκρατείες τους και η τεχνολογική τους ανάπτυξη.

Υπάρχουν, όμως, κάποια προβλήματα. Το F-35 είναι οικονομικά απαγορευτικό. Είναι ένα τεχνολογικό μπάλωμα που θα είναι λιγότερο αποτελεσματικό από τα αεροσκάφη που θα αντικαταστήσει. Και θα αυξήσει τις δικές μας πολεμικές απώλειες.

Αυτό δεν είναι η επικρατούσα αντίληψη αυτή τη στιγμή, και πολλοί θα αμφισβητήσουν θορυβωδώς τον καθέναν από τους ισχυρισμούς που προηγήθηκαν και που ακολουθούν. Αλλά, σταδιακά θα αρχίσει η απόδοση των ευθυνών. Τότε, κάποιος θα πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια, και να δώσει στους πιλότους μας ένα αεροσκάφος που να κερδίζει πολέμους. Ο δρόμος από το παρόν μέχρι εκείνο το σημείο δε θα είναι ούτε ομαλός ούτε όμορφος, αλλά είναι καιρός να γίνει το πρώτο βήμα.

Οικονομική καταστροφή; Πως γίνεται; Επισκεπτόμενος το εργοστάσιο του F-35 στο Φορτ Γουέρθ του Τέξας τον Αύγουστο, ο υπουργός Αμύνης Ρόμπερτ Γκαίητς μας διαβεβαίωσε ότι το F-35 θα έχει “λιγότερο από τη μισή τιμή του F-22”.

Υπό τη στενή έννοια, ο Γκαίητς έχει δίκιο. Με ένα απίστευτο κόστος $65 δις δολλάρια για 187 αεροσκάφη, το F-22 κοστίζει 350 εκατομμύρια δολλάρια το αεροσκάφος. Με 299 δις δολλάρια για 2.456 αεροσκάφη, το F-35 θα ήταν μία χρυσή ευκαιρία με τιμή 122 εκ. δολλάρια έκαστο.

Η τιμή μονάδος του F-35 θα είναι τελικά πολύ υψηλότερη. Το 2001, το Πεντάγωνο σχεδίαζε να αγοράσει 2.866 αεροσκάφη με 226,5 δις δολλάρια – 79 εκ. δολλάρια το αεροσκάφος. Κατά το 2007 το κόστος αυξήθηκε και η ποσότητα μειώθηκε, έχοντας σαν αποτέλεσμα την τρέχουσα τιμή μονάδας 122 εκ. δολλάρια.

Τις αμέσως επόμενες εβδομάδες, το πρόγραμμα θα αναγκαστεί να παραδεχτεί κι άλλη αύξηση. Ο Γκαίητς κι ο υφυπουργός του Γουίλλιαμ Λυν έχουν επανασυγκαλέσει μία «Μεικτή Ομάδα Εκτίμησης» - ΜΟΕ (“Joint Estimating Team" - JET ) για να επανεκτιμήσει το κόστος και το χρονοδιάγραμμα του F-35. Πέρυσι, ων μέλος της κυβερνήσεως Μπους, ο Γκαίητς κατά βάσιν αγνόησε τις συστάσεις της Ομάδας, αλλά η νέα ΜΟΕ θα τις επαναβεβαιώσει: το πρόγραμμα του F-35 θα κοστίσει 15 δις δολλάρια επιπλέον, και θα παραδοθεί καθυστερημένο κατά δύο έτη.

Τα ευρήματα αυτά αφορούν μόνον τα εγνωσμένα προβλήματα: κάτω από την επιφάνεια επιπλέει ένα τεράστιο παγόβουνο. Με τον πτητικό έλεγχο του F-35 ολοκληρωμένο μόλις κατά 3% (τρία τοις εκατό), είναι βέβαιον ότι θα εμφανιστούν νέα προβλήματα – και νέο κόστος. Ακόμη χειρότερα, μόλις 17% (δέκαπεπτά τοις εκατό) των χαρακτηριστικών του αεροσκάφους θα έχουν ελεγχθεί με πτητικές δοκιμές πριν από την υπογραφή από το Πεντάγωνο συμβολαίων για περισσότερα από 500 αεροσκάφη. Οι χειριστές των επιχειρησιακών μοιρών θα νοιώσουν τη συγκίνηση να ανακαλύψουν οι ίδιοι τα εναπομένοντα προβλήματα, κατά την εκπαίδευση ή κατά τη μάχη. Ουδείς θα πρέπει να εκπλαγεί αν το τελικό κόστος τιμής μονάδος του προγράμματος F-35, αφού συνυπολογιστεί το κόστος για τη διόρθωση όλων των προβλημάτων, ξεπεράσει τα 200 εκ. δολλάρια ανά αεροσκάφος.

F-35 B

Καμία από τις τιμές αυτές δεν είναι οικονομικά ανεκτή. Η τελευταία έκδοση του F-16, βαρυφορτωμένη με σύνθετα ηλεκτρονικά κι άλλες ακριβές τροποποιήσεις, κοστίζει περί τα 60 εκ. δολλάρια, δύο φορές το αρχικό του κόστος – σε σημερινές τιμές. Το Α-10, το οποίο επίσης θα αντικαταστήσει το F-35, κοστίζει περίπου 15 εκ. δολλάρια σε σημερινές τιμές. Έτσι, για να αντικαταστήσει η Αμερικανική Αεροπορία τα σχεδόν 4.000 F-16 και Α-10 που κατασκευάστηκαν, με μόλις 1.700 F-35, θα πρέπει να πληρώσει πολύ περισσότερα για να πάρει λιγότερα από τα μισά αεροσκάφη.

Σε μία εποχή που ο προϋπολογισμός της Αμερικανικής Αεροπορίας θα αυξηθεί οριακά, αν αυξηθεί καν, ενώ ταυτόχρονα σχεδιάζεται η απόκτηση αρκετών άλλων κυρίων αεροσκαφών (νέα δεξαμενοφόρα αεροσκάφη, νέα μεταγωγικά, νέα βαρέα βομβαρδιστικά, και νέα ελικόπτερα) το σχέδιο αυτό να διασταλεί ο προϋπολογισμός των μαχητικών-βομβαρδιστικών είναι τζάμπα κόπος.

Ενώ οι περισσότεροι, αν και όχι όλοι, στο Πεντάγωνο και το Κογκρέσσο τείνουν να ξεχνούν το ανοικονόμητο κόστος του F-35, μερικοί από τους ξένους αγοραστές έχουν αρχίσει να τρομοκρατούνται. Παρά την επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων δολλαρίων από τα κράτη τους, βουλευτές και αναλυτές στην Αυστραλία, τη Νορβηγία, τη Δανία και την Ολλανδία εκφράζουν μεγάλη ανησυχία. Ο μεγαλύτερος διεθνής εταίρος του F-35 είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί, το Βασιλικό Ναυτικό και η Αεροπορία μόλις αποφάσισαν να μειώσουν τα F-35 που θα αγοράσουν από 138 σε 50. Ο λόγος: «αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε το γεγονος ότι όλα αυτά τα αεροσκάφη είναι οικονομικώς απαγορευτικά».

Τα προβλήματα με το F-35 δεν περιορίζονται στο κόστος του.

Σαν μαχητικό, το F-35 βασίζεται σε μία τεχνολογική χίμαιρα. Η Αεροπορία, έχοντας αποτύχει να αναπτύξει αποτελεσματική (και αξιόπιστη) τεχνολογία ραντάρ για την κατάρριψη (με φίλιων) αεροσκαφών «πέραν της οπτικής ακτίνας» το ’50, το ’60 και το ’70, προσπαθεί και πάλι με το F-35, όπως και με το F-22 πριν από αυτό. Και τα δύο έχουν την επιπλέον εξέλιξη της “αφάνειας” (“stealth”), δηλαδή της μικρότερης ανιχνευσιμότητας έναντι κάποιων ραντάρ σε κάποιες γωνίες, αλλά αυτό το νέο “χάι-τέκ” χαρακτηριστικό και το μεγάλης ακτίνας ραντάρ επέβαλαν σχεδιαστικά μειονεκτήματα που έθεσαν το αεροσκάφος σε κίνδυνο όχι μόνο με το υψηλό του κόστος αλλά και με το βάρος, την οπσθέλκουσα, την πολυπλοκότητα και την τρωτότητα του. Από τις λίγες φορές που η τεχνολογία αυτή δοκιμάστηκε σε πραγματική αεροπορική μάχη την περασμένη δεκαετία, ήταν επιτυχημένη τις λιγότερες από τις μισές, κι αυτό εναντίον ανίκανων ή/και πρωτόγονα εξοπλισμένων χειριστών από το Ιράκ και τη Σερβία.

Αν η πλέον πρόσφατη επανάληψη του «πέραν της οπτικής ακτίνας» αποδειχτεί και πάλι χίμαιρα, το F-35 θα πρέπει να επιχειρεί σαν μαχητικό κλειστών εμπλοκών, αλλά σε αυτή την αποστολή το αεροσκάφος είναι της συμφοράς. Ακόμη κι αν κάποιος αποδέχεται όλες τις περί αεροδυναμικής υποσχέσεις που δίνει αυτή τη στιγμή η Λόκχηντ, το F-35 είναι υπέρβαρο και χωρίς ισχύ κινητήρα. Με 49.500 λίβρες βάρος απογειώσεως για αποστολή αέρος-αέρος και με κινητήρα βαθμονομημένο στις 42.000 λίβρες ώσης, θα είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα πίσω σε λόγο ώσης-βάρους κι επιτάχυνση για νέο μαχητικό. Στην πραγματικότητα, με το βάρος αυτό, και με μόλις 460 τετραγωνικούς πόδες εκπέτασμα για τις εκδόσεις της Αεροπορίας και των Πεζοναυτών, οι μικρές πτέρυγες του F-35 θα φορτίζονται με 108 λίβρες ανά τετραγωνικό πόδα, κατά ένα τρίτο χειρότερα από το F-16A. (Πτέρυγες που είναι μεγάλες εν σχέσει με το βάρος είναι ουσιώδεις για την ευελιξία και την επιβιωσιμότητα στη μάχη). Το F-35 είναι, στην πραγματικότητα, πολύ λιγότερο ευέλικτο από το τραγικά τρωτό F-105 “Led Sled” (“Μολυβένιο Έλκυθρο”), ένα μαχητικό που αποδείχτηκε ανήμπορο στις αερομαχίες εναντίον Mig πάνω από το Βόρειο Βιετνάμ. (Μία θλιβερή υπενθύμιση: το μεγαλύτερο μέρος του στόλου των F-105 της Αεροπορίας χάθηκε κατά τα τέσσερα έτη βομβαρδισμών - εκατό χειριστές χάθηκαν σε μόλις έξι μήνες).

Republic F-105 Thunderchief,το οποίο κέρδισε το διόλου κολακευτικό χαιδευτικό "Led Sled" κατα τον πόλεμο του Βιετνάμ

Το F-35 δεν είναι ούτε καλό βομβαρδιστικό, παρ’ όλο το κόστος του: στην διαμόρφωση αφάνειας έχει φορτίο μόλις 4.000 λιβρών, ένα τρίτο των 12.000 λιβρών που μετέφερε το «Μολυβένιο Έλκυθρο».

Σαν επιθετικό αεροσκάφος «εγγύς αεροπορικής υποστήριξης» για να βοηθά αμερικανικούς στρατιώτες εμπλεγμένους σε μάχη, το F-35 είναι υπερβολικά γρήγορο για να ταυτοποιεί τους στόχους εναντίον των οποίων πρέπει να βάλει, υπερβολικά ευαίσθητο και εύφλεκτο για να αντέξει χερσαία πυρά, και με πολύ μικρό βεληνεκές για να παραμένει πάνω από εμπλεγμένα τμήματα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Αποτελεί ένα γιγαντιαίο βήμα οπισθοχώρησης σε σχέση με το παρόν A-10. Είναι ώρα να αρχίσουμε να βγαίνουμε από την τρύπα του F-35. Περιττό να ειπωθεί πως η πολυπλοκότητα των κανονισμών προμηθειών του Πενταγώνου και η αμυντική νοοτροπία του Πενταγώνου και του Κογκρέσσου παρουσιάζουν πολλά εμπόδια προς υπερπήδηση, τα περισσότερα από αυτά ηθικά.

Κατ’άρχάς, είναι η ανάγκη να γίνουν τα γεγονότα αποδεκτά όπως έχουν, κι όχι όπως θα τα προτιμούσαν η Λόκχηντ και ιδιοτελείς γραφειοκράτες. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να γίνουν δεκτές οι συστάσεις της ΜΟΕ όπως είναι ήδη καταγεγραμμένες, κι όχι να «νερωθούν» για να γίνουν αρεστές, ή να αγνοηθούν όπως έγινε το 2008 κατά την πρώτη θητεία του Γκαίητς ως ΥΠΑΜ.

Κατά δεύτερον, θα πρέπει να μπει σε εφαρμογή το διακηρυσσόμενο πνεύμα του νέου Νόμου Αγοράς Οπλικών Συστημάτων που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Ομπάμα τον περασμένο Μάιο. Ενώ τα ψιλά γράμματα του νόμου είναι απελπιστικά γεμάτα με παραθυράκια για να προστατευθεί η υπάρχουσα κατάσταση των πραγμάτων, το πνεύμα του νόμου είναι να θέσει το κόστος υπό έλεγχο και να εμπνεύσει ανταγωνισμό, εδικά με την ανταγωνιστική προσέγγιση «να-πετάει-πριν-να-αγοραστεί» που έχει αποδώσει τόσο εξαιρετικά τις λίγες φορές που δοκιμάστηκε.

Αυτό ακριβώς είναι το όραμα που εξέφρασε ο Πρόεδρος Ομπάμα στους Βετεράνους στο Φοίνιξ τον Αύγουστο όταν είπε ότι θέλει να σταματήσει τα «ειδικά συμφέροντα και τα εξωτικά τους προγράμματα που καθυστερούν στα χρονοδιαγράμματά τους κατά πολλά έτη και υπερβαίνουν τους προϋπολογισμούς τους κατά πολλά δισεκατομμύρια». Σαφέστατα, κανείς δεν έχει ενημερώσει τον Πρόεδρο ότι το F-35 είναι η διαφημιστική αφίσα του είδους των δεινών που καταδίκασε.

Κατά τρίτον, το μεγαλύτερο βήμα θα ήταν να παγώσει κάθε περαιτέρω παραγωγή μέχρις ότου τα αεροσκάφη δοκιμών, όλα πλέον με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, να μπορέσουν να ολοκληρώσουν ένα αναθεωρημένο, πολύ λεπτομερέστερο πρόγραμμα πτητικών δοκιμών. Όταν θα γνωρίζουμε ρεαλιστικά τις επιδειχθείσες επιδόσεις και προβλήματα του F-35, και το πλήρες κόστος του, θα μπορούμε να λάβουμε μία ορθολογική απόφαση σχετικά με το αν θα πρέπει να μπει σε πλήρη παραγωγή. Για να γίνει αυτό, το αντεστραμένο πρόγραμμα αγορών του F-35 – το οποίο προβλέπει την αγορά 500 αεροσκαφών προν από την «οριστική» αναφορά ελέγχων (αυτή που ελέγχει το 17% των χαρακτηριστικών του F-35) – και το οποίο έχει ο Γκαίητς στο γραφείο του, πρέπει να αναμορφωθεί ριζικά σε ένα σχέδιο πτήσεων-προ-της αγοράς, το είδος ακριβώς του σχεδίου που ευαγγελίζεται, αν και αδύναμα, ο νέος Νόμος περί Αναμορφώσεως Αγορών.

Στη σχεδόν βέβαιη περίπτωση που o ασυμβίβαστος, ρεαλιστικός έλεγχος του F-35 το κρίνει ως μία πανάκριβη αποτυχία, υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές. Αν υπάρξει μία ζωηρή ομοφωνία για να αναστραφεί η τρέχουσα πορεία γήρανσης και συρρίκνωσης του οπλοστασίου της τακτικής αεροπορίας (σε αντίθεση με την σημερινή σιωπηρή συνομωσία που οδηγεί σε επιδείνωση αυτής της τάσης) απαιτείται μία βραχυπρόθεσμη, οικονομική λύση για να αποκατασταθεί η μαχητική επάρκεια: επέκταση της ζωής των υφισταμένων F-16 και Α-10 για την Αεροπορία, και συνέχιση της αγοράς F-18E/F για το Ναυτικό και τους Πεζοναύτες. Για το μέρος του οπλοστασίου που χρειάζεται άμεση επέκταση πλέον επειγόντως, το Α-10 και την αποστολή εγγύς υποστηρίξεως, εκατοντάδες σκάφη που τώρα βρίσκονται στα «αεροπορικά νεκροταφεία» μπορούν και πρέπει να επανέλθουν σε υπηρεσία – πράγμα εφικτό με εξαιρετικά χαμηλό κόστος.

Ένα σκέτο πρόγραμμα επέκτασης ορίου ζωής δε αντιμετωπίζει τις μακροπρόθεσμες ανάγκες. Συνεπώς, θα πρέπει να αρχίσουν αμέσως ανταγωνιστικά προγράμματα για πραγματικά, ιπτάμενα πρωτότυπα ώστε να αναπτυχθούν και να επιλεγούν νέα μαχητικά που να δομήσουν μία μεγαλύτερη δύναμη, πολύ πιο αποτελεσματική από την υπάρχουσα δύναμη των F-16, F-18 και Α-10. Τέτοια ακριβώς προγράμματα, τα οποία οδηγούν σε Αερορπορία 10.000 αεροσκαφών με τα παρόντα επίπεδα προϋπολογισμού, περιγράφονται λεπτομερώς στο «Αντιστρέφοντας την παρακμή της Αμερικανικής Αεροπορικής Ισχύος» ένα κεφάλαιο της ανθολογίας "America's Defense Meltdown: Pentagon Reform for President Obama and the New Congress" (Stanford University Press).

Μπορείτε σχεδόν κυριολεκτικά να ακούσετε ήδη τις κραυγές διαμαρτυρίας. Το F-35 είναι υπερβολικά μεγάλο πρόγραμμα για να αποτύχει. Ο ίδιος ο Γκαίητς φαίνεται παγιδευμένος από αυτή τη λογική : είπε «Η θέση μου είναι ότι δεν έχουμε το περιθώριο σαν χώρα να μην έχουμε αυτό το αεροσκάφος». Έχουμε την αντίθετη θέση. Το φούσκωμα του F-35 – σε κόστος, βάρος και πολυπλοκότητα – είναι εγγύηση αποτυχίας. Θα σμικρύνει τις αεροπορικές μας δυνάμεις μεγεθύνοντας το κόστος, θα απισχνάσει την ικανότητά μας να κυριαρχούμε στον αέρα και να υποστηρίζουμε τις χερσαίες δυνάμεις μας, και θα χύσει άσκοπα το αίμα υπερβολικά πολλών χειριστών μας.

Πρέπει να κάνουμε τα πρώτα βήματα για να κατανοήσουμε καλύτερα την έκταση της αποτυχίας του F-35 και να αναστρέψουμε την αποσύνθεση των αεροπορικών μας δυνάμεων.

# # #

Pierre M. Sprey, a long time military reformer and a designer of extraordinarily successful combat aircraft, helped me write this commentary. Both Pierre and I are contributors to the aforementioned anthology "America's Defense Meltdown: Pentagon Reform for President Obama and the New Congress."

Από το άρθρο, το οποίο θεωρούμε εξαιρετικά έγκυρο και ιδιαίτερα σημαντικό προκύπτουν μερικά κρίσιμα συμπεράσματα :
1) Το πρόγραμμα θα παρουσιάσει σημαντικές καθυστερήσεις ,ειδικά για τους ξένους πελάτες όπως η Τουρκική Αεροπορία
2)Κατά τις πρώτες φάσεις του θα είναι τελείως ανώριμο για επιχειρησιακή χρήση ,σε βαθμό μεγαλύτερο από τον αναμενόμενο για ένα νέο μαχητικό αεροσκάφος
3) Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά επισφαλές στο σύνολό του και μια δέσμευση στο F-35 σε τόσο πρώιμο στάδιο θα ήταν άστοχη.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πλέον ενδεδειγμένη τακτική θα ήταν η στενή παρακολούθηση του προγράμματος μέχρι και την ένταξη σε υπηρεσία των πρώτων αεροσκαφών ώστε να εκτιμηθεί η πραγματική επιχειρησιακή του αξία ,κρατώντας τις επιλογές μας ανοιχτές. Στο μεταξύ, αν χρειαστεί αγορά αεροσκαφών για διατήρηση της οροφής, (λόγω της απόσυρσης παλαιών τύπων, είτε Α-7 είτε F-4) οι αριθμοί μπορούν να διατηρηθούν εξαιρετικά αποτελεσματικά με μεταχειρισμένα αεροσκάφη των τύπων που ήδη βρίσκονται σε υπηρεσία (M2000, F-16). Επιπλέον θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην αξιοποίηση του ήδη υπάρχοντος στόλου δίνοντας προτεραιότητα σε παράγοντες που πολλαπλασιάζουν την συνολική ισχύ του (και έχουν σκανδαλωδώς υποτιμηθεί).Ενδεικτικά και μόνον, να αναφέρουμε την αξιοποίηση των ζεύξεων δεδομένων μέσω εκσυγχρονισμού των μαχητικών (και άλλων μέσων ) της ΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα...

Ενημέρωση Lockheed Martin για προγράμματα F-16, F-35 και P-3

20/10/09 21:04

Με την ευκαιρία της συμμετοχής της Lockheed Martin Aeronautics στο συνέδριο «International Fighter 2009», το οποίο διοργανώνεται στην Αθήνα στις 21 και 22 Οκτωβρίου, η LM πραγματοποίησε στις 20 Οκτωβρίου συνάντηση με εκπροσώπους των Μέσων Μαζικής Ενημερώσεως. Σκοπός της συναντήσεως ήταν η ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τα προγράμματα F-16, F-35 και P-3.

Την παρουσίαση πραγματοποίησε ο κ. Ντέννις Πλέσσας, Αντιπρόεδρος Επιχειρηματικών Πρωτοβουλιών για την περιοχή. Αναφορικώς με το πρόγραμμα F-16, σημειώθηκε η πρόσφατη επιτυχία της εξασφαλίσεως παραγγελίας από την Αίγυπτο για 24 F-16, που θα διατηρήσουν την γραμμή παραγωγής ανοικτή και πέραν του 2012. Τονίστηκε ότι περισσότερες από τις μισές χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του F-35 είναι ήδη χρήστες του F-16 και θεωρούν ότι τα δύο αεροσκάφη μπορούν στο μέλλον να συνυπάρξουν επιχειρησιακά, με τις ανάλογες αναβαθμίσεις, βεβαίως, των παλαιότερων F-16.

Παρουσιάστηκε η πρόταση της LM για εκσυγχρονισμό του υφισταμένου στόλου F-16 της ΠΑ, που θα εξασφαλίσει μοναδική τυποποίηση και σημαντικό έργο για την ΕΑΒ, η οποία προτείνεται να αναλάβει την εκτέλεση των εργασιών. Για το πρόγραμμα των 30 F-16 Block 52+ Advanced, έγινε γνωστό ότι μέχρι σήμερα έχουν παραδοθεί 17 αεροσκάφη. Τα σχόλια των Ιπταμένων για την ικανότητα δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, που προσφέρει το σύστημα μεταβιβάσεως δεδομένων Link 16 με το οποίο είναι εφοδιασμένα τα συγκεκριμένα μαχητικά, είναι ιδιαίτερα εγκωμιαστικά. Στην ουσία το αεροσκάφος διαθέτει έναν τρομακτικό πολλαπλασιαστή ισχύος. Για το πρόγραμμα του ηλεκτρονικού συστήματος αυτοπροστασίας ASPIS II, διευκρινίστηκε ότι αφορά σύμβαση της ελληνικής πλευράς με άλλη εταιρεία και ότι από την πλευρά της, η LM διαδραματίζει τον εποικοδομητικό ρόλο που είναι σε θέση να προσφέρει από την θέση της, για την διευθέτηση του ζητήματος.

Αναφορικώς με το F-35, πέραν των ιδιαιτέρων επιχειρησιακών χαρακτηριστικών του, τονίστηκε η μέριμνα κατά την εξέλιξή του, ώστε να διακρίνεται από μειωμένες απαιτήσεις υποστηρίξεως. Αναφέρθηκαν ενδεικτικώς οι κατά 55% μικρότερες απαιτήσεις σε ανθρωποώρες υποστηρίξεως ανά ώρα πτήσεως, η κατά 64% μειωμένη απαίτηση σε ανθρώπινο δυναμικό υποστηρίξεως και η κατά 50% μικρότερη απαίτηση σε αρχική υποστήριξη ανταλλακτικών.
Ο κ. Πλέσσας σημείωσε ότι από τις χώρες που συμμετέχουν στην εξέλιξη του F-35, η Τουρκία έχει ανακοινώσει το ενδιαφέρον της για αύξηση των προς προμήθεια αεροσκαφών από 100 σε 120, ενώ και η Νορβηγία αναμένεται να αυξήσει τον τελικό αριθμό, που σήμερα ορίζεται σε 48 αεροσκάφη. Τέλος, η Ιταλία, αναμένεται, δίχως να αυξήσει τον συνολικό αριθμό, να αποφασίσει την αύξηση του αριθμού των αεροσκαφών εκδόσεως STOVL.

Σχετικώς με την δυνητική βιομηχανική συμμετοχή της Ελλάδος στο πρόγραμμα, διευκρινίστηκε ότι ο μέχρι σήμερα υφιστάμενος σχεδιασμός καταμερισμού έργου, αφορά τις χώρες που συμμετέχουν στην εξέλιξη του αεροσκάφους. Ο καταμερισμός έργου, αφορά το σύνολο των αεροσκαφών που έχουν παραγγείλει οι συγκεκριμένες χώρες, ωστόσο η περίπτωση μελλοντικών παραγγελιών μέσω πιστώσεων FMS από άλλες χώρες, αποτελεί διαφορετική περίπτωση. Έτσι, σε κάθε περίπτωση νέας παραγγελίας από μία χώρα που δεν συμμετείχε στην εξέλιξη του αεροσκάφους, όπως η Ελλάδα, η LM είναι ανοικτή στην συζήτηση του βαθμού βιομηχανικής συμμετοχής (Industrial Participation) η οποία θα αφορά συμπαραγωγή μερών όλων των αεροσκαφών μελλοντικών συμβάσεων FMS.

Για το πρόγραμμα νέου αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας που ενδιαφέρει την Ελλάδα, δόθηκαν λεπτομέρειες για την πρόταση που κατάθεσε προσφάτως η LM. Σύμφωνα με τον κ. Πλέσσα, οι δύο προτάσεις που κατατέθηκαν στον σχετικό διαγωνισμό του ΥΠΕΘΑ, ο οποίος τελικώς κηρύχθηκε άγωνος, ήταν ύψους 500 εκατ. ευρώ. Η LM εξέτασε την δυνατότητα καταθέσεως προτάσεως μικρότερου κόστους του προϋπολογισθέντος κονδυλίου των 250 εκατ. ευρώ και προέβη στην κατάθεσή της, μόνο όταν βεβαιώθηκε ότι αυτό είναι εφικτό. Η πρότασή της αναφέρεται σε δύο φάσεις υλοποιήσεως, όπως κατωτέρω:

• 1η Φάση: Από τα ήδη υπάρχοντα αεροσκάφη Ρ-3Β που διαθέτει το Πολεμικό Ναυτικό, 2 θα υποβληθούν σε εργασίες επιθεωρήσεως και δομικής αναβαθμίσεως (αφορούν κυρίως τις πτέρυγες και το ουραίο συγκρότημα), ώστε η δομική διάρκεια ζωής κάθε αεροσκάφους να επεκταθεί κατά 1.500-1.800 ώρες πτήσεως. Αυτό μεταφράζεται πρακτικώς, σε επιχειρησιακή αξιοποίηση 5 ετών.
• 2η Φάση: Παραχώρηση 4 μεταχειρισμένων αεροσκαφών P-3C από το Ναυτικό των ΗΠΑ τα οποία θα υποβληθούν σε πρόγραμμα εργασιών δομικής αναβαθμίσεως, γενική επισκευή κινητήρων και αναβάθμιση του συστήματος μάχης. Τα αεροσκάφη θα αποκτήσουν συνολικώς, διάρκεια δομικής ζωής 15.000 ωρών πτήσεως, επιτρέποντας την επιχειρησιακή τους εκμετάλλευση για περίοδο 20 ετών.

Η πρόταση αυτή, κατά την LM, είναι η πλέον συμφέρουσα για την Ελλάδα, δεδομένου ότι το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει ήδη εκπαιδευμένο προσωπικό (Ιπτάμενο και Τεχνικό) στον συγκεκριμένο τύπο και διαθέτει την σχετική υποδομή υποστηρίξεως.

ΣΔΒ

Διαβάστε περισσότερα...

Επιπλέον F-35 για την Άγκυρα ;

Να σας μεταφέρουμε και μια ενδιαφέρουσα είδηση,την οποία θα διαβάσετε πιθανότατα σε άλλα μεγαλόσχημα ηλεκτρονικά μέσα αύριο-μεθαύριο με την ταμπέλα του "αποκλειστικού" φαρδιά πλατιά.Άλλωστε είναι της μόδας τώρα τελευταία..

Σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις του γενικού γραμματέα Αμυντικής Βιομηχανίας Μουράντ Μπαγιάρ η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε επέκταση της παραγγελίας για τα α/φ της LM κατα 20 μονάδες καταβάλλοντας ένα ποσό της τάξης των 2 δις δολαρίων νωρίτερα από την αρχική σχεδιαζόμενη αποδέσμευση.Η Τουρκία στα πλαίσια του προγράμματος πρέπει να δηλώσει επισήμως του χρόνου τον τελικό αριθμό μαχητικών που θα προμηθευτεί.

Μια τέτοια απόφαση από την τουρκική ηγεσία θα εκτόξευε το συνολικό κόστος του τουρκικού προγράμματος από τα 11 δις δολάρια στα 13 δισεκατομμύρια εν μέσω μιας πολύ δύσκολης οικονομικής συγκυρίας για το οικονομικό επιτελείο των Τούρκων.Πάντα σύμφωνα με τον Μπαγιάρ μια ενδεχόμενη απόφαση για επέκταση του αριθμού των F-35 απομακρύνει την αγορά Eurofighter απο την ΤΗΚ τουλάχιστον εώς το 2020 ,αφήνοντας πάντως ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας τέτοιας παραγγελίας αργότερα.Ο Τούρκος αξιωματούχος δεν περιορίστηκε στα προαναφερθέντα προγράμματα αλλά επεκτάθηκε και σε άλλα αεροπορικού ενδιαφέροντος θέματα ,όπως αυτό του εκσυγχρονισμού των F-16.Κατά τον ίδιο οι πρώτες παραδόσεις του προγράμματος (ύψους 1,1 δις $) θα πραγματοποιηθούν τέλη 2011-αρχές 2012.

Διαβάστε περισσότερα...

«Στροφή» στρατηγικής από τη Lockheed Martin

Αλλαγή πλεύσης σε ότι αφορά την προσπάθεια προώθησης στην ελληνική αγορά των F-16/F-35 από την κατασκευάστρια αμερικανική εταιρία Lockheed Martin.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε νωρίτερα σήμερα σε συνέντευξή τύπου η αμερικανική εταιρεία το μεν F-35 χωρίς να απαρνείται τα stealth χαρακτηριστικά του, εν τούτοις αποδίδεται πλέον μεγάλη βαρύτητα στον όγκο του οπλικού φορτίου που μπορεί να μεταφέρει σε εξωτερικούς σταθμούς ανάρτησης οπλισμού. Δηλαδή καλά τα stealth χαρακτηριστικά αλλά καλύτερο το μεγάλο οπλικό φορτίο. Είναι η πρώτη που η Lockheed Martin δημοσίως παραδέχεται ότι το F-35 σε stealth διαμόρφωση σε αποστολές υποστήριξης ή αεροπορικής μάχης μεταφέρει περιορισμένο φορτίο όπλων.

Το δεύτερο σημείο που είναι ευδιάκριτη η αλλαγή στρατηγικής αφορά τον αριθμό των αεροσκαφών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν η LM φαίνεται να προσανατολίζεται πλέον σε μία πρόταση «πακέτο» που περιλαμβάνει την αγορά 40 με δικαίωμα προαίρεσης (option) 20 επιπλέον αεροσκάφη F-16 Block 52 + Advanced ή Block 60 (ραντάρ AESA) και στη συνέχεια την προμήθεια 60 με 80 F-35.

Παρά το γεγονός ότι οι δύο βασικοί πυλώνες της στρατηγικής της αμερικανικής εταιρείας παραμένουν αμετάβλητοι, δηλαδή προτείνεται η αγορά πρόσθετων F-16 Βlock 60 και νεώτερων, ένα είδος «ενδιάμεσης λύσης» για την ταχύτερη δυνατή και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών της ΠΑ μέχρι το 2014, οπότε και η εταιρεία δεσμεύεται για την έναρξη παραδόσεων του F-35 Lightning II, και σε δεύτερη φάση η προμήθεια αριθμού F-35 Lightning II, για την κάλυψη των αναγκών πέραν του 2015, για πρώτη φορά ίσως παρουσιάστηκε τόσο εμφατικά η δυνατότητα του F-35 να χρησιμοποιηθεί ως μαχητικό πρώτης προσβολής («first strike»).

Συγκεκριμένα πλήρως εκμεταλλευόμενο το χαρακτηριστικό χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) του και μεταφέροντας όπλα, συνολικού βάρους 5.200 λιβρών (περίπου 2.500 κιλά), μόνο στις εσωτερικές αποθήκες οπλισμού του, το F-35, κατά την LM πάντα, αποτελεί την ιδανική πλατφόρμα για την καταστολή/καταστροφή της εχθρικής αεράμυνας (Suppression of Enemy Air Defense –SEAD/Destruction of Enemy Air Defense – DEAD). Σε αυτό το επιχειρησιακό πλαίσιο και μετά την καταστολή/καταστροφή της εχθρικής αεράμυνας, όταν δηλαδή το επίπεδο απειλής θα έχει μειωθεί σημαντικά, τότε το αεροσκάφος μεταφέροντας το καθόλα «αξιοπρεπές» οπλικό φορτίο των 18.500 λιβρών (εσωτερικά και εξωτερικά αναρτημένων), δηλαδή 7.500 κιλά, μπορεί πλέον να επιχειρεί ως ένα τυπικό μαχητικό παλαιότερης γενιάς.

Το επιχειρησιακό μοντέλο που αναφέρθηκε είναι προφανές ότι ναι μεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες και τα εγγενή χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου μαχητικού αλλά δεν θα αποφύγουμε τον πειρασμό να σημειώσουμε ότι αφενός προς το παρόν παραμένουν άγνωστες, τουλάχιστον για το ευρύ κοινό, οι δυνατότητες του στην εναέρια μάχη, αλλά και ότι επιβεβαιώνεται για πρώτη φορά από επίσημα χείλη ότι η μεταφορά οπλικού φορτίου σε διαμόρφωση «stealth» είναι περιορισμένη.
Αναφορικά με την τιμή του F-35 δηλώθηκε ότι τα ποσά που έχουν δει το πρόσφατα φως της δημοσιότητας αντιστοιχούν σε αεροσκάφη του χαμηλού ρυθμού αρχικής παραγωγής (LRIP: Low Rate Initial Production) και ότι το κόστος ενός αεροσκάφους παραγωγής θα είναι σημαντικά μικρότερο

Η παρουσίαση περιλάμβανε επίσης λεπτομέρειες για τα προγράμματα εκσυγχρονισμού των ελληνικών F-16 που έχει υποβάλλει ως προτάσεις η αμερικανική εταιρεία στο ΓΕΑ. Για την ακρίβεια, η LM έχει υποβάλλει προτάσεις για το σύνολο των μαχητικών F-16 που επιχειρεί η ΠΑ με σκοπό την αναβάθμιση και την ομογενοποίηση του στόλου και κατά συνέπεια τη μείωση του κόστους λειτουργίας. Οι προτάσεις αυτές αφορούν τον εκσυγχρονισμό των εναπομεινάντων 28/4 F-16C/D Block 30 (πρόγραμμα Peace Xenia I) σε διαμόρφωση CCIP LITE, την αναβάθμιση των 32/8 F-16C/D Block 50 (πρόγραμμα Peace Xenia II) σε Peace Xenia IV ή CCIP-GR και τέλος την αναβάθμιση των 38/20 F-16C/D Block 52+ (πρόγραμμα Peace Xenia III), σε Peace Xenia IV.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατα η ΕΑΒ παρέδωσε στην Αεροπορία των ΗΠΑ το 32ο F-16 στο οποίο έχει εφαρμοστεί το πρόγραμμα CCIP. Επίσης κατά τη διάρκεια της συνέντευξης απενεμήθη στην ΕΑΒ τιμητική διάκριση για την παραγωγή και παράδοση στην LM του 100ου τμήματος της οπίσθιας ατράκτου F-16, στο πλαίσιο ενός προγράμματος το οποίο έχει ξεκινήσει το 2004. Ανακοινώθηκε δε και η σύναψη συμφωνίας για τη συνεργασία των δύο εταιρειών στο πρόγραμμα του C-130J Super Hercules που αφορά υποκατασκευαστικό έργο. Λεπτομέρειες για την συμφωνία πρόκειται να ανακοινωθούν το αμέσως προσεχές διάστημα.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης η εταιρεία ανακοίνωσε την απογείωση των πρώτων 4 ελληνικών F-16 Block 52+ Advanced από το Φορτ Γουόρθ του Τέξας για τη μεταφορά τους, με ιπτάμενους της Αεροπορίας των ΗΠΑ, στην Ελλάδα όπου πρόκειται να αφιχθούν στην Αεροπορική Βάση του Αράξου το απόγευμα της Παρασκευής 22 Μαΐου.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο ζήτημα του συστήματος αυτοπροστασίας ASPIS II με το οποίο είναι εξοπλισμένα τα νέα αεροσκάφη και το οποίο ως γνωστόν παραμένει ως πρόγραμμα σε εκκρεμότητα καθώς δεν έχουν γίνει μέχρι σήμερα οι πτητικές δοκιμές στο ΚΕΑΤ που απαιτεί η ΠΑ για να πιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα των λύσεων που έχει υιοθετήσει η Raytheon για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν στις αρχικές δοκιμές του συστήματος.
Η LM, σύμφωνα με τους ανθρώπους της εταιρείας, αφού πρώτα ολοκλήρωσε τις εργοστασιακές πτητικές δοκιμές πραγματοποιώντας περίπου 50 δοκιμαστικές πτήσεις (ας σημειωθεί εδώ ότι τα ελληνικά F-16 Block 52 + Advanced έχουν χρησιμοποιήσει ως βάση [Feed-Down] το λογισμικό των πολωνικών αεροσκαφών και ως εκ τούτου πολλά χαρακτηριστικά είχαν δοκιμαστεί στο πλαίσιο του πολωνικού προγράμματος) παρέδωσε τα αεροσκάφη στην αμερικανική Αεροπορία, η οποία στο πλαίσιο της διακρατικής σύμβασης που υπογράφηκε για την προμήθειά τους, τα υπέβαλλε στις απαιτούμενες πτητικές δοκιμές για να διαπιστωθεί η πλήρης διαλειτουργικότητα των συστημάτων και υποσυστημάτων τους ώστε με την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών να παραδοθούν στον πελάτη. Με άλλα λόγια, η εταιρεία παραδίδει τα αεροσκάφη εξοπλισμένα με το σύστημα ASPIS II, το οποίο στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας Peace Xenia IV είναι υλικό παρεχόμενο από την ελληνική κυβέρνηση (GFE: governmental furnished equipment), έχοντας επιτελέσει το σύνολο των ελέγχων διαλειτουργικότητας ώστε τα αεροσκάφη να γίνουν αρχικά αποδεκτά από την αμερικανική Αεροπορία και στην συνέχεια από την ΠΑ.

Καλά πληροφορημένες πηγές του ΥΠΕΘΑ δήλωσαν ότι οι έλεγχοι διαλειτουργικότητας δεν υποκαθιστούν ούτε αναιρούν την απαίτηση της ελληνικής πλευράς για τη διεξαγωγή πτητικών δοκιμών επιχειρησιακής απόδοσης σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ΠΑ. Είναι κατανοητό ότι το φαινόμενο που παρουσιάζεται, δηλαδή η ΠΑ να παραλαμβάνει μαχητικά εξοπλισμένα με το σύστημα ASPIS II ενώ ακόμα δεν έχει παραλάβει το εν λόγω σύστημα από τη Raytheon αποτελεί παρεπόμενο της διαδικασίας FMS που διέπει τις διακρατικές συμβάσεις Ελλάδας – ΗΠΑ αλλά και αυτής ακόμα της χρονικής αλληλουχίας των συμβάσεων αφού η εμπορική σύμβαση για το ASPIS II υπογράφηκε το 2003, ενώ η διακρατική σύμβαση για το πρόγραμμα απόκτησης των νέων μαχητικών Peace Xenia IV το 2005. Φυσικά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το 2005, ουδείς φανταζόταν ότι πέντε περίπου χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης των μαχητικών και εφτά περίπου χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης για το ASPIS II το σύστημα αυτοπροστασίας θα συνέχιζε να παρουσιάζει προβλήματα. Από την άλλη πλευρά όμως θα έπρεπε οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να είχαν καλύψει και αυτή την περίπτωση κατά την κατάρτιση της διακρατικής συμφωνίας.

defencenet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Δύσκολοι καιροί για το F-35

Μετά την Αυστραλία και την Ολλανδία, μια ακόμα χώρα που συμμετέχει στο πρόγραμμα ανάπτυξης του F-35 δείχνει να μην εμπιστεύεται το πρόγραμμα εξέλιξης του αεροσκάφους και κυρίως, το διαφημιζόμενο κόστος τους.

Ο υπουργός Άμυνας της Δανίας Søren Gade ανακοίνωσε την απόφαση της κυβέρνησης βάσει της οποίας η απόφαση για το ποιο μαχητικό θα επιλεγεί για την βασιλική Αεροπορία της Δανίας, θα αναβληθεί, όπως αναφέρει δημοσίευμα στην τοπική εφημερίδα Berlingske Tidende. Το θέμα έχει υπάρξει φλέγον, τόσο στο κοινοβούλιο της χώρας όσο και στα τοπικά μέσα ενημέρωσης τουλάχιστον τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, όπως δήλωσε ο υπουργός, δεδομένου ότι τα F-16A/B MLU της βασιλικής Αεροπορίας της Δανίας δεν πρόκειται τελικά να αποσυρθούν μέχρι το 2020 (!), δεν υπάρχει λόγος οι βουλευτές να αναλώνονται σε ατέρμονες διαβουλεύσεις.

Αρχικά, οι πολιτικοί είχαν φέρει το θέμα στην βουλή σε σύνδεση με τις συνομιλίες για το επερχόμενο εθνικό πλάνο άμυνας της Δανίας, το οποίο χρονικά θα καλύψει τα επόμενα πέντε έτη. Ο Gade όμως απέκρουσε την προσπάθεια αυτή και δήλωσε τα εξής: «Οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την λήψη οποιασδήποτε απόφασης δεν είναι ακόμα διαθέσιμες, και επιθυμώ να ξεκινήσω τις διαπραγματεύσεις για το εθνικό πλάνο Άμυνας».

Τόνισε δε ότι αναμένει την συζήτηση για το νέο μαχητικό αεροσκάφος να φουντώσει ξανά το φθινόπωρο. Η Δανία αυτήν την στιγμή διαθέτει 48 μαχητικά F-16A/B MLU. Έχει δε επενδύσει στην ανάπτυξη του F-35 όντας μέλος της ομάδας ανάπτυξής του, γεγονός που έχει κατακριθεί έντονα στην χώρα με το σκεπτικό ότι προετοιμάζει την άνευ όρων τυφλή προμήθεια ενός μαχητικού για το οποίο δεν γνωρίζει κανείς τίποτα, ούτε το κόστος του, ούτε τις δυνατότητές του. Σημειώνεται ότι εκτός της Lockheed Martin, ενδιαφέρον για τον διαγωνισμό της Δανίας έχει εκδηλώσει η σουηδική Saab, με το Gripen NG, μια βαρέα αναβάθμιση του απλού Gripen, καθώς και το πολυεθνικό EF-2000 Typhoon.Πρόσφατα όμως ο ανταγωνισμός εντάθηκε καθώς και η Boeing εισήλθε στον χώρο με την προσφορά του μαχητικού F-18E/F Super Hornet, υποσχόμενη μάλιστα συμβόλαια αξία 20 δις δανέζικων κορόνων για τοπικές βιομηχανίες σε περίπτωση που επιλεγεί το μαχητικό της.

defencenet.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Εν Τάχει..

• Το αμερικανικό F-35 επέλεξαν οι Νορβηγοί τελικά εν μέσω αντιδράσεων απο την αντιπολίτευση αλλά και τηνΣουηδική Saab της οποίας το Gripen ΝG τελικά δεν πρόκαμε..Το κόστος το οποίο ανακοινώθηκε είναι γύρω στα 2,5 δολλάρια για 48 αεροσκάφη ,σαφώς εκτός πραγματικότητας τα υπεραισιόδοξα νούμερα..οι κακές γλώσσες λένε ότι καθώς η απόφαση ήταν ξεκάθαρα πολιτική ,η νορβηγική κυβέρνηση έδωσε αυτά τα αμφιβόλου αξιοπιστίας νούμερα και οχυρώθηκε πίσω απο το επιχείρημα ότι το Gripen είναι ακριβότερο! ..περισσότερες πληροφορίες στα αγγλικά εδώ

• Και μιας και πιάσαμε το μαχητικό της LM το οποίο σε μερικά χρόνια θα πετάει και στην γειτονιά μας να πούμε και το ακόλουθο νέο ,αυτή την φορά απο το Ισραήλ..Χάσανε το φώς τους οι Ισραηλινοί της Chel Havir (Ισραηλινή Π.Α) με την τιμή που ακούσανε για το customised F-35 ,η οποία ηταν (κρατηθείτε) 200 εκατομύρια δολλάρια! Σύμφωνα με το defensenews υψηλόβαθμη πηγή του Ισραηλινού Γενικού επιτελείου φέρεται να δήλωσε "Είναι απίστευτο!.Πρώτα ήταν 40 εκ $ ,μετά 50 εκ$ και μετά μας είπαν (η Ισραηλινή αεροπορία -που είχε και τις επαφές με το κονσόρτσιουμ-) 70 με 80 εκ $.Τώρα ,έχουμε να κάνουμε με σχεδόν το τριπλάσιο ποσό ανα αεροσκάφος ,και ποιός μας λέει ότι δεν θα ανεβεί κι'αλλο?" δήλωσε ο τρομοκρατημένος Ισραηλινός...Πόσα F-35 θέλουν να πάρουν οι Τούρκοι είπαμε ? Μπουγιουρούμ...

• Κοντά στην υπογραφή βρίσκεται το πρόγραμμα για τα Ρωσικά BMP-3 δήλωσε ο ΥΠΕΘΑ Β.Μεημαράκης στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων που συνεδρίασε εχθές..Ελπίζουμε κάποιος απο την εθνική αντιπροσωπεία να θύμισε στον υπουργό ότι έχουν περάσει 68 (ναι..) μήνες απο την υπογραφή για τα άρματα και ακόμα πυρομαχικά γιόκ..Πραγματικά με ταχύτητες Star Trek κινούνται εκεί στην ΓΔΑΕΕ ...οι φραπεδιέρες

Διαβάστε περισσότερα...

Εν Τάχει..

• Κλιμακώνονται οι επιθέσεις των Κούρδων αυτονομιστών στην γείτονα , οι οποίοι δεν διστάζουν να φέρουν εις πέρας παράτολμες επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους υψηλής σημασίας όπως το ραντάρ της Τουρκικής πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή της Αντιοχειας (Χατάι).Την ίδια στιγμή σκληρή κριτική δέχεται η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ιδιαίτερα μετά απο τις ατυχείς δηλώσεις στα ΜΜΕ του "λάτρη του γκόλφ" στρατηγού Αιντογάν Μπαμπάογλου ,αμέσως μετά απο την αιματηρή επίθεση στο φυλάκιο του Ακτουτούν.. " Και τι θέλατε να πάω εγώ να πολεμήσω στο Ακτουτούν ?" φέρεται αν είπε ο Τούρκος πολέμαρχος ,κραδαίνοντας το μπαστούνι του γκόλφ...

• Στα 66 σέντς κατρακύλησε η τουρκική λίρα ,τιμή πολύ χαμηλότερη απο τα 79 σέντς του περασμένου μήνα..Η εξασθένιση αυτή της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας με το δολάριο ,εν μέσω οικονομικής κρίσης ,έστειλε τον πληθωρισμό σε διψήφια νούμερα -στο 11.1%- πολύ υψηλότερα απο τον στόχο του 4% που είχε θέσει το τουρκικό οικονομικό επιτελείο....Πόσα JSF θέλει η THK είπαμε?

• Ο Αυστραλιανός Οργανισμός Αμυντικού Υλικού (Defence Materiel Organisation) ανέλαβε να εξετάσει την απόδοση του ραντάρ MESA του ιπτάμενου ραντάρ της Βασιλικής Αυστραλιανής Αεροπορίας (ιδίου τύπου με τα τουρκικά) μετά απο προβληματισμό για την απόδοση του συστήματος της Northrop Grumman ,μας πληροφορεί το Janes Defence Weekly (30/10)....

Διαβάστε περισσότερα...

Ανατολικός Παρατηρητής

• Το πρόγραμμα ATAK θα ξεκινήσει και επίσημα αύριο σε τελετή στις εγκαταστάσεις της ΤΑΙ στην οποία θα παραβρεθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός ,ο Τούρκος ΥΠΕΘΑ και ο Ιταλός υπουργός των Εξωτερικών
• Σε ομιλία του Τούρκου υπουργού Άμυνας Βετζντί Γκιονούλ στην Τουρκική εθνοσυνέλευση για το θέμα του μαχητικού JSF αναφέρθηκαν τα εξής:

1) Ο συνολικός αριθμός των F-35 που θα παραγγείλει η Τουρκία θα ανέρχεται σε 100+16
2) Οι παραγγελίες θα λάβουν χώρα το 2010
3) το εκτιμόμενο κόστος του προγράμματος (και τα διαθέσιμα κονδύλια) ανέρχονται στα 11 δις δολλάρια
4) η τιμή ανα μονάδα (fly-away) εκτιμάται στα 70-75 εκ δολλάρια (όνειρα θερινής νυκτός προσθέτουμε εμείς ,το κόστος μονάδος σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις θα ξεπεράσει τα 100 εκ δολλάρια)
5) διεξάγονται συνομιλίες για την ενσωμάτωση τουρκικών συστημάτων
6) Γίνονται προσπάθειες για να επιτευχθεί κάποιος εθνικός έλεγχος στον υπολογιστή αποστολής/συστήματα ηλ.πολέμου
7) Το μερίδιο της τοπικής συμπαραγωγής εκτιμάται στα 5 δίς δολλάρια και γίνονται προσπάθειες να αυξηθεί ακόμα περισσότερο
8) Η Τουρκία δεν θα αγοράσει Eurofighter η ελικόπτερα της Eurocopter εάν δεν γίνει μέλος του European Defence Agency την είσοδο της οποίας εμποδίζει κάποιο άλλο μέλος....(sic σημblog ξύδι,ξύδι)

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτη πτήση για το F-35B STOVL

June 11, 2008 (by Asif Shamim) - The Lockheed Martin F-35B Lightning II made its first flight with BAE test pilot Graham Tomlinson at the controls from Lockheeds Martin's Fort Worth facility.


Tomlinson, a former Royal Air Force Harrier pilot performed a conventional takeoff at 10.17h local time. All initial F-35B flights will be conventional takeoffs and landings, with transitions to short takeoffs, hovers and vertical landings beginning early next year.

The F-35B climbed to 15,000 feet and performed several handling related tests, engine power variations and handling checks before returning to Fort Worth at 11.01h.

"A great team effort led to a relaxed first flight, with the aircraft handling and performing just as we predicted based on STOVL simulator testing and flying the F-35A," Tomlinson said.

The F-35B, also known as BF-1, became the second Lightning II to enter flight test, preceded by the conventional takeoff and landing (CTOL) F-35A, which first flew in December 2006 and has completed 43 flights to date. The F-35B that flew today is the second of 19 System Development and Demonstration aircraft and the first to incorporate new weight-saving design features that will apply to all future airframes.

"This is truly an historic day for aviation and the JSF program," said Maj. Gen. C.R. Davis, F-35 program executive officer. "It caps a commitment we made in August 2006 to the Department of Defense and the U.S. Marine Corps when we said we would fly a production-representative STOVL F-35 by June of 2008 – and the team did it. This flight is also a milestone in a 5,000-sortie flight test program that spans five years but continuously rolls out incremental F-35 war fighting capability. It’s a proud day and proud beginning."

Three versions of the F-35 will be produced:

• F-35A CTOL variant for conventional runways
• STOVL F-35B for operating off small ships and near front-line combat zones
• And the F-35C carrier variant (CV) for catapult launches and arrested recoveries aboard the U.S. Navy's large aircraft carriers

All 19 F-35 flight-test and ground-test aircraft are either in production or on the flightline, and assembly has begun on the first two production-model F-35s.

Διαβάστε περισσότερα...