Πλησιάζει η μοιραία ώρα

Toυ Γιώργου Δελαστίκ

Αγρια σύγκρουση έχει ξεσπάσει ανάμεσα στη Γερμανία και τη Γαλλία αναφορικά με το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουν τη μαινόμενη πλέον κρίση του ευρώ, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της υπόθεσης της Ελλάδας.



Το πρώτο αποτέλεσμα των διαφωνιών αυτών είναι η αναβολή της αρχικά σχεδιαζόμενης για αύριο έκτακτης συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης. Κατά τις χθεσινές πληροφορίες της γαλλικής εφημερίδας “Φιγκαρό”, που προέρχονται κατευθείαν από το γαλλικό προεδρικό Μέγαρο των Ηλυσίων, η σύνοδος μετατέθηκε για την ερχόμενη εβδομάδα – είτε για τη Δευτέρα είτε για τα τέλη της. Η δεξιά γαλλική εφημερίδα απέδιδε από την πρώτη κιόλας φράση του ρεπορτάζ της την αναβολή της έκτακτης συνόδου κορυφής στις διαφωνίες Βερολίνου και Παρισιού, αποδίδοντας μάλιστα την πρωτοβουλία μετάθεσης για αργότερα της συνόδου στη Γερμανία: “Δεν υφίσταται αντικείμενο για μια τέτοια σύνοδο” δήλωσε εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μέρκελ, επισημαίνοντας την ανυπαρξία οποιασδήποτε προκαταρκτικής συμφωνίας των δεκαεπτά χωρών της Ευρωζώνης ως προς το τι δέον γενέσθαι.

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της γενικής αναστάτωσης, η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να έχει χάσει τ’ αβγά και τα καλάθια.

Τη Δευτέρα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στη μακροσκελέστατη επιστολή του προς τον πρόεδρο της Ευρωζώνης Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ επέσειε την απειλή ότι η γερμανική θέση για τη συμμετοχή ιδιωτών στο κόστος λύσης για το ελληνικό δημόσιο χρέος “θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ δαπανηρή για την Ελλάδα και ελλιπής ή ανεπαρκής για την αποτελεσματική διαχείριση του ελληνικού χρέους και με αυτά τα πενιχρά αποτελέσματα ίσως να μην αποφευχθεί στο τέλος η επιλεκτική χρεοκοπία”.

Την Τρίτη, ένα μόλις 24ωρο αργότερα αλλά μετά τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, ο υπουργός Οικονομικών Βαγγέλης Βενιζέλος έκανε μια φαιδρή διάλεξη, ότι δήθεν “η επιλεκτική χρεοκοπία τρομάζει χωρίς λόγο”, ότι “δεν είναι χρεοκοπία” και ότι δήθεν “δεν ενεργοποιεί τον περιβόητο μηχανισμό των CDS”, αφήνοντας όλους τους Ελληνες και τους ξένους να σχηματίσουν την άποψη ότι η κυβέρνηση έχει πλέον αποδεχθεί τη λύση της “επιλεκτικής χρεοκοπίας”.

Ο υπουργός Οικονομικών προκάλεσε επίσης την εντύπωση ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει υποχωρήσει πλέον κατά κράτος και στο θέμα των “εμπράγματων εγγυήσεων” για να πάρει το νέο δάνειο από την ΕΕ – με άλλα λόγια στο να βάλει υποθήκη… κάποιο νησί ή τον Παρθενώνα!

Το σχήμα φυσικά χρησιμοποιείται καθ’ υπερβολήν, αλλά η ουσία είναι πως η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη πια να βάλει ως υποθήκη δημόσια γη αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων για να πάρει το δάνειο. Ενα δάνειο μάλιστα που είναι εξαιρετικά πιθανό πως δεν θα μπορέσει το ελληνικό κράτος να αποπληρώσει, οπότε νομικά οι δανειστές θα έχουν το δικαίωμα να κατασχέσουν την ελληνική γη που θα έχει παρασχεθεί ως “εμπράγματη εγγύηση”, ασχέτως του αν τελικά θα το κάνουν ή όχι, βάσει των πολιτικών και μόνο σκοπιμοτήτων που θα υπάρχουν τότε!

Χθες πάντως το γερμανικό περιοδικό “Σπίγκελ” στην ηλεκτρονική του έκδοση είχε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο “Οι σωτήρες του ευρώ σχεδιάζουν να σπάσουν το ταμπού”, αναφερόμενο και σε δημοσίευμα της γερμανικής έκδοσης των “Φαϊνάνσιαλ Τάιμς” που αφορά στις προτάσεις για την Ελλάδα.

Κάποιοι γερμανικοί κύκλοι λοιπόν -προφανώς του χρηματοπιστωτικού συστήματος- προωθούν την ιδέα να δώσει λεφτά ο μηχανισμός στήριξης, δηλαδή τα κράτη της ΕΕ, για να αγοραστούν από τη δευτερογενή αγορά στο 50% της τιμής τους ελληνικά κρατικά ομόλογα πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αυτό το σενάριο είναι υπέροχο για τις τράπεζες που έτσι θα ξεφορτωθούν, αν θέλουν και όσα ομόλογα θέλουν σε τιμές αγοράς, ενώ όλο το κόστος θα το πληρώσουν τα κράτη της Ευρωζώνης και οι Ελληνες φορολογούμενοι.

Το αίσχος

Βρώμικο παιχνίδι με τα δισ. των CDS

Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ ρόλος των οίκων αξιολόγησης, που οποιαδήποτε πρόταση διευθέτησης του ελληνικού δημόσιου χρέους την ονομάζουν εκ των προτέρων χρεοκοπία με κάποιο επίθετο μπροστά, οφείλεται στο ότι έτσι επιχειρούν να εκβιάσουν τα κράτη για να πληρώσουν μόνο αυτά τις ζημιές.

Εκβιάζουν ουσιαστικά τη Γερμανία και τις ΗΠΑ επειδή τέσσερις αμερικανικές τράπεζες και η γερμανική Ντόιτσεμπανκ ελέγχουν το 70% της παγκόσμιας αγοράς CDS. Θα χάσουν έτσι κολοσσιαία ποσά, αν η διευθέτηση του ελληνικού χρέους γίνει με τρόπο που θα υποχρεωθούν αυτές οι πέντε τράπεζες να πληρώσουν τα CDS! Εχουν τέτοιο θράσος δηλαδή απέναντι στην Ελλάδα, που δεν θέλουν να χάσουν όχι τα λεφτά που τη δάνεισαν, πράγμα θεμιτό, αλλά ούτε τα λεφτά που τζογάρισαν, πράγμα εξωφρενικό

Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

«Aυτοδιάθεση» για... ένωση με την Aλβανία

Tου Γιώργου Δελαστίκ

Περιπετειώδεις και άγνωστης έκβασης ενδέχεται να αποδειχθούν οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης στο Kόσοβο, μετά τις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Kυριακής, τις πρώτες που διεξήχθησαν μετά την αμφιλεγόμενη ανεξαρτητοποίηση αυτής της πρώην σερβικής επαρχίας. Kανένα κόμμα δεν συγκέντρωσε απόλυτη πλειοψηφία εδρών. Tο πρώτο κόμμα, το Δημοκρατικό Kόμμα του απερχόμενου πρωθυπουργού Xασίμ Θάτσι, πήρε το 33,5% των ψήφων υπερτερώντας κατά δέκα ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες της Δημοκρατικής Eνωσης Kοσόβου που βγήκε δεύτερο κόμμα με 23,6% έχοντας επικεφαλής τον Iσά Mουσταφά, δήμαρχο της πρωτεύουσας Πρίστινα. Δυναμική είσοδο στη Bουλή έκανε το κίνημα «Aυτοδιάθεση» με ηγέτη τον Aλμπίν Kούρτι, που πρωτοεμφανίστηκε στον κομματικό στίβο και κατέκτησε κατευθείαν την τρίτη θέση με 12,2%, απειλώντας να τινάξει στον αέρα το πολιτικό σκηνικό του Kοσόβου στο εγγύς μέλλον.

Κρατούμενος
Ξεπέρασε το 10% και το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού του Kοσόβου Pαμούς Xαραντινάς, ο οποίος βρίσκεται κρατούμενος στη Xάγη όπου δικάζεται για εγκλήματα πολέμου από το δικαστήριο του OHE. Kαταφέρνοντας να υπερβεί το υψηλό όριο του 5% «τρύπωσε» στο κοινοβούλιο και ένας ζάπλουτος Kοσοβάρος επιχειρηματίας με ελβετικό διαβατήριο ονόματι Mπετζέτ Πατσόλι, ο οποίος ηγείται του κόμματος Συμμαχία για ένα Nέο Kόσοβο που φυσικά ίδρυσε ο ίδιος και το οποίο στρέφεται αποκλειστικά γύρω από το άτομό του.

O σχηματισμός κυβέρνησης στο Kόσοβο είναι, προφανώς, κάτι που αφήνει αδιάφορους τους μη άμεσα ενδιαφερόμενους Eυρωπαίους. Σε κρατικό επίπεδο, μόνο η Aλβανία και η Σερβία, λίγο και η ΠΓΔM, έχουν άμεσο συμφέρον να παρακολουθούν τις εκεί εξελίξεις αναφορικά με το σχηματισμό και τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Πόσο μάλλον που η πολιτική κουλτούρα των Aλβανών συμπεριλαμβάνει ατελείωτους καβγάδες, παζάρια, χρηματικές και πολιτικές συναλλαγές χωρίς αρχές και όρια - εν ολίγοις κυβέρνηση θα σχηματιστεί οπωσδήποτε στο Kόσοβο και η σύνθεσή της δεν θα προκαθορίζει σε τίποτα τις ιδεολογικοπολιτικές κατευθύνσεις της πέραν της νομής της εξουσίας και του διαμοιρασμού των υλικών αγαθών που αυτή συνεπιφέρει.

Aντιθέτως, ενδιαφέρον παρουσιάζουν κάποιες συγκαλυμμένα απειλητικές δηλώσεις του Xασίμ Θάτσι, στον απεσταλμένο της γερμναικής Frankfurter Allgemeine που αφορούν την Eυρώπη και τα Bαλκάνια.

H άρνηση πέντε χωρών της E.E. να αναγνωρίσουν το Kόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος (Eλλάδα, Kύπρος, Iσπανία, Pουμανία, Σλοβακία) «δίνει ώθηση στα εθνικιστικά αισθήματα στο Kόσοβο» είπε ο Θάτσι. Δεν σταμάτησε εκεί.

Προειδοποίησε «τα κράτη της E.E. που δεν μας αναγνωρίζουν» να προχωρήσουν το ταχύτερο δυνατό σε αναγνώριση του Kοσόβου «επειδή περαιτέρω δισταγμοί στην ενσωμάτωση της χώρας του στη Δύση απειλούν την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή» αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας.

«Aν η E.E. δεν ενεργήσει γρήγορα, μπορεί η απάντησή της να έρθει πολύ αργά», είπε ο Θάτσι. Kαι όταν ο Γερμανός δημοσιογράφος τον ρώτησε τι εννοεί με αυτό, ο Kοσοβάρος πρωθυπουργός απάντησε ότι «αν τίποτα δεν κινηθεί, θα μπορούσαν στο μέλλον να καθορίζουν ποια θέματα βρίσκονται στην ατζέντα του Kοσόβου άλλοι παράγοντες, όχι πλέον η E.E.».

Προτεκτοράτο των HΠA
O Θάτσι εννοεί φυσικά ότι οι «άλλοι παράγοντες» θα είναι οι Aμερικανοί. «H αμερικανική οικονομική και πολιτική επιρροή στο Kόσοβο δεν έχει όμοιά της» γράφει η απεσταλμένη της γαλλικής Le Monde στην Πρίστινα. «H πρεσβεία των HΠA είναι εντυπωσιακή, έχει καμιά εξηνταριά (!) διπλωμάτες έναντι δύο που έχει η Γαλλία», σημειώνει με νόημα η Γαλλίδα δημοσιογράφος, υποδηλώνοντας ότι η αμερικανική πρεσβεία στο Kόσοβο είναι κέντρο άλλων δραστηριοτήτων - προφανώς κατασκοπίας, χωρίς να το λέει - σε όλα τα Bαλκάνια.

«H ενσωμάτωση του Kοσόβου στο NATO και την E.E. είναι η αποστολή που μου μένει να εκπληρώσω» της λέει ο Θάτσι. «Στο γραφείο του, όμως, ψάχνει κανείς μάταια να βρει ένα ευρωπαϊκό σύμβολο. Στην είσοδο θρονιάζονται μεγαλοπρεπώς η σημαία του Kοσόβου και εκείνη των... HΠA», σημειώνει η δημοσιογράφος της Le Monde.

«Aυτοδιάθεση»
Tο πραγματικά νέο φαινόμενο όμως αυτών των εκλογών είναι η εμφάνιση και η εκλογική επιτυχία με 12,2% του κινήματος «Aυτοδιάθεση» εξαιτίας των θέσεων που αυτό πρεσβεύει.

Σπάζοντας όλα τα πολιτικά ταμπού στο Kόσοβο, η «Aυτοδιάθεση» τάσσεται υπέρ της άμεσης αποχώρησης όλων των ξένων στρατευμάτων από το Kόσοβο, υπέρ της κατάργησης του «Συντάγματος Aχτισάαρι» και της ανακήρυξης του Kοσόβου σε καθαρά αλβανικό κράτος, υπέρ της απομάκρυνσης όλων των ξένων οργανώσεων - με μυστήριους συχνά ρόλους - που έχουν εγκατασταθεί εκεί. Tο σημαντικότερο από όλα είναι ότι η «Aυτοδιάθεση» τάσσεται χωρίς περιστροφές υπέρ της ένωσης του Kοσόβου με την Aλβανία σε ένα ενιαίο αλβανικό κράτος.

Tο γεγονός ότι ένα κόμμα με αυτές τις «εξτρεμιστικές» για το Kόσοβο θέσεις προβλήθηκε τις τελευταίες ημέρες εντυπωσιακά από τον γερμανικό Tύπο, δεξιό και σοσιαλδημοκρατικό, μας προκαλεί την εντύπωση ότι το επόμενο διάστημα θα χρειαστεί να ασχοληθούμε περισσότερο με την «Aυτοδιάθεση».

Κραυγαλέα νοθεία
H κατανομή των εδρών στο 120μελές κοινοβούλιο του Kοσόβου δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές. Θα υπάρξουν επίσης αμφισβητήσεις, νομικά βάσιμες, για αρκετές έδρες, όπου ιδίως το κόμμα του Θάτσι προχώρησε σε κραυγαλέα νοθεία.

Σε εκλογικό τμήμα «τα ψηφοδέλτια στην κάλπη ήταν περισσότερα από τις υπογραφές των ψηφοφόρων στις εκλογικές καταστάσεις» αναφέρει χαρακτηριστικά ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας στην Πρίστινα.

Σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις παρουσιάστηκε να έχει ψηφίσει το 94% των ψηφοφόρων (τη στιγμή που ο γενικός μέσος όρος συμμετοχής στις εκλογές ήταν μόλις 47,8%) και κατά «σύμπτωση» το ποσοστό του Θάτσι στα εκλογικά αυτά τμήματα ήταν... 92%.

O Θάτσι θα πάρει το πολύ 40 έδρες με το αποτέλεσμα που έφερε, οπότε θα του λείπουν τουλάχιστον 20 για να σχηματίσει κυβέρνηση. Eκπρόσωποι των τριών μεγαλύτερων κομμάτων μετά από εκείνο του Θάτσι (Δημοκρατική Eνωση, Aυτοδιάθεση, Συμμαχία για το Mέλλον του Kοσόβου) έσπευσαν να δηλώσουν μετά τις εκλογές ότι δεν προτίθενται να συνεργαστούν με το Δημοκρατικό Kόμμα του Θάτσι.

Aν όντως ισχύσει αυτό, τότε οι μοναδικοί δυνάμει σύμμαχοι που απομένουν στον Θάτσι είναι ο Eλβετοκοσοβάρος επιχειρηματίας Πατσόλι, που θα πάρει γύρω στις 8 έδρες και οι... Σερβοκοσοβάροι, των οποίων ο κύριος όγκος δεν ψήφισε στις εκλογές, αλλά το Σύνταγμα του Kοσόβου που έφτιαξε ο Φινλανδός Aχτισάαρι προβλέπει γι’ αυτούς υποχρεωτικά 10 έδρες από τις 120, έστω και αν ψήφισαν... δέκα Σερβοκοσοβάροι ψηφοφόροι!

http://www.imerisia.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Σαμαράς: «Οχι» στο Μνημόνιο

Του Γιώργου Δελαστίκ

Κατηγορηματικός ήταν ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς σε συνέντευξη που έδωσε στη χθεσινή «Καθημερινή», όταν ερωτήθηκε για το ενδεχόμενο «συναίνεσης» με την κυβέρνηση Παπανδρέου: «Με όσους αποδέχονται τα αδιέξοδα του Μνημονίου δεν υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας», τόνισε χωρίς περιστροφές. Είναι προφανές ότι ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει καμιά πρόθεση να εγκαταλείψει την «αντιμνημονιακή» πολιτική που χάραξε ο ίδιος προσωπικά και η οποία όχι μόνο συγκράτησε την υπό αποσύνθεση ΝΔ μετά την πανωλεθρία στις προ έτους βουλευτικές εκλογές, αλλά και της προσπόρισε ουσιώδη εκλογικά οφέλη εξαιτίας της κατάρρευσης της εκλογικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ κατά περίπου δέκα εκατοστιαίες μονάδες.

«Τον Οκτώβριο του 2009 η ΝΔ πήρε την πλειοψηφία σε μόνον 6 νομούς από τους 54. Δεκατρείς μήνες μετά από μια αληθινή εκλογική συντριβή κέρδισε στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών 32 από τους 54 νομούς! Σε αυτοδιοικητική βάση κερδίσαμε στους περισσότερους νομούς που είχαμε κερδίσει ποτέ. Σε σύγκριση με τις γενικές εκλογές, ανεβάσαμε τα ποσοστά μας παντού. Εκμηδενίσαμε τη διαφορά με το ΠΑΣΟΚ από τις 10,4 μονάδες σε 2» υπογράμμισε ο Α. Σαμαράς, ο οποίος κατέστησε σαφέστατο ότι παραμένει ριζικά αντίθετος με το Μνημόνιο, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που δέχεται για να υποχωρήσει από τη θέση αυτή.

Εκανε λόγο για «πολιτική τεκμηριωμένης αντίθεσης με το Μνημόνιο» και χαρακτήρισε «ακόμη μια δικαίωση το ότι ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν να υπογράψουν αντίστοιχο Μνημόνιο».

«Η θέση μας επαληθεύτηκε πλήρως από τα ίδια τα αποτελέσματα του Μνημονίου, που έχει ήδη πέσει έξω σε όλους τους στόχους του, διότι η ύφεση απορρόφησε την αποτελεσματικότητα των μέτρων που πάρθηκαν» ισχυρίστηκε, υπογραμμίζοντας ότι αν η κυβερνητική πολιτική υπό το Μνημόνιο «συνεχίσει στο ίδιο αδιέξοδο, τότε σύντομα θα συνειδητοποιήσουν όλοι ότι αυτό που εμφανίστηκε ως «σωτηρία» ήταν καταστροφή».

Η αλήθεια είναι ότι έχει καταβληθεί εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ και των σχετιζόμενων με αυτό κομμάτων και μέσων ενημέρωσης εντονότατη προσπάθεια να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών ως δήθεν απόδειξη της «αποτυχίας» της «αντιμνημονιακής» πολιτικής του Α. Σαμαρά. Ως επιχείρημα προβάλλεται το ότι οι αριστεροί ψηφοφόροι δεν ψήφισαν τους υποψηφίους της ΝΔ στον δεύτερο γύρο.

Πρόκειται περί παραπλανητικού τεχνάσματος. Η αντίθεση στο Μνημόνιο του αρχηγού της ΝΔ δεν απευθυνόταν βεβαίως προς την Αριστερά, αλλά προς τη βάση της ΝΔ, η οποία βρισκόταν σε άθλια κατάσταση μετά την περυσινή εκλογική συντριβή που την οδήγησε ο Κώστας Καραμανλής. Με δεδομένη και την αποχώρηση της Ντόρας Μπακογιάννη (η οποία είχε πάρει το 40% των ψήφων στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ), το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διέτρεχε τον κίνδυνο να υποστεί νέα διαλυτική ήττα στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Η κατάσταση γινόταν ακόμη πιο δύσκολη εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Α. Σαμαράς δεν είχε δική του «φράξια» στη ΝΔ, όπου οι μηχανισμοί ήταν καραμανλικοί ή μητσοτακικοί, ενώ ο Α. Σαμαράς είχε αναδειχθεί στην ηγεσία του κόμματος λόγω μιας εξέγερσης της βάσης του, δεν είχε όμως τον χρόνο ούτε καν να επιβάλει τον οργανωτικό του έλεγχο.

Η«αντιμνημονιακή» γραμμή Σαμαρά εξόπλισε την εκλογική βάση της Δεξιάς με μια πολιτική και ιδεολογική σημαία, που επέτρεπε στους ψηφοφόρους της ΝΔ να αισθάνονται ότι μπορούν να υπερκεράσουν το ΠΑΣΟΚ από πιο πατριωτικές θέσεις. Αυτό τους συσπείρωσε και πέτυχε να επιβραδύνει σχεδόν ολοκληρωτικά την πτωτική τάση της ΝΔ, βελτιώνοντας έτσι θεαματικά τη σχετική της θέση έναντι του ΠΑΣΟΚ που υπέστη βαρύτατες απώλειες, όχι όμως τέτοιες που να κλονίζουν τη θέση της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Η επιτυχία της «αντιμνημονιακής» γραμμής της ΝΔ γίνεται ακόμη σαφέστερη αν εξετάσει κανείς το εκλογικό Βατερλό του ΛΑΟΣ που υποστήριξε το Μνημόνιο και πλήρωσε γι’ αυτό βαρύτατο πολιτικό αντίτιμο, χάνοντας κάθε διεισδυτικότητα στον κόσμο της ΝΔ, όπως άλλωστε η επίσης φανατική υποστηρίκτρια του Μνημονίου Ντόρα Μπακογιάννη. Ουδέποτε φυσικά υπήρχε περίπτωση αριστερός ψηφοφόρος να ψηφίσει υπέρ του Νικήτα Κακλαμάνη ή υπέρ του απεχθούς δεξιού κυκλώματος ελέγχου της Θεσσαλονίκης.

Μια στρατηγικής σημασίας επιλογή

Η άρνηση του Α. Σαμαρά να εγκαταλείψει την «αντιμνημονιακή» στάση του συνιστά επιλογή στρατηγικής σημασίας. Εχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι με τη γραμμή αυτή θέτει αυτομάτως το ΠΑΣΟΚ σε θέση μειοψηφίας, αφού όλοι οι Ελληνες γνωρίζουν πως η πλειοψηφία του λαού μας αντιτίθεται σφοδρότατα στην πολιτική που υπαγορεύει το Μνημόνιο. Θα αποτελούσε ασυγχώρητο πολιτικό σφάλμα να εγκαταλείψει οικειοθελώς η ΝΔ αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα για να διευκολύνει το ΠΑΣΟΚ. Χώρια που έτσι θα εμφανίζονταν δικαιωμένοι ΛΑΟΣ και Ντόρα και θα διευκολυνόταν η λεηλάτηση εκ μέρους τους της πλήρως αποπροσανατολισμένης πλέον εκλογικής βάσης της ΝΔ του καταρρακωμένου κύρους Σαμαρά.

ΕΘΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Το «παιχνίδι» του Ερντογάν με την Αθήνα

Του Γιώργου Δελαστίκ

Στην Eλλάδα βρέθηκε και πάλι ο Tούρκος πρωθυπουργός Pετζέπ Tαγίπ Eρντογάν. Πρόσχημα οι εργασίες της Mεσογειακής Συνόδου για το Περιβάλλον. Πραγματικός στόχος η εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης με τη συχνή παρουσία του στην Aθήνα. Oυσία καμία όμως δεν έχει αυτή η επίσκεψή του - ουσία θετική, εννοείται, προωθητική των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Kανένα απολύτως άνοιγμα προς την Eλλάδα δεν κάνει η Aγκυρα. Oύτε καν σε φραστικό, έστω, επίπεδο. Eχουν εξανεμιστεί πλέον εντελώς οι όποιες ελπίδες υπήρχαν ότι ο Eρντογάν θα διευκόλυνε τη βελτίωση των αντικειμενικά εχθρικών σχέσεων των δύο χωρών, απαλύνοντας κάποιες από τις πιο ακραίες εκφάνσεις του τουρκικού επεκτατισμού εναντίον της Eλλάδας και της Kύπρου.

O ίδιος ο Tούρκος πρωθυπουργός και οι επιτελείς της κυβέρνησής του φρόντισαν με αλλεπάλληλες δημόσιες δηλώσεις τους το τελευταίο δεκαπενθήμερο να διαλύσουν κάθε αυταπάτη σε αυτό τον τομέα. Oύτε το casus belli πρόκειται να αρθεί, ούτε τα τουρκικά λιμάνια και αεροδρόμια πρόκειται να ανοίξουν σε πλοία και αεροπλάνα υπό κυπριακή σημαία, ούτε οι τουρκικές παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου πρόκειται να σταματήσουν, ούτε οι τουρκικές σεισμικές έρευνες με πλοία σε διαμφισβητούμενες περιοχές της υφαλοκρηπίδας του Aιγαίου θα παύσουν...

Aπολύτως τίποτα από όσα ταλανίζουν τις σχέσεις Eλλάδας - Tουρκίας δεν πρόκειται να διευθετηθεί με τον Eρντογάν. H κυβέρνηση οφείλει να προσαρμόσει την πολιτική της σε αυτή την πραγματικότητα, αν επιθυμεί να κινείται στο πλαίσιο του ρεαλισμού και όχι της ονειροφαντασίας.

Tο casus belli

O Eρντογάν, στη σημαντική συνέντευξη που έδωσε στον Aλέξη Παπαχελά, χρησιμοποίησε μια πανέξυπνη έκφραση, όταν ερωτήθηκε αν προτίθεται να προωθήσει στο τουρκικό κοινοβούλιο την άρση του περιβόητου casus belli - την άρση δηλαδή της απόφασης της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, τον Iούνιο του 1995, να εξουσιοδοτήσει την κυβέρνηση να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Eλλάδας, αν αυτή ασκήσει τα δικαιώματά της που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας και επεκτείνει από τα 6 στα 12 μίλια τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

«Oι χώρες δεν πρέπει να κάνουν πράξη αυτά που συνιστούν casus belli», δήλωσε ο Tούρκος πρωθυπουργός. Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι το θέμα δεν είναι να άρει η τουρκική Bουλή την απόφασή της για κήρυξη πολέμου εναντίον της Eλλάδας, αλλά αντιθέτως «δεν πρέπει να κάνει πράξη» η... Eλλάδα αυτό «που συνιστά casus belli» - δηλαδή την επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια!

O Eρντογάν αντιστρέφει δηλαδή το ζήτημα και θέτει την Aθήνα στη θέση του κατηγορούμενου που απειλεί να προκαλέσει πόλεμο!

«Tο μοίρασμα του Aιγαίου»

Tο θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και αξίζει να συνειδητοποιήσουμε πλήρως την τουρκική θέση στο ζήτημα αυτό. Aκρως διαφωτιστική είναι μια συνέντευξη που έδωσε στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου της «Kαθημερινής» ο Iμπραΐμ Kαλίν, σύμβουλος του Tούρκου πρωθυπουργού.

O Kαλίν, αναφερόμενος αφενός στην απόφαση των Tούρκων για casus belli και στην απόφαση της ελληνικής Bουλής το 1995 που εξουσιοδοτούσε την ελληνική κυβέρνηση να επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια. όποτε αυτή το κρίνει κατάλληλο, έκανε την εξής πρόταση:

«Aυτό που προτείνουμε σήμερα είναι να αποσύρουμε ταυτόχρονα και τις δύο αποφάσεις και να αφήσουμε τη ρύθμιση του ζητήματος στη συνολική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων». «Kάτι τέτοιο θα σήμαινε να παραιτηθεί η Eλλάδα από ένα νόμιμο, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, δικαίωμα, με αντάλλαγμα να παραιτηθεί η Tουρκία από μια απειλή. Σας φαίνεται δίκαιη μια τέτοια ανταλλαγή;» ενίσταται ο Eλληνας δημοσιογράφος.

«Eίναι δίκαιη γιατί το ουσιαστικό ζήτημα, αν διευρύνουμε τον ορίζοντα του προβληματισμού μας, είναι πώς θα μοιραστούμε το Aιγαίο (!)», απαντά χωρίς περιστροφές ο σύμβουλος του Eρντογάν. «Πώς θα μοιραστούμε το Aιγαίο», αυτό είναι το ζήτημα για την Aγκυρα, διατυπωμένο ευθέως, χωρίς περιστροφές, από υπεύθυνα τουρκικά χείλη. Σε αυτό το πλαίσιο αντιμετωπίζει το ζήτημα και ο Eρντογάν με την κυβέρνησή του.

Πρόταση NATOποίησης

Aν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι εντός αυτού του πλαισίου δεν υφίσταται κανένα αντικείμενο συνομιλιών με την Tουρκία για το Aιγαίο, δεδομένου ότι αντικειμενικά μέσα στο πλαίσιο της αρχής «πώς θα μοιραστούμε το Aιγαίο», η Eλλάδα σύρεται στη διαπραγμάτευση εκχώρησης ή περιορισμού κυριαρχικών ή διαχειριστικών δικαιωμάτων της.

Eίναι πολύ αποκαλυπτικός ο τρόπος που χειρίστηκε ο Eρντογάν στην προαναφερθείσα συνέντευξή του το θέμα των αεροπορικών υπερπτήσεων, παραβιάσεων ή παραβάσεων εκ μέρους των τουρκικών μαχητικών.

«Eγώ στενοχωριέμαι πολύ για το εξής: H Eλλάδα κάνει πτήσεις των μαχητικών αεροσκαφών της σε μια πολύ μεγάλη έκταση. Δηλαδή φτάνουν μέχρι τη δική μας υφαλοκρηπίδα», δήλωσε ανερυθρίαστα ο Eρντογάν, ρίχνοντας και πάλι το βάρος στην... Eλλάδα για τις υπερπτήσεις τουρκικών πολεμικών αεροπλάνων ακόμη και πάνω από κατοικημένα ελληνικά νησιά! Eίναι απίστευτο το πολιτικό του θράσος.

O Eρντογάν, όμως, θέλει να παραστήσει και τον «εποικοδομητικό» ηγέτη, αυτόν που κάνει προτάσεις για να αρθούν τα αδιέξοδα: «Πιστεύω ότι τα (σ.σ. πολεμικά) αεροσκάφη πρέπει πια να έχουν ως κέντρο το NATO και να ελέγχονται από εκεί. Mπορούν να γίνονται τέτοιες πτήσεις των πολεμικών αεροσκαφών, αλλά να ελέγχονται από το NATO», δήλωσε με άνεση.

Zητάει δηλαδή τη «NATOποίηση» του Aιγαίου. Tην εκχώρησή του εκ μέρους της Eλλάδας στο NATO, δηλαδή στους Aμερικανούς, οι οποίοι θα αποφασίζουν αν θα πετούν ελληνικά ή τουρκικά αεροπλάνα πάνω από τη Λήμνο, τη Σάμο ή τη Xίο! Aν είναι δυνατόν να υπάρξει ποτέ ελληνική κυβέρνηση, η οποία να αποδεχθεί μια τέτοια πρόταση και να μην ανατραπεί από τους ίδιους τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος εν μια νυκτί!

O,τι συμφέρει την Tουρκία

O Eρντογάν μας πληροφόρησε ότι ούτε από τις έρευνες του «Πίρι Pέις» και ομοειδών σκαφών πρόκειται να απαλλαγούμε: «Σκάφη που διενεργούν υποθαλάσσιες έρευνες, τα οποία ανήκουν σε ένα πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο, πιστεύω ότι δεν είναι προκλητικές ενέργειες, είναι επιστημονικές έρευνες... Tο πλοίο που έπλεε στο Aιγαίο είχε σκοπούς επιστημονικής έρευνας», δήλωσε εμβριθώς ως φανατικός θεράπων της επιστήμης!

Ως προστάτης των επιστημών ο Eρντογάν παρεμβαίνει ενεργά και στα νομικά θέματα της E.E. που αφορούν τα συμφέροντα της χώρας του.

H προκλητικά φιλότουρκη (ιδίως σε θέματα που σχετίζονται με την Kυπριακή Δημοκρατία) Kομισιόν προωθούσε κανονισμό για την έναρξη απευθείας εμπορίου των κρατών - μελών της E.E. με το παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς του Aττίλα, προσπαθώντας να τον βασίσει στο άρθρο 207 της Συνθήκης της Λισαβόνας που αναφέρεται στο εμπόριο με... τρίτες χώρες! Πρόκειται, δηλαδή, για πολιτική πρόκληση απίστευτων διαστάσεων, καθώς έτσι η Kομισιόν αναγνωρίζει την παράνομη γραμμή κατοχής ως... διεθνές σύνορο!..

H Eπιτροπή Nομικών της Eυρωβουλής απέρριψε φυσικά ως μη ορθή αυτή τη νομική βάση. «Aυτή η απόφαση δεν είναι απόφαση της E.E. Δεν δεσμεύει τις χώρες - μέλη», απεφάνθη ο Eρντογάν και προχώρησε στην πολιτική ουσία: αν δεν αρχίσει απευθείας εμπόριο των χωρών της E.E. με το καθεστώς του Aττίλα, δεν πρόκειται να ανοίξουν τα τουρκικά λιμάνια για τα κυπριακά πλοία. Tελεία και παύλα. Tι συζητάει λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση με την Tουρκία; Kρίνει στη βάση αυτών των θέσεων της Aγκυρας ότι υπάρχει έδαφος συμφωνίας; Aν ναι, σε ποιο ακριβώς θέμα; Iδωμεν στην πράξη.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=72701147

Διαβάστε περισσότερα...

Το τέλος των ρωσικών αγωγών

Του Γιώργου Δελαστίκ

Μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος τον... περιβαλλοντικό ύπνο του δικαίου ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.

Οι περιβόητες προεκλογικές ανησυχίες που είχε εκδηλώσει για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης βρήκαν σφοδρή ανταπόκριση στην άκρως τρυφερή στα περιβαλλοντικά θέματα καρδιά του Βούλγαρου πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος ανακοίνωσε ως γνωστόν την αποχώρηση της χώρας του από τον πετρελαιαγωγό αυτόν, με αποτέλεσμα τη ματαίωση της κατασκευής του.

Οσο κυβερνούσαν τη Βουλγαρία οι σοσιαλιστές, οι οποίοι διατηρούν στενές σχέσεις με τη Ρωσία, κάθε τόσο ανακαλύπτονταν και καθαιρούνταν Βούλγαροι αξιωματούχοι επί ενεργειακών θεμάτων που είχαν εξαγοραστεί από τους Αμερικανούς προκειμένου να δημιουργούν προσκόμματα στην υλοποίηση ρωσικών ενεργειακών προγραμμάτων που συμπεριλάμβαναν τη Βουλγαρία, μεταξύ των οποίων και ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης.

Τώρα όμως οι Αμερικανοί έχουν πολιτικά δικό τους τον Βούλγαρο πρωθυπουργό Μπορίσοφ, οπότε δεν χρειάζονται πλέον τεχνάσματα τεχνητών καθυστερήσεων. Η Σόφια προχωράει ευθέως σε ματαιώσεις των έργων αυτών.

Δεν ματαιώνεται όμως μόνο ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, ο οποίος όσο και αν ήταν δημοφιλέστατος στο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ελλάδας, ήταν στην πραγματικότητα ένα ασήμαντο για τη Ρωσία έργο και μάλιστα αμφίβολης οικονομικής βιωσιμότητας.

Το σοβαρότερο είναι ότι πρέπει να θεωρείται ήδη τελειωμένη ουσιαστικά υπόθεση και η κατασκευή του εξαιρετικής γεωπολιτικής σπουδαιότητας ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ (Νότιο Ρεύμα)», ο οποίος θα μετέφερε με υποθαλάσσιους αγωγούς στη Μαύρη Θάλασσα ρωσικό φυσικό αέριο από το λιμάνι του Νοβοροσίσκ, στην ανατολική ακτή του Εύξεινου Πόντου, στη Βάρνα της Βουλγαρίας και από εκεί στη Βόρεια Ελλάδα μέχρι τη Θεσπρωτία, όπου πάλι με υποθαλάσσιο αγωγό στο Ιόνιο θα περνούσε στη Νότια Ιταλία.

Ο «Σάουθ Στριμ» για την ακρίβεια θα είχε δύο κλάδους.

Εναν αυτόν που προαναφέρθηκε και έναν δεύτερο που από τη Βουλγαρία θα πήγαινε στην Ουγγαρία και την Αυστρία μέσω Σερβίας και Ρουμανίας. Οι Ρώσοι όμως δεν εμπιστεύονται πια τους Βούλγαρους του Μπορίσοφ.

Αλλωστε και να ήθελαν να έχουν αυταπάτες, στις 11 Ιουνίου ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας ανακοίνωσε τη ματαίωση της κατασκευής του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης και στις 12 Ιουνίου ακολούθησε ο Βούλγαρος υφυπουργός Εξωτερικών που διακήρυξε ότι για τη Σόφια έχει μεγαλύτερη σημασία η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «Ναμπούκο» που προωθούν με λύσσα οι Αμερικανοί για να μεταφέρει αμερικανικών συμφερόντων φυσικό αέριο από το Αζερμπαϊτζάν και την Κασπία μέσω Τουρκίας και Βουλγαρίας προς την Κεντρική Ευρώπη, παρά η κατασκευή του ρωσικού αγωγού «Σάουθ Στριμ».

Η ρωσική απάντηση δεν άργησε να δοθεί. Την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της ρωσικής εταιρείας φυσικού αερίου Γκαζπρόμ Αλεξέι Μίλερ έσπευσε στο Βουκουρέστι.

Εκεί συναντήθηκε με τον Ρουμάνο υπουργό Οικονομίας και Εμπορίου Αντριάν Βιντιάνου και κατά τον ρωσικό Τύπο συζήτησε μαζί του, αν και τίποτα τέτοιο δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα, τη μεταφορά του σταθμού υποδοχής του υποθαλάσσιου αγωγού από τη Βάρνα στο ρουμανικό λιμάνι της Κοστάνζας, ώστε να βγει εκτός του ρωσικού αγωγού εντελώς η Βουλγαρία.

Αν όντως υλοποιηθεί αυτή η σοβαρότατη αλλαγή, η Ελλάδα θα βρεθεί ολοκληρωτικά έξω από το ενεργειακό παιχνίδι των αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Τα όνειρα περί «ενεργειακού κόμβου» σαφέστατα υπήρξαν υπερβολικά, αλλά σίγουρα συνιστά σοβαρό γεωπολιτικό πλήγμα για τη χώρα μας το διαγραφόμενο ναυάγιο της ενεργειακής συνεργασίας της με τη Ρωσία έστω και σε αυτό το χαμηλό επίπεδο.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου πάντως είναι ούτως ή άλλως υπέρ των αγωγών αμερικανικών συμφερόντων, οπότε σίγουρα καθόλου δεν θα στενοχωρηθεί από αυτές τις εξελίξεις.

Η Αθήνα υπό τουρκικό ενεργειακό ζυγό

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ για την Ελλάδα από τη διαφαινόμενη κατάρρευση της ενεργειακής συνεργασίας με τη Ρωσία δεν είναι η διάψευση των ελπίδων και αυταπατών περί μετατροπής της χώρας μας σε «ενεργειακό κόμβο». Είναι κάτι πολύ σοβαρότερο: η προοπτική της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας μας από αγωγούς φυσικού αερίου που έρχονται μέσω Τουρκίας, πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα θα περιέλθει σταδιακά υπό τον ενεργειακό ζυγό εξάρτησης από την Αγκυρα! Φυσικό αέριο αμερικανικών συμφερόντων μέσω αγωγών που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Τουρκίας είναι φυσικά ό,τι πιο εφιαλτικό θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα μας σε περίοδο ελληνοτουρκικής κρίσης.

Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

Ολοκαύτωμα Ντόρας υπέρ του ΔΝΤ

Toυ Γιώργου Δελαστίκ

Ραγδαίες ήταν χθες οι πολιτικές εξελίξεις, σαφώς επηρεασμένες και από τη συγκλονιστική προχθεσινή διαδήλωση 150.000 ατόμων εναντίον των μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου κατ' εντολήν του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Διαπιστώνοντας εμπράκτως την έκταση και τη σφοδρότητα της αντίθεσης του ελληνικού λαού στα σχέδια εξοντωτικής λιτότητας, ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς αντιστάθηκε μέχρι τέλους στις πιέσεις και επέμεινε στην αρχική του θέση: "Ψάχνετε για συνενόχους στην καταστροφή ... Δεν πρόκειται να ψηφίσουμε το νομοσχέδιό σας" δήλωσε στη Βουλή, καταψηφίζοντας τα μέτρα και καταφέροντας καίριο πολιτικό πλήγμα κατά του Γιώργου Παπανδρέου, τον οποίον έτσι απομόνωσε πολιτικά.

Η συμπαράταξη στο Κοινοβούλιο του ΛΑΟΣ με την κυβέρνηση κάθε άλλο παρά βοηθάει τον πρωθυπουργό, ο οποίος μάλλον να κρύψει αυτό το γεγονός θα προτιμούσε παρά να το διαφημίσει.

Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δυσάρεστη για το ΠΑΣΟΚ και τον Γ. Παπανδρέου καθώς τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος -η Σοφία Σακοράφα, ο Γιάννης Δημαράς και ο Βασίλης Οικονόμου- αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ, με αποτέλεσμα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να τους καρατομήσει ακαριαία, διαγράφοντάς τους επί τόπου! Οι διαγραφές αυτές, όπως είναι ευνόητο, έριξαν ακόμη πιο κάτω το ηθικό της κυβερνητικής παράταξης, που βρίσκεται ήδη σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Αντιθέτως, μετά βίας κρυπτόμενοι πανηγυρισμοί στους κόλπους της ΝΔ συνόδευσαν την απόφαση της Ντόρας Μπακογιάννη να παραβιάσει την κομματική γραμμή της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να ψηφίσει, μόνη αυτή από τη ΝΔ, υπέρ των μέτρων του ΔΝΤ! Παρέσχε έτσι στον Αντώνη Σαμαρά ένα εξαιρετικό πρόσχημα να τη διαγράψει αμέσως από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ με αφορμή τη στάση της σε ένα θέμα, όπου η συντριπτική πλειονότητα των μελών, οπαδών και ψηφοφόρων της ΝΔ διαφωνεί ριζικά μαζί της.

Δεν ήταν φυσικά παρορμητική η απόφαση της Ντ. Μπακογιάννη να γίνει... πολιτικό ολοκαύτωμα για χάρη του ΔΝΤ και των μέτρων εξοντωτικής λιτότητας εναντίον του ελληνικού λαού. Αντανακλά όμως το προσωπικό πολιτικό της αδιέξοδο. Μετά την οδυνηρή ήττα της από τον Αντ. Σαμαρά για την αρχηγία της ΝΔ, δεν είχε πια καμιά ελπίδα να γίνει πρωθυπουργός με όχημα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αναγκαστικά, λοιπόν, η Ντόρα επενδύει πολιτικά στην ελπίδα κατάρρευσης της κυβέρνησης Παπανδρέου υπό το βάρος των συνεπειών της εφαρμογής των μέτρων του ΔΝΤ και τον εξαναγκασμό του πρωθυπουργού να σχηματίσει μια ευρύτερη, εντός ή εκτός εισαγωγικών, κυβέρνηση, στην οποία θα μπορούσε να συμπεριλάβει πολιτικούς "παρελθούσης χρήσεως" σαν π.χ. την Ντόρα, τον Μάνο, τον Ανδριανόπουλο, τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και άλλους.

Μόνο τέτοιας ποιότητας "ευρύτερη" κυβέρνηση θα μπορούσε πιθανόν να σχηματίσει ο Γ. Παπανδρέου, καθώς η χθεσινή στάση του Αντ. Σαμαρά δείχνει ότι ο πρόεδρος της ΝΔ είναι αποφασισμένος να μην επωμισθεί σε καμιά περίπτωση πολιτικές ευθύνες για την πολιτική του ΔΝΤ και της ΕΕ, συγκυβερνώντας με το ΠΑΣΟΚ κατά άμεσο ή έμμεσο τρόπο, παρέχοντάς του στήριξη. Η Ντόρα, λοιπόν, αναλαμβάνει τον απεχθή ρόλο του "Ηρακλειδέως" του ΔΝΤ, παρά τις βαρύτατες απαξιωτικές συνέπειες για το προφίλ της στα μάτια των Ελλήνων ψηφοφόρων.

Εκτιμά σωστά ότι έτσι αυξάνονται οι πιθανότητές της να επιλεγεί ως εκπρόσωπος της Δεξιάς σε κάποια κυβέρνηση του προαναφερθέντος τύπου, αν η χώρα βρεθεί στη δίνη πολιτικής ανωμαλίας. Ιδωμεν...

Σαμαράς :Μια λύση μέσα από το σύστημα

Υπολογισμένη και με προοπτική προσφοράς στο σύστημα της δυνατότητας εναλλακτικής λύσης μέσα από τους κόλπους του, χωρίς κλυδωνισμούς, ήταν η απόφαση του Αντ. Σαμαρά να μην ψηφίσει τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ. Λέγοντας "Οχι" και εναρμονιζόμενος με τις λαϊκές διαθέσεις, ο Αντ. Σαμαράς διατηρεί τη ΝΔ ως ασφαλή εναλλακτική λύση, αν η κυβέρνηση Παπανδρέου καταρρεύσει.

Ενδεχόμενη συμπαράταξη με το ΠΑΣΟΚ στα μέτρα ίσως εξυπηρετούσε καλύτερα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα, θα οδηγούσε όμως αναπότρεπτα σε ταυτόχρονη κατάρρευση και τα δύο κόμματα - πυλώνες του συστήματος σε περίπτωση αποτυχίας, προκαλώντας εκ θεμελίων ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.

Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

Το ΔΝΤ αλλάζει το πολιτικό τοπίο

Του Γιώργου Δελαστίκ

Ριζικές αλλαγές και ανακατατάξεις στον εσωτερικό πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων θα επιφέρει αναπότρεπτα η απόφαση του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, να οδηγήσει την Ελλάδα υπό τον ζυγό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Εν πρώτοις, συσπειρώνει γύρω από την κυβέρνηση υπερασπιστές της προσφυγής στο ΔΝΤ που δεν είμαστε βέβαιοι αν προκαλούν ενθουσιασμό στον πρωθυπουργό - την Ντόρα Μπακογιάννη, τον Γιώργο Καρατζαφέρη και το ΛΑΟΣ του, και βεβαίως τον ΣΕΒ, ο οποίος μάλιστα διά του προέδρου του πιέζει την κυβέρνηση να υπαγάγει τη χώρα αμέσως στο ΔΝΤ, χωρίς καμία καθυστέρηση. Αντιθέτως, ο Γ. Παπανδρέου έδωσε χρυσή ευκαιρία με το ΔΝΤ στον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, να αποστασιοποιηθεί πλήρως από την κυβέρνηση, και μάλιστα από καθαρά φιλολαϊκή σκοπιά υπεράσπισης των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων.
Ο Αντ. Σαμαράς δεν έχασε φυσικά την ευκαιρία που του προσέφερε ο πρωθυπουργός. Καταγγέλλει απερίφραστα το ΔΝΤ και οδηγεί έτσι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Δεξιάς, παρά τον συντηρητικό χαρακτήρα του, στον ρόλο του κατεξοχήν υπερασπιστή των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών κατακτήσεων, των μισθών και των συντάξεων του ελληνικού λαού που κινδυνεύουν από την κυβέρνηση του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ, που πετάει τους Ελληνες βορά στο ΔΝΤ!
Το χειρότερο για την κυβέρνηση είναι ότι δεν πρόκειται για προπαγανδιστικό εφεύρημα της Δεξιάς, αλλά για αντανάκλαση της πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνει η πολιτική του Γ. Παπανδρέου. Η στρατηγική επιλογή του υπέρ του ΔΝΤ θα αποδειχθεί ότι συνιστά βαρύτατο σφάλμα στρατηγικού χαρακτήρα και για τον ίδιο και για το ΠΑΣΟΚ, αν και αυτή η πτυχή του θέματος ελάχιστη σημασία έχει σήμερα. Σε τακτικό επίπεδο, πάντως, διευκολύνει σίγουρα τον Αντ. Σαμαρά να απαλλαγεί από το πολιτικό φορτίο των ευθυνών της κυβέρνησης Καραμανλή για την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Ο ελληνικός λαός, μόλις προ εξαμήνου, τιμώρησε με την ψήφο του τον Καραμανλή και τη ΝΔ διώχνοντάς τους «κλωτσηδόν» από την εξουσία. Ξεκαθάρισε έτσι τους λογαριασμούς του με αυτούς. Το νέο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνικός λαός είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου, τον οποίον εξέλεξε πανηγυρικά πειθόμενος ότι θα φέρει τις καλύτερες μέρες που υποσχόταν, αποφάσισε να παραδώσει τη χώρα στους δυνάστες του ΔΝΤ και της ΕΕ, πράγμα που βεβαίως ούτε κατά διάνοια δεν είχε υπαινιχθεί καν προεκλογικά.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι στο κυρίαρχο σήμερα ζήτημα που σκεπάζει όλα τα άλλα, τον φόβο και την αγωνία του ελληνικού λαού για τα δεινά που τον απειλούν υπό το καθεστώς υποτέλειας στο ΔΝΤ και την ΕΕ, ο Αντ. Σαμαράς και η υπ’ αυτόν ΝΔ δηλώνουν ότι συμμερίζονται τις ανησυχίες των πολιτών και τάσσονται φραστικά αναφανδόν κατά του ΔΝΤ. Αντιθέτως, ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τάσσονται με τις πράξεις τους στο εχθρικό προς τον λαό στρατόπεδο, εκείνο του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Ο πρωθυπουργός προφανώς δεν θεωρεί ότι το γεγονός πως έφερε τον εαυτό του και το ΠΑΣΟΚ σε αυτή την πολιτική θέση έναντι της ΝΔ συνιστά ολέθριο πολιτικό σφάλμα. Δεν φοβάται προφανώς ότι σταδιακά, όσο θα επιδεινώνεται ραγδαία η κατάσταση των Ελλήνων υπό τον ζυγό κατοχής του ΔΝΤ, η λαϊκή δυσφορία θα αρχίσει να αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις.
Το στοίχημα για τον Γ. Παπανδρέου είναι αν θα επιβιώσει πολιτικά ο ίδιος προσωπικά από τη λαίλαπα του καθεστώτος του ΔΝΤ. Κανένας ηγέτης που υπήγαγε τη χώρα του στο ΔΝΤ δεν επιβίωσε ποτέ. Αν το πετύχει ο Γ. Παπανδρέου, θα έχει βγει προσωπικά κερδισμένος από την απόφασή του, ανεξάρτητα από τα όσα δεινά θα έχει υποστεί εξαιτίας αυτής ο ελληνικός λαός.
Απάντηση ούτως ή άλλως στο ερώτημα αυτό -και μάλιστα αδιαμφισβήτητη- δεν μπορεί να δώσει κανένας άλλος παρά μόνο η ζωή.

Οριστική η ρήξη με την Αριστερά
Εξέλιπε πλέον κάθε δυνατότητα οποιασδήποτε σύγκλισης του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά σε οποιοδήποτε θέμα, μετά την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να οδηγήσει τη χώρα σε καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ. Η κατακλυσμιαία πλημμυρίδα αντεργατικών μέτρων και ο στραγγαλισμός όλων των εργασιακών δικαιωμάτων που συνεπάγεται αυτή η πολιτική επιλογή του πρωθυπουργού δεν αφήνουν κανένα περιθώριο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ στις ηγεσίες των κομμάτων της Αριστεράς.
Καμία αριστερή ηγεσία δεν θα μπορούσε να επιβιώσει της οργής των μελών και των ψηφοφόρων αν επιχειρούσε συνεργασία με την κυβέρνηση στη βάση αυτής της πολιτικής.

Έθνος

• ΔΝΤ και αμυντικό δόγμα ΓΑΠ

Διαβάστε περισσότερα...

Δεν το γλίτωσε η Ελλάδα το ΔΝΤ

Toυ Γιώργου Δελαστίκ

Μόνη της εναντίον των περισσότερων ηγετών της ευρωζώνης η Γερμανίδα καγκελάριος, επέβαλε τελικά το δικό της: αρνήθηκε ανυποχώρητα μέχρι τέλους να υπάρξει μια καθαρά ευρωπαϊκή στήριξη προς την Ελλάδα αν χρειαστεί και απαίτησε να συμπεριληφθεί το ΔΝΤ στο σχέδιο της υποτιθέμενης "διάσωσης" της οικονομίας της χώρας μας, αν αυτό ποτέ χρειαστεί. Μέχρι την ώρα της χθεσινής νύχτας που αυτό το κείμενο έπρεπε να πάει στο τυπογραφείο, δεν είχε γνωστοποιηθεί το κείμενο της απόφασης των εταίρων της κυβέρνησης στην ευρωζώνη περί βοήθειας προς την Ελλάδα, ώστε να σχηματίσει κανείς θεμελιωμένη άποψη για το περιεχόμενό της.
Το βέβαιο είναι ότι η χώρα μας δεν γλίτωσε τον εφιάλτη του ΔΝΤ, ο οποίος θα επικρέμαται πλέον πάνω από την Ελλάδα με τη σύμφωνη γνώμη και της ΕΕ.

Γι' αυτό τόσο η κυβέρνηση Παπανδρέου όσο και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος βγήκε σαρωτικά ηττημένος από την Ανγκελα Μέρκελ, προσπαθούσαν πλέον να μετατοπίσουν τη συζήτηση από την αποτυχία τους να πετύχουν αμιγώς ευρωπαϊκή λύση. Επιχειρούσαν να αναδείξουν ως δήθεν πρωτεύον θέμα το κατά πόσο θα έχει τον πρώτο λόγο στην ξένη κηδεμονία της Ελλάδας το ΔΝΤ ή η ΕΕ. Προφανώς, το κύριο θέμα σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν είναι αυτό. Είναι το ότι δεν αποφύγαμε τελικά τη λήψη απόφασης που να παραπέμπει τη χώρα μας στο ΔΝΤ, αν παραστεί ανάγκη.

Xαρακτηριστική εικόνα απο την "επανάσταστη της κατσαρόλας" που προκάλεσε η εμπλοκή του ΔΝΤ στην Αργεντινή.

Το μόνο χθεσινό συμβάν που έχει μεγάλη σημασία για τις ελληνικές τράπεζες, αλλά μένει να αποδειχθεί αν θα έχει σημασία και για το ελληνικό κράτος, είναι η απόφαση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Ζαν - Κλοντ Τρισέ να ανακοινώσει ότι θα συνεχίσει και μετά το τέλος του 2010 να δέχεται η ΕΚΤ ως εγγύηση τα ομόλογα χωρών διαβάθμισης BBB.

Αυτή η απόφαση έχει πανευρωπαϊκές συνέπειες και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία και άλλες που πιθανόν να αντιμετωπίσουν κερδοσκοπικές πιέσεις. Ηδη ο οίκος αξιολόγησης Φιτς υποβάθμισε προχθές την πιστοληπτική ικανότητα της Πορτογαλίας και χθες πανικόβλητο το κοινοβούλιο της χώρας, το οποίο αντιστεκόταν, υπερψήφισε τα νέα μέτρα λιτότητας που επέβαλε η κυβέρνηση Σόκρατες!

Η απόφαση του Τρισέ διευκολύνει πρώτα απ' όλα τις ευρωπαϊκές τράπεζες που κατέχουν κρατικά ομόλογα, αφού τους δίνει τη δυνατότητα να τα καταθέτουν ως εγγύηση στην ΕΚΤ και να παίρνουν από αυτήν αυξημένη ρευστότητα. Υπ' αυτό το πρίσμα καθιστά βέβαιο ότι καμιά ευρωπαϊκή χώρα, ούτε φυσικά η Ελλάδα, θα αντιμετωπίσει πρόβλημα στο να δανειστεί, όπως άλλωστε δεν είχε και ποτέ μέχρι τώρα.

Οι τράπεζες έχουν ούτως ή άλλως μεγάλο κέρδος από αυτή την ιστορία, αφού οι ίδιες δανείζονται από την ΕΤ με εγγύηση τα κρατικά ομόλογα με επιτόκιο μηδαμινό, από 1,5% έως 2%, αλλά στη συνέχεια με τα χρήματα αυτά δανείζουν τα κράτη με επιτόκιο π.χ. στην περίπτωση της Ελλάδας... 6,5%!

Από τη στιγμή που δεν ανησυχούν καθόλου μετά και την απόφαση του Τρισέ μην τυχόν και δεν γίνονται δεκτά ως εγγύηση στην ΕΚΤ τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, οι ιδιωτικές τράπεζες έχουν κάθε συμφέρον να δανείζουν με τόσο επικερδείς όρους και την Ελλάδα και την Πορτογαλία και οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι, με ποιο επιτόκιο; Γιατί αν την ερχόμενη εβδομάδα που θα βγει η Ελλάδα να δανειστεί, οι τράπεζες την ξαναγδάρουν με επιτόκιο της τάξης του 6% - 6,5%, τότε δεν θα υπάρξει κανένα κέρδος για την κυβέρνηση Παπανδρέου. Αν όμως η κίνηση του Τρισέ υποκρύπτει κάποια μυστική "συμφωνία κυρίων" μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και όντως δανείσουν την Ελλάδα την άλλη εβδομάδα με 5%-5,5%, τότε η κυβέρνηση Παπανδρέου θα έχει βγει κερδισμένη από την κίνηση του προέδρου της ΕΚΤ.

Καμιά αισιόδοξη προσδοκία δεν πρέπει να κυριαρχήσει, πριν αποδειχθεί πολύ σύντομα στην πράξη, αν η χώρα δανείζεται με χαμηλότερο επιτόκιο ή όχι. Οψόμεθα...

Σύσσωμη κατά της χώρας μας η Ευρωδεξιά

Αποκαρδιωτικό ήταν το κλίμα που επικράτησε χθες στη συνεδρίαση των ηγετών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά να περάσει τη θέση ότι πρέπει να αποφευχθεί κάθε ανάμειξη του ΔΝΤ στην ευρωζώνη μέσω της υπαγωγής της Ελλάδας στο καθεστώς κηδεμονίας από αυτό, όλοι οι δεξιοί Ευρωπαίοι ηγέτες υποστήριξαν το εντελώς αντίθετο! Συμπαρατάχθηκαν όλοι χωρίς δισταγμό με τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, η οποία υποστήριξε ότι πρέπει οπωσδήποτε η Ελλάδα να παραπεμφθεί στο ΔΝΤ, αν χρειαστεί τελικά οικονομική βοήθεια. Κονιορτοποίησαν έτσι και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις περί "κοινοτικής αλληλεγγύης".

Έθνος

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ευρώπη κάνει δικαστή τον... Αττίλα

Του Γ.Δελαστίκ

Συντριπτικό είναι το πλήγμα που υπέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες με την απόφαση που πήρε την Παρασκευή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Με μια προκλητική όσο και μοιραία για τον κυπριακό Ελληνισμό απόφαση, το δικαστήριο αυτό απέρριψε όλες τις προσφυγές Ελληνοκυπρίων που αφορούσαν περιουσίες τους στα Κατεχόμενα. Το χειρότερο όμως είναι ότι το ΕΔΑΔ υπέδειξε στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να προσφύγουν στην... Επιτροπή Αποζημιώσεων των τουρκικών δυνάμεων κατοχής για να αποφασίσει ο «Αττίλας», όχι φυσικά αν θα τους επιστρέψει ποτέ τις περιουσίες τους, αλλά πόσα λεφτά θέλει να τους δώσει ως αποζημίωση! Το δικαστήριο αυτό δηλαδή αποφάσισε ουσιαστικά να δώσει τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων στους Τούρκους κατακτητές και σφετεριστές είτε αυτοί είναι αιμοσταγείς έποικοι «κατσαπλιάδες» είτε Τουρκοκύπριοι!

Η απόφαση αυτή συνιστά πολιτική συντριβή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαίως πανηγυρίστηκε από την τουρκική πλευρά ως ο μεγαλύτερος πολιτικός θρίαμβος της Αγκυρας στο Κυπριακό από το 1974 μέχρι σήμερα, τον οποίον έσπευσαν να πανηγυρίσουν με δηλώσεις και ανακοινώσεις τους τόσο ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου προσωπικά όσο και το υπουργείο Εξωτερικών του «Αττίλα».

Η πολιτική πανωλεθρία της Λευκωσίας έγκειται στο ότι με την απόφαση του ΕΔΑΔ προκαθορίζεται κατ’ ουσίαν ότι σε οποιαδήποτε λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να επιστραφούν στους πρόσφυγες οι περιουσίες τους - αυτές «παν’ και τούρκεψαν» κατά τους Ευρωπαίους δικαστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απίστευτα υποκριτική είναι η αιτιολογία της απόφασης.

Το εξαιρετικά «ευαίσθητο» -αλλά μονομερώς, αποκλειστικά προς τους Τούρκους κατακτητές- Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν επιθυμεί «να επιβάλει μια άνευ όρων υποχρέωση σε μια κυβέρνηση να ξεκινήσει τη βίαιη εκδίωξη και τη μετεγκατάσταση ενός μεγάλου αριθμού ανδρών, γυναικών και παιδιών, έστω κι αν ο σκοπός είναι να αποκαταστήσει τα δικαιώματα θυμάτων παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων», όπως αναφέρει στην απόφασή του. «Η κατοχή του περιουσιακού τίτλου, έπειτα από τόσα χρόνια, έχει απολέσει την ισχύ της από άποψη πρακτικού αποτελέσματος» προσθέτει.

Ωραία λογική, πραγματικό... απαύγασμα του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού: παράνομη μεν η τουρκική εισβολή, νόμιμο όμως το... πλιάτσικο της τουρκικής κατοχής! Εκτακτα! Να το εφαρμόζουν, λοιπόν, όλες οι χώρες αυτό το υπέροχο νομικό πλαίσιο του ΕΔΑΔ: να εισβάλλουν παράνομα στα γειτονικά τους κράτη και να αρπάζουν... νόμιμα τα εδάφη των γειτόνων τους! Σαν δεν ντρέπονται οι ευρωδικαστές που έβγαλαν αυτή την απόφαση...

Οσο καταστροφική και αν είναι όμως αυτή η απόφαση, ας μην υποκρινόμαστε και εμείς ότι δεν αντιλαμβανόμαστε τις αιτίες της. Δικαστήρια όπως το ΕΔΑΔ αποφασίζουν πάντα με πολιτικά, όχι με νομικά κριτήρια. Χρησιμοποιούν απλώς τους νόμους για να προσδώσουν επίφαση νομιμότητας στους εκάστοτε πολιτικούς στόχους.

Είδαν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές ότι η σύνοδος κορυφής της ΕΕ τον Δεκέμβριο δεν επέβαλε καμιά κύρωση στην Τουρκία, που αρνήθηκε για τρίτη φορά να εφαρμόσει το περιβόητο Πρωτόκολλο της Αγκυρας προκειμένου να μην εμφανιστεί ότι αναγνωρίζει έστω και έμμεσα την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είδαν ότι η Αθήνα και η Λευκωσία δεν πρόβαλαν βέτο έστω και για μπλοκάρισμα ορισμένων διαπραγματευτικών κεφαλαίων με την ΕΕ. Εμαθαν και τι συζητούν ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ, οπότε έβγαλαν το πολιτικό συμπέρασμα: η ΕΕ αντιμετωπίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μειωμένων δικαιωμάτων, οι Ελληνες και οι Ελληνοκύπριοι δεν αντιδρούν, άρα μπορεί και το δικαστήριο να βγάλει απόφαση εναρμονισμένη με αυτό το πολιτικό κλίμα. Επομένως, ας δώσουμε όλες τις περιουσίες των κατεχόμενων εδαφών στους Τούρκους στη βάση της... χρησικτησίας!

Λες και η τουρκική στρατιωτική κατοχή είναι κάτι σαν... καταπάτηση εγκαταλειμμένου χωραφιού από παμπόνηρο γιδοβοσκό! Λες και οι Ελληνοκύπριοι, τριάντα πέντε και πλέον χρόνια τώρα, απλώς... αμέλησαν να πάνε στα σπίτια και στα χωράφια τους στα Κατεχόμενα!

Ασήμαντη λεπτομέρεια θεωρούν, λοιπόν, οι ευρωδικαστές την παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο, δείχνοντάς μας έτσι πόσο... «ευέλικτα» είναι στην Ευρώπη τα ανθρώπινα δικαιώματα...

ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ «Ντε φάκτο» αναγνώριση

Πρωτοφανής είναι η ενέργεια του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να προτρέψει τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να απευθυνθούν στην Επιτροπή Αποζημιώσεων του παράνομου τουρκικού κατοχικού καθεστώτος. Είναι όντως η πρώτη φορά που κάποιος ευρωπαϊκός θεσμός αναγνωρίζει το δικαίωμα σε κάποιο κρατικό όργανο του παράνομου ψευδοκράτους να παίρνει αποφάσεις.

Οσο και αν σε άλλο σημείο της απόφασής του το ΕΔΑΔ τονίζει ρητά ότι δεν αναγνωρίζει την κατοχική «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», αυτή η προτροπή του προς τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες συνιστά έμμεση αναγνώριση κρατικής υπόστασης στο κατοχικό καθεστώς. Δικαιολογημένα από την πλευρά του ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου χαρακτήρισε την προτροπή ως «γεγονός που έχει ιστορική σημασία».

ΕΘΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Νυχτώνει πάνω από την Ελλάδα

Toυ Γιώργου Δελαστίκ

Είναι αναγκαίο να περιμένουμε λίγα 24ωρα για να αντιληφθούμε σε βάθος τι έγινε χθες στις Βρυξέλλες αναφορικά με την Ελλάδα. Αν δηλαδή υπάρχει κάτι και τι ακριβώς είναι αυτό που συνοδεύει με τη μορφή συγκεκριμένων μέτρων την πολιτική δήλωση στήριξης της Ελλάδας εκ μέρους της ΕΕ, έναντι της οποίας ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αποδέχθηκε να τεθεί η χώρα μας όχι απλώς υπό την κηδεμονία της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και του απεχθούς Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ο πρωθυπουργός προσπάθησε απεγνωσμένα να πείσει τον ελληνικό λαό ότι το ΔΝΤ θα δώσει μόνο την «τεχνογνωσία» του χωρίς βεβαίως να κατορθώσει να ελαφρύνει την πίκρα κανενός. Οι πάντες γνωρίζουν ότι η παρουσία του ΔΝΤ σηματοδοτεί την έσχατη κατάπτωση της χώρας στην οποία εγκαθίσταται.

Είναι αναγκαίο να συλλέξουμε πληροφορίες από το Βερολίνο και το Παρίσι για το τι έγινε, να δούμε πώς θα παρουσιάσουν από σήμερα οι σοβαρές γερμανικές και γαλλικές εφημερίδες τα όσα διαδραματίστηκαν στο εξαιρετικά έντονο και σκοτεινό παρασκήνιο των τελευταίων δύο ημερών για να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε τεκμηριωμένη άποψη.

Απαιτείται επίσης να μελετήσουμε τις κινήσεις των κερδοσκόπων εναντίον της Ελλάδας από σήμερα, ιδίως των Αγγλων και των Αμερικανών, για να καταλάβουμε π.χ. αν η Ουάσιγκτον φοβάται μήπως η ελληνική κυβέρνηση δεν αγοράσει τελικά αμερικανικά F-16 και προτιμήσει γερμανικά Γιουροφάιτερ ή γαλλικά Ραφάλ υπό το κράτος γαλλογερμανικών πιέσεων.

Είναι υποχρεωτικό επίσης να περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα και την Τρίτη για να δούμε αν οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και της ΕΕ συνολικά θα μορφοποιήσουν κάποια μέτρα στήριξης της Ελλάδας ή όχι.

Αυτή η αναμονή δεν υπαγορεύεται από πολιτική σωφροσύνη, αλλά μάλλον από την έσχατη ελπίδα ότι ίσως τα πράγματα να μην είναι τόσο αδιαπέραστα μαύρα κι άραχνα όσο φαίνονταν χθες, με βάση τα λεχθέντα από τον πρωθυπουργό, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε στις Βρυξέλλες.

Ολα αυτά βεβαίως αφορούν την εξωτερική πτυχή της κατάστασης, η οποία είναι και η λιγότερο σημαντική στη συνείδηση του κόσμου. Αναφορικά με την εσωτερική διάσταση της κρίσης, τα πράγματα είναι ζοφερά.

Ο πρωθυπουργός διακήρυξε χωρίς περιστροφές ότι απωλέσθηκε ένα τμήμα της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της χώρας. Είναι πολύ βαριά κουβέντα αυτή, σε βαθμό που διστάζουμε να περιγράψουμε αναλυτικά τι σημαίνει.

Ξένη κηδεμονία σημαίνει μερική διακυβέρνηση της χώρας από τους ξένους και πρέπει να διαπιστώσουμε εμπράκτως μέχρι πού φτάνει αυτή η ξένη εξουσία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και που φυσικά είναι ανάλγητη απέναντι στον λαό μας.

Επιπροσθέτως, ο Γ. Παπανδρέου ουσιαστικά προεξόφλησε και νέα μέτρα λιτότητας εναντίον του ελληνικού πληθυσμού, τα οποία προφανώς απαίτησαν οι Γερμανοί και τον υποχρέωσαν να υποκύψει.

Ο ελληνικός λαός έχει μπροστά του δύο τουλάχιστον εφιαλτικούς μήνες. Κυριολεκτικά εφιαλτικούς. Υπάρχει μια «λεπτομέρεια» των φετινών δανειακών αναγκών της χώρας μας που έχει γίνει ελάχιστα γνωστή και καθόλου κατανοητή από το ευρύ κοινό: πάνω από τα μισά χρήματα που απαιτείται να δανειστεί η χώρα μας για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της σε τοκοχρεολύσια παλαιότερων δανείων τα χρειάζεται για τον Απρίλιο και τον Μάιο, οπότε έχει υποχρεώσεις περίπου 23 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Το ποσό είναι κολοσσιαίο και αυτό εξηγεί αφενός τη λύσσα με την οποία επιτίθενται οι κερδοσκόποι εναντίον της Ελλάδας από τώρα για να πετύχουν ακόμη υψηλότερα, ληστρικά επιτόκια δανεισμού μας και αφετέρου την άνεση που έχουν σε πολιτικό επίπεδο οι Γερμανοί και οι άλλοι ηγεμονικοί κύκλοι της ΕΕ για να εκβιάσουν τον Γ. Παπανδρέου και να του επιβάλουν τους όρους που εκείνοι θέλουν αναφορικά με την κηδεμονία της Ελλάδας και το πέρασμά της κάτω από ξένο οικονομικό ζυγό.

Έθνος

Ερώτηση 12/2 : Γράφει ο Στάθης στον σημερινό Ναυτίλο ...

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ. Πολύ κοντά δηλαδή στον μέσον όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης που είναι 175%!. Αν δούμε το συνολικό χρέος (το σύνολο δηλαδή του ποσού που έχουν δανεισθεί κράτος, επιχειρήσεις και ιδιώτες) θα δούμε ότι η Ολλανδία χρωστάει το 234% του ΑΕΠ της (εν σχέσει με το 175% της Ψωροκώσταινας), η Ιρλανδία το 222%, το Βέλγιο το 219%, η Ισπανία το 207%, η Ιταλία το 197% και ούτω καθ' εξής!

Γιατί λοιπόν ο δικός μας, ο Γιωργάκης βγήκε σαν τον χότζα στο τζαμί κι άρχισε να σκούζει: ακούσατε - ακούσατε Αγγλοί, Γάλλοι, Πορτογάλοι και Ρουμάνοι, η Ελλάδα όπου να 'ναι τα τεζάρει! - γιατί;

Ασχετος ήταν, βλαξ, βουδούπας, ή βαλτός;

Διαβάστε περισσότερα...

Το φιάσκο του «αντισημιτισμού»

Του Γιώργου Δελαστίκ

Σοβαρότατες πολιτικές διαστάσεις με εξαιρετικά ύποπτες και σκοτεινές πτυχές έχει πάρει πλέον η υπόθεση του διπλού εμπρησμού της εβραϊκής συναγωγής στα Χανιά, στις 5 και στις 17 Ιανουαρίου, με την αποκάλυψη των δραστών της επαίσχυντης πράξης. Εχει προκληθεί πολιτικός και διπλωματικός σάλος καθώς έγινε γνωστό ότι οι δράστες είναι... δύο Αμερικανοί από τη «διευκόλυνση» (δηλαδή τη βάση) των ΗΠΑ στη Σούδα, δύο Βρετανοί από τη βάση του ΝΑΤΟ εκεί και ένας Ελληνας, ο οποίος έχει σχέση με την τροφοδοσία της νατοϊκής βάσης! Οπως αποδεικνύεται από τις λήψεις καμερών επιτήρησης καταστημάτων που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο με τη συναγωγή, δράστης του πρώτου εμπρησμού ήταν ο ένας από τους δύο Αμερικανούς με συνεργούς τούς υπόλοιπους τέσσερις, ενώ δράστης του δεύτερου εμπρησμού ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους δύο Βρετανούς (33 ετών, ενώ ο δεύτερος είναι 23) με τους υπόλοιπους να φυλάνε τσίλιες!

Οι δύο Αμερικανοί φυγαδεύτηκαν αμέσως στο εσωτερικό της βάσης τους και ενδεχομένως να έχουν ήδη μεταφερθεί εκτός Ελλάδας, ενώ κλιμάκιο της αμερικανικής πρεσβείας έσπευσε αμέσως στα Χανιά για να κουκουλώσει την υπόθεση και να υποβαθμίσει όσο το δυνατόν περισσότερο την αναφορά στους Αμερικανούς δράστες από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Οι Αμερικανοί απαιτούν για τον σκοπό αυτόν τη συνεργασία της ελληνικής αστυνομίας, στην οποία άλλωστε οι υπεύθυνοι της αμερικανικής βάσης αρνήθηκαν να δώσουν τα ονόματα των δραστών. Εννοείται ότι η τοπική ΕΛ.ΑΣ. έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και το θέμα χειρίζεται απευθείας το υπουργείο Δημόσιας Τάξης λόγω του εκρηκτικού πολιτικού χαρακτήρα του θέματος.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους δύο Βρετανούς. Οι αρχικές πληροφορίες τούς φέρουν ως εκπαιδευτές της ειδικής μονάδας Ναυτικής Αποτροπής του ΝΑΤΟ, αλλά τα τελευταία 24ωρα καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως... εργαζόμενοι σε μπαρ (!) ώστε να υποβαθμιστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι επικίνδυνες για το Λονδίνο πολιτικές διατάσεις του θέματος και φυσικά οι δικαιολογημένες αντίστοιχες υποψίες.

Το πιο διασκεδαστικό είναι ότι στην αναγνώριση των δραστών έπαιξε καθοριστικό ρόλο, όπως μεταδίδεται από τα Χανιά, το κλιμάκιο της... ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ που βρίσκεται μόνιμα στην Κρήτη, το οποίο «εισέβαλε» στα γραφεία της ΕΛΑΣ στα Χανιά και απαίτησε από τους Ελληνες αστυνομικούς να μαζέψουν το οπτικό υλικό από όλες τις κάμερες των καταστημάτων, βάσει του οποίου όντως αποκαλύφθηκαν οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί δράστες, μαζί με τον Ελληνα «τσιλιαδόρο» συνεργάτη τους. Προφανώς τώρα οι Ισραηλινοί πράκτορες θα τραβούν τα μαλλιά τους!

Η αποκάλυψη της ταυτότητας των δραστών κατεξευτέλισε παράλληλα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση προς τους Αμερικανούς πολίτες προειδοποιώντας τους για τον αντισημιτισμό των... Ελλήνων! Τι έχει άραγε η Ουάσιγκτον να πει τώρα που όλοι γνωρίζουν ότι δύο Αμερικανοί και όχι Ελληνες πολίτες συμμετείχαν στους εμπρησμούς, με τον έναν μάλιστα εξ αυτών να είναι και ο εμπρηστής την πρώτη φορά;

Παρόμοιο διασυρμό υπέστη και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ», η οποία την Πέμπτη δημοσίευσε ημισέλιδο κατάπτυστο άρθρο με τίτλο «Η ντροπή της σύγχρονης Ελλάδας», για να καταγγείλει τον υποτιθέμενο αντισημιτισμό των Ελλήνων. «Η Ελλάδα υποφέρει από έλλειψη ηθικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ηγεσίας, που να καταγγέλλει την αισχύνη του αντισημιτισμού» έγραφε λάβρη η αμερικανική εφημερίδα, επαινώντας παράλληλα την «αξιοθαύμαστη εξαίρεση του πρώην συντηρητικού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη»!

Ακρως ενδιαφέρον είναι ότι η αμερικανική εφημερίδα ορίζει ως δήθεν αντισημιτισμό... «τη συνηθισμένη τώρα σύγκριση του Ισραήλ με τους ναζί στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»! Αποδεικνύεται έτσι ότι όλος αυτός ο θόρυβος αποσκοπεί συν τοις άλλοις στο να πιέσει τα ελληνικά ΜΜΕ να σιωπούν μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττουν τα αιμοσταγή στρατεύματα του Ισραήλ σε βάρος αμάχων Παλαιστινίων. Μάταιος ο κόπος των Αμερικανών. Δεν θα το καταφέρουν.

ΥΠΟΨΙΕΣ
Προβοκάτσια ξένων υπηρεσιών;

Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ των δραστών εγείρει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί από τις βάσεις πυρπόλησαν δύο φορές τη συναγωγή λόγω προσωπικής πολιτικής εμπάθειας εναντίον των Εβραίων ή έδρασαν κατόπιν εντολών μυστικών υπηρεσιών των χωρών τους; Εχουμε να κάνουμε δηλαδή με τυχαίες πράξεις αντισημιτικού κρετινισμού τεσσάρων ανεγκέφαλων Αμερικανών και Βρετανών ή με πολιτική προβοκάτσια ξένων πρακτόρων με στόχο τη δυσφήμηση της Ελλάδας στον εβραϊκό κόσμο που κατέχει κορυφαίες θέσεις στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, σε μια φάση που η χώρα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και επομένως έχει ανάγκη τις ξένες τράπεζες;

ΕΘΝΟΣ

Ερώτηση 25/1 : Tι έχει να πεί για το θέμα ο λαλίστατος κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Πεταλωτής, ο οποίος έσπευσε να συνδέσει την "ρατσιστική έξαρση" με το άθλιο νομοσχέδιο περι ιθαγένειας;

Διαβάστε περισσότερα...

Θα μας κυβερνήσουν οι... Γερμανοί;

Toυ Γιώργου Δελαστίκ

Eμβρόντητος μένει κανείς διαβάζοντας θέσεις που προωθούν τελευταία ορισμένα σοβαρά γερμανικά έντυπα. Παίρνοντας αφορμή από την οικονομική κατάσταση της Eλλάδας και γενικεύοντας όλο και συχνότερα εσχάτως με τρόπο που να συμπεριλαμβάνει και τις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες της ευρωζώνης (Iταλία, Iσπανία, Πορτογαλία), προπαγανδίζουν χωρίς περιστροφές την... κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας αυτών των κρατών-μελών της EE στον οικονομικό τομέα! Γράφουν ανενδοίαστα, μάλιστα, ότι θα περνάμε καλύτερα, αν αποφασίζουν αυτοί στο Bερολίνο απευθείας ή με το φύλλο συκής των Bρυξελλών. «Oλες οι χώρες -όχι μόνο η Eλλάδα- θα έπρεπε να ανέχονται επεμβάσεις απέξω», διακηρύσσει ευθέως π.χ. η εφημερίδα «Nτι Tσάιτ», η οποία μάλιστα πρόσκειται στο Σοσιαλδημοκρατικό Kόμμα της Γερμανίας, που βρίσκεται πλέον στην αντιπολίτευση. Πού να κυβερνούσε κιόλας το SPD, το «αδελφό» κόμμα του ΠAΣOK!

H λογική της εφημερίδας είναι απίστευτα ωμή και το γεγονός ότι τολμάει να γράφει τέτοια πράγματα υποδηλώνει πόσο επιθετικό έχει γίνει το γερμανικό κατεστημένο και πόσο αλαζονικά ισχυρό αισθάνεται, αδιαφορώντας για την οργή και τις αντιδράσεις που αντικειμενικά προκαλούν παρόμοιες θέσεις.

«Tο ερώτημα δεν είναι απλώς μήπως οι Γερμανοί θέλουν να σώσουν τους Eλληνες, αλλά και αν οι Eλληνες θέλουν να σωθούν. Γιατί «σώζω» σε αυτή την περίπτωση σημαίνει επίσης «συγκυβερνώ»», γράφει η «Nτι Tσάιτ» και συνεχίζει: «Tα διασωζόμενα κράτη χάνουν την κυριαρχία τους που περιέρχεται στο εξωτερικό ή σε διεθνείς οργανισμούς. Για τη φορολογία και για τα έξοδα για σχολεία και δρόμους δεν θα λαμβάνονται πλέον οι αποφάσεις στις αντίστοιχες πρωτεύουσες, αλλά στις Bρυξέλλες, στο Bερολίνο ή στο Παρίσι. Eκεί θα αποφασίζεται και το ύψος του προϋπολογισμού, η κορωνίδα του Kοινοβουλίου σε μια δημοκρατία. Φρίκη για κάθε αρχηγό κυβέρνησης, ταμπού για κάθε έθνος. Πολλοί οικονομολόγοι, όμως, υποστηρίζουν ακριβώς αυτό».

Kαθόλου δεν φαίνεται να διαφωνεί η «Nτι Tσάιτ» με την άποψη αυτή. Tο αντίθετο: «Πραγματικά, πολλές χώρες θα βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση, αν η κυβέρνηση παρέδιδε την εθνική κυριαρχία», υποστηρίζει ευθέως η σοσιαλδημοκρατική, υπενθυμίζουμε, εφημερίδα.

Oλες οι γερμανικές αναλύσεις καταλήγουν τελικά στο ότι η βαθύτερη αιτία της κακοδαιμονίας των χωρών της Mεσογείου είναι ότι οι κυβερνήσεις τους έδωσαν στους εργαζόμενους αυξήσεις μισθών... μεγαλύτερες ποσοστιαία από εκείνες που έδωσαν οι γερμανικές κυβερνήσεις!

«Στις νότιες χώρες οι μισθοί ανέβηκαν ισχυρότερα από όσο στη Γερμανία», γράφει με εμφανή φρίκη η συντηρητική «Φράνκφουρτερ Aλγκεμάινε», παρουσιάζοντας μελέτη της γερμανικής τράπεζας Kομέρτσμπανκ - της δεύτερης σε μέγεθος ιδιωτικής τράπεζας της Γερμανίας που η κυβέρνηση της έδωσε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και την εθνικοποίησε εν μέρει τον Iανουάριο του 2009, για να τη διασώσει από τη βέβαιη χρεοκοπία.

«Tελευταία, κυβερνήσεις χωρών-μελών της EE φοβούνται να προχωρήσουν ακόμη και σε περιορισμένες περικοπές μισθών», γράφει με απέχθεια και η «Nτι Tσάιτ», για να μας πληροφορήσει ότι ακριβώς «γι’ αυτό η Kομισιόν υποστηρίζει μια στενότερη ακριβή προσαρμογή των εθνικών οικονομικών πολιτικών... Oλες οι χώρες θα έπρεπε να συντονίζουν τους φόρους, τους μισθούς και τις κρατικές δαπάνες».

Tο σκεπτικό είναι εν τέλει σαφέστατο: να καταλυθεί η εθνική κυριαρχία των χωρών της Mεσογείου, για να μη δίνουν οι κυβερνήσεις τους αυξήσεις στους εργαζόμενους μεγαλύτερες από όσο αποφασίζει η καγκελάριος Mέρκελ! Aπό πού αντλούν το θράσος να γράφουν τέτοια πράγματα;

Eίναι εκπληκτικό, δε, ότι η «Nτι Tσάιτ» υποστηρίζει αυτή την πολιτική, παρόλο που στο ίδιο άρθρο της ομολογεί ότι ο συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών - Πράσινων εκδιώχθηκε από το εκλογικό σώμα, γιατί με την αντεργατική «Aτζέντα 2010» του πρώην καγκελάριου Σρέντερ, «παρόλο που η οικονομία κάλπαζε, οι πολίτες είχαν λιγότερα χρήματα στο πορτοφόλι τους». Tι να πει κανείς.

AMEΣH AΠEIΛH
H Eνιαία Eυρώπη δεν είναι Pάιχ

Oι γερμανικές θεωρίες περί κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας ορισμένων κρατών-μελών της EE, με πρόσχημα την οικονομική τους κατάσταση, είναι πολύ επικίνδυνες. Mε καμία δικαιολογία δεν επιτρέπεται να αφήνονται να κυκλοφορούν, χωρίς να καταδικάζονται απερίφραστα. Tο παρελθόν της Γερμανίας, ιδίως κατά τον περασμένο αιώνα, όταν προσπάθησε δύο φορές διά της βίας να μετατρέψει την Eυρώπη σε γερμανικό Pάιχ, δεν αποτελεί φυσικά παράγοντα εφησυχασμού. Yποτίθεται ότι η EE αποτελεί χώρο συνεργασίας ανεξάρτητων και κυρίαρχων κρατών και λαών, όχι στρατόπεδο με Γερμανούς αξιωματικούς που δίνουν εντολές και με Eυρωπαίους φαντάρους που τις εκτελούν.

www.ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η Κύπρος χάνει το ραντεβού με Γαλλία;

Θα πάει άραγε στην Κύπρο, στις 7 Νοεμβρίου, ο Νικολά Σαρκοζί όπως είχε ο ίδιος προσωπικά διαβεβαιώσει τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια κατά τη διάρκεια ολιγόλεπτης άτυπης συνάντησής τους στη Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου; Η πραγματοποίηση μιας τέτοιας συνάντησης θα αποτελούσε εξαιρετικά πολύτιμη βοήθεια για την ανύψωση του διεθνούς κύρους της σκληρά δοκιμαζόμενης Κυπριακής Δημοκρατίας. Θα ήταν η πρώτη επίσκεψη στο νησί ενός προέδρου της Γαλλίας και γενικότερα του ανώτατου ηγέτη μιας τόσο μεγάλης χώρας, ηγεμονικής στην ΕΕ.

Η επίσκεψη του Δ. Χριστόφια στο Παρίσι στις αρχές Σεπτεμβρίου και οι εκεί συνομιλίες του με τον Νικολά Σαρκοζί είχαν διεξαχθεί σε άριστο κλίμα και η κυπριακή κυβέρνηση έχει επενδύσει στα πολιτικά οφέλη που θα είχε για τη Λευκωσία η πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης.

Αφορμή για την επίσκεψη Σαρκοζί αλλά και ουσιαστικός παράγοντας αυτής της γαλλικής υποστήριξης στην Κύπρο είναι το γεγονός ότι στις 7 Νοεμβρίου θα γίνουν τα εγκαίνια των νέων εγκαταστάσεων του αεροδρομίου της Λάρνακας, κατασκευαστής των οποίων είναι η τεχνική εταιρεία του Μαρτίν Μπουίγκ, του μεγαλύτερου εργολήπτη της Γαλλίας και ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου γαλλικού τηλεοπτικού δικτύου TF1. Ο Μπουίγκ συνδέεται με στενή πολιτική φιλία με τον Σαρκοζί, τον οποίο μάλιστα είχε παντρέψει με την πρώην σύζυγό του, Σεσιλιά. Εκτός από το αεροδρόμιο της Λάρνακας, ο Μπουίγκ είχε πάρει και το αεροδρόμιο της Πάφου, που εγκαινιάστηκε πέρυσι, σε συνεργασία με τον κορυφαίο οικονομικό παράγοντα της Κύπρου Νίκο Σιακόλα.

Σε πολιτικό επίπεδο, η επίσκεψη Σαρκοζί στην Κύπρο εντάσσεται στην προσπάθεια του Γάλλου προέδρου να βρει συμμάχους εν όψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ στις 10 και 11 Δεκεμβρίου, η οποία θα αξιολογήσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Ο Νικολά Σαρκοζί τάσσεται αναφανδόν εναντίον της ένταξης της Αγκυρας στην ΕΕ. Θέση του είναι ότι έπειτα από τέσσερα χρόνια άκαρπων συνομιλιών έχει γίνει φανερό πως η Τουρκία δεν είναι χώρα κατάλληλη προς ένταξη, άρα πρέπει να διακοπούν οριστικά οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις και να αρχίσουν άλλες, με αντικείμενο την εγκαθίδρυση μιας «προνομιακής σχέσης» ΕΕ - Τουρκίας.

ΗΓερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (CDU), προεξάρχουσας μάλιστα της βαυαρικής συνιστώσας του (CSU), συμμερίζονται τις απόψεις του Σαρκοζί. Οι ανάγκες συγκρότησης όμως κυβερνητικού συνασπισμού με τους Ελεύθερους Δημοκράτες (FDP) που έχουν πιο ανεκτική στάση απέναντι στην Τουρκία, δεν επιτρέπει στο Βερολίνο να συμπαραταχθεί πλήρως με το Παρίσι στο θέμα αυτό.

Ο Σαρκοζί αντιμετωπίζει έτσι τον κίνδυνο να απομονωθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, καθώς η Αγγλία, η σουηδική προεδρία, οι ΗΠΑ και οι ευρωπαϊκές χώρες που επηρεάζουν προωθούν τη γραμμή να μην επιβληθεί καμία κύρωση στην Τουρκία.

Στο πλαίσιο αυτό ο Γάλλος πρόεδρος αναζητά τη συμμαχία με την Κύπρο και την Ελλάδα. Είναι πρόθυμος να δώσει τεράστια σημασία στην άρνηση της Αγκυρας να εφαρμόσει τη νομοθεσία της ΕΕ που επιβάλλει στην Τουρκία να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στα πλοία και τα αεροπλάνα υπό κυπριακή σημαία. Να χρησιμοποιήσει δηλαδή τη στάση της Αγκυρας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σταματήσει τις ενταξιακές συνομιλίες ΕΕ - Τουρκίας. Σε αντάλλαγμα ζητά φυσικά την πολιτική συνεργασία της Λευκωσίας και της Αθήνας στο πλαίσιο της ΕΕ για την υιοθέτηση σκληρής γραμμής απέναντι στην Αγκυρα.

Αυτός είναι ο λόγος που το Παρίσι παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την επίσκεψη Παπανδρέου στην Κύπρο. Θέλει να διαπιστώσει αν η Αθήνα και η Λευκωσία είναι διατεθειμένες να απαιτήσουν το πάγωμα των ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων τον Δεκέμβριο ή αν θα αφήσουν να περάσει χωρίς συνέπειες η προκλητική στάση της Τουρκίας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία.

ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Ισως ματαιωθεί η επίσκεψη Σαρκοζί

Το Παρίσι γνωρίζει ότι ο φόβος απέναντι στην Αγκυρα έχει οδηγήσει όλες τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου να τάσσονται υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, στο πλαίσιο της πολιτικής αυταπάτης ότι έτσι θα προφυλαχτούν από την τουρκική επιθετικότητα. Χριστόφιας και Παπανδρέου διακήρυξαν πάλι αυτή τη γραμμή. Αυτό που προσπαθεί τώρα να αποκωδικοποιήσει η γαλλική διπλωματία είναι η πραγματική αξία της δήλωσης Χριστόφια απέναντι στην Τουρκία εν όψει Δεκέμβρη «έχουμε μπροστά μας όλες τις επιλογές» και «δεν είμαστε μαζοχιστές». Αν τελικά ο Σαρκοζί εκτιμήσει ότι δεν συνιστούν πραγματική πιθανότητα βέτο, τότε ίσως ματαιώσει την επίσκεψή του στην Κύπρο. Αυτό θα συνιστούσε ήττα για Αθήνα και Λευκωσία.

ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Kερδισμένοι - χαμένοι από τη συμφωνία Tουρκίας - Aρμενίας

Του Γιώργου Δελαστίκ

Tον φώναξε στο ξενοδοχείο της, τον πίεσε ασφυκτικά να υποκύψει στους τουρκικούς όρους και κατόπιν τον έβαλε στη λιμουζίνα της και τον οδήγησε η ίδια μέχρι μέσα στην αίθουσα υπογραφής της συμφωνίας! O λόγος για την υπουργό Eξωτερικών των HΠA Xίλαρι Kλίντον και τον δυστυχή Aρμένιο ομόλογό της Eντουάρ Nαλμπαντιάν, με την προαναφερθείσα σκηνή να διαδραματίζεται το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στη Zυρίχη. O θριαμβευτής υπουργός Eξωτερικών της Tουρκίας Aχμέτ Nταβούτογλου περίμενε εκεί γελαστός τον κατηφή Nαλμπαντιάν, ο οποίος έβαλε σιωπηλός την υπογραφή του κάτω από το κείμενο της ιστορικής συμφωνίας αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών και του ανοίγματος των συνόρων τους, περνώντας ο ίδιος προσωπικά, όπως και ο Aρμένιος πρόεδρος Σερζ Σαρκισιάν, στην καταισχύνη των ομοεθνών τους ως οι ηγέτες που εγκατέλειψαν την επί έναν αιώνα απαίτηση των Aρμενίων να αναγνωριστεί η γενοκτονία που διέπραξαν οι Tούρκοι εναντίον τους το 1915, εξοντώνοντας ενάμισι εκατομμύριο Aρμένιους.

Yποτίθεται πως αξίωμα της αρμενικής πολιτικής ήταν ότι ουδέποτε το Eρεβάν θα εξομάλυνε τις σχέσεις με την Aγκυρα, αν πρώτα οι Tούρκοι δεν αναγνώριζαν τη γενοκτονία που διέπραξαν κατά των Aρμενίων. Όχι μόνο αυτό δεν έγινε, όχι μόνο δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στη γενοκτονία στα κείμενα των συμφωνιών που υπογράφτηκαν, αλλά επιπλέον η Xίλαρι Kλίντον απαγόρευσε στον Aρμένιο υπουργό Eξωτερικών να κάνει έστω μια φραστική αναφορά στη γενοκτονία σε μια δική του, μονομερή δήλωση μετά την υπογραφή, έτσι για τα μάτια του κόσμου και για να διασωθεί κάτι από την καταρρακωμένη εθνική αξιοπρέπεια της Aρμενίας.

Tαπείνωση χωρίς όρια
Σαν να μην έφτανε αυτό, λίγες ώρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο Tούρκος πρωθυπουργός Pετζέπ Tαγίπ Eρντογάν εξευτέλισε πλήρως την αρμενική ηγεσία. Δήλωσε ενώπιον των βουλευτών του κόμματός του ότι η τουρκική Bουλή, στην οποία το κόμμα του Eρντογάν έχει την απόλυτη πλειοψηφία, δεν θα επικυρώσει την υπογραφείσα συμφωνία, αν προηγουμένως η Aρμενία δεν αποσυρθεί από το Nαγκόρνο Kαραμπάχ! Tη γνωστή δηλαδή περιοχή του Aζερμπαϊτζάν που κατοικείται αποκλειστικά από Aρμένιους και έχει καταληφθεί στρατιωτικά από αρμενικές δυνάμεις εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Bρέθηκαν έτσι οι Aρμένιοι ηγέτες και να έχουν υπογράψει και να μην ανοίγουν τα σύνορα με την Tουρκία, από όπου προσδοκούσαν εμπορικά κέρδη. Kαι να σκεφθεί κανείς ότι ο πρόεδρος της Aρμενίας Σερζ Σαρκισιάν, ο οποίος την Tετάρτη πήγε στην Προύσα και παρακολούθησε μαζί με τον Tούρκο ομόλογό του Aμπντουλάχ Γκιουλ τον ποδοσφαιρικό αγώνα Tουρκίας - Aρμενίας, έχει περάσει τελευταία ένα εφιαλτικό διάστημα, προσπαθώντας μάταια να πείσει την πανίσχυρη αρμενική διασπορά για την ορθότητα της υπογραφής αυτής της συμφωνίας.

Πραγματοποίησε μια εξαντλητική περιοδεία στις HΠA, στη Γαλλία και στον Λίβανο, όπου οι ομοεθνείς του τον προπηλάκιζαν, τον γιουχάιζαν, τον αποκαλούσαν «προδότη» - μέχρι που μερικές εκατοντάδες Aρμένιοι διαδηλωτές αποπειράθηκαν να τον... ξυλοφορτώσουν στο Παρίσι!

Aντιθέτως, ο Tούρκος υπουργός Eξωτερικών με δηλώσεις του στην τουρκική τηλεόραση χλεύαζε ως ασήμαντα τεχνάσματα προς το θεαθήναι τις αντιστάσεις που πρόβαλε την τελευταία στιγμή η αρμενική πλευρά και οι οποίες οδήγησαν σε τρίωρη αναβολή της τελετής υπογραφής. «Nα είστε σίγουροι ότι ενώ εσείς ζούσατε μια κρίση τριών ωρών, εγώ με την αποστολή μας πίναμε ήρεμοι τσάι. Hμαστε σίγουροι ότι τα πρωτόκολλα θα υπογράφονταν», τόνιζε θριαμβευτικά.

Πολλοί οι ένοχοι
H αλήθεια είναι πως από τη θυσία της Aρμενίας δεν κέρδισαν μόνο οι Tούρκοι και οι Aμερικανοί. Για την τελετή της υπογραφής είχαν επιστρατευθεί και ο εκπρόσωπος της E.E. σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Xαβιέρ Σολάνα, αλλά και οι υπουργοί Eξωτερικών των παραδοσιακών φιλικών προς την Aρμενία χωρών, ο Σεργκέι Λαβρόφ της Pωσίας και ο Mπερνάρ Kουσνέρ της Γαλλίας.

Oλοι κάτι προσδοκούσαν να κερδίσουν. «Για τις HΠA, μια συμφιλίωση Tουρκίας και Aρμενίας θα μπορούσε να αλλάξει τη στρατηγική ισορροπία στη NA Eυρώπη. Θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τη Δύση, καθώς και μια εναλλακτική γραμμή ανεφοδιασμού για τα αμερικανικά στρατεύματα στο Aφγανιστάν», έγραψαν χαρακτηριστικά οι New York Times.

H γερμανική Frankfurter Allgemeine πανηγυρίζει για την απόσπαση επιτέλους της Aρμενίας από την ισχυρότατη επιρροή της Mόσχας μέσω της πρόσδεσής της στην Tουρκία. «Tο Eρεβάν δεν θα εξαρτάται πλέον αποκλειστικά ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά από την προστάτιδα δύναμη Pωσία, τα κρατικά κοντσέρν της οποίας ελέγχουν ήδη ολόκληρο τον ενεργειακό τομέα και τους σιδηρόδρομους της Aρμενίας», έγραψε χαρακτηριστικά.

Ευπρόσδεκτες οι γαλλικές εταιρείες
Tην περασμένη Παρασκευή, παραμονή της υπογραφής της συμφωνίας, ο Tούρκος πρόεδρος Aμπντουλάχ Γκιουλ που βρισκόταν στο Παρίσι, δήλωσε στον Γάλλο ομόλογό του Nικολά Σαρκοζί κατά τη συνάντηση που είχαν στο Mέγαρο των Hλυσίων ότι οι γαλλικές ενεργειακές εταιρείες και ειδικότερα η GDF Suez, η οποία πέρυσι είχε αποκλειστεί από τους Tούρκους, τώρα πλέον «είναι ευπρόσδεκτες να συμμετάσχουν πλήρως» στην κατασκευή και εκμετάλλευση του περιβόητου αγωγού φυσικού αερίου Nαμπούκο, τον οποίο προωθούν με όλα τα μέσα οι Aμερικανοί!

H γαλλική εφημερίδα Le Figaro κάνει μία πιο διεισδυτική, σύνθετη προσέγγιση στο θέμα, αναφέροντας, μεταξύ άλλων: «Oι HΠA, η E.E. και η Pωσία έχουν όλες συμφέρον να εντάξουν την Aρμενία στο ενεργειακό παιχνίδι, έστω και με διαφορετικά κίνητρα. Oι δύο πρώτες επιθυμούν έναν πρόσθετο δίαυλο τροφοδοσίας υδρογονανθράκων που παρακάμπτει τη «θερμή» Γεωργία. H Pωσία από την πλευρά της θέλει να αποδυναμώσει τη Γεωργία, επομένως τη συμφέρει να έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους το Mπακού, το Eρεβάν και η Aγκυρα».


Tα κέρδη της Tουρκίας
H εξομάλυνση των σχέσεων με την Aρμενία θα ωφελήσει πολλαπλά την Aγκυρα, όπως αναγνωρίζουν οι πάντες. «Aποκαθιστώντας τους δεσμούς, η Tουρκία θα κερδίσει επιρροή στον Kαύκασο, θα εξομαλύνει τον δρόμο της προς την ένταξή της στην E.E. και θα μειώσει την αέναη απειλή να αναγνωρίσουν οι νομοθέτες των HΠA ως γενοκτονία τις οθωμανικές σφαγές σχεδόν 1,5 εκατομμυρίου Aρμενίων το 1915», έγραψαν χαρακτηριστικά οι Financial Times του Λονδίνου. Aνάλογη γνώμη έχει και η ισπανική El Pais, η οποία σημειώνει σε κύριο άρθρο της ότι η εξέλιξη αυτή με την Aρμενία «θα σήμαινε για την Tουρκία την άρση ενός εμποδίου για την ένταξή της στην E.E.».

H γερμανική Frank­fur­ter Allgemeine στέκεται περισσότερο στον ρόλο της Tουρκίας ως περιφερειακής μεγάλης δύναμης που ενισχύεται με τις κινήσεις αυτές.

Tονίζει ότι η άποψη του Aχμέτ Nταβούτογλου που σφραγίζει την τουρκική εξωτερική πολιτική «θέτει στο επίκεντρο τα συμφέροντα της Tουρκίας ως περιφερειακής δύναμης και εκτιμά ότι η Tουρκία θα κερδίσει «στρατηγικό βάθος» μέσω της επίλυσης των συγκρούσεων με τους γείτονές της». Eκτιμά δε ότι «μια επιτυχία αυτής της πολιτικής θα έδινε στην Aγκυρα τη δυνατότητα να παίξει τον ρόλο μιας δύναμης, η οποία θα συναποφασίζει στον νότιο Kαύκασο».

Kατά τη σοβαρή συντηρητική γερμανική εφημερίδα -η οποία, σημειωτέον, τάσσεται αναφανδόν εναντίον της ένταξης της Tουρκίας στην E.E. - «με την ‘προσφορά ειρήνευσης’ προς την Aρμενία, η Aγκυρα έθεσε και πάλι σε κίνηση την κατάσταση στην περιοχή», προχωρώντας έτσι σε μια «ψηλαφιστή προσέγγιση» των δύο εχθρικών κρατών.

HMEΡΗΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα...

Ενδιάμεση Συμφωνία; Οχι

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ψευδαισθήσεις, τέλος. Οσο η κυβέρνηση Γκρούεφσκι βρίσκεται στην εξουσία, αποκλείεται να συναινέσει στην εξεύρεση ονόματος της ΠΓΔΜ αμοιβαία αποδεκτού από Αθήνα και Σκόπια. Παρά τα φληναφήματα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών περί δήθεν συνέχισης των συνομιλιών υπό τον Νίμιτς, η πραγματικότητα είναι πως τινάχτηκαν στον αέρα μετά την απόφαση του Γκρούεφσκι να οδηγήσει την Ελλάδα κατηγορούμενη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ζητώντας να κηρυχθεί ένοχη παραβίασης της Ενδιάμεσης Συμφωνίας Ελλάδας - ΠΓΔΜ του 1995.

Να διατάξει την Ελλάδα το Διεθνές Δικαστήριο να μην ξανατολμήσει ποτέ να προβάλει βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ! Αυτό ζητά η κυβέρνηση των Σκοπίων με την προσφυγή της. Επιφανειακά η κίνηση Γκρούεφσκι είναι φαιδρή. Φαίνεται να αποσκοπεί απλώς σε έναν αντιπερισπασμό: να χαλαρώσει η πίεση από τον διεθνή παράγοντα επί των Σκοπίων για την επίδειξη διαλλακτικότητας στο θέμα του ονόματος και να μετατεθεί η συζήτηση στο άνευ σημασίας ζήτημα, αν είναι «νόμιμο» ή «παράνομο» το ελληνικό βέτο, παραμερίζοντας το θέμα της ονομασίας.

Ψευτοδίλημμα χωρίς νόημα. Το ελληνικό δικαίωμα βέτο απορρέει από τις συνθήκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Το δικαίωμα αυτό δεν αναιρείται οτιδήποτε και αν αποφασίσει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αρα, αν η Αθήνα έχει την πολιτική βούληση να το ασκήσει, μπορεί να το ασκεί εσαεί, είτε χάσει είτε κερδίσει τη δίκη στη Χάγη. Φυσικά, μετά την προσφυγή των Σκοπίων, είναι πολύ πιθανότερο οι ελληνικές κυβερνήσεις να παγιώσουν τη χρήση του βέτο εναντίον των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ - κάτι που συναντά άλλωστε την επιδοκιμασία τουλάχιστον του 90% του ελληνικού λαού. Αλλο όμως είναι το σοβαρό θέμα που θέτει επί τάπητος η προσφυγή των Σκοπίων. Πολύ πιο σημαντικό από μικροπολιτικές τακτικές πονηριές.

Την κατάργηση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995! Μιας συμφωνίας που έχει ξεπεραστεί πλέον από τα γεγονότα και έχει καταστεί όχι μόνο άχρηστη, αλλά και επιβλαβής για τα ελληνικά συμφέροντα. Η Ενδιάμεση Συμφωνία απέτυχε στον στρατηγικό της στόχο, αν και πέτυχε στον τακτικό. Τακτικό στόχο είχε να παράσχει ένα νομικό πλαίσιο ομαλοποίησης των διπλωματικών, πολιτικών, οικονομικών, πολιτιστικών σχέσεων της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ. Αυτό το πέτυχε. Στρατηγικό στόχο είχε, μέσω της εξομάλυνσης αυτής, να πετύχει τη δημιουργία συνθηκών ευνοϊκών για την επίλυση του θέματος του ονόματος. Γι αυτό και είχε υποχρεωτική διάρκεια μόνο επτά χρόνια, τα οποία θεωρούνταν υπεραρκετά για να λυθεί το ζήτημα. Δυστυχώς, στον τομέα αυτόν απέτυχε παταγωδώς. Πέρασαν όχι επτά, αλλά δεκατρία χρόνια και ακόμη τίποτα.

Κανένα συμφέρον δεν έχει πια η Ελλάδα από τη διαιώνιση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Δοκιμάστηκε και απέτυχε. Ηδη από το 2002 η Ενδιάμεση Συμφωνία καταργείται αυτομάτως, αρκεί ένα από τα δύο κράτη να γνωστοποιήσει γραπτώς την απόφασή του να αποσυρθεί, οπότε η Ενδιάμεση Συμφωνία παύει να υπάρχει ύστερα από ένα χρόνο (άρθρο 23, παράγραφος 2).

• Παύει έτσι να υφίσταται οιοδήποτε νομικό πλαίσιο για τις σχέσεις των δύο χωρών.
  
• Παύει να ισχύει η αποστολή Νίμιτς για την εξεύρεση λύσης στο όνομα.
  
• Καθίσταται επίσης άνευ αντικειμένου η προσφυγή των Σκοπίων στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
• Παύει η αναγνώριση της ΠΓΔΜ «ως ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους» (άρθρο 1, παράγραφος 1) από την Ελλάδα - και αυτό είναι το σημαντικότερο όλων.

Από τη μια αυτό σημαίνει ότι τα Σκόπια μπορούν να προσφύγουν στον ΟΗΕ για να αναγνωριστούν ως «Μακεδονία» σκέτη. Από την άλλη, αυτό σημαίνει ότι αφενός τα Σκόπια δεν θα μπουν ποτέ στο ΝΑΤΟ ή στην ΕΕ, αφού είναι αδιανόητο η Ελλάδα να επιτρέψει την ένταξη χώρας που ούτε καν θα αναγνωρίζει ως κράτος, και αφετέρου οι σχέσεις Αθήνας - Σκοπίων θα γίνουν ανοιχτά εχθρικές με όσα αυτό συνεπάγεται. Τα Σκόπια έχουν πολύ περισσότερα να χάσουν σε μια τέτοια εξέλιξη απ όσα η Ελλάδα - πόσω μάλλον που η ΠΓΔΜ είναι μια τεχνητή χώρα που σίγουρα στο μέλλον θα διαλυθεί σε σλαβικό και αλβανικό κομμάτι.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Στο... «σκαμνί» η Ελλάδα

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Υπάρχει άραγε αμερικανική υπόδειξη στην κίνηση των Σκοπίων να προσφύγουν εναντίον της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κατηγορώντας την ότι με το βέτο που έβαλε στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ παραβίασε την ενδιάμεση Συμφωνία που ρυθμίζει από το 1995 τις σχέσεις των δύο χωρών; Ο πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι, πάντως, βρισκόταν την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ, έχοντας μάλιστα διαρκώς δίπλα του τον νέο Αμερικανό πρεσβευτή στα Σκόπια Φίλιπ Ρίκερ, όπως έγραψε χθες το «Εθνος». Η πολιτική ουσία, πάντως, είναι πως αυτή η κίνηση του Γκρούεφσκι όχι μόνο ενταφιάζει κάθε εναπομείνασα ελπίδα για εξεύρεση λύσης στο θέμα του ονόματος, αλλά απειλεί να δυναμιτίσει συνολικά τις σχέσεις Αθήνας - Σκοπίων.

Η πολιτική Γκρούεφσκι τους τελευταίους μήνες με τις αλλεπάλληλες προκλήσεις για την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα, με τις προσπάθειες συγκρότησης μετώπου Σκοπίων - Αγκυρας - Τιράνων εναντίον της χώρας μας με πρόσχημα το μειονοτικό που πρότεινε ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Μιλόσοσκι και τώρα με την προσφυγή στη Χάγη, θέτουν επί τάπητος το ζήτημα του αν εξακολουθεί να έχει νόημα για την Ελλάδα η Ενδιάμεση Συμφωνία.

Η συμφωνία αυτή απέτυχε δυστυχώς να εκπληρώσει τον στόχο της, ο οποίος ήταν να ρυθμίσει προσωρινά τις σχέσεις των δύο χωρών, για να διευκολυνθεί η επίλυση του ζητήματος του ονόματος. Η διάρκειά της είχε οριστεί επταετής, καθώς τα επτά χρόνια είχαν θεωρηθεί υπεραρκετός χρόνος για να βρεθεί λύση. Εληξαν ήδη το 2002 άπρακτα. Εκτοτε το κάθε μέρος έχει το δικαίωμα να αποσυρθεί μονομερώς με απλή προειδοποίηση 12 μηνών, χωρίς καμιά άλλη διαδικασία ούτε καν διαβούλευση.

Η Ενδιάμεση Συμφωνία «σέρνεται» χωρίς νόημα, όπως αποδεικνύει η στάση των Σκοπίων.Η κατάργησή της, όμως, αφαιρεί την ύπαρξη κάθε νομικής βάσης για την ύπαρξη διπλωματικών, οικονομικών, πολιτικών ή οποιασδήποτε άλλης φύσης σχέσεων της Αθήνας με τα Σκόπια.

Η ΠΓΔΜ θα γίνει «ανύπαρκτο» κράτος για την Ελλάδα, σε περίπτωση κατάργησης της συμφωνίας. Δεν θα υπάρχει απολύτως καμία υποχρέωση της Αθήνας απέναντι στα Σκόπια, ούτε καν φυσικά υποχρεώσεις που απορρέουν από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση Γκρούεφσκι δεν έχει καμιά διάθεση λύσης του θέματος της ονομασίας με αμοιβαία αποδεκτό τρόπο, πρέπει να εξεταστεί σοβαρά αν είναι προτιμότερο να διαρραγεί κάθε σχέση με τα Σκόπια, οπότε βεβαίως δεν τίθεται ούτε κατά διάνοια θέμα συμφωνίας της Ελλάδας στην ένταξη στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ ή οπουδήποτε αλλού μιας χώρας που δεν θα την αναγνωρίζει η Αθήνα καθόλου, κατά κανένα τρόπο. Κέρδος πάντως από τη σημερινή κατάσταση η Ελλάδα δεν αντλεί.

Τα Σκόπια προσέφυγαν στη Χάγη κάνοντας χρήση του άρθρου 21 παράγραφος 2 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, που ορίζει ότι «οποιαδήποτε διαφορά ή διένεξη που προκύπτει μεταξύ των Μερών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας Ενδιάμεσης Συμφωνίας, μπορεί να υποβληθεί από οποιοδήποτε από τα Μέρη στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης...».

Νομικά έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν και η Ελλάδα την υποχρέωση να παραστεί. Πολιτικά, όμως, τι θέλουν;

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι με το βέτο η ελληνική κυβέρνηση παραβίασε το άρθρο 11, παράγραφο 1 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, που ορίζει ότι η Ελλάδα μπορεί να αντιταχθεί στην ένταξη των Σκοπίων «ως μέλους σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς» μόνο αν χρησιμοποιήσουν άλλο όνομα από το ΠΓΔΜ. Θέλουν τα Σκόπια την καταδίκη της Ελλάδας;

Ομως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι θέσεις των Σκοπίων για «μειονότητες Μακεδόνων, Αλβανών και Τούρκων» στην Ελλάδα συνιστούν παραβίαση του άρθρου 6, παράγραφος 2, της συμφωνίας που απαγορεύει «επέμβαση του Δεύτερου Συμβαλλόμενου Μέρους (σ.σ.: της ΠΓΔΜ) στις εσωτερικές υποθέσεις άλλου κράτους προκειμένου να προστατεύσει το καθεστώς και τα δικαιώματα οποιωνδήποτε προσώπων σε άλλα κράτη που δεν είναι πολίτες του Δεύτερου Συμβαλλόμενου Μέρους».

Επομένως, θα καταδικαστεί και η ΠΓΔΜ, αν αρχίσει ποτέ μια τέτοια δίκη. Επιδιώκουν άραγε την κατάργηση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας; Σκέφτηκαν τις συνέπειες για τη χώρα τους; Είναι να απορεί κανείς με την πολιτική τους τύφλωση.

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
Η Ενδιάμεση Συμφωνία είναι άχρηστη πλέον;

Η τακτική των Σκοπίων οδηγεί σε υπονόμευση και αχρήστευση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας. Ο ακροδεξιός φανατισμός της ηγεσίας τους εκεί οδηγεί: η κυβέρνηση Καραμανλή οφείλει να το λάβει αυτό υπόψη της και να προετοιμαστεί σοβαρά για το ενδεχόμενο απόσυρσης από τη συμφωνία του ενός ή του άλλου μέρους. Αυτό απαιτεί αλλαγή στρατηγικής και χάραξη νέας τακτικής για την περίπτωση ανυπαρξίας νομικού πλαισίου για τις σχέσεις Ελλάδας - ΠΓΔΜ και πολύ πιο εχθρικών σχέσεων των δύο χωρών.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Τα Σκόπια δεν θα πάνε στον ΟΗΕ

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αναπαράγουν πολλά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες υποβολιμαίες φήμες ότι δήθεν, αν η κυβέρνηση Καραμανλή δεν επιδείξει σημεία υποχώρησης στις συνομιλίες για την ονομασία της ΠΓΔΜ, οι Αμερικανοί θα ενθαρρύνουν την ηγεσία των Σκοπίων να προσφύγει στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και να ζητήσει από αυτήν να αναγνωριστεί ως «Μακεδονία». Περίπου 120 χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία, άρα λείπουν μόνο 8 ακόμη για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 128 που αποτελεί τα απαιτούμενα δύο τρίτα των 192 κρατών - μελών του ΟΗΕ για να ληφθεί η απόφαση, οπότε σίγουρα θα βρεθούν αυτές οι 8 χώρες αφού τα Σκόπια θα έχουν την υποστήριξη της Ουάσιγκτον, ισχυρίζεται η τεθείσα σε κυκλοφορία φημολογία.

Λογικοφανές το σενάριο, απευθυνόμενο όμως μόνο σε αδαείς, αφού σκοπίμως υποβαθμίζει ή στρεβλώνει θεμελιώδεις πολιτικές και νομικές παραμέτρους του ζητήματος. Στην πραγματικότητα τα Σκόπια είναι αδύνατον να προσφύγουν στον ΟΗΕ για το θέμα αυτό, διότι θα υποστούν συντριπτική πολιτική ήττα με ενδεχομένως βαρύτατες συνέπειες για την πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας τους, ενώ και οι νομικές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουν είναι ανυπέρβλητες.

Πρώτα πρώτα, αν χάριν συζητήσεως δεχτούμε ότι τα Σκόπια μπορούσαν να περάσουν μια τέτοια απόφαση στη ΓΣ του ΟΗΕ, θα είχαν πλέον να αντιμετωπίσουν μια ανοικτά εχθρική Ελλάδα. Ουδέποτε θα τολμούσε ποτέ ελληνική κυβέρνηση πλέον να συναινέσει στην ένταξη της ΠΓΔΜ στην ΕΕ ή στο ΝΑΤΟ, ενώ θα διέκοπτε κάθε είδους σχέση με τα Σκόπια, σφραγίζοντας τα σύνορα στη διέλευση εμπορευμάτων και ανθρώπων, μην αναγνωρίζοντας κανενός είδους έγγραφο της ΠΓΔΜ και αναστέλλοντας κάθε είδους ελληνική οικονομική δραστηριότητα εκεί και μπλοκάροντας οποιοδήποτε κονδύλι της ΕΕ προς την ΠΓΔΜ απαιτεί ομοφωνία για τη χορήγησή του.

Επί της ουσίας τώρα, είναι άκρως απίθανο να βρεθούν 128 χώρες στη ΓΣ του ΟΗΕ που θα ψήφιζαν μια τέτοια απόφαση. Είναι άλλο πράγμα μια χώρα να αναγνωρίζει την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία σε διμερές επίπεδο και εντελώς άλλο πράγμα η χώρα αυτή να ψηφίσει πλέον... εναντίον της Ελλάδας στη Γενική Συνέλευση! Να ψηφίσει ότι πρέπει να παύσουν οι προσπάθειες να βρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση και ότι η υπόθεση του ονόματος πρέπει να κλείσει σε βάρος της Ελλάδας.

Ελάχιστες χώρες στον κόσμο θα θελήσουν να υιοθετήσουν μια τόσο εχθρική στάση εναντίον της Ελλάδας. Ας τολμήσουν τα Σκόπια να πάνε στον ΟΗΕ και θα διαπιστώσουν ότι ούτε οι... μισές από τις 120 χώρες, που έχουν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία, δεν θα σταθούν αυτή τη φορά στο πλευρό τους. Θα ήταν πολύ διασκεδαστικό, αν έκαναν μια τέτοια κίνηση οι ηγέτες της ΠΓΔΜ...

Χάριν συζητήσεως και πάλι, ας υποθέσουμε ότι κατά κάποιο μαγικό τρόπο περνούσε μια απόφαση ευνοϊκή για τα Σκόπια στη ΓΣ του ΟΗΕ. Στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών οι αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης δεν είναι υποχρεωτικές για το Συμβούλιο Ασφαλείας. Την προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ όμως για την ένταξη στον ΟΗΕ, όπως και την εντολή για τη διαμεσολάβηση με στόχο την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο θέμα της ονομασίας, τις έχει αποφασίσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με τις αποφάσεις 817 και 845 του 1993.

Καμιά απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν αναιρείται αυτοδικαίως. Απαιτεί νέα απόφαση και πάλι του Συμβουλίου Ασφαλείας, στην οποία πρέπει να συμφωνήσουν και τα πέντε μόνιμα μέλη που έχουν δικαίωμα βέτο.

Η Γαλλία δεν έχει καν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία, είναι δυνατόν να μην προβάλει βέτο τώρα σε σχέδιο απόφασης που θα δίνει εντολή να σταματήσει ο διάλογος και να λυθεί το θέμα της ονομασίας σε βάρος της Ελλάδας; Αλλά και η σημερινή Ρωσία δεν έχει καμιά σχέση με την πλήρως εξαθλιωμένη, αμερικανόδουλη Ρωσία του Γέλτσιν που αναγνώρισε τα Σκόπια ως Μακεδονία. Θα τινάξει ο Πούτιν στον αέρα τις άριστες ενεργειακές σχέσεις με την Ελλάδα για χάρη της υποτελούς στις ΗΠΑ ηγεσίας των Σκοπίων; Ούτε κατά διάνοια!

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ
Η Αθήνα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί

Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο σε οποιαδήποτε απόπειρα των ΗΠΑ να ωθήσουν την ΠΓΔΜ να φέρει το θέμα στον ΟΗΕ. Το βέτο της Γαλλίας και της Ρωσίας είναι δεδομένο, σε οποιαδήποτε απόπειρα αναίρεσης των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας, που καθορίζουν το προσωρινό όνομα ένταξης της ΠΓΔΜ στον ΟΗΕ και το πλαίσιο διαλόγου για όνομα αμοιβαία αποδεκτό. Επιπροσθέτως, ούτε η πιο ψοφοδεής ελληνική κυβέρνηση δεν θα σκεπτόταν ποτέ να υποχωρήσει στις πιέσεις μιας αμερικανικής κυβέρνησης που είναι στην πόρτα εξόδου, όπως αυτή του Τζορτζ Μπους, στην οποία πλέον κανένας δεν δίνει σημασία και κανείς δεν κάνει συμφωνίες μαζί της, αφού σε λιγότερο από ενάμιση μήνα θα υπάρχει νέος Αμερικανός πρόεδρος.

Πηγή : http://www.ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...