Η τραγωδία της αμυντικής βιομηχανίας μέσα από τις δηλώσεις όσων διοίκησαν!

Του Κώστα Καββαθά

Μία κατάθεση του υπο/γου Ε.Α (δυστυχώς!) Κ. Φράγκου που είδα στο Almanac Press και που, λίγο-πολύ λέει τα όσα έγραφα στους παλιούς 4Τ και στην Πτήση._K.K.
(Ή αλλιώς Πίθος Δαναΐδων για το χρήμα των φορολογούμενων ή Πρυτανείο Νομενκλατουρίων και Συνδικαλιστών ή Χώροι εξαπάτησης και λαμογιάς):

του Κων. Φράγκου*
Έχουν γραφτεί τόσα τελευταία, τα περισσότερα όψιμα, για τις ΚΑΒ που αν προσθέσω ένα άλλο κείμενο στο ίδιο μοτίβο, φοβάμαι ότι κανείς δεν θα το διαβάσει.
Θα πάρω την εύθυμη πλευρά του θέματος, δηλαδή των φαλιμέντων των ΚΑΒ, αφού πρόκειται για ιλαροτραγωδία, και θα σας προσφέρω ως «ορεκτικό» δηλαδή εισαγωγή, μερικά χαριτωμένα τσιτάτα και διαπιστώσεις που όταν εγράφησαν ουδένα, από τους κατέχοντες τους θώκους συγκίνησαν. Ούτε καν τους απασχόλησαν. Είχαν πέσει με τα μούτρα στο μεγάλο φαγοπότι….Παχυδερμία, αδράνεια, αφασία…….

«Και τρέλα πολλή και αμαρτία περισσότερη και ψυχή του δράματος η φρίκη». Όταν ο Πόε έγραψε αυτά, άλλα είχε στο νου του, αλλά ο στίχος ταιριάζει στη σημερινή Κρατική Αμυντική Βιομηχανία.
Ν. ΚΥΡΙΑΖΗΣ, Καθηγητής(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/07/1999)

Οι διορισμένοι στις κορυφαίες αμυντικές θέσεις κομματικοί νομενκλατούριοι από τους έχοντες «υψηλή αντίληψη της ευθύνης» Υπουργούς Άμυνας στο διάστημα 1996-2006 είχαν μη γνώση του αντικειμένου, μη εμπειρία και σπουδές ανύπαρκτες. Ήταν παντελώς άσχετοι και εν πολλοίς επικίνδυνοι. Όσο για το ήθος μερικών ας μη μιλήσουμε….
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 18/02/06

Στις Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες διορίζονται ως Πρόεδροι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι κάθε καρυδιάς καρύδι. Π.χ. στην ΕΛΒΟ ένας εικαστικός, στην ΠΥΡΚΑΛ ένας τ. Πρόεδρος της Λαχαναγοράς, στην ΕΑΣ ένα οδοντίατρος, στην ΕΑΒ ένας συνδικαλιστής του ΟΤΕ και μετά ένας….φαρμακοποιός.
Στη συνέχεια...

στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικής Βιομηχανίας του ΥΠΕΘΑ ένας λέκτωρ του Συνταγματικού Δικαίου, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Αμυντικών Ερευνών ένας οικοδόμος, Διοικητής της Γενικής Τράπεζας ένας λογιστής! Επί 10 χρόνια (1996-2006) οι καταχρεωμένες αμυντικές βιομηχανίες παραδίδονται, ως βορά, σε κομματικούς λεγεωνάριους. Τα χρέη τους τα πληρώνει, φυσικά, ο ελληνικός λαός.


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/2/06

Μετά προκήρυξη και αυστηρή κρίση φακέλλων υποψηφίων το Τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επέλεξε ως Διευθύνοντα Σύμβουλο της μεγάλης αεροπορικής βιομηχανίας TUCAS AEROSPACE INDUSTRIES (TAI) τον Άγγλο Μηχανικό κ. JERRY JONES. DEFENCE NEWS/5 Οκτ. ‘98
Το 50% των αντισταθμιστικών (ΑΩ) θα είναι υποκατασκευαστικό έργο στη βιομηχανία μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΜΠΩΚΟΣ (Συνέντευξη – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ/Φεβρ. ’99)
Τρία πουλάκια κάθονταν και ρώταγαν τον Σμπώκο.
Άρθρο του Γρ. Ρουμπάνη (Ε. 4/12/04)

Γίνεται απομύζηση του Ελληνικού Δημοσίου μέσω σκανδαλωδών υπερκοστολογήσεων. Πέλαγος θυγατρικών εταιρειών απολύτως παθητικών, η διατήρηση των οποίων αποσκοπεί μόνο στο βόλεμα «ημέτερων» και τη δυνατότητα συγκάλυψης αδιάφορων αδιάφανων συναλλαγών.
Γ. ΜΟΣΧΟΠΑΙΔΗΣ, Αποχωρών Πρόεδρος ΕΑΒ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/06/01

Αδιαφανείς συμβάσεις προς τους ημετέρους και το αλόγιστο ξόδεμα τρισεκατομμυρίων δραχμών «στο όνομα της πατρίδας και της Εθνικής Άμυνας» είναι το ισχύον σύστημα των στρατιωτικών προμηθειών.
ΣΥΡΟΣ ΚΟΣΚΟΒΟΛΗΣ, Πρόεδρος ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ (ΕΑΣ) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 31/12/03

Μετά τα «ορεκτικά» που είμαι βέβαιος ότι τα απολαύσατε θα σας προσφέρω ως «κύριο πιάτο» αποσπάσματα από ένα, εντελώς πρόσφατο, αποκαλυπτικό σχόλιο της Καθημερινής (04 Σεπτεμβρίου) δια χειρός κ. Αλέξη Παπαχελά :
Πώς χάσαμε την αμυντική βιομηχανία μας
Η Ελλάδα αγόρασε τα τελευταία 30 χρόνια ορισμένα από τα πιο ακριβά και υπερσύγχρονα εξοπλιστικά συστήματα. Είναι άκρως εντυπωσιακό, και πολύ θλιβερό, το ότι δεν κατάφερε να αποκτήσει μια στοιχειώδη αμυντική βιομηχανία.
Το ανθρώπινο δυναμικό υπήρχε και υπάρχει. Έλληνες που έχουν δουλέψει σε μεγάλες βιομηχανίες στο εξωτερικό, καλοί επιστήμονες και τεχνικοί αποτελούν μια εξαιρετική «μαγιά» για μια σοβαρή βιομηχανία. Βρέθηκαν όμως οι «νταβατζήδες» που λυμαίνονταν τον χώρο των στρατιωτικών προμηθειών και βρήκαν τη φάμπρικα των αντισταθμιστικών. Πληρώναμε....λίγο πιο ακριβά κάθε σύστημα, με την ασαφή υπόσχεση πως ελληνικές εταιρείες θα αναλάμβαναν μέρος της παραγωγής. Τα αντισταθμιστικά προγράμματα αποδείχθηκαν μια από τις μεγαλύτερες κομπίνες και σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις άφησαν απτά οφέλη στο ελληνικό Δημόσιο.
Στην πράξη φαγώθηκαν σε «Καγιέν» και χλιδάτη ζωή για λίγους, καλά διασυνδεδεμένους, επιχειρηματίες και τους προστάτες τους.
Τον δρόμο της παρακμής πήρε όμως και η κρατική αμυντική βιομηχανία, που μέχρι κάποια εποχή στεκόταν και μπορούσε να διεκδικήσει υπεργολαβίες μεγάλων εταιρειών. Εκεί έμπλεξαν συνδικαλιστές, κομματικοί αξιωματούχοι που διόρισε το πολιτικό σύστημα και η συνέχεια είναι γνωστή. Δεν φτιάχναμε τίποτα μόνοι μας και ό,τι προσπαθούσαμε να φτιάξουμε μας κόστιζε 3-4 φορές πιο ακριβά.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Τουρκία έχει προχωρήσει πολύ και στη συμπαραγωγή αεροσκαφών και σε πολλούς άλλους τομείς. Το έκανε με σύστημα και πειθαρχία. Εμείς ξοδέψαμε πολλά δισεκατομμύρια χωρίς να μείνει πίσω τίποτα απολύτως από την παραγωγική ικανότητα της χώρας. Άλλη μια πτυχή κακοδιαχείρισης, με σημαντικές όμως επιπτώσεις εθνικής σημασίας.
Συνεχίζω εγώ:
Επαναλαμβάνω ότι αν γινόταν σωστή χρήση κι εκμετάλλευση των ΑΩ και αν τοποθετούντο εκεί, ικανές Διοικήσεις οι ΑΒ θα ευημερούσαν!
Συμπέρασμα: Δεν ξέρω τι θ’ αποφασίσει ο κ. Αλμούνια για την τύχη των Αμυντικών βιομηχανιών αλλά αν συνεχισθεί η κομματική φιλοσοφία και πάλι σε 2-3 χρόνια θα αναζητούμε έτερο κ. Αλμούνια.
Το .......επιδόρπιο
Οι χαμένες μάχες συμπυκνώνονται σε δύο λέξεις: Πολύ αργά..............ΜΑΚΑΡΘΟΥΡ
Σημειώνω μόνο ένα γεγονός για να θαυμάσετε τις αθλιότητες εις βάρος της Αμυντικής μας βιομηχανίας, εις βάρος της Άμυνας, εις βάρος της Χώρας: Σε μια από τις μεγαλύτερες προμήθειες, κραυγαλέα σκάνδαλα της 10ετίας 2000-2010, (την αγορά ελικοπτέρων ΝΗ-90) ήταν τόση η πρεμούρα του ΥΕΘΑ να υπογράψει την άθλια σύμβαση ώστε εκείνο που φρόντισε πρώτα ήταν να δοθεί «χοντρή» προκαταβολή στην πωλήτρια Εταιρεία. Για ένα υλικό άγνωστο, γουρούνι στο σακί. Ελληνική συμμετοχή στο γιγαντιαίο πρόγραμμα των 720 εκ. € περιορίσθηκε στο 1,19%, επαναλαμβάνω 1,19% (!!!). Τα αντισταθμιστικά, από την ίδια σύμβαση δόθηκαν σε «φιλαράκια».
Θα επαναλάβω όμως ότι οι διοικήσεις των ΑΒ αντί να αναθέτονται σε έμπειρους τεχνοκράτες παραδίδονται, κατά κανόνα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, σε χέρια ανεύθυνων, ανεπαρκών, άσχετων και ενίοτε απατεώνων.
Ακόμα και πρόσφατα σημειώνουν τα εξής τραγικά:
Ο σπουδαίος Υπουργός Άμυνας κ. Ε. Μεϊμαράκης διόρισε στην ΕΑΒ ως Πρόεδρο Διευθυντή Φροντιστηρίου, κομματάρχη του, τον οποίο διετήρησε ο κ. Ε. Βενιζέλος και ο κ. Παναγιωτόπουλος! Μόλις προ μηνός αντικαταστάθηκε...
Σήμερα, και τώρα, ο φιλόπατρης κ. Ε. Βενιζέλος μετακινεί από την τρεκλίζουσα ΕΛΒΟ τον φίλο του Πρόεδρο, εξαίρετο κύριο αλλά παντελώς άσχετο, και τον τοποθετεί Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΑΒ!
Τελειώνοντας θα παραθέσω μία παράγραφο από άρθρο του κορυφαίου δημοσιογράφων κ. Χρ. Πασαλάρη (R-N 16 Μαρ. 13) και ένα στίχο από τον συμπατριώτη μου αξέχαστο ποιητή Νίκο Γκάτσο:
ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ο λαός αδρανεί, παραδίδεται αμαχητί στους αφέντες του, επαφίεται στην κούφια ρητορική καραγκιόζηδων της πολιτικής και των καναλιών. Περιμένει κάποιον σαν εκείνα τα άξια τέκνα που βλέπει στα αγάλματα, να βγει μπροστά, να τον ξυπνήσει, να τον οδηγήσει στην επαναστατική αλλαγή. Όχι να συναλλάσσεται παρακλητικά με τους υπηρέτες των ξένων δανειστών. Η ιστορία λέει ότι η Ελλάδα γεννοβολάει συνεχώς επαναστάτες. Ίσως υπάρχουν και σήμερα και δεν τους βλέπουμε... Ίσως κελαηδάνε και δεν τους ακούμε.... Ίσως.....»
«Έλα της θάλασσας θεριό
και του πελάγου μπόρα
το θλιβερό σκουπιδιαριό
να διώξεις απ’ τη Χώρα
Και για να σας ιντριγκάρω ακόμη πιο πολύ σας περιγράφω ότι, σύμφωνα με υπολογισμούς, το ποσό που διατέθηκε για Αντισταθμιστικά την περίοδο 1996-2006 ήταν περίπου 2,5 δις €. Προορίζονταν, κυρίως, για την εισαγωγή τεχνολογίας με παράλληλη ενίσχυση της Αμυντικής Βιομηχανίας. Απ’ αυτά και περισσότερο από 1,5 δις € αντιπροσωπεύει το ποσό που εισήλθε στις τσέπες των διαφόρων «συγγενών» γραφείων στα οποία είχαν «χειρισθεί» την εκτέλεση των ΑΩ.
Σήμερα, ώρα της καταστροφής, ο ανεκδιήγητος κ. Ε. Βενιζέλος, θλιβερά αποτυχών Υπουργός Άμυνας και Οικονομικών, ουδόλως «αντιλαμβανόμενος» την κρισιμότητα της κατάστασης εξακολουθεί ν’ απαιτεί από τον κ. Σαμαρά τον έλεγχο του μισού ΥΕΘΑ (Γεννηματά – Γεωργιόπουλος) και την ΕΑΒ (Διευθύνων Σύμβουλο).
Ζήτω το Έθνος.

*Ο Κων. Φράγκος είναι Υπ/γος ε.α. Αναλυτής Αμυντ. Θεμάτων
Συγγραφέας – DEA Σορβόννης στα Αμυντικά

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Συμβιβαστική πρόταση για τα ΕΑΣ προς την τρόικα

Με στόχο να υπάρξει συμφωνία με την τρόικα έως το Eurogroup της 9ης Δεκεμβρίου για το ζήτημα των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ), που αποτελεί προαπαιτούμενο για τη δόση του 1 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση επανέρχεται με μια συμβιβαστική πρόταση. Σύμφωνα με την εφημερίδα Έθνος, η πρόταση προβλέπει τη διατήρηση ενός μόνο εργοστασίου από τα πέντε (η αρχική πρόταση ήταν για δύο εργοστάσια) των ΕΑΣ και να διατηρηθεί ο εξαγωγικός χαρακτήρας της εταιρίας δοκιμαστικά για 12 μήνες (αντί 18 που προέβλεπε η αρχική πρόταση). Μετά το 12μηνο και σε περίπτωση που η εταιρία δεν επιστρέψει στην κερδοφορία, η ελληνική πλευρά δεσμεύεται να απορροφηθούν τα ΕΑΣ από την ΕΑΒ.

Παράλληλα, η κυβέρνηση ζητά να γίνουν λιγότερες απολύσεις από αυτές που εισηγείται η τρόικα. Η πρόταση της τρόικας προβλέπει ένα μόνο εργοστάσιο, το οποίο θα λειτουργεί μόνο για τις εσωτερικές ανάγκες του ελληνικού στρατού και ζητά να απολυθούν τουλάχιστον 600 υπάλληλοι.

Το επιχείρημα της κυβέρνησης για τη διατήρηση του εξαγωγικού χαρακτήρα των ΕΑΣ έγκειται στο γεγονός ότι εκκρεμούν παραγγελίες εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.

www.in.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Κυρώθηκε με ευρεία πλειοψηφία η ΠΝΠ για τα ΕΑΣ

Με ευρύτατη πλειοψηφία κυρώθηκε από τη Βουλή η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των εξαιρετικά επειγουσών και απρόβλεπτων αναγκών της 'Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Α.Ε.'». Την ΠΝΠ ψήφισαν τελικά η Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ και το ΚΚΕ. Κατά τάχθηκαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και παρών δήλωσε η Χρυσή Αυγή. Με την ΠΝΠ δίνεται φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα στα ΕΑΣ προκειμένου να εισπράξουν οφειλές και να πληρώσουν τους εργαζομένους τους.

Η συζήτηση για την κύρωση της ΠΝΠ διεξήχθη πάντως σε τεταμένο κλίμα με διαξιφισμούς μεταξύ της αναπληρώτριας υπουργού Εθνικής Άμυνας Φώφη Γεννηματά και του ΣΥΡΙΖΑ και επικρίσεις του προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων κατά της κυβέρνησης. Κατά την ομιλία της συγκεκριμένα η κ. Γεννηματά επεσήμανε ότι προσωπικά δεν έχει μιλήσει «για κλείσιμο και για λουκέτο -έστω εν λειτουργία- των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων» και υπογράμμισε ότι η ΠΝΠ δίνει φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα στα ΕΑΣ για να πληρωθούν οφειλόμενα και να πληρώσουν μισθούς στους εργαζομένους τους.

Η αναπληρώτρια υπουργός επεχείρησε να καθησυχάσει τις ανησυχίες των βουλευτών όλων των κομμάτων για την τύχη των ΕΑΣ. «Παλεύω για να λειτουργούν και έχω δώσει εντολή για κινητικότητα και εξωστρέφεια. Έχουν υπογραφεί συμβάσεις με μεγάλες εταιρείες που δεν μπορώ να αποκαλύψω», σημείωσε. «Έχει υπογραφεί σύμβαση με το Μαρόκο, ενώ με την ATK έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες αλλά δεν υπογράφηκε ακόμα η σύμβαση λόγω των πρόσφατων προβλημάτων στο αμερικανικό δημόσιο», ανέφερε και ζήτησε όλοι να στηρίξουν την κυβερνητική προσπάθεια προκειμένου «να μην μπει λουκέτο στα ΕΑΣ».

Η κ. Γεννηματά εξαπέλυσε επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ για την τροπολογία που κατέθεσε για τα ΕΑΣ. «Δυστυχώς για άλλη μία φορά επιλέγεται ένας ευαίσθητος τομέας για μικροκομματική εκμετάλλευση και δημιουργία εντυπώσεων. Ποιοι θα κερδίσουν αν μείνει η εταιρεία ένα χρόνο σε ακινησία;», διερωτήθηκε, κάνοντας λόγο για «τροπολογία γραμμένη στο πόδι την οποία προσπαθείτε να εμφανίσετε ως σωτηρία των ΕΑΣ», «ανέξοδο λαϊκισμό» «άστοχη και επιβλαβή».

«Θλίβομαι για τον τρόπο που επιχειρήσατε να απαξιώσετε την τροπολογία», ήταν η απάντηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρή Δρίτσα, ο οποίος επεσήμανε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση σε μία κίνηση ευθύνης ψηφίζει την ΠΝΠ. «Ήταν ολοφάνερο ότι σας ενόχλησε γιατί το νόημα και το μήνυμα της τροπολογίας είναι ότι όταν μια κυβέρνηση δεν εκτελεί εντολές της τρόικας και του μνημονίου μπορεί να σχεδιάσει διαφορετικά. Το μήνυμα της τροπολογίας είναι αντιμνημονιακό», τόνισε ο κ. Δρίτσας. Η τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως στόχο να μην κλείσουν με «ξαφνικό θάνατο» τα ΕΑΣ και η ΕΛΒΟ, όπως έκλεισε η ΕΡΤ.

Στο μεταξύ, σε παρέμβασή του κατά τη συζήτηση ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνος Καμμένος κατηγόρησε την κυβέρνηση, και κυρίως το υπουργείο Οικονομικών ότι ακολουθώντας τις εντολές της τρόικας, υπηρετεί πολιτική λουκέτου στις αμυντικές βιομηχανίες. Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων έριξε τα βέλη του κυρίως στο υπουργείο Οικονομικών λέγοντας ότι μπλοκάρει την υποβολή προσφορών, «επειδή αυτό είναι απαίτηση της Μέρκελ».

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Σύγκλιση κυβέρνησης - τρόικα για ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΛΑΡΚΟ

Σύγκλιση φαίνεται ότι έχει επέλθει μεταξύ κυβέρνησης και τρόικα για την τύχη των ΕΑΣ και της ΕΛΒΟ, καθώς και για το μοντέλο ιδιωτικοποίησης της ΛΑΡΚΟ, καθώς αρχίζει σήμερα ο νέος γύρος διαβουλεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας "Εθνος", η συμφωνία (που προκύπτει μετά από πολύμηνη διαφωνία των δύο πλευρών) περιλαμβάνει τη συρρίκνωση ΕΑΣ και ΕΛΒΟ, με τη λειτουργία μόνο ενός εργοστασίου και για τις δύο εταιρίες που θα προμηθεύει αποκλειστικά τον ελληνικό στρατό.

Ουσιαστικά πρόκειται για κλείσιμο της μίας από τις δύο εταιρίες, και απομένει να διευκρινιστεί ποιο τμήμα θα απομείνει σε λειτουργία, καθώς και ποια θα είναι η τύχη των συμφωνιών συμπαραγωγής πυρομαχικών που εκκρεμούσαν για τα ΕΑΣ (ιδιαίτερα η μεγάλη συμφωνία με την αμερικανική ΑΤΚ).

Υπενθυμίζεται ότι η αρχική θέση της τρόικας ήταν το κλείσιμο όλων των αμυντικών βιομηχανιών μονάδων, ενώ αρχική θέση της κυβέρνησης τόσο για τα ΕΑΣ όσο και για την ΕΛΒΟ, ήταν ο διαχωρισμός και των δύο σε στρατιωτικό και πολιτικό σκέλος , με διατήρηση των στρατιωτικών σκελών και εκκαθάριση εν λειτουργία για τα πολιτικά σκέλη.

Με βάση σχετικούς υπολογισμούς, η συμφωνία κυβέρνησης και τρόικας συνεπάγεται συνολικά 800 έως 1.000 απολύσεις και για τις τρεις εταιρίες, οι οποίες θα συνυπολογιστούν για την επίτευξη της μνημονιακής υποχρέωσης των 4.000 απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων ως το τέλος του έτους. Αυτό υπήρξε και το βασικό σημείο σύγκλισης, καθώς η τρόικα ως τώρα δεν δεχόταν να προσμετρηθούν οι απολύσεις από την ΕΛΒΟ, την ΕΑΣ και τη ΛΑΡΚΟ στις 4.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, γιατί οι τρεις εταιρίες έχουν περιέλθει στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων.

Οι δανειστές υποχώρησαν στο σημείο αυτό και η συμφωνία αναμένεται να επικυρωθεί με την επανέναρξη των διαβουλεύσεων της κυβέρνησης με την τρόικα. Ο νέος γύρος των επαφών της τρόικας αρχίζει σήμερα με συναντήσεις με τον υπουργό Οικονομικών Γ.Στουρνάρα και με τον υπουργό Εργασίας Γ.Βρούτση.

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΑΣ: Δεν «κολλάνε απλώς λαμαρίνες»

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Σε μια χώρα η οποία αποβιομηχανοποιήθηκε ραγδαίως από την δεκαετία του 1980 και η οποία εν μέσω οικονομικής κρίσεως αναζητεί εναγωνίως την Ανάπτυξη, η διαφύλαξη και ενίσχυση των όποιων λίγων πυρήνων βαριάς βιομηχανίας που έχουν απομείνει, θα έπρεπε να αποτελεί πρωταρχικό στόχο των κυβερνώντων. Η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα, ξεκίνησε φιλόδοξα, οι κυβερνήσεις ασέλγησαν επάνω της παίζοντας τα δικά τους κομματικά παιχνίδια και σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση παρακμής εξαιτίας της ανυπαρξίας ενδιαφέροντος από τους αρμοδίους. Ενδιαφέροντος τόσο για τις κρατικές όσο και τις ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο. Η τρόικα ζητά σήμερα το κλείσιμο εταιρειών όπως τα ΕΑΣ, μία κρατική εταιρεία η οποία καλύπτει βασικές ανάγκες εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων, τουλάχιστον σε πυρομαχικά και ανταλλακτικά.

Η αμυντική βιομηχανία όμως, όπως τα ΕΑΣ, δεν είναι απλά ένα ακόμη «εργοστάσιο», του οποίου η αναστολή λειτουργίας θα σημάνει απλώς την απόλυση μερικών εκατοντάδων εργαζομένων. Ούτε την διακοπή της ομαλής ροής αναλωσίμων ανταλλακτικών και πυρομαχικών στις Ένοπλες Δυνάμεις, που οπωσδήποτε είναι ένα σοβαρό ζήτημα. Η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως στρατηγική υποδομή. Η αξία της οποίας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο στην σημερινή συγκυρία, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει μια από τις ελάχιστες σοβαρές βιομηχανικές υποδομές που έχουν απομείνει στην χώρα.

Βαριά βιομηχανία σημαίνει ανάπτυξη τεχνολογίας, απασχόληση εργαζομένων υψηλού επιστημονικού επιπέδου και δυνητικές εξαγωγές υψηλής αξίας, που αποφέρουν σοβαρά έσοδα στο κράτος. Υψηλή τεχνολογία σημαίνει προϊόντα που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής και κατά συνέπεια προϋποθέτουν σοβαρή μηχανολογική υποδομή από πλευράς εταιρείας αλλά και τεχνογνωσία, την οποία διαχειρίζεται προσωπικό υψηλής επιστημονικής καταρτίσεως. Η τεχνογνωσία γεννιέται, εξελίσσεται και διατηρείται από εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Τέτοιες θέσεις εργασίας, εξασφαλίζουν την παραμονή ή επιστροφή νέων με σπουδές μηχανολόγου μηχανικού, σχεδιαστών βιομηχανίας, αεροναυπηγών κ.λπ. αντί να ξενιτεύεται και να χάνεται. Ο Τούρκος που θα μεταβεί στο εξωτερικό για σπουδές αναλόγου αντικειμένου, γνωρίζει ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του όπου υφίστανται θέσεις και ευκαιρίες στην ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, είτε κρατική είτε ιδιωτική. Εκεί λειτουργούν σοβαρές ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπως κατασκευής κυνηγητικών όπλων (που απουσιάζουν εντελώς στην Ελλάδα) μέχρι μεγάλες κρατικές εταιρείες του αεροναυπηγικού τομέα κ.λπ. Περιττεύει η αναφορά στον κύκλο εργασιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και την σοβαρή συνεισφορά στην εθνική οικονομία μέσω των εξαγωγών, όσο και την ενίσχυση του διεθνούς προφίλ και κύρους της χώρας, μέσω εξαγωγών, συμμετοχής σε διεθνή αναπτυξιακά προγράμματα και προώθηση των πολιτικοδιπλωματικών δεσμών σε διεθνές επίπεδο, λειτουργώντας ως εργαλείο υλοποιήσεως της εθνικής στρατηγικής.
Είναι λυπηρό που στην χώρα μας δεν υπάρχει βιομηχανική κουλτούρα, ακριβώς επειδή στην δεκαετία του 1980 επικράτησε ο αχαλίνωτος λαϊκισμός, που ανέδειξε σε ρυθμιστικό παράγοντα τον κακώς νοούμενο συνδικαλισμό. Είναι λυπηρό να βλέπεις δημοσιογράφους, τους γνωστούς «ξερόλες» λαΐκιστές, που από το ρεπορτάζ για την τιμή της ντομάτας, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προπαγανδίσουν μηδενιστικές απόψεις για την αμυντική βιομηχανία.

Τα ΕΑΣ είναι ένα τυπικό παράδειγμα του πως μία κρατική εταιρεία με μεγάλες δυνατότητες απαξιώθηκε από την έλλειψη κρατικής μέριμνας και τις πολιτικές επιλογές διοικήσεων με βάση κομματικά και μόνο κριτήρια. Η έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς κυβερνώντων, κράτησε στο περιθώριο της ενημερώσεως την αμυντική βιομηχανία της χώρας, μακριά από την κοινή γνώμη, η οποία ποτέ δεν είχε ενημέρωση για τα επιτεύγματα, τις δυνατότητες και την συνεισφορά της σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΑΣ, όπως και άλλες εταιρείες του κλάδου, κατέχουν τεχνογνωσία που, μετά την μαζική αποχώρηση εργαζομένων, κινδυνεύει να χαθεί για πάντα από την χώρα. Ειδικός εξοπλισμός με μοναδικές δυνατότητες στην χώρα αλλά και στα Βαλκάνια, κινδυνεύει να παραχωρηθεί έναντι πινακίου φακής σε ξένα συμφέροντα. Ποιος γνωρίζει ότι προ πενταετίας μόλις, αναβαθμίστηκε κάθετα ο μηχανολογικός εξοπλισμός στο εργοστάσιο του Αιγίου αλλά ποτέ δεν αξιοποιήθηκε στο έπακρο; Περί τα 15 εκατ. ευρώ δαπανήθηκαν για την απόκτηση άνω των 50 ειδικών μηχανών που ενσωματώνουν την αιχμή της τεχνολογίας, απογειώνοντας στην κυριολεξία τις παραγωγικές δυνατότητες της εταιρείας. Τί θα γίνουν όλα αυτά; Θα χαριστούν σε κάποιον ξένο; Πέρα από τις μηχανές όμως, μήπως η εξασφάλιση εκατοντάδων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια, έχασε την σημασία της για τους κυβερνώντες που αναζητούν, υποτίθεται, απεγνωσμένα την Ανάπτυξη;

Είναι κρίμα που όλο αυτό το διάστημα δεν ακούστηκαν φωνές από ανθρώπους που έχουν γνώση της σημασίας της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας. Πρόσωπα σημαίνοντα από τον πολιτικό χώρο, που θα μπορούσαν να αντικρούσουν τον αφόρητο λαϊκισμό που κυριαρχεί. Δεν είδαμε, επί παραδείγματι, πρόσωπα όπως ο πρώην ΥΕΘΑ Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, στην εκλογική περιφέρεια του οποίου εδρεύει το Συγκρότημα Αιγίου των ΕΑΣ και για το οποίο αγωνίσθηκε κάποτε, να παρεμβαίνουν δυναμικά ώστε να αναδείξουν την σπουδαιότητα του κλάδου. Αντιθέτως ακούσαμε και βλέπουμε για σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, με μίζες και μαγειρεμένους διαγωνισμούς, σε εξοπλιστικά προγράμματα, με πρωταγωνιστές άτομα που είχαν θέσεις ευθύνης. Ακούμε δηλαδή για τους καταστροφείς της αμυντικής βιομηχανίας.

Είναι προφανές ότι σήμερα, με την χώρα στο χείλος του γκρεμού, κάποιοι αρμόδιοι που χειρίζονται θέματα κρίσιμα όπως το μέλλον της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, αντιμετωπίζουν εντελώς επιφανειακά τα πράγματα, μέσα από την πραγματικότητα των αριθμών. Είναι αυτοί για τους οποίους ο νυν πρόεδρος των ΕΑΣ Αντιναύαρχος Ιωάννης Δεμίρης, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξη: «Ορισμένες φορές μπαίνω στο υπουργείο Οικονομικών και αναρωτιέμαι: Είναι Έλληνες αυτοί»; Θα κλείσω λοιπόν αυτό το σημείωμα, με αριθμούς. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται για μια παρατημένη εταιρεία όπως τα ΕΑΣ, οι προοπτικές εξασφαλίσεως συμβάσεων εξαγωγικού χαρακτήρος (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ινδία, Αφρική, Μέση Ανατολή), για το άμεσο κι εγγύς μέλλον, εκτιμάται ότι μπορούν να ξεπεράσουν τα 4,5 δισ. ευρώ! Ας σκεφτεί κανείς τί έσοδα μπορεί να αναμένει το κράτος στο προσεχές μέλλον, διότι μιλάμε για προγράμματα τα οποία προωθούσε η εταιρεία τα τελευταία χρόνια και σήμερα έχουν αρχίσει και οριμάζουν. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν προοπτικές. Μήπως τα σενάρια συνωμοσίας, ότι κάποιοι θέλουν να καρπωθούν οι ξένοι αυτές τις συμβάσεις, αντί για το ελληνικό κράτος, έχουν βάση;

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Πρόταση κυβέρνησης προς Κομισιόν: Διατήρηση του στρατιωτικού σκέλους για ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ

Διάσπαση και διατήρηση μόνο του στρατιωτικού σκέλους για τα ΕΑΣ και την ΕΛΒΟ και επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησης της ΛΑΡΚΟ, προβλέπει η τελική πρόταση της κυβέρνησης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το μέλλον των αμυντικών βιομηχανιών της χώρας, όπως ανέφερε παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών, αμέσως μετά τις διαδοχικές συσκέψεις του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα, με την αναπληρώτρια υπουργό Εθνικής Άμυνας, Φώφη Γεννηματά, και τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ασημάκη Παπαγεωργίου.


Ειδικότερα, η ελληνική πρόταση προκρίνει τα εξής:

- Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ): Διάσπαση της εταιρείας σε στρατιωτικό και πολιτικό σκέλος. Διατηρείται μόνον το στρατιωτικό σκέλος, για την κάλυψη των αμυντικών δαπανών της χώρας. Θα γίνει εκκαθάριση εν λειτουργία του πολιτικού σκέλους.

- Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ): Διάσπαση της επιχείρησης και διατήρηση μόνο του στρατιωτικού σκέλους (για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων, τη συντήρηση οχημάτων, κ.λπ.). Εκκαθάριση εν λειτουργία του υπολοίπου τμήματος της εταιρείας.

-ΛΑΡΚΟ: Επιταχύνεται η διαδικασία ιδιωτικοποίησης της εταιρείας (έχει ήδη μεταβιβαστεί στο ΤΑΙΠΕΔ), με στόχο τη βιώσιμη λειτουργία της.

Η ελληνική πρόταση αναμένεται να αποσταλεί στις κοινοτικές αρχές έως την ερχόμενη Παρασκευή ενώ οι συζητήσεις θα συνεχιστούν και με την τρόικα και τον δεύτερο τη τάξει στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Gere Koopman, ο οποίος είχε συνυπογράψει με τον Ματίας Μορς το e- mail της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πηγή: ΑΜΠΕ μέσω naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η Τρόικα απέρριψε την πρόταση της κυβέρνησης για ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και Πυρκάλ

Την απάντησή της ετοιμάζει η κυβέρνηση ως προς την τύχη ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΛΑΡΚΟ, μετά την απόρριψη της ελληνικής πρότασης από την τρόικα, η οποία αντιπροτείνει το κλείσιμο των τριών αμυντικών βιομηχανικών μονάδων, χωρίς την αποζημίωση των εργαζομένων, όπως δήλωσε η αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Φ. Γεννηματά κατά την ενημέρωση των συντακτών, στο περιθώριο συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ για την 39η επέτειο από την ίδρυση του κόμματος.

Η κ. Γεννηματά επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά, τον αντιπρόεδρο Ευ. Βενιζέλο και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Δ. Αβραμόπουλο, ενώ νωρίτερα σήμερα πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου με εκπροσώπους του ΥΠΕΘΑ, του υπουργείου Οικονομικών και συνεργάτες του πρωθυπουργού. Επίσης η κα Γεννηματά ζήτησε να γίνει παρέμβαση στο ανώτατο δυνατό επίπεδο ενώ το γραφείο του πρωθυπουργού έχει αναλάβει να συντονίσει τα επόμενα βήματα. Μεταφέροντας συνολικά το κλίμα που υπάρχει στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό για το θέμα, ανέφερε ότι είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα αλλά πάμε να δώσουμε μάχη και είμαστε όλοι στην ίδια κατεύθυνση. Η ελληνική πρόταση, ως προς τις αμυντικές βιομηχανίες, προέβλεπε εκκαθάριση εν λειτουργία, διαχωρισμό των εργοστασίων σε στρατιωτικά και πολιτικά, καθώς και κίνητρα εθελουσίας εξόδου.


Η τρόικα γνωστοποίησε την απάντησή της για απόρριψη της ελληνικής πρότασης μέσω ηλεκτρνικού μηνύματος στο υπουργείου Οικονομικών χτες το απόγευμα. Σύμφωνα με την κα Γεννηματά, στην απάντησή της η τρόικα, ειδικά για τα ΕΑΣ, αναφέρει ότι για τη λειτουργία της εταιρείας χρειάζονται 144 εκ. ευρώ. Ωστόσο, όπως επισήμανε η κα Γεννηματά, η ελληνική πρόταση τεκμηριώνει ότι χρειάζονται 30 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα επιστραφούν μέσω αξιοποίησης περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας καθώς επίσης για άλλα 12 εκατομμύρια που αφορούν σε εθελουσία έξοδο για 350 άτομα, ποσό που επίσης δεν θα επιβαρύνει τους Έλληνες φορολογούμενους.



Πηγή: Κέρδος

Διαβάστε περισσότερα...

«Ριζική αναδιάρθρωση» και ιδιωτικοποίηση των τριών αμυντικών βιομηχανιών

Συγκεκριμένα, τα σχέδια της κυβέρνησης έχουν ως στόχο την ιδιωτικοποίηση των τριών εταιρειών εντός του 2014, «ή/και τη διευκόλυνση πώλησης επιμέρους στοιχείων του ενεργητικού τους».

Σε «ριζική αναδιάρθρωση» των τριών «επί σειρά ετών ζημιογόνων» αμυντικών βιομηχανιών ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΛΑΡΚΟ προχωρά η κυβέρνηση, όπως ανακοινώθηκε τη Δευτέρα. Συγκεκριμένα, τα σχέδια της κυβέρνησης έχουν ως στόχο την ιδιωτικοποίηση των τριών εταιρειών εντός του 2014, «ή/και τη διευκόλυνση πώλησης επιμέρους στοιχείων του ενεργητικού τους». Όπως αναφέρει η κυβερνητική ανακοίνωση, στο πλαίσιο των εν λόγω προσπαθειών απαιτείται η «αναγκαία αναδιάρθρωση και προσαρμογή των εταιρειών», προκειμένου να «καταστούν βιώσιμες».
Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης θα υλοποιηθεί με τη βοήθεια εξειδικευμένων ανεξάρτητων συμβούλων, σε συνεργασία με τις διοικήσεις και τους εργαζόμενους.

Οι οριστικές αποφάσεις της κυβέρνησης θα ληφθούν ως το τέλος του Αυγούστου, με στόχο την υλοποίησή τους έως το τέλος του τρέχοντος έτους.

Πηγή: Σκάϊ

Διαβάστε περισσότερα...

Σενάριο αναδιοργάνωσης και συγχώνευσης αμυντικών βιομηχανιών εξετάζει η κυβέρνηση

Το εν λόγω ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο των επαφών της Πέμπτης μεταξύ του Γιάννη Στουρναρα και της Φώφης Γεννηματά. Το θέμα των αμυντικών βιομηχανιών βρέθηκε στο επίκεντρο της συνάντησης μεταξύ του υπουργού Οικονομικών, Γιάννη Στουρναρα, και της αναπληρώτριας υπουργού Εθνικής Άμυνας, Φώφης Γεννηματά, την Πέμπτη στο υπουργείο Οικονομικών.

Κύκλοι του ΥΠΟΙΚ αναφέρουν ότι προκρίνεται μοντέλο αναδιοργάνωσης των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) εν΄ λειτουργία.
Σύμφωνα με τα ίδια στελέχη, η κυβέρνηση εξετάζει και το σενάριο συγχώνευσης της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), των ΕΑΣ, που διαθέτει σημαντική ακίνητη περιουσία, και της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ).
Σημειώνεται ότι οι εν λόγω τρεις αμυντικές βιομηχανίες, ΕΑΒ, ΕΑΣ και ΕΛΒΟ, απασχολούν περίπου 3.000 εργαζόμενους, ενώ διαθέτουν μεγάλη και άμεσα αξιοποιήσιμη ακίνητη περιούσια.

Πηγή: ΣΚΑΪ

Διαβάστε περισσότερα...

Αμυντική Βιομηχανία: Η ξεχασμένη ατμομηχανή

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Η θλιβερή κατάσταση της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας είναι γνωστή. Η εγκατάλειψή της από το Κράτος, είναι πλήρης. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η σύναψη συμβάσεων της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ, κατά το 2012, βάσει ενός προχείρου υπολογισμού (βλέπε ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ALMANAC 2012-2013, Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία Ημερολόγιο 2012) αντιπροσωπεύει αξιέπαινη επίδοση, η οποία αποδεικνύει τις δυνατότητες που υπάρχουν. Το ίδιο επιβεβαιώνει και η πρόσφατη αποκάλυψη ότι μεγάλη αμερικανική εταιρεία επιζητεί την ανάθεση συμβάσεως στην ΕΑΣ ΑΒΕΕ, ύψους 180 εκατ. $ περίπου για πυρομαχικά, πλην όμως η εξωφρενική κατάσταση που έχει προκαλέσει η ίδια η κυβέρνηση στην διοίκησή της, δεν επιτρέπει την σχετική υπογραφή... Για μια κυβέρνηση κι ένα Κράτος, που υποτίθεται ότι παλεύει με νύχια και με δόντια να φέρει την ανάπτυξη, δεν υπάρχουν σχόλια.

Ο τραγέλαφος με την ΕΑΣ είναι χαρακτηριστικός. Στις 14 Μαρτίου 2012 μόλις, ανέλαβε καθήκοντα Προέδρου ΔΣ & Διευθύνοντος Συμβούλου ο κ. Κωνσταντίνος Πιλάλης. Επιδεικνύοντας μοναδική δραστηριότητα, σε εύλογο χρονικό διάστημα εκτίμησε την κατάσταση, κατέστρωσε τους άξονες αναπτυξιακής πολιτικής κι επιδόθηκε στο κυνήγι συμβάσεων στο εξωτερικό. Οι διεθνείς επαφές, άρχισαν να αποδίδουν. Η ΕΑΣ ΑΒΕΕ έθεσε σοβαρή υποψηφιότητα σε μεγάλους διαγωνισμούς ξένων κρατών. Η προαναφερθείσα περίπτωση, που την έχει φέρει ένα βήμα προ της υπογραφής συμβάσεως με την αμερικανική ΑΤΚ, είναι καρπός αυτής ακριβώς της δραστηριότητος. Δίχως να συντρέχει σοβαρός λόγος, στις 21 Φεβρουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ο ορισμός νέου Διευθύνοντος Συμβούλου και στις 2 Μαρτίου 2013 νέου Προέδρου, συγγενή συνεργάτη του πρωθυπουργού. Τα νέα πρόσωπα, παραμένουν σε διπλανά γραφεία εδώ και μήνες, δίχως έργο, αφού ακόμη δεν έχει εγκριθεί η τοποθέτησή τους από την Βουλή. Και υπογραφή συμβάσεως δεν γίνεται. Η ίδια η κυβέρνηση, φρενάρει την πορεία της ΕΑΣ ΑΒΕΕ.

Σε μια χώρα που από την δεκαετία του 1980 αποβιομηχανοποιήθηκε ραγδαίως, η Αμυντική Βιομηχανία αντιπροσωπεύει τον τελευταίο πυρήνα «βαρειάς βιομηχανίας», με εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας, που απασχολεί επιστημονικό προσωπικό υψηλού επιπέδου. Σε μία πτωχευμένη χώρα, με καλπάζουσα ανεργεία και σοβαρή μεταναστευτική διαρροή νέων ανθρώπων με σπουδές επιπέδου, η ενίσχυση της Αμυντικής Βιομηχανίας θα εξασφάλιζε ροή δημοσίων εσόδων σε εύλογο χρονικό διάστημα. Σε βραχυπρόθεσμο πλαίσιο, μία συνεπής πολιτική στηρίξεως της Αμυντικής Βιομηχανίας, μπορεί να αποφέρει κύκλο εργασιών αρκετών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με ανάλογη ανταπόδωση στα δημόσια ταμεία.

Με επικεφαλής τον υπουργό Εθνικής Αμύνης Π. Παναγιωτόπουλος, στο ΥΠΕΘΑ και τις υπηρεσίες του, εξακολουθούν να συγκεντρώνονται ακατάλληλα πολιτικά πρόσωπα, δίχως βούληση. Οι εκκλήσεις εκπροσώπων της Αμυντικής Βιομηχανίας, για αξιοποίηση της σχετικής νομοθεσίας, δεν συγκίνησαν κανέναν.

Αντί η κυβέρνηση να βασίζει τις ελπίδες της στις επενδύσεις ξένων και στις αποκρατικοποιήσεις, ώστε να ρεύσει «ζεστό χρήμα» στα ταμεία του Κράτους, θα μπορούσε να «βάλει μπρος» άμεσα την ακινητοποιημένη ατμομηχανή της Αμυντικής Βιομηχανίας. Ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη, πρέπει να είναι απλός, στοιχειωδώς λογικός και να δίνει έμφαση στις εθνικές δυνατότητες, αντί να βασίζεται στις διαθέσεις ξένων. Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία είναι ένα εθνικό κεφάλαιο που έχει απαξιωθεί. Μπορεί όμως, ακόμη και τώρα, να αναγεννηθεί και να συντελέσει στην ανάκαμψη του τόπου.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Γλυτώνουν προς το παρόν τα λουκέτα ΕΛΒΟ, ΕΑΒ και ΕΑΣ

της Άννης Καρολίδου

Εγκαταλείπεται, τουλάχιστον προς το παρόν, το σχέδιο για λουκέτα και απολύσεις στις αμυντικές βιομηχανίες, κυβερνητική απόφαση που υποτίθεται ότι έχει ληφθεί πριν τις αντιδράσεις που προκάλεσε η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, με την οποία ο ισχυρός εταίρος της τρικοματικής κατάργησε την ΕΡΤ, το βράδυ της Τρίτης.

Τις τελευταίες εβδομάδες και στο πλαίσιο των δεσμεύσεων, διαρρέονταν συνεχώς σενάρια στον Τύπο, σύμφωνα με τα οποία η κυβέρνηση θα προχωρούσε σε συγχωνεύσεις στο χώρο των τριών αμυντικών βιομηχανιών, καθώς, πέραν των μεγάλων οικονομικών τους ανοιγμάτων, η τρόικα πίεζε για απολύσεις 2.000 ατόμων ως το τέλος Ιουνίου, από τις μεγάλες ΔΕΚΟ και, συνολικά απολύσεις 4.000 εργαζομένων του δημοσίου, μέχρι το τέλος του 2013. Ο αριθμητικός στόχος των 2.000 απολύσεων υπερκαλύφθηκε με την κατάργηση της ΕΡΤ, οπότε αυτός τουλάχιστον ο λόγος δεν συντρέχει για άμεσες παρεμβάσεις στην τριάδα των αμυντικών, δηλαδή σε ΕΛΒΟ, ΕΑΣ, ΕΑΒ.

Σύμφωνα όμως με πληροφορίες της Voria.gr, οι αμυντικές τελικώς γλυτώνουν, επειδή τουλάχιστον για ΕΛΒΟ και ΕΑΣ υπάρχουν μεγάλα προγράμματα, ενώ πιθανώς να ανοίγουν δουλειές και για την ΕΑΒ, καθώς το ΚΥΣΕΑ, στη συνεδρίαση της 31ης Μαϊου, ενέκρινε προγράμματα υποστήριξης αεροσκαφών και αντιαεροπορικών συστημάτων, όπως και ελικοπτέρων.

Σε ό,τι αφορά την ΕΛΒΟ, η βιομηχανία ελπίζει σε υπογραφή μεγάλων συμβάσεων για στρατιωτικά και πολιτικά οχήματα, για το εξωτερικό. Πέραν αυτού, μπορεί να ελπίζει ότι θα πάρει μεγάλο μέρος των πέντε προγραμμάτων που βγαίνουν για την Πυροσβεστική, για συνολικά 93 οχήματα διαφορετικών τύπων, προϋπολογισμού εν συνόλω 23,7 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, είναι τα προγράμματα ανακατασκευών οχημάτων για τις Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ από ότι πληροφορούμαστε, το ΥΠΕΘΑ έχει εγκρίνει τελικά την απόκτηση 460 τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού που προσφέρονται από τον αμερικανικό στρατό. Η ΕΛΒΟ, συνεπώς, έχει αντικείμενο και έργο, έχει μειώσει τις υποχρεώσεις της, ενώ το προσωπικό της, μετά από επανειλημμένες μειώσεις και αποχωρήσεις, έχει περιοριστεί στα 377 άτομα.

Σε ό,τι αφορά την ΕΑΣ, τα «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα», ενώ βρίσκεται προς υπογραφή συμφωνία, με αμερικανική εταιρεία κολοσσό, ύψους περίπου 180 εκατ. δολαρίων, για την παραγωγή πυρομαχικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η συνεργασία αφορά την αμερικανική ΑΤΚ και τα πυρομαχικά που θα παραχθούν θα διατεθούν για τα C-130 των αμερικανικών δυνάμεων.

Στην περίπτωση της ΕΑΒ, της «Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας», υπάρχει η επιτυχημένη μακροχρόνια συνεργασία με τη Lockheed Martin, στα F-16. Άλλωστε η Lockheed Martin έχει υπογράψει με την ΕΑΒ, συμφωνίες, που αφορούν τη διεθνή αγορά, τόσο για παραγωγή μερών των F-16, όσο και των μεταγωγικών C-130J, που για την περίοδο 2014-2017 ξεπερνούν τα 250 εκατ. δολάρια. Φαίνεται λοιπόν, σύμφωνα με δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων, πως τελικά τα σχέδια για τις αμυντικές βιομηχανίες, δεν προωθούνται άμεσα ή τουλάχιστον δεν αφορούν παρεμβάσεις του τύπου «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία: Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Με σήμα την σαίτα.. Προφητική αφίσα
 της δεκαετίας του '80.

Με αφορμή την χθεσινή κινητοποίηση των εργαζομένων στα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, οι οποίοι διεκδικούν μισθούς τριών μηνών, θεωρήσαμε σκόπιμο να αναφερθούμε για ακόμα μια φορά στην όζουσα υπόθεση της αμυντικής βιομηχανίας στην χώρα μας.

Η πορεία της ανωτέρω εταιρείας είναι αντιπροσωπευτική της γενικότερης κατάστασης στον χώρο και αποτελεί ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής..αφασίας στην οποία έχουν περιέλθει οι πολιτικοί προιστάμενοι του ΥΠΕΘΑ και οι εντολείς τους. Δυστυχώς η επιλογή ακατάλληλων προσώπων για τόσο κρίσιμα πόστα, αποτελεί πλεόν πολιτική παράδοση στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Θα πρέπει να καταστεί σαφές πως οι εκάστοτε πολιτικοί προιστάμενοι του ΥΠΕΘΑ είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την τραγική κατάσταση των κρατικών αμυντικών βιομηχανιών, και την κατασπατάλιση δισεκατομυρίων ευρώ από το υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων: Κρατικές ενισχύσεις για κάλυψη των συνεχών ζημιών, μισθοί για προσωπικό που δεν εργάζεται, επενδύσεις σε εξοπλισμό που δεν χρησιμοποιείται, και (γιατί όχι) διαφυγόντα κέρδη από πιθανές πωλήσεις.

Ας δούμε το παράδειγμα της ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα) ΑΒΕΕ, η οποία προήλθε από συγχώρευση ΕΒΟ/ΠΥΡΚΑΛ το 2004, και διαθέτει πέντε εργοστασιακά συγκροτήματα με προσωπικό περίπου 1000 ατόμων. Η οικονομική κατάσταση της εταιρείας περιγράφεται ως τραγική καθώς το λειτουργικό κόστος των περίπου 40εκ ευρώ ετησίως δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί από τις μηδενικές πωλήσεις,  η εταιρεία έχει απλήρωτο το προσωπικό, έχει σταματήσει να καταβάλει ΦΠΑ και ασφαλιστικές εισφορές, και κατά συνέπεια δεν έχει ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Αλλεπάληλες κρούσεις για οικονομική ενίσχυση στο Υπουργείο Οικονομικών δεν βρήκαν φυσικά ανταπόκριση, και ορθώς, καθώς υπο τις παρούσες συνθήκες ουσιαστικά πρόκεται για ένα βαρέλι δίχως πάτο.

Η παραγωγή στα εργοστάσια  Λαυρίου και Ελευσίνας είναι μηδενική, στο εργοστάσιο Υμηττού παράγονται φυσίγγια των 5,56 χλστ. και απάρτια του βλήματος IRIS-T, στο Αίγιο παράγονται οι τελευταίοι όλμοι και τα τελευταία Minimi του ΕΣ, ενώ στο εργοστάσιο της Μάνδρας, ολοκληρώθηκαν οι τελευταίες εργασίες αναβαθμισης του "Βέλος" της Π.Α. Eίναι δε, εξοργιστικό το γεγονός πως μία εκ των μεγαλυτέρων αμυντικών βιομηχανιών της χώρας (στην οποία έχουμε επενδύσει γιγαντιαία ποσά) δεν έχει να επιδείξει σχεδόν τίποτα στον τομέα της ανάπτυξης οπλικών συστημάτων. Και προβάλει ως καινοτόμο προιόν έναν έστορα πυροβόλου για ε/π ΑΒ-212ΑSW, τον οποίο μπορεί να κατασκευάσει οποιοδήποτε τοπικό μηχανουργείο..

Η παντελώς ανίκανη πολιτική ηγεσία, η οποία αδυνατεί να χαράξει πολιτική στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, παρακολουθεί το πρόβλημα εξ'αποστάσεως, επιλέγοντας τον εύκολο δρόμο της εκποίησης ( ή "αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή" ελέω πολιτικής ορθότητας) μέσω ΤΑΙΠΕΔ, με τις σχετικές διαδικασίες να προχωράνε εντός του επόμενου τετραμήνου.

Η σχεδίαση σοβαρής πολιτικής για την προσέλκυση ξένων παραγγελιών ακούγεται περίπου σαν ανέκδοτο, καθώς η στήριξη του ΥΠΕΘΑ στην τελευταία έκθεση IDEX 2013 περιορίστηκε στην φευγαλέα παρουσία του υπουργού Πάνου Παναγιωτόπουλου. Η δε τουρκική αντιπροσωπία, έφυγε από τα ΗΑΕ με παραγγελίες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Γιατί;

Μήπως γιατί θέσεις όπως αυτή του Διευθύνοντα συμβούλου στις τουρκικές αμυντικές βιομηχανίες δεν αντιμετωπίζονται ως πάρκινγκ κομματικών ημετέρων; Πχ πρακτικές όπως η τοποθέτηση οδοντιάτρων,ψυχολόγων,φαρμακοποιών, πρώην στελεχών της λαχαναγοράς (ναι!) στο τιμόνι μεγάλων αμυντικών βιομηχανιών δεν ευδοκιμούν στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Εκεί λχ, η ΤΑΙ προκηρύσσει διεθνή διαγωνισμό για την  τοποθέτηση έμπειρου τεχνοκράτη στην θέση του διευθύνοντος συμβούλου και οι ζημιογόνες αμυντικές εταιρίες είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία επιδεικνύει σημαντική εξωστρέφεια καταγράφοντας εξαγωγές ύψους ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, με διακηρυγμένο στόχο τα 2 δις $ το 2016.

Μήπως να τα βλέπουν αυτά όσοι ευαγγελίζονται την ανάπτυξη;

Επιστρέφοντας στα καθ'ημάς, θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή αναφορά στους διοικούντες των χρεωκοπημένων ΕΑΣ, οι οποίοι τον περασμένο Σεπτέμβριο μόλις μία ημέρα μετά την άρνηση του υπουργείου Οικονομικών στο αίτημα νέα χρηματοδότηση, εισηγήθηκαν νέα διοικητική δομή για την εταιρία, βάσει της οποίας δημιουργούνται 3 νέες θέσεις γενικών διευθυντών! Έτσι, στις 24 Σεπτεμβρίου με απόφαση του Δ.Σ. οριστικοποιήθηκε η αναδιοργάνωση με την αύξηση των θέσεων ευθύνης σε 170, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο το μισθολογικό κόστος, την ίδια ώρα που οι μισθοί μειώνονται σε όλες τις ΔΕΚΟ.

Να σημειωθεί την ίδια στιγμή που λαμβάνουν χώρα όλα τα παραπάνω, η ανικανότητα κάποιων εθνοπατέρων μπλοκάρει την αποπληρωμή ιρακινού χρέους 126 εκ δολαρίων (!) προς τα ΕΑΣ, από παλαιότερες πωλήσεις όπλων, οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών στην μεσανατολική χώρα. ( Και μετά απορούμε γιατί η αμυντική βιομηχανία αργοπεθαίνει)

Όπως γράφαμε και προχθές (Eν Τάχει), ενδεικτική της Ελληνικής αφροσύνης είναι η απαγόρευση διάθεσης πυρομαχικών 9mm της ΕΑΣ για την εγχώρια αγορά, με αποτέλεσμα πχ οι πιστοποιημένοι σκοπευτές της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, να εξωθούνται στην προμήθεια πυρομαχικών ξένων εταιριών (καθότι απαγορεύεται και η αναγόμωση). Aν παρ'ελπίδα κάποιος...ανώμαλος Έλληνας αθλητής σκοποβολής θέλει να χρησιμοποιήσει ελληνικά πυρομαχικά για την προπόνηση του, πρέπει να τα...επανεισάγει από το εξωτερικό!!! Σήμερα, τα αγωνίσματα σκοποβολής καλλιεργούνται σε 48 νομούς της χώρας μας από 242 αθλητικά Σωματεία - μέλη της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, με 9.000 περίπου εν ενεργεία σκοπευτές και σκοπεύτριες. Οι οποίοι κάθε σαββατοκύριακο αντί να ενισχύουν την εγχώρια βιομηχανία, κάνουν  πλουσιότερες εταιρίες του εξωτερικού και τους τοπικούς αντιπροσώπους τους.. .

Μήπως θα πρέπει να μας απαντήσει κάποιος, αν θα καταλογιστούν ευθύνες για την κατασπατάλιση δημοσίου χρήματος και για την συστηματική απαξίωση της περιουσίας των Ελλήνων φορολογουμένων,  επ'ωφελεία εταιριών του εξωτερικού;


Σχετικά άρθρα:
Ελληνική Πολεμική Βιομηχανία: Πίθος των Δαναΐδων ή Πανάκεια?
Η άγνωστη Ελληνική αμυντική βιομηχανία

Διαβάστε περισσότερα...

Eν Τάχει

Δορυφορική σάρωση της α/β Dalaman (Deniz Hava
 Üs) 5/11/2012.Διακρίνονται 2 ΑΦΝΣ CN-235, ε/π
ναυτικής συνεργασίας ΑΒ-212 και S-70B

• Iδιαίτερα αισθητή κάνουν την παρουσία τους στο Αιγαίο τις τελευταίες εβδομάδες, τα  CN-235 του προγράμματος Meltem II. Tα νέα α/φ ναυτικής συνεργασίας του Τουρκικού Ναυτικού, παραβιάζουν τον Εθνικό εναέριο χώρο σε σχεδόν καθημερινή βάση, συνοδευόμενα από μαχητικά F-16 και αναχαιτίζονται από την ΠΑ κατά πάγια τακτική. Tα "Mελτέμια" επιχειρούν συνήθως από την Mοίρα Ναυτικής αεροπορίας του Νταλαμάν για την οποία (να ευλογήσουμε λίγο και τα γένια μας) είχαμε μιλήσει πρώτοι από το 2010-11 (1,2)

• Αρκετές Ελληνικές επιχειρήσεις συμμετείχαν στην διεθνή έκθεση αμυντικού υλικού IDEX 2013, στα ΗΑΕ. Η όποια στήριξη του Ελληνικού κράτους περιορίστηκε στην...σύντομη βόλτα που έκανε ο υπουργός Πάνος Παναγιωτόπουλος από τα ελληνικά περίπτερα. Στη φετινή διοργάνωση, υπήρχε εθνικό περίπτερο στο οποίο συμμετείχαν ΕΑΣ, ΕΑΒ και ΕΛΒΟ ενώ σε ξεχωριστά περίπτερα συμμετείχαν οι ΘΕΩΝ Αισθητήρες, Miltech, Intermat, Sunlight και NAMFI. Παρά την απουσία ουσιαστικής στήριξης , οι Έλληνες επιχειρηματίες κατάφερα να αποσπάσουν κάποιες παραγγελίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την σύμβαση ύψους $ 24 εκ που υπέγραψε η Miltech Hellas με αραβική χώρα. Η Ελληνική εταιρία θα προμηθεύσει τον πελάτη με χιλιάδες σκοπευτικά της σειράς MLT-IRS-XX. Επιτυχημένη ήταν και η παρουσία της επίσης Ελληνικής, ΘΕΩΝ Αισθητήρες, η οποία εξασφάλισε παραγγελία συνολικού αριθμού 2.300 δίκυαλων νυχτερινής οράσεως που προορίζονται για την αγορά της Μέσης Ανατολής, πέραν της ενεργοποίησης της option για επιπλέον 8.600 μονόκυαλα νυκτερινής όρασης NX-122, από το Σουηδικό Υπουργείο Άμυνας.

Υποψήφιος πελάτης δοκιμάζει σκοπευτικό της Miltech.

• H Ηλεκτρομηχανική Κύμης, μία εκ των τριών θυγατρικών εταιριών των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) πρόκειται να παραδόσει τα πρώτα 500 αλεξίσφαιρα γιλέκα παλαιότερης παραγγελίας, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη το αίτημα για παραγωγή επιπλέον 7.000. Επίσης, ευρίσκεται σε τελικό στάδιο η διαμόρφωση προσφοράς προς το ΥΕΘΑ για κατασκευή 72.000 αντιβαλλιστικών κρανών για κάλυψη αναγκών των Γενικών Επιτελείων.

• Μιας και αναφερθήκαμε στην αναιμική Ελληνική αμυντική βιομηχανία να θυμίσουμε παλαιότερο  σημείωμα για την τύχη του παρεμβολέα Ε2-92 που αναπτύχθηκε από την ΠΑ για χρήση από τα μαχητικά Α-7 Corsair (Παρεμβολέας Ε2-92 και ΠΑ)...Η ίδια τύχη φαίνεται να περιμένει και το διστατικό παθητικό ραντάρ CCIAS το οποίο ανέπτυξε ομάδα καθηγητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, χωρίς την εμπλοκή του εκπαιδευτικού ιδρύματος (περισσότερα προσεχώς)

• Δυστυχώς, η πολιτική του Ελληνικού κράτους για την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, εξακολουθεί να κινείται στα γνωστά πλαίσια των τελευταίων δεκαετιών. Η "πολιτική ελίτ" της χώρας αντιμετωπίζει την αμυντική βιομηχανία περίπου ως ένα "αναγκαίο κακό" και όχι ως ένα δυναμικό και εξωστρεφές κομμάτι της Ελληνικής οικονομίας με μεγάλες προοπτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Θέων Αισθητήρες, οι ανοδικές πωλήσεις της οποίας (εν μέσω πρωτοφανούς ύφεσης και ανεργίας), της επέτρεψαν να δημιουργήσει 15 νέες θέσεις εργασίας με σχέδια για δημιουργία επιπλεόν 20 μέσα στο 2013.

• Στήριξη της Ελληνική αμυντικής βιομηχανίας σημαίνει: ανάπτυξη υψηλής ελληνικής τεχνολογίας, περισσότερες θέσεις εργασίας, μικρότερη εξάρτηση των Ελληνικών ΕΔ από το εξωτερικό, λιγότεροι Έλληνες υπουργοί στον Κορυδαλλό, λιγότερα περιοδικά "ειδικού τύπου", και περισσότερα έσοδα για τον κρατικό κορβανά.(βλέπε: Και μετά απορούμε γιατί η αμυντική βιομηχανία αργοπεθαίνει)

• Ενδεικτική της Ελληνικής αφροσύνης είναι η απαγόρευση διάθεσης πυρομαχικών 9mm της ΕΑΣ για την εγχώρια αγορά, με αποτέλεσμα πχ οι πιστοποιημένοι σκοπευτές της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, να εξωθούνται στην προμήθεια πυρομαχικών ξένων εταιριών (καθότι απαγορεύεται και η αναγόμωση). Aν παρ'ελπίδα κάποιος...ανώμαλος Έλληνας αθλητής σκοποβολής θέλει να χρησιμοποιήσει ελληνικά πυρομαχικά για την προπόνηση του, πρέπει να τα...επανεισάγει από το εξωτερικό!!! Σήμερα, τα αγωνίσματα σκοποβολής καλλιεργούνται σε 48 νομούς της χώρας μας από 242 αθλητικά Σωματεία - μέλη της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, με 9.000 περίπου εν ενεργεία σκοπευτές και σκοπεύτριες. Οι οποίοι κάθε σαββατοκύριακο αντί να ενισχύουν την εγχώρια βιομηχανία, κάνουν  πλουσιότερες εταιρίες του εξωτερικού και τους τοπικούς αντιπροσώπους τους..

• Χαρακτηριστικά είναι τα όσα μας μετέφερε αναγνώστης που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πρακτικής Σκοποβολής (ΙPSC) στην Ρόδο το 2011, όπου συμμετείχαν πάνω από 1.400 αθλητές. Μόνο κατά την διάρκεια των αγώνων έκαστος αθλητής έπρεπε να κατέχει ένα μίνιμουμ 600 φυσιγγίων (κόστος ~400 ευρώ), με τους περισσότερους να καταλώνουν πάνω από 1.000. Και αυτό χωρίς να υπολογίζουμε τα πυρομαχικά εκπαίδευσης...Πόσα από αυτά άραγε ήταν ελληνικής κατασκευής; Κατά τα άλλα, "τι έχουν τα έρμα και ψοφάν".

• Στην διενέργεια διαγωνισμού για την προμήθεια αεροπορικού καυσίμου JP-8 προχωρά το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας. Το ποσό που έχει προυπολογισθεί ανέρχεται στα 14,9 εκ ευρώ για την προμήθεια 22.200 τόνων αεροπορικού καυσίμου. Εξαιρετικής σημασίας η είδηση.

• Συνάντηση με εκπρόσωπους της ισραηλινής Rafael θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. Στην συνάντηση θα είναι παρόντες αρμόδιοι επιτελείς από ΥΠΕΘΑ/ΓΔΑΕΕ, ΓΕΝ και ΑΣ, ενώ η ατζέντα θα έχει θέματα που αφορούν αναβάθμιση Φρεγατών και επιτήρησης θαλασσίου χώρου. Tον προηγούμενο μήνα είχαν πραγματοποιήσει ανάλογη επίσκεψη εκπρόσωποι της ΙΑΙ (Ισραηλινές προτάσεις στο ΓΕΝ)

• Ένα πλήρως λειτουργικό φορητό αντιαρματικό RPG-7 ανακάλυψε σε περιοχή του Ασπροπύργου, συνεργείο της ΕΥΔΑΠ που είχε μεταβεί στο σημείο για καθαρισμό αγωγού. Το γιουγκοσλαβικής κατασκευής όπλο παραδόθηκε σε πυροτεχνουργούς του Ε.Σ, ενώ τις έρευνες έχει αναλάβει η Διεύθυνση της Ασφάλειας Αττικής.

• Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στα γειτονικά Σκόπια, η τοποθέτηση του Talat Xhaferi στην θέση του Υπουργού Άμυνας της χώρας. Και αυτό γιατί ο κ.Xhaferi υπήρξε διοικητής μονάδας του αλβανικού UCK κατά την διάρκεια των συγκρούσεων του 2001 στην γειτονική χώρα. Σοβαρές ταραχές σημειώθηκαν χθές βράδυ στην πόλη των Σκοπίων, όπου εξαγριωμένο πλήθος διαμαρτυρόμενο για την τοποθέτηση Xhaferi στο ΥΠΑΜ, συγκρούστηκε με δυνάμεις τις αστυνομίας. Ως αποτέλεσμα, δεκάδες αυτοκίνητα και ένα λεωφορείο πυρπολήθηκαν, πάνω από 20 άτομα τραυματίστηκαν, ενώ έγιναν και 12 συλλήψεις. Για αντιαλβανικό πογκρόμ μιλούν τα Αλβανικά ΜΜΕ. Ο αλβανός Xhaferi που διαδέχεται τον ομοεθνή του Fatmir Besimi προέρχεται από το συγκυβερνών αλβανικό κόμμα DUI του Αli Ahmet. Οι εκτεταμένες ταραχές είναι προάγγελος αποσταθεροποίησης..

Ο Υπουργός...Άμυνας των Σκοπίων, Talat Xhaferi

• Tην παροχή εγγυήσεων για το κόστος ανα μονάδα των υπο προμήθεια F-35 φέρεται να ζήτησε από την Lockheed Martin η τουρκική Γραμματεία Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM). Στην διστακτικότητα της Άγκυρας να προχωρήσει σε παραγγελία των πρώτων F-35 (1) φαίνεται να παίζει ρόλο και η άρνηση αποδέσμευσης του πηγαίου κωδικα λογισμικού του αεροσκάφους από τους Αμερικανούς. Υπο το πρίσμα των διαφαινόμενων καθυστερήσεων, το τουρκικό ΓΕΑ πιέζει προς την κατεύθυνση μιας προσωρινής λύση, με πιθανότερο ενδεχόμενο αυτό της αγοράς επιπλέον μαχητικών F-16 Block50+.

• Επιβεβαιώνονται τα όσα είχαμε γράψει προ τριμήνου (Πρός ατρακτίδια αναγνώρισης της Goodrich η ΤΗΚ) για πιθανή αγορά ατρακτιδίων αναγνώρισης DB-110 για τις ανάγκες της Τουρκικής πολεμικής αεροπορίας. Η εταιρία UTC Aerospace Systems κέρδισε συμβόλαιο ύψους 80 εκατομμυρίων δολαρίων για την αγορά τεσσάρων ατρακτιδίων DB-110 και τριών επίγειων σταθμών αξιοποίησης των εικόνων. Το συμβόλαιο υπέγραψε η εταιρία Αselsan για λογαριασμό της ΤΗΚ.

Φορέας των τουρκικών DB-110 θα είναι τα νέα F-16 Block50+ της ΤΗΚ. Ειρήσθω εν παρόδω, το Πακιστάν προχώρησε στην αγορά πέντε τέτοιων ατρακτιδίων το 2011.

• Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα, η Aselsan μετά από πολυετή περίοδο ανάπτυξης παρέδωσε στις ΤΕΔ ένα εθνικό σύστημα IFF (Identification Friend and Foe) το οποίο έχει ήδη ολοκληρωθεί σε α/φ F-4 και ραντάρ της ΤΗΚ. Στην ανάπτυξη και τις δοκιμές συμμετείχαν επίσης το 1o Κέντρο Συντήρησης κι Εφοδιασμού της ΤΗΚ και το TUBITAK (βλέπε Τα τουρκικά Φάντομ εκσυγχρονίζονται)

• Ακόμα και ως απόστρατοι, οι Έλληνες ιπτάμενοι στοιχειώνουν τους γείτονες...Kρυφή κάμερα κατέγραψε τo ξέσπασμα του Türker Ertürk, ναυάρχου ε.α. ο οποίος κατηγόρησε την THY σαν εχθρό των Τουρκικών ενόπλων δυνάμεων διότι αντικαθιστά του Τούρκους πιλότους (πρώην THK) με Έλληνες, οι οποίοι κατά τον Ertürk συλλέγουν πληροφορίες.

• Καρποφόρα ήταν η παρουσία της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στην έκθεση ΙDEX 2013, η οποία έλαβε χώρα στο Αμπού Ντάμπι των ΗΑΕ. Η εταιρία Roketsan απέσπασε συμβόλαιο ύψους 192,7 εκατομμυρίων δολαρίων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, για την προμήθεια κατευθυνόμενων ρουκετών Cirit, σε εποχούμενη και σε αεροεκτοξευόμενη έκδοση.

Ένα από τα μοντέλα πλοίων
ανεφοδιασμού που προσφέρει η
τουρκική εταιρία.

• Συμβόλαιο κατασκευής ενός σκάφους λογιστική υποστήριξης υπέγραψε η τουρκική κρατική εταιρία STM (Savunma Teknolojileri Mühendislik ve Ticaret/Εμπορική και Μηχανολογική Αμυντικής Τεχνολογίας) με το πακιστανικό υπουργείο Αμυντικής Παραγωγής. Η συμφωνία έκλεισε στις 25/1/13, οπότε και υπεγράφη το σχετικό συνυποσχετικό στο Πακιστάν (Rawalpindi) από τους Ιμτιάζ Αχμέτ (Γενικό Διευθυντή, Υποναύαρχο) και Ελιφε Ουνάλ (Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της STM) . Το σκάφος θα έχει μήκος 155μ και εκτόπισμα 15.600 τόνων, ελικοδρόμιο, και ικανότητα ανεφοδιασμού τριών πλοίων ταυτόχρονα με ταχύτητα 20 κόμβων. H ναυπήγιση του θα πραγματοποιηθεί στο ναυπηγείο Karachi Shipyard and Engineering Works Ltd, με την STM να παρέχει τα σχέδια κατασκευής καθώς και τα απαραίτητα απάρτια. Η αξία του σκάφους δεν έχει ανακοινωθεί αλλά στο πεδίο των ναυτικών εξαγωγών, πιθανότατα είναι το ακριβότερο σκάφος που έχουν πουλήσει οι γείτονες μέχρι στιγμής. Οι σχετικές εργασίες αναμένεται να ξεκινήσουν το καλοκαίρι του 2013, με εκτιμώμενο χρόνο παράδοσης το 2017.

Εκπρόσωποι της τουρκικής STM και της κυβέρνησης του Πακιστάν υπογράφουν το συνυποσχετικό για την κατασκευή πλοίου λογιστικής υποστήριξης.

• Στα πλαίσια της στενότατης τουρκοπακιστανικής συνεργασίας, το Τουρκικό ναυτικό θα λάβει μέρος σε ακόμα μια κοινή άσκηση με το Πακιστανικό Ναυτικό τις επόμενες ημέρες. Έτσι η φρεγάτα F-496 Gökova θα συμμετάσχει στην άσκηση AMAN-2013, η οποία θα διεξαχθεί στην Βόρεια Αραβική θάλασσα από 4 εώς 8 Μαρτίου. Η τουρκική φρεγάτα συμμετέχει στην νατοική δύναμη κατά της πειρατείας (SNMG-2) στον κόλπο του Άντεν.

• Σχετικά με την τουρκο-πακιστανική στρατιωτική συνεργασία, μερικά παλαιότερα άρθρα:
H συνεργασία THK-Πακιστανών
"Αετός της Ανατολίας" και Πακιστάν
Εν Τάχει (15/11/12)
Η πυραυλική απειλή της Τουρκίας
Πακιστανός ο ένας χειριστής του τουρκικού T-37C

• Ένα νέο σκάφος θαλάσσιων ερευνών καθέλκυσαν οι γείτονες στα ναυπηγεία Çeksan, στην Τούζλα του Μαρμαρά, ονόματι TÜBİTAK Marmara. Το νέο σκάφος ερευνών (το πρώτο εγχώριας ναυπήγησης) θα πλαισιώσει το πρώην Polarcus Samur (νυν Βarbaros Hayrettin Pasa) που αγόρασε εσπευσμένα η Τουρκία έναντι 130 εκατομμυρίων δολαρίων. Στην καθέλκυση του πλοίου παραβρέθηκε πλήθος Τούρκων επισήμων, όπως ο υπουργός Επιστήμης, Βιομηχανίας και Τεχνολογίας Νιχάτ Εργκιούν, ο υπουργός Ανάπτυξης Τζεβντέτ Γιλμάζ, ο νομάρχης Κωνσταντινούπολης Χουσείν Αβνί Μουτλού, ο πρόεδρος του Δ.Σ. των ναυπηγείων Çeksan, Μπασαράν Μπαϊτάκ. Το πλοίο αναμένεται να αρχίσει "θαλάσσιες έρευνες" (βλέπε προκλήσεις στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα) στα τέλη Μαίου.

Η καθέλκυση του TÜBİTAK Marmara, με την απαραίτητη τουρκοφιέστα

Eν Κρυπτώ

Διαβάστε ακόμα:

Εν Τάχει - 2013

Ιανουάριος A', Iανουάριος Β'
Μάρτιος



Eν Τάχει - 2012

Δεκέμβριος
Νοέμβριος
Οκτώβριος
Σεπτέμβριος Α', Σεπτέμβριος Β', Σεπτέμβριος Γ'
Ιούλιος Α', Ιούλιος Β'
Ιούνιος
Μάρτιος

Διαβάστε περισσότερα...

Νέες εξαγωγικές συμφωνίες για τη ΘΕΩΝ Αισθητήρες

Το μονόκυαλο ΝΧ-122 και το δίκυαλο NX-222
της ελληνικής εταιρείας. (ΘΕΩΝ Αισθητήρες ΑΒΕΕ)

Η ΘΕΩΝ Αισθητήρες ΑΕΒΕ ανακοίνωσε χθες 7 Φεβρουαρίου την υπογραφή νέων εξαγωγικών συμφωνιών, που αφορούν προϊόντα της στους τομείς των ηλεκτροπτικών και των αισθητήρων Μικροηλεκτρονικής (MEMs). Συγκεκριμένα στον τομέα των ηλεκτροπτικών:

Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση της πρώτης παράδοσης του καινούριου Μονόκυαλου Νυκτερινής Όρασης της ΘΕΩΝ, NX-122, το Σουηδικό Υπουργείο Άμυνας ενεργοποίησε το δεύτερο μέρος της παραγγελίας μεγέθους 8.600 μονόκυαλων (παράδοση 2013-2014), όπως προβλέπεται από τη συμφωνία-πλαίσιο που έχει ήδη υπογράψει με τη ΘΕΩΝ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το καινούριο Μονόκυαλο NX-122 θεωρείται σε παγκόσμιο επίπεδο το πλέον προηγμένο προϊόν στην κατηγορία του, λόγω του χαμηλότερου βάρους του και πολλών άλλων τεχνικών πλεονεκτημάτων του.

Στην αγορά της Μέσης Ανατολής, υπεγράφησαν διάφορες παραγγελίες, συνολικού αριθμού 2,300 Δίκυαλων Νυκτερινής Όρασης της ΘΕΩΝ (παράδοση 2013-2014). Το συγκεκριμένο προϊόν είναι το καινούριο δίκυαλο της εταιρείας, το NX-222, που βασίζεται στο επιτυχές της μονόκυαλο NX-122. To NX-222 θεωρείται το ελαφρύτερο και το πλέον προηγμένο δίκυαλο στην κατηγορία των συστημάτων νυκτερινής όρασης, που αποτελούνται από δύο αυτόνομα μονόκυαλα.

Οι παραγγελίες της Μέσης Ανατολής θα επισημοποιηθούν κατά τη διάρκεια της επερχόμενης έκθεσης IDEX 2013, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Άμπου Ντάμπι από 17 έως 21 Φεβρουαρίου 2013.

Επίσης στον τομέα των ΜΕΜ:

Με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (Εuropean Space Agency: ESA) υπεγράφη συμφωνία για την ανάπτυξη αισθητήρα επιτάχυνσης για διαστημικές εφαρμογές. Σημειώνεται ότι το προϊόν αυτό θα είναι το πρώτο αμιγώς βασισμένο σε ευρωπαϊκές τεχνολογίες που θα πιστοποιηθεί για διαστημικές εφαρμογές. H συμφωνία επιτεύχθηκε κατόπιν συμμετοχής της ΘΕΩΝ στον ανοικτό διαγωνισμό που προκήρυξε η ESA, ο οποίος δεν απευθυνόταν αποκλειστικά σε ελληνικές εταιρείες. Αποτελεί την πρώτη συμφωνία της ΘΕΩΝ με την ESA, εκτός του Ελληνικού Πλαισίου Στήριξης (Greek Task Force).

Επίσης, η ESA ανέθεσε στη ΘΕΩΝ σε συνεργασία με τη γαλλική Εταιρεία Thales Alenia Space την ανάπτυξη και κατασκευή μιας οικογένειας αισθητήρων πίεσης πιστοποιημένων για εφαρμογές αεροδιαστημικής.

Μετά από επιτυχημένες δοκιμές ξεκίνησε η παραγωγή αισθητήρων ροής για μέτρηση της παροχής οξυγόνου σε νοσοκομειακές εγκαταστάσεις σε όλη την Ευρώπη, από ευρωπαϊκή εταιρεία κατασκευής ιατρικών μηχανημάτων. Αυτές αποτελούν και τις πρώτες εξαγωγές αισθητήρων MEMs από την Ελλάδα.

Σε συνέχεια της ανοδικής πορείας των πωλήσεών της, η ΘΕΩΝ ήδη προσέλαβε 15 νέους εργαζόμενους μέσα στο 2012 και προχωρά άμεσα στη δημιουργία 20 επιπλέον θέσεων εργασίας μέσα στο 2013.

Η ΘΕΩΝ Αισθητήρες ΑΕΒΕ είναι μία αμιγώς Ελληνική Εταιρεία, η οποία ειδικεύεται στη σχεδίαση, ανάπτυξη και κατασκευή ηλεκτρο-οπτικών συστημάτων, για εφαρμογές στην Άμυνα και στην Ασφάλεια, καθώς επίσης και μικρό-ηλεκτρομηχανικών συστημάτων (MEMS) για εφαρμογές στη βιομηχανία και την αεροδιαστημική.

www.hellenicdefence.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Προμήθεια περιπολικών ανοικτής θαλάσσης από την Κύπρο

Στιγμιότυπο από τη συνεκπαίδευση της Εθνικής
Φρουράς με το Γαλλικό Ναυτικό στις 31/7/12.

Προς υλοποίηση βαίνει το πρόγραμμα προμήθειας δύο περιπολικών σκαφών ανοικτής θαλάσσης (ΟΡV) για την κάλυψη των αναγκών της Διοίκησης Ναυτικού της Εθνικής Φρουράς. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του defence-point.gr, ο προϋπολογισμός του σχετικού προγράμματος ανέρχεται σε €120 εκατ. αλλά πληροφορίες για το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του και τις επιχειρησιακές και τεχνικές προδιαγραφές των σκαφών δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές. Όπως έχει επισημανθεί κατ΄επανάληψη, είναι αδιανόητο για νησιωτικό κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σημαντική παρουσία στη παγκόσμια ναυτιλία, που προωθεί εντωμεταξύ την εξόρυξη υδρογονανθράκων στα απώτατα όρια της ΑΟΖ, να μη διαθέτει τα στοιχειώδη μέσα για το ναυτικό έλεγχο στη θαλάσσια επικράτειά του. Το σχετικό πρόγραμμα της Εθνικής Φρουράς παρουσίασε κινητικότητα το 2011 με την κατάθεση ολοκληρωμένης πρότασης από το Ισραήλ για την προμήθεια δύο OPV με ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής και χρηματοδότησης, καθώς και πλήρη παροχή εκπαίδευσης. Θα ήταν μέγιστη παράλειψη ωστόσο να μη γίνει αναφορά στις δυνατότητες των Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΝΑΕ), ακόμα και αν υπάρχει ο σκόπελος της απαγόρευσης εξαγωγών από την ΕΕ.

Στον ιστότοπο των ΕΝΑΕ παρουσιάζεται μεταξύ άλλων σχέδιο ταχέων OPV τύπου HSY CF-70, προηγμένης έκδοσης των τεσσάρων κανονιοφόρων ΜΑΧΗΤΗΣ που απέκτησε το Πολεμικό Ναυτικό προς €182 εκατ. την περασμένη δεκαετία. Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός των κανονιοφόρων ΜΑΧΗΤΗΣ του ΠΝ αποτελείται από Σύστημα Διαχείρισης Μάχης ΤΑCΤΙCΟS, ραντάρ ναυτιλίας Βridgemaster-Ε, ραντάρ έρευνας αέρος/επιφανείας Variant, ραντάρ ελέγχου πυρός LIROD, ηλεκτροοπτικό σύστημα έρευνας – ιχνηλάτησης Miradοr ενώ φέρουν ισχυρό οπλισμό με πυροβόλο ΟΤΟ Melara των 76mm, πυροβόλο Βοfors/Βreda L70/520R των 40mm, δύο πυροβόλα Rheinmetall των 20mm, δύο εκτοξευτές αναλωσίμων SRΒΟC, σύστημα άφεσης ναρκών M55 και βάσεις εκτοξευτών αντιαεροπορικών K/B Stinger. Με αποδεδειγμένη εμπειρία από τη ναυπήγηση OPV ισραηλινού τύπου SAAR-4 για το Λιμενικό Σώμα, τα ΕΝΑΕ θα μπορούσαν σε συνεργασία με ισραηλινές εταιρίες να προσφέρουν σκάφη με εξίσου προηγμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό και οπλικά συστήματα, αρκεί βεβαίως να ξεπεραστούν τα εμπόδια που θέτει η ΕΕ. Η ύπαρξη ελικοδρομίου, πέραν των λεμβών που φέρουν οι κανονιοφόροι ΜΑΧΗΤΗΣ, θα επιτρέπει την ταχύτατη εκτέλεση νηοψιών από αγήματα της κυπριακής ΔΥΚ με τα νέα ελικόπτερα της Εθνικής Φρουράς.

Όπως είναι εμφανές από τη σύγκριση των τεχνικών χαρακτηριστικών των δύο σκαφών, το CF-70 (ιδιου μεγέθους με τις Κ/Φ ΜΑΧΗΤΗΣ του ΠΝ) αναπτύσσει μεγαλύτερη ταχύτητα, διαθέτει ελικοδρόμιο, μικρότερες απαιτήσεις επάνδρωσης και χαρακτηριστικά μειωμένης παρατηρησιμότητας.

strategyreports

Διαβάστε περισσότερα...

Και μετά απορούμε γιατί η αμυντική βιομηχανία αργοπεθαίνει..

Ιρακινές οφειλές ύψους 126 εκατομμυρίων δολαρίων
στον "αέρα", λόγω κωλυσιεργίας των αρμοδίων

Εν μέσω κρίσης το Ελληνικό Δημόσιο έχει… την πολυτέλεια να επιδεικνύει προκλητική αδιαφορία ακόμα και όταν είναι να εισπράξει οφειλές για τις οποίες μάλιστα έχει υπογραφεί επωφελής διμερής συμφωνία. Ωστόσο, οι αρμόδιοι κωλυσιεργούν με αποτέλεσμα εδώ και τέσσερα χρόνια να καθυστερεί η ενεργοποίηση της εν λόγω συμφωνίας καθώς προϋποτίθεται η κύρωσή της από τη Βουλή, κάτι που δεν έχει συμβεί. Στην αποκάλυψη αυτή προέβη ο βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ κ. Ι. Μιχελάκης ο οποίος με ερώτησή του προς τους υπουργούς Οικονομικών, Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών, ζητεί εξηγήσεις για την καθυστέρηση και κωλυσιεργία των υπευθύνων καθώς και στοιχεία σχετικά με αντίστοιχες συμφωνίες οι οποίες εκκρεμούν προς κύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Η εξωφρενική υπόθεση αφορά οφειλές του Ιράκ από προμήθεια εξοπλιστικών από την ΕΑΣ (Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Α.Β.Ε.Ε.) ύψους 126 εκατομμυρίων δολαρίων, για τις οποίες έχουν συμφωνήσει οι δυο πλευρές από το 2008, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει ενεργοποιηθεί η συμφωνία. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην ερώτηση του «γαλάζιου» βουλευτή:

Στις 11 Οκτωβρίου 2008 και στο πλαίσιο της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης των Δ.Ν.Τ / Π.Τ (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και Παγκόσμιας Τράπεζας) υπεγράφη στην Ουάσιγκτον από τους υπουργούς Οικονομικών της Ελλάδας κ. Γ. Αλογοσκούφη και του Ιράκ κ. Μπακέρ Τζαμπρ Αλ-Ζουμπαΐντι διμερής συμφωνία διακανονισμού των οφειλών του Ιράκ προς το Ελληνικό Δημόσιο. Οπως αναφέρει ο κ. Μιχελάκης «η ανωτέρω σύμβαση κρίθηκε εύλογα τότε ως ιδιαίτερα επωφελής για την Ελλάδα, γιατί αντίθετα με τις οφειλές του Ιράκ προς άλλα κράτη, οι οποίες διεγράφησαν σε ποσοστό έως και 85%, η οφειλή προς τη χώρα μας διατηρήθηκε στο 100% των απαιτήσεων μας, με τη συμφωνία να καταβληθεί σε 44 δόσεις εντός 21 ετών (2019-2040)».

Η ως άνω οφειλή, συνολικού ύψους 126.185.662 δολαρίων ΗΠΑ, προέρχεται από την προμήθεια όπλων, οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών στο Ιράκ από την εταιρεία «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα Α.Β.Ε.Ε.» (Ε.Α.Σ.). Ωστόσο, «η ενεργοποίησή της εν λόγω ιδιαίτερα επωφελούς για τη χώρα μας διμερούς συμφωνίας προϋποθέτει την κύρωσή της από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί, διότι οι αρμόδιοι φορείς δεν την έχουν στείλει στη Βουλή 4 χρόνια μετά την υπογραφή της».

Ο ερωτών βουλευτής κάνει λόγο για «απαράδεκτη και αδικαιολόγητη κωλυσιεργία των αρμόδιων υπηρεσιών που στερεί από τη χώρα μας, εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης που αυτή βίωσε μεταπολεμικά, τη δυνατότητα να προβεί στην εκχώρηση της ανωτέρω απαίτησης με σκοπό την πρόωρη εξόφλησή της». Κάτι, που όπως υπογραμμίζει, έχει ως συνέπεια να επιτείνεται δραματικά η δεινή οικονομική θέση της Ε.Α.Σ., που προήλθε το 2004 από τη συγχώνευση της «Α.Ε. Ελληνικού Πυριτιδοποιείου & Καλυκοποιείου» (ΠΥΡ.ΚΑΛ) και της «Ελληνικής Βιομηχανίας Οπλων Α.Ε.» (Ε.Β.Ο.) και αποτελεί τη μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία της χώρας μας. «Την ώρα που ο ελληνικός λαός υποχρεώνεται σε πρωτόγνωρες και αιματηρές οικονομικές θυσίες δεν συγχωρείται καμία ολιγωρία στην είσπραξη οφειλών προς το Δημόσιο», επισημαίνει ο κ. Μιχελάκης ζητώντας από την κυβέρνηση να δώσει σχετικές διευκρινίσεις.

Το Βήμα

Διαβάστε περισσότερα...

Παρθενική πτήση για το Νeuron

Tροχοδρόμηση του Neuron στην πίστα
 της Dassault Aviation στο Istres της Γαλλίας

Πραγματοποιήθηκε σήμερα με επιτυχία στις εγκαταστάσεις της Dassault Aviation η πρώτη πτήση του Μη Επανδρωμένου Αεροσκάφους Μάχης (UCAV) επίδειξης τεχνολογίας Νeuron, στην ανάπτυξη του οποίου συμμετέχει και η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). To πρόγραμμα Νeuron ξεκίνησε το 2005 με πρωτοβουλία της γαλλικoύ υπουργείου Άμυνας με τη συμμετοχή της γαλλικής Dassault που έχει και την ευθύνη συντονισμού, της σουηδικής SAAB, της ιταλικής Alenia, του ισπανικού κλάδου EADS-CASA, της ελβετικής RUAG και της ΕΑΒ από ελληνικής πλευράς. Το UCAV θα συνεχίσει τις δοκιμές στο Istres της Γαλλίας μέχρι το 2014 και κατόπιν θα σταλεί στο Vidsel της Σουηδίας και στο Perdadesfogu της Ιταλίας για μετρήσεις χαρακτηριστικών απόκρυψης ίχνους (stealth) και αφέσεις όπλων. Στο πλαίσιο της ισότιμης συμμετοχής της ΕΑΒ στην κοινοπραξία, υψηλής τεχνολογικής αξίας τμήματα του πρωτοποριακού αεροσκάφους σχεδιάστηκαν, αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν από Έλληνες μηχανικούς στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Σχηματάρι Βοιωτίας και συγκεκριμένα:

• του Συστήματος Εξαγωγής Καυσαερίων (Exhaust Assembly) που αποτελεί κρίσιμο σημείο εντοπισμού του ίχνους του αεροσκάφους (stealth)
• του οπισθίου μέρους της ατράκτου (Aft Fuselage) καθώς και
• του πίνακα ελέγχου των ηλεκτρονικών συστημάτων του αεροσκάφους προ της πτήσης (VMS Avionics Test Rig).



strategyreports

Διαβάστε περισσότερα...

Αμερικανοί και Γερμανοί σπεύδουν να διεκδικήσουν το ρόλο του «Στρατηγικού Εταίρου»

Αερομαχίες πάνω από την ΕΑΒ
Του Πασχάλη Κορωναίου

Πώς η εταιρεία, που έχει ανεκτέλεστες συμβάσεις ύψους 650 εκατ. ευρώ, ξέμεινε από κεφάλαια και προσωπικό

Οι μνηστήρες άρχισαν να χτυπούν την πόρτα της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας πριν καν η κυβέρνηση ανακοινώσει τι γάμο θέλει. Πρώτοι έσπευσαν να δηλώσουν «παρόντες» οι Αμερικανοί διά της Lockheed, ενώ αναμένεται να πάρουν σειρά και οι Γερμανοί.

Πίσω από την ΕΑΒ, που προβάλλει ως πολύφερνη νύφη, κρύβεται μια μεγάλη προίκα δισεκατομμυρίων: των προγραμμάτων της αεροπορίας και ιδιαίτερα του νέου μαχητικού. Η Lockheed διά του εκπροσώπου της Ντ. Πλέσσα δήλωσε ότι σε κάθε περίπτωση θα καταθέσει προτάσεις όταν η κυβέρνηση ανοίξει τα χαρτιά της. Ανάλογες κινήσεις αναμένονται από τους Γερμανούς διά της EADS. Οι τελευταίοι, όταν επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη συζητούσαν την προμήθεια του «Eurofighter», είχαν θέσει ως προϋπόθεση την ιδιωτικοποίηση της κρατικής εταιρείας στην Τανάγρα.

Ο Π. Μπεγλίτης έχει επανειλημμένως δεσμευθεί ότι θα διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της ΕΑΒ μέσω της αναζήτησης «στρατηγικών εταιρικών σχέσεων». Πέραν τούτου ουδέν. Ταυτόχρονα, όμως, η εταιρεία έχει σιωπηρά αφεθεί να κινείται σε τροχιά απαξίωσης, δημιουργώντας εύλογα ερωτήματα εάν μεθοδεύεται η ιδιωτικοποίησή της ως αναγκαστική λύση.

Ηδη, το ταμείο της εταιρείας είναι μείον. Διαθέτει μόλις 8 εκατ., άλλα τόσα προσδοκά να λάβει τους επόμενους μήνες από την αεροπορία, ενώ μόλις μία τράπεζα ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα για να χορηγήσει δάνειο 50 εκατ. ευρώ ώστε να βγάλει τη χρονιά. Δάνειο, που αναμένεται να είναι το τελευταίο με την εγγύηση του Δημοσίου. Μετά;

Κι όμως, η ΕΑΒ θα μπορούσε να μην αντιμετωπίζεται ως προβληματική ΔΕΚΟ, καθώς οι συμβάσεις που έχει με ξένους και εγχώριους πελάτες αντιστοιχούν σε ανεκτέλεστο έργο 650 εκατ. ευρώ! Στην κατάσταση αυτή έφτασε καθώς από τις αρχές του 2010 μέχρι σήμερα έχουν αποχωρήσει λόγω συνταξιοδότησης περίπου 600 από το προσωπικό, πολλοί εκ των οποίων εξειδικευμένοι σε συγκεκριμένους τύπους αεροσκαφών, εξ ου και απαραίτητοι. Οι προσλήψεις έχουν παγώσει, ενώ μερικές εκατοντάδες έμπειροι τεχνικοί της παλιάς Ολυμπιακής παρ' ότι θα ήταν χρήσιμοι έλαβαν μετάταξη στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Και ας δήλωναν εκεί ότι δεν τους χρειάζονται...

Ετσι έχουν καταφύγει στην πρόσληψη προσωπικού μέσω εργολάβου, αφού η κατάσταση έχει φτάσει στο μη περαιτέρω. Κανονικά έπρεπε να πληρώνουν ρήτρες στην Πολεμική Αεροπορία, αφού τα μαχητικά της δεν συντηρούνται εντός των χρονοδιαγραμμάτων, ενώ κινδυνεύουν να μην είναι διαθέσιμα ούτε τα πυροσβεστικά μέχρι την άνοιξη. Μάλιστα, στο υπουργείο Αμυνας τέθηκε στο τραπέζι και η πρόταση να σταλούν τα προς επισκευή στο εξωτερικό, αλλά απορρίφθηκε σε πολιτικό επίπεδο. Για λόγους εθνικού γοήτρου...

Την ίδια ώρα, που η εταιρεία είναι ασυνεπής προς το κράτος-πελάτη της, λαμβάνει τα εύσημα από τους Αμερικανούς. Τόσο για το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αμερικανικών F16, όπως και για την κατασκευή τμημάτων του μεταφορικού C130J, που προορίζονται και πάλι για τη διεθνή αγορά.

Παρά τη σφοδρή κριτική την περίοδο που ήταν το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, ως κυβέρνηση δεν προχώρησε σε αλλαγές στη διοικητική πυραμίδα της ΕΑΒ. Πολύ περισσότερο απουσιάζει οποιοδήποτε σχέδιο αναδιάρθρωσης, με εξαίρεση την περικοπή των αποδοχών των εργαζομένων κατά 30%.

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνική Ναυπηγική Βιομηχανία, Ανάγκη Νέας Πολιτικής για το Μέλλον

Κείμενο Εργασίας του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας

Η εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου (75,1%) των Ελληνικών Ναυπηγείων Α.Ε. (ΕΝΑΕ) από την Privinvest, εταιρία συνδεδεμένη με τον όμιλο Abu Dhabi Mar (ADM) αφού κατέχει το 30% του μετοχικού κεφαλαίου της, μπορεί μεν να απέτρεψε την πτώχευση των ΕΝΑΕ και να διασφάλισε την επιτυχή ολοκλήρωση των προγραμμάτων των υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού, δεν αποτελεί όμως παρά το αρχικό στάδιο μίας διαδικασίας εξυγίανσης και εξορθολογισμού της λειτουργίας της εθνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας.

Η διαδικασία αυτή δεν πρέπει να αφεθεί αποκλειστικά στις δυνάμεις της αγοράς αλλά να κινηθεί εντός του πλαισίου μίας ολοκληρωμένης πολιτικής που πρέπει να εκπονήσει και υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση.

Τα βασικά στοιχεία της πολιτικής
Τα δεδομένα που πρέπει να αποτελέσουν τη βάση αυτής της πολιτικής είναι τα ακόλουθα:

• Η χώρα διαθέτει πολύ αξιόλογη ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία η οποία παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει κατέχει υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία, εξειδίκευση και εμπειρία. Αξίζει δε να επισημανθεί ότι σε εξειδικευμένους τομείς όπως για παράδειγμα η συντήρηση και επισκευή προωστηρίων σκευών, ακόμη και αν οι επισκευές πραγματοποιούνται σε ναυπηγεία του εξωτερικού, σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται συνεργεία Ελλήνων υπεργολάβων.

• Η γεωμορφολογία της χώρας μας που ουσιαστικά την καθιστά πρωτοτυπικό αρχιπελαγικό κράτος επιβάλλει, όπως εξάλλου είναι σήμερα πραγματικότητα, την ύπαρξη ισχυρής ακτοπλοΐας για τις επιβατηγές και εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ του ηπειρωτικού κορμού και της νησιωτικής χώρας, που αποτελεί ελάχιστη προϋπόθεση για την ομαλή οικονομική και κοινωνική καθημερινότητα.

• Η χώρα λόγω γεωγραφικής θέσης και περιβάλλοντος ασφαλείας και απειλών διατηρεί μία από τις ισχυρότερες ναυτικές δυνάμεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δε συντήρηση και αναβάθμιση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του Πολεμικού Ναυτικού απαιτεί την υλοποίηση εξοπλιστικών ναυπηγικών προγραμμάτων το κόστος των οποίων με συντηρητικές εκτιμήσεις σε ορίζοντα 15ετίας κυμαίνεται μεταξύ 7 και 9 δις ευρώ. Η δε σημασία της ναυτικής ισχύος για την εθνική ασφάλεια βαίνει συνεχώς αυξανόμενη καθώς ταχύτατα πλέον σε διεθνές επίπεδο οι έννοιες των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας αντικαθίστανται από μία νέα νομική πραγματικότητα την οποία αντιπροσωπεύει η έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η εφαρμογή του συγκεκριμένου δικαιώματος από την Ελληνική Δημοκρατία καθιστά εύκολα αντιληπτή την επέκταση των ελληνικών ζωτικών συμφερόντων στην ανατολική Μεσόγειο

• Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος αριθμεί περισσότερα από 4.000 πλοία και αντιπροσωπεύει το 18% της παγκόσμιας διαθέσιμης χωρητικότητας. Δυστυχώς όμως η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει ότι ελάχιστος (συγκριτικά με το σύνολο) αριθμός πλοίων χρησιμοποιεί για συντήρηση και επισκευή εγκαταστάσεις της ελληνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας. Και μόνο η απλή παράθεση και συσχέτιση των ανωτέρω δεδομένων δημιουργεί δυσεξήγητη απορία για τη σημερινή κατάσταση της εθνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας και βεβαίως αναδεικνύει την παταγώδη αποτυχία των μέχρι σήμερα ελληνικών κυβερνήσεων να εκμεταλλευτούν προς όφελος της χώρας και της κοινωνίας αυτό το πλούσιο δυναμικό.

Η αμυντική πτυχή

Η σημερινή δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας είναι αυτονόητο ότι δεν επιτρέπει την πραγματοποίηση υψηλών δημοσίων επενδύσεων ιδιαίτερα εμφορούμενων στο πλαίσιο της μέχρι σήμερα παγιωμένης πολιτικής (και επιχειρηματικής) αντίληψης του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού. Προφανώς στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι αμυντικές δαπάνες, που στο μέλλον θα βαίνουν συνεχώς μειούμενες άμεσα συναρτώμενες με την υφεσιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας. Η εξαγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου των ΕΝΑΕ από την Privinvest είναι βέβαιο ότι θα εκκινήσει διαδικασία εξυγίανσης και εξορθολογισμού («consolidation») της εθνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας με συνέπεια τη συγκέντρωση όλων των παραγωγικών υποδομών και δυνατοτήτων υπό μία ενιαία σκέπη, έναν ιδιωτικό ενιαίο φορέα. Με βάση τη διεθνή εμπειρία και ιδιαίτερα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια τέτοια διαδικασία καταλήγει πάντοτε σε μείωση των απασχολουμένων στον τομέα καθώς αίρονται οι επικαλύψεις και οι πλεονάζουσες δυνατότητες που αποτελούν σημαντικά κέντρα κόστους. Είναι αυτονόητο ότι την παρούσα περίοδο η κυβέρνηση θα πρέπει να μεριμνήσει για τη διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερων θέσεων εργασίας στον τομέα, τη σύνδεση του με την εκπαίδευση σε ακαδημαϊκό και τεχνικό επίπεδο ώστε να ανανεωθεί και να αναβαθμιστεί το επίπεδο των απασχολούμενων, και φυσικά να στηρίξει την ανάπτυξη της χώρας στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, τη βιομηχανική παραγωγή, η οποία αποτελεί τη μόνη επιλογή για την αποτελεσματική επίλυση των τρεχόντων προβλημάτων.

Βάσει των δεδομένων που προαναφέρθηκαν, ο εθνικός ναυπηγικός και ναυπηγοεπισκευαστικός τομέας δεν αποτελεί μόνο προνομιακό πεδίο οικονομικής δραστηριότητας αλλά μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να μετατραπεί σε ατμομηχανή για το σύνολο της εθνικής οικονομίας. Για λόγους οικονομίας χώρου θα περιορίσουμε την ανάλυση στο παρόν σημείωμα μας μόνο στην αμυντική πτυχή, τις ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων.

Ας εξετάσουμε λοιπόν την εσωτερική (σε σχέση με την ελληνική αγορά) και την εξωτερική (εξαγωγές) διάσταση του ζητήματος. Στην πρώτη περίπτωση που κατά κύριο λόγο αφορά το εξοπλιστικό πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού η κατάσταση είναι απλή. Τα προγραμματιζόμενα για το μέλλον προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού (ναυπήγηση φρεγατών, κορβετών, βοηθητικών, κ.λπ.), κατανεμημένα σε βάθος δεκαπενταετίας είναι αμφίβολο αν μπορούν να συντηρήσουν τη σημερινή βιομηχανική βάση. Και αυτό με την αυστηρή προϋπόθεση ότι θα αυξηθεί ποσοτικά και ποιοτικά σημαντικά η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή. Για παράδειγμα, το συμβατικό κόστος των δύο νέων υποβρυχίων Type 214 μπορεί να ανέρχεται σε 1 δις ευρώ, όμως το έργο που πρόκειται να αναληφθεί από τα ΕΝΑΕ ανέρχεται σε περίπου 330 εκατ. ευρώ. Η ίδια περίπου (ή και χειρότερη) αναλογία ισχύει και για άλλα ναυπηγικά προγράμματα που έχουν υλοποιηθεί σε άλλες ναυπηγικές μονάδες της χώρας.

Κατά συνέπεια, το μοντέλο που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ανεπαρκές, αφού με το σύστημα των υποκατασκευών ή της ελληνικής εταιρίας κύριου αναδόχου (που διασφάλιζε την απευθείας ανάθεση) με υποκατασκευαστή τον ξένο οίκο, το έργο που αναλαμβανόταν ήταν σχετικά χαμηλού τεχνολογικού επιπέδου και αντίστοιχου οικονομικού. Για τις μελλοντικές όμως ναυπηγήσεις η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει μία εντελώς διαφορετική πολιτική, η οποία πλην της ουσιαστικής ποσοτικής και ποιοτικής αύξησης της ελληνικής βιομηχανικής συμμετοχής πρέπει να στοχεύει και στην απόκτηση τεχνογνωσίας και τον εξαγωγικό προσανατολισμό.

Άλλωστε, χωρίς σχεδιάσεις και εξαγωγές είναι περισσότερο από βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια η ελληνική ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία θα καταλήξει στην ίδια με τη σημερινή εξαιρετικά προβληματική κατάσταση, αφού θα ελλείπουν οι αναγκαίοι οικονομικοί πόροι για την υλοποίηση μεγαλεπήβολων προγραμμάτων.

Όσον αφορά την τεχνογνωσία, η είσοδος της Privinvest συνδεδεμένης εταιρίας με την ADM στην ελληνική αγορά αυτομάτως καθιστά τα ΕΝΑΕ κάτοχο της πνευματικής ιδιοκτησίας που έχει σωρεύσει ο όμιλος της ADM (ADM Shipbuilding, CMN, Blohm+Voss). Μάλιστα για το συγκεκριμένο ζήτημα δόθηκε ρητή διαβεβαίωση από τον εκτελεστικό πρόεδρο του ομίλου ADM στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, και φυσικά η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να διασφαλίσει την υλοποίηση των ανωτέρω δεσμεύσεων.

Σε πρακτικό επίπεδο τόσο το πρόγραμμα των νέων φρεγατών όσο και των νέων κορβετών που αποτελούν προτεραιότητες του νέου εξοπλιστικού προγράμματος του ΠΝ θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με την νέα οπτική. Όσον αφορά το πρώτο είναι γνωστό ότι η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2008 αποφάσισε την επιλογή της γαλλικής σχεδίασης FREMM για το πρόγραμμα των έξι νέων φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού. Πρόσφατα, στις 1 Νοεμβρίου 2010, το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ)οριστικοποίησε τις επιχειρησιακές και τεχνικές προδιαγραφές της ελληνικής έκδοσης, που έχει τυποποιηθεί ως HN (Hellenic Navy) FREMM, ενώ με βάση τον αρχικό σχεδιασμό του προγράμματος επίκειται η έναρξη των διακρατικών συνομιλιών Ελλάδας - Γαλλίας για την ελληνική βιομηχανική συμμετοχή.

Σε αυτό λοιπόν το στάδιο αντί να ακολουθηθεί η «πεπατημένη» θεωρούμε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να θέσει σε υψηλότατο πολιτικό επίπεδο την ανάλογη, σε σχέση με τον αριθμό των προς προμήθεια φρεγατών από το Πολεμικό Ναυτικό προς τον συνολικό αριθμό των πλοίων που θα ναυπηγήσουν Γαλλία και Ιταλία, συμμετοχή της χώρας στην κοινοπραξία με πλήρη δικαιώματα στη σχεδίαση και εξαγωγές του τύπου προς τρίτες χώρες.

Η ελληνική απαίτηση μπορεί να θεωρηθεί από τους αποδέκτες της υπερβολική αλλά στην πράξη δεν είναι. Η μοναδική εξαγωγική επιτυχία της FREMM μέχρι στιγμής είναι μόνο μία φρεγάτα που ναυπηγείται για το Μαρόκο, και κατά συνέπεια οι έξι ελληνικές FREMM αποτελούν μακρά τη σημαντικότερη εξαγωγική επιτυχία, που πιθανά δύσκολα θα επαναληφθεί ως ενιαία παραγγελία από άλλη χώρα στο μέλλον. Όσον αφορά δε τη σχεδίαση, είναι προφανές ότι οι αλλαγές τις οποίες ζήτησε το Πολεμικό Ναυτικό σαφώς εξελίσσουν τη σχεδίαση και επεκτείνουν τις επιχειρησιακές δυνατότητές της με συνέπεια να διευρύνουν τον κύκλο των πιθανών υποψηφίων χρηστών. Αν δε στον παραπάνω υπολογισμό συμπεριλάβουμε και την πολύ ισχυρή πιθανότητα να μην ναυπηγηθεί ποτέ το σύνολο των πλοίων που σχεδίαζαν αρχικά να αποκτήσουν Γαλλία και Ιταλία (λόγω των περικοπών των αμυντικών δαπανών που επιβάλλει η δημοσιονομική κρίση), τότε το ελληνικό μερίδιο του προγράμματος καθίσταται περισσότερο σημαντικό.

Η ίδια προσέγγιση θα πρέπει να ισχύσει και για το πρόγραμμα των κορβετών. Με βάση τους πρώτους υπολογισμούς του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (ΓΕΝ) για τη μελλοντική δομή δυνάμεων 2011-2025 οι ελληνικές απαιτήσεις ανέρχονται σε έξι ως οκτώ πλοία της κατηγορίας. Η σχεδίαση η οποία θα επιλεγεί θα πρέπει να δίνει απεριόριστη δυνατότητα για εξαγωγές σε τρίτες χώρες, δραστηριότητα η οποία θα ενισχυθεί και από το γεγονός της υπηρεσίας του τύπου στο Πολεμικό Ναυτικό, που αποτελεί ισχυρό εμπορικά προωθητικό επιχείρημα.

Η πολιτική των εξοπλισμών

Ακόμη και αν όμως συμβούν όλα τα ανωτέρω, δηλαδή η ελληνική ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία αποκτήσει πνευματική ιδιοκτησία (σχεδιάσεις), ανταγωνιστική παραγωγική δυνατότητα και φυσικά μηχανισμό εμπορικής προώθησης, η επιτυχία δεν είναι διασφαλισμένη. Ιδιαίτερα δε σε ό,τι αφορά τις αμυντικές ναυπηγήσεις και γενικά τους αμυντικούς εξοπλισμούς η πολιτική διάσταση είναι εξαιρετικά έντονη. Στην Ελλάδα βέβαια ως έννοια η πολιτική διάσταση των εξοπλισμών ή πιο γνωστή ως «διπλωματία των εξοπλισμών», είναι πολύ διαδεδομένη και από αυτή εμφορούνται την τελευταία 15ετία τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα. Στην πράξη, πρόκειται για μία κυρίαρχη στην ελληνική πραγματικότητα αντίληψη η οποία ανυψώνει την πολιτική διάσταση των εξοπλιστικών προγραμμάτων σε κυρίαρχο παράγοντα που καθορίζει την υλοποίησή τους.

Η απαρχή της εφαρμογής της μπορεί να τοποθετηθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν η τότε προμήθεια από την Ολλανδία δύο φρεγατών τύπου Standard που είχαν ναυπηγηθεί για το βασιλικό Ολλανδικό Ναυτικό είχε θεωρηθεί ως κομβική για την υπέρβαση των ολλανδικών επιφυλάξεων στην ένταξη της χώρας στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ). Η τάση αυτή ενισχύθηκε περαιτέρω με τις περιβόητες «αγορές του αιώνα» τα τέλη της δεκαετίας του 1980, τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα τέλη της ίδιας δεκαετίας και τα μέσα της δεκαετίας του 2010 όταν κάθε φορά η προμήθεια νέων μαχητικών για την Πολεμική Αεροπορία παρουσιάζονταν πρωτίστως ως υψίστης σημασίας και συμβολισμού πολιτική απόφαση.

Σε αυτό το πλαίσιο, κορυφαία στιγμή μπορεί να θεωρηθεί η απόφαση της κυβέρνησης Σημίτη το 1999, για την προμήθεια μαχητικών F-16C/-D Block 52, Mirage 2000-5 Mk. 2 και EF-2000 Typhoon, που άσχετα αν δεν υλοποιήθηκε ποτέ στο σύνολό της, «ικανοποιούσε» κατά αντιστοιχία τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και φυσικά την Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία με μέλη τις Γερμανία, Βρετανία, Ισπανία και Ιταλία, που είναι τέσσερις από τις μεγαλύτερες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το φαινόμενο βέβαια, τα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν η κατάληξη της κρίσης των Ιμίων οδήγησε στην μαζική υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων γενικεύτηκε και αφορούσε σχεδόν όλα τα προγράμματα που υλοποιήθηκαν.

Η ίδια τάση χαρακτήρισε και την πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το 2004 μέχρι το 2009 η οποία εκτός της προμήθειας των 30 μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block52+ Advanced (που τελικά υλοποιήθηκε), δέσμευσε τη χώρα και στην προμήθεια τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης (ΤΟΜΑ) BMP-3 από τη Ρωσική Ομοσπονδία όπως και των φρεγατών FREMM από τη Γαλλία λαμβάνοντας τις σχετικές αποφάσεις αποκλειστικά σε πολιτικό επίπεδο. Με μοναδική εξαίρεση την προμήθεια του νέου άρματος μάχης σύγχρονης τεχνολογίας (ΝΑΣΤ) του Ελληνικού Στρατού στο πλαίσιο της οποίας διεξήχθησαν δοκιμές πεδίου για την αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ακολουθήθηκαν διαδικασίες που η τελική επιλογή καθορίστηκε κυρίως από τον πολιτικό παράγοντα.

Η επί 15ετία περίπου πρακτική των ελληνικών κυβερνήσεων εξέθρεψε στις κυβερνήσεις αλλά και τους υποψήφιους προμηθευτές οπλικών συστημάτων της χώρας την αντίληψη ότι η ανάθεση των χρυσοφόρων συμβολαίων από την ελληνική κυβέρνηση αποτελούσε πρωτίστως πολιτική απόφαση με όλες τις υπόλοιπες επιχειρησιακές, τεχνικές και βιομηχανικές παραμέτρους να έχουν συμπληρωματικό ρόλο.

Ταυτόχρονα, δημιουργήθηκε και γιγαντώθηκε η περιβόητη αντίληψη της «πίτας των εξοπλισμών» όπου η διανομή των μεριδίων στους υποψήφιους προμηθευτές γίνεται σε πολιτική βάση ενώ αντίθετα όλα τα υπόλοιπα κριτήρια αποτελούν δευτερεύον ή διακοσμητικό μέρος της διαδικασίας.

Καθώς η εξαγωγική προοπτική αποτελεί τη μόνη επιλογή για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση και περαιτέρω ανάπτυξη της ελληνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, ήρθε η ώρα η ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει τη «διπλωματία των εξοπλισμών» όχι πλέον μόνο ως αγοραστής αλλά και ως πωλητής. Με άλλα λόγια η ελληνική εξωτερική πολιτική θα πρέπει να συμπεριλάβει στην άσκηση της και αυτή την παράμετρο, και να την εφαρμόσει όπως ήδη κάνουν πολλές άλλες ευρωπαϊκές και μη χώρες στον κόσμο με περισσότερο ή λιγότερο ενεργό (ή πιεστικό, αν προτιμάτε, για τους αποδέκτες τρόπο). Το παράδειγμα του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί είναι χαρακτηριστικό αφού ως ανώτατος πολιτειακός και πολιτικός παράγων της Γαλλικής Δημοκρατίας δεν δίστασε σε πολλές περιπτώσεις να προωθήσει τα συμφέροντα της γαλλικής βιομηχανίας σημειώνοντας μάλιστα σημαντικές επιτυχίες. Το ίδιο ισχύει και για τους πρωθυπουργούς της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι και της Ισπανίας Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο, όπως επίσης και πολλούς άλλους ηγέτες στον κόσμο (με προεξέχοντα τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ).

Στην ελληνική περίπτωση η απαρχή θα μπορούσε να γίνει στο πλαίσιο της αναβάθμισης των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων σε στρατηγική εταιρική σχέση. Καθώς η γερμανική κυβέρνηση στο πλαίσιο των μέτρων λιτότητας αποφάσισε τη διακοπή της χρηματοδότησης της ναυπήγησης του 6ου υποβρυχίου τύπου Dolphin Air Independent Propulsion (AIP) (η γερμανική κυβέρνηση έχει ήδη χρηματοδοτήσει άμεσα ή έμμεσα το 80% του κόστους ναυπήγησης των πρώτων τριών υποβρυχίων τύπου Dolphin και το 30% του 4ου και 5ου του ιδίου τύπου), όπως επίσης και δύο κορβετών βασισμένων στη σχεδίαση MEKO A100 της Blohm+Voss, και λαμβανομένης υπόψιν της αδυναμίας της ισραηλινής ναυπηγικής βιομηχανίας στην εγχώρια ναυπήγηση σκαφών επιφανείας μεγάλου εκτοπίσματος, είναι προφανές ότι διανοίγεται ένα παράθυρο ευκαιρίας για την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία ιδιαίτερα αν το πρόγραμμα κορβετών του Ισραηλινού ναυτικού συνδυαστεί με το πρόγραμμα κορβετών του Πολεμικού Ναυτικού.

Άλλες πιθανές γεωγραφικές περιοχές δραστηριοποίησης στον συγκεκριμένο τομέα θα μπορούσαν να είναι μεσο-μακροπρόθεσμα οι βαλκανικές χώρες (όπως η Ρουμανία και η Βουλγαρία που επιχειρούν απηρχαιωμένες σοβιετικές σχεδιάσεις και μεταχειρισμένα σκάφη επιφανείας που έχουν πωληθεί / παραχωρηθεί από χώρες του ΝΑΤΟ), όπως επίσης και οι αραβικές χώρες της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου (όπως π.χ. η Αίγυπτος η οποία στο πρόσφατο παρελθόν είχε εκφράσει το ενδιαφέρον της για την προμήθεια αριθμού υποβρυχίων Type 209 που επιχειρεί το ΠΝ), με τις οποίες η Ελλάδα έχει παραδοσιακά άριστες φιλικές σχέσεις.

http://www.defencepoint.gr

Διαβάστε περισσότερα...