Ξεθωριασμένη Γαλανόλευκη

Του Λάζαρου Μαύρου

Στον Απόστολο Ανδρέα, στο Πλατύ Αγλαντζιάς, τελείται σήμερα το 18ο Εθνικό Μνημόσυνο του αγωνιστή τής λευτεριάς Θεόφιλου Γεωργιάδη. Πληρωμένοι πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, με απόφαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, δολοφόνησαν με πέντε σφαίρες, το βράδυ της Κυριακής 20ής Μαρτίου 1994, έξω από το σπίτι του τον Θεόφιλο, 37χρονο εκπρόσωπο τής τότε κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν, λειτουργό τού Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ, έφεδρο υπολοχαγό των ΛΟΚ, σύζυγο της Ελένης Κωστή και πατέρα τριών ανήλικων τότε υιών, του Χαράλαμπου 13χρ., του Χρίστου 8χρ. και του Θοδωρή 1χρ.

Θυσιάστηκε σ’ έναν σκληρό, ανελέητο αγώνα ο οποίος στόχευε στη σύμπηξη τής αγωνιστικής εθνικοαπελευθερωτικής συμμαχίας ανάμεσα στον Ελληνισμό από τη μια και το ένοπλα αγωνιζόμενο κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα απ’ την άλλη. Έπεσε μαχόμενος αγωνιστής σε εποχές που ο Ελληνισμός, αντί για αντικατοχικό αγώνα, σερνόταν (κι εξακολουθεί να σέρνεται) σε διαδικασίες Διζωνικής, Δικοινοτικής, Ομοσπονδιακής συνθηκολόγησης με τους Τούρκους κατακτητές. Υπήρξε, από το 1987 μέχρι το 1994, ένθερμος κι αποτελεσματικός αγωνιστής, μονίμως στο στόχαστρο των δολοφόνων τού τουρκικού κράτους, σε μια πατρίδα, την Κύπρο, κι ένα έθνος, το Ελληνικό, όπου οι ηγέτες και τα κόμματά, αντί για αγώνα, επέμεναν στις «διακοινοτικές» συνομιλίες προσαρμογής στις διζωνικές απαιτήσεις των Τούρκων.

Δολοφονήθηκε ο Θεόφιλος, με διαταγή τού τουρκικού κράτους, αμέσως μετά που ο ίδιος, ως πρωτεργάτης, πέτυχε, δυο βδομάδες πριν τον σκοτώσουν, τη συγκρότηση τού 1ου Διεθνούς Συνεδρίου για το Κουρδικό στις Βρυξέλλες, που στόχευε στη διεθνοποίηση και πολιτικοποίηση του κουρδικού αγώνα. Οι ενδογενείς ανεπάρκειες του κουρδικού κινήματος απ’ τη μια και τα Ηττημένα (υποτελή) Μυαλά του Ελληνισμού (επί Σημίτη - Πάγκαλου) στην Αθήνα από την άλλη, οδήγησαν, πέντε χρόνια αργότερα, στην επαίσχυντη παράδοση του αρχηγού του κουρδικού κινήματος, απ’ την ελλαδική πρεσβεία της Κένυας στους Τούρκους απεσταλμένους του Ετζεβίτ.

Σκεπασμένος με μια ξεθωριασμένη Γαλανόλευκη ήταν το 1994 το φέρετρο του Θεόφιλου Γεωργιάδη στην κηδεία του. Την είχαν μεταφέρει οι συναγωνιστές του απ’ τα Φυλακισμένα Μνήματα: Ξεθώριασε ανεμίζοντας χρόνια στον ιστό τών Μιχαλάκη Καραολή, Ανδρέα Δημητρίου, Ανδρέα Ζάκου, Χαρίλαου Μιχαήλ, Ιάκωβου Πατάτσου, Στέλιου Μαυρομμάτη, Ανδρέα Παναγίδη, Μιχάλη Κουτσόφτα, Μάρκου Δράκου, Γρηγόρη Αυξεντίου, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, Στυλιανού Λένα και Κυριάκου Μάτση της ΕΟΚΑ…

www.sigmalive.com

Διαβάστε περισσότερα...

16 χρόνια Θεόφιλου Γεωργιάδη

Του Λάζαρου Μαύρου

Του υπέρ ελευθερίας των λαών αγωνισαμένου και πεσόντος, Θεόφιλου Γεωργιάδη, τρισάγιο σήμερα στις 3μ.μ. στον τάφο του. Δέκα έξι χρόνια από τη θυσία του: Νύκτα της Κυριακής, 20ής Μαρτίου 1994, πληρωμένοι φονιάδες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών δολοφόνησαν τον 37χρονο αγωνιστή. Έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά, όπου τον περίμεναν η αγαπημένη του Ελένη και τα τρία ανήλικα αγόρια τους. Ο Χαράλαμπος 13χρ., ο Χρίστος 8χρ. κι ο Θοδωρής 1χρ. Η διαταγή της δολοφονίας, εξεδόθη από τα ανώτατα δώματα της στρατοκρατίας του τουρκικού κεμαλικού κράτους. Για να εξοντώσουν έναν από τους σημαντικότερους στον κόσμο πυρήνες της έμπρακτης αλληλεγγύης προς τον τότε απελευθερωτικό αγώνα του κουρδικού λαού. Τον σημαντικότερο μοχλό της ελληνο-κουρδικής αγωνιστικής συμμαχίας, που φοβόταν η Τουρκία. Τον αποτελεσματικότερο πομπό της κλιμακούμενης τότε διεθνοποίησης του κουρδικού προβλήματος.

Υπέρ ελευθερίας των λαών. Διότι: «Μια λευτεριά μονάχα για τον έναν δεν φελάει σε τίποτε», όπως έγραφε κι ο Γ. Ρίτσος, αποχαιρετώντας Μάρτη του ’57 τον Αυξεντίου. Και διότι: «Η δική μας απελευθέρωση, η απελευθέρωση της σκλαβωμένης Κύπρου, έχει άμεση σχέση με την απελευθέρωση του Κουρδιστάν από το ρατσιστικό, φασιστικό, αποικιοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας», όπως έγραφε ο ίδιος ο Θεόφιλος Γεωργιάδης.

Εκείνος ο αγώνας, στις επάλξεις του οποίου έπεσε το '94 ο Θεόφιλος, προδόθηκε. Υπέστη τη μεγάλη ή τ τ α του Φεβρουάριου '99. Ακόμα και από τις εν Αθήναις «οικιακές βοηθούς» της «παγκόσμιας Οικοκυράς» των ΗΠΑ. Που χρησιμοποιήθηκαν για να σταλεί μέχρι το Ναϊρόμπι της Κένυας, στα χέρια των μπράβων του Ετζεβίτ, ο αρχηγός του κουρδικού αγώνα. Επειδή ετοιμαζόταν και η επιβράβευση των κατακτητών με την απονομή στην Τουρκία της «υποψηφιότητας» για την ΕΕ. Και επειδή εξυφαινόταν το σχέδιο διάλυσης και μετατροπής της Κυπριακής Δημοκρατίας σε τουρκο-βρετανικό προτεκτοράτο.

Αλλά, Θεόφιλε, τό ξερες πολύ καλά ότι: Ο απελευθερωτικός αγώνας δεν εξοντώθηκε στα τουρκικά μπουντρούμια του Βελιγραδίου τη 13η Ιουνίου 1798 που στραγγάλισαν τον Ρήγα Φεραίο. Τα καριοφίλια της νομοτέλειας του «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή», θ’ αντηχούσαν 23 χρόνια αργότερα, Μάρτη του Εικοσιένα. Διότι, η ιστορία της ελευθερίας των λαών, βραδυπορεί μεν, σφαγιάζεται, προδίδεται, αλλά στο τέλος θριαμβεύει: Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των ανδρειωμένων τα ιερά. Επειδή ανέκαθεν και εσαεί και εν τέλει, «το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λ ε υ τ ε ρ ι ά ς»...

Σημερινή

Κάτι πολύ σχετικό :

• Tο Κουρδικό αντάρτικο και η ελληνική ασφάλεια..

Διαβάστε περισσότερα...

Υπουργική ασέβεια μνήμης Θεόφιλου

Του Λάζαρου Μαύρου

Πέρσι ήταν ο υπουργός (του ΑΚΕΛ) κ. Κ.Παπακώστας. Χθες ο υπουργός (του ΑΚΕΛ) κ. Ν.Συλικιώτης. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο επιμένουμε και φέτος: Πόσο ανεκτό και αδιαμαρτύρητα επιτρεπτό θα ήταν, εάν, π.χ., ο επίσημος ομιλητής στο μνημόσυνο του αειμνήστου Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊωάννου, εκφωνούσε ύμνους και όρκους πίστεως στον καπιταλισμό;

Κάτι τέτοιο δεν θα αποτελούσε, άραγε, προσβολή στη μνήμη και έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού, σε έναν τεθνεώτα πολιτικό που αφιέρωσε το σύνολο της ζωής του για τα κομμουνιστικά ιδεώδη,όπως ο ίδιος και το κόμμα του τα αντιλαμβανόταν, ενάντια στον καπιταλισμό;

Δεν θα ξεσπούσαν, άραγε, έντονες διαμαρτυρίες, εάν λ.χ. ο ομιλητής στο μνημόσυνο των δολοφονηθέντων το 1965 από την ΤΜΤ, ηρωομαρτύρων της ελληνο-τουρκικής φιλίας,Καβάζογλου και Μισιαούλη, εκφωνούσε λόγο υπέρ της διχοτόμησης, εκθειάζοντας τους «μουτζαχίντ» της ΤΜΤ;

Αυτά, κατ’ αναλογίαν, προέκυψαν χθες: Στο μνημόσυνο του δολοφονηθέντα 20ή Μαρτίου 1994 από τους πράκτορες της Τουρκίας, αγωνιστή της αντικατοχικής - απελευθερωτικής ελληνο-κουρδικής συμμαχίας, Θεόφιλου Γεωργιάδη. Όπου είχαμε την κακή τύχη, να υποστούμε την υπέρ «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας» ομιλία που εκφώνησε ο υπουργός του ΑΚΕΛ:

Στο μνημόσυνο του σθεναρά ΑΝΤΙ-ΔΙΖΩΝΙΚΟΥ αγωνιστή! Ο κύριος υπουργός, σε όποια τελετή κι αν κληθεί να εκφωνήσει λόγον, έχει και ένα μόνιμα επαναλαμβανόμενο συνοδευτικό υπέρ Διζωνικής «ρεφραίν».

Χθες, όμως, όφειλε και θα έπρεπε να σεβαστεί τη Μνήμη του Αντιδιζωνικού Ήρωα.

Εάν στην Κύπρο υπήρξαν μόνο… δυο, δεδηλωμένοι από ΠΑΝΤΑ, ενάντιοι στη διζωνική, ο ένας ήταν ο Θεόφιλος. Και για όσους καμώνονται ότι ξέχασαν ή ότι… δεν ήξεραν, διασώζονται Πλήθος δημοσιευθέντα ενυπόγραφα άρθρα, αναλύσεις, ομιλίες και συνεντεύξεις του δολοφονημένου παλικαριού, που δεν επιτρέπουν ούτε άγνοιες, ούτε παραφράσεις: Βιβλίο 270 σελίδων με τον τίτλο «ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ», που εκδόθηκε το 1995, περιέχει πλήθος άρθρα του πολυγραφότατου αγωνιστή. Ακόμα και την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης του Θεόφιλου, 24ης Μαρτίου 1992, στην εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης «Χωρίς Πλαίσια», του τότε δημοσιογράφου και νυν ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ κ. Τάκη Χατζηγεωργίου.

Εκεί, επίσης και το άρθρο του Θεόφιλου στη «Σημερινή» 24.2.90, με τον τίτλο, «Όχι κύριε Οζγκιούρ δεν θέλουμε τη λύση που μας προτείνετε». Και το, «Η Κύπρος οδηγείται στην παράδοση και ο Ελληνισμός στην ντροπή», του Ιανουαρίου 1992. Και το, «Πόσο απέχει η Κύπρος από τη λιβανοποίηση», του Ιουνίου 1992...

Στο ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ενός θυσιασθέντος για τις ιδέες και τον αγώνα του, αγωνιστή, το ελάχιστο που οφείλεται είναι ο στοιχειώδης σεβασμός.

Και προς τον μνημομευόμενο Ήρωα και προς τις πολιτικές του ιδέες. Τουλάχιστο…

Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Δολοφονία Θεόφιλου

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Π Ρ Ι Ν 15 ΧΡΟΝΙΑ: Λίγο μετά τις 10 το βράδυ της Κυριακής 20ής Μαρτίου 1994, έξω από το σπίτι του στην οδό Θουκυδίδου της Αγλαντζιάς, μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητό του, δολοφονήθηκε, πυροβοληθείς εκ του συστάδην πέντε φορές με πιστόλι 9 χιλιοστών, ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Από την πρώτη στιγμή όλοι ήξεραν και ουδείς αμφέβαλλε, ποιος διέταξε τη δολοφονία του:

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ κράτος, με τους πληρωμένους πράκτορές του, εξόντωσε άνανδρα τον 37χρονο, αγνό, ακούραστο και αποτελεσματικότερο αγωνιστή της αντικατοχικής - απελευθερωτικής, ελληνο-κουρδικής συμμαχίας. Τον κύριο στυλοβάτη της διεθνοποίησης του λησμονημένου και περιφρονημένου Κουρδικού Ζητήματος. Τον αεικίνητο, εντός και εκτός Κύπρου, Εκπρόσωπο τής τότε κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν.

Τ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟ κράτος, με τη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη, στόχευε στην εξόντωση εκείνου που η Άγκυρα, πραγματικά, φοβόταν περισσότερο. Στόχευε στην εξόντωση της έμπρακτης ανάπτυξης.. μιας αγωνιστικής συμμαχίας ανάμεσα στο ένοπλο απελευθερωτικό κίνημα του κουρδικού λαού, από τη μια, της Κύπρου και της Ελλάδος από την άλλη. Το τουρκικό κράτος φοβόταν ότι ήταν εντελώς φυσιολογική η ελληνο-κουρδική συμμαχία εναντίον του. Και εκτιμούσε ότι προωθείτο συστηματικά. Κρίνοντας -πάντα- εξ ιδίων τα αλλότρια, η Άγκυρα κατηγορούσε την Αθήνα και τη Λευκωσία για «υπόθαλψη και ενίσχυση» τής, δήθεν, «τρομοκρατίας του ΡΚΚ», όπως χαρακτήριζε τον κουρδικό αγώνα. Έφθασε μέχρι του σημείου να ονομάζει «τρομοκράτες» τους τότε βουλευτές, Χρίστο Πέτα του ΑΚΕΛ, Ανδρέα Παναγιώτου του ΔηΚο και Δημήτρη Ηλιάδη της ΕΔΕΚ, επειδή επισκέφθηκαν το κέντρο εκπαίδευσης των Κούρδων ανταρτών στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου!

- Το 1994 ο ένοπλος κουρδικός αγώνας βρισκόταν ήδη στο δέκατο έτος ανάπτυξής του.

- Το 1994 η Ελλάς του Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη, οικοδομούσε εμπράκτως το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος - Κύπρου.

- Το 1994 συγκροτήθηκε στις Βρυξέλλες, ως καρπός μακρόχρονης σκληρής δουλειάς και διεθνιστικής κινητοποίησης, το πρώτο στην ιστορία διεθνές συνέδριο για το Κουρδικό Ζήτημα.

Την ήττα εκείνης της προοπτικής και την τρομοκράτηση, τον εκφοβισμό, των δειλών και υποταγμένων, επιδίωξε, με τη δολοφονία του ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, το τουρκικό κράτος. Έκτοτε, φευ, πέτυχε: 1999, Σημίτης, Πάγκαλος και… Ναϊρόμπι!

Υ.Γ. Σήμερα Παρασκευή, 4 μ.μ., τρισάγιο στον τάφο του Θεόφιλου, στο κοιμητήριο των Αγ. Κων/νου και Ελένης. Την Κυριακή 29.3.09 το 15ο μνημόσυνό του, στον Ιερό Ναό Αποστόλου Ανδρέα, επί της οδού Κερύνειας, στο Πλατύ Αγλαντζιάς της Λευκωσίας.

Διαβάστε περισσότερα...