Η φωτογραφία της εβδομάδας

Ο ΓΑΠ φυτεύει δεντράκι με τη γλάστρα του στο πάρκο Γκεζί της Κων/πολης

Μεταξύ των πολλών ταξιδιών του ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου φύτεψε ένα δέντρο στην πλατεία Γκεζί, συνοδευόμενος από στελέχη του κεμαλικού ρεπουμπλικανικού κόμματος (CHP). Προφανώς ο επικοινωνιακός σκοπός του ήταν να ασκήσει έμμεση κριτική στους ισλαμιστές του Ρ.Τ Ερντογάν, θυμίζοντας τις κινητοποιήσεις που συντάραξαν την Τουρκία και συνδεόμενος σημειολογικά με αυτές.

Όμως ο επικοινωνιακός σκοπός γελοιοποιήθηκε από μια πρακτική λεπτομέρεια:

Το δεντράκι φυτεύτηκε μαζί με τη γλάστρα του... Θα έλεγε κανείς ότι η ενασχόληση με μια (ακόμη) άτυχη στιγμή του πρώην πρωθυπουργού εμπεριέχει στοιχεία ελαφρότητας. Ας μας επιτραπεί να διαφωνήσουμε: η φωτογραφία είναι η επιτομή της πολιτικής δράσης του ΓΑΠ.
Δήθεν "προοδευτικές" και καινοτόμες δράσεις, "πράσινη ανάπτυξη", γελάκια και photo opportunities, αλλά από ουσία μηδέν. Και ιδιαίτερα στον τομέα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που χειρίστηκε για αρκετό καιρό ο πρώην πρωθυπουργός.
Γιατί όπως ακριβώς το δεντράκι χρειάζεται έδαφος και δε μεγαλώνει αν το φυτέψεις μαζί με τη γλάστρα του, έτσι και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν μπορούν να ανθίσουν αν βασίζονται σε διεθνιστικές ψευδαισθήσεις...

Για του λόγου το αληθές ακολουθούν όλες οι φωτογραφίες της εκδήλωσης:

(Πηγή φωτογραφιών)

Διαβάστε περισσότερα...

23 Aπριλίου 2010..

“Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί εμείς οι Έλληνες να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας, τις αξίες μας, στον ίδιο μας τον εαυτό". Mε αυτή την φράση έκλεισε το διάγγελμα του από το Καστελόριζο πριν από ακριβώς τρία χρόνια, ο ολετήρας ΓΑΠ. Bάζοντας τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων στην "πρέσα" του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της τρόικας.

Διαβάστε περισσότερα...

Η αντισυνταγματικότητα του ν. 3838/2010 για την ιθαγένεια και το νέο πλαίσιο

Tου Ιωάννη Κωτούλα*

Η 60/2013 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι 10 άρθρα του Ν. 3838/2010 (1α, 14-21 και 24), γνωστού σε δημοσιολογικό επίπεδο ως «νόμου Ραγκούση», είναι ανίσχυρα ως αντιβαίνοντα σε θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδας. Κατά συνέπεια, ο Ν. 3838/2010 αποτελεί μία από τις πλέον προβληματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και ενδεικτική περίπτωση υπαγωγής της αυτονόητης συνταγματικής συμβατότητας ενός νόμου σε μια ιδεοληπτική προσέγγιση.

Η αντισυνταγματικότητα του Ν. 3838/2010 αφορά τρεις κύριες περιπτώσεις:

α. Το απλό δίκαιο εδάφους χωρίς οιαδήποτε φοίτηση σε ελληνικό σχολείο. Το απλό δίκαιο εδάφους, δηλαδή η γέννηση στην επικράτεια της χώρας, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί ότι θεμελιώνει γνήσιο δεσμό με τη χώρα, καθώς δεν υφίστανται άλλες προϋποθέσεις, όπως η ελληνική παιδεία και η κοινωνική ενσωμάτωση. Η ιδιαίτερα προβληματική αυτή διάταξη, η οποία, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν απαντά με αυτή τη μορφή σε καμία χώρα της Ευρώπης, θα υπονόμευε την κρατική κυριαρχία σε μέγιστο βαθμό. Και αυτό διότι θα ήταν δυνατόν αλλοδαποί να αποκτούν αυτομάτως, με τη γέννησή τους και χωρίς καμία απολύτως προϋπόθεση, την ελληνική ιθαγένεια, να εγκαταλείπουν χωρίς να φοιτήσουν στο σχολείο την Ελλάδα και να διαθέτουν ελληνική ιθαγένεια αυτοί και οι απόγονοί τους.


β. Την εξαετή φοίτηση ως προϋπόθεση για την κτήση της ιθαγένειας. Το σύνταγμα της Ελλάδας αναφέρει ρητά στο άρθρο 16, παρ. 3, ότι τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα. Η εισαγωγή εξαετούς φοίτησης για τα τέκνα αλλοδαπών ήταν μια προδήλως αντισυνταγματική πρακτική, η οποία λειτουργούσε σε βάρος των τέκνων, αφού τους παρείχε ελλιπή παιδεία.

γ. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι για αλλοδαπούς υπηκόους τρίτων χωρών, για μη κοινοτικούς, δηλαδή, αλλοδαπούς. Το σύνταγμα ρητά επιφυλάσσει μόνο στους έλληνες πολίτες τα δικαιώματα που κατοχυρώνουν την πολιτική συμμετοχή, με κεντρικό παράδειγμα το άρθρο 29 για το δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικό κόμμα, χωρίς το οποίο δεν νοείται συμμετοχή σε εκλογές ούτε σε τοπικό επίπεδο. Οι κοινοτικοί υπήκοοι συμμετέχουν βάσει των προβλέψεων της ΕΕ. Η αντισυνταγματικότητα της ψήφου των αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών στις εκλογές των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί ένα από τα ουσιωδέστερα σημεία, τα οποία καταδεικνύουν την ανεπάρκεια του Ν. 3838/2010.

Ο Ν. 3838/2010, επομένως, υπήρξε μια πρόχειρη και εμφανώς αντισυνταγματική απόπειρα εισαγωγής ορισμένων εννοιών, όπως το δίκαιο του εδάφους, και καθιέρωσης διαδικασιών, όπως η εκχώρηση ψήφου σε μη κοινοτικούς υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίες έχουν απορριφθεί ως προβληματικές, αλλά και αντισυνταγματικές σε χώρες-οδηγούς της διαχείρισης του μεταναστευτικού, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Αυστρία.

Ο νέος νόμος Αθανασίου, ο οποίος θα αντικαταστήσει διατάξεις του Ν. 3838/2010 και θα επαναδιατυπώσει τον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγενείας, θα ήταν χρήσιμο να εδράζεται στις εξής θεμελιώδεις αρχές:

α. Στη διακρίβωση του γνησίου εξατομικευμένου δεσμού του ενδιαφερομένου να πολιτογραφηθεί αλλοδαπού προς το ελληνικό κράτος και τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας. Ο γνήσιος δεσμός συνδέεται με την έννοια της δομικής ενσωμάτωσης, η οποία πρέπει να προηγείται του αιτήματος πολιτογράφησης του αλλοδαπού. Η ιθαγένεια δεν αποτελεί μέσο ενσωμάτωσης, αλλά το τελικό στάδιο μιας ήδη επιτευχθείσης διαδικασίας ενσωμάτωσης. Η ιδιότητα της ελληνικής ιθαγενείας πρέπει, δηλαδή, να αποτελεί το τελικό στάδιο της ενσωμάτωσης των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία και όχι το µέσο για την ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία αλλοδαπών, όπως ίσχυε με τον Ν. 3838/2010.

β. Στην εξατομίκευση της κρίσης για την απόκτηση της ιθαγένειας, η οποία είναι σύμφωνη με τον σεβασμό της διακριτής προσωπικότητας του ατόμου. Η εξατομίκευση της κρίσης συνδέεται με την καθιέρωση τεστ ιθαγένειας με υψηλό επίπεδο ελληνομάθειας και υποχρεωτικής συνέντευξης, αυτονόητων πρακτικών σε ένα ορθολογιστικό και θετικιστικό πλαίσιο αξιοκρατικής διάγνωσης.

γ. Στον εξορθολογισμό της μόνιμης και νόμιμης διαμονής στην χώρα, η οποία είναι δυνατόν να προσεγγίσει τα 10 ή 12 έτη κατά το υπόδειγμα της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας. Συναφής είναι και η πρόβλεψη για προγενέστερη νόμιμη είσοδο στην ελληνική επικράτεια.

δ. Στην ιδιαίτερη μέριμνα για τους ανά την υφήλιο ομογενείς, οι οποίοι αποτελούν τμήμα της ελληνικής πολιτισμικής κοινότητας.

* Ο Ιωάννης Κωτούλας είναι ιστορικός, συγγραφέας των μελετών «Μετανάστευση και κυρίαρχη εθνική κουλτούρα» (εκδ. Παπαζήση, 2011) και «Ιθαγένεια και κρατική κυριαρχία» (εκδ. Παπαζήση, υπό έκδοση).

www.tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα νέο φαινόμενο: Το μίσος για την ΑΟΖ

Τα επίσημα όρια των εφαπτόμενων ΑΟΖ Ισραήλ
και Κύπρου,όπως αποτυπώνονται σε χάρτη του
Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Toυ Μιχάλη Ιγνατίου

Πριν από δύο χρόνια, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας είχε δηλώσει ότι η ΑΟΖ αποτελεί μόδα και θα περάσει. Η αλήθεια είναι ότι έγινε πραγματική μόδα από τον ελληνικό λαό που κατάλαβε την αξία της ΑΟΖ και σήμερα αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.

Δεν θα ξεχάσω τη συνομιλία ανάμεσα στον κ. Δρούτσα και τον καθηγητή Καρυώτη στο ξενοδοχείο Ritz Carlton της Ουάσιγκτον, πριν περίπου δύο χρόνια και τη θετική στάση του τότε υπουργού για το θέμα αυτό. Η συζήτηση έγινε ενώπιόν μου και έμεινα έκπληκτος από αυτά που είπε ο κ. Δρούτσας. Ανακοίνωσε στον Καρυώτη ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμφωνεί με τις θέσεις του για την ΑΟΖ και ότι ο (τότε) Πρωθυπουργός θα έφερνε το θέμα προς συζήτηση με τον Ταγίπ Ερντογάν στην επόμενη συνάντησή τους. Δεν έγινε τίποτα από τα παραπάνω και πληροφορήθηκα όχι επειδή δεν το ήθελε ο κ. Δρούτσας, αλλά επειδή τον απέτρεψε ο κ. Παπανδρέου. Εκτός εάν ο κ. Δρούτσας έλεγε ψέμματα στον Ελληνοαμερικανό καθηγητή και αδικώ τον πρώην πρωθυπουργό…

Ξαφνικά, στο τέλος του 2012 ξεκίνησε μια νέα μόδα. Εμφανίστηκαν επιθετικά οι φανατικοί εχθροί της ΑΟΖ. Το περίεργο είναι ότι όταν άρχισε να συζητείται το θέμα, μερικοί εξ αυτών ήταν από τους πρώτους που έγραψαν θετικά σχόλια για την ΑΟΖ. Είμαι έντονα προβληματισμένος και προσπαθώ ακόμα να καταλάβω τι ακριβώς έγινε και γιατί αυτή η ξαφνική μεταστροφή τους.

Χρησιμοποιήθηκαν βαρύτατοι χαρακτηρισμοί και χαρακτήρισαν ειρωνικά ως «ΑΟΖολογούντες» τους ανθρώπους που ασχολούνται με την ΑΟΖ, αλλά και απατεώνες, και προδότες! Αίφνης πληροφορηθήκαμε ότι «η υφαλοκρηπίδα, και όχι η ΑΟΖ, είναι το θέμα που πρέπει να μας απασχολεί», αν και πρόκειται για ξεκάθαρη τουρκική θέση.

Η επίθεση και οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί δεν ήταν μόνο λανθασμένη κίνηση, αλλά αποτελούσε καραμπινάτο εκφοβισμό, που στόχευε στη «δολοφονία» μίας καθαρής και νόμιμης ενέργειας, η οποία καλύπτεται απόλυτα από τον ΟΗΕ και τις διεθνείς συνθήκες.

Συνάδελφοι δημοσιογράφοι και αναλυτές εμφανίστηκαν να είναι οι ειδικοί για το Δίκαιο της Θάλασσας, χωρίς καν να το διαβάσουν. Διότι αμφιβάλλω αν έκαναν τον κόπο να μελετήσουν τα 320 Αρθρα της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εγώ υπερηφανεύομαι ότι τα διάβασα, για να έχω τουλάχιστον μία ιδέα γι’ αυτή τη σύμβαση, που με κατάλληλους χειρισμούς προστατεύει τον υποθαλάσσιο πλούτο της Ελλάδας. Δεν είμαι ειδικός, ούτε θα μπορέσω να γίνω ποτέ. Αλλά όταν ασχολούμαι και γράφω για το εθνικό αυτό θέμα, καταφεύγω σε καθηγητές και πρέσβεις, που ξόδεψαν 30 χρόνια να ασχολούνται και να μελετούν την ΑΟΖ.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, του οποίου όσο περνούν τα χρόνια αναγνωρίζεται η οξυδέρκεια και η νομική κατάρτιση για το θέμα, δεν αποφάσισε λανθασμένα να ανακηρύξει ΑΟΖ το 2004. Οι όψιμοι κατήγοροί του τον ψέγουν χωρίς να συνειδητοποιούν ότι για την περίπτωση της Κύπρου ομιλούμε πιά περί μίας πραγματικότητας. Απέναντι σε 30 χιλιάδες κατοχικούς στρατιώτες, 900 άρματα μάχης, το ναυτικό και την αεροπορία της Τουρκίας, τόλμησε να ανακηρύξει την ΑΟΖ χωρίς να ανοίξει μύτη. Οχι μόνο επειδή προχώρησε σε στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ, αλλά επειδή η Τουρκία γνώριζε πως η Λευκωσία σεβάστηκε απόλυτα τις διεθνείς συνθήκες.

Άρα είναι λανθασμένος ο ισχυρισμός ότι «η Ελλάδα δεν χρειάζεται καμιά ανακήρυξη ΑΟΖ για τη διεκδίκηση της κυριότητας των υποθαλασσίων υδρογανανθράκων της, διότι –όπως λένε- έχει ήδη την κυριότητα με την, ισχυρότερη της ΑΟΖ, ως προς τον υποθαλάσσιο πλούτο, έννοια της υφαλοκρηπίδας, όπως ορίζεται από τη σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι».

Ο παραπάνω ισχυρισμός υπονοεί ότι ο Παπαδόπουλος αντέδρασε αντεθνικά όταν πρώτα ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε ΑΟΖ αντί να ασχοληθεί με την υφαλοκρηπίδα. Δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Αλλωστε, οι εχθροί της ΑΟΖ γνωρίζουν -και κατά βάθος υπερηφανεύονται- ότι αυτή τη στιγμή το Ισραήλ και η Κύπρος προχώρησαν σε εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες στις ΑΟΖ, που έχουν οριοθετήσει και δεν σκοπεύουν να οριοθετήσουν την υφαλοκρηπίδα, μια και η έννοια της ΑΟΖ καλύπτει την υφαλοκρηπίδα αλλά επιπλέον ασχολείται με την αλιεία και την αιολική ενέργεια, που δεν καλύπτονται από την υφαλοκρηπίδα. Είναι απορίας άξιο γιατί οι εχθροί της ΑΟΖ αγνοούν αυτά τα δυο βασικά θέματα για την Ελλάδα.

Επίσης δεν είναι δυνατόν να ισχυρίζονται μερικοί, χωρίς σπονδυλική στήλη, διπλωμάτες ότι η Ελλάδα σκέπτεται τη μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ. Αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί η οριοθέτηση πρέπει να συμφωνηθεί από τουλάχιστον δύο κράτη. Και όμως. Δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα σε ανακήρυξη και οριοθέτηση; Δυστυχώς, διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα δεν γνωρίζουν αυτή τη βασική διαφορά ανάμεσα στην ανακήρυξη και στην οριοθέτηση. Η ανακήρυξη είναι μονομερής πράξη, σε αντίθεση με την οριοθέτηση που είναι διμερής πράξη.

Ο κ. Καρυώτης, στον οποίο έθεσα όλες τις αντιρρήσεις που καταγράφηκαν μαζικά τις τελευταίες ημέρες, μου απάντησε ότι «σίγουρα διακατέχονται από ένα «φοβικό σύνδρομο» όταν μας λένε ότι ανησυχούν για τις αντιδράσεις της Τουρκίας, τη στιγμή που η Άγκυρα δεν αντέδρασε καθόλου όταν η Κύπρος ανακήρυξε ΑΟΖ». Το 2004, σημειώνει., η Τουρκία απλώς είπε ότι δεν αναγνωρίζει αυτή την ανακήρυξη, ενώ αναγνωρίστηκε αμέσως από τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ρωσία. Όπως πολύ σωστά είπε ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής, «ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004, διαθέτοντας τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα!».

Εσχάτως έχουν, επίσης, διαρρεύσει από άσχετους διπλωμάτες πληροφορίες για δήθεν συντεταγμένες που έχει χαράξει η ελληνική κυβέρνηση για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και οι οποίες θα επιδοθούν στον ΟΗΕ.

Είναι δυνατόν διπλωμάτες που ασχολούνται με το θέμα να μην γνωρίζουν πως:

Πρώτον, αυτές οι συντεταγμένες υπάρχουν για δεκαετίες στα συρτάρια της ελληνικής κυβέρνησης και

Δεύτερον, δεν μπορούν αυτές οι συντεταγμένες να δοθούν στον ΟΗΕ εάν δεν έχει υπάρξει ήδη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με τα κράτη που έχει θαλάσσια σύνορα η Ελλάδα.

Αναφορικά με τη στάση της Τρίπολης για την ΑΟΖ, μας πληροφόρησαν ότι η χώρα αυτή ενδιαφέρεται να φέρει και την Τουρκία στο θέμα της οριοθέτησης ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Λιβύη. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι η Λιβύη δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία. Ούτε οι ίδιοι οι Τούρκοι, στους χάρτες που έχουν κυκλοφορήσει, εμφανίζουν τη χώρα τους να έχει θαλάσσια σύνορα με τη Λιβύη. Απορούμε, βέβαια, γιατί κωφεύει και δεν αντιδρά το υπουργείο Εξωτερικών, ώστε να μπουν μερικά πράγματα στη θέση τους.

Η ουσία του προβλήματος είναι οι υδρογονάνθρακες και οι μη «ΑΟΖολογούντες» λένε με στόμφο ότι «στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», ουδείς έχει παρουσιάσει το παραμικρό στοιχείο για την ύπαρξη αυτών των τεραστίων αποθεμάτων. Μπορεί και να υπάρχουν, απλώς εμείς δεν το γνωρίζουμε».

Είναι κοινό μυστικό στην Ουάσιγκτον (αλλά και στην Αθήνα) ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί γνωρίζουν για τον ορυκτό πλούτο των ελληνικών θαλασσών. Υπάρχουν μόνο μερικές λογικές διαφωνίες για το Αιγαίο, επειδή είναι ηφαιστειογενής περιοχή. Οι εκθέσεις του καθηγητή Φώσκολου, ο οποίος ασχολείται με το θέμα πάνω από 40 χρόνια, βασίζονται σε μελέτες των ΗΠΑ και του Καναδά. Βέβαια, το λάθος που κάνουν οι υποστηρικτές της ΑΟΖ είναι ότι νομίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να καρπωθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τα οικονομικά οφέλη από αυτούς τους υδρογονάνθρακες. Δυστυχώς, θα χρειαστεί περίοδος μεταξύ 5 και 10 ετών για να αρχίσουν να φαίνονται κάποια κέρδη για την ελληνική οικονομία.

Το θέμα της ΑΟΖ είναι εθνικό ζήτημα. Άρα, απαιτείται περισσή προσοχή όταν ειδικοί και μη ασχολούνται με αυτό. Δεν υπάρχουν προδότες και πατριώτες σ’ αυτή την ιστορία. Υπάρχει μόνο το συμφέρον της Ελλάδας και τίποτα άλλο, γι’ αυτό πρέπει να τερματιστεί πάραυτα η αντιπαράθεση και να αφεθεί απερίσπαστος ο πρωθυπουργός ώστε να λάβει την τελική απόφαση…


www.aixmi.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο "κύριος" Σουνουσί Μισίρογλου

Ο προπυλακισμός του νόμιμου ιμάμη Ρόδου έρχεται
μόλις λίγες ημέρες μετά από τις απειλές εναντίον
 του ιμάμη Πάχνης. Ως πότε θα παρακολουθεί το
ελληνικό κράτος αμέτοχο;

Του Αντιφωνητή*

Προ ημερών ο Τούρκος πολίτης Σουνουσί Μισιρόγλου καταδικάσθηκε σε 21 μήνες φυλάκιση στην Ρόδο για διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης, έμπρακτης εξύβρισης και απρόκλητη σωματική βλάβη. Το άτομο αυτό ήρθε στην πατρίδα μας με πράσινο διαβατήριο (!) και χτύπησε τον νόμιμο ιμάμη Ρόδου Καρααλί..Ανωτέρω τον βλέπουμε να προτάσει τον σκεμπέ του δίπλα στον υιό Σαδίκ, στο μνημόσυνο του πατέρα του. Θα επανέλθει η βίζα για τα πράσινα διαβατήρια ή θα λουζόμαστε όλους τους πράκτορες επειδή έτσι αποφάσισε πρόπερσι ο (ομότεχνος τους) ΓΑΠ;

*Από το τεύχος 355 του εξαιρετικού περιοδικού του Κώστα Καραίσκου.

Σχόλιο Εν Κρυπτώ : Kύριε Αβραμόπουλε; Υπάρχει απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα;

Να υπενθυμίσουμε ότι ο ολετήρας ΓΑΠ είχε αποφασίσει την άρση της βίζας για τους Τούρκους κατόχους «ειδικών» -των λεγόμενων πράσινων- διαβατηρίων στα πλαίσια του ελληνοτουρκικού ανωτάτου συμβουλίου συνεργασίας, το 2010. Ως αποτέλεσμα οι Τούρκοι κάτοχοι πράσινων διαβατηρίων, δηλαδή δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί, δικαστικοί και λοιπές πρακτοράτζες μπορούν να εισέρχονται στην ελληνική επικράτειας χωρίς προηγουμένως να έχουν πάρει βίζα.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ελληνική κοινωνία στο στόχαστρο της Άγκυρας

Αναδημοσιεύουμε εδώ ένα εξαιρετικό άρθρο του Μ. Ηλιάδη στα "Επίκαιρα", το οποίο εντοπίσαμε στον πολύ καλό ιστότοπο strategyreports.wordpress.com. Συνιστούμε σε όλους - και ειδικά σε όσους είναι σε θέσεις ευθύνης - να το διαβάσουν πολύ προσεκτικά...

Στο πρόσφατο βιβλίο του Η μυστική δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ ο συντάκτης του παρόντος είχε εκφράσει την άποψη ότι η τουρκική απειλή, χωρίς να παύσει ποτέ να εκφράζεται στο στρατιωτικό τομέα, όπως αποδεικνύεται από πλήθος στοιχείων, παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια μια διαφοροποίηση, με την παράλληλη εφαρμογή της στρατηγικής της απειλής χρήσεως βίας εναντίον της χώρας μας και της στρατηγικής της ήπιας ισχύος. Όπως τεκμηριώνεται στο παραπάνω βιβλίο, κεντρικά στοιχεία της νέας στρατηγικής, η οποία επετάθη τα τελευταία λίγα χρόνια και προσλαμβάνει ιδιαίτερη δυναμική μετά την είσοδο της Ελλάδας στην παρούσα κρίση, είναι η πολιτιστική διείσδυση, η οικονομική διείσδυση και η θρησκευτική διείσδυση.

Τον τελευταίο καιρό, η νέα αυτή στρατηγική φαίνεται να επικεντρώνεται σε αυτό το οποίο στο σύγχρονο ψυχολογικό πόλεμο αποκαλείται «ο αγώνας για την καρδιά και το μυαλό» του αντιπάλου, η υπονόμευση, δηλαδή, της θελήσεως του αντιπάλου να αντισταθεί και ο επηρεασμός του θυμικού του κατά τρόπο φιλικά διακείμενο προς τον ασκούντα τη στρατηγική διεισδύσεως και κυριαρχίας επί του αντιπάλου του χωρίς πόλεμο. Πρόκειται, δηλαδή, για μια στοχευμένη προσπάθεια τροποποιήσεως της αναλήψεως του αντιπάλου για την πραγματικότητα που θυμίζει τη γνωστή από την αρχαιότητα ρήση «ου τα πράγματα αλλά η των πραγμάτων δόξα [Σ.Σ: γνώμη] κινεί τον άνθρωπο».

Σύμφωνα με τον αποστάτη της ΚGB Yuri Besmenov -εκ των πλέον εμπείρων στελεχών της εν λόγω σοβιετικής υπηρεσίας, που έδινε διαλέξεις στις ΗΠΑ για θέματα πλύσεως εγκεφάλου και προπαγάνδας-, το πρώτο στάδιο προς την κατεύθυνση αυτή είναι αυτό της ηθικής αποδομήσεως και των παραδοσιακών αξιών του αντιπάλου (demoralization), που διαρκεί δεκαπέντε με είκοσι χρόνια. Όσος δηλαδή, είναι ο χρόνος που απαιτείται για τη διαμόρφωση μιας γενιάς με την Παιδεία μέσω της εκθέσεως του στην εχθρική ή κατευθυνόμενη ξένη «ιδεολογία». Το φαινόμενο αυτό υλοποιείται κυρίως μέσω του προσεταιρισμού ακαδημαϊκών, με σκοπό τον επηρεασμό της διδασκαλίας τους κατά τρόπο πρόσφορο για τους σκοπούς του ασκούντος την εν λόγω πολιτική.

Η άποψη ότι η τουρκική πλευρά επιδιώκει να διεισδύσει στο χώρο των ακαδημαϊκών και να δημιουργήσει φιλικό διακείμενο προς τις θέσεις της Τουρκίας καθηγητικό κατεστημένο είναι κυρίαρχη στο χώρο των καθηγητών των ΑΕΙ. Πρώτος διδάξας στη συγκεκριμένη θέση ήταν ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, μακράν ο καλύτερος και βαθύτερος γνώστης της Τουρκίας, ο οποίος έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την απειλή αλώσεως των ελληνικών πανεπιστημίων και ιδίως των εδρών Ιστορίας ήδη από τη δεκαετία του ΄90. Σημειώνεται ότι Έλληνες καθηγητές, γνωστοί για τη χαρακτηριστική προσέγγισή τους με τις τουρκικές θέσεις, δεν είναι άγνωστοι στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών…

Η ελληνοτουρκική επιτροπή για την άμβλυνση των ιστορικών αναφορών στα βιβλία της Ιστορίας (βλέπε την κατάπτυστη διατύπωση περί «συνωστισμού» στην προκυμαία της Σμύρνης) ήταν μία ακόμη διάσταση της προσπάθειας ελέγχου της Παιδείας. Στο ίδιο πλαίσιο τοποθετείται και η προ ολίγων ημερών έντονη διαμαρτυρία της περιβόητης Συμβουλευτικής Επιτροπής της Μειονότητας και του υποτιθέμενου «Έλληνα» βουλευτή Χατζηοσμάν -η παρουσία του οποίου στη Βουλή, όπως και των άλλων ομόδοξων του, αποτελεί όνειδος για τα κόμματά τους- όταν έγινε γνωστή η –κατά στοιχειώδη τρόπο- επανόρθωση της ασχήμιας του βιβλίου Ιστορίας της Έκτης Δημοτικού.

Προσέγγιση και δημοσιογράφων

Η προσπάθεια προσεγγίσεως έγκυρων Ελλήνων δημοσιογράφων-διαμορφωτών γνώμης είναι επίσης μία πάγια τακτική των Τούρκων, η οποία τον τελευταίο καιρό επιτείνεται. Πρόκειται για μια έμμεση προσπάθεια επηρεασμού των απόψεών τους μέσω προσκλήσεων σε συνεντεύξεις, ποντάροντας ότι λόγω «συναδελφικότητας», ευγένειας και κατάλληλης συμπεριφοράς και ερωτήσεων, οι Έλληνες δημοσιογράφοι θα «στρογγυλέψουν» τις θέσεις τους.

Στην ίδια κατεύθυνση έχει επισημανθεί πρόσφατα προσπάθεια ελέγχου των ελληνικής καταγωγής ανταποκριτών των τουρκικών ΜΜΕ, όπως και -κυρίως, μάλιστα – προσπάθεια μετοχικής διεισδύσεως σε ελληνικά ΜΜΕ. Οι σχετικές πληροφορίες επί του θέματος αναφέρουν ότι η προσπάθεια αυτή αναμένεται να ενταθεί καθώς τα περισσότερα από τα Μέσα αυτά αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά προβλήματα. Σημειώνεται ότι προ καιρού επισημάνθηκε από τις ελληνικές υπηρεσίες προσπάθεια εξαγοράς ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού από τον Τούρκο υπήκοο Νετζίπ Βαρόλ, μέτοχο της τουρκικής εταιρείας ΜΕGΑ S.Α με έδρα τη Σμύρνη, μέσω της γερμανικής μητρικής της εταιρείας ΜΕGΑ Satellitenfersehen, προς απόκρυψη της τουρκικής ταυτότητας του πραγματικού αγοραστού.

Από τα πλέον σημαντικά μέσα της τουρκικής πολιτιστικής διεισδύσεως στην Ελλάδα είναι και οι γνωστές δακρύβρεχτες τουρκικές τηλεοπτικές σειρές που θυμίζουν τα μελό της δικής μας Μάρθας Βούρτση της δεκαετίας του ’50, που έχουν πλημμυρίσει τους ελληνικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, με ποσοστά τηλεθεάσεως που άρχισαν ήδη να αποδίδουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Σκοπός τους η εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης με το μέχρι χθες «μισητό αντίπαλο», ο οποίος εμφανίζεται ωραιοποιημένος και κατά τρόπο που πείθει ότι δεν διαφέρει σε τίποτε από εμάς. Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκαν στη Λέρο τα γυρίσματα μιας ακό μη τουρκικής τηλεοπτικής σειράς ειδικώς φτιαγμένη για το ελληνικό κοινό, με τίτλο «Έρωτας στο Αιγαίο» [Σ.Σ: υποθέτουμε ότι ο άνδρας θα είναι, βέβαια, Τούρκος…].

Η Ελληνοτουρκική συμφωνία που προέβλεπε μεταξύ άλλων συνεργασία “για την παρουσίαση της ιστορίας, της γεωγραφίας και του πολιτισμού ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία” όπως δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ/27-06-2001.

Πολιτιστικός ιμπεριαλισμός

Στη σφαίρα των διεθνών σχέσεων, το φαινόμενο είναι γνωστό ως «πολιτιστικός ιμπεριαλισμός», ο οποίος σε αντίθεση με το γνωστό ιμπεριαλισμό, που συνεπάγεται επιθετική συμπεριφορά, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως συγκεκαλυμμένη πτυχή μιας ιμπεριαλιστικής πολιτικής ή ως «δευτερεύουσα επίθεση», η οποία απορρέει από μια πολιτική, άμεσος στόχος της οποίας δεν είναι η πολιτιστική σφαίρα. Κατά τον Thomas Guback (Πολιτιστικός Ιμπεριαλισμός – Παρατηρήσεις πάνω στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, εκδόσεις Ηρόδοτος, 1987), ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός ερμηνεύεται ως η σκόπιμα δημιουργημένη από μια επεκτατική δύναμη κυριαρχία στην πολιτιστική σφαίρα, που πραγματοποιείται -χωρίς να εξαντλείται- με τη χειραγώγηση των πολιτιστικών προϊόντων (ταινίες τηλεοπτικά προγράμματα, εικονογραφημένα περιοδικά κ.λπ.), με στόχο τη δημιουργία και διατήρηση, για μια σειρά από λόγους της ηγεμονίας σε ένα ξένο κράτος.

Η σοβαρότητα αυτού του τύπου επεκτατικής πολιτικής συνεχίζει ο Guback, συχνά συγκαλύπτεται από τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αναψυχής και «φυγής» δεδομένου ότι οι ταινίες κ.λπ. είναι ακίνδυνες σε σχέση με τους πολέμους κ.λπ. Κατά τον ίδιο, ο (απλός) ιμπεριαλισμός θεωρείται σαν κυβερνητική πολιτική γραμμή, η οποία εφαρμόζεται από κρατικούς υπαλλήλους, ένοπλες δυνάμεις ή πράκτορες, ενώ οι ιμπεριαλιστικές μέθοδοι που ενεργοποιούνται στο πολιτιστικό επίπεδο από κράτη με οικονομία της αγοράς έχουν το αποκλειστικό χαρακτηριστικό να αναπτύσσονται κυρίως από ιδιωτικές επιχειρήσεις, κάτι που τείνει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι πρόκειται για μια πρακτική ανεξάρτητη από κυβερνήσεις. Αλλά, καταλήγει, όπως ο παραδοσιακός ιμπεριαλισμός, όσο και να φαίνεται πολιτικός δεν διαχωρίζεται από μία θεμελιώδη οικονομική διάσταση, έτσι και ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να διαχωριστεί από κυβερνητικές εγγυήσεις που παρέχονται για μία σειρά από λόγους.

Αυτό που αγνοείται στη χώρα μας είναι το γεγονός ότι οι ταινίες και τα τηλεοπτικά προϊόντα δεν είναι μόνο όργανα «εισβολής» υπό την έννοια που προανεφέρθη, αλλά και πως λόγω της ίδιας της φύσεως τους είναι φορείς ιδεολογίας και αξιών που επιδιώκουν τη διαμόρφωση συνειδήσεως. Τούτο δε, όπως επεσήμανε προ ετών ο καθηγητής Γιάγκος Ανδρεάδης η διείσδυση δηλαδή αυτή, γίνεται ακριβώς σ’ εκείνο τον τομέα όπου είναι λιγότερο ορατή και μοιάζει πιο ακίνδυνη: στον τομέα του πολιτισμού, όπου τα τραύματα σε ένα λαό είναι τόσο βαθύτερα όσο πιο δύσκολα γίνονται αντιληπτά.

Το θέμα μεγάλο, όμως, όπως κι αυτό της συντηρήσεως των οθωμανικών μνημείων στην Ελλάδα που αναφέραμε στο προπροηγούμενο τεύχος γι’ αυτό και θα επανέλθουμε.

Μάνος Ηλιάδης / Επίκαιρα

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Άξιοι της μοίρας μας

Του Αντιφωνητή

Ἦρθε λοιπόν κι ὁ Ντεβλέτ Μπαχτσελί στή Θράκη (27-6-12) καί πέρασε ὅ,τι μηνύματα ἤθελε χωρίς νά σκοτιστεῖ κανένας. Ὁ ἡγέτης τῶν Γκρίζων Λύκων (ἔτσι τόν ὀνομάζουν οἱ ἴδιοι στήν ἱστοσελίδα τους www.ulkuocaklari.org.tr) ἐπισκέφθηκε ὅλα σχεδόν τά μέρη πού ἔχουν ἐνδιαφέρον γιά τήν τουρκική πολιτική στήν περιοχή, τόν δέχθηκαν μειονοτικοί δήμαρχοι καί συλλογάρχες καί ἔφυγε χωρίς νά εἰσπράξει (μέ τήν ἐξαίρεση τῆς Ξάνθης) οὔτε μία ἀποδοκιμασία. Ἡ ἰδιωτική του περιοδεία συνεχίστηκε σέ Καβάλα - Θεσσαλονίκη καί μετά σέ Βουλγαρία -Σκόπια - Κόσοβο.

Τί νά περιγράψει κανείς πιά στόν τόπο αὐτόν καί γιά ποιόν νά τό κάνεις; Νά πεῖς ὅτι μπαίνοντας στό Μέγα Δέρειο ἔπαιζαν τά μικρόφωνα ὀθωμανικά πολεμικά ἐμβατήρια; Καί, θά σοῦ ποῦν, τί ἔγινε; Νά πεῖς πώς ὁ πρόεδρος πολιτιστικοῦ σωματείου ὑποδέχεται τόν ἀρχιφασίστα καί δημοσιογράφος τοῦ μειονοτικοῦ Τύπου τοῦ φιλάει τό χέρι; Δικαίωμά τους, ὄχι; Νά γράψεις ὅτι περιόδευσε στήν περιοχή μέ ἀκολουθία, ἀπό ντόπιους καί μή, πού ἔκανε τό σῆμα τῶν Γκρίζων Λύκων μπροστά στίς κάμερες (βλέπε καί φωτογραφία ἀπό τό ἐμπορικό κέντρο τῆς Κομοτηνῆς);

Ὅτι πῆγε κατευθείαν στόν τάφο τοῦ Σαδίκ κι ἐκεῖ βρέθηκε μέ τόν γιό τοῦ πρώην βουλευτῆ* πού προαλείφεται γιά μελλοντικός ἡγέτης; Ὅτι συναντήθηκε κι αὐτός μέ ὅλους ὅσους ἀμφισβητοῦν ἐμπράκτως καί θρασσέως τήν ἑλληνική ἔννομη τάξη;

Ὄχι, δέν θά ἀσχοληθοῦμε μέ ὅλα τοῦτα. Ὄχι γιατί δέν εἶναι σοβαρά ἀλλά γιατί ὁ Τοῦρκος (ἀνοιχτός ἤ καλυμμένος φασίστας, δέν ἔχει μεγάλη διαφορά) κάνει ὅσα τοῦ ἐπιτρέπει ἡ γελοιότητα τοῦ κράτους καί τοῦ λαοῦ μας. Ἡ μοναδική ἔγνοια τῶν Ἀρχῶν ἦταν νά μή γίνει κανένα ἐπεισόδιο καί γέμισαν τόν κόσμο μέτρα ἀσφαλείας.

Τό κάθαρμα ἐκεῖνο πού μέχρι πέρσι παρίστανε τόν Ἕλληνα πρωθυπουργό, ὁ Γιῶργος Παπανδρέου, κατήργησε τή βίζα γιά τά πράσινα διαβατήρια καί ἔκτοτε ὅποιος κοτζαμπάσης θελήσει ἔρχεται ἀνά πάσα στιγμή στή Θράκη! Ἀκόμη καί ὅσοι κηρύχτηκαν στό παρελθόν ἀνεπιθύμητοι ἔρχονται χαλαρά! Τί λέει ἡ νέα μας Κυβέρνηση, ἅπαξ καί δόθηκε κάτι στούς ἀπέναντι δέν μποροῦμε νά τό πάρουμε πίσω; Ἀλλά καί ποιά Κυβέρνηση νά σέ σώσει ὅταν στή Θεσσαλονίκη Κύπριοι καί Χρυσαυγίτες πού διαδηλώνουν ἔξω ἀπό τό τουρκικό Προξενεῖο βρίσκουν ἀπέναντί τους ...ἀντιεξουσιαστές! - ὑπερασπιστές τοῦ Γκριζόλυκου;

Εἴπαμε, ἄξιοι τῆς μοίρας μας.

* Ἀλήθεια, τί δουλειά εἴπαμε ὅτι ἔκανε αὐτό τό ἄξιο παλληκάρι πρίν ἀσχοληθεῖ μέ τό μεγαλεμπόριο τοῦ βαμβακιοῦ;

Δημοσιεύτηκε στον Αντιφωνητή τεύχος 236

Διαβάστε περισσότερα...

"Εξευτέλισαν τον Ελληνισμό στην υπόθεση των S-300.."

Του Λάζαρου Μαύρου

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Και Τσοχατζόπουλου συλληφθέντος, μέχρι και η… κυβερνώσα «Χαραυγή» βγήκε ξεδιάντροπα στο μεϊντάνι για να βγάλει τ’ απωθημένα της: Εναντίον των υποστηρικτών τού προ δεκαετίας τεθνεώτος και μη εισέτι κηδευθέντος «Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος Κύπρου». Αλλ’ όταν ο Τσοχατζόπουλος βρισκόταν στις δόξες του, παντοδύναμος εν εξουσία υπουργός Εθνικής Άμυνας, με πρωθυπουργό τον Σημίτη, υπουργό Εξωτερικών τον Πάγκαλο, αναπληρωτή υπ.Εξ. τον Γιωργάκη κι εξευτέλισαν τον Ελληνισμό στην υπόθεση των ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-300, ούτε λέξη δεν διενοείτο καν να γράψει, έστω και στα «παραπολιτικά» της, η καλή μας «Χαραυγή»…

Αντίθετα ειρωνευόταν και ξεσπάθωνε εναντίον ημών, κάθε φορά που από την κρίση των Ιμίων του 1996, στηλιτεύαμε την κατευναστική - υποχωρητική, έναντι της Άγκυρας, πολιτική Σημίτη, Πάγκαλου, Τσοχατζόπουλου, Γιωργάκη. Ακόμα και το σκίτσο (αντί φωτογραφίας) του γράφοντος τη στήλη αυτή, στην έντυπη έκδοση της «Σημερινής», προέρχεται από γελοιογραφία που φιλοτέχνησε ο αείμνηστος Στασίνος μας στη «Χ», τότε που η εφημερίδα του ΑΚΕΛ κοροΐδευε την εναντίωσή μας στους σημιτο-τσοχατζόπουλους…

Παρασκευή 27η Νοεμβρίου 1998 μεσημέρι, στο Μέγαρο Μαξίμου, στη σύσκεψη Σημίτη - Κληρίδη, με τους εκατέρωθεν υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, Θ. Πάγκαλο, Γ. Κασουλίδη, Α. Τσοχατζόπουλο και Γ. Ομήρου, για το θέμα των S-300, ο εν λόγω Τσοχατζόπουλος με τη στάση του άφησε άναυδους τους Κυπρίους. Μέχρι το δείπνο της προηγούμενης μέρας και το πρόγευμα εκείνου του πρωινού διαβεβαίωνε τους συνεργάτες του και τον Κύπριο ομόλογό του Γιαννάκη Ομήρου ότι θα «στεκόταν βράχος» στη σύσκεψη, υπέρ της εγκατάστασης των S-300 στην Κύπρο υπό την προσφερομένη τότε ρωσική ασπίδα προστασίας του Ρώσου ΥπΑμ στρατάρχη Σεργκέιρεφ. Εντός Μαξίμου εμφανίστηκε ο πρώτος και κατηγορηματικότερος εναντίον των S-300. Να θυμίσουμε ξανά ότι, ο μόνος που είχε τότε την ευθιξία να παραιτηθεί ήταν ο υπουργός Άμυνας Γιαννάκης Ομήρου.

Αυτή η εφημερίδα, μαζί και ο γράφων, δεν έπαυσαν ποτέ, τότε στον ουσιώδη χρόνο κι έκτοτε ανελλιπώς, να μαστιγώνουν εκείνους που αποφάσισαν την εθνική ταπείνωση των S-300 και τους νεκροθάφτες του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου: Όλων των έκτοτε διαδοχικών κυβερνήσεων του ελλα-δικού μας κράτους. Πράγμα που ουδέποτε έπραξε έστω και με μισό μονόστηλο η καλή μας «Χαραυγή» του ΑΚΕΛ. Η οποία, τώρα που συνελήφθη ο Τσοχατζόπουλος, χωρίς ίχνος ήθους και αιδούς, γυρεύει και τού λόγου της να… ξυλευθεί!

Σημερινή

Διαβάστε περισσότερα...

Τα εθνικά... ατοπήματα Παπανδρέου

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι λεπτομέρειες έχουν τη σημασία τους, έστω και αν προσπαθούν οι συνεργάτες των πολιτικών μας να αμβλύνουν τις εντυπώσεις από τις λανθασμένες αποφάσεις των αφεντικών τους και να παρουσιάσουν το λάθος ως μία έξυπνη πολιτική και διπλωματική κίνηση. Σε άλλες εποχές, η είδηση θα ήταν πρωτοσέλιδη...

Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώρ­γος Παπανδρέου επέλεξε να κάνει το πρώτο του ταξίδι -μετά την «αποδέσμευσή» του και από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ- στην Τουρκία. Το ίδιο είχε πράξει και μετά την εκλογή του, τον Οκτώβριο του 2009, όταν μαζί με τους «κηπουρούς» του επισκέφθη­καν την Αγκυρα αφήνοντας σύξυλο στη Λευκωσία τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος δικαιολογη­μέ­να δυσαρεστήθηκε. Ετσι και αλλιώς, ο κ. Παπανδρέου δεν είναι τόσο δημοφιλής στην Κύπρο όσο είναι στην Τουρκία.

Ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μίας απαξιωμένης οργάνωσης που χωρά δικτάτορες, φιλοαμερικανούς σοσιαλιστές και μερικούς ρομαντι­κούς που ακόμα πιστεύουν στο δίκαιο κοινωνικά σύστημα που καθιέρωσε ο Πάλμε, ο κ. Παπανδρέου όρισε την Κωνσταντινούπολη ως τόπο συνεδρίασης της Επιτροπής για τον Αραβικό Κόσμο, διότι προφανώς πιστεύει πως μέσω αυτής και άλλων που θα ακολου­θή­σουν, θα επανέλθει στο διεθνές προσκήνιο και θα είναι υποψή­φιος για κάποια εκ των θέσεων που θα «ανοί­ξουν» σε διεθνείς οργανισμούς, σοβαρούς και αμελητέους.

Οι συνεργάτες του διέδωσαν ότι η επίσκεψη στην Πόλη και η ενασχόληση με το θέμα της «Αραβικής Ανοιξης» αποδεικνύουν και το ενδιαφέρον του για τη Μέση Ανατολή. Το γεγονός ότι ουδείς νοιάζεται για τις απόψεις του, ουδόλως απασχολεί τον ίδιο και τους συνεργάτες του, οι οποίοι δεν είναι άμοιροι ευθυνών για πολλές εκ των αποφάσεων και των πολιτικών του.

Επειδή ο «διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», αξίζει να υπογραμμίσω ότι:

• Η επίσκεψη γίνεται παραμονές της επετείου της 25ης Μαρτίου και
• Το ταξίδι στην Τουρκία είναι μία ακόμα ευκαιρία για να βρίσκεται μακριά από τα προβλήματα της οικονομίας, που ολίγον τον απασχολούν...

www.ethnos.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Από το «Σχέδιο Ανάν» στο «Σχέδιο Μέρκελ»

Toυ Γ.Μαλούχου

Μια πολύ διδακτική εμπειρία, από την οποία, δυστυχώς, δεν μάθαμε το παραμικρό, υπενθυμίζει η είδηση ότι ο πρώην γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν φέρεται να αναλαμβάνει διαμεσολαβητής του Οργανισμού για τη Συρία. Μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού τα χρόνια που πέρασαν από τότε που η διεθνής κοινότητα είχε πέσει πάνω στην Κύπρο και την Ελλάδα, επικουρούμενη και πάλι από τους ημεδαπούς «σοβαρούς» και «σώφρονες», για να επιβάλει την αποδοχή του Σχεδίου Ανάν για το Κυπριακό. Επειδή η μνήμη είναι επιλεκτικά ασθενής, ας θυμηθούμε τι συνέβη.

Θεοί και δαίμονες, λυτοί και δεμένοι, Ελληνες και ξένοι, έκαναν ακριβώς ότι κάνουν και τώρα: εξαπέλυσαν τη μεγαλύτερη εκστρατεία φόβου που είχε γνωρίσει ως τότε ο σύγχρονος ελληνισμός με ένα και μόνο σύνθημα: αν δεν γίνει δεκτό το Σχέδιο Ανάν, η Κύπρος θα καταστραφεί, θα διαλυθεί, κινδυνεύει με παγκόσμια απομόνωση, με επέκταση της κατοχής, με αποκοπή από την Ευρώπη, με πόλεμο, με πείνα, με ότι μπορούσε και δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Ειδικά μέσα στην Ελλάδα, ένα ολόκληρο σύστημα «σωτηριολογίας» παραπλήσιο, αν όχι απολύτως ταυτόσημο με εκείνο που ζούμε σήμερα για την υπόθεση της κρίσης, τα έδωσε όλα: ψηφίστε το γιατί χάνονται τα πάντα, η Κύπρος τελειώνει, μπορεί ακόμα να πάρει και την Ελλάδα μαζί της στην καταστροφή, ήταν η κεντρική ιδέα. Οποιος δε εξέφραζε την αντίθετη άποψη, τι ήταν; Ακριβώς ότι είναι και σήμερα όποιος στέκεται κριτικά απέναντι στην τρέχουσα «επιχείρηση σωτηρίας»: ανεύθυνος, υπερπατριώτης, προβληματικός, λαικιστής, επιπόλαιος, αντιευρωπαίος, αντιαμερικανός, καταστροφέας ενός λαού και μιας χώρας.

Ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς εκτοξευόταν μαζικά από το σύστημα εναντίον όσων υποστηρίζαμε λοιδορούμενοι διαρκώς, το προφανές και αυτονόητο: ότι το Σχέδιο Ανάν έπρεπε πάση θυσία να απορριφθεί.

Α: και ποιος πολιτικός είχε πρώτος σηκώσει ψηλά και ανέμιζε στον αέρα τη σημαία της υπογραφής του Σχεδίου; Ποιος ήταν ο κύριος πολιτικός ηγήτωρ αυτής της εκστρατείας; Ο Γιώργος Παπανδρέου, που ταξίδεψε και στην Κύπρο για να πιέσει τον Τάσσο Παπαδόπουλο να δεχθεί…

Όμως ο Παπαδόπουλος δεν δέχθηκε: και το βράδυ πριν από το δημοψήφισμα, για το οποίο η πίεση τρομοκρατίας στον κυπριακό λαό ήταν αδιανόητη και θυμίζει ακριβώς τα όσα ζούμε στην Ελλάδα εδώ και τόσο καιρό, ο τότε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έκανε το ιστορικό του διάγγελμα: «Παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα», είπε, καλώντας, ενάντια σε όλες τις φοβερές πιέσεις, τον κυπριακό λαό να απορρίψει το Σχέδιο.

Και ο λαός το απέρριψε. Ο τρόμος είχε κορυφωθεί. Η απόφαση του να γυρίσει την πλάτη στη «σωτηρία» που τόσο ισχυρές εγχώριες και διεθνείς δυνάμεις επέμεναν να επιβάλλουν, ήταν μια απόφαση που, εκείνη την ώρα, εμφανιζόταν ότι περίπου ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Οι «σώφρονες» και «σοβαροί», προεξοφλούσαν το τέλος.

Όμως, το τέλος δεν ήρθε. Αντιθέτως, σε χρόνο μηδέν, η Κύπρος είναι σήμερα ισχυρότερη από ποτέ στην ιστορία της. Ο Παπαδόπουλος, την ώρα που πολεμούσε το Σχέδιο Ανάν, έχτιζε άλλες συμμαχίες που, τελικά, άλλαξαν ριζικά τη γεωπολιτική ισορροπία της Κύπρου. Εφερε τα πάνω κάτω. Και, σήμερα, που η Τουρκία έχει καταστεί πια αναξιόπιστη σύμμαχος για τις ΗΠΑ, ακόμα και η Ουάσιγκτον είναι ευτυχής που εκείνο το Σχέδιο δεν πέρασε.

Οσο για τους ημεδαπούς «σταυροφόρους» του, πρακτικά τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους που και σήμερα σπέρνουν το φόβο με τη λογική «να κάνουμε ότι μας λένε αλλιώς θα πεθάνουμε» κάνουν ότι όλα αυτά τα έχουν ξεχάσει. Δεν τα θυμούνται και δεν αναφέρονται σε αυτά ποτέ. Σα να μη συνέβησαν. Σα να μην υπήρξαν…

Δυστυχώς όμως, η μνήμη είναι εξαιρετικά ασθενής. Σήμερα, το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, έχει γίνει «Σχέδιο Μέρκελ» για την Ελλάδα. Οι ίδιοι άνθρωποι με τους ίδιους ακριβώς τρόπους το υπερασπίζονται και όλοι όσοι διαφωνούν, τους περνούν γενεές δεκατέσσερις, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Και το πιο απίθανο; Την ώρα που η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να κάνει τόσα πολλά: από το να αντιγράψει τις κυπριακές συμφωνίες για τα ενεργειακά και να θωρακιστεί γεωπολιτικά συνεργαζόμενη άμεσα με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ανατρέποντας ριζικά τις ισορροπίες, μέχρι το να ενεργοποιήσει τις θεσμικές της δυνατότητες στην ΕΕ και να αντιστρέψει το φόβο προς το Βερολίνο που, όπως το ίδιο παραδέχεται, μέχρι προχθές τουλάχιστον, έτρεμε μια ελληνική στάση πληρωμών. Τίποτα απ’ όλα αυτά. Απολύτως τίποτα. Ακόμα και προχθές, στην υπόθεση του «κλειστού λογαριασμού», που αποτελεί τον αυτοχειριασμό της Ελλάδας καθώς επισφραγίσει το δίπολο «εξωτερική» σταθερότητα με «εσωτερική» πτώχευση δεχθήκαμε τη δημιουργία του αμαχητί. Την ώρα που το ίδιο το ΔΝΤ, σε συνεδρίαση του ΔΣ του αντέδρασε σφόδρα σε κάτι τέτοιο επειδή το καταστατικό του είναι αντίθετο! Εμείς, όμως, κουβέντα…

Οι Κύπριοι τόλμησαν και είπαν όχι. Και το είπαν όχι στη Μέρκελ, αλλά στην Ουάσιγκτον! Μα η ιστορία τους δικαίωσε αμέσως. Και οι σχέσεις τους με τις ΗΠΑ είναι σήμερα καλύτερες από ποτέ στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας! Εμας, που δεν αρθρώσαμε λέξη και, χάψαμε όλα τα ψευτοδιλήμματα του Βερολίνου, εγκαταλείποντας κάθε μάχη, να δούμε τώρα ποιο μέλλον μας περιμένει…

www.tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Αδιανόητο: για να δικαιολογήσει το δημοψήφισμα καρατόμησε τους αρχηγούς ο Παπανδρέου;

Θα ήταν κωμικό, αν δεν ήταν τόσο τραγικό: όπως προκύπτει από γαλλικές πηγές, είναι πολύ πιθανό η ξαφνική καρατόμηση των τεσσάρων αρχηγών των Επιτελείων να οφείλεται στην προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να δικαιολογήσει την προκήρυξη δημοψηφίσματος προς τους αιφνιδιασμένους Ευρωπαίους ηγέτες!

Όπως μας υπέδειξε οξυδερκής αναγνώστης με σχόλιό του σε προηγούμενο άρθρο μας, ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος Jean Quatremer στο λογαριασμό του στο twitter έγραψε ότι κατά τη διάρκεια του δείπνου στις Κάννες την Τετάρτη το βράδυ, ο κ. Παπανδρέου είπε στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η προκήρυξη δημοψηφίσματος ήταν αναγκαία για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πραξικοπήματος! Η ακριβής διατύπωση του Quatremer είναι: "Papandréou, lors du diner mercredi, a notamment justifié son référendum par le risque d'un coup d'Etat. Pas moins..." Σημειωτέον ότι η πηγή δεν είναι τυχαία, καθώς ο J. Quatremer ηταν παρών στις Κάννες, είναι συνεργάτης της εφημερίδας Liberation εξειδικευμένος στα ευρωπαϊκά θέματα και συγγραφέας του blog "Παρασκήνια των Βρυξελλών" (Coulisses de Bruxelles).

Αν αυτή η πληροφορία αληθεύει, τότε πράγματι έχουμε την εξήγηση του "μυστηρίου" της ξαφνικής αποστρατείας των τεσσάρων αρχηγών: ο κ. Παπανδρέου, ενώπιον της οργής των Ευρωπαίων ηγετών για το δημοψήφισμα που εξήγγειλε χωρίς συνεννόηση μαζί τους, αναζήτησε δικαιολογία σε άθλιες και χονδροειδείς θεωρίες συνομωσίας, τις οποίες δεν ντράπηκε να διατυπώσει προς το Ν. Σαρκοζί και την Α. Μέρκελ. Και για να δώσει κάποιο βάρος στους ανυπόστατους ισχυρισμούς του και κάποια δραματικότητα στις στιγμές, φρόντισε να έχει προηγουμένως "καρατομήσει" το σύνολο της στρατιωτικής ηγεσίας. Μιας στρατιωτικής ηγεσίας αποτελούμενης από τέσσερις εξαιρετικούς αξιωματικούς, άψογους στα καθήκοντά τους.

le risque d`un coup d`Etat....

Το τίμημα που πλήρωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις για να δοθεί κάποια επίφαση αλήθειας και δραματικότητας στην ψεύτικη δικαιολογία του πρωθυπουργού ήταν βαρύτατο, με την αποστρατεία 16 ανώτατων αξιωματικών. Στο Στρατό Ξηράς, αποστρατεύτηκε του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου που είχε τοποθετηθεί το Μάρτιο του 2011 και άλλαξαν διοικήσεις όλοι οι μεγάλοι σχηματισμοί, ενώ ο νέος Α/ΓΕΣ αντιστράτηγος Ζαζιάς εγκατέλειψε τη θέση του σωματάρχη του Δ΄ ΣΣ με μόλις 6 μήνες στο πόστο. Στο Πολεμικό Ναυτικό, η επιλογή του ως τότε αρχιεπιστολέα της Διοίκησης Διοικητικής Μερίμνης, ένατου στην ιεραρχία, υποναυάρχου Χρηστίδη, οδήγησε στην αποστρατεία ολόκληρου σχεδόν του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου. Ενώ στην Πολεμική Αεροπορία, ο αντιπτέραρχος Τσαντιράκης αναλαμβάνει Α/ΓΕΑ μετά από 6 μόλις μήνες στη θέση του ΑΤΑ. Ασχέτως των προσόντων των νέων αρχηγών, το αποτέλεσμα είναι ότι σε μια στιγμή κρίσης, τόσο εσωτερικής όσο και εξωτερικής, με την ένταση στη Ν.Α. Μεσόγειο να συνεχίζεται αμείωτη, η ηγεσία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι στο σύνολό της άπειρη στα καθήκοντά της, και αυτό όχι μόνο σε επίπεδο αρχηγών, αλλά και στα αμέσως χαμηλότερα επίπεδα σχηματισμών.

Αλλά εκτός από το πλήγμα σε επίπεδο εμπειρίας και συνέχειας της ηγεσίας, οι Ένοπλες Δυνάμεις υφίστανται και ένα ηθικό πλήγμα, βαρύτατο και άδικο: μετά από 37 χρόνια δημοκρατικού βίου και απόλυτης αφοσίωσης στα καθήκοντά τους, με την προσήλωσή τους στο δημοκρατικό πολίτευμα να είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη, και χωρίς να υπάρχει ούτε ελάχιστο ψήγμα αλήθειας σε τέτοιες κατηγορίες, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βλέπουν τον πρωθυπουργό της χώρας να διασύρει τη φήμη τους στο εξωτερικό, ως πιθανές υπαίτιες πραξικοπήματος! Και τον αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας όχι μόνο να μην προστατεύει τα στελέχη του, αλλά και να επικυρώνει αυτές τις λογικές εκτελώντας αδιαμαρτύρητα το έργο της καρατόμησης.

Ντροπή, κύριε Παπανδρέου! Ντροπή, κύριε Μπεγλίτη!
Πόση ζημιά ακόμα θα κάνετε στην Ελλάδα;
Φύγετε επιτέλους, αρκετό κακό κάνατε.

Διαβάστε περισσότερα...

Απολείπειν ο θεός Γεώργιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Διαβάστε περισσότερα...

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις

Καταιγιστικές είναι πλέον οι πολιτικές εξελίξεις, καθώς όχι μόνο το σύνολο της αντιπολίτευσης, αλλά και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αντιτίθεται στους σχεδιασμούς του Γ. Παπανδρέου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Τους πρώτους τριγμούς στο κυβερνητικό οικοδόμημα προκάλεσε η ανεξαρτητοποίηση της βουλευτού Μιλένας Αποστολάκη, η οποία άφησε την ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος με 152 βουλευτές. Η κ. Αποστολάκη εξέφρασε τη διαφωνία της με το εξαγγελθέν δημοψήφισμα, λέγοντας ότι «είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιούνται οι θεσμοί ως εργαλεία, προκειμένου να επιδιωχθούν σκοπιμότητες».

Εκτός της κ. Αποστολάκη και άλλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο διαφοροποίησής τους, ενώ ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Σ. Μερεντίτη, Τ. Αντωνίου, Ε. Καϊλή και Δ. Βαρβαρίγο να βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο γραφείο του Προέδρου της Βουλής. Επιπλέον η κ. Βάσω Παπανδρέου ζήτησε τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ.Παπούλια, προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση σωτηρίας με ορίζοντα τη διασφάλιση του πακέτου που αποφασίστηκε στις 26 Οκτωβρίου και στη συνέχεια προσφυγή στις κάλπες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντυπωσιάζει (αλλά και εξηγεί πολλά) η είδηση που μεταδόθηκε από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων και το Reuters, ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν είχε ενημερώσει τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο ότι επρόκειτο να αναγγείλει τη διενέργεια δημοψηφίσματος, παρά μόνο για την ψήφο εμπιστοσύνης. «Ο Βενιζέλος δεν είχε ιδέα για το δημοψήφισμα. Το μόνο που ήξερε ήταν η ψήφος εμπιστοσύνης», είπε κυβερνητική πηγή στο Reuters. «Είπε στον Παπανδρέου ότι πρέπει να ενημερώσει τους ξένους εταίρους και η επιστολή συντάχθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες», πρόσθεσε. Σημειώνεται ότι ο Ε. Βενιζέλος εισήχθη τα ξημερώματα σε κλινική με κοιλιακό άλγος.

Το ΑΠΕ, επισημαίνει ότι «ο κ. Βενιζέλος συνέταξε αργά τη νύχτα και απέστειλε στο Μέγαρο Μαξίμου επιστολή προς τους ξένους ηγέτες για την ενημέρωσή τους και τη διασφάλιση της υλοποίησης των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου». Ανώνυμες πηγές δήλωσαν επίσης τόσο στο Reuters όσο και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι ο κ. Βενιζέλος είχε σήμερα το πρωί συνομιλίες με το Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου Γιόζεφ Ακερμαν, τον Ευρωπαίο επίτροπο Όλι Ρεν και τον επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα Πόουλ Τόμσεν, «προκειμένου να διασωθεί η έκτη δόση, το PSI και το σύνολο του πακέτου σωτηρίας», όπως επισημαίνει το Reuters.

Οι εξαγγελίες του κ. Παπανδρέου έχουν προκαλέσει αναστάτωση διεθνώς, καθώς η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου θεωρείται πως βρίσκεται πλέον στον αέρα. Τόσο η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, όσο και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί εμφανίζονται εμβρόντητοι από την κίνηση, ενώ αρνούνται να σχολιάσουν -έως ότου ενημερωθούν επισήμως- το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν.

Ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια τόνισε ότι πρόκειται για τυχοδιωκτική κίνηση, που θέτει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας και υπογράμμισε ότι η ΝΔ «πάση θυσία δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο να συμβεί», προαναγγέλλοντας -ουσιαστικά- την ανάληψη πρωτοβουλίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο πρωθυπουργός έχει συγκαλέσει κυβερνητική σύσκεψη το απόγευμα και το ενδεχόμενο εκλογών φαντάζει πλέον πολύ πιθανό, καθώς είναι αμφίβολο αν η κυβέρνηση θα λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης που έχει ζητήσει ο Γ. Παπανδρέου.

Διαβάστε περισσότερα...

Δημοψήφισμα για την έγκριση της νέας δανειακής σύμβασης εξήγγειλε ο πρωθυπουργός

Τη διενέργεια δημοψηφίσματος για τη νέα δανειακή σύμβαση προανήγγειλε ο Πρωθυπουργός μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ενώ ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.


Ο κ. Παπανδρέου χαρακτήρισε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ύψιστη πράξη δημοκρατίας και πατριωτισμού. «Ας δώσουμε το λόγο το λαό και στους πολίτες. Είναι η ώρα να απαντήσει ο πολίτης υπεύθυνα. Θέλει να την υλοποιήσουμε ή να την απορρίψουμε. Αν δεν την θέλει ο λαός δεν θα εφαρμοστεί. Εάν ναι θα προχωρήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Γνωστοποίησε ακόμη ότι αύριο θα ζητήσει και ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής στην κυβέρνηση καθώς, όπως είπε, έχουν προκύψει νέα δεδομένα από τον Ιούνιο και γιατί, όπως είπε, «είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία η έκφραση της κοινοβουλευτικής ευθύνης στην πολιτική που θα ακολουθεί η κυβέρνηση».

Διαβάστε περισσότερα...

Η κακή συνταγή δεν προσφέρει διέξοδο

Tου Σταυρου Λυγερου

Οταν οι Παπανδρέου - Βενιζέλος διέκοψαν προ ημερών τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα έπρεπε να γνωρίζουν ότι εάν δεν είσαι αποφασισμένος να φθάσεις μέχρι το τέλος, δεν ξεκινάς μία αναμέτρηση. Στη σχέση με τους δανειστές, η Ελλάδα είναι η αδύνατη πλευρά. Και η αδύνατη πλευρά δεν έχει τα περιθώρια για μπλόφες.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το ελληνικό αίτημα για πολιτική διαπραγμάτευση προκάλεσε έναν καταιγισμό απειλητικών δηλώσεων από το ευρωπαϊκό «ιερατείο» για μη καταβολή της 6ης δόσης. Ορισμένες εξ αυτών, μάλιστα, θέτουν και θέμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου υποχώρησε ατάκτως και ο Βενιζέλος έκανε τις γνωστές εξαγγελίες.

Ξαναβρισκόμαστε, λοιπόν, στο ίδιο σημείο. Επικαλούμενοι τα συμφωνηθέντα, οι δανειστές κατηγορούν την κυβέρνηση Παπανδρέου για ολιγωρία και αποδίδουν σ’ αυτήν την ολιγωρία τον εκτροχιασμό του προγράμματος. Ολιγωρία πράγματι υπάρχει, αλλά η κύρια αιτία για τις αποκλίσεις είναι η ύφεση. Και η ύφεση δεν είναι μία απροσδόκητη φυσική καταστροφή. Είναι το αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής που υπαγορεύει η τρόικα με σκοπό την εσωτερική υποτίμηση, η οποία υποτίθεται ότι θα αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα.

Οι δανειστές δεν θα σταματήσουν να απαιτούν τη λήψη πρόσθετων και πάλι πρόσθετων μέτρων, ώστε να προσεγγισθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Τα -συνήθως οριζόντια- μέτρα που και οι ίδιοι συστήνουν και η κυβέρνηση λαμβάνει, όμως, φέρνουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Οταν αφυδατώνεις μία ήδη στεγνή αγορά, η οικονομία βυθίζεται πιο πολύ.

Η ύφεση δεν επηρεάζει το έλλειμμα και το χρέος μόνο επειδή με τη μείωση του ΑΕΠ μειώνεται ο παρονομαστής του κλάσματος και ως εκ τούτου το ποσοστό αυξάνει. Λόγω των οικονομικών ερειπίων που προκαλεί, μειώνονται οι συναλλαγές και ως εκ τούτου μειώνονται και τα δημόσια έσοδα. Τα ασφαλιστικά Ταμεία έχουν λιγότερα έσοδα από εισφορές και περισσότερες δαπάνες, λόγω της αυξημένης ανεργίας. Αυτό σημαίνει αύξηση της δημόσιας δαπάνης για την ενίσχυσή τους. Επιπροσθέτως, η ύφεση οξύνει το κλίμα οικονομικής ανασφάλειας, το οποίο προκαλεί περαιτέρω εσωστρέφεια, με αποτέλεσμα η οικονομία να εγκλωβίζεται σε καθοδικό φαύλο κύκλο. Με άλλα λόγια, η κατάσταση θυμίζει σκύλο που κυνηγάει την ουρά του.

Η τρόικα δεν προβληματίζεται για τις αιτίες του εκτροχιασμού, δηλαδή για την ορθότητα της συνταγής της: Για να απεκδυθεί της δικής της ευθύνης, ρίχνει όλο το φταίξιμο στην ασυνέπεια, την κουτοπονηριά και την ανικανότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Κανένα, όμως, από τα συγκεκριμένα μέτρα, την εφαρμογή των οποίων απαιτεί, δεν θα άλλαζε την κατάσταση.

Σωστό το άνοιγμα των κλειστών (για την ακρίβεια προστατευμένων, όχι κλειστών) επαγγελμάτων, αλλά δεν θα προκαλέσει αξιόλογη ανάπτυξη, όπως ισχυρίζονται. Εχουμε περισσότερους ταξιτζήδες, φαρμακοποιούς, δικηγόρους, μηχανικούς κ. λπ. από όσους έχουν αναλογικά οι άλλες χώρες-μέλη. Οσο για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αυτή θα εξασφαλίσει έσοδα για τους δανειστές. Οι ιδιωτικοποιήσεις θα προκαλέσουν κινητικότητα, αλλά συνήθως με σημαντικό κοινωνικό κόστος. Ούτε, όμως, η συρρίκνωση του κόστους εργασίας και η κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων θα προσελκύσουν από μόνες τους σημαντικές ξένες επενδύσεις. Είναι λάθος να θέλεις να ανταγωνιστείς με βάση το κόστος εργασίας, όταν δίπλα σου έχεις τη Βουλγαρία και την Τουρκία.

Η τρόικα θυμίζει γιατρό ο οποίος όταν βλέπει ότι η φαρμακευτική αγωγή που έχει δώσει επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενούς, αντί να τον επανεξετάσει αυξάνει τη δόση. Συμπεριφέρεται έτσι, επειδή αυτή τη συνταγή έχει και επειδή δεν ενδιαφέρεται να προτείνει ειδικές λύσεις, που να αντιστοιχούν στις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας. Αυτό ήταν καθήκον της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτή, και συνολικά το πολιτικό σύστημα, όμως, είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Εάν ήταν μέρος της λύσης, τα δύο προηγούμενα χρόνια:

Οι δημόσιες δαπάνες θα είχαν επανεξετασθεί από μηδενική βάση, ώστε να παταχθούν η κλεπτοκρατία, η σπατάλη, ο ανορθολογισμός και η αυθαιρεσία. Η κυβέρνηση έχει κάνει ελάχιστα προς αυτή την κατεύθυνση.

Θα είχαν επιστρατευθεί αποτελεσματικά επιχειρησιακά εργαλεία για να συλληφθεί η χρόνια και εκτεταμένη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή. Προτάσεις έχουν κατατεθεί, αλλά κολλάνε στην έλλειψη πολιτικής βούλησης. Αντ’ αυτών, η κυβέρνηση έδωσε αμνηστία στους φοροφυγάδες (περαίωση) και ρίχνει πρόσθετα βάρη σε όσους ήδη πληρώνουν.

Θα είχε εκπονηθεί αναπτυξιακή στρατηγική, που να στηρίζεται στις ουκ ολίγες λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της Ελλάδας. Είναι ενδεικτικό ότι το πολιτικό σύστημα σχεδόν ταυτίζει την ανάπτυξη με το ΕΣΠΑ, όταν το ΕΣΠΑ είναι μόνο ένα εργαλείο. Εχει συνδέσει τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες με επιχορηγήσεις. Και όμως, είναι δυνατόν να δρομολογηθούν σημαντικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, χωρίς να κοστίσουν στο κράτος ούτε ένα ευρώ.

Το θλιβερό συμπέρασμα είναι ότι με λάθος συνταγή και κακό μάγειρα είναι δύσκολο να προκύψει διέξοδος.

Από www.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο στρατηγός της ήττας

του Γ. Μαλούχου

Ο υπερήφανος (!), κατά τη χθεσινή δήλωσή του, για την κυβέρνησή του Γιώργος Παπανδρέου είναι ο πατέρας μιας πρωτοφανούς τραγωδίας: μας έφτασε στο σημείο ώστε ο μόνος τρόπος για να σωθεί πια η χώρα την οποία ο ίδιος και η κυβέρνησή του από ανικανότητα και μικροπολιτική συμπεριφορά διέλυσαν, είναι να λιώσουν οι άνθρωποί της.

Γιατί αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα. Την τραγωδία ότι η σωτηρία της Ελλάδας, που είναι και πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα, περνά πια μονάχα μέσα από τον αποδεκατισμό των πολιτών της. Και η ευθύνη είναι στα χέρια αυτής της κυβέρνησης. Αυτής, που χθες μας κάλεσε να λειτουργήσουμε σα να είμαστε σε πόλεμο, που πράγματι είμαστε. Αλλά με τέτοιους «στρατηγούς», πόλεμος δεν κερδίζεται ποτέ. Εχουν διαπράξει τόσα πολλά και εγκληματικά λάθη στο μέτωπο κι έχουν υπάρξει τόσο λίγοι, που έφεραν οι ίδιοι την άτακτη κατάρρευση.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι πράγματι στρατηγός, αλλά είναι ο στρατηγός της ήττας. Γιατί κι αυτό που μας περιγράφει ως σωτηρία και είναι όντως απαραίτητο να γίνει, μόνον σωτηρία δεν είναι. Είναι η κρίσιμη διαφορά μεταξύ ενός θανάτου και μιας διασωλήνωσης σε κωματώδεις συνθήκες, που θα διαρκέσουν χρόνια. Ασφαλώς και ουδείς δικαιούται να τραβήξει τα σωληνάκια και τα καλώδια από τη θέση τους…

Γι αυτό και δεν υπάρχουν πλέον λόγια για να περιγράψει κανείς την ανικανότητα όσο, κυρίως, την πολιτική ανηθικότητα αυτής της κυβέρνησης που εδώ και δύο χρόνια, λέγοντας συστηματικά όλο και πιο πολλά ψέματα και στους πολίτες αλλά και στους δανειστές, μας οδήγησε ως το λαιμό στην κινούμενη άμμο και που κάθε κίνηση διαφυγής μας ρίχνει όλο και πιο βαθειά μέσα της.

Ομως, την ίδια στιγμή, ένα είναι βέβαιο: η Ελλάδα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αφεθεί να πτωχεύσει. Πάση θυσία, η χρεοκοπία πρέπει να αποφευχθεί. Κι εδώ που μας έφτασαν, βρισκόμαστε σήμερα υπό απόλυτη ομηρία. Επιλογή δεν υπάρχει.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που στην αρχή είπαν «λεφτά υπάρχουν». Και βγήκαν. Στη συνέχεια, έκαναν παγκόσμια προπαγάνδα λέγοντας ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα απατεώνων. Γιατί; Για να δικαιολογήσουν το ψέμα τους: επειδή λεφτά δεν υπήρχαν και το γνώριζαν πολύ καλά. Δεν τους ένοιαξε που άναψαν έτσι το πράσινο φως στη διεθνή κερδοσκοπία – και το ήξεραν. Αργότερα, προσέφυγαν στο διεθνή οικονομικό έλεγχο που, πάλι λέγοντας ψέματα, τον προετοίμαζαν από πολύ πιο νωρίς. Μετά, στους ιθαγενείς, είπαν ψέματα ως προς το τι ακριβώς σημαίνει αυτός ο έλεγχος. Σε όλο αυτό το διάστημα, παρά την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, έδωσαν όλο το χρόνο και τις δυνατότητες σε ότι χρήμα υπήρχε στην Ελλάδα να εξαφανιστεί – κάτι που, λ.χ, δεν μπορούν να κάνουν τα σπίτια… Την ίδια στιγμή, άρχισαν να λένε ψέματα και στους δανειστές και κατέφυγαν σε κόλπα για να κρύψουν αυτά που δεν έκαναν, για τα οποία φταίνε όλοι οι άλλοι πλην των ιδίων. Γιατί δεν τα έκαναν; Επειδή προτίμησαν να διαλύσουν έναν ολόκληρο λαό παρά να θίξουν τις κάστες που είναι σάρκα από τη σάρκα τους. Τώρα όμως, τα ψέματα τελειώσανε αλλά κι αυτά, πάλι με ψέματα: έχουν ευθέως εδώ και μέρες επισήμως ειδοποιηθεί για έξοδο της χώρας από το ευρώ και πάλι το αποκρύπτουν...

Κι έτσι, βρισκόμαστε σήμερα μπροστά στο άμεσο ενδεχόμενο του τέλους. Και, όπως οι μαφιόζοι στις ταινίες, η κυβέρνηση μας λέει: «τα λεφτά ή τη ζωή σου». Όμως, επειδή λεφτά πια δεν υπάρχουν, η απειλή είναι «τη ζωή σου ή τη ζωή σου»…

Την ευθύνη της κυβέρνηση για την τραγωδία, επιβεβαίωσε χθες στον πιο απόλυτο βαθμό και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ρητά ομολόγησε ότι τα νέα μέτρα λαμβάνονται επειδή η κυβέρνηση στάθηκε εντελώς ανίκανη να λειτουργήσει το σύστημα δημοσίων εσόδων και να περικόψει το εύρος των δημοσίων δαπανών, την ώρα που έφερε στη θέση τους τεράστια ύφεση και ανεργία. Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών εκφώνησε χθες έναν σαρωτικό κόλαφο κατά της κυβέρνησης της οποίας είναι αντιπρόεδρος.

Γνωρίζει βέβαια πολύ καλά ότι ουδείς σώφρον άνθρωπος διανοείται να δει τη χώρα να πτωχεύει. Οποιος έχει στοιχειώδη επίγνωση της πραγματικότητας γνωρίζει ότι αυτό πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.

Όμως, μια κυβέρνηση, δεν μπορεί να λειτουργεί σαν μαφιόζος απαγωγέας και εκτελεστής και αυτό ακριβώς έπραξε χθες, όταν εκβίασε, ακόμη μια φορά τα λύτρα της αποφυγής της πτώχευσης από πληθυσμούς οι οποίοι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, δεν είναι πλέον εις θέση να τα καταβάλουν.

Κυτταρικό χαρακτηριστικό της κυβερνητικής ανηθικότητας, εδώ και δύο χρόνια, είναι να επικαλείται επαναστάσεις που δεν τις κάνει για να μη θίξει το βαθύ κράτος που την ανέδειξε και τη στηρίζει, αλλά, αντί γι αυτό, να ισοπεδώνει όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Ο κ. Βενιζέλος ομολόγησε χθες ρητά ότι γι αυτό επελέγησαν τα ακίνητα και οι λογαριασμοί της ΔΕΗ. Ακριβώς επειδή από αυτά δεν υπάρχει διαφυγή. Τα θύματα δεν μπορούν να αντιδράσουν, όπως με μεγάλη επιτυχία και με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης εξακολουθεί να αντιδρά και να διαφεύγει η ακόμα τεραστίων διαστάσεων παραοικονομία, ή το ίδιο το τεράστιο σε δαπάνες κράτος, όπως η κυβέρνηση χωρίς την παραμικρή αιδώ παραδέχεται.

Χθες, από τη Θεσσαλονίκη, οι άνθρωποι που επί δύο χρόνια κυβερνούν τη χώρα οδηγώντας την εδώ που σήμερα βρίσκεται, ζήτησαν κι άλλα λύτρα. Ο ελληνικός λαός πρέπει να τα βρει και να τα δώσει, ότι κι αν γίνει – δεν μπορεί να πάρει το ρίσκο να μην τα δώσει. Αυτό, είναι απλώς αδύνατον: η τραγωδία της χρεοκοπίας πρέπει να θεωρείται αδιανόητη. Και οι «απαγωγείς» το ξέρουν πάρα πολύ καλά.

Τα λύτρα πρέπει να δοθούν. Το μόνο που μπορεί να ελπίζει ο ελληνικός λαός, είναι, τουλάχιστον να είναι τα τελευταία, πράγμα δύσκολο, και, κυρίως, και αυτά τα λύτρα να μην πέσουν στο κενό.

Αλλά πώς να ελπίζει κανείς μετά από τόσα ψέματα, τέτοια ανικανότητα και τέτοια πολιτική ανηθικότητα; Σε κάθε περίπτωση, ο ελληνικός λαός, οφείλει και να μην ξεχάσει…

www.tovima.gr

Σημείωση "Εν Κρυπτώ": αναδημοσιεύουμε αυτό το άρθρο από το χθεσινό Βήμα, που δεν είναι από τις προτιμώμενες εφημερίδες μας, για δύο λόγους: αφ' ενός γιατί είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα η αλλαγή στάσης αυτής της εφημερίδας απέναντι στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Και αφ' ετέρου γιατί το σκεπτικό του άρθρου σχετικά με το νέο χαράτσι (ότι πρέπει αναγκαστικά να πληρωθεί) έχει μια βάση: η χώρα είναι πραγματικά στο χείλος του γκρεμού.

Διαβάστε περισσότερα...

Αθήνα – Μόσχα

Από την Κύρα Αδάμ

Τα νέα από τη Μόσχα ταξιδεύουν πάντα αργά και είναι «παγωμένα». Χθες, σε συνέντευξή του στην «Ε», ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής της κρατικής Δούμας Ι. Σαββίδης αποκάλυψε πως ο Ελληνας πρωθυπουργός «σνομπάρισε» στις αρχές του 2010 την πρόταση Πούτιν να δώσει στην Ελλάδα 25 δισ. ευρώ χαμηλότοκο δάνειο, με ορισμένα ανταλλάγματα ως «βιτρίνα».



Η ΥΠΟΘΕΣΗ εκείνη δεν προχώρησε ποτέ, αφού κατά τον κ. Σαββίδη ο κ. Παπανδρέου προτίμησε να απασχολήσει τον ισχυρό άνδρα της Ρωσίας με τα οικολογικά προβλήματα της Ελλάδας...

ΗΤΑΝ η εποχή, Φεβρουάριος του 2010, κατά την οποία η ελληνική κυβέρνηση είχε μπει στη δίνη του κυκλώνα, με τα σπρεντ να εκτινάσσονται, με την αδυναμία δανεισμού της Ελλάδας από τις αγορές να γιγαντώνεται, με τα «περίστροφα» του κ. Παπανδρέου στο τραπέζι των Ευρωπαίων, αλλά και με τις υπόγειες συζητήσεις, καθ' ομολογίαν του κ. Στρος-Καν, για τη «βοήθεια» του ΔΝΤ και τους καχύποπτους Ευρωπαίους εταίρους να ετοιμάζουν παρασκηνιακά το Μνημόνιο.

ΤΑ ερωτήματα είναι πολλά.

ΓΙΑΤΙ η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να χρειαστεί τη βοήθεια και τις υπηρεσίες ενός ελληνικής καταγωγής βουλευτή της Δούμας για να συζητήσει πιθανή οικονομική συνδρομή της Μόσχας στο ελληνικό πρόβλημα;

ΜΑ γιατί εμφανώς η ελληνική κυβέρνηση είχε συνειδητά γυρίσει την πλάτη στον άλλο «πόλο» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, που ήταν μέχρι τότε η Μόσχα και τα ενεργειακά σχέδιά της για την Ελλάδα.

ΕΚΕΙΝΗ την εποχή μάλιστα ο κ. Πούτιν σε δημόσιες δηλώσεις του είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνδράμει την Ελλάδα στην οικονομική περιπέτειά της, αλλά η πρότασή του έπεσε στα δίχτυα της ελληνικής σιωπής.

ΤΑ γεγονότα μιλούν από μόνα τους.

Η ελληνική κυβέρνηση έκανε ευθύς εξ αρχής ό,τι μπορούσε για να δείξει διεθνώς ότι θέλει να κατεβεί το ταχύτερο δυνατόν από το «ενεργειακό άρμα» της Μόσχας. Και το πέτυχε βοηθούσης, με το παραπάνω, και της Βουλγαρίας, που και αυτή έχει κάνει μέχρι στιγμής μια τρύπα στο νερό.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕ τη στροφή της, όταν επέλεξε να μην αξιοποιήσει τη ρωσική οικονομική πρόταση, φοβούμενη προφανώς «τα ανταλλάγματα» που θα της ζητούσε η Μόσχα.

Η ελληνική κυβέρνηση δέχθηκε όμως ταχύτατα να απολέσει η χώρα «μέρος (;) της εθνικής κυριαρχίας της», προκειμένου να αποδεχθεί τα Μνημόνια της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

ΒΕΒΑΙΩΣ, μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε η ίδια τα «δεσμά» της -κομψότερα και κοσμοπολίτικα αυτά της Ε.Ε. και της Ουάσιγκτον.

ΑΛΛΑ και ασφυκτικότερα, σαν βρόχος θανάτου...

Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Χαλεπόν άρχεσθαι υπό χείρονος

Το παρόν ιστολόγιο έχει επανειλημμένα εκφράσει τις επιφυλάξεις του για τον Γ. Παπανδρέου, ειδικά για την εμμονή του στην αποτυχημένη ιδεολογία της "πολυπολιτισμικότητας" που τον έχει οδηγήσει σε εσφαλμένες επιλογές στη Θράκη αλλά και στο χειρισμό του μεταναστευτικού προβλήματος. Είχαμε επίσης εκφράσει τις ενστάσεις μας για την πολιτική ΓΑΠ στο χώρο της Άμυνας, αλλά και γενικότερα στο χειρισμό των εθνικών θεμάτων.

Ποτέ όμως δεν θα μπορούσαμε να διανοηθούμε την απίστευτη έλλειψη πολιτικής σοβαρότητας που επέδειξε χθες ο πρωθυπουργός, η οποία πλέον απειλεί σοβαρά να δώσει στη χώρα την τελευταία ώθηση προς την άβυσσο. Ενώ (βάσει της γνωστής ζημιογόνου φλυαρίας του υπουργού Οικονομικών) επικρέμαται η απειλή της χρεωκοπίας του ελληνικού κράτους σε ένα μήνα, και ενώ εκκρεμεί η έγκριση της νέας εξωτερικής χρηματοδότησης, ένας πρωθυπουργός που είχε, αν μη τι άλλο, την κοινοβουλευτική πλειοψηφία,

(α) ζητά συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας από την οποία δεν προκύπτει σαφές αποτέλεσμα,
(β) αρχίζει κύκλο επαφών με τα κόμματα για κυβέρνηση εθνικής ενότητας,
(γ) θέτει "στο τραπέζι" την παραίτησή του για να επιτευχθεί αυτό, χωρίς να έχει συνεννοηθεί με το κόμμα του
(δ) τελικά κατόπιν κομματικών και οικογενειακών πιέσεων παίρνει πίσω την προσφερθείσα παραίτησή του και εξαγγέλλει ανασχηματισμό
(ε) το επόμενο πρωί αδυνατεί να κάνει τον εξαγγελθέντα ανασχηματισμό γιατί οι βουλευτές του κόμματός του εξεγείρονται
και αναμένεται η συνέχεια της φαρσοκωμωδίας...

Είναι περιττό να περιγραφεί η ζημιά που έχει γίνει στο ήδη καταρρακωμένο διεθνώς κύρος της χώρας, καθώς όλα τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είχαν μεταδώσει ήδη από το μεσημέρι χθες την είδηση της παραίτησης του πρωθυπουργού χάριν του σχηματισμού κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που στη συνέχεια ανακλήθηκε.
Είναι περιττό να περιγραφεί η εικόνα που αποκομίζει η γείτων Τουρκία, η οποία έχει αποδείξει (1955, 1974, 1996) ότι ξέρει να εκμεταλλεύεται τις έκρυθμες πολιτικές καταστάσεις στην Ελλάδα.
Και είναι περιττό το σχόλιο ότι, αν ο κ. Παπανδρέου διαπραγματεύεται τόσο αδέξια με το κόμμα του και τα υπόλοιπα κόμματα, δεν θέλουμε καν να σκεφτούμε πώς διαπραγματεύεται διεθνώς τις τύχες της Ελλάδας και τι συζητάει σε σαραντατόσους γύρους "διερευνητικών" επαφών με την Τουρκία...

Δε γνωρίζουμε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών διεργασιών που "τρέχουν" αυτή τη στιγμή, και οπωσδήποτε οι λύσεις πρέπει να αναζητηθούν εντός του πλαισίου του Συντάγματος. Όμως είναι βέβαιο ότι η παραμονή του κ. Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία κάνει πλέον τεράστια ζημιά στην Ελλάδα, και καλό θα ήταν να το καταλάβει πρώτος ο ίδιος.

Διαβάστε περισσότερα...

"Μόνο για τα νησιά δεν παζαρεύει ο Γιώργος με τον Ερντογάν"

Του Σταύρου Λυγερού

Eπισήμως, ουδέν νεότερο υπάρχει από το μέτωπο των ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων. Πυκνώνουν, ωστόσο, οι ενδείξεις ότι έχουν φτάσει σε κρίσιμο σημείο, εάν δεν έχουν ήδη προκύψει συγκλίσεις σε συγκεκριμένες φόρμουλες. Δεν είναι μόνο οι αλλεπάλληλες σχετικές δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων· είναι και ορισμένα γεγονότα που ωθούν σ’ αυτό το συμπέρασμα. Η κυβέρνηση δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι παραμένει αταλάντευτα στην ίδια εθνική γραμμή και το μόνο που διαπραγματεύεται είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Τα WikiLeaks, όμως, ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι οι κυβερνητικές δηλώσεις είναι στάχτη στα μάτια, όπως έχουμε γράψει και σ’ αυτή εδώ τη στήλη. Σύμφωνα με κρυπτογράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, από τις πρώτες ημέρες της πρωθυπουργικής θητείας του, ο Γιώργος Παπανδρέου είπε στον Ταγίπ Ερντογάν ότι....είναι διατεθειμένος να διαπραγματευτεί τα πάντα μαζί του, εκτός από την κυριαρχία των ελληνικών νησιών. Κι όμως, αυτή η αποκάλυψη πέρασε σχεδόν στο ντούκου από τα μεγάλης εμβέλειας ΜΜΕ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν ένιωσε την ανάγκη να δώσει την παραμικρή εξήγηση για τους λόγους που τον ώθησαν να ανατρέψει την πάγια εθνική πολιτική.

Υπενθυμίζουμε ότι οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις διεξάγονται στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών αλλά και ατύπως, σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, μεταξύ των δύο πρωθυπουργών και των δύο υπουργών Εξωτερικών, όπου και διαμορφώνεται η πολιτική τάση. Οι διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται σε δύο επίπεδα: Το πρώτο αφορά το εύρος των χωρικών υδάτων. Το δεύτερο αφορά τη σύνταξη ενός πολιτικού ντοκουμέντου για τις διμερείς σχέσεις, το οποίο θα συμπεριλάβει και τον τρόπο οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) απουσιάζει από το τραπέζι. Το απαιτούν οι Τούρκοι, επειδή, εάν η Ελλάδα θεσπίσει ΑΟΖ, το γήπεδο της διαπραγμάτευσης θα αλλάξει. Θα εξουδετερωθεί πλήρως ο ισχυρισμός - επιχείρημά τους ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, επειδή επικάθονται σε τουρκική. Η Αθήνα έχει υποκύψει, επειδή φοβάται ότι η Άγκυρα θα στείλει ερευνητικό πλοίο στην ελληνική ΑΟΖ για έρευνες, υποχρεώνοντας την ελληνική πλευρά ή να αντιδράσει ή να αποδεχτεί το επώδυνο τετελεσμένο.

Στην προσπάθειά τους να στερήσουν την Ελλάδα από τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο, οι Τούρκοι απαίτησαν η διαπραγμάτευση για την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών να μην συμπεριλάβει το σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Στόχος τους είναι να το παρουσιάσουν σαν μερικές απομονωμένες ελληνικές νησίδες στα νότια τουρκικά παράλια, οι οποίες δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε τον περασμένο Δεκέμβριο διαψεύσει σχετικά δημοσιεύματα, αλλά οι πρόσφατες δηλώσεις Νταβούτογλου διέψευσαν τους διαψεύδοντες.

Υπό την απειλή του casus belli των Τούρκων, η Ελλάδα διαπραγματεύεται μαζί τους για το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, παρότι αυτό το δικαίωμα ασκείται μονομερώς. Στις διαπραγματεύσεις έχει επέλθει σύγκλιση για χωρικά ύδατα διαφοροποιημένου εύρους. Στις ακτές που είναι μακριά από την Τουρκία θα γίνει επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια. Για τις ελληνικές ακτές που γειτνιάζουν με την Τουρκία η Άγκυρα αρνείται οποιαδήποτε επέκταση. Τέλος, στις ενδιάμεσες περιοχές συζητείται μερική επέκταση στα 8 με 9 ναυτικά μίλια. Οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει ότι το εύρος του ελληνικού εναερίου χώρου, από τα 10 ναυτικά μίλια που είναι σήμερα, θα ευθυγραμμιστεί με το εύρος των χωρικών υδάτων.

Είναι κρίσιμη παράλειψη το γεγονός ότι από τις διερευνητικές επαφές απουσιάζουν οι «γκρίζες ζώνες». Το γεγονός ότι η Άγκυρα δεν το θέτει έχει –κακώς– εφησυχάσει την Αθήνα. Οι Τούρκοι περιμένουν να πάρουν ό,τι πάρουν, αφήνοντας για μετά την επαναφορά της επεκτατικής θεωρίας τους. Η εγκατάλειψη της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» πρέπει να τεθεί από την ελληνική διπλωματία ως όρος για την προώθηση των διαπραγματεύσεων. Το καλύτερο θα ήταν το πρόβλημα να λυνόταν μέσω της οριοθέτησης των θαλάσσιων συνόρων.
Κεντρική επιδίωξη της Αθήνας πρέπει να είναι το οριστικό κλείσιμο κάθε «παραθύρου», από το οποίο μπορεί η Τουρκία να προβάλει διεκδικήσεις. Από τη στιγμή, μάλιστα, που η κυβέρνηση Παπανδρέου διαπραγματεύεται σοβαρές εκπτώσεις στα εθνικά δικαιώματα, προκειμένου να καταστήσει δυνατή μία συμφωνία με την Άγκυρα, είναι έγκλημα αυτή η συμφωνία να αφήσει ασάφειες και εκκρεμότητες. Εάν η ελληνική πλευρά θέσει το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών» στις διαπραγματεύσεις, θα φανεί εάν οι Τούρκοι το χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό όπλο, όπως πιστεύουν ορισμένοι στην Ελλάδα, ή εάν πρόκειται για πραγματική διεκδίκηση.

Περιοδικό "Επίκαιρα" - 7/4/11

Διαβάστε περισσότερα...

Ξεκινά ο 50ος κύκλος διευρευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας

Εφ. Μπιρλίκ 8-4-2011

Θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα ο 50ος κύκλος των διερευνητικών επαφών ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα που άρχισαν και συνεχίζονται από το 2002. Ανώτατοι αξιωματούχοι των δύο υπουργείων εξωτερικών στις ¨διερευνητικές επαφές¨ που θα αρχίσουν την επόμενη εβδομάδα θα εξετάσουν τις διμερείς ασυμφωνίες με πρώτα τα θέματα του Αιγαίου.

Το ΥΠΕΞ ανακοίνωσε πως την Δευτέρα στη Αθήνα ξεκινά ο 50ος κύκλος των ¨διερευνητικών επαφών¨. Ο 49ος κύκλος των διερευνητικών επαφών που άρχισαν από το 2002 πραγματοποιήθηκε στην άγκυρα τον Ιανουάριο. Οι ¨διερευνητικές επαφές μετά την επίσκεψη του Ερντογάν τον Μάιο στην Αθήνα, επιταχύνθηκαν σημαντικά.

Μετά τον 42ο κύκλο τον Ιούλιο του 2009, ο 43ος έγινε τον Μάιο του 2010, και μετά με μια επιτάχυνση έγιναν άλλοι πέντε μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει από την αρχή να μην γίνονται ανακοινώσεις στην κοινή γνώμη σχετικά με την πορεία των επαφών.

http://tourkikanea.gr/

Διαβάστε περισσότερα...