Οι Γκαιμπελίσκοι του ΣΥΡΙΖΑ

Σε μια επίδειξη θράσους, διαστρέβλωσης και σπίλωσης υπολήψεων που θα τη ζήλευε και ο Γκαίμπελς, ολόκληρος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ (Αυγή, left.gr, "Κουτί της Πανδώρας" κ.ά.) επιτίθεται από χθες το βράδυ με σφοδρότητα στο νέο ιστορικό Ιωάννη Κωτούλα, του οποίου κείμενα έχουμε δημοσιεύσει και στο "Εν Κρυπτώ". Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι ο Ι. Κωτούλας, με το βιβλίο του "Μετανάστευση και Κυρίαρχη Εθνική Κουλτούρα" υπήρξε από τους πρώτους στην Ελλάδα διανοητές που αντέκρουσαν με επιχειρήματα το χρεωκοπημένο ιδεολόγημα της "πολυπολιτισμικότητας", στο οποίο βασίζονται εν πολλοίς οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταναστευτικό.

Επίσης, όντας αποσπασμένος στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών Χ. Αθανασίου που ετοιμάζει το νέο νόμο περί ιθαγένειας, ο Ι. Κωτούλας σε πρόσφατο άρθρο του είχε προδιαγράψει τις βασικές γραμμές του νέου νόμου σε συμμόρφωση με τη σχετική απόφαση του ΣτΕ, όπως ο γνήσιος δεσμός του αλλοδαπού προς την Ελληνική Δημοκρατία και η εξατομίκευση της κρίσης για την απόκτηση της ιθαγένειας. Προφανώς, αυτά δεν άρεσαν στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε δεν άρεσε και η απόφαση του ΣτΕ...

Έπρεπε όμως να βρεθεί και αφορμή για την επίθεση κατά του Κωτούλα - και βρέθηκε: είναι μια μονογραφία του με τίτλο "Η άνοδος του Γ΄ Ράιχ" που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Ιστορικά θέματα" και βασίζεται σε μεταφράσεις πρωτογενών κειμένων διαφόρων ιστορικών. Μεταξύ αυτών και ένα κείμενο του (αντιναζιστή) Ζακ Ελλύλ, στον οποίο ρητώς παραπέμπει ο Κωτούλας), με αριθμητική παραπομπή όπως συνηθίζεται σε επιστημονικές εργασίες:

Κι όμως, ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ χρεώνει αυτό το κείμενο στον ίδιο τον Κωτούλα, χαρακτηρίζοντάς τον υμνητή του ναζισμού κλπ. Τη χονδροειδή συκοφαντία κατά του ιστορικού υιοθέτησε και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Β. Κατριβάνου που ζήτησε την απομάκρυνσή του από τη θέση του συμβούλου του υφυπουργού κ. Αθανασίου.

Οι εξηγήσεις για μια τόσο χονδροειδή διαστρέβλωση της πραγματικότητας μπορούν να είναι μόνο δύο:
- Είτε στο ΣΥΡΙΖΑ, την Αυγή και το left.gr είναι τόσο αγράμματοι, που δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν τις παραπομπές ενός συγγραφέα από τις δικές του απόψεις.
- Είτε ο σκοπός τους είναι η σπίλωση και "δολοφονία χαρακτήρος" (character assasination), για έναν διανοητή πολιτικά ενεργό, και εξαιρετικά ενοχλητικό γι' αυτούς.
Και επειδή το πρώτο είναι λίγο δύσκολο να το πιστέψουμε, καταλήγουμε στο δεύτερο: το ζητούμενο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η ιδεολογική τρομοκρατία και η ταύτιση κάθε φωνής που μιλά για Έθνος και Πατρίδα με την ακροδεξιά. Συγκεκριμένα για τον Κωτούλα, ο στόχος τους είναι η ηθική εξουθένωση και πολιτική εξουδετέρωση ενός ιστορικού που με το έργο του έχει συμβάλει στην απομυθοποίηση και αποκαθήλωση της έννοιας της "πολυπολιτισμικότητας" που για τον ΣΥΡΙΖΑ και τις λοιπές συνιστώσες έχει θέση ιδεολογικού "τοτέμ".

Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν ψάχνετε για οπαδούς του Γκαίμπελς, κοιταχτείτε στον καθρέφτη...

Διαβάστε περισσότερα...

Η αντισυνταγματικότητα του ν. 3838/2010 για την ιθαγένεια και το νέο πλαίσιο

Tου Ιωάννη Κωτούλα*

Η 60/2013 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι 10 άρθρα του Ν. 3838/2010 (1α, 14-21 και 24), γνωστού σε δημοσιολογικό επίπεδο ως «νόμου Ραγκούση», είναι ανίσχυρα ως αντιβαίνοντα σε θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος της Ελλάδας. Κατά συνέπεια, ο Ν. 3838/2010 αποτελεί μία από τις πλέον προβληματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και ενδεικτική περίπτωση υπαγωγής της αυτονόητης συνταγματικής συμβατότητας ενός νόμου σε μια ιδεοληπτική προσέγγιση.

Η αντισυνταγματικότητα του Ν. 3838/2010 αφορά τρεις κύριες περιπτώσεις:

α. Το απλό δίκαιο εδάφους χωρίς οιαδήποτε φοίτηση σε ελληνικό σχολείο. Το απλό δίκαιο εδάφους, δηλαδή η γέννηση στην επικράτεια της χώρας, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθεί ότι θεμελιώνει γνήσιο δεσμό με τη χώρα, καθώς δεν υφίστανται άλλες προϋποθέσεις, όπως η ελληνική παιδεία και η κοινωνική ενσωμάτωση. Η ιδιαίτερα προβληματική αυτή διάταξη, η οποία, πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν απαντά με αυτή τη μορφή σε καμία χώρα της Ευρώπης, θα υπονόμευε την κρατική κυριαρχία σε μέγιστο βαθμό. Και αυτό διότι θα ήταν δυνατόν αλλοδαποί να αποκτούν αυτομάτως, με τη γέννησή τους και χωρίς καμία απολύτως προϋπόθεση, την ελληνική ιθαγένεια, να εγκαταλείπουν χωρίς να φοιτήσουν στο σχολείο την Ελλάδα και να διαθέτουν ελληνική ιθαγένεια αυτοί και οι απόγονοί τους.


β. Την εξαετή φοίτηση ως προϋπόθεση για την κτήση της ιθαγένειας. Το σύνταγμα της Ελλάδας αναφέρει ρητά στο άρθρο 16, παρ. 3, ότι τα έτη υποχρεωτικής φοίτησης δεν μπορεί να είναι λιγότερα από εννέα. Η εισαγωγή εξαετούς φοίτησης για τα τέκνα αλλοδαπών ήταν μια προδήλως αντισυνταγματική πρακτική, η οποία λειτουργούσε σε βάρος των τέκνων, αφού τους παρείχε ελλιπή παιδεία.

γ. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι για αλλοδαπούς υπηκόους τρίτων χωρών, για μη κοινοτικούς, δηλαδή, αλλοδαπούς. Το σύνταγμα ρητά επιφυλάσσει μόνο στους έλληνες πολίτες τα δικαιώματα που κατοχυρώνουν την πολιτική συμμετοχή, με κεντρικό παράδειγμα το άρθρο 29 για το δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικό κόμμα, χωρίς το οποίο δεν νοείται συμμετοχή σε εκλογές ούτε σε τοπικό επίπεδο. Οι κοινοτικοί υπήκοοι συμμετέχουν βάσει των προβλέψεων της ΕΕ. Η αντισυνταγματικότητα της ψήφου των αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών στις εκλογές των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί ένα από τα ουσιωδέστερα σημεία, τα οποία καταδεικνύουν την ανεπάρκεια του Ν. 3838/2010.

Ο Ν. 3838/2010, επομένως, υπήρξε μια πρόχειρη και εμφανώς αντισυνταγματική απόπειρα εισαγωγής ορισμένων εννοιών, όπως το δίκαιο του εδάφους, και καθιέρωσης διαδικασιών, όπως η εκχώρηση ψήφου σε μη κοινοτικούς υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίες έχουν απορριφθεί ως προβληματικές, αλλά και αντισυνταγματικές σε χώρες-οδηγούς της διαχείρισης του μεταναστευτικού, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Αυστρία.

Ο νέος νόμος Αθανασίου, ο οποίος θα αντικαταστήσει διατάξεις του Ν. 3838/2010 και θα επαναδιατυπώσει τον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγενείας, θα ήταν χρήσιμο να εδράζεται στις εξής θεμελιώδεις αρχές:

α. Στη διακρίβωση του γνησίου εξατομικευμένου δεσμού του ενδιαφερομένου να πολιτογραφηθεί αλλοδαπού προς το ελληνικό κράτος και τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας. Ο γνήσιος δεσμός συνδέεται με την έννοια της δομικής ενσωμάτωσης, η οποία πρέπει να προηγείται του αιτήματος πολιτογράφησης του αλλοδαπού. Η ιθαγένεια δεν αποτελεί μέσο ενσωμάτωσης, αλλά το τελικό στάδιο μιας ήδη επιτευχθείσης διαδικασίας ενσωμάτωσης. Η ιδιότητα της ελληνικής ιθαγενείας πρέπει, δηλαδή, να αποτελεί το τελικό στάδιο της ενσωμάτωσης των αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία και όχι το µέσο για την ενσωμάτωση στην ελληνική κοινωνία αλλοδαπών, όπως ίσχυε με τον Ν. 3838/2010.

β. Στην εξατομίκευση της κρίσης για την απόκτηση της ιθαγένειας, η οποία είναι σύμφωνη με τον σεβασμό της διακριτής προσωπικότητας του ατόμου. Η εξατομίκευση της κρίσης συνδέεται με την καθιέρωση τεστ ιθαγένειας με υψηλό επίπεδο ελληνομάθειας και υποχρεωτικής συνέντευξης, αυτονόητων πρακτικών σε ένα ορθολογιστικό και θετικιστικό πλαίσιο αξιοκρατικής διάγνωσης.

γ. Στον εξορθολογισμό της μόνιμης και νόμιμης διαμονής στην χώρα, η οποία είναι δυνατόν να προσεγγίσει τα 10 ή 12 έτη κατά το υπόδειγμα της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας. Συναφής είναι και η πρόβλεψη για προγενέστερη νόμιμη είσοδο στην ελληνική επικράτεια.

δ. Στην ιδιαίτερη μέριμνα για τους ανά την υφήλιο ομογενείς, οι οποίοι αποτελούν τμήμα της ελληνικής πολιτισμικής κοινότητας.

* Ο Ιωάννης Κωτούλας είναι ιστορικός, συγγραφέας των μελετών «Μετανάστευση και κυρίαρχη εθνική κουλτούρα» (εκδ. Παπαζήση, 2011) και «Ιθαγένεια και κρατική κυριαρχία» (εκδ. Παπαζήση, υπό έκδοση).

www.tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα...