Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομική Κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικονομική Κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

BofA: Όσο η Ελλάδα διατηρεί πρωτογενές πλεόνασμα η απειλή της τρόικας είναι αναξιόπιστη

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

Πριν από έναν χρόνο, η Bank of America Merrill Lynch υποστήριζε πως το νέο πρόγραμμα της Ελλάδας ήταν βασισμένο σε ένα τέλειο προφίλ χρέους. Υπέθετε ότι η Ελλάδα θα ανταποκρινόταν στους στόχους που της έχουν τεθεί και πως η υπόλοιπη Ευρώπη θα κάλυπτε το οποιοδήποτε χρηματοδοτικό κενό και το ελληνικό χρέος θα γινόταν βιώσιμο. Τώρα, όπως τονίζει η τράπεζα, είναι η σειρά της Ευρώπης να τηρήσει τη δική της πλευρά της συμφωνίας.

H σημερινή δυναμική χρέους -ανάπτυξης της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμη, και η μοναδική επιλογή για την Ευρώπη είναι να καταλήξει να συμφωνήσει σε μια μερική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, τονίζει η Bofa.

Όπως επισημαίνει, εάν η Ευρώπη δεν διευκολύνει την Ελλάδα, τότε η χώρα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της. Όσο η Ελλάδα διατηρεί πρωτογενές πλεόνασμα, η απειλή της τρόικας να σταματήσει το πρόγραμμα, αντί να συμφωνήσει σε μια αναδιάρθρωση του χρέους, δεν είναι αξιόπιστη καθώς η Ελλάδα θα μπορούσε να καλύψει τις βασικές της ανάγκες εάν απλώς σταματούσε να πληρώνει τα χρέη της, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων αφορά δάνεια που έχει λάβει από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Το βασικό σενάριο της τράπεζας είναι ότι η τρέχουσα δυναμική χρέους-ανάπτυξης δεν είναι βιώσιμη, ωστόσο δεν αναμένεται OSI, αλλά παράταση των λήξεων των δανείων και περαιτέρω μείωση των επιτοκίων.

Εάν οι μακροπρόθεσμες επιδόσεις της Ελλάδας γύρω από την ανάπτυξη απογοητεύσουν και οι μεταρρυθμίσεις καθυστερήσουν ή δεν αποδώσουν, τότε θα χρειαστεί ελάφρυνση του χρέους κατά 100 δισ. ευρώ, με χαμηλότερα επιτόκια από το EFSF - κάτι το οποίο είναι βέβαια αρκετά δύσκολο πολιτικά - και μεγάλη παράταση στις λήξεις των δανείων.

Όπως υποστηρίζει, μια ελάφρυνση χρέους που θα θέτει ως όρο συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, και όχι τριμηνιαίες αναθεωρήσεις του προγράμματος, θα μπορούσε να αυξήσει τις πιθανότητες μιας βιώσιμης ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.

Όπως εκτιμά, το χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας αγγίζει τα 10,9 δισ. ευρώ, δηλαδή 4,4 δισ. ευρώ το 2014 και 6,5 δισ. ευρώ το 2015. Η ΒοfA επισημαίνει ότι υπάρχουν κίνητρα τόσο για την τρόικα όσο και για την ελληνική κυβέρνηση, να συμφωνήσουν σε μέτρα λιτότητας για τον επόμενο χρόνο και για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού.

Και οι επιλογές είναι πολλές, τονίζει, όπως η περαιτέρω χρηματοδότηση του προγράμματος, η χρήση των υπολοίπων από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, εκδόσεις ομολόγων, μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή και μετακύληση των ομολόγων που ωριμάζουν από τις κεντρικές τράπεζες.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Κατά 15% μειώθηκαν οι γεννήσεις από το 2008

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2013

Σοβαρές είναι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στον αριθμό των γεννήσεων που σημειώνονται στην Ελλάδα, καθώς η μείωση των γεννήσεων σε σύγκριση με το 2008 φτάνει το 15%. Αυτό προκύπτει από στοιχεία του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού που κατέθεσε στη Βουλή ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της Νέας ΜΕΡΑς Ι. Κουράκου.

Συγκεκριμένα το 2008 οι γεννήσεις ζώντων νεογνών στην Ελλάδα ήταν 118.302 και έκτοτε ακολούθησαν πτωτική πορεία, φτάνοντας το 2012 στις 100.980:

2008: 118.302
2009: 117.933
2010: 114.766
2011: 107.200
2012: 100.980

Στην απάντησή του ο υπουργός Υγείας συνδέει ευθέως την υπογεννητικότητα με την οικονομική κρίση, δηλώνοντας ότι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας «αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δύο δεκαετίες και επιδεινώνεται σημαντικά την τελευταία περίοδο, λόγω της έντονης οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα».

Ο υπουργός Υγείας μιλάει επίσης για συνεχή μείωση των αριθμών των γεννήσεων, έντονη μείωση των δεικτών γεννητικότητας και αναλογίας γεννήσεων ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας. Επίσης διαπιστώνεται αύξηση του μέσου όρου ηλικίας γάμου (με αποτέλεσμα τη γέννηση παιδιών σε μεγαλύτερες ηλικίες των γονέων) και σημαντική συμμετοχή γεννήσεων από οικογένειες μεταναστών.

Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα είναι η αύξηση των γεννήσεων νεκρών εμβρύων, που κατά τον ανεξάρτητο βουλευτή πιθανόν να οφείλεται στην ανεργία και την οικονομική αδυναμία των εγκύων, με αποτέλεσμα να παραλείπουν εξετάσεις και ελέγχους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο υπουργός Υγείας στην απάντησή του αποδέχεται ότι η ασφαλιστική κάλυψη των εξετάσεων προγεννητικού ελέγχου είναι ανεπαρκής, υποσχόμενος ότι το υπουργείο θα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη διεύρυνση των προβλεπόμενων εξετάσεων προγεννητικού ελέγχου, ώστε να υπάρχει δυνατότητα ασφαλιστικής κάλυψης αυτών από τον ΕΟΠΥΥ και άλλα ταμεία, καθώς και ένταξης της εν λόγω παροχής για τους ανασφάλιστους και οικονομικά αδυνάτους.

Διαβάστε περισσότερα...

Το ελληνικό ευρω-δίλημμα: Διαχείριση της αυταπάτης ή κόψιμο του γόρδιου δεσμού;

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Με ένα τολμηρό άρθρο του που ήδη προκάλεσε πολλές συζητήσεις, ο τ. υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος πραγματεύεται το πρόβλημα της παραμονής ή μη της Ελλάδας στο Ευρώ, και των προϋποθέσεων αυτής. Αναδημοσιεύουμε το άρθρο ασχέτως συμφωνίας με το περιεχόμενό του, αφ' ενός γιατί πρόκειται για μια θαρραλέα παρέμβαση σε ένα θέμα φορτισμένο, που από την αρχή της "ελληνικής κρίσης" αντιμετωπίζεται με όρους συνθηματολογίας και όχι σοβαρής πολιτικής ανάλυσης.

Αφ' ετέρου, διότι κατά τη γνώμη μας ο Α. Παπαδόπουλος υπήρξε ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς των τελευταίων δεκαετιών που άφησαν έργο: ως υπουργός Οικονομικών πέτυχε πρωτογενή πλεονάσματα το 1994-96, ως υπουργός Εσωτερικών το 1996-99 προώθησε το πρόγραμμα «Καποδίστριας», ενώ ως υπουργός Υγείας (2000-2002) εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τα συμφέροντα που λυμαίνονταν το χώρο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ψύχραιμη εισήγησή του ως προϊστάμενου υπουργού της ΕΥΠ κατά την κρίση Οτσαλάν (1999), η οποία αγνοήθηκε από τους Σημίτη - Πάγκαλο, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ακολουθεί το άρθρο:

ΑΡΘΡΟ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24 ΜΑΪΟΥ 2013

“Το ελληνικό ευρω-δίλημμα: Διαχείριση της αυταπάτης ή κόψιμο του γόρδιου δεσμού;”
Το συμφέρον της Ελλάδας είναι να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, είναι πεποίθησή μου ότι το πρόγραμμα οικονομικής και λειτουργικής ανάταξης, που συγκρότησε και επέβαλε ο τριμερής Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, σε συνδυασμό με την απουσία εθνικής αυτενέργειας, την οδηγεί, παρά τα κύματα εισαγόμενης και εδωδίμως καλλιεργούμενης εσχάτως αισιοδοξίας, σε “πλήρες τέλμα” εντός της επόμενης τριετίας. Παρά την σημερινή ρητορική του διεθνούς παράγοντα ότι η Ελλάδα δεν θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες να αχθεί μόνη της εκτός αυτής είναι πολύ μεγαλύτερες από την παραμονή της. Η συνεχιζόμενη εγγενής αδυναμία της να κατανοήσει το βάθος του προβλήματός της και να προσαρμοστεί στις σημερινές αλλά και στις μέλλουσες οικονομικές συνθήκες ανταγωνισμού που θα επικρατήσουν στην Ευρώπη και όχι μόνο θέτουν εξαρχής το όλο θέμα της παραμονής της στην Ευρωζώνη.

Το «τέλος» του μνημονίου;

Η συμφωνία του 2010, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, ανάμεσα στη χώρα μας και στο Τριμερές Σχήμα για την χρηματοπιστωτική διάσωσή της, καθώς και τα κάθε μορφής μέτρα που περιελάμβανε - και ανεξάρτητα από τις όψιμες θεωρίες και άλλοθι, που εν τω μεταξύ αναπτύχθηκαν, περί “λάθους υπολογισμού του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή” - ήταν απολύτως αναγκαία και επιβεβλημένη για τη διατήρησή της στο Ευρώ και την απαλλαγή της από παραμορφώσεις και δυσλειτουργίες, οι οποίες την οδήγησαν σε κατάσταση “χρεοστασίου”.

Παρά τα κάποια θετικά και εξυγιαντικά αποτελέσματα από την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας (μνημόνιο), τα οποία δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς λογικός άνθρωπος, το πρόγραμμα αυτό, εκτός από τις ιδεοληψίες του και τα προβλήματα που δημιούργησε κυρίως στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, έπαυσε να οικοδομεί ουσιαστικές προϋποθέσεις δημιουργίας νέων διατηρήσιμων οικονομικών συνθηκών. Είναι πλέον ανεπαρκές, ατελές και εμβαλωματικό. Εξελίσσεται τελικά σαν λογιστικό μοντέλο πάνω σε μια αποξηραμένη παραγωγική βάση και σε μια καχεκτική οικονομία. Μια οικονομία που πριν την κατάρρευσή της ήταν απλώς “μεγενθυμένη” από δάνεια κεφάλαια και περιορισμένα “ανεπτυγμένη”, αφού την αποβιομηχανοποίηση του ’70 και του ’80 ακολούθησε η αποβιοτεχνοποίηση κυρίως των τελευταίων χρόνων της κρίσης. Ήταν ήδη, ούτως ή άλλως, μια μικρομεσαία οικονομία που επέζησε κυρίως χάριν της φοροδιαφυγής.

Η ενσκήψασα «αισιοδοξία» - Ζητήματα Εθνικής Αξιοπρέπειας

Που όμως οφείλεται παρ’ όλα αυτά η ξαφνική επέλαση του κλίματος δοξαστικής αισιοδοξίας, και μάλιστα όταν επικρατούν συνθήκες συνεχούς περιορισμού της οικονομικής δραστηριότητας και παρατεταμένου οικονομικού παγετώνα; Νομίζω καταρχάς ότι σε κάποιους προέκυψε η ανάγκη ενός ακόμα “ιαματικού ψεύδους”, το οποίο δεν αφορά στις υποθέσεις της χώρας, αλλά στις εφήμερες εντυπώσεις μιας αμήχανης και εξαντλημένης πλέον διαχείρισης της κρίσης. Αυτό όμως κάνει μια μεγαλύτερη ζημιά. Καλλιεργεί ψευδαισθήσεις και υπονομεύει την επίπονη, αλλά άκρως αναγκαία, διαδικασία που οδηγεί στην βαθειά κατανόηση του προβλήματος και της πραγματικής κατάστασης, ώστε να δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση.

Παιχνιδίζει ο οπτιμισμός με το αίσθημα του ατομικού κινδύνου και της ατομικής ελπίδας. Δεν αφήνει να αναπτυχθεί στην ελληνική κοινωνία η αίσθηση του συλλογικού κινδύνου, ώστε να ληφθούν στέρεες εθνικού χαρακτήρα αποφάσεις και όχι ν'αναπτυχθούν λογικές ατομικής αυτοπροστασίας από τις συνέπειες της κρίσης. Η ελπίδα και η αισιοδοξία δομούνται, δεν διακηρύσσονται.

Όσοι λοιπόν επιμένουν να υποδύονται τους "αισιόδοξους", μοχλεύοντας επικοινωνιακά σε κάποια πράγματι θετικά αποτελέσματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του μνημονίου, ή όσοι άλλοι θέλουν να πιστεύουν γενικώς στην τελική διάσωση της χώρας, οφείλουν να γνωρίζουν ότι η "αισιοδοξία" τους αυτή, αλλά και η "απαισιοδοξία", μπορεί να είναι μια σεβαστή ατομική τους επιλογή, αλλά στην πολιτική δεν έχει καμιά αξία ούτε σαν ατομικό γνώρισμα, ούτε σαν μεταφυσικό φαινόμενο πίστης, ούτε σαν ειδύλλιο.

Στην πολιτική υπάρχει μόνο η "δύσκολη αισιοδοξία" που οικοδομείται μόνο με σκληρή συλλογική προσπάθεια, με σχέδιο και θυσίες, με ρεαλισμό, ορθολογισμό και με κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο επίπεδο της τρέχουσας πολιτικής είναι βέβαιο ότι η ιστορία θα αναγνωρίσει τις προσπάθειες της σημερινής κυβέρνησης να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη, εφαρμόζοντας αποφασιστικά τα επιβληθέντα οικονομικά και θεσμικά μέτρα του μνημονίου. Όπως επίσης πρέπει να της καταλογιστεί στα αρνητικά της το γεγονός ότι δεν ανέλαβε μέχρι σήμερα καμιά σημαντική πρωτοβουλία που να έχει τη δική της σφραγίδα σε κανένα σημαντικό πεδίο.

Για να αρχίσει η απομείωση του χρέους απαιτούνται πρωτογενή πλεονάσματα σταθερά τουλάχιστον για μία επταετία σε ποσοστό πάνω από 5% του ΑΕΠ καθώς και υψηλούς ρυθμούς πραγματικής ανάπτυξης. Είναι τουλάχιστον άκομψο και πρωτοφανές να προβάλλεται ως η νέα “Μεγάλη Ιδέα του Έθνους” η επίτευξη κάποιου ελάχιστου πρωτογενούς πλεονάσματος, με τους γνωστούς τρόπους, και μάλιστα για ένα τρίμηνο! Αυτό είναι μια ακόμη ένδειξη μειωμένων φιλοδοξιών και προσδοκιών.

Θα ήταν χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι την περίοδο 1994-1996, σε συνθήκες βαθειάς κρίσης χρέους και μηδενικής ανάπτυξης, χωρίς περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, αλλά κυρίως με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, επετεύχθη για πρώτη φορά πρωτογενές πλεόνασμα 4,2%, 3% και 4% του ΑΕΠ αντίστοιχα. Η επιτυχία αυτή δεν προβλήθηκε συνειδητά, ούτε η τότε κυβέρνηση πανηγύρισε, έχοντας επίγνωση ότι αυτό δεν ήταν «λεία» προς διανομή από τον τότε λαϊκισμό, αλλά προοριζόταν αποκλειστικά για τη μείωση και του τότε υπέρογκου χρέους. Τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρήθηκαν μέχρι το 2001.

Στη χώρα επίσης επικρατούν συγχύσεις από τη συνεχή αντιφατικότητα και την πολλαπλότητα των διαβρωτικών μηνυμάτων του παραπλανητικού λαϊκισμού. Αναπτύσσονται επικίνδυνες και ανεύθυνες απόψεις, όπως εκείνες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ότι η σωτηρία της χώρας "περνά" δήθεν μέσα από μία απλή κατάργηση του "αντιλαϊκού μνημονίου", κάτι που όμως θα μας οδηγούσε σε περαιτέρω ακραία επιδείνωση της σημερινής κατάστασης. Οι απόψεις αυτές είναι το ίδιο καταστροφικές και επικίνδυνες με εκείνες που καλλιεργούν στο λαό την "αισιόδοξη παραμυθία" ότι δήθεν η κρίση είναι πλέον πίσω μας και σύντομα θα επανέλθουμε στην “προ αυτής κατάσταση”. Αυτό είναι το νέο ψεύδος της περιόδου.

Είναι ταυτόχρονα επίσης αναξιοπρεπές για κάθε λαό να εναποθέτει μοιρολατρικά την τύχη των επόμενων γενεών του στα εκλογικά αποτελέσματα άλλων χωρών (πχ. Γαλλία, Γερμανία). Είναι εθνική δειλία και έλλειψη εθνικής ζωτικότητας να μην παράγει μια χώρα τα δικά της γεγονότα (πολιτικά, οικονομικά, θεσμικά, κλπ) και να αφήνεται στις διαθέσεις τρίτων που δυστυχώς πολλές φορές συνοδεύονται και από μη δημοσιοποιημένα προσβλητικά σχόλια του τύπου «άσε να τελειώσουν οι εκλογές και θα δούμε τι θα κάνουμε με δαύτους». Είναι επίσης εξίσου αναξιοπρεπές να πανηγυρίζουμε με τα πλαστά πιστοποιητικά που μας χορηγεί απλόχερα την περίοδο αυτή ο Διεθνής Παράγων περί δήθεν “βιωσιμότητας” της ελληνικής οικονομίας και του δημόσιου χρέους. Είναι προφανές ότι λόγω της άγνωστης ακόμη κατάληξης της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιθυμούν, εταίροι και μη, η Ελλάδα να λειτουργήσει αυτή την περίοδο ως η ανεξέλεγκτη “παράφρων μεταβλητή” του Ευρωσυστήματος.

Πολλές χώρες βρέθηκαν στην ανάγκη καταφυγής σε διεθνή αρωγή. Οι διαφορετικοί χειρισμοί ήταν ανάλογοι με την ποιότητα και την βαρύτητα των αποφάσεων των χωρών αυτών να διαπραγματευτούν σωστά, να εφαρμόσουν τις συμφωνίες αποτελεσματικά και να εξέλθουν σύντομα από την κρίση. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα δύο (2) χωρών, οι οποίες υπέγραψαν “μνημόνια”, αλλά πολύ σύντομα αποφάσισαν να κινηθούν και πέραν αυτών έως ότου διασφαλίσουν μια παραγωγική, ανταγωνιστική και διατηρήσιμη οικονομία. Ανασυγκρότησαν την οικονομία τους πάνω σε δικό τους σχέδιο οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής ανάπτυξης, που οι ίδιοι κατέστρωσαν και υπεράσπισαν ως κοινωνίες που τις διακρίνει η ζωτικότητα και η ευθύνη.

Οι αναδυόμενες πλέον ως σημαντικές οικονομικές υπερδυνάμεις της Βραζιλίας και της Τουρκίας αυτό τον δρόμο ακολούθησαν. Τα θαυμαστά αποτελέσματα που πέτυχαν οι χώρες αυτές μέσα σε λίγα χρόνια δεν ήταν έργο μόνο κάποιων πεφωτισμένων προσώπων. Προικισμένοι άνθρωποι προέκυψαν, αλλά δεν θα έφταναν από μόνοι τους, όπως πολλοί ίσως να πιστεύουν. Η ταχύτατη, στέρεη και διατηρήσιμη συνολική ανάπτυξη των χωρών αυτών, βεβαίως με τις ιδιαιτερότητές τους, είναι αποτέλεσμα της απελευθέρωσης μεγάλων κοινωνικών δυνάμεων. Δεν αρκέστηκαν οι κοινωνίες τους μόνο στις υπερσυντηρητικές και εν πολλοίς διαβρωμένες και βολεμένες ηγέτιδες τάξεις τους. Συνειδητοποίησαν και οι δύο λαοί ότι έχουν συλλογική ευθύνη στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους και διαισθάνθηκαν ότι έχουν χρέος να υποστηρίξουν το αντικειμενικό συμφέρον της χώρας τους.

Οι «ηγέτιδες» τάξεις της χώρας μας
Κάθε κοινωνία συνήθως, σε περιόδους κρίσης, καθοδηγείται από ένα κυρίαρχο πνεύμα, που είναι η συνισταμένη της συλλογικής αντίληψης και του τρόπου με τον οποίο “κοιτάει τον εαυτό της” και χαράζει την προοπτική της. Στη χώρα μας έχει εγκατασταθεί το πνεύμα “του ακαταμάχητου λαϊκισμού”, που σε συνδυασμό με την καλλιέργεια του “ατομισμού” και ενός εγκαθιδρυμένου καταναλωτισμού, την έφερε, και δυστυχώς φοβάμαι ότι θα τη διατηρήσει για πολλά χρόνια ακόμη, σε καθεστώς “Διεθνούς Ζητείας”. Να εκλιπαρεί δηλαδή η χώρα νέες περικοπές χρέους, νέες παρατάσεις αποπληρωμής του καθώς και νέα δάνεια. Και όλα αυτά να προβάλλονται ως οι νέες μέλλουσες “επιτυχίες” της χώρας. Αλλοίμονο! Υπεύθυνες γι’ αυτό είναι όλες ανεξαιρέτως οι σημερινές ηγέτιδες τάξεις της χώρας και κατά σειρά ευθύνης:

(α) Η πολιτική ελίτ, από όπου προέρχομαι - και με τις δικές μου ευθύνες να με βαρύνουν - κυριαρχείται από το πνεύμα του βαθέως λαϊκισμού, το οποίο διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Γι’ αυτό ο πολιτικός αγώνας στην Ελλάδα διεξάγεται ανάμεσα στις διάφορες αποχρώσεις του λαϊκισμού και μάλιστα με αρκετή δόση οπορτουνισμού ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Δυστυχώς δεν διακρίνεις πλέον, όπως άλλοτε, πτυχές είτε πεφωτισμένης Αριστεράς (αυτή χάθηκε με το θάνατο του Γληνού), είτε πεφωτισμένης Δεξιάς, είτε του αστικού Κέντρου. Εξαιρέσεις υπήρχαν και υπάρχουν, αλλά ήταν και εξακολουθούν να είναι αποδυναμωμένες και ως εκ τούτου "αργούσες". Ο λαϊκισμός στη χώρα μας δεν λειτουργεί απλά και μόνο σαν δημαγωγικό εμπόριο ελπίδων προς τις ασθενέστερες τάξεις και τους «κυνηγούς» της εύκολης ευμάρειας. Δυστυχώς, κατέληξε με την πάροδο του χρόνου σε πολιτισμικό μόρφωμα που λειτουργεί σαν φιλοσοφία, νοοτροπία, αντίληψη ζωής, με συγκεκριμένες πρακτικές και συμπεριφορές, οι οποίες τελικά αποθεσμοποίησαν και διέλυσαν τη χώρα.

(β) Η οικονομική ελίτ, που συγκροτήθηκε μεταπολεμικά, πορεύτηκε αλληλοεξαρτώμενη με τις άλλες ηγέτιδες τάξεις και κυρίως με την πολιτική. Λειτούργησε χωρίς ανεπτυγμένη συνείδηση εθνικής ευθύνης, εκτός από κάποιες και εδώ εξαιρέσεις. Ιθύνουσα Εθνική Αστική Τάξη δεν θέλησαν να γίνουν ποτέ, υποδύθηκαν μόνο «ρόλους» που δεν πίστεψαν και παρέμειναν απλά ανώτερα εισοδηματικά στρώματα. Δεν ανέλαβαν ποτέ ευθύνες εγγύησης και πρωτοβουλίες υπεράσπισης της χώρας. Ανέχθηκαν, αν δεν υποδαύλισαν, τον λαϊκισμό για τα δικά τους συμφέροντα και συνέβαλαν αποφασιστικά στη θεσμική και οικονομική αποδυνάμωση της χώρας.

(γ) Η πνευματική ελίτ, έπαψε από καιρό να διαδραματίζει ρόλο πνευματικής καθοδήγησης. Δεν απέχει από την αλήθεια το γεγονός ότι η χώρα μας αντλεί ακόμη κυρίως από τα αποθέματα της πνευματικής παραγωγής που ανακόπηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Η όαση, και εδώ, των ελάχιστων εξαιρέσεων δεν συνιστά συγκροτημένη καθοδηγούσα πνευματική τάξη. Το γεγονός αυτό εξηγεί μελαγχολικά γιατί η Ελληνική κοινωνία δεν ολοκληρώθηκε πολιτισμικά και εν τέλει γιατί δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και θεσμικά.

(δ) Η ακαδημαϊκή ελίτ, βαρύνεται για την κατάσταση στο χώρο της Παιδείας και ιδιαίτερα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δεν λειτούργησαν ως πρωτοπορία και ασπίδα της Ελληνικής κοινωνίας.

(ε) Τα ίδια περίπου ισχύουν και για τις άλλες κοινωνικές ελίτ, όπως η Εκκλησία, με τον διαχρονικό εθνοφυλετισμό, ο συνδικαλισμός, με τον τυφλό διεκδικητισμό, τα media, με την υιοθέτηση επί σειράν ετών ακραίων συντεχνιακών διεκδικήσεων και με την υπερπροβολή καταναλωτικών προτύπων και πολιτισμικών υποπροϊόντων, ο αγροτικός συνδικαλισμός, που καλλιέργησε για πολλά χρόνια την αντίληψη του αγρότη – εισοδηματία του Δημοσίου και της ΕΕ, κ.λ.π.

Το αποκορύφωμα του «θριάμβου» όλων αυτών των ελίτ της χώρας ήταν την περίοδο 2008-2010, κατά την οποία, αντί, ως όφειλαν, να συλλάβουν τα ηχηρά σήματα της επερχόμενης κατάρρευσης της χώρας, προκειμένου να απαιτήσουν να ληφθούν τα ελάχιστα αναγκαία τότε μέτρα, σε σχέση με τα σημερινά, για τη διάσωση της χώρας, επέδειξαν δόλια άγνοια, ιδιοτελή “τύφλωση και κώφευση”.

Αυτές είναι περίπου οι ηγέτιδες τάξεις που διαθέτει σήμερα η χώρα. Εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες και να ορίζουν τις εξελίξεις. Αυτές καλούνται να διατηρήσουν τη χώρα εντός της Ευρωζώνης και ταυτόχρονα να προσελκύσουν επενδύσεις και να αναλάβουν πρωτοβουλίες με τις οποίες θα οικοδομηθεί μια νέα, βιώσιμη παραγωγική οικονομία και όχι μια οικονομία της υπερκατανάλωσης.

Η Ευθύνη και η Σωτηρία “εις ημάς αυτούς”

Μπορούν οι ηγέτιδες τάξεις της χώρας να σηκώσουν ένα τέτοιο βάρος; Μπορούν να μεταμορφωθούν σε οδηγούς της ελληνικής κοινωνίας, ώστε να παραμείνει η Ελλάδα στο κοινό νόμισμα και να υπηρετήσει το ένα και πραγματικό εθνικό συμφέρον;

Φοβάμαι ότι η μέχρι σήμερα εμπεδωμένη σ’ αυτές κυρίαρχη κουλτούρα δεν μπορεί να κρατήσει τη χώρα στην Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση, αλλά για να διασφαλιστεί Εθνικά αξιοπρεπής συμμετοχή στην Ευρωζώνη απαιτείται να συναντηθούν και να δράσουν και άλλες Κοινωνικές και Πνευματικές Δυνάμεις. Υπάρχουν. Είναι ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας που είναι απαλλαγμένος από ιδεολογήματα και είναι προικισμένος με τον ορθολογισμό των πραγμάτων και πιστεύει ότι η χώρα έχει συμφέρον να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Δεν υποκύπτει στις "ψυχρές αφαιρέσεις" της πολιτικής, αλλά υιοθετεί το γνήσιο "συναισθηματικό κριτήριο" στις επιλογές του.

Είναι οι δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη να ληφθούν Αποφάσεις Εθνικών Διαστάσεων. Αποφάσεις μεγάλης υπέρβασης του σημερινού μνημονίου. Δυνάμεις ικανές να απαιτήσουν και να συμβάλουν στο να συγκροτηθεί ένα άλλο νέο, ρεαλιστικό, αυστηρά πειθαρχημένο, χρονοστοχευμένο, θαρραλέο και ριζοσπαστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση με τη δημιουργία διατηρήσιμων προϋποθέσεων θεσμικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Να ενσωματώνει βεβαίως όλες τις συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα, αλλά και να προχωρά πέρα από αυτές. Να περιλαμβάνει καθολικές μεταρρυθμίσεις που θα εξαφανίσουν κάθε μορφή κοινωνικού και κρατικού συντεχνιασμού και κάθε κακόηθες παραθεσμικό μόρφωμα σε όλα τα πεδία, της Διοίκησης, της Οικονομίας, της Παιδείας, των Επενδύσεων, του Κοινωνικού Κράτους, των Συνταγματικών και Πολιτικών Θεσμών κ.λ.π.

Βασική επιδίωξη θα πρέπει να είναι η ριζική αναθέσμιση της χώρας που θα περιλαμβάνει 3 πυλώνες: α) το πολιτικό σύστημα β) το Κράτος γ) την οικονομία. Συγκεκριμένες και ριζοσπαστικές προτάσεις μου, από κοινού με άλλους, έχουν ήδη δημοσιευθεί πρόσφατα στον Τύπο και είναι ανηρτημένες σε αυτή την ιστοσελίδα. Στο χώρο δε ιδιαίτερα της οικονομίας, κύρια επιδίωξη θα είναι η δημιουργία σταθερών Δημοσιονομικών και Μακροοικονομικών Πεδίων, με την οικοδόμηση νέων μηχανισμών άσκησης και ελέγχου της δημοσιονομικής πολιτικής επί των δαπανών, με αποτελεσματική εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας σε διευρυμένη φορολογική βάση, όχι μόνο επί των ισχνών πλέον εισοδημάτων (αυτό δεν θα είναι απλώς ακραία αδικία, αλλά θα συνιστούσε και αντιοικονομική πολιτική) αλλά επί του συνόλου του ιδιωτικού πλούτου. Οι νέοι οικονομικοί θεσμοί θα κατατείνουν στην μετατροπή του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου σε παραγωγικό, με την οργάνωση και κατεύθυνση των διαθέσιμων ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων στη δημιουργία παραγωγικών μονάδων και υγιών θέσεων εργασίας.

Με το νέο αυτό πρόγραμμα θα προκύψουν και νέα επώδυνα μέτρα. Η κατάργηση π.χ. αθέμιτων προνομίων που ακόμα διατηρούνται θα προκαλούσε εμμέσως μειώσεις εισοδημάτων σε διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να κερδίσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της, για να διεκδικήσει και την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών προκειμένου να στεριώσει μια νέα υγιή παραγωγική οικονομία. Το πνεύμα του υπερκαταναλωτισμού που κυριάρχησε στη χώρα παραμένει ακόμα και καλλιεργείται δυστυχώς και σήμερα σαν δήθεν “κεκτημένος” τρόπος ζωής και συμπεριφοράς σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Πρέπει σύντομα ν’ αντικατασταθεί από την αντίληψη του “λιτού βίου” ως αξιακής επιλογής. Διαφέρει εννοιολογικά και ουσιαστικά από την λιτότητα, που είναι ο κάθε φορά επιλεγόμενος “εχθρός” του δημαγωγικού λαϊκισμού και του πνεύματος του άκρατου καταναλωτισμού.

Αυτός, κατά την άποψή μου, είναι ο ρεαλιστικός δρόμος ευθύνης για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την παραμονή της στο ευρώ. Όσο όμως και αν θεωρώ ότι αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα, άλλο τόσο δεν φαίνεται ακόμη ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι οι σημερινές κατεστημένες ελίτ της χώρας, διαβρωμένες από αυταρέσκεια και αυτισμό, και με τα χαρακτηριστικά “ποιότητας” που περιγράφηκαν παραπάνω, θα αφυπνίζονταν ξαφνικά και θα συναινούσαν σε ένα αυτόχθον και ολιστικό πρόγραμμα οικονομικής, θεσμικής και λειτουργικής ανασυγκρότησης στη θέση του σημερινού μνημονίου, ώστε η χώρα να παραμείνει στο Ευρώ.

Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να συντρέξουν και να κινητοποιηθούν και άλλες υπαρκτές, αλλά σχολάζουσες κοινωνικές και πνευματικές δυνάμεις, προκειμένου να καταστεί η χώρα ικανή να προστατεύσει τα συμφέροντά της σε βάθος χρόνου.

Επίλογος ή εισαγωγή;

Η Ελλάδα ή θα αποφασίσει τώρα την οριστική διάσωσή της και την αξιοπρεπή παραμονή της στο ευρώ ή θα οδηγηθεί μέσα στην επόμενη τριετία έξω από αυτό. Ο χρόνος όμως που έχει στη διάθεσή της για να το αποφασίσει εξαντλείται. Η «Μεγάλη Απόφαση» πρέπει να ληφθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα, χωρίς βραδύτητα, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Η χώρα δεν μπορεί να “σταφιδιάζει” άπραγη και επί ματαίω μέσα σε αδιέξοδες προοπτικές. Ούτε να “σαπίζει” από την ανημπόρια για εθνικές πρωτοβουλίες. Το δίλημμα είναι βαρύ, οι ευθύνες γιγάντιες και το κόψιμο του γόρδιου δεσμού της απραξίας απαιτεί να διατρέξουν την κοινωνία ισχυρές εσωτερικές δυνάμεις.

Η ιστορία θα είναι ανελέητη για όσους θα έχουν τελικά την ευθύνη της διολίσθησης της χώρας εκτός ευρώ. Θα είναι όμως περισσότερο ανελέητη με την ολιγωρία και την έλλειψη διορατικότητας εκείνων που θα την οδηγήσουν σε μια καταστροφική άτακτη έξοδο από την Ευρωζώνη.

Αν “ο μη γένοιτο” η χώρα οδηγηθεί εκτός ευρώ, ελπίζω οι τότε εκπρόσωποί της να διαθέτουν τις πολιτικές ικανότητες να το αντιληφθούν τουλάχιστον έγκαιρα. Εκείνες τις στιγμές, με ενότητα και νηφαλιότητα, να επιδιώξουν μια λιγότερο καταστροφική λύση από εκείνη της άτακτης φυγής, αλλά όμως καταστροφική και αυτή, προς άρση κάθε παρεξήγησης: να υιοθετήσουν σχεδιασμένες πολιτικές νομισματικής μετάπτωσης. Αυτό, δε, σημαίνει κυρίως συνεννοημένες με τους εταίρους μορφές εγγυήσεων και διευκολύνσεων στο χρηματοπιστωτικό, στο συναλλαγματικό, στο δημοσιονομικό και στο λειτουργικό πεδίο.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες υλοποίησης αυτής της μετάπτωσης δεν αφορούν αυτό το άρθρο. Η αγωνία αυτών των σκέψεων σχετίζεται μόνο με το πώς θα αποφύγουμε, αν μπορούμε, την κατάληξη αυτή. Και πιστεύω ότι με τις προϋποθέσεις που περιγράφω θα μπορούσε να αποφευχθεί το να γίνουμε το «ανάπηρο καθυστέρημα» της Ευρώπης.

Αλέκος Παπαδόπουλος

Αθήνα, 24 / 5 / 2013

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Διατηρείστε αλώβητη την εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις Ένοπλες Δυνάμεις

Παρασκευή 24 Μαΐου 2013

Ο -τότε- κυβερνήτης της φ/γ Μπουμπουλίνα,Στυλιανός
Φενέκος παραλαμβάνει αναμνηστική εικόνα από τον
Παντελή Μπούμπουλη, απόγονο της θρυλικής Υδραίας
Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση κάνει ο υποναύαρχος ε.α. Στέλιος Φενέκος στο ζήτημα της κατάστασης του Πολεμικού Ναυτικού, τοποθετούμενος στα ζητήματα που έθεσαν με τη γνωστή συνέντευξή τους στο ΣΚΑΪ, ο επίτιμος Α/ΓΕΝ ναύαρχος ε.α. Κ. Χρηστίδης και ο επίτιμος Αρχηγός Στόλου αντιναύαρχος ε.α. Κ. Μαζαράκης - Αινιάν. Παρ' ότι δε συμφωνούμε σε όλα τα σημεία της την αναδημοσιεύουμε, αφ' ενός γιατί αξίζει να προσεχθεί το σκεπτικό του και αφ' ετέρου γιατί το παρελθόν του κ. Φενέκου του δίνει αυξημένο κύρος.

Υπενθυμίζουμε ότι ο υποναύαρχος ε.α. Σ. Φενέκος υπήρξε από τους λίγους αξιωματικούς που στάθηκαν με αξιοπρέπεια απέναντι στην υποτιμητική στάση της πολιτικής ηγεσίας, υποβάλλοντάς την παραίτησή του τον Απρίλιο του 2010 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για υποτιμητικά σχόλια που έκανε ο τότε υπουργός Ε. Βενιζέλος για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Σ. Φενέκος είναι αντιπρόεδρος του νέου κόμματος "Κοινωνία Αξιών", και μακάρι να δούμε και άλλους ανθρώπους με το ήθος και τις ικανότητές του να ασχολούνται με την πολιτική...


Διατηρείστε αλώβητη την εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις Ένοπλες Δυνάμεις

Παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την συνέντευξη των πρώην Α/ΓΕΝ και ΑΣ καθώς και του νυν Α/ΓΕΝ στην εκπομπή ‘’Νέοι Φάκελοι’’. Και αμέσως μετά, η Χρυσή Αυγή βρήκε την ευκαιρία για πολιτική εκμετάλλευση των λεγομένων τους.

Επιτρέψτε μου να τοποθετηθώ σε μερικά από όσα ελέχθησαν:

1. Οι Ασκήσεις στο στόλο είναι γεγονός ότι μειώθηκαν αριθμητικά, αυτό όμως δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι δεν είναι δυνατόν να υποκατασταθεί το έλλειμμα αυτό βελτιώνοντας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ασκήσεων που γίνονται. Αυτό μάλιστα έπρεπε να γίνει ούτως ή άλλως, αδιακρίτως κρίσεως ή όχι, γιατί πρέπει να σεβόμαστε το κάθε ευρώ από το δημόσιο χρήμα, είτε βρισκόμαστε στην εποχή των ‘’παχέων αγελάδων’’ είτε όχι.

Μάλιστα, για να μιλάμε συγκεκριμένα, είχαν γίνει έγκαιρα και πριν της κρίσης αρκετές μελέτες/προτάσεις για την βελτίωση των ασκήσεων του Στόλου. Σε αυτές τις μελέτες, το συμπέρασμα που προέκυπτε ήταν ότι πρέπει να γίνει καλύτερη εκμετάλλευση των κονδυλίων για τις ασκήσεις, με βελτίωση των ποιοτικών τους χαρακτηριστικών και συγκεκριμένα με βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κύκλου ‘’Σχεδίαση, έλεγχος των ποιοτικών χαρακτηριστικών (από τις Σχολές Τακτικής & τις αρμόδιες διευθύνσεις) και διόρθωση, προσομοίωση, ξανά διόρθωση του αρχικού σχεδιασμού, πραγματική άσκηση στη θάλασσα, ανάλυση/αξιολόγηση στη ΣΕΝΤ & εξαγωγή συμπερασμάτων, επανασχεδίαση με βελτιωμένα πλέον ποιοτικά χαρακτηριστικά’’. Με τον τρόπο αυτό οι ασκήσεις είναι επικεντρωμένες καλύτερα σε συγκεκριμένους ποιοτικούς στόχους, λιγότερο κοστοβόρες, με αποτελεσματικότητα (παραγωγή του βέλτιστου επιθυμητού αποτελέσματος με τα λιγότερα δυνατόν χρήματα).

2. Συνεπώς έχει απόλυτο δίκιο ο νυν Α/ΓΕΝ στην προσέγγισή του ότι μπορούμε να διατηρήσουμε το επίπεδο επιχειρησιακής εκπαίδευσης με καλύτερο σχεδιασμό, προετοιμασία και υλοποίηση του, έστω κι αν έχουν μειωθεί οι ασκήσεις και τα διατιθέμενα χρήματα. Άλλωστε αποτελεσματικός είναι κάποιος όταν υπό συνθήκες μειωμένων πόρων μπορεί και επιτυγχάνει βέλτιστα αποτελέσματα.

3. Θα πρέπει βέβαια να αναγνωρίσουμε ότι είχαν δίκιο οι πρώην αρχηγοί, σε ότι αφορά την συντήρηση των πλοίων, τα ανταλλακτικά και τις υποδομές που καταρρέουν ελλείψει πόρων.

4. Όσον αφορά το ηθικό, θα συμφωνήσω με τον νυν Α/ΓΕΝ. ‘’Τα ηθικό των στελεχών είναι πρωταρχική ευθύνη του Αρχηγού να το διατηρήσει υψηλό’’. Χειρότερη προσέγγιση (από αυτήν που έγινε από τον πρώην αρχηγό), από τον αμεσότατο συσχετισμό του ηθικού με τις οικονομικές απολαβές, δεν υπήρχε. Ναι, οι οικονομικές απολαβές είναι σημαντικές, ώστε τα στελέχη των ΕΔ που απασχολούνται υπερωριακά, πολλές φορές εν κινδύνω, μακριά από τις οικογένειες τους, να είναι αναπόσπαστοι στο έργο τους και να μην ανησυχούν για την διαβίωση τους. Όμως, όταν δίναμε το όρκο μας για τα καθήκοντα που αναλαμβάναμε, τότε δεν τον σχετικοποιούσαμε με τις απολαβές. Και εκεί βασίσθηκε η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις ΕΔ, η οποία δομήθηκε σε γερά θεμέλια στα χρόνια μετά την μεταπολίτευση. Στην αφοσίωσή μας στα καθήκοντά μας.

Είναι εγκληματικό να σχετίζονται τόσο άκομψα (κατ΄ ελάχιστο), τα ζητήματα ηθικού με τις απολαβές. Είναι πρωταρχικό καθήκον κάθε αρχηγού να διαφυλάσσει τα δικαιώματα του προσωπικού του κλάδου του, γιατί τα στελέχη των ΕΔ δεν μπορούν να συνδικαλισθούν (τώρα όμως μετά την εγκληματική κομματικοποίηση των ΕΔ έχει ανοίξει κι εδώ ο ασκός του Αιόλου).

Συνεπώς, θα πρέπει πάντα να είναι το πρώτο μέλημα στην ατζέντα κάθε αρχηγού που παραλαμβάνει καθήκοντα. Και οφείλει να εξαντλήσει κάθε δυνατή παρέμβαση προς την πολιτική ηγεσία, σε όλα τα επίπεδα, για δικαιοσύνη στις απολαβές και στην μεταχείριση του προσωπικού. Και αν τελικά δεν βρει ‘’ευήκοα ώτα’’, οφείλει να παραιτηθεί και όχι να ‘’υπομένει’’ την απαξία και την υποτίμηση εις βάρος των ‘’άβουλων στελεχών’’.

Και βέβαια θα πρέπει να απαιτήσει να δοθεί λύση στο πλέον παράδοξο που συμβαίνει στις ΕΔ και που τις διαφοροποιεί από κάθε κριτήριο αξιοκρατίας και δικαιοσύνης: οι αμοιβές στις ΕΔ να μην σχετίζονται με τα έργα που κάνει ο καθένας αλλά με ανορθολογικά στοιχεία όπως να μετράνε πρωτίστως τα χρόνιας υπηρεσίας, οι ψεύτικες υπερωρίες, τα ψευδή επιδόματα, τα ψεύτικα οδοιπορικά, κλπ. Όλα αυτά δημιουργούν το εξής παράδοξο: αυτός που είχε τις ευθύνες αποφάσεων και διαχείρισης, αυτός που είναι σε μάχιμες θέσεις, ο πραγματικά ικανός δρών σε όλα τα επίπεδα , να έχει πολύ κατώτερο μισθό από πολλούς άλλους χωρίς ευθύνες και κινδύνους, σε δευτερεύουσες θέσεις, σε γραφεία, σε θέσεις αφανείς κλπ. Και να επιφορτίζεται υπέρμετρα με έργα και ευθύνες, επειδή ακριβώς δεν αποφεύγει να τις αναλάβει και είναι ικανός να τις φέρει σε πέρας..

5. Το ερώτημα συνεπώς, που εύλογα προκύπτει, είναι αυτό: ‘’γιατί εξακολουθεί να γίνεται, ακόμη και σήμερα, αποδεκτό αυτό, και ποτέ δεν ζητήθηκε εξορθολογισμός στις απολαβές, ώστε να αποκατασταθεί μια επαγγελματική αλλά και κοινωνική αδικία;’’

Αντίστοιχη βέβαια κοινωνική αδικία γίνεται παντού στο Δημόσιο, με τις μεγάλες αμοιβές που δεν δικαιολογούνται σε κάποιους τομείς και τις αδικαιολόγητες περικοπές σε κάποιους κλάδους που δεν έχουν συνδικαλισμό ή ισχυρά συνδικάτα. Και αυτή είναι η κατάρα της Δημόσιας διοίκησης: Οι κομματικοί στρατοί και το πελατειακό κράτος που ακόμη και σήμερα εξακολουθούν με προφάσεις και κρυψίνοια να συντηρούνται εις βάρος του σώματος όλης της Ελληνικής οικονομίας αλλά και της ασφάλειας της χώρας.

Προτρέπω λοιπόν όλους τους αξιωματικούς που έχουν, είτε θα αναλάβουν, τις ευθύνες να ηγηθούν στους κλάδους των ΕΔ: ‘’Σταθείτε αντάξιοι των υψηλών ευθυνών σας και του αξιώματος που κατέχετε. Το προσωπικό είναι το πρώτο και σημαντικότερο μέλημά σας από την πρώτη στιγμή που αναλαμβάνετε καθήκοντα. Δεν υπάρχουν περιθώρια αδράνειας και εφησυχασμών. Με ακεραιότητα, δικαιοσύνη και αξιοκρατία ηγηθείτε και διατηρείστε την εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις ΕΔ αλώβητη.’’


Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Αγωνιώδες σήμα κινδύνου για το μέλλον του ΠΝ από την προηγούμενη ηγεσία του (video)

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Υποστολή σημαίας στη ΦΓ Μπουμπουλίνα
Σοβαρές ανησυχίες για τη μελλοντική κατάσταση του Πολεμικού Ναυτικού λόγω των περικοπών που υφίσταται ο προϋπολογισμός του, εξέφρασαν ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ, ναύαρχος ε.α. Κοσμάς Χρηστίδης και ο επίτιμος Αρχηγός Στόλου, αντιναύαρχος ε.α. Κωνσταντίνος Μαζαράκης - Αινιάν στην εκπομπή "Νέοι Φάκελοι" του ΣΚΑΪ.

Παρ' ότι και οι δύο βεβαίωσαν ότι το ΠΝ, που το 2012 αξιολογήθηκε ως 6ο παγκοσμίως, διατηρεί βραχυπρόθεσμα την επιχειρησιακή του ικανότητα και μπορεί να αντιμετωπίσει τις υφιστάμενες απειλές, τα συγκεκριμένα στοιχεία που παρουσίασαν δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τη μεσοπρόθεσμη κατάπτωση του ΠΝ, αν συνεχιστεί η τρέχουσα πορεία.

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο (από τα πολλά που δημοσιοποιήθηκαν) είναι ότι το 2012 ο Στόλος εκτέλεσε μόλις το 1/4 των ασκήσεων που προβλέπονταν ιδανικά, με φυσικό μεσοπρόθεσμο αποτέλεσμα την πτώση της επιχειρησιακής ικανότητας των πληρωμάτων, αλλά και του επιπέδου εμπειρίας των επιτελείων. Επίσης τονίστηκε ότι έχει πλέον μηδενιστεί η συμμετοχή πλοίων του ΠΝ σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ, κατάσταση που κατά τον πρώην αρχηγό Στόλου δε μπορεί να συνεχιστεί για πολύ, χωρίς να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες.

Στην εκπομπή, που (όχι τυχαία προφανώς) περιλάμβανε πληθώρα πλάνων από την τελετή παροπλισμού της Φ/Γ "Μπουμπουλίνα", τονίστηκαν ιδιαίτερα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο υφιστάμενος εξοπλισμός του ΠΝ, αλλά κυρίως η μεσοπρόθεσμη ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων. Ο Κ. Χρηστίδης τόνισε ότι παραμένει ανεπίλυτο το πρόβλημα των μπαταριών των υποβρυχίων τύπου 209, παρ' ότι το ζήτημα εκκρεμεί επί 4 χρόνια, είχε εγκριθεί σε επίπεδο υπουργού και η σχετική δαπάνη ανέρχεται σε μόλις 10 εκ. Ευρώ. Τονίστηκε επίσης η ανάγκη να παραληφθούν οπωσδήποτε τα νέα υποβρύχια τύπου 214, "έστω και με τη βία" όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο τέως αρχηγός Στόλου αντιναύαρχος ε.α. Γρ. Δεμέστιχας που μίλησε στην εκπομπή. Αναλύθηκαν τέλος τα προβλήματα που δημιουργούνται από την έλλειψη ΑΦΝΣ, καθώς η Τουρκία εκμεταλλεύεται το κενό και μεταδίδει αποκλειστικά στο ΝΑΤΟ εικόνα από την Αν. Μεσόγειο.


Τονίστηκαν επίσης τα τεράστια προβλήματα διαβίωσης που αντιμετωπίζουν τα στελέχη του ΠΝ, με μειώσεις αποδοχών που ξεπερνούν σε ορισμένες περιπτώσεις το 50% και είναι δυσανάλογες σε σχέση με τις περικοπές άλλων κλάδων εργαζομένων. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Κ. Χρηστίδης, τα στελέχη του ΠΝ νιώθουν ότι τιμωρούνται και απαξιώνονται, χωρίς να γνωρίζουν το λόγο, και αντιμετωπίζουν συχνά ως και το δίλημμα μεταξύ δεύτερης εργασίας ή αυτοκτονίας. 
Έγινε λόγος για στελέχη σε θέσεις ευθύνης που έχουν χάσει το ηθικό τους, ενώ και ο Κ. Μαζαράκης - Αινιάν μίλησε για κίνδυνο ραγδαίας πτώσης του ηθικού.


Έθεσε επίσης έναν πολύ συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα ανατροπής της ισορροπίας μεταξύ του ΠΝ και του ΤDK, τον οποίο τοποθέτησε στο 2017-18, αν η Τουρκία συνεχίσει με τον τωρινό ρυθμό τις νέες ναυπηγήσεις και η Ελλάδα παραμείνει στην υπάρχουσα εξοπλιστική αδράνεια, καθώς θα υπάρξει μαζική γήρανση μονάδων του ΠΝ. Και ερωτηθείς για τη δυνατότητα επιχειρήσεων στην Αν. Μεσόγειο σε σχέση και με πιθανές διεκδικήσεις ως προς την ΑΟΖ, εκτίμησε ευθέως ότι δεν υπάρχει διασύνδεση μεταξύ στόχων και διατιθέμενων μέσεων, ούτε διαφαίνεται πρόθεση της ηγεσίας να υπάρξει τέτοια διασύνδεση.

Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι στην παρούσα φάση, η ελληνική παρουσία στην Αν. Μεσόγειο περιορίζεται σε μια κανονιοφόρο ή ΤΠΚ που συμμετέχει στην επιχείρηση UNIFIL στο Λίβανο, ενώ η μόνιμη τουρκική παρουσία στην περιοχή ανέρχεται κατά μέσο όρο σε 2 φρεγάτες, 2-3 κανονιοφόρους, 1 πετρελαιοφόρο και μερικές πυραυλακάτους. Ταυτόχρονα η Τουρκία στέλνει σε σταθερή βάση πλοία της για "αβλαβείς διελεύσεις" εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, πρακτική που κατά τον Κ. Χρηστίδη σταδιακά "χτίζει" κουλτούρα νίκης και υπεροχής.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η χρονική στιγμή που μεταδίδεται η εκπομπή δεν είναι τυχαία, καθώς η Τουρκία έχει ανακοινώσει έρευνες εντός του Μαϊου σε περιοχές νοτίως της Ρόδου και της Καρπάθου, με το νέο ερευνητικό σκάφος "Μπαρμπαρός Χαϊρεντίν Πασά". Είναι άγνωστο αν οι πρόσφατες επαφές Ερντογάν - Σαμαρά άλλαξαν κάτι ως προς αυτό, και τι πληροφορίες έχει σχετικά ο ΣΚΑΪ... Πάντως όπως το έθεσε ο Κ. Μαζαράκης - Αινιάν, "η κατάσταση στην περιοχή μας είναι τέτοια, που το Ναυτικό θέλει δε θέλει θα εμπλακεί - και έχουν γίνει οι ανάλογες συζητήσεις". Το θέμα, προσέθεσε ο πρώην αρχηγός Στόλου με προφανή αναφορά στα Ίμια, είναι να σχεδιάζει κανείς προσεκτικά τις κινήσεις του, ώστε να μη σύρεται σε ανεπιθύμητες εξελίξεις σε δεύτερο χρόνο...

Ο νυν Αρχηγός ΓΕΝ, αντιναύαρχος Ε. Αποστολάκης, στην παρέμβασή του στην εκπομπή διαβεβαίωσε τον ελληνικό λαό ότι το ΠΝ είναι ικανό να φέρει σε πέρας την αποστολή του - κάτι που δεν αμφισβητείται άλλωστε από τους δύο αποστρατευθέντες ναυάρχους, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Άλλο αμφισβητούν, και δεν μάσησαν καθόλου τα λόγια τους ως προς αυτό...

Από τους δύο ναυάρχους κρατάμε ως τελευταίες φράσεις, από μεν τον Κ. Μαζαράκη - Αινιάνα ότι "πρέπει να ξαναλειτουργήσει η ναυπηγική στην Ελλάδα", από δε τον Κ. Χρηστίδη ότι "η Ελλάδα είναι ιδέα". Φράσεις που δείχνουν ότι η φυσική ηγεσία του ΠΝ και γενικότερα τα στελέχη του, έχουν και γνώση, και στρατηγικό όραμα και επιπλέον τεράστιο πατριωτισμό που τα κρατάει (ακόμα) όρθια στις αντιξοότητες. Ας ελπίσουμε να τα δούμε αυτά κάποτε και σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας...


Διαβάστε περισσότερα...

ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ: Σκληρή γεωπολιτική μάχη

Τρίτη 21 Μαΐου 2013

Συνάντηση με τον πρωθυπουργό αναμένεται να έχει σήμερα στην Αθήνα ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Gazprom και στενός συνεργάτης του προέδρου Πούτιν, Αλεξέι Μίλερ. Θα είναι η τρίτη επίσκεψη του ισχυρού άνδρα του ενεργειακού κολοσσού στη χώρα μας σε διάστημα λίγων μηνών και στο επίκεντρο των συναντήσεών του θα βρεθεί το θέμα της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, για την οποία η Gazprom είναι υποψήφια, αλλά και οι εκκρεμότητες που υπάρχουν με τους όρους της σύμβασης πώλησης.

Κατά τις επαφές του στην Αθήνα ο κ. Μίλερ, ο οποίος συνοδεύεται, μεταξύ άλλων, από τον επικεφαλής του τομέα διεθνών δραστηριοτήτων της Gazprom, Πάβελ Οντέροφ, αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να θέσει με κατηγορηματικό τρόπο τις ρωσικές απαιτήσεις για την εξαγορά της ΔΕΠΑ, εν όψει και της καταληκτικής ημερομηνίας για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών που είναι η 29η Μαΐου.

Συγκεκριμένα, η ρωσική πλευρά ζητεί διασφαλίσεις για την αποπληρωμή χρεών, ύψους περίπου 400 εκατ. ευρώ, από ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς προς τη ΔΕΠΑ, καθώς και την παροχή δυνατότητας επιστροφής της εγγυητικής επιστολής του πλειοδότη στην περίπτωση που υπάρξει κώλυμα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Με την ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ

Επίσης, ο κ. Μίλερ θα έχει συναντήσεις και με την ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ, αποκλειστικά για το θέμα του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ. Η ρωσική εταιρεία θεωρεί ότι δεν έχουν κλείσει τα θέματα που είχε θέσει ως προαπαιτούμενα για να «κατέβει» στο διαγωνισμό. Επιζητά, λοιπόν, διασφαλίσεις με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο πριν καταθέσει δεσμευτική προσφορά. Εμφανίζεται, δε, αποφασισμένη να «τινάξει στον αέρα το διαγωνισμό» (και αυτό θα συμβεί εάν δεν προσέλθει, καθώς στην πραγματικότητα δεν υπάρχει άλλος υποψήφιος) στο βαθμό που δεν ικανοποιηθούν τα βασικά αιτήματά της.

Τα δύο θέματα-«αγκάθια» είναι η διασφάλιση για την αποπληρωμή των χρεών, ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων, που έχουν ιδιώτες προς τη ΔΕΠΑ και για τη δυνατότητα να επιστραφεί η εγγυητική επιστολή του πλειοδότη στην περίπτωση που υπάρξει κώλυμα από «τρίτες δυνάμεις», δηλαδή από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιος Σταυρίδης, δήλωσε προ ημερών πως δεν αναμένεται να δοθεί νέα παράταση πέραν της 29ης Μαΐου -οπότε λήγει η προθεσμία για την υποβολή δεσμευτικών προσφορών- στο διαγωνισμό για την πώληση ποσοστού σε ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι θα υπάρξουν θετικά αποτελέσματα. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός έχει δεχθεί τις περισσότερες παρατάσεις από κάθε άλλον του ελληνικού προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων. Η αρχική προθεσμία έληγε στις 29 Απριλίου.

Μετατέθηκε για τις 10 Μαΐου, πήρε μια άτυπη παράταση για τις 20 Μαΐου και ακολούθως η ημερομηνία μετατέθηκε για τις 29 Μαΐου, επειδή ο κύριος μνηστήρας, η ρωσική Gazprom, είχε χαμηλώσει ρυθμούς λειτουργίας από την 1η Μαΐου και μετά, καθώς στη Μόσχα τα πάντα κινούνταν στο ρυθμό των εορτασμών για την πρωτομαγιά, το Πάσχα και την «ημέρα της Νίκης».

Σε εκκρεμότητα

Βεβαίως, την ίδια ώρα, πολλά από τα θέματα που έχει θέσει η Gazprom ως προϋποθέσεις για να συμμετάσχει στο διαγωνισμό, παραμένουν σε εκκρεμότητα και δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί οι αποφάσεις. Μεταξύ άλλων, γίνεται λόγος για «ρήτρα δραχμής», την οποία έχει ζητήσει η Gazprom και αλλάζει τους όρους σε περίπτωση που υπάρξει έξοδος της χώρας από το ευρώ -αυτό δεν το συζητά η Αθήνα.

Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι παρέχεται, πλέον, η δυνατότητα στην SINTEZ να υποβάλει χωριστή προσφορά για ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ αξιολογείται από παρατηρητές ως ιδιαίτερης σημασίας. Και αυτό, διότι δίνεται η δυνατότητα να υπάρξει και ένας ακόμα παίκτης, όχι τόσο για τη ΔΕΠΑ, όπου κυρίαρχος του παιχνιδιού είναι η Gazprom και δεν θα γινόταν -επ’ ουδενί- «κόντρα», ανάμεσα σε δύο ρωσικές εταιρίες, όσο για τον ΔΕΣΦΑ -εδώ παίζει και η αζέρικη SOCAR.

Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, κατά την επιστροφή του από το ταξίδι στην Κίνα σε σύντομη στάση στο Αζερμπαϊτζάν είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της χώρας, Ιλχάμ Αλίγιεφ, με τον οποίο συζήτησε το θέμα του αγωγού ΤΑΠ , ο οποίος θα μεταφέρει αζέρικο πετρέλαιο στην Ευρώπη. Σκοπός ήταν να υπογραμμίσει την πολιτική βούληση της κυβέρνησης για την υλοποίηση του αγωγού ο οποίος θα διέρχεται από το ελληνικό έδαφος.

Το τελευταίο σπριντ

«Κάνουμε το τελευταίο σπριντ, ώστε τον Ιούνιο να τερματίσει ο ΤΑΡ ως πρώτη επιλογή των Αζέρων για τη μεταφορά του φυσικού τους αερίου στην Ευρώπη», επισήμανε χθες σε δήλωσή του προς το ΑΠΕ ο γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας του υπουργείου Εξωτερικών, Παναγιώτης Μίχαλος, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Αζερμπαϊτζάν.

Ο κ. Μίχαλος αναφέρθηκε στη δήλωσή του και στην περιφερειακή διάσταση του αγωγού, δηλαδή την προοπτική τροφοδοσίας μέσω Ελλάδας με φυσικό αέριο χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με τις οποίες όπως αναφέρει υπάρχει ήδη σχετική συνεργασία. Ειδικότερα, επεσήμανε ότι «η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται εντατικά για να ενισχύσει την προοπτική επιλογής του ΤΑΡ, σημειώνοντας ότι ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Αζερμπαϊτζάν, υπογραμμίζοντας την αποφασιστική ελληνική πολιτική στήριξη στο έργο.

Επίσης, τόνισε ότι «στο υπουργείο Εξωτερικών συνεργαζόμαστε με την Ιταλία και την Αλβανία για την προώθηση του αγωγού. Παράλληλα, εργαζόμαστε με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, ώστε να ανοίξουμε το δρόμο για την πληρέστερη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που έχει ο αγωγός. Ακόμα, το υπουργείο Ενέργειας ολοκληρώνει τη συμφωνία φιλοξενούσας χώρας.

Αντιδράσεις

Σε πολιτικό επίπεδο, αντίθετος με την πώληση της ΔΕΠΑ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ, σε επιχειρηματικό, ο επικεφαλής του Ομίλου Μυτιληναίος, Ευάγγελος Μυτιληναίος, μιλώντας προς τους μετόχους της εταιρείας στο πλαίσιο της πρόσφατης τακτικής Γενικής Συνέλευσης υπογράμμισε πως το μείζον θέμα σχετικά με την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ δεν είναι ποιος θα αγοράσει την επιχείρηση, αλλά σε τι τιμές θα πουλά το φυσικό αέριο.

Στ. Σταυρίδης: «Οποιος δώσει τα περισσότερα»

«Οποιος μας δώσει τα περισσότερα, σ’ αυτόν τη δίνουμε», δήλωσε ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιος Σταυρίδης, αναφερόμενος στη ΔΕΠΑ και με αφορμή σενάρια για πιέσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων προς την Ελλάδα να μην παραχωρηθεί σε Ρώσους επιχειρηματίες.

«Το παιχνίδι παίζεται με τους όρους του ελληνικού κράτους», είπε ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ και αναφερόμενος στο ενδεχόμενο πιέσεων που μπορεί να ασκούνται για την αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, αλλά και στις πρόσφατες δηλώσεις του γενικού προξένου της Ρωσίας, διαμήνυσε: «Οποιος μας δώσει τα περισσότερα, σ’ αυτόν τη δίνουμε. Δεν είναι δουλειά μας να σκεφτούμε ποιον θα στεναχωρήσουμε. Αν θέλει, ας έρθει να δώσει περισσότερα».

Αναφορικά με τα αποτελέσματα του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Κίνα, ο κ. Σταυρίδης είπε πως τα ελληνικά λιμάνια και αεροδρόμια αλλά και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ βρίσκονται στο στόχαστρο των κινεζικών εταιρειών. Σημείωσε ότι το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κίνα δημιούργησε νέες πιέσεις και τώρα η ελληνική πλευρά πρέπει να «τρέξει projects όπως το λιμάνι του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης».

Σχετικά με την κινεζική Cosco, που ήδη δραστηριοποιείται στον Πειραιά, είπε ότι ενδιαφέρεται να μεγαλώσει το μερίδιό της στο εμπορικό κομμάτι του λιμανιού, σε πρώτη φάση, ενώ πρόσθεσε πως οι Κινέζοι δεν έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το οποίο όμως έχουν βάλει στο στόχαστρό τους επιχειρήσεις από άλλα κράτη.

Ειδικά για το λιμάνι του Πειραιά, ο κ. Σταυρίδης είπε πως μπορεί να ανταγωνιστεί εκείνο του Αμβούργου, καθώς κάποιος που θα μεταφέρει τα εμπορευματοκιβώτιά του μέσω του ελληνικού λιμανιού προς την Ευρώπη, θα κερδίζει περίπου 1,5 εκατ. ευρώ.

Ο κ. Σταυρίδης εκτίμησε πως η κυβέρνηση θα καταφέρει να πιάσει το στόχο των 2,6 δισ. για το 2013 από τις αποκρατικοποιήσεις.


www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

23 Aπριλίου 2010..

Τρίτη 23 Απριλίου 2013

“Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε, αρκεί εμείς οι Έλληνες να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας, τις αξίες μας, στον ίδιο μας τον εαυτό". Mε αυτή την φράση έκλεισε το διάγγελμα του από το Καστελόριζο πριν από ακριβώς τρία χρόνια, ο ολετήρας ΓΑΠ. Bάζοντας τις ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων στην "πρέσα" του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της τρόικας.

Διαβάστε περισσότερα...

Στην κόψη του ξυραφιού οι διαπραγματεύσεις για την Κύπρο/ Eπετεύχθη συμφωνία (Ανανέωση)

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

Δεν άρχισε ακόμα το κρίσιμο Eurogroup για την Κύπρο στις Βρυξέλλες που είχε προγραμματισμένη έναρξης στις 19.00, καθώς συνεχίζονται οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις. Ο προεδρεύων του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ενημέρωσε τους υπόλοιπους υπουργούς για την πορεία των διαβουλεύσεων, που γίνονται μεταξύ των ανώτατων εκπροσώπων της τρόικας και του Ν. Αναστασιάδη, αλλά φαίνεται ότι δεν έχουν καταλήξει ακόμα σε συμφωνία.

Όπως μετέδωσε νωρίτερα το ΑΠΕ, ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης κατέστησε σαφές στους ευρωπαίους επισήμους, με τους οποίους συναντήθηκε ενόψει της έκτακτης συνόδου του Eurogroup, ότι δεν αποδέχεται συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ότι η Τράπεζα Κύπρου θα φορτωθεί τα εννέα δισ. ευρώ, τα οποία έλαβε η Λαϊκή από τον ΕLA, όπως επιμένει στην θέση αυτή η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ , Κριστίν Λαγκάρντ.

Μάλιστα ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Πρόδρομος Προδρόμου δήλωσε σε τηλεοπτική συζήτηση και σε ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι αναλόγως της απόφασης στο Eurogroup θα πρέπει να συνέλθει αύριο ή τις επόμενες μέρες η Βουλή και, αν η απόφαση δεν είναι θετική, «τότε θα πρέπει επειγόντως να γίνει σχεδιασμός για να εκτυπωθεί κυπριακή λίρα». Πρόσθεσε ότι με τις ρυθμίσεις, που απαιτεί η τρόικα, θα διαλυθεί η κυπριακή οικονομία.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το MEGA Κύπρου, ο πρόεδρος Αναστασιάδης προειδοποίησε ότι θα παραιτηθεί και θα προσφύγει σε εκλογές, εάν το ΔΝΤ επιμένει στην θέση να αναλάβει η Τράπεζα Κύπρου το δάνειο των 9 δισ. ευρώ της Λαϊκής από τον ΕLA. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, ο κ. Αναστασιάδης διατύπωσε την προειδοποίηση για παραίτηση του σε συνάντηση με την γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι και τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης τόνισε ότι η λύση στην οποία επιμένει το ΔΝΤ δεν είναι λειτουργική. Φαίνεται ότι εξετάζεται ως λύση διεξόδου η αύξηση του κουρέματος των καταθέσεων της Τράπεζας Κύπρου πάνω από 100.000ευρώ στο 25% από 20%. Επίσης στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων φαίνεται ότι έχει τεθεί σε αμφιβολία η μεταβίβαση των υποκαταστημάτων της Λαϊκής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα, στην Τράπεζα Πειραιώς.

Η νύχτα θα είναι μακρά για την Κύπρο, που φαίνεται να αντιμετωπίζει πραγματική εκδικητική μανία από το ΔΝΤ και το σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης, με προφανή πλέον στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή της οικονομίας της. Και η Ελλάδα, παρά τη δική της δεινή θέση, πρέπει να βοηθήσει με όποιο τρόπο είναι εφικτός. Ως γνωστόν στο "Εν Κρυπτώ" δεν έχουμε ιδιαίτερη συμπάθεια για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η πρότασή του για παροχή ρευστότητας στην Κύπρο από την Τράπεζα της Ελλάδος αξίζει να εξεταστεί, καθώς θα έδινε κάποια περιθώρια κινήσεων στην κυπριακή κυβέρνηση για να μη διαπραγματεύεται με το πιστόλι στον κρόταφο. Θα το ξαναπούμε: χρωστάμε στην Κύπρο...
_________________
Ανανέωση 04:51

Συμφωνία στο Eurogroup - σώζεται με κούρεμα η Τρ. Κύπρου
30% στις καταθέσεις άνω των 100,000

Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΚΥΠΕ στις Βρυξέλλες, ολοκληρώθηκαν πριν από λίγο οι εργασίες του Eurogroup με συμφωνία για Κύπρo.

Oι Υπουργοί Οικονομικών των 17 χωρών της Ευρωζώνης ενέκριναν τη συμφωνία που είχε πετύχει ενωρίτερα σε πολιτικό επίπεδο ο Πρόεδρος Αναστασίαδης στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, αξιωματούχος της Ευρωζώνης ανέφερε ότι "η συμφωνία εγκρίθηκε".

Όπως αναφέρεται στο τηλεγράφημα του πρακτορείου, θα δημιουργηθούν από τη Λαϊκή Τράπεζα, δύο άλλες τράπεζες, η "καλή" και η "κακή", ενώ οι καταθέσεις κάτω των 100,000 ευρώ που είναι στη Λαϊκή θα μεταφερθούν στην Τράπεζα Κύπρου.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές που μίλησαν ενωρίτερα στο ΚΥΠΕ, η συμφωνία προνοεί κούρεμα 30% στις καταθέσεις άνω των 100,000 στην Τράπεζα Κύπρου και με αυτό τον τρόπο σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Τρ. Κύπρου διασώζεται οριστικά. Επίσης η ίδια πηγή επιβεβαίωσε ότι το θέμα του ELA και των περίπου 9 δις που η τρόικα ήθελε να «φορτώσει» στην Τρ. Κύπρου, εγκαταλείφθηκε.

Αναστασιάδης: Έχουμε συμφωνία

"Εχουμε συμφωνία πος το συμφέρον του κυπριακού λαού και της ΕΕ", δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπρου Νίκος Αναστασιάδης αποχωρώντας από το Συμβούλιο.

Ενωρίτερα, ο Προεδρεύων της Δημοκρατίας Γιαννάκης Ομήρου είχε επιβεβαιώσει στο Προεδρικό τις πληροφορίες ότι επήλθε συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο στις Βρυξέλλες, ενώ αυτή αναμενόταν να επικυρωθεί από το Eurogroup.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η συμφωνία μεταξύ άλλων, προνοεί κούρεμα 30% στις καταθέσεις άνω των 100,000 στην Τράπεζα Κύπρου και με αυτό τον τρόπο σύμφωνα με την ίδια πηγή, η Τρ. Κύπρου διασώζεται οριστικά. Επίσης η ίδια πηγή επιβεβαίωσε ότι το θέμα του ELA και των περίπου 9 δις που η τρόικα ήθελε να «φορτώσει» στην Τρ. Κύπρου, εγκαταλείφθηκε.

Πηγή: IKypros


Διαβάστε περισσότερα...

Αλληλεγγύη και Κυπριακή κρίση

«όμαιμον, ομόδοξο, ομόγλωσσο και ομότροπο»
Tις προηγούμενες ημέρες δημοσιεύθηκε η είδηση ότι η Βρετανία έστειλε εκτάκτως αεροσκάφος της RAF με ένα εκατομμύριο ευρώ, για να αντιμετωπίσει πιθανά προβλήματα ρευστότητας του προσωπικού των βάσεων στην Μεγαλόνησο. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο τύπου του υπουργείου άμυνας της Βρετανίας, "το ΥΠΕΘΑ κάνει κρούση στο προσωπικό, για να μάθει αν θέλουν την καταβολή του μισθού του Μαρτίου και των επόμενων μηνών σε αγγλικές αντί για κυπριακές τράπεζες". Περίπου 3.000 Βρετανοί στρατιωτικοί και 500 άτομα πολιτικό προσωπικό σταθμεύουν στις δύο βάσεις που διατηρούν στο νησί.

Το πρώτο αυτονόητο ερώτημα είναι τι έχει πράξει η Ελλαδική πλευρά για την εξασφάλιση οικονομικής ρευστότητας για το προσωπικό της ΕΛΔΥΚ; Σε περίπτωση που κάποιοι το ξέχασαν (ή δεν θέλουν να το θυμούνται..) ο Ε.Σ διατηρεί μια ισχυρότατη δύναμη στην Μεγαλόνησο για την προστασία του Κυπριακού Ελληνισμού, η οποία μάλιστα είναι ο μόνος σχηματισμός του με επάνδρωση που πλησιάζει το 100% εν καιρώ ειρήνης.

Το δεύτερο ερώτημα είναι τι έχουμε πράξει προσωπικά ο καθένας μας για να επιδείξουμε την αναγκαία αλληλεγγύη στους αδελφούς Κυπρίους, την ώρα που μας χρειάζονται περισσότερο απο ποτέ; Πήραμε τηλέφωνο συγγενείς και φίλους στο νησί, μάθαμε αν χρειάζονται κάτι; Προσφέραμε χείρα βοηθείας στον διπλανό μας, τον Κύπριο φοιτητή, ξέρουμε αν έχει τα απαραίτητα για να ανταπεξέλθει τις επόμενες ημέρες;

Η αλληλεγγύη είναι η δύναμή μας. Ας κινητοποιηθούμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Η κυπριακή Βουλή ψήφισε τα νομοσχέδια για την αντιμετώπιση της κρίσης

Σάββατο 23 Μαρτίου 2013

Η ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων στην Κύπρο ψήφισε τα εννέα επείγοντα νομοσχέδια που αφορούν στην αντιμετώπιση της κρίσης και αφορούν, μεταξύ άλλων, στην επιβολή περιοριστικών μέτρων στις συναλλαγές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, τη σύσταση Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης, καθώς και την εξυγίανση των τραπεζών, που παραπέμπει προς το παρόν στην περίπτωση της Λαϊκής Τράπεζας και συνοδεύεται από άλλα έξι συναφή νομοθετήματα για το τραπεζικό σύστημα.

Το νομοσχέδιο για την εξυγίανση των τραπεζών, που προπεβλέπει τη διάσπαση της Λαϊκής Τράπεζας σε «καλή» και «κακή» τράπεζα, εγκρίθηκε με 26 ψήφους υπέρ, 2 εναντίον και 25 αποχές.

Με την ψήφιση των νομοσχεδίων από τη Βουλή, κυπριακή αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον πρόεδρο Αναστασιάδη και τους αρχηγούς των κομμάτων, θα μεταβεί στις Βρυξέλλες όπου θα κριθεί η «καυτή πατάτα» του κουρέματος των καταθέσεων, ενώ την Κυριακή αναμένεται έκτακτο Eurogroup για το θέμα της Κύπρου.

Με τη λήξη της συνεδρίασης, δεν ορίστηκε νέα για το Σάββατο αλλά οι βουλευτές ειπώθηκε ότι θα ενημερωθούν στη συνέχεια για την ημέρα και ώρα νέας συνεδρίασης της Ολομέλειας.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τελική λύση για το κούρεμα αφορά ψαλίδισμα έως και 25% στις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ της Τράπεζας Κύπρου. Το σχετικό νομοσχέδιο ίσως κατατεθεί το Σάββατο στη Βουλή, υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνήσει η τρόικα, η οποία, σύμφωνα με τις πληροφορίες, αντιμετωπίζει την πρόταση «με ενδιαφέρον».

Νωρίτερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Χρίστος Στυλιανίδης διαβεβαίωσε ότι το ποσό που απαιτεί η τρόικα από την Κύπρο παραμένει στα 5,8 δισ. ευρώ, διαψεύδοντας πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες «επίσημοι της τρόικας έχουν ανεβάσει τη συνεισφορά που απαιτούν από την Κύπρο για το πακέτο διάσωσης στα 6,7 δισ. ευρώ από τα 5,8 δισ.».

Εξάλλου, ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, δήλωσε μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που προηγήθηκε ότι, ενώ η κατάσταση της κυπριακής οικονομίας συνεχίζει να βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, «υπάρχουν σημαντικά βήματα προς τη θετική κατεύθυνση».


Ανέφερε ότι υπάρχουν καλά νέα, αφού με τις αποφάσεις που προβλέπεται να ληφθούν απόψε και με το κλείσιμο της συμφωνίας πώλησης των παραρτημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, τα 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ περιορίζονται σε περίπου 3 δισεκατομμύρια.

Ο κ. Νεοφύτου εξέφρασε την πεποίθηση ότι «είμαστε στον καλό δρόμο και θα καταφέρουμε, έστω παρά πολύ δύσκολα, να διασώσουμε την Τράπεζα Κύπρου και παράλληλα με την εξυγίανση της Λαϊκής Τράπεζας να σωθούν 361 χιλιάδες καταθέτες, που δεν θα επηρεαστούν ούτε κατά ένα σεντ».

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ υπογράμμισε ότι με ρύθμιση θα διασφαλιστούν τα Ταμεία Συντάξεως των εργαζομένων στη Λαϊκή, που είναι περίπου διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια.

Η αμερικανική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά την όλη κατάσταση με τις εξελίξεις στην Κύπρο, επανέλαβε σήμερα η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Βικτόρια Νούλαντ, επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, συνομίλησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο της Κύπρου, Νίκο Αναστασιάδη.

www.in.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Χωρίς αποτέλεσμα ολοκληρώθηκαν οι συνομιλίες Λευκωσίας - Μόσχας

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Άκαρπες οι επαφές του Μ.Σαρρή στην Μόσχα
Οι συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου ολοκληρώθηκαν, σε ό,τι αφορά τη ρωσική πλευρά, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Ρωσίας Αντόν Σιλουάνοφ μετά την αναχώρηση του κύπριου ομολόγου του, Μιχάλη Σαρρή, από τη Μόσχα.

Η Ρωσία αναμένει πλέον την απόφαση της τρόικας για τη διάσωση της Κύπρου προτού εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο θα συμμετάσχει, πρόσθεσε ο Σιλουάνοφ. Ο ρώσος ΥΠΟΙΚ διευκρίνισε ότι η Μόσχα δεν συζήτησε με την κυπριακή πλευρά τη χορήγηση νέου δανείου, προσθέτοντας ότι οι ρώσοι επενδυτές δεν ενδιαφέρθηκαν για τις κυπριακές προτάσεις πραγματοποίησης επενδύσεων στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου.

Λίγο πριν από την επιστροφή του στη Λευκωσία, ο κύπριος υπουργός Οικονομικών ξεκαθάρισε ότι η Κύπρος δεν ζήτησε νέο ρωσικό δάνειο, αλλά υπέβαλε προτάσεις για επενδύσεις ρωσικών εταιρειών σε κυπριακές εταιρείες ή χρεόγραφα με αντάλλαγμα μελλοντικά έσοδα από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου.

Σε δηλώσεις του στο ΑΜΠΕ ο κ. Σαρρής διευκρίνισε ότι κατά τη χθεσινοβραδινή συνάντησή του με τον ρώσο ομόλογό του τού ανακοινώθηκε η απάντηση της ρωσικής πλευράς, η οποία δεν εξετάζει τίποτε περισσότερο πλην της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και διευκολύνσεις σχετικές με το πρώτο ρωσικό δάνειο των 2,5 δισ. ευρώ, που είχε χορηγηθεί στην Κύπρο το Δεκέμβριο του 2011.

Ο κύπριος υπουργός δήλωσε ότι ποτέ δεν τέθηκε στο τραπέζι των διαβουλεύσεων θέμα νέου ρωσικού δανείου, διότι αυτό θα ήταν επιβαρυντικό για το δημόσιο χρέος της Δημοκρατίας.

Επίσης, διέψευσε κατηγορηματικά ότι ετέθη ποτέ από ρωσικής πλευράς οποιαδήποτε πρόταση ένταξης της Κύπρου στην υπό ρωσική επιρροή Ευρασιατική Ένωση ή θέμα αποχώρησής της από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Αντίθετα, όπως είπε, η Ρωσία αντιμετώπισε καθ' όλη τη διάρκεια των συνομιλιών την Κύπρο ως μέλος της ΕΕ, που πρέπει πρωτίστως εντός των πλαισίων της να επιλύσει τα θέματα διάσωσης της οικονομίας της.


Ερωτηθείς εάν ετέθη θέμα ναυτικών διευκολύνσεων αρνήθηκε να τοποθετηθεί χαρακτηρίζοντας «λεπτό» το ζήτημα.

Σε σχέση, τέλος, με το θέμα «παρουσίας» εκπροσώπων της τρόικας κατά τις κυπρο-ρωσικές διαβουλεύσεις, ο κ. Σαρρής είπε ότι λόγω της παρουσίας πολυμελούς αντιπροσωπείας, που συνόδευε τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, υπήρξαν παράλληλες διαβουλεύσεις ρώσων και ευρωπαίων αξιωματούχων για την οικονομική κρίση στην Κύπρο και τίποτε περισσότερο.

Πηγές: Ναυτεμπορική, ΑΜΠΕ, Reuters

Διαβάστε περισσότερα...

Καταψήφισε η κυπριακή Βουλή το νομοσχέδιο για το κούρεμα

Τρίτη 19 Μαρτίου 2013

"Όχι" στο κούρεμα καταθέσεων είπε η Κυπριακή βουλή
Απέρριψε η κυπριακή Βουλή, όπως αναμενόταν, το νομοσχέδιο για το κούρεμα των καταθέσεων με 36 ψήφους κατά και 19 αποχές. «Όχι» είπαν οι βουλευτές από το ΑΚΕΛ, την ΕΔΕΚ, το ΔΗΚΟ, το ΕΥΡΩΚΟ, τους Οικολόγους και ο ανεξάρτητος Ζαχαρίας Κουλίας, ενώ οι βουλευτές του ΔΗΣΥ απείχαν.

Η συνεδρίαση και η ψηφοφορία αποφασίστηκε να γίνουν, καθώς όλα τα κόμματα απέρριψαν την εισήγηση του αναπληρωτή προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, να αναβληθεί η συνεδρίαση για αύριο Τετάρτη. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, το κυπριακό κοινοβούλιο έχει αποκλειστεί από εκατοντάδες άτομα που φωνάζουν κατά του κουρέματος και της τρόικας.

Οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα όπως «η Κύπρος ανήκει στο λαό της» και «Ανεξαρτησία - Δημοκρατία - Ελευθερία», κρατώντας σημαίες, τόσο κυπριακές, αλλά και σημαίες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας.

Πολλοί βουλευτές βρέθηκαν στο δρόμο και ενθάρρυναν τους διαδηλωτές.

Ναυτεμπορική


Διαβάστε περισσότερα...

Αν μπορεί να σωθεί κάτι στην Κύπρο...

Μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις η Κύπρος
Σήμερα το απόγευμα η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας καλείται να εγκρίνει όσα αποφασίστηκαν για την Κύπρο τα ξημερώματα του Σαββάτου στις Βρυξέλλες, ή μια παραλλαγή τους από αυτές που κυκλοφορούν στη χθεσινή ειδησεογραφία. Οι νεώτερες πληροφορίες αναφέρουν ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο θα απορριφθεί, εξέλιξη ελπιδοφόρα μεν αλλά που δεν παρέχει λύση στο αδιέξοδο.

Ο προβληματισμός είναι βαρύς, καθώς η αδιανόητη αφροσύνη της ευρωπαϊκής (δηλαδή γερμανικής) ηγετικής ελίτ έχει οδηγήσει σε ένα δίλημμα του τύπου "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα", χωρίς να διαφαίνονται εναλλακτικές επιλογές.

Κι όμως: πάντα υπάρχουν στην πολιτική εναλλακτικές επιλογές - και συνήθως τα εκβιαστικά διλήμματα τίθενται από όσους έχουν συμφέρον να τις περιορίσουν. Όμως για να δει κανείς τις πραγματικές εναλλακτικές επιλογές, απαιτείται σωστή ανάλυση του προβλήματος, αποστασιοποιημένη από ψευδαισθήσεις και συναισθηματικές αντιδράσεις. Είναι λοιπόν χρήσιμο να διαλυθεί κατ' αρχήν μια ψευδαίσθηση που κυκλοφορέί τα τελευταία εικοσιτετράωρα:

Η ψευδαίσθηση είναι ότι οι χθεσινές αποφάσεις του Eurogroup που "επιτρέπουν" στην Κύπρο να τροποποιήσει την αρχική συμφωνία και να ακυρώσει το κούρεμα για τους μικροκαταθέτες (κάτω των 100.000 Ευρώ) ή οποιαδήποτε άλλη λύση ελάφρυνσης της κοινωνίας, λύνουν το πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια απόφαση καθιστά μεν τη πρόταση πιο "εύπεπτη" από την κυπριακή κοινωνία και την υπερψήφισή της πιθανότερη, αλλά θα επιδεινώσει την κατάσταση.
Το κρίσιμο πρόβλημα που δημιουργούν οι αποφάσεις του Eurogroup στην Κύπρο δεν είναι η στέρηση (μέρους) των καταθέσεων των Κυπρίων πολιτών, όσο κι αν αυτό είναι άμεσα οδυνηρό και προκαλεί την οργή τους. Το κρίσιμο πρόβλημα είναι η φυγή των μεγάλων αλλοδαπών καταθέσεων, όχι μόνο λόγω του άμεσου "κουρέματος" σε ποσοστό 10% αλλά και λόγω της βαριάς φορολογίας (20-25%) που θα επιβληθεί στους τόκους των καταθέσεων, αλλά και της αύξησης της εταιρικής φορολογίας.

Είναι περίπου βέβαιο ότι τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε ομαδική φυγή των αλλοδαπών καταθέσεων από την Κύπρο και στην κατάρρευση του μοντέλου ανάπτυξης στο οποίο βασίστηκε η επιβίωση και η ευημερία της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά το 1974 (και το οποίο δεν είναι η ώρα να κριθεί). Ολόκληρος ο χρηματοπιστωτικός τομέας της κυπριακής οικονομίας, που δεν περιλαμβάνει μόνο τις τράπεζες, αλλά και εκατοντάδες άλλες επιχειρήσεις που παρέχουν σχετικές υπηρεσίες (λογιστικά, δικηγορικά και χρηματιστηριακά γραφεία, brokers κλπ.) κινδυνεύει με δραματική συρρίκνωση, ουσιαστικά με εξαφάνιση. Αυτό, και όχι η απώλεια μέρους των καταθέσεων, είναι ο μεγάλος κίνδυνος για την Κύπρο, γιατί η οικονομική κατάρρευση θα συνεπιφέρει και την πολιτική της αποδυνάμωση, και κατ' αποτέλεσμα τις εθνικές υποχωρήσεις.

Είναι μάταιο τη στιγμή αυτή να αναλύσει ποιες είναι οι διεθνείς δυνάμεις που πυροδοτούν αυτές τις εξελίξεις και ποια είναι τα κίνητρά τους: πολλοί ευλόγως σκέπτονται ότι η εξουθένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η συντομότερη οδός για την αποδοχή ενός νέου σχεδίου Ανάν (ενδιαφέρουσα εδώ η σιωπή της Μ. Βρετανίας ενώ η απόφαση του Eurogroup πλήττει οικονομικά της συμφέροντα) ή για τον έλεγχο των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Είναι επίσης φανερή η διάθεση της γερμανικής ελίτ να "τιμωρήσει" την Κύπρο ως πλυντήριο βρώμικου χρήματος, κατά την κοντόφθαλμη (επιεικώς) λογική που διαχρονικά χαρακτηρίζει τις γερμανικές πολιτικές επιλογές. Αλλά αυτές οι αναλύσεις θα έχουν σημασία από αύριο, μαζί με τις επικρίσεις για τον κ. Αναστασιάδη. Σήμερα προέχει να αποτραπεί η καταστροφή, όσο ακόμα είναι καιρός.

Οι εναλλακτικές λύσεις που βλέπει ο γράφων, και τις καταθέτει με όση ταπεινότητα επιβάλλεται σε έναν εξωτερικό σχολιαστή, αλλά και όση έγνοια δικαιούται να έχει κάθε Έλληνας για την τύχη της Κύπρου, είναι οι εξής:

Η πρώτη λύση είναι να ζητηθεί ευθέως από το Eurogroup η πλήρης αναθεώρηση των αποφάσεών του, με την απειλή της αποχώρησης της Κύπρου από την Ευρωζώνη, καθώς ήδη οι διαφωνίες, η αλληλοεπίρριψη ευθυνών μεταξύ Φρανκφούρτης και Βερολίνου και η χθεσινή υπαναχώρηση κατόπιν έκτακτης σύσκεψης, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν εκτυλίσσονται σύμφωνα με το σχέδιο και εξετάζονται εναλλακτικές επιλογές. Σε αυτή την κατεύθυνση σίγουρα βοηθά η προσέγγιση του ρωσικού παράγοντα και η προβολή του ως φόβητρο προς τη Δύση (αν και η διάψευση της Gazprom για τη φημολογούμενη προσφορά της δείχνει ότι και η ρωσική πολιτική είναι πιο περίπλοκη απ' όσο υποθέτουμε). Θα μπορούσε επίσης η Κύπρος να ζητήσει τη δέσμευση του Eurogroup στους όρους που έθεσε το ΔΗΚΟ, και κυρίως τη γραπτή διαβεβαίωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι θα στηρίξει το κυπριακό τραπεζικό σύστημα, εάν φύγουν κεφάλαια από την Κύπρο. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τέτοιες προτάσεις θα γίνουν δεκτές, αλλά ενδεχομένως οι αντιδράσεις των χρηματαγορών, η πτώση του Ευρώ και η δριμεία κριτική που δέχονται από όλες τις πλευρές (IIF, Moody's, Bloomberg, Boffinger, διεθνή ΜΜΕ) να έχουν κλονίσει την υπεροψία των ιθυνόντων της ΕΚΤ, του Eurogroup και της Γερμανίας. Βέβαια η ιστορία διδάσκει ότι συνήθως η γερμανική υπεροψία κλονίζεται μόνο όταν έχουν καταστραφεί τα πάντα, και η Γερμανία μαζί...

Η δεύτερη λύση (εφ' όσον δε γίνει δεκτή η πρώτη) είναι να αποφασιστεί η ανάληψη ολόκληρου του βάρους της διάσωσης των κυπριακών τραπεζών από τους Κύπριους καταθέτες (έναντι τραπεζικών μετοχών όπως προβλέπεται και τώρα), να εξαιρεθούν πλήρως οι αλλοδαποί και να μην επιβληθεί φορολογία επί των τόκων των καταθέσεων. Αυτό βέβαια θα σήμαινε ότι το κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων των Κυπρίων καταθετών θα έφτανε σε πολύ υψηλότερα ποσοστά, ίσως 40% ή και 50%. Θα σήμαινε όμως επίσης ότι θα αποτρεπόταν η φυγή των αλλοδαπών κεφαλαίων από τις κυπριακές τράπεζες και η κατάρρευση του κυπριακού οικονομικού μοντέλου.

Ακούγεται βέβαια εξαιρετικά άδικο να επιβαρυνθούν πολλαπλάσια οι Κύπριοι καταθέτες, για να μη θιγούν τα βρώμικα χρήματα κάποιων Ρώσων ολιγαρχών ή Σαουδαράβων εμίρηδων. Όμως μια τέτοια λύση θα διέσωζε τουλάχιστον το οικονομικό μοντέλο της Κύπρου, δηλαδή τη μηχανή παραγωγή πλούτου της νήσου. Αν διασωθεί η μηχανή, μπορούν και οι αποταμιεύσεις σε βάθος χρόνου να αποκατασταθούν. Ενώ αν καταστραφεί η μηχανή, σύντομα θα εξανεμιστούν και οι αποταμιεύσεις που σήμερα διασώζονται. Αν λοιπόν σήμερα θυσιαστεί το 40% ή 60% των τραπεζικών καταθέσεων των Κυπρίων έναντι τραπεζικών μετοχών, η διάσωση των τραπεζών και μια μελλοντική υγιέστερη οικονομική ανάπτυξη (ιδίως με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων), η απώλεια μπορεί μακροπρόθεσμα να αναπληρωθεί. Αν όμως καταρρεύσει το οικονομικό μοντέλο, δεν θα διασωθεί ούτε το 93,25% των καταθέσεων που σήμερα σώζεται.

Στη σκληρή πρόταση που καταθέτουμε έχουμε μια τελευταία προσθήκη: Σε αυτό το πολύ βαθύτερο "κούρεμα" θα πρέπει να συμμετέχουν και οι καταθέσεις Ελλαδιτών, φυσικών και νομικών προσώπων, στην Κύπρο - και μάλιστα με τη ρητή συναίνεση και στήριξη της κυβέρνησης της Ελλάδας. Εφ' όσον η Ελλάδα δε μπορεί να στηρίξει την Κύπρο αλλιώς, ας το κάνει με αυτόν τον τρόπο. Ας μην ξεχνάμε ότι η βασική αιτία των οικονομικών προβλημάτων της Κύπρου είναι το πλήγμα που δέχθηκαν οι κυπριακές τράπεζες από το "κούρεμα" των ελληνικών ομολόγων. Η τωρινή κρίση δεν είναι η πρώτη φορά που η μητέρα Ελλάδα "κρεμάει" την Κύπρο: και οι συμφωνίες του 1959, και η ελληνική στάση το 1974 έδειξαν ότι διαχρονικά "το άδειο μας πρόσωπο η Κύπρος το πληρώνει". Ας γίνει αυτή τη φορά διαφορετικά...

Διαβάστε περισσότερα...

Η κρίση και οι παραιτήσεις στελεχών

Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

H αιμορραγία πολύτιμου προσωπικού συνεχίζεται.
Το ίδιο και η αφασία της ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ.
Ένα από τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης, στον ευαίσθητο τομέα της Εθνικής άμυνας, εκτός από τη μείωση των κονδυλίων για καύσιμα και ανταλλακτικά, είναι και η αύξηση των παραιτήσεων εξειδικευμένων στελεχών, την εκπαίδευση των οποίων χρηματοδότησε ο Ελληνικός λαός, μόνο και μόνο για να εξωθηθούν στην παραίτηση, στην πιο παραγωγική τους ηλικία. Έχουμε πολλά παραδείγματα υπ' όψη μας, ειδικά στα δύο τελευταία χρόνια.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την ΠΑ. Υπάρχουν περιπτώσεις που ιπτάμενοι έχουν παραιτηθεί μόλις ανέλαβαν ως Αξιωματικοί επιχειρήσεων (Υποδιοικητές δηλαδή) Μοιρών της ΠΑ, επειδή βρήκαν θέση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και δη στο εξωτερικό. Παρ' όλο που η κρίση στην πολιτική αεροπορία διεθνώς είναι υπαρκτή, οι θέσεις εργασίας ειδικά σε χώρες της Μέσης Ανατολής αλλά και της Ασίας υπάρχουν για μηχανικούς, τεχνικούς αλλά και ιπτάμενους. Η εκτίμηση στις ικανότητες και την εμπειρία των αποστράτων πλέον της ΠΑ είναι διάχυτη κι η φήμη τους είναι πολλές φορές εκείνη που τους εξασφαλίζει όχι απλά μια θέση εργασίας, αλλά και πολύ καλά αμειβόμενη.

Υπάρχει συγκεκριμένο παράδειγμα πολεμικής αεροπορίας χώρας της Μέσης Ανατολής η οποία συγκρότησε σχεδόν από το μηδέν, "Μοίρα Συντήρησης Βάσης" υπό τον σχεδιασμό την διεύθυνση και την στελέχωση από απόστρατους Μηχανικούς και Τεχνικούς της ΠΑ, ως πολιτικό προσωπικό πλέον φυσικά. Το κύμα παραιτήσεων, ειδικά με το δέλεαρ της εύρεσης εργασίας με πολλαπλάσιες αποδοχές στο εξωτερικό, συνδυασμένο με την έμφυτη περιφρόνηση του πολιτικού μας συστήματος προς τους Έλληνες στρατιωτικούς, όπως την είδαμε στις φετινές και τις περσινές κρίσεις, έχει πλέον απτά και δυσάρεστα αποτελέσματα. Η ίδια κατάσταση περίπου επικρατεί και στον ΕΣ και στο ΠΝ.

Θα έλεγε κανείς ότι η ηγεσία του ΥπΕθΑ παραμένει προσκολλημένη σε νοοτροπίες περασμένων δεκαετιών και αδυνατεί ν' αντιληφθεί την πραγματικότητα και να λάβει τα απλά εκείνα μέτρα που θα ενισχύσουν την άμυνά μας χωρίς να απαραίτητα να ξοδέψει παραπάνω χρήματα. Ανθρώπους με γνώσεις κι εμπειρία έχουμε, τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε; Η νοοτροπία του "γιατί δεν σημειώνεις" ανήκει πλέον στο παρελθόν και όσοι την έχουν ακόμα, δεν έχουν καταλάβει τι γίνεται κάτω από τα πόδια τους. Π.χ. χρειάστηκε να φτάσει ο κόμπος στο χτένι για να αποφασιστεί η μεταφορά κλιμακίου του ΚΕΑ στην Ελευσίνα όπου και θ΄αναλάβει την συντήρηση των Super Puma, με μόνο έξοδο την αγορά εξειδικευμένων εργαλείων, λίγων χιλιάδων € δηλαδή, αντί της περιοβόητης σύμβασης με Ισπανική εταιρία, εν μέσω κρίσης. Οι λύσεις υπάρχουν, φτηνές και δοκιμασμένες αρκεί οι νέες ηγεσίες των κλάδων να λάβουν κι αυτές τα μηνύματα των καιρών και να τις προτείνουν στα προϊστάμενα πολιτικά κλιμάκια παραθέτοντας όχι μόνο τα οικονομικά αλλά και τα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα ανά περίπτωση.

Υπάρχει κρίση ηθικού, βλέπουμε συλλαλητήρια στρατιωτικών και ο κ.υπουργός εκτός από φράσεις κλισέ δεν θέλει ή δε μπορεί να κάνει κάτι. Υπάρχουν νέοι Αρχηγοί πλέον, ας προτείνουν λύσεις που παλιότερα ίσως θεωρούνταν ταμπού. Το απαιτούν οι περιστάσεις!

Διαβάστε περισσότερα...

"Πρόταση" Κομισιόν για κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Πρόταση για την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας περιλαμβάνει το προσχέδιο της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (έχει επικρατήσει να ονομάζεται Εκθεση της Τρόικας), η οποία είδε την Πέμπτη το φως της δημοσιότητας και φέρει ημερομηνία 27 Νοεμβρίου, μία ημέρα μετά το Eurogroup της Δευτέρας.

Συγκεκριμένα, στη σελίδα 24, συνοδεία γραφημάτων αναφέρεται στην «συνεισφορά των δαπανών της Αμυνας, στη δημοσιονομική προσαρμογή». Η Εκθεση σημειώνει ότι τη δεκαετία 2000 – 2009, η Ελλάδα είχε σταθερά το υψηλότερο δαπάνες ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ ανάμεσα στις 27 χώρες της Ε.Ε.

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην εφαρμογή του Μνημονίου που οδήγησε στη μείωση των δαπανών. Η Εκθεση παρουσιάζει το σχέδιο μείωσης των λειτουργικών δαπανών κατά 62% και κατά 41% των μισθών και των συντάξεων των ενόπλων δυνάμεων, για την περίοδο 2009 – 2016.

Η συγκεκριμένη παράγραφος ολοκληρώνεται με την επίμαχη φράση: «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί περαιτέρω εξορθολογισμός των δαπανών, αλλά κάτι τέτοιο θα απαιτούσε την επέκταση της χρήσης των ηλεκτρονικών προμηθειών (e-procurement) και την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας».

Το Βήμα

Διαβάστε την Έκθεση:
http://www.tovima.gr/files/1/2012/11/30/LGBB.pdf

Διαβάστε περισσότερα...

Ο αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Κ. Χρηστίδης μιλάει για τις περικοπές στις ένοπλες δυνάμεις

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Toν προβληματισμό του για  τις μειώσεις στα κονδύλια για τις ένοπλες δυνάμεις εκφράζει ο αρχηγός ΓΕΝ σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Π.Καρβουνόπουλο, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Real News. O αντιναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης κάνει λόγο για "δυσβάστακτες και δυσανάλογες περικοπές στις Ε.Δ", ζητά διατήρηση των πάγιων οδοιπορικών ως αντιστάθμισμα για τις υπερωρίες που δεν λαμβάνουν οι στρατιωτικοί και την καταβολή ημερήσιας αποζημίωσης στα 3/3 στο προσωπικό των πλοίων του Στόλου. Ο κ. Χρηστίδης δηλώνει ότι ο "κυβερνήτης δεν εγκαταλείπει ποτέ το πλοίο και το πλήρωμά του την ώρα της μάχης" στην ερώτηση γιατί δεν παραιτείται, αν και μεταξύ άλλων, περιγράφοντας τα καθήκοντα του αρχηγού, λέει πως "είναι έτοιμος να παραιτηθεί, θέτοντας το συμφέρον του έθνους και του Πολεμικού Ναυτικού, πάνω από τον εαυτό του".

-Εκφράσατε με έγγραφό σας την ανησυχία σας προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ για όσα λέγονται και γράφονται για το εφάπαξ του προσωπικού. Είναι η πρώτη επί της ουσίας αντίδραση Αρχηγού Γενικού Επιτελείου μέσα στα θεσμικά όρια βέβαια. Γιατί κάνατε αυτή τη κίνηση;

Α/ΓΕΝ:
"Η πλειονότητα του προσωπικού του ΠΝ προσέφερε και προσφέρει, κυρίως από αγάπη για το Ναυτικό μας και την Πατρίδα, πολλές φορές εις βάρος των οικογενειακών και προσωπικών υποχρεώσεων. Για στελέχη που συνεχίζουν και προσφέρουν από αγάπη και υπευθυνότητα και επιδεικνύουν υψηλότατο αίσθημα ευθύνης, θα ήταν άδικο να μειωθούν οι κόποι ζωής, την ίδια στιγμή που άλλοι συνάδελφοι τους, που έλαβαν την απόφαση και αποστρατεύτηκαν, έχουν ήδη λάβει το σύνολο του εφάπαξ, το οποίο βέβαια και αυτοί δικαιούνταν. Η κίνηση μου λοιπόν αυτή ήρθε ως απλός σεβασμός και ηθική υποχρέωση στον μόχθο των στελεχών του ΠΝ, καθώς πρέπει το εν λόγω προσωπικό να το εμπνεύσω και να το πείσω για την άριστη προπαρασκευή του ΠΝ προς πόλεμο και τη διατήρηση του αξιόμαχου, ανεξάρτητα του πόσο δυσβάσταχτα οικογενειακά προβλήματα τους δημιουργεί η οικονομική κρίση".

-Οι περικοπές που έχουν υποστεί τα τελευταία τρία χρόνια οι στρατιωτικοί είναι ασύλληπτες. Και υπάρχει το παράπονο ότι σ αυτά τα τρία χρόνια οι στρατιωτικοί ηγέτες των ΕΔ επέλεξαν δημοσίως τουλάχιστον να μην εκφράσουν τους προβληματισμούς τους. Σε άλλες χώρες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βρετανία, είδαμε και ακούσαμε τους Αρχηγούς να επισημαίνουν στην κυβέρνηση τις επιπτώσεις των περικοπών. Παρακαλώ για το σχόλιο σας. Επίσης, υπάρχουν κάποιες σκέψεις, κάποια μέτρα που θα μπορούσαν αν εφαρμοστούν να "ανακουφίσουν" το προσωπικό από τις συνέπειες των περικοπών;

Α/ΓΕΝ:
Όντως οι περικοπές που έχουν ήδη υποστεί οι στρατιωτικοί είναι μεγάλες. Βέβαια, ακολουθούν και έτερες, ακόμα μεγαλύτερες. Η σημερινή εποχή είναι δύσκολη για όλους μας. Η Πατρίδα μας ευρίσκεται σε δύσκολη θέση και όλοι οι Έλληνες υποφέρουν οικονομικά. Επομένως, από τα οικονομικά μέτρα δεν μπορεί να εξαιρεθεί το προσωπικό του ΠΝ. Το θέμα είναι τα μέτρα να είναι δίκαια.

Γνωρίζω ότι είναι δυσβάστακτα για τις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά έχω την αίσθηση ότι είναι και δυσανάλογα. Καταρχάς, να σας αναφέρω ότι η στρατιωτική Ηγεσία κατ' επανάληψη έχει διατυπώσει, θεσμικά και αρμοδίως, τους προβληματισμούς της για τις πάσης φύσεως μειώσεις επί των αποδοχών και των προϋπολογισμών των Γενικών Επιτελείων.

Όσο αφορά σε μέτρα που θα μπορούσαν αν εφαρμοστούν να "ανακουφίσουν" το προσωπικό από τις συνέπειες των περικοπών, μπορώ να σταθώ σε πολλά παραδείγματα αλλά θα αναφέρω μόνο δύο.

Όλα ανεξαιρέτως τα Υπουργεία έχουν θεσμοθετήσει και κατοχυρώσει πληρωμές των υπερωριών και εργασίας πέραν του πενθημέρου. Σε ότι αφορά στο στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αυτό είχε την μορφή επιδόματος ως πάγια οδοιπορικά. Τυχόν κατάργηση των παγίων οδοιπορικών θεωρώ ότι δεν είναι ηθικά δίκαιο, ενώ είναι ηθικά νόμιμη και δίκαιη η θεσμοθέτησή τους, στην ίδια ακριβώς λογική που είναι θεσμοθετημένα για τα Σώματα Ασφαλείας.

Θεωρώ ότι η διατήρηση των παγίων οδοιπορικών είναι εξαιρετικά σημαντικό θέμα. Να σας τονίσω ότι πολλά στελέχη εργάζονται πολύ πέραν του ωραρίου, χωρίς να έχουν ποτέ εισπράξει ένα ευρώ παραπάνω ή παλαιότερα μία δραχμή.

Επιπρόσθετα, την καταβολή της ημερήσιας αποζημίωσης στα 3/3 αντί για 2/3 στο προσωπικό των πλοίων του Στόλου, που πλέουν μερόνυχτα για την φύλαξη των ανατολικών μας συνόρων, θεωρώ ηθικά επιβεβλημένη, καθόσον καλύπτεται μέσα από τον μειωμένο λειτουργικό προϋπολογισμό του Ναυτικού και είναι ένα μικρό συμβολικό ποσό που έχει εγκριθεί από την Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και εκκρεμεί η έγκριση από το Υπουργείο Οικονομικών.

Θα ήθελα να σας αναφέρω ότι είναι διαφορετικό πράγμα να είναι κάποιος 10 ημέρες εν πλω, μακριά από το σπίτι και την οικογένεια του, και διαφορετικό να επιστρέφει κάθε ημέρα στις 10 το βράδυ στο σπίτι του. Δεν αρκεί μόνο να λέμε ότι πρώτη προτεραιότητα είναι ο ανθρώπινος παράγοντας και ότι διοικούμε μέσω ανθρωποκεντρικής διοίκησης. Πρέπει να το κάνουμε και πράξη.

- Όλο αυτό το διάστημα που οι περικοπές αποτελούν το κύριο θέμα προβληματισμού των στελεχών και του προσωπικού, ακούγονται απόψεις που υποστηρίζουν ότι οι Αρχηγοί, ειδικά στο τελευταίο πακέτο μέτρων το οποίο έπληξε τις ΕΔ , θα έπρεπε να εξετάσουν ακόμη και το ενδεχόμενο παραίτησης; Σας πέρασε ποτέ από το μυαλό;

Α/ΓΕΝ:
Οι Αρχηγοί υπηρετούν το έθνος, σέβονται και τιμούν τις παραδόσεις. Λειτουργούν ως οφειλέτες του έθνους, δεν κρατούν καρέκλα και σφραγίδα για να επιβληθούν, αλλά για να προσφέρουν. Ασκούν βίο φιλόπατρι, έντιμο, έμπονο και ασκητικό. Ο Αρχηγός δεν μετράει τι έπραξε, αλλά τι έχει μπροστά του να πράξει, διότι ο δρόμος μπροστά του δεν έχει τέρμα, συνεχώς επεκτείνεται, εξασφαλίζει την κατανόηση του εθνικού συμφέροντος και των προτεραιοτήτων του από τους υφισταμένους του.

Ο Αρχηγός καλείται να αφήσει πρότυπα συμπεριφοράς προς τους νεότερους , οι οποίοι τον θέλουν ειλικρινή, συνεπή συνετό και αποφασιστικό, με θάρρος της γνώμης, ασυμβίβαστο και πάντα έτοιμο να αναλάβει προσωπική θυσία έναντι του γενικού καλού. Ο Αρχηγός αναγνωρίζει και επαινεί το ήθος, την αρετή, την φρόνηση και την γνώση των στελεχών, προωθεί την αξιοκρατία και ταυτόχρονα κτυπάει τη ραθυμία, την αδιαφορία, την άγνοια και τα παραπτώματα. Επομένως, είναι έτοιμος να παραιτηθεί θέτοντας το συμφέρον του Έθνους και του Πολεμικού Ναυτικού πάνω από τον εαυτό του. Δεν συμβιβάζεται σε ζητήματα εθνικού συμφέροντος, ηθικής, προσωπικού κύρους και Ναυτικών Παραδόσεων.

Η τιμή του όπλου ανήκει στον Αρχηγό του άρα καθοριστικό κριτήριο στην απόφασή του είναι και τα ερωτήματα: «Τι επιβάλει το χρέος έναντι του ΠΝ και των στελεχών του; Παραίτηση η παραμονή;» «Πιστεύει ο Αρχηγός ότι με την επιλογή ή μη παραίτησης θα συνεχίσει την προσφορά του στο ΠΝ και ότι η προσφορά του θα είναι μεγαλύτερη με την παραίτηση του;» Το δίλημμα λοιπόν είναι υπαρκτό και η απόφαση γνωστή. Το προσωπικό του ΠΝ διαπαιδαγωγείται με τη βασική αρχή ότι ο Κυβερνήτης δεν εγκαταλείπει ποτέ το πλοίο και το πλήρωμα του την ώρα της μάχης.

-Οι περικοπές που έχουν γίνει έχουν επηρεάσει την επιχειρησιακή μας ικανότητα; Ρωτάω γιατί οι πολίτες ακούνε τους πολιτικούς να λένε ότι δεν υπάρχει καμία επίπτωση, αλλά ανησυχούν.

Α/ΓΕΝ:
Το ΠΝ επί του παρόντος διατηρεί την επιχειρησιακή του ικανότητα. Όμως, περαιτέρω συρρίκνωση του προϋπολογισμού, με αναπόφευκτα συνεπακόλουθα τη μείωση της επιχειρησιακής εκπαιδεύσεως και τη δυσκολία συντήρησης και αναβάθμισης του υπάρχοντος υλικού, δεν μπορεί παρά να την επηρεάσει μεσο-μακροπρόθεσμα. Τα στελέχη του ΠΝ έχουμε δεσμευτεί δια όρκου να εξαντλήσουμε τα όρια της φυσικής, ψυχικής και πνευματικής αντοχής στην εκτέλεση της αποστολής μας με χρήση των μέσων που μας διαθέτει η πατρίδα μας διότι αυτό συμβαδίζει με το χρέος μας και τις ναυτικές παραδόσεις.

Ως Αρχηγός ΓΕΝ, στο δημοκρατικό όπλο που υπηρετώ και έχω την τιμή να προΐσταμαι, είμαι υποχρεωμένος να αποδεχτώ την πολιτική εντολή να προπαρασκευάσω το ΠΝ για ανάληψη αποστολών και επιχειρήσεων με την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του υπάρχοντος δυναμικού και υλικού.

Σε ότι αφορά το αξιόμαχο, όπως επιβεβαιώνει η ιστορία του, το ΠΝ δεν κάμπτεται ενώπιον των δυσμενών συσχετισμών, εμφορείται από δημοκρατικό και επιθετικό πνεύμα και εμπνέεται από την ναυτική παράδοση. Η παρουσία του ΠΝ είναι σεβαστή στην Μεσόγειο, ενώ παγκοσμίως είναι παραδεκτή η ναυτοσύνη του.

Εν κατακλείδι, το αξιόμαχο στην ουσία στηρίζεται στην επιχειρησιακή εκπαίδευση, στο ηθικό των στελεχών του και στην αξιοκρατία. Η μείωση του λειτουργικού προϋπολογισμού του Ναυτικού, που είναι απόρροια της οικονομικής κρίσης, έχει ως αποτέλεσμα την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του και την «αναδιάταξη» του Στόλου, θέματα τα οποία έχουν ήδη δρομολογηθεί.

Το ΠΝ τα τελευταία χρόνια κατέβαλε μία μεγάλη προσπάθεια για να ισοσκελίσει την οικονομική του λειτουργία και να συμβάλει στην αποφυγή δημιουργίας χρεών. Η προσπάθειααυτή περαιτέρω μείωσης του λειτουργικού μας κόστους συνεχίζεται με παροπλισμό παλαιών πλοίων και με λήψη ακόμη και επαχθών μέτρων όπως η μείωση ασκήσεων και αποστολών. Παράλληλα, τα πληρώματα μας έχουν αυξήσει την αυτοεπισκευαστική τους ικανότητα και καρτερικά αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και περαιτέρω ευθύνες για τη διαχείριση των σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.

Όμως, για να διατηρηθεί το αξιόμαχο απαιτείται επιχειρησιακή εκπαίδευση. Τα πληρώματα των πλοίων και οι επιτελείς των θαλάμων επιχειρήσεων χρειάζονται σκληρή, παρατεταμένη εκπαίδευση εν πλω προκειμένου να εξασφαλίζεται η υψηλή ετοιμότητα, η αυτοπεποίθηση και το αναγκαίο ηθικό στην αντιμετώπιση των πραγματικών καταστάσεων.

Τα παραπάνω προϋποθέτουν εξασφάλιση οικονομικών πόρων τουλάχιστον στους τομείς προμήθειας καυσίμων και ανταλλακτικών.Πολλαπλασιαστής της ισχύος μας και απάντηση στη έλλειψη ποσότητας είναι η ποιότητα και το ηθικό του προσωπικού. Αυτά προστατεύουμε ως κόρη οφθαλμού. Πιστεύω ότι τα στελέχη μας ανταποκρίνονται και διατηρούν υψηλό φρόνημα.

Στο προσωπικό μας βασίζουμε τα πάντα.
Άλλωστε τα ακόλουθα λόγια του Ναυάρχου Κουντουριώτη δεν σταματούν να μας καθοδηγούν: «Εγώ κύριε Πρόεδρε δεν καταγίνομαι με το χι συν ψι και τας γωνίας αποκλίσεως. Ξεύρω να πω ένα πράγμα. Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού, είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος. Σας διαβεβαιώ ότι με τα καράβια που έχομε θα κάμουμε καλά τη δουλειά μας».

-Μέσα σ'αυτή τη θύελλα που βιώνουμε, η ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολική Μεσογείου κυριολεκτικά βράζει. Και το ΠΝ έχει να παίξει σ αυτή τη περιοχή πολύ σημαντικό ρόλο. Ανησυχείτε για τις εξελίξεις στη "γειτονιά" μας;

Α/ΓΕΝ:
Οπωσδήποτε. Κάθε πρόκληση όμως είναι και μία ευκαιρία. Μην ξεχνάτε ότι η κύρια περιοχή που επιχειρούμε ποτέ δεν ήταν ήρεμη. Πιστεύω ότι την παρούσα περίοδο, αλλά και την επόμενη δεκαετία, αναδύονται νέες προκλήσεις για τις οποίες πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και να έχουμε λύσεις εκ των προτέρων. Με την παραδοσιακή πρόκληση να είναι παρούσα, με τις ενεργειακές οδούς με τις νέες στρατηγικές συμμαχίες που αναπτύσσονται στην περιοχή, αλλά και με την αστάθεια που παρουσιάζουν ορισμένα κράτη της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ο ρόλος της Ελλάδας γίνεται ολοένα και πιο κομβικός. Το Πολεμικό Ναυτικό αποτελεί ισχυρότατο όπλο στις επιταγές της Κυβέρνησης και του Ελληνικού λαού, με αποτρεπτική ισχύ έναντι της εχθρικής επιβουλής, καθώς και ικανό πρεσβευτή της Ελλάδας στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή.Στηρίζουμε την αμυντική πολιτική της Ελλάδας.

-Φέτος εορτάζουμε τα 100 χρόνια των Βαλκανικών πολέμων. Το Πολεμικό Ναυτικό, αποτέλεσε το ισχυρό χαρτί στα χέρια του τότε Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο όχι μόνο για την είσοδο της χώρας μας στη Βαλκανική Συμμαχία, αλλά και για την απελευθέρωση της χώρας από τον Οθωμανικό ζυγό. Το ΠΝ τιμά τους ήρωες του με σεμνότητα και σεβασμό. Ποιό είναι το μήνυμα σας επ' ευκαιρία του εορτασμού των Βαλκανικών πολέμων?

Α/ΓΕΝ: Διαχρονικά - από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα - το Πολεμικό μας Ναυτικό προασπίζει τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Η σημερινή εποχή μοιάζει σε πολλά με αυτή προ των Βαλκανικών Πολέμων. Λίγο πριν από την έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων, η χώρα μας βρισκόταν σε δύσκολη θέση στο διεθνή περίγυρο και σε δεινή οικονομική θέση. Όμως, λαός, στρατιωτικοί και πολιτεία, καθοδηγούμενοι από τη χαρισματική ηγεσία του Ελευθερίου Βενιζέλου, ύψωσαν το ανάστημά τους και έγιναν ένα, μπροστά στις προκλήσεις της εποχής. Από το Αιγαίο των Βαλκανικών Πολέμων ξεπρόβαλαν οι παραδοσιακές αξίες του Πολεμικού Ναυτικού, το δημοκρατικό πνεύμα, η ναυτοσύνη, η ορμητικότητα, η ανδρεία, η ψυχική δύναμη, η επινοητικότητα, η πρωτοπορία και η πρωτοβουλία. Αξίες που είναι ιερές για εμάς τους σύγχρονους.

Σήμερα, ένα αιώνα μετά, μία νέα περίοδος αρχίζει για την Ελλάδα, που κινητοποιώντας τις δυνάμεις της πρέπει, όχι μόνο απλά να αγωνιστεί αλλά να κερδίσει το μέλλον της. Τα λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον Ναύαρχο Κουντουριώτη «Η πατρίς αξιοί από υμάς όχι απλώς να αποθάνετε υπέρ αυτής. Αυτό θα ήταν το ολιγότερο. Άξιοι να νικήσετε. Και θα νικήσετε. Είμαι υπερβέβαιος» πρέπει να γίνουν συνείδηση του κάθε Έλληνα. Έτσι θα φανούμε κι εμείς αντάξιοι των ηρώων των Βαλκανικών Πολέμων και της γενιάς εκείνης των Ελλήνων, που έβλεπε την πατρίδα της με υπερηφάνεια και ήταν έτοιμη να θυσιαστεί για την ελευθερία της.

Από τη θέση μου σας διαβεβαιώνω ότι αν απαιτηθεί, πέρα από κάθε αντιξοότητα, το προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού, θα αγωνιστεί με τον ίδιο ζήλο και αυταπάρνηση για να υπερασπίσει την ακεραιότητα της πατρίδας μας, την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Real News

Διαβάστε περισσότερα...

Νέες περικοπές στην Άμυνα εξήγγειλε ο Παναγιωτόπουλος

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

Η Ελλάδα πρέπει σταθεροποιήσει το δημοσιονομικό της πλαίσιο και στη συνέχεια να αναδείξει το ότι αποτελεί χώρα-κλειδί για το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας, ανέφερε ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Βουλής, ο αρμόδιος υπουργός Πάνος Παναγιωτόπουλος.  «Αυτό είναι το γεωστρατηγικό μας πλεονέκτημα, που πρέπει να πουλάμε ακριβά και σε όλους» συμπλήρωσε.

Η χώρα «διεξάγει έναν ιδιότυπο οικονομικό πόλεμο, τον οποίον πρέπει να κερδίσουμε», είπε ο κ.Παναγιωτόπουλος και προσέθεσε ότι «η κυβέρνηση είναι στο σωστό δρόμο».

Οι περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, ανέρχονται στα 517 εκατ. ευρώ, από τα οποία, 80 εκατ. ευρώ είναι λειτουργικά έξοδα (κλείσιμο 55 στρατοπέδων και 15-19 κέντρων νεοσυλλέκτων, απόσυρση 47 αεροσκαφών, 11 πλοίων παλαιού τύπου, μείωση κατά 30% του αριθμού των νεοσυλλέκτων στις παραγωγικές σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων και 10-15% του αριθμού των ανωτέρων αξιωματικών), 104 εκατ. ευρώ αποτελούν ακυρώσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων και 333 εκατ. ευρώ, “κούρεμα” σε υπάρχοντα εξοπλιστικά προγράμματα -«χωρίς πάντα να θίγεται το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων», όπως είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας (σημ Εν Κρυπτώ : λέμε και καμιά....ανακρίβεια να περάσει η ώρα).

Όσον αφορά δε, τις μειώσεις στο μισθολόγιο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αυτές θα κινηθούν μεσοσταθμικά στο 7%, με την κυβέρνηση να προσπαθεί, ώστε οι περικοπές να είναι μικρότερες στους νέους αξιωματικούς και τους μικρότερους βαθμούς.

Ελεύθερος Τύπος

Διαβάστε περισσότερα...

Πότε θα λογοδοτήσει το Υπουργείο Οικονομικών;

Toυ Γιάννη Βαρουφάκη

Στις 22 Οκτωβρίου, η διεθνής επιστημονική κοινότητα δεν πίστευε στα μάτια της διαβάζοντας τα νέα ότι ιταλικό δικαστήριο καταδίκασε σε έξι χρόνια κάθειρξη έξι σεισμολόγους επειδή απέτυχαν να προειδοποιήσουν τον πληθυσμό για τον σεισμό στην πόλη L’ Aquila το 2009. Εμφανώς, το δικαστήριο δεν κατανόησε ότι η σεισμολογία βρίσκεται στα σπάργανα: μπορεί να προβλέψει πού θα γίνει μεγάλος σεισμός αλλά όχι το πότε. Συνεπώς, η φυλάκιση των επιστημόνων δεν ήταν παρά μια απόφαση απελπισίας του ιταλικού κράτους μπροστά στην (έως τώρα) αδυναμία του ανθρώπου να προβλέψει τις βουλές του Εγκέλαδου.

Όπως έχω γράψει αλλού, εμείς οι οικονομολόγοι είμαστε χειρότεροι από τους σεισμολόγους. Όπως οι σεισμολόγοι, είμαστε κι εμείς ανίκανοι να προβλέψουμε τις μεγάλες κρίσεις, τους οικονομικούς σεισμούς (τύπου 1929 ή 2008) που απειλούν με διάλυση την κοινωνία. Τουλάχιστον, όμως, οι σεισμολόγοι δεν φταίνε ούτε για τον σεισμό ούτε και για τους μετασεισμούς. Αντίθετα, οι οικονομολόγοι είμαστε ένοχοι: Πίσω από κάθε τοξική οικονομική πολιτική, ή κάποιο τοξικό παράγωγο, κρύβεται ένα όμορφο μοντέλο κάποιου επιτυχημένου οικονομολόγου. Αν δεν υπήρχαμε, ή τουλάχιστον αν δεν είχαμε τόσο μεγάλη πίστη στον εαυτό μας, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, η Κρίση λιγότερο έντονη.

Οι αποτυχημένες προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομικών


Έρχομαι λοιπόν στο δια ταύτα: Καμία αποτυχημένη πρόβλεψη στην ιστορία της οικονομικής επιστήμης δεν ήταν τόσο οφθαλμοφανής όσο εκείνη των οικονομολόγων της τρόικα και, βεβαίως, του δικού μας Υπουργείου Οικονομικών! Καθώς, μάλιστα, αυτές οι παταγώδεις αποτυχημένες προβλέψεις αποτελούν τα θεμέλια των οικονομικών πολιτικών της τελευταίας τριετίας, που καταδικάζουν μια ολόκληρη γενιά στην απαξίωση της χώρας της και στην αδυναμία να ελέγχουν την ζωή τους, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να λογοδοτήσει το υπουργείο Οικονομικών. Εχθρός της ιδέας της φυλακής, δεν προτείνω μια τύχη σαν εκείνη που επιφύλαξε το ιταλικό δικαστήριο για τους σεισμολόγους. Όμως μια ωραία απόλυση (από την στιγμή που δεν διαθέτουν την ευαισθησία να παραιτηθούν) θα ήταν το λιγότερο που απαιτεί η λογική και η δικαιοσύνη.

Μια ματιά στο παρακάτω διάγραμμα πείθει άμεσα για του λόγου το αληθές.


Τον Μάιο του 2010, με την υπογραφή του Μνημονίου, παρόλο που η μισή χρονιά είχε ήδη περάσει (και το υπουργείο ήξερε τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου), η πρόβλεψή του για το χρέος του 2010 (ως ποσοστό του ΑΕΠ) έπεσε έξω δεκαπέντε ποσοστιαίες μονάδες! Όχι μία και δύο, εντός δηλαδή των ορίων του στατιστικού σφάλματος. Δεκαπέντε!

Την επόμενη χρονιά, για το 2011, η πρόβλεψη του υπουργείου έφτασε το αμίμητο 25,5%. Σύμφωνα με το Σχέδιο Προϋπολογισμού που μόλις πρόσφατα κατατέθηκε στην Βουλή, φέτος η πρόβλεψη του υπουργείου επί υπουργίας κ. Παπακωνσταντίνου (και του αρχικού Μνημονίου) θα αποδειχθεί σχεδόν 40% χαμηλότερη από το πραγματικό χρέος ενώ του χρόνου, το 2013, αν τα πράγματα πάνε όπως ελπίζει ο Γιάννης Στουρνάρας, η απόκλιση του χρέους (από το επίπεδο που προέβλεψε το υπουργείο το 2010) θα χτυπήσει κόκκινο, αγγίζοντας το 47,3%.

Τι έφταιξε;

Αυτές οι προβλέψεις είχαν έναν σαφώς προκαθορισμένο και κυνικό στόχο: Να στοιχειοθετήσουν, να θεμελιώσουν την πολιτική του Μνημονίου 1. Να πείσουν ότι τα νούμερα εκείνα «έβγαιναν». Οι κύριοι της τρόικας, και ιδίως του ΔΝΤ (όπως γνωρίζουμε πλέον καλά) κατασκεύασαν (μετά από απαίτηση του Βερολίνου) τις προβλέψεις με κόκκινο χρώμα στο διάγραμμα έτσι ώστε να περάσουν τα τεράστια δάνεια από την Ομοσπονδιακή Βουλή του Βερολίνου (προσφέροντας στους γερμανούς βουλευτές την ψευδαίσθηση ότι πρόκεται για ένα παροδικό πρόβλημα ρευστότητας του ελληνικού κράτους).

Το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμία, μα καμία, πιθανότητα να πιαστούν αυτοί οι στόχοι, με αποτέλεσμα η εικόνα της Ελλάδας να κατακρεουργείται καθημερινά (σημ. ο γερμανός πολίτης που βλέπει το παραπάνω διάγραμμα δεν ενδιαφέρεται για το αν οι στόχοι εκείνοι ήταν ή δεν ήταν άπιαστοι) δεν ένοιαζε την τρόικα. Εκείνη απλά ήθελε να κουκουλώσει για ένα ή δύο χρόνια το «ελληνικό πρόβλημα». Εμείς όμως; Το δικό μας Υπουργείο Οικονομικών; Δεν ένιωθε την υποχρέωση, στον βαθμό που παιζόταν η ήδη πληγωμένη αξιοπιστία της χώρας, να δημοσιοποιήσει δικές του προβλέψεις που να είναι ρεαλιστικές, που να δώσουν στην ελληνική πλευρά περισσότερα επιχειρήματα και, εν τέλει, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και των αγορών – εμπιστοσύνη που μόνο το «πιάσιμο» των στόχων μπορεί να επιφέρει;

Αντί για αυτό, το Υπουργείο Οικονομικών έπραξε σαν έναν ανόητο που για να πάρει επιδότηση από τον ΣΕΓΑΣ διατρανώνει ότι τον Ιούνιο θα πηδήξει 2,45 μέτρα στο άλμα εις ύψος. Μόνο γελοιότητα παράγει αυτή η τακτική. Και καλά ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει αποδείξει έμπρακτα ότι το μόνο που τον ενδιέφερε είναι να λέει ναι», «μάλιστα», «όπως επιθυμείτε» στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Οι οικονομολόγοι όμως του υπουργείου, του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, γιατί δεν έβγαλαν ένα δικό τους πόρισμα; Γιατί δεν παραιτήθηκαν; Ήταν ένοχοι αποσιώπησης ενός τεράστιου προβλεπτικού σφάλματος, το οποίο γνώριζαν ότι απειλούσε να καταστρέψει την χώρα; Ή μήπως πίστευαν αυτές τις προβλέψεις; Και στην μία και στην άλλη περίπτωση, πρέπει να απολυθούν πάραυτα. Σκεφτείτε το: Σε ποια μεγάλη εταιρεία οικονομολόγος-λογιστής πέφτει τόσο πολύ έξω και κανείς δεν του ζητά να λογοδοτήσει;

Πολλοί κριτικά ιστάμενοι προς τον γράφοντα αναγνώστες λένε: «Όταν είσαι έξω από τον χορό...» Δεν είναι έτσι φίλοι και φίλες. Όλοι μας είμαστε στον ίδιο χορό και όλοι μας έχουμε ευθύνες. Κανείς οικονομολόγος που γνώριζα εκείνη την εποχή στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα (χωρίς οργανική θέση σε κάποιο υπουργείο, τράπεζα ή οργανισμό) δεν αποδεχόταν τις προβλέψεις αυτές. Όλοι μας, δεξιοί και αριστεροί, έλληνες, αγγλοσάξονες, ολλανδοί κλπ., συμφωνούσαμε (και φωνάζαμε) ότι «τα νούμερα» δεν βγαίνουν. Διακρίναμε μάλιστα το μέγα σφάλμα στις προβλέψεις υπουργείου-τρόικας. Ήταν το εξής:

Η εσφαλμένη υπόθεση

Θεωρούσαν ότι ο λεγόμενος «πολλαπλασιαστής» της ελληνικής οικονομίας ήταν μικρότερος του ενός και μάλιστα πολύ κοντά στο μηδέν. Τι σημαίνει αυτό; Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Έστω ότι το κράτος ξοδεύει φέτος 1 ευρώ πιο πολύ από πέρσι. Αν το εθνικό εισόδημα αυξηθεί κατά x ευρώ, τότε λέμε ότι ο πολλαπλασιαστής ισούται με x. Αντίστοιχα, αν το κράτος «αφαιρέσει» από την οικονομία 1 ευρώ (π.χ. αυξάνοντας την φορολογία κατά 1 ευρώ, ή μειώνοντας τις δαπάνες τους κατά 1 ευρώ), και ο πολλαπλαστιαστής είναι x, τότε το ΑΕΠ, το εθνικό εσόδημα μειώνεται κατά x ευρώ. Η υπόθεση ότι ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας μας εν έτει 2010 ήταν κοντά στο μηδέν «βοήθησε» την τρόικα και το υπουργείο να επιχειρηματολογήσουν ότι οι μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες θα είχαν πολύ μικρό αντίκτυπο στο ΑΕΠ.

Προφανώς, ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας όχι μόνο δεν ήταν κοντά στο μηδέν αλλά προσέγγιζε το 1,5 με 2 (με αυξητική πορεία όσο πέρναγε ο καιρός και φούντωνε η κρίση). Δηλαδή, για κάθε 1 δις ευρώ «μέτρων» το ΑΕΠ μειωνόταν κατά 2 δις. Κάπως έτσι η ελληνική οικονομία απώλεσε 55 δις εθνικού εισοδήματος από το 2010 έως σήμερα, στέλνοντας το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην στρατόσφαιρα και την αξιοπιστία της χώρας στο ναδίρ. Από αυτές εδώ τις σελίδες, εξηγούσα τον Αύγουστο του 2010, το μέγα προβλεπτικό σφάλμα του Υπουργείου Οικονομικών και της τρόικας [τόσο όσον αφορούσε την ελληνική οικονομία (και τον πολλαπλασιαστή της) όσο και το διεθνές περιβάλλον]: η υπόθεση πως η λιτότητα θα έχει μηδαμινό αντίκτυπο στο εθνικό εισόδημα της Ελλάδας και των εταίρων της.

Ήταν μια «ηρωική», μια κυνικότατη, υπόθεση που κόπηκε και ράφτηκε στα μέτρα των προτεραιοτήτων του Βερολίνου, το οποίο αποφάσισε να δώσει ένα μεγάλο δάνειο παρουσιάζοντας στην Γερμανική Βουλή ένα κάλπικο πρόγραμμα προσαρμογής – ένα πρόγραμμα που, για να επαληθευτεί, έπρεπε να παραβιαστούν οι βασικοί νόμοι των μακροοικονομικών. Και επαναλαμβάνω: Εκείνοι την δουλειά τους έκαναν. Το Υπουργείο Οικονομικών όμως;

Θα πουν κάποιοι ότι αυτές οι προβλέψεις θα είχαν επιτευχθεί αν η κυβέρνηση είχε καταφέρει να εφαρμόσει το Μνημόνιο, αν είχε μειωθεί έγκαιρα το χρέος μέσω ιδιωτικοποίησεων, αν είχαν γίνει οι διαρθωτικές αλλαγές. Δεν είναι έτσι αγαπητοί αναγνώστες. Τον Ιούνιο του 2011, πάλι από αυτές τις σελίδες, δημοσιοποιήσαμε μια προσομοίωση του δημόσιου χρέους με βάση τα εξής υπεραισιόδοξα σενάρια: Το Σενάριο 1 (γκρι γραμμές) έδειχνε πως θα εξελιχθεί το ποσοστό χρέους αν πιάναμε πλήρως τους στόχους του επικαιροποιημένου Μνημονίου 1 άνευ ιδιωτικοποιήσεων και νέων μέτρων. Το ακόμα πιο αισιόδοξο Σενάριο 2 (οι κίτρινες γραμμές) προσέθετε την υπόθεση ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα απέφεραν €15 δισ το 2011, άλλα €15 δισ το 2012, και επί πλέον €10 δις το 2013 και €10 δισ το 2014. Όπως φαίνεται από το σχεδιάγραμμα στο πάνω αριστερά μέρος του άρθρου εκείνου, και τα δύο αυτά σούπερ-αισιόδοξα σενάρια, που υπέθεταν την πλήρη και επιτυχέστατη εφαρμογή του Μνημονίου, οδηγούσαν το δημόσιο χρέος της ώρας σε εκρηκτικό μονοπάτι.

Και τώρα;

Μόλις τελείωσα την μελέτη του Προϋπολογισμού του Κράτους για το 2013. Αν και είναι εμφανές ότι ο Γιάννης Στουρνάρας έχει κάνει προσπάθειες να εμφυσήσει έναν μεγαλύτερο ρεαλισμό στις προβλέψεις του υπουργείου του, δυστυχώς η κατάσταση δεν έχει αλλάξει ριζικά. Ο Προϋπολογισμός προβλέπει ότι τα νέα μέτρα των περίπου 11 δις, αν περάσουν τελικά, θα οδηγήσουν σε περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΕΠ από τα 194 δις το 2012 στα 183 δις το 2013, στέλνοντας το χρέος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) στα 189,1%. Που τέτοια τύχη! Χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εκτιμήσεις του ίδιου του ΔΝΤ για το μέγεθος του πολλαπλασιαστή της ελληνικής οικονομίας (βλ. πιο πάνω) φαίνεται ότι τα μέτρα των 11 δις (και ιδίως οι περικοπές άνω των 2 δις μισθών και συντάξεων) θα μειώσουν το ΑΕΠ της χώρας στα 172 με 173 δις – οπότε το ποσοστό χρέους θα ξεπεράσει για πρώτη φορά το... 200%. Και τότε πώς νομίζετε ότι θα αντιδράσει η γερμανική πολιτική σκηνή σε ένα νέο αίτημα για άλλα 100 δις;

Πρόταση

«Καλά όλα αυτά», θα μου πείτε. Έστω ότι έχεις δίκιο. Τι κάνουμε; Έχουμε εναλλακτική από το να περάσουμε τα μέτρα αυτά και να πάρουμε την δόση; Ο καλός φίλος Σταύρος Θεοδωράκης χθες έθεσε το ερώτημα αυτό: «Θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να γίνει κάτι διαφορετικό;» Ναι Σταύρο, όχι μόνο θα μπορούσε αλλά επιβάλλεται κιόλας.
  1. Δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με συμμετοχή και του Σύριζα, στην βασή συμφωνίας (α) να μην ψηφιστούν τα μέτρα των 11δις τώρα αλλά (β) να συμφωνηθούν άμεσα οικονομίες της τάξης των 2,5 δις έτσι ώστε να επιτευχθεί σήμερα κι όλας το πολυπόθητο πρωτογενές πλεόνασμα που εξασφαλίζει ότι το δημόσιο δεν χρειάζεται δανεικά για να καταβάλει μισθούς και συντάξεις
  2. Άμεση εκμετάλλευση της τεράστιας και δημόσιας διένεξης μεταξύ της κας Lagarde και του κ. Schauble, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας διασύνδεσης των αποπληρωμών των χρεών μας στην τρόικα (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΚΤ) με την σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας
  3. Αίτημα προς τις Βρυξέλλες (α) αποσύνδεσης των κεφαλαίων που έχουν λαμβάνειν οι ελληνικές τράπεζες από το ελληνικό δημόσιο χρέος με (β) παράλληλη μεταφορά των κονδυλίων ύψους 12 δις (που απομένουν από το ΕΣΠΑ 2007-2013) που έχει λαμβάνειν η ελληνική οικονομία στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (χωρίς ούτε μια δεκάρα από αυτά τα 20 δις να περάσουν στο ελληνικό κράτος) ώστε να χρηματοδοτηθούν επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα

Τα παραπάνω δεν συγκροτούν κάποια εύκολη λύση. Είναι ένα σκληρό και κακοτράχηλο μονοπάτι. Είναι όμως το μόνο που μπορεί να μας οδηγήσει στην απόδραση από την καταστροφή. Θα σημάνει ότι η δόση δεν θα δοθεί και οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει, όπως τώρα, να συνεχίσουν να επιβιώνουν, νεκτροζώντανες, με την παροχή ρευστότητας της ΕΚΤ (που θα συνεχιστεί απρόσκοπτα καθώς, διαφορετικά, ο όλος ο σχεδιασμός του κ. Draghi ανατρέπεται για ολόκληρη την Ευρωζώνη).* Όμως, μια τέτοια κίνηση θα:
  • επιβραδύνει τον ρυθμό συρρίκνωσης του ΑΕΠ
  • δείξει στους εταίρους μας ότι μπορούμε εντός του ευρώ και χωρίς δανεικά (με άμεση εξαφάνιση του πρωτογενούς ελλείμματος)
  • δώσει στον ελληνικό λαό μια αίσθηση ότι αρχίζει να ξαναπαίρνει τις τύχες του στα χέρια του
  • απομονώσει το αυγό του φιδιού
  • θα δημιουργήσει συνθήκες μιας νέας, ουσιαστική διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη, σε διαφορετική λογική, που ανοίγει δρόμους για το ξεπέρασμα της Κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Βέβαια, από αυτή την κυβέρνηση (όπως και με τις προηγούμενες δύο) δεν περιμένω μια τέτοια κίνηση. Δεν έχει ούτε το κουράγιο ούτε το ήθος για να την κάνει. Τουλάχιστον, ας ζητήσει ο κ. Σαμαράς αυτό που θα ζήταγε ο οποιοσδήποτε CEO μεγάλης επιχείρησης: να λογοδοτήσουν οι συνάδελφοι του Υπουργείου Οικονομικών για τα εγκληματικά τους προβλεπτικά σφάλματα. Αν δεν το κάνει, επιλέγει να πορεύεται στα τυφλά, με στοιχεία που παράγουν οι πιο ανίκανοι οικονομολόγοι που έχουν πατήσει τον πλανήτη Γη.

* Βέβαια, και να δοθεί η δόση, πάλι νεκροζώντανες θα είναι καθώς κανείς σοβαρός επενδυτής δεν θα βάλει ζεστό χρήμα σε τράπεζα που εδρεύει σε υπό κατάρρευση κράτος (με χρέος σε εκρηκτική πορεία).

protagon.gr

Διαβάστε περισσότερα...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP